Het nieuwe “normaal” in Zweedse scholen

De bronafbeelding bekijken

Bedreiging met messen. Steekpartijen. Niet alleen mede-leerlingen worden het slachtoffer, ook de leraars. Heel normaal. Een toename van geweld. De overheid wil niet weten dat er een toename is – er wordt gewoon meer aandacht aan besteed. Leerlingen en leraars moeten elkaar meer vertrouwen, meer met elkaar praten en gevaarlijke lokalen, zoals sportzalen en kluisjesruimtes in kaart brengen. Dan vermindert het geweld, dat niet toegenomen is, vanzelf. Përceptie.

Een lerares had het schitterende idee pompoenen te laten uitsnijden voor Halloween… een leerling had de opdracht verkeerd begrepen, greep een mes, richtte het op de hals van de lerares en dreigde haar te onthoofden. Misverstand.

Een school met één bio-Zweedse leerling. De leraars moeten Arabisch spreken. Verrijking.

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Vrijdag 18 januari 2019
Vanuit het VS staatssecretariaat voor ‘nationale veiligheid’ klonk een tijdje geleden op bombastische wijze een waarschuwing aan de Syrische president om niet opnieuw chemische aanvallen te plegen. Zover zijn we nu. Geheime diensten van de westerse mogendheden hebben met terroristen en vooral met de Witte [Sc]Helmen al jaren chemische aanvallen gepleegd op onschuldige burgers en nu gaan ze een dramatische waarschuwing sturen naar de Syrische president, die nooit chemische wapens gebruikte en alles heeft laten opruimen.

Een niet gedrogeerde westerling weet hierbij al dat ze weer iets van plan zijn. En inderdaad, dinsdag meldt Interfax news agency, vanuit Russische bron dat terroristen, geholpen door buitenlandse geheime diensten, bezig zijn met het voorbereiden van chemische aanvallen in Lattakia, Idlib, Aleppo en Hama tegelijk. We hopen dat de Russen en de Syriërs de ontwikkelingen op de voet kunnen blijven volgen en openbaar maken om deze waanzin te stoppen.

Als het van Donald Trump afhangt zal het Amerikaans imperialisme eindigen. Het grootste gevaar komt echter van hen die hem het meest steunen: de evangelische christenen. Zij verloochenen alle menselijke, Bijbelse, evangelische en christelijke waarden om het satanische vernietigingswerk van de zionisten onvoorwaardelijk te steunen. In hun blindheid menen ze aan de kant van ‘het ware Israël’ te staan.

Er zijn verder nieuwe (eigenlijk oude) kapers op de kust. In Frankrijk heeft altijd een koloniaal streven geleefd over alle partijen heen, vanuit een algemeen aanvaarde overtuiging dat zij elders de beschaving moeten brengen. Jean-Yves Le Drian, Franse minister van buitenlandse zaken, zegt nu 1 miljard € te zullen geven voor de heropbouw van Irak maar hij wil wel in Irak permanente militaire bases om in Syrië te kunnen ingrijpen! E. Macron wil tegen Syrië oorlog blijven voeren, ook zonder de VS. Als antwoord op de grote onrust in eigen land kan hij dan naar buiten het beeld ophangen van de grote wereldverbeteraar, terwijl hij zijn eigen land tot een politiestaat omvormt.

De Turken blijven de Ottomaanse droom koesteren om hun rijk uit te breiden met NO Griekenland, N Cyprus, NW Syrië en een stuk van Irak. Erdogan wil al vast aan de Turkse grens met Syrië een “veilige zone”, door hem gecontroleerd, van 32 km breed en 460 km lang. S. Lavrov heeft vanwege Rusland geantwoord dat dit Syrisch grondgebied is en volledig onder controle van Syrië moet komen. Theresa May had vanaf het begin aan Trump al voorgesteld om het Angelsaksisch leiderschap over de rest van de wereld te herstellen maar dat is niet aan D. Trump besteed. Met een Brexit de hulp van de EU vragen zal moeilijk zijn, hoewel je nooit weet hoe het uitdraait. Nu probeert ze het Brits imperium te herstellen met de hulp van China.

