Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

De uitleg van de voorbije weken over de lijkwade van Turijn toont het afschuwelijke lijden en sterven van Jezus. Dit roept vele vragen op. Waarom is God in Jezus Mens geworden om onder ons te leven als de Heilige Gods en dan geheel vrijwillig dit verschrikkelijk lijden te ondergaan? Het antwoord is: om ons te bevrijden van de erfzonde en al onze persoonlijke zonden. Waarom was dat allemaal nodig en hoe kunnen we door de erfzonde belast worden wanneer we daaraan persoonlijk geen deel hadden? Het zullen hier op aarde mysteries blijven die we nooit helemaal kunnen doorgronden. God kan ons wel bepaalde diepe ervaringen of heldere inzichten geven en dat doet Hij ook. Maar dat is even mysterievol en op geen enkele wijze het resultaat van menselijke inspanning of redeneringen.

Een sterk voorbeeld hiervan is de plotse bekering van  de Franse journalist en essayist André Frossard (+ 1995). Zijn vader was een van de stichters van de communistische partij van Frankrijk. Zijn geboortedorp,  Foussemagne was het enige in Frankrijk dat geen kerk had. In zijn jeugd en in hun gezin was hij nooit in contact gekomen met enig teken van christelijk geloof of Kerk. Hij was atheïst en sociaal bewogen zoals zijn vader, die veel tijd doorbracht in cafés om met arbeiders te overleggen. Op 20-jarige leeftijd was hij met zijn auto in Parijs samen met een vriend, die vraagt even te stoppen om hem een boodschap te laten doen. Het duurde zo lang vooraleer zijn vriend terugkwam, dat André ongeduldig werd, uitstapte en een open deur binnen ging, waar hij dacht zijn vriend aan te treffen. Hij kwam echter terecht in een kapel waar zusters het Allerheiligste Sacrament ter aanbidding hadden uitgesteld. Het zien van de heilige Hostie veranderde zijn leven totaal en voorgoed. Enkele minuten later stond hij weer buiten en trof daar eveneens zijn vriend aan, aan wie hij zei: “ik ben gelovig, ik ben katholiek!

Inderdaad had hij vanaf dan een katholiek geloof dat niet meer verdwenen is. Hij wilde zijn bekering niet meteen openbaar maken om zijn vader niet in moeilijkheden  te brengen. Meer dan dertig jaar later, in 1969 schrijft hij zijn boek, een bestseller: God bestaat, ik heb Hem ontmoet. Hij schreef later nog vele duizenden dagbladartikels en ‘n 25-tal boeken, werd in 1987 opgenomen in de Académie Française en was persoonlijk bevriend met paus Johannes-Paulus II. Deze plotse bekering kan ons bevrijden van verkeerde verwachtingen van onze menