“Born to rule the world”

Bijna 100 jaar geleden leenden de VSA enkele (tien)duizenden archeologische artefacten opgegraven in Persepolis, Perzië. Amerikaanse wetenschappers, resp. geschiedkundigen, zouden ze voor 3 jaar uitgeleend krijgen. Ondanks ontelbare verzoeken om teruggave, en rechtbankvonnissen, blijven de VSA zich verbergen achter nepredenen en excuses. In feite gaat het om doodgewone diefstal, die gezien het historisch belang nooit kan verjaren.

Egypte was een buitengewoon populair land voor archeologische boekaniers.

De grootste schattenverzamelaar is het V.K., toen zij nog meenden dat zij – als Great Britain – heel de wereld in hun broekzak hadden: “Born to rule the world”. De meest spraakmakende en één der waardevolste historische schatten is de beroemde Parthenon fries, “The Elgin Marbles”, genoemd naar de dief die het naar het V.K. ontvoerde. Het wordt sinds tientallen jaren door Griekenland teruggeëist wordt, maar zonder enig resultaat.

Ook Frankrijk trok op rooftocht in Vlaanderen:

Overheid jaagt op schilderijen die 200 jaar geleden gestolen werden https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20160122_02083172

https://deburen.eu/magazine/2086/spoorloos-rubens-en-van-dyck

https://www.tscheldt.be/frankrijk-geeft-gestolen-afrikaanse-kunst-terug-ook-de-vlaamse-n-va-niet-veel-actie/

https://www.bruzz.be/culture/news/beslag-genomen-kunst-tijdens-franse-revolutie-vertrok-vanuit-brussel-2018-08-13

Bach op gitaar

John Christopher Williams (Melbourne, 24 april 1941) is een van ‘s werelds bekendste klassieke gitaarspelers. Hij werd geboren in Australië en kreeg eerst les van zijn vader Len Williams. Toen hij twaalf jaar oud was ging hij naar Spanje om bij Andrés Segovia te studeren. Later nam hij les op het Royal College of Music in Londen, en studeerde piano omdat de school toen nog geen gitaarafdeling had. Nadat hij afgestudeerd was kreeg hij de gelegenheid zo’n afdeling op te zetten, en hij leidde deze de eerste twee jaar. Hij bleef sindsdien verbonden aan het College (en aan het Northern College in Manchester).

Williams is het bekendst als klassiek gitarist, maar heeft veel verschillende tradities bezoch Meer…..

https://www.johnwilliamsguitarnotes.com/

Als westerse militairen uitrukken…

... naar verre landen in andere werelddelen, dan is dat ten bate van de lieve vrede.

Als Rusland en bondgenoten (CSTO) op vraag van een buurland (Kazachstan) hulp bieden om een einde te maken aan de straatterreur, om de rust en orde te helpen herstellen, dan worden zij onmiddellijk beschuldigd van invasie, bezetting, uitbreiding van de invloedssfeer enz.

Als Rusland en bondgenoten al na enkele weken terug keren naar hun resp. thuislanden, dan heerst er in het westen een absolute stilte. Geen rechtzetting, geen excuses voor de beschuldigingen.

Als de VSA hun tenten gedurende jàààren opslaan in landen die hen niet uitgenodigd hebben, dan is dat dik in orde. Ook als ze de olie en graan stelen.

Af en toe geschiedt gerechtigheid…

Het is nu wachten op een even uitgebreide berichtgeving in de media als toen Oussama S. meende zich een slachtofferrol te kunnen aanmeten wegens mishandeling door Filip DW …

Vlaams Belang Antwerpen

22u  · Antwerpse raadkamer pleit Filip Dewinter vrij en stelt hem buiten vervolging voor zogenaamde slagen en verwondingen

Oussama S. veroordeeld tot betalen van rechtsplegingsvergoeding van 1.560 euro

Filip Dewinter: “Tevreden met uitspraak rechtbank die duidelijk aantoont dat het om een georganiseerde provocatie van Oussama S. tegen mijn persoon ging”

De Antwerpse raadkamer stelde gisteren Vlaams volksvertegenwoordiger en Antwerps gemeenteraadslid Filip Dewinter buiten vervolging. De raadkamer besliste om de klachten van Oussama S. tegen Filip Dewinter wegens slagen en verwondingen verticaal te klasseren. De opgevraagde camerabeelden (van de Antwerpse politie en die van de veiligheidscamera’s van het Vlaams Belang secretariaat aan de Amerikalei) toonden immers dat Filip Dewinter niets ten laste kon worden gelegd en dat het relaas van de feiten zoals eertijds door Oussama S. en uitgebreid gepubliceerd in de media niet klopten.

Oussama S. beweerde in de media dat hij op dinsdag 8 juni ter hoogte van het Antwerpse Vlaams Belang secretariaat aan de Amerikalei 98 te Antwerpen door Dewinter zou zijn uitgescholden waarna er een vechtpartij zou zijn ontstaan waarbij Dewinter hem een kniestoot gaf.

Oussama S. beweerde toen drie dagen werkonbekwaam te zijn geweest.

De Antwerpse raadkamer besliste gisteren dat de klacht onontvankelijk is en Dewinter niet voor de feiten naar de rechtbank te sturen omdat er uit het onderzoek (o.a. de vele camerabeelden) geen aanwijzingen zijn dat er in hoofde van Filip Dewinter strafbare feiten zijn gepleegd en de door Oussama S. geformuleerde klachten ongegrond zijn.

Oussama S. werd veroordeeld tot het betalen van een rechtsplegingvergoeding van 1560 euro. Dewinter gaf ondertussen opdracht aan zijn advocaat om de rechtsplegingsvergoeding in te vorderen.

Filip Dewinter reageert opgelucht: “De raadkamer geeft mij over de hele lijn gelijk. Oussama S. probeerde in de media (met succes) een nummertje tegen mij op te voeren. Hij wentelde zich in de slachtofferrol terwijl hij de agressor was. Uit de politie- en veiligheidscamerabeelden blijkt duidelijk dat Oussama S, die in het verleden werd veroordeeld tot vijf jaar cel, waarvan dertig maanden effectief, voor zedendelicten met minderjarigen, mij achtervolgde op de fiets tot aan mijn partijsecretariaat, mij uitschold en mij daarna fysiek aanviel. Uiteraard heb ik mij, binnen de grenzen van de wetgeving, verdedigd. Ik ben tevreden dat de valse aantijgingen tegen mijn persoon door de rechtbank weerlegd worden. Het betrof een georganiseerde provocatie om mijn reputatie onderuit te halen. Ik heb altijd een gerust geweten gehad omdat ik wist dat de camerabeelden mij gelijk zouden geven.”

https://www.hln.be/antwerpen/gerecht-stelt-dewinter-buiten-vervolging-voor-vechtpartij-oussama-s-provoceerde-mij~a85594e9/

Oussama S., het lieverdje dat Filip DW op de korrel nam en hoopte hiermee een fikse vergoeding voor doorstane pijn en leed te kunnen incasseren, (https://www.hln.be/antwerpen/oussama-dient-klacht-in-tegen-dewinter-na-vechtpartij-aan-partijlokaal-vlaams-belang-maar-parlementslid-weerlegt-cowboyverhaal-hij-heeft-mij-geprovoceerd~acd98525/) heeft e.e.a. op zijn kerfstok:

Oussama S., de man die betrokken is in een incident met Filip Dewinter (Vlaams Belang) en klacht tegen hem indiende, is in 2015 veroordeeld tot een gevangenisstraf van 5 jaar cel waarvan 30 maanden effectief, wegens ernstige zedenfeiten met elf jongens tussen 13 en 16 jaar oud. Lees verder bij…https://palnws.be/2021/06/pvda-militant-die-dewinter-belaagde-is-in-2015-veroordeeld-tot-5-jaar-cel-wegens-zedenfeiten-met-minderjarige-jongens/

https://www.gaysite.nl/actueel/2015/05/moslimjongen-chanteert-voor-homoseks

Het blauwe bedelbusje

Gisteren een eerder opgenomen VPRO-documentaire bekeken “The Blue Box”. De titel verwijst naar het metalen blauwe spaarbusje van het Joods Nationaal Fonds waarmee geld opgehaald werd om gronden te kopen van Arabische eigenaars om die te “bebossen”. Het neemt ons mee naar de periode beginnend bij de dertiger jaren van de vorige eeuw toen Palestina nog Brits mandaatgebied was.

De maker van de documentaire, Michal Weits, is een achterkleindochter van Joseph Weits, die de geschiedenisboeken inging als “de architect van de Transfers”. Transfers moet u vertalen als “verdrijvingen”.

In de film wordt duidelijk gemaakt hoe de blauwe bedelbusjes populair werden, nl. door te ijveren voor het bebossen van de magere grond van Palestina dat het begin van het groene Israël moest vormen.

Men verneemt dat het initieel de bedoeling was de Arabieren uit te kopen om op die plaatsen nederzettingen te bouwen. En dat gebeurde: rijke grootgrondeigenaars, die in steden zoals Beiroet, Caïro of elders in het M.O. of Europa woonden, waar het beter vertoeven was, verkochten hun eigendommen aan de biedende joden. Op die gronden, in die huizen woonden echter Arabische pachters – keuterboerkes van generatie op generatie – arme, meestal ongeletterde sloebers, die gewoon verdreven werden. Zij wisten niet wat hun overkwam.

Het ging hier om een zakelijke transactie, waarvoor een bepaalde som onderhandeld en betaald werd. Niets onwettigs, maar zeker niet bepaald vriendelijk, ook niet van de kant van de verkopers.

In een later stadium werd er niet meer onderhandeld of betaald. Dan werden de bewoners van de Arabische dorpen in hun geheel verdreven, zonder compensatie. En dat wordt in de documentaire met een nuchtere blik getoond. Ook de overwoekerde ruïnes van hun huizen. Herhaaldelijk wordt geargumenteerd dat ze nooit mogen terugkeren. Als er niets meer is om naar terug te keren, dan zullen ze wel wegblijven… klonk het. Initieel werd er nog als doekje voor het bloeden gesteld dat ze de vluchtelingen zouden compenseren, of de landen, die hen opvangen… Later… u kent de rest van het verhaal. De verdrijvingen, de bezettingen, de nederzettingenpolitiek gaat onverminderd voort. En niemand – buiten een gratuite verwerping en aanklacht bij de VN – geeft erom.

Wij kunnen u slechts deze inleidende video aanbieden. De volledige film hebben wij niet kunnen vinden. Het getuigt van een kilte, een Übermenschenmentaliteit, waarvan ze zich ten volle bewust zijn, maar die ze wegvegen voor een hoger ideaal. Een compliment aan de moedige Michal Weits voor deze nuchtere documentaire zonder theatrale, opdringerige Vranckxbegeleiding.

https://dedocupdate.com/2021/12/10/blue-box/

De inleiding:

De Blue Box-campagne van het Joods Nationaal Fonds (JNF) was internationaal decennialang succesvol in het werven van steun voor de aankoop en bebossing van land in Palestina. De bomen hebben hun wortels gespreid, maar sporen van de verdreven Palestijnen zijn nog steeds zichtbaar.

Enkele citaten uit het interview met Michal Weits:

Je hebt hier veertien jaar aan gewerkt. Waarom nou eigenlijk zo veel moeite?
'Voor mij was het een schok om die dagboeken te lezen. Ik besefte dat ik weinig wist over de geschiedenis van Israël. Ik ben hier geboren en opgegroeid, en ik begreep dat mij een ander verhaal was voorgehouden. En dan druk ik me mild uit. Mijn hele generatie heeft op school dingen geleerd die niet de hele waarheid zijn.'
Zie je het als propaganda?
'Ja, of in elk geval een zorgvuldig uitgedacht verhaal dat de doelen van de staat Israël dient.'
Welk verhaal is dat dan?
'Dat we hier honderd jaar geleden kwamen en dat er niemand was. Een leeg, woest land. Al die ruïnes die je overal in het land ziet, daar werd nooit iets over gezegd. Ik was heel kwaad toen ik erachter kwam hoe het zat. Dat Arabische inwoners uit hun dorpen vluchtten en die dorpen vervolgens in puin werden gelegd zodat ze nooit terug zouden kunnen komen.'
De uitgangssituatie was in elk geval ook niet erg eerlijk. Mensen die al generaties op land wonen dat zonder dat zij dat echt beseffen in bezit is van een of andere sjeik in een ver land. En dan komt er iemand die zegt: ik heb het land gekocht, ga weg.
'Ja, precies. Ik denk wel dat je moet beseffen dat het een andere situatie was dan nu, maar nogmaals, misschien… het spijt me van de vergelijking, maar zelfs het Duitse volk begrijpt dat hun land de meest verschrikkelijke dingen heeft gedaan, en ze lopen niet voor die verantwoordelijkheid weg. In dit geval is er meer ruimte voor discussie, maar dat is in zekere zin tijdverspilling. Hadden ze het anders kunnen doen? We weten het niet. Hebben we iets goed te maken? Er wonen nog altijd vijf miljoen vluchtelingen in kampen, sinds 1948.'
Ben je dan nog steeds een vluchteling als je daar geboren bent, en je ouders ook?
'Ja. Geboren als vluchteling, zonder nationaliteit. En of we vinden dat we een keus hadden of niet, Israël heeft dit probleem gecreëerd. Dus daar moeten we op de een of andere manier verantwoordelijkheid voor nemen.'

Verneem meer: https://www.2doc.nl/documentaires/series/2doc/2021/blue-box.html

Een kennismaking met Michal Weits:

Roos op straat

We vergissen ons niet. We schreven wel degelijk “roos” i.p.v. blauw refererend naar de politie. De Italiaanse politie is behoorlijk boos: zij kregen nl. roze mondmaskers uitgereikt.

Hun vakbond stuurde een verontwaardigde brief naar het ministerie van binnenlandse zaken; ze vinden dat hun reputatie geschaad wordt als ze met zo’n roze neus/mondbedekking dienst moeten kloppen. Ze willen zwarte, witte of blauwe maskers, passend bij hun uniform. En vroegen zich af hoe het mogelijk is dat er op het einde van het tweede coronajaar zo’n kemel geschoten wordt.

Vakbondsleider Osvaldo Paoloni stelt dat een politie-agent moet zweren zijn uniform eer aan te doen… de kleur van het masker – roze – ondermijnt die eed.

De minister heeft nog niet geantwoord.

https://www.reuters.com/world/europe/italian-police-red-faced-over-pink-covid-masks-2022-01-14/

Lees ook de reacties: https://www.rt.com/news/546053-police-upset-color-mask/

Politiek inzicht

Onze coronadictatuur heeft het telkens als de strategie gewisseld wordt over “voortschrijdend inzicht”. Iets dergelijks is er nu ook in Israël aan de gang.

Terwijl het EMA sinds maart verleden jaar beraadslaagt (… in opdracht van de westerse concurrentie op de rem gaat staan) over het al dan niet toelaten van het Russische vaccin Sputnik V, terwijl de westerse wereld de vaccinaties met Sputnik V als niet geldig beschouwt, is men in Israël al een stapje verder.

Israël ziet af van de 3-dagen quarantaine voor toeristen gevaccineerd met Sputnik V. Zij moeten “slechts” nog een negatieve PCR test voorleggen niet ouder dan 24 uur.

Wie meent dat uitsluitend Russen nu zonder de 3-daagse isolatie naar Israël zullen kunnen reizen, heeft het mis. Het werd over heel de wereld uitgevoerd. Meer info bij: https://sputnikvaccine.com/

https://tass.com/society/1388409

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Nogmaals onze verontschuldigingen aan pater Daniël en aan onze lezers voor de vertraging.  Deze nieuwsbrief dateert van 7.1.21.  

Flitsen

Na de  vespers van oudjaarsavond hebben we de tijd genomen om God te danken voor al het goede dat we dit jaar mochten ontvangen, alsook om elkaar om vergeving te vragen en elkaar vergeving te schenken. Om half elf vierden we de Eucharistie (Latijnse ritus) die tegen middernacht eindigde. Als overgang naar het nieuwe jaar zongen we het Te Deum. In de refter aten we een kleine versnapering. Er waren kaarten voorbereid met daarop de namen van alle leden van de  gemeenschap en een heilige. Wie een kaart trekt neemt die bepaalde heilige als gids voor het hele jaar en bidt voor de medebroeder of zuster die vermeld  staat. Tenslotte werd voor ieder nog een Bijbeltekst  gekozen en gelezen.

Een christelijk gezin met 2 jongetjes (3 j en 7 j) verblijft deze dagen bij ons om wat vertrouwd te raken met de gemeenschap. Zij zullen het conciërgegezin worden aan de grote poort. Voorheen was er een moslimgezin, waarvan de vader, een zeer zware hartpatiënt, inmiddels overleden is en de vrouw wilde met haar drie kinderen bij haar broer en zus in Qâra gaan wonen. Ze blijft wel bij ons werken. Dit gezin is christelijk en regelmatig samen met ons aanwezig in de liturgische diensten terwijl de kinderen inmiddels vriend zijn van iedereen.

Voor de Syrische moslims heet 1 januari als begin van een nieuw jaar “na Jezus Christus” niet dezelfde betekenis als voor christenen. Een 15 tal arbeiders was bezig met het beton storten op het dak van het fabriekje in aanbouw. Ibrahim, onze verantwoordelijke voor het terrein, had graag dat ik die werkzaamheden op dit cruciaal moment zou zegenen. Zo trok ik ’s middags, op Nieuwjaarsdag met stola, het boek van de zegeningen en wijwater naar de werkzaamheden. Sommige arbeiders die aan de theepauze bezig waren boden me achteraf gastvrij thee aan  (in een glaasje dat al door anderen was gebruikt en dat ook na mij gul aan anderen zal worden aangeboden. Leve de pré-corona mentaliteit.

Op zondag 2 januari celebreerde ik de byzantijnse liturgie (het voor-feest van de Epifanie of Openbaring), wat voor mij niet mogelijk is zonder de uitdrukkelijke bijstand van fr Jean als diaken, die zich hierin goed heeft bekwaamd. Het aankleden, wassen van de handen en snijden van het brood is een ritus die bijna zo uitgebreid is als een hele Latijnse Eucharistie. Het middelste gedeelte van het brood met de stempel IC XC NI CA (Jezus Christus Nicanor – Overwinnaar), vertegenwoordigt het Lam Gods. Daarna snijdt de priester een driehoekje voor Maria, vervolgens kleine stukjes voor de engelen en heiligen, waarna voor de intenties van levenden en overledenen en tenslotte voor hen die communiceren. Dit alles wordt  vergezeld van gebeden en bewieroking.

Toen we woensdag de gebeden van de “koninklijke uren” beëindigd hadden, kwam de gemeenschap van het Syrisch-katholiek klooster van Mar Moussa op bezoek. Deze bijzondere ontmoeting  brengen we in een afzonderlijk verslag. Het was een gezamenlijk voorstel van moeder Agnes-Mariam én van de prior van Mar Moussa abouna Jihad. Na dit erg hartelijk treffen, zijn we nog een lange tijd blijven napraten.

Lees verder