De barbaarse overheersing door het “christelijke westen” over de rest van de wereld begon al met Christoffel Columbus en Vasco da Gama in de 15e eeuw. Het is een geschiedenis van gruwelijke onderwerping en uitbuiting door martelingen, ontvoeringen, slavernij, en moorden. Na de Spanjaarden en de Portugezen deden de Hollanders, de Engelsen en de Fransen hetzelfde. Nu heet dit globalisatie, mondialisatie en nieuwe wereldorde. We begrijpen dat Chinezen zeggen: “Jullie ‘christelijke’ wereldbeschaving is mislukt”. Als dit zo is, komt dit echter niet doordat die beschaving “christelijk” is maar door het feit dat ze alles behalve christelijk is. G.K. Chesterton zei het heel humoristisch al. Tegen het christelijk geloof kan geen enkele zinnige opmerking gemaakt worden, tenzij… dat we er nog niet aan begonnen zijn!

Je krijgt berichten uit het leven van onze gemeenschap met foto’s*, een vurig pleidooi tegen het laatste bolwerk: een anti-katholiek syndroom en een overvloed aan info en video’s, nu “golfbrekers” weer terug is.
P. Daniel

*Nvdr: het spijt ons: de foto’s kunnen wij niet plaatsen wegens technische moeilijkheden, maar wij kunnen u wel deze video’s aanbieden over het leven in en rond Mar Yakub in de winter 2012 en van pater Daniëls 80ste verjaardag deze zomer.

Vrijdag 18 januari 2019

Uit het leven van de  gemeenschap Mar Yakub

Zegening van het terrein

Op zondag wilde onze bisschop Mgr Jean Arbach bij ons zijn. Tijdens  de eucharistie verkoos hij in de eerste ‘stal’ te zitten, naast de kribbe, terwijl abouna Georges voorging in de byzantijnse  liturgie en ik assisteerde. Al celebreert de bisschop zelf niet, er zijn verschillende  gelegenheden gedurende de dienst waarbij de priesters naar hem toe komen om de zegen te  vragen. Hij hield wel de homilie en sprak over het Licht dat met Jezus in de  wereld gekomen is en ons uitnodigt daaraan deel te nemen. Na de mis was er een ontmoeting met Arabische koffie,  Syrische zoetigheden en uitwisseling van de Kerst- en Nieuwjaarswensen. Tevens werd het plan besproken om hier op 29 september 2019 een dag te organiseren, waarop ‘n 500 jongeren verwacht worden. De bisschop moest weer voor het middagmaal vertrekken. In de namiddag was de zegening van het terrein voorzien. Als priester in liturgisch gewaad beklom ik de ezel, die door Firaaz geleid werd. In het begin scheen de zon nog maar al vlug werd het koud. Bij het huis van het moslimgezin van abou Chalil, aan de andere kant van het terrein, hielden we pauze, we zegenden het huis, waarin bij de inkom al meteen een grote icoon van Maria hangt. We kregen dadels,  dronken iets warms en vertrokken om langs de schaapskooi terug te keren. Op deze rotsige en heuvelachtige woestijngrond wist de ezel telkens de veiligste weg te kiezen.  Ziehier*, ergens op het terrein het uitvoerend comité. Let op, die met vier poten, dát is de ezel: *Nvdr: de foto’s kunnen wij niet plaatsen.

De grote stilte

Ondanks vele en lange stroom- en internetonderbrekingen zijn we er toch in geslaagd zondagavond het laatste deel te bekijken van de bijna 3 uur durende  film  “De grote  stilte” (Philip Gröning, 2005) over de kartuizers van de  Grande Chartreuse nabij Grenoble. Het is merkwaardig dat deze film, waar geen actie in zit en waarin nagenoeg niets te horen is ook kinderen zo sterk kan aanspreken. Alleen op het einde is er een blinde monnik die enkele eenvoudige maar indrukwekkende woorden spreekt. (Nvdr: hieronder een korte inleiding. De volledige film kan u hier bekijken.)

In 1084 koos de heilige Bruno dit ruwe massief omdat het niet door mensen kan gemanipuleerd worden. Deze natuur is te nemen zoals ze is. Bij het begin van de stichting van de orde was er al een grote lawine waardoor 7 monniken werden bedolven en stierven. De drie anderen bouwden het klooster verder op, waar de huidige gebouwen nu staan.

De filmmakers moesten jaren wachten om te mogen beginnen en toen was de gemoedelijke Nederlander, dom Marcellijn Theeuwes overste. Hij was tevens generale overste  van alle 24 kartuizerkloosters in de wereld. De monniken leven in stilte en eenzaamheid. Zij vormen wellicht de enige orde die nooit een  hervorming gekend heeft omdat ze die niet nodig had. In stilte en eenzaamheid vinden de monniken vooreerst zichzelf, vervolgens God en dan de gemeenschap en de hele wereld. We weten van sommige mensen die felle kritiek hebben op iedereen en alles om hen heen, dat zij in feite zichzelf verwerpen en hun duistere kanten niet kunnen aanvaarden. Het ware beter niet weg te lopen van zichzelf om uiteindelijk te ontdekken dat er ook iets ongemeen moois is in ons, dat we Gods beeld in ons dragen, dat Hij ons immens liefheeft en dat we een unieke zending hebben. Wie eenmaal in de stilte en de eenzaamheid is ingetreden, is gelukkig, aanvaardt zichzelf met mildheid, geniet elke dag van de eenvoud van het leven met God, verdraagt blijmoedig de dagelijkse lasten en is blij met dit leven in eenzaamheid. Al brengen de monniken ongeveer 18 van de 24 uur per dag in hun kluis alleen door, ze zijn innig met elkaar verbonden en ze brengen ook de noden van de hele Kerk en de wereld bij God. Het concrete kartuizerleven is niet voor iedereen. Gelukkig echter degene die begrijpt dat de geestelijke waarden die zij zo radicaal trachten te  beleven, de onmisbare fundamenten zijn voor ieder mens  om gelukkig te zijn. Ik denk  aan een uitspraak van een terecht beroemde streekgenoot, Augustijner kanunnik, volgeling van de Moderne Devotie, gestorven in 1471: “In uw cel zult ge vinden, hetgeen gij daarbuiten dikwijls verliezen zult” (Thomas a Kempis, De Navolging van Christus, Eerste boek, Twintigste hoofdstuk) (Nvdr: een korte video over het leven van Thomas a Kempis – er zijn verschillende langere filmen op YT te vinden over zijn leven en betekenis)

Lees verder

Quo vadis, Syria?

Afbeeldingsresultaat voor hope for syria

Onze redactie zet regelmatig een “ander” Syrië in de etalage. Een Syrië waar het leven niet (meer) beheerst wordt door geweld en vernieling. Een optimistisch, levendig of alledaags-gewoon land met burgers die – zoals wij – hun gangetje willen gaan, werken, genieten, studeren, sport beoefenen en waar het weder hen af en toe meer parten speelt dan de zgn. “dictatuur” van Assad

Op tv ziet u beelden van extreme weersomstandigheden in elk continent. Uit Syrië, waar de storm Norma voor wateroverlast én een dikke laag sneeuw zorgde, zijn deze beelden slechts bij uitzondering – uit een vluchtelingenkamp om de schuld van Assad in de verf te zetten – toegelaten. Meteo blijft wind en regen voorspellen. Temperaturen: Damascus max. 9°, Homs 10°, Latakia 13° Aleppo 4°, Deir Ezzor 6°, behalve aan de kust overal kans op nachtvorst. De havens van Latakia en Tartous gingen donderdag terug open. De kleinere haventjes blijven gesloten en de vissersvloot mag/kan niet uitvaren tot het weder terug stabiel is.

Opnieuw keerden Syrische vluchtelingen uit Jordanië terug naar huis.

Delegaties uit Arabische landen maken de een na de ander hun opwachting in Damascus. Zo ook een Jordaanse delegatie uit de bouwwereld. Hun woordvoerder drukte zijn hoop uit dat de relatie tussen beide landen kan hersteld worden naar een vooroorlogs niveau, want ook Jordanië had te lijden onder de toestand, zowel politiek, economisch als sociaal. Hij neemt een verslag met suggesties voor investeringsprojecten mee naar huis. (…)

Donderdag was het de 67ste verjaardag van de jaarlijkse boomplantdag. Rond de Damascus luchthaven worden er 5000 boompjes geplant op 10 ha. Het is de bedoeling groene oppervlaktes uit te breiden ter vervanging van dode bomen en verbrande bossen. Het landbouwministerie benadrukt dat de herbebossing in alle Syrische provincies gepland wordt in een poging de vegetatie in het land terug op peil te brengen. (…)

Het aantal actieve industriële ondernemingen en KMO’s in de provincie Aleppo steeg in 2018 tot 15.197. 129 textielprojecten, 32 voedingsprojecten en 39 technische projecten kregen een licentie. Daar bovenop 66 projecten in de chemische sector. (…)

In Aleppo werd n.a.v. de herdenking van de tweede verjaardag van de bevrijding een cultuurfestival geopend, georganiseerd door de schrijversunie, in aanwezigheid van meer dan 60 auteurs en dichters. (…)

Herkenbaarder dan dit kan niet: nadat de Syrische nationale voetbalploeg voor de tweede keer een wedstrijd tegen Jordanië verloren had werd de Duitse trainer Stange, die met veel toeters en bellen onthaald werd, aan de deur gezet. (…)

Een geliefd uitstapje in de zomer: de grot van Mozes, aan de voet van de Bludan berg (zie sneeuwvideo bovenaan), ten westen van Damascus. Gedurende meer dan een eeuw werd er zand uit gedolven. De grot is fris in de zomer en warm in de winter, 300 m diep, 7000 m2 uitgestrekt. Onderaan bevindt zich een meertje met een bootje voor de toeristen.

Maar Syrië heeft ook heel andere grotten De al-Dawayat grot bv. is meer dan 20 miljoen jaar oud. Met stalagmieten en stalagtieten, kristallen pijlers, druppend water. Je vindt de grot in Mashta al-Helo, een pittoresk bergstadje met bossen, 26 km van Safita (Tartous regio). Ze werd ontdekt in 1914 door een herder.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is 2-49.jpg

De historische Afqabron in Palmyra kwam terug tot leven en begon na 25 jaar droogte terug te stromen. Volgens archeoloog Mohamd Khaled Asaad was de bron de reden van de welvaart in Palmyra meer dan 6000 jaar geleden. Het water van de Afqabron stroomt vandaag tussen de rotsen van een 400 m lange grot binnenin de al-Mintar berg om zo de palmenoase en de olijfbomen te bevloeien. De bron zorgde voor een oase, een rustplaats voor de karavanen tussen Irak en Syrië. Het water is 33°C warm, naar verluidt goed voor dermatologische en spijsverteringsproblemen en voor de bloedsomloop. De archeoloog is bijzonder gelukkig, want hij ziet in de terugkeer van het bronwater eveneens een terugkeer van de oase en het behoud/restauratie van de grot. De bron was heilig voor de bewoners van Palmyra, die er offerandes brachten aan de zonnegod “Yarhaboul”. In de grot vindt men nog steeds de resten van de trap, de erker, het altaar en de tafel, die deel uitmaakten van de heilige tempel van de lentegod Afqa, die de eerste stralen van de zon ‘s morgens vertegenwoordigde. Hij pleit ervoor de bron en de rommel, stenen en zand, uit de grot te verwijderen, alsook voor een technisch onderzoek om waterlekken op te sporen binnen de muren, opdat de stroom zou behouden blijven. (…)

Een 6000 jaar oude bron die na 25 jaar opnieuw begint te stromen. We konden geen beter symbool voor de heropstanding van Syrië verzinnen..

Beierse “Bo” heeft het niet gemakkelijk

Afbeeldingsresultaat voor markus gansener
Vroeger en nu: Markus vs. Tessa Gansener

Grün volksvertegenwoordiger Markus wil Tessa worden. Of beter, Markus weet dat hij/zij in werkelijkheid Tessa is. Een schandaal vindt hij/zij dat het Beierse parlement hem/haar niet onmiddellijk wou accepteren voor wie hij/zij in feite is. Hij moet tot 23 januari wachten eer hij in vol Tessa-ornaat zijn kiezers mag vertegenwoordigen in de Beierse politieke tempel. En vooraf psychologische testen doorstaan… hoe durven ze! Het is toch doodnormaal dat men in de loop der jaren transformeert naar een ander geslacht. In Beieren zijn ze achterlijk; in het federale Parlement zou hij/zij onmiddellijk aanvaard worden. Transfobie, klinkt het zware verwijt, terwijl het zelfs voor een blinde duidelijk moet wezen dat Markus al die jaren zijn/haar Tessa-zijn heeft moeten onderdrukken. Oordeel zelf…

Aflossing van de FN-wacht

De titel is niet helemaal juist; om het de lezer niet al te moeilijk te maken, hebben wij de oud-vertrouwde naam van het Franse Front National gebruikt i.p.v. de nieuwe benaming van Le Pens partij, het Rassemblement National (RN).

De 23-jarige aardrijkskundestudent Jordan Bardella krijgt de eer de lijst voor de EUropese verkiezingen op 26 mei te trekken. De ervaren Nicolas Bay, die eigenlijk gehoopt had dat hij de lijstaanvoerder zou worden, moet met plaats zeven tevreden zijn. Het proces tegen hem over foutief gebruik van EU-fondsen (niet uitsluitend gebruikt voor ondersteuning van de EU-fractie) is hier niet vreemd aan.

Een fris jong gezicht, opgegroeid in eerder bescheiden omstandigheden in de buurt van Parijs (dép. Seine-Saint-Denis), waar bio-Fransen in de groep van -18jarigen in het jaar 2005 slechts nog 43% van de legale bevolking uitmaakte. Zijn moeder woont er tot op heden in een sociale woning. In 2015 werd Jordan tot volksvertegenwoordiger van de regio Île-de-France verkozen; in 2018 kreeg hij een zitje in het FN-nationaal bestuur (en het huidige RN), werd voorzitter van de FN-jongeren. Nadat Le Pen er niet in slaagde presidente aller Fransen te worden, werd hij officiële partijwoordvoerder. En dat ging niet onopgemerkt voorbij: de jonge man is goed van de tongriem gesneden en voelt zich als een vis in het politieke water.

Zijn benoeming en succes zouden niet toevallig gekomen zijn. Jean Messiha, partijraadslid van het RN, gaf volgende uitleg: “Hij behoort tot een generatie die het ergste onder de door de EU veroorzaakte schade lijdt. Zijn generatie is het meest getroffen door arbeidsloosheid, door gezondheidsproblemen en woningnood – problemen, die de veroorzaakt worden door de opgedrongen EU-politiek. Zijn generatie is getuige van de technocratisch-liberale, anti-nationale ommekeer der EU.”

Anderen – laten we wel wezen, degenen die ontgoocheld zijn over de hun toegemeten plaats op de EU-verkiezingslijst staan of die een persoonlijk appeltje met Le Pen te schillen hebben – beschouwen hem als een Le Pen-marionet in het EU-parlement. Hij is de constante begeleider bij alle grotere evenementen en campagnes. De achter de hand gefluisterde roddels gaan van “hij heeft geen verstand van de EU, hij heeft helemaal geen visie, hij heeft geen dossierkennis” tot “hij is te jong om een échte overtuiging te hebben, hij zal zich niet kunnen doorzetten.” Een mening, die door Marine Le Pens vader gedeeld wordt. (…)

Maaßen, geslachtofferd voor een hoger doel

Afbeeldingsresultaat voor die merkel diktatur

Het komt als geen verrassing. Alleszins niet voor onze redactie. We hebben al behoorlijk wat meegemaakt. Ook het toenmalige Vlaams Blok moest hangen. Eens een partij een gevaar vormt voor de gevestigde onwaarden, wordt er een mouw aangepast. Het VB werd uiteindelijk veroordeeld. U kent de geschiedenis.

Nu blijkt dat Maaßen, de voormalige Duitse staatsveiligheidsbaas, moest “verwijderd” worden opdat de AfD “eindelijk” in het oog gehouden, resp. verboden, zou kunnen worden.
Ralf Stegner van de SPD bevestigt dat wat kritische media sinds weken berichten.


Neem kennis van dit twitterbericht. “De rechtspopulisten van de AfD komen eindelijk in het vizier van de staatsveiligheid. Daarom moest de onzalige heer Maaßen vertrekken, opdat dat zou kunnen gebeuren wat al lang dringend nodig was.”

Ralf Stegner

Ralf Stegner‏Geverifieerd account @Ralf_Stegner

Die Rechtspopulisten von der AFD kommen endlich in den Fokus des Verfassungsschutzes. Dazu musste der unselige Herr Maaßen gehen, damit das passieren kann, was längst überfällig war. 21:57 – 15 jan. 2019

Merkelland dankt dhr Stegner voor de onverwachte eerlijkheid. Misschien kan de AfD hem een bijverdienste als campagnemedewerker aanbieden?

Zeker is zeker

Rond de bekende homo-activist, tegelijkertijd kritisch-conservatief recht voor de raap redactielid bij Breitbart, Milo Yiannopoulos, – er werd hem zelfs spreekrecht aan universiteiten geweigerd – was het de laatste tijd eerder stilletjes. Nu kwam hij weer in het nieuws met zijn asielaanvraag in de VSA. De brave man heeft er zo zijn redenen voor. Hij voelt zich bedreigd… in Europa is het voor mensen met zijn seksuele voorkeur te gevaarlijk geworden door de massale immigratie en bijhorende islamisering.

Voor moslims moet hij zowat de islamofobie-cirkel in kwadraat zijn. In 2015 dierf hij het aan een open deur in te trappen, die liefst gesloten blijft, door een opiniestuk in Frontpage met volgende citaten: “Ik ben homo en ik krijg angst voor de massale moslimimmigratie.” En “De kanker heeft zich uitgebreid met meerdere metastases.” Kort daarna verliet hij Londen, in de hoop zijn boodschap in de VSA te kunnen uitdragen en verontwaardiging over de Europese islamiseriing te kunnen uitlokken.
Quod non. “Hoewel ik met een Amerikaan in het huwelijksbootje gestapt ben en bijgevolg een Green Card in mijn bezit heb, vraag ik desondanks asiel aan in de VSA. Het is de énige manier om zeker te zijn dat ik nooit in een land moet terugkeren , waar zoveel mensen mij in de gevangenis of dood willen zien.”

May’s moslims haten homo’s – quasi unaniem en in een alles overtreffende mate. Homo’s zijn niet hun enige schietschijf. Ook seks buiten het huwelijk is volgens hen moreel onaanvaardbaar. Blanke christelijke schoolmeisjes verkrachten en vervolgens als pooier uitbuiten is echter perfect in orde. Ongelovige honden, nietwaar? Elke 20ste moslim in G.B. vindt moslim zelfmoordterroristen sympathieke jongens. Elke 3de vindt dat hij recht heeft op meerdere vrouwen. 39% vindt dat vrouwen hun echtgenoot gewoon altijd moeten gehoorzamen.

Maar hun afschuw voor homo’s overtreft alle andere sentimenten. Volgens Milo heerst er een nultolerantie. Hij krijgt geen bescherming van de Britse regering en daarom vraagt hij hulp aan de VSA. We hebben een stil vermoeden dat deze problematiek niet bovenaan Trumps doelstellingenlijstje staat.

Een kennismaking, mocht u deze nog nodig hebben:

Quo vadis, Syria?

Tussen hoop en vertwijfeling. Zo zouden we de toestand in Syrië kunnen omschrijven. Ja, het gaat de goede kant op. En neen, de weg naar rust en vrede, terugkerende welstand en normaliteit is nog lang.
Het lijkt wel de processie van Echternach. Mét valkuilen, voetzoekers en kwaadwillige gidsen. De ene dag een hoopgevend signaal, de volgende dag een mes in de rug. Syrië zal de vrede niet zonder slag of stoot bekomen. Letterlijk. Hogere machten blijven aan de touwtjes trekken opdat de miserie vooral voort blijft duren. Syrië, het slachtoffer van de sinistere agenda van wereldmachten.
Ook zonder een werkende pc konden we min of meer via een geleende computer – waarop we uitsluitend “mochten” passief de internationale media bekijken – de toestand volgen. Zonder raadpleging van onze plaatselijke contacten. Die hebben we ook moeten missen en we konden hen zelfs niet contacteren.

Ook nu zitten we deze tekst te schrijven, zonder dat we hem meteen kunnen publiceren, in de hoop dat we vandaag – eindelijk – toegang krijgen tot de Golfbrekerswebstek.

Military Situation In Syria On January 16, 2019 (Map Update)

Tja. De belofte van Trump – de biezen van zijn leger te laten pakken – is blijkbaar niet voor de nabije toekomst. Eerst vernamen we dat de VSA troepen zouden verkassen naar Irak, opdat ze quasi vanop de reservebank snel zouden kunnen ingrijpen indien nodig. Vervolgens de blije boodschap dat het Syrische leger – na een wanhopige hulpkreet van de Koerden – in Manbij aangekomen was. Een ietwat té optimistische boodschap. Het Syrische leger bevindt zich in de buitenwijken. Vervolgens zouden de Russische MP in Manbij de stellingen bewaken. Dit werd dan weer ontkend door beweringen van de “gematigde rebellen” onder Erdogans vleugels. Arm Manbij. Realiseert zich iemand hier dat zij van de ene bezetting in de andere duikelen? Eerst kwamen de uit centraal en zuid-Syrië verdreven “gematigde rebellen”, bewapend en gesteund door de Turkse regering, vervolgens de Koerden, bewapend en gesteund door de VSA, die nu op hun beurt verdreven worden door de Ottomanen. En de burgerbevolking? Telkens een nieuwe bezetter zijn opwachting maakt, moet de bevolking een andere witte vlag uithangen om niet ten prooi te vallen van represailles door de recentste “bevrijder”. Eender wie, eender hoe, de christenen zijn altijd de pineut. En andere minderheden, die niet tot de clan der nieuwe bevrijders behoren. Je zou voor minder een boerka over je hoofd trekken. Of liefst niet meer uit je bed komen. Tenzij je pech hebt… je huis leeg geroofd, in beslag genomen wordt of het doelwit van een raket werd. Friendly fire.
Keren we terug tot de realiteit: ten noorden van Manbij zou naar verluidt het Syrische leger haar kampen opgeslagen hebben als buffer tussen de Ottomanen en de stad Manbij. Merkwaardig: als de Koerden in nood zitten zijn ze zich plotseling bewust van hun Syrische nationaliteit en doen ze beroep op de Syrische regering. Alsof deze enig geloof hecht aan het berouw van de verloren zonen…

In oorlog en liefde is alles toegestaan, zegt men. Maar niet alles wordt vergeten of vergeven. Zoals de slachtpartij van Syrische eenheden op 7 februari ’18 toen de Koerden – al dan niet op bevel van de VSA – de belofte gaven het Conoco olieveld aan de Syrische strijdkrachten over te geven in ruil voor hun militaire steun bij de verdediging van Afrin tegen de Turkse invasie. De Syrische strijdkrachten geloofden de Koerdische commandanten en marcheerden naar hun nieuwe posities om het Conoco olieveld, zoals afgesproken met de Koerden, te verdedigen… En wat gebeurde er? Zij werden gebombardeerd door Amerikaanse gevechtsvliegtuigen, die nadien als verklaring gaven dat de stoute Assadsoldaten het olieveld én de Koerden wilden aanvallen. Het juiste aantal Syrische militaire slachtoffers werd nooit officieel bekend gemaakt – kwestie van de bevolking niet te verontrusten – maar zou volgens plaatselijke bronnen 150 à 200 bedragen. En dit tactisch steekspelletje zorgde ervoor dat er opnieuw een vacuüm ontstond waarvan ISIS en verwante terroristische groepen handig gebruik maakten. De Russen zijn niet zo goedgelovig; zij begonnen pas te patrouilleren in Manbij nadat ze er zeker van waren dat er geen venijnige addertjes in de Manbij straten kronkelen. En delen humanitaire hulp uit.

Volgens lokale media zullen 4 VSA-soldaten niet mee hoeven te verhuizen naar Irak; zij keren terug naar huis in een kist. Misschien met een medaille voor heldhaftig gedrag. De enige troost: de ISIS-zelfmoordterrorist kunnen ze bijeen vegen. Hoe langer men wacht om schoon schip te maken, hoe meer slachtoffers er zullen vallen. Ook Amerikaanse mannen en jongens, die bij een gefabriceerde oorlog betrokken geraakten, waar ze niets mee te maken hebben. Had Trump zijn eerste belofte – de terugtrekking van de VSA strijdkrachten binnen de maand – waar gemaakt, dan zouden zijn 4 soldaten nu veilig en wel bij hun gezin zitten.

A propos: over de terugtrekking gesproken. Volgens Al Masdar, die zich beroept op informatie van het éénmansobservatorium voor terroristenrechten in Londen, reed een groot Amerikaans konvooi vanuit Irak Syrië binnen: 100 voertuigen met militaire en logistieke lading op weg naar de coalitiebases in de oostelijke Eufraatregio. Volgens de bron worden Amerikaanse bases in Oost-Syrië onvermoeid versterkt.

In Idlibistan heerst er een regelrechte oorlog tussen de gematigde, ongematigde, radicale, extreem-radicale, Ottomaanse, Oeigoerse, internationale terroristische herauten van de democratische Syrische oppositie. Hoor je hier er iemand over klagen? Is er hier iemand verontrust over de burgerbevolking? Over de kwetsbare kindjes? Over folter- en andere vrijetijdspraktijken? Iemand? In Idlibistan deelt al-Nusra samen met de Oeigoeren de lakens uit. De andere “rebellen” hebben het opgegeven na wekenlang “rebellenoorlogje” gespeeld te hebben.

Die Gebiete der al-Nusra-Front und der NLF in Idlib. (Grafik: Syria Live Map/DWN)

Dagelijks werd er – zonder enig interesse van het Westen – verkracht, ontvoerd, geschoten, vermoord. Tot de “rebellen” onder Erdogans vleugels het niet meer zagen zitten en toegaven. De regio is nu grotendeels onder “bestuur” van al-Nusra. Mooi verdeeld. Pakweg 2/3 voor Al-Nusra en de Oeigoeren – 1/3 voor de Ottomanen. Tenzij de Russen er een stokje voor steken. Binnenkort gaat Erdogan eens met Poetin praten.
Behalve tegen de Turkse grens. Daar wil Erdogan een vliegverbod en een “veilige zone” onder Turks bestuur. Hij is dat met Trump overeen gekomen.

Map: Turkish-proposed Safe Zone East Of Euphrates In Northern Syria

Zowel de Syrische regering, de Koerden en de Russische minister Lavrov hebben al afwijzend gereageerd: de Koerden omwille van hun eigen redenen, Lavrov die vindt dat heel de bewuste “bufferzone” teruggegeven moet worden aan de Syrische regering. Bovendien heeft hij zijn bedenkingen bij het Amerikaanse voorstel om een M.O.-topvergadering te houden. Je kan even goed bergop met de knikkers gaan spelen.

Afbeelding kan het volgende bevatten: tekst

De Koerden onderhandelen alvast voort met de Syrische regering over die zgn. “veilige bufferzone”, die in werkelijkheid slechts een excuus voor een annexatie bij Turkije is.

Mögliche Sicherheitszonen in Syrien. (Grafik: DEBKAfle/DWN)

Al Nusra, samen met hun beste vriendjes, de Oeigoeren, blijven de westelijke, zuidelijke en oostelijke grenzen van Idlibistan bestoken, proberen uit te breken. De kuststreek in het westen, Hama in het zuiden en Aleppo in het oosten. Het Syrische leger moet zich verdelen op alle fronten; ook trouwens in de Deir Ezzor regio.

In de Libanese krant Al Masdar vernamen we dat de terugtrekkende Amerikaanse troepen wel eens zouden kunnen vervangen worden door huursoldaten. Deze mededeling in Fox Business kwam van voormalig Blackwaterbaas, multimiljonair Erik Prince, die een soortgelijk voorstel voor de VSA aanwezigheid in Afghanistan gedaan had.. Volgens hem zouden deze niet alleen de Amerikaanse vriendjes, m.n. de Koerden, op het terrein kunnen beschermen maar bovendien de Iraanse invloed in Syrië kortwieken.

Israël blijft haar territorium verdedigen. Dat màg. Niemand windt zich op. Behalve een moedwilligaard in de VN, maar daar wordt zelfs geen speciale vergadering voor bijeen geroepen. Een magazijn bij de luchthaven van Damascus was het doelwit. Nét op tijd, want in dat magazijn waren Iraanse specialisten een kernbom ineen aan het flansen.

Israel Media Confirm Damascus International Airport Warehouse They Struck

Dit verslag is verre van volledig. U zal ons daarvoor moeten verontschuldigen. Er is veel gebeurd en de toestand evolueert dagelijks. Zo hebben wij vernomen dat er ergens in Idlibistan een gifgasaanval gepland wordt. Meer weten we momenteel nog niet. Heeft er iemand de contactgegevens van de plaatselijke Witte Helmen?

Tot morgen. Hopelijk…