Matteo Salvini kreeg gelijk

Afbeeldingsresultaat voor matteo salvini heroU zal zich de omstreden lading “vluchtelingen” van de U. Diciotti, het Italiaanse kustwachtschip herinneren. De Italiaanse binnenminister Matteo Salvini weigerde de toestemming hen aan land te gaan..
Pas na tien dagen werden ze gelost nadat de RK Kerk, Ierland en het Prachtland Albanië beloofden hen op te vangen. En wat voorspelbaar was: al na enkele dagen waren de meesten der 100 geredde wereldreizigers, die onder de hoede van de RK Kerk in Italië mochten blijven – vooral vakkrachten uit Eritrea waarop de bedrijfswereld zit te wachten – uit hun opvangcentra verdwenen.

De Italiaanse Bisschoppenconferentie (CEI) noemde het onderduiken der immigranten “onverstandig“. Hun voorzitter, kardinaal Gualtiero Bassetti, verklaarde dat hij de “beslissing van de immigranten om verder te trekken” respecteert ook als vindt hij deze “gedeeltelijk absurd”.
De RK Kerk in Italië had er bij de Italiaanse regering op aangedrongen de zgn. schipbreukelingen, die de U. Diciotti opgevist had, aan land te laten gaan en had bovendien 100 van de oorspronkelijke 177 in kerkelijke opvangplaatsen gehuisvest. Voor de Kerk ging het om vrije personen; hen door de politie te laten bewaken kwam absoluut niet aan bod, want, zo verklaarde de kardinaal, zou hen hiermee hetzelfde lot beschoren geweest zijn als op de “U. Diciotti”., en voegde eraan toe dat de Kerk bij hun beslissing “hen van boord te halen” niets te verwijten valt. Hij vreest echter – in zijn kerkelijke Gutmenschendomheid – dat de ondergedoken sukkelaars in de handen van bedriegers en – laat het aub niet waar zijn! – onder criminele invloed zouden kunnen geraakt zijn. “Die mensen wilden hun dromen volgen.”

Juist. Hun dromen, onze nachtmerries. Waarheen die dromen leiden, vertelde de kardinaal niet.

Slechts één dag vooraleer de groep schipbreukelingen verdwenen was had de persoonlijke pauselijke afgezant voor sociale hulpverlening (… moeten we onthouden…) , kardinaal Konrad Krajewski, het kerkelijk opvangcentrum in Rocco di Papa bezocht, waar de laatst overgebleven immigranten van de “U. Diciotti” zich bevinden. Of zich bevonden… Men gaat ervan uit dat deze ook binnenkort met de noorderzon zullen verdwijnen. En bij de Kerk kunnen ze geen asielaanvraag indienen.

Wat met de gelukzakken gebeurd is die in Albanië een veilige thuis aangeboden kregen weet niemand. Waarschijnlijk hebben ze zich bij het EUropees Vreemdelingenleger der Asielzoekenden aangesloten.

De Italiaanse regering ziet in de verdwijning van de zgn. beschermingsbehoeftigen het bewijs dat ze helemaal niet zo beschermingsbehoeftig zijn. En voelt zich gesterkt in de gevoerde politiek van gesloten havens. Volgens Salvini is het onderduiken van de asielzoekers der “U. Diciotti” het bewijs dat “degenen die in Italië aankomen geen skeletten zijn die vluchten voor honger en oorlog”. Kortom: “De zgn. asielzoekers hebben blijkbaar een zo grote nood aan bescherming, een dak boven hun hoofd en een deken om zich warm te houden dat ze bij de eerste gelegenheid de benen pakken en verdwijnen.”

En opnieuw, opnieuw, opnieuw werden er “drenkelingen-in-spe” gered…

Hoe orthodox zijn de Israëli’s?

De bronafbeelding bekijkenEen enquête van de links-liberale krant Haaretz bracht volgende resultaten aan het licht:

– 54% der deelnemers – een krappe meerderheid dus – gelooft aan God,
– 21% gelooft aan een niet nader bepaalde hogere Macht,
– 23% gelooft aan niets.
– 64% der jongste generatie (18 – 24 jaar) gelooft aan God, men vergelijke met
– 22% der oudste generatie (65+) gelooft (nog) aan God.
– 25% volgt de sabbat voorschriften,
– 60% doet er niet aan mee,
– 14% volgt “ongeveer”.
– 45% volgt de voedingsvoorschriften,
– 17% gedeeltelijk,
– 37% eet waarin hij/zij zin heeft.
– 38% vindt een huwelijk met een niet-joodse partner aanvaardbaar,
– 17% hult zich in stilzwijgen,
– 45% weigert een gemengd huwelijk.

Zwart-wit denken tot in het absurde

De bronafbeelding bekijkenIn de VSA beschouwt men blanken die burrito’s verkopen als racisten, of als zij bv. romanfiguren met een zwarte huid laten optreden in verzonnen verhalen.

In de lente van dit jaar veroorzaakte het kleed van de high school studente Deziah Daum voor het prombal opschudding bij de poco windmolenvechters.  Niet dat het bijzonder gewaagd-bloot was, integendeel zelfs, maar Keziah had een tweedehands Chinees kleed gekocht, waarna ze op sociale media mocht spitsroeden lopen.  De eerste die er aanstoot aan nam – een Amerikaan van Chinese oorsprong – reageerde verbolgen op Twitter met “Mijn cultuur is niet jouw verdomd prom-kleed!”

Het meisje probeerde zich te verdedigen, waarop de opgeklopte woede zelfs nog toenam met “Als je je verplicht voelt te moeten verklaren dat je geen onrespectvolle bedoelingen had, dan was het waarschijnlijk net het omgekeerde.”  Of “Stop ermee gekleurde mensen duidelijk te maken waardoor ze zich beledigd mogen voelen.”  De initiële tweet van de in zijn g… gebeten Chinese Amerikaan werd bijna 41.000 hertweet en tienduizenden keren van commentaar voorzien, daar bovenop kreeg hij ca. 177.000 keer een “hartje” als instemmende aanmoediging.

In de VSA is een dergelijke waanzin heel gewoon.  Het non-debat over politieke correctheid, racisme en culturele toeëigening / verwerping is van een omvang waarvan wij hier geen idee hebben.  Ons spionnencentrum zou er voorwaar een kettingorgasme door krijgen.

Zoals bv. actueel Gigi Hadid die op de titelpagina van de Italiaanse “Vogue” er een beetje getinter uitzag bij een badmodefotoreeks dan zij in werkelijkheid is, werd de mantel uitgeveegd wegens “blackfacing”… met het verwijt: racisme puur!

Kylie Jenner, halfzus van de wereldberoemde Kim Kardashian (nou ja…), die met lippencosmetica-reclame een vermogen verdiend heeft, belandde op de “Forbes” titelpagina en kreeg de woede van een zwarte activiste over zich heen die het niet nam dat ze eerst haar lippen had laten dikker  maken zoals bij een negerin, om ze vervolgens – toen ze genoeg ermee verdiend had – de opvullingen te laten verwijderen.

Absurd?  In de VSA en Canada zijn dergelijke onnozelheden schering en inslag.  En het fenomeen, de beschuldiging van “blackfacing” (refererend naar de Minstrels Shows waarbij blanke artiesten met zwart gemaakte gezichten optraden) beperkt zich niet tot het cosmetische segment, tot de modellen en aanverwante over het paard getilde VIP’s, maar ook tot de culinaire sector.

Alleen al in Portland (Oregon) wordt er op het internet een lijst verspreid van ca.  60 restaurants die buitenlandse gerechten aanbieden en die daarom moeten geboycot worden.  Neem nu het restaurant “Burmasphere” dat door de mangel gehaald wordt omdat  het door een blanke man opgericht werd die Burmaans eten in San Francisco had genuttigd”.   Twee Amerikaanse dames bezweken onder de druk en zagen zich genoodzaakt hun burrito restaurant in Portland te sluiten na herhaaldelijke verwijten dat ze geld verdienden op de rug van de Mexicaanse cultuur.

De modeontwerper Marc Jacobs heeft zich publiek moeten verontschuldigen omdat hij bij een modeshow blanke modellen met dreadlocks had laten lopen.

En in de Canadese hoofdstad Ottawa werd een gratis yogacursus op de campus afgezegd omdat de studentenvereniging hiertegen geprotesteerd had met “yoga werd van culturen gestolen die onder het kolonialisme en de westerse voogdij geleden hebben.”

Intussen is niets of niemand nog veilig voor de poco waanzin.  De Canadese auteur Hal Niedzviecki zag zich gedwongen in het vakblad “Write“, uitgegeven door een organisatie van Canadese schrijvers met slechts 1200 abonnees, de verdediging op te nemen van blanke auteurs die zwarte of inheemse hoofdfiguren verzinnen. Uiteindelijk trad hij terug als uitgever omdat hij geen steun kreeg van de auteursvereniging.  Meer hierover in een volgende bijdrage over “kritisch blankzijn”.

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Sinds de oorlog tegen Syrië, werden zondag voor het eerst regionale verkiezingen gehouden voor de vorming van lokale administratieve raden die moeten zorgen voor de sociale en culturele ontwikkelingen op gemeentelijk en provinciaal vlak. Er waren 40.000 kandidaten voor 18.478 zetels. (video 1) En van 6 tot 15 september werd in Damascus onder massale belangstelling de 60e jaarbeurs gehouden voor economische en culturele vernieuwing. Het was de grootste sinds 50 jaar. De paviljoenen waren gewijd aan informatica, cultuur, toerisme, economie, binnenlandse en buitenlandse handel en administratie. Er waren 1.700 ondernemingen aanwezig uit 48 landen die hier een ambassade hebben en uit 25 landen die door een economische onderneming vertegenwoordigd waren.(video 2)

Ondertussen blijft Syrië zijn grondgebied van terroristen zuiveren totdat het de territoriale integriteit tot de laatste vierkante centimeter hersteld heeft. En voortdurend worden wapens en medisch materiaal ontdekt in schuilplaatsen van voormalige terroristen. Nu is het weer een volledig door Israël uitgebouwd veldhospitaal voor terroristen in Quneitra. (In dit verband, video’s 3, 4 en 5)  En terwijl de internationale gemeenschap  een “politiek proces” eist om het eigenbelang van buitenlandse mogendheden te laten gelden, blijft Syrië vastberaden zijn onvervreemdbaar recht opeisen: een politiek proces in Syrië wordt door Syrië zelf bepaald, zonder buitenlandse inmenging.

Zolang de internationale instellingen gepolitiseerd blijven en geen internationale rechtvaardigheid en vrede kunnen/willen garanderen, blijft de dreiging van een grote oorlog tegen Syrië bestaan, hoewel de internationale gemeenschap hiertoe geen enkel recht heeft. Gelukkig wordt het tegenwicht van Rusland-China en hen die zich hierbij aansluiten, steeds groter. Zo hopen wij dat eens het Angelsaksisch imperialisme zal eindigen en dat Israël en de wereld bevrijd worden van het terroristische zionisme, dat al decennia straffeloos internationale regels schendt en de soevereiniteit van volken en landen vernietigt. En ondertussen heeft het zionistisch regime massa’s chemische, biologische én atoomwapens opgestapeld.

P. Daniel

Video 1:

Video 2:

Video 3: The Jerusalem Post berichtte over de Israëlische wapenleveringen aan “rebellen” als deel van de actie “Good Neighbour” – goede buur – een actie uit “mededogen” voor hun buren die in vrede willen leven – het bericht moest op bevel van het IDF, het Israëlische leger – verwijderd worden omwille van “veiligheidsredenen”.

Video 4: Ter illustratie hoe ‘bei Nacht und Nebel” hulpgoederen vanuit Israël binnengesluisd werden in Syrië.  Wie controleert wat er geleverd wordt: melkpoeder, voeding, drank, tenten, dekens, medicijnen of… wapens?  Of, zoals mocht blijken na de zgn. “humanitaire redding” van 800 WH, wie geraakt er zonder problemen, visa of andere “papieren”, vlotjes over de grens naar Israël?

Video 5: De berichten over vondsten van Israëlische wapens bij de “terroristen” zijn niet nieuw.  Telkens een gebied heroverd wordt door de Syrische overheid worden zulke wapens buit gemaakt.  Wie geïnteresseerd is hoeft slechts naar YouTube te surfen en “Israeli weapons found in Syria” te typen; u zal merken dat tijdens heel de oorlogsperiode regelmatig Israëlische en Amerikaanse wapens bij de terroristen gevonden werden.

Vrijdag 21 september 2018

Dubbel feest

Vorige vrijdag werd niet alleen het feest van de Kruisverheffing gevierd maar ook het feit dat onze gemeenschap “Orde van de eenheid van Antiochië” op die dag in 2000 werd opgericht. In de voormiddag namen we nog deel aan een eucharistieviering in de parochiekerk van Qâra ter gedachtenis (6 maanden na de begrafenis) van de gekidnapte en vermoorde soldaat Samer, de zoon van een van onze meest bevriende families. Een andere zoon soldaat is nog altijd “vermist”. Na de dienst bleven we een tijd bij de familie.

Wij begonnen onze feestviering met de plechtige vespers in onze kerk. Er waren een 150 aanwezigen, waarvoor ons kerkje eigenlijk te klein is. De jonge Syrisch-orthodoxe priester Michaiel was met een 100-tal gelovigen uit Sadad aanwezig. Sinds we recent Sadad bezochten en er zo gastvrij werden verwelkomd, is er tussen ons een hechte vriendschapsband ontstaan. Abouna Michaiel ging ook mee voor in deze dienst, samen met abouna Georges, de  Grieks-katholieke priester uit ons dorp.  Daarna zorgden de gelovigen van Sadad voor een aantal gezangen in het Syrisch (Syriac), terwijl alle aanwezigen op het voorhoofd met olie werden gezalfd en het heilig Kruis vereerden. Daarna gingen we naar de grote binnenkoer. Het verhoog aan de nieuwbouw diende als podium en op de koer zelf waren de nodige stoelen voorzien.  Hier gaven de drie priesters, abouna Georges, abouna Michaiel en ik, elk een korte overweging over de betekenis van het kruis.

Hierop hadden de kinderen een sketch voorbereid. Een sketch is altijd een leerrijke en amusante vertoning. Nu werd uitgebeeld hoe de heilige Helena, de moeder van keizer Constantijn, volgens de traditie, in de vierde eeuw het Kruis van Jezus gevonden heeft op Golgota. (Nvdr: Lees “De legende van het Ware Kruis”)  Daarna wilde abouna Michaiel nog zijn dankbaarheid uiten jegens de gemeenschap en hij overhandigde aan moeder Agnes-Mariam een herdenkingsmedaille vanwege de parochie. Hierna gaf zij een korte uitleg over de stichting van de orde van de eenheid van Antiochië. En zo was het tijd voor het traditionele vuur. Achter het Mariabeeld was een stapel hout met een groot kruis voorbereid. Zoals bij de vinding van het kruis alom vreugdevuren werden ontstoken, werd er nu vuur gemaakt. Daarbij was ook echt vuurwerk voorzien. Ondertussen werden liederen gezongen en natuurlijk ook het Onze Vader en Wees Gegroet in het Aramees, de taal van Jezus. En zo was het tijd voor de maaltijd in open lucht. Er was een kraampje dat warme broodjes maakte en een kraampje dat popcorn aanbood. Op tafels stonden plastieken bordjes met verschillende groenten gevuld. Verder werd frisdrank geschonken. De mensen gingen in groepjes bij elkaar zitten of aten al staande.

Terwijl  de meesten afscheid namen bleef de gemeenschap met enkelen over voor een afsluitende bijbelquiz.

Onverwachte lichtpunten

Zoals reeds gemeld, werken onze megakeukens samen met Preemptive love coalition. Deze organisatie is gesticht door een Amerikaans echtpaar uit Texas, waarvan de vrouw voor enkele dagen nu bij ons verblijft. Dit evangelisch echtpaar met twee kinderen wil hun leven werkelijk in dienst stellen van slachtoffers. Zij hebben de VS verlaten en wonen nu in Irak, van waaruit zij slachtoffers van de onrechtvaardige Amerikaanse politiek in het Midden-Oosten willen helpen. Zij worden door verschillende kerkgenootschappen gesteund.

Lees verder

Mia werd gewogen en te licht bevonden voor een rechtvaardig vonnis

Mia.  U zal zich zonder enige twijfel Mia herinneren, het 15-jarige meisje uit Kandel dat vermoord werd door haar ex-vriend Abdul omdat hij in zijn “eer” gekwetst werd toen zij van zijn “liefde” niet meer wou weten.

Acht maanden na haar dood heeft het Landgericht Landau een vonnis geveld – 8 1/2 jaar hechtenis – wegens moord en verwondingen volgens het jeugdstrafrecht.  De procureur had 10 jaar geëist, de verdediging 7 1/2 jaar wegens doodslag.   Immers… het ging om een “jongere”, die een tweede kans moet krijgen om…

Nou ja, “jongere”, zolang men niet de juiste leeftijd van “jongeren” wil controleren, kunnen ze minderjarig blijven tot de middelbare leeftijd.  Intussen blijkt dat hij al 20 jaar “jong” zou geweest zijn tijdens de moord, maar veroordeeld werd hij volgens het jeugdstrafrecht “omdat het om een twijfelgeval gaat”.  Pamperjustitie.  Benieuwd hoeveel jaar hij effectief zal moeten zitten.

Tijdens het getuigenis van Mia’s moeder verloor Abdul zijn zelfbeheersing, brulde verwensingen en bedreigingen, probeerde een justitie-ambtenaar te wurgen.

De roep naar een strenger jeugdstrafrecht wordt van tafel geveegd door rechtsdeskundigen zoals de advocate Jenny Lederer, die meent dat het in se niet gaat om een bestraffing maar wel om een heropvoeding bij “jongeren” die zich nog volop in de ontwikkelingsfase bevinden.  Ontwikkeling… we zien dagelijks hoe onze samenleving zich ontwikkelt…

Dit vonnis is het sluitstuk van een “tienerruzie”, een doofpotactie van de media,  linkse verontwaardiging (niet tegen de moordenaar, maar wel tegen de rechtse protesten (de vergelijking met Chemnitz is treffend) en nazi-verdachtmakingen.

Poco nieuws: “Ruzie tussen tieners…”

Duitse nullenzender wou moord door Afghaanse ‘vluchteling’ verzwijgen…

Stil protest leidt tot ambras met multiculliga

Kandel: Nieuwe schokkende details over de moord op Mia

 

 

 

 

 

Arabische landen eerder sceptisch over Trump als vredesapostel

De bronafbeelding bekijkenNa een jaar heen en weer reizen voor diplomatieke besprekingen in Abu Dhabi, Riyadh, Amman en Kaïro kregen de Trump-missionarissen Jared Kushner, schoonzoon, en Jason Greenblatt nul op het rekest bij hun pogingen Egypte en andere Arabische staten te overtuigen van de “visie van de eeuw” der VSA voor de vreedzame toekomst der Palestijnen en Israël.

De basis van het plan bestaat uit het samenvoegen van de westelijke Jordaanoever en de Gazastrook bij Jordanië om uiteindelijk tot een confederale staat te komen.  Alle Arabische landen verwierpen het voorstel.

Of het nu verstandig was van Trump twee joden, de ene gematigd, de andere minder gematigd, erop uit te sturen naar moslim landen om een plan te verkopen dat indruist tegen de moslimsolidariteit, laten wij even in het midden.

Koning Abdullah van Jordanië maakte bekend dat er zeer grote druk op hem uitgeoefend werd om het plan goed te keuren maar hij wees het af.  Naar verluidt zou Trump zijn geloofdwaardigheid in het M.O. verspeeld hebben door de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem te verhuizen en de VN resoluties hieromtrent te negeren. Egypte drong aan op een twee-statenoplossing met Oost-Jeruzalem als hoofdstad van de toekomstige Palestijnse staat. Opvallend: Trumps kameraden in Saoedi-Arabië willen er ook niet van weten.

Trump is de laatste in de rij VSA-presidenten die hun tanden gebroken hebben op een vredesoplossing voor het Israël-Palestina conflict.  De ‘deal of the century’ is dood – de begrafenis moet nog plaats vinden.  U leest het wel op twitter.  In de M.O. regio zou men in een andere richting uitkijken voor een andere kandidaat vredesduif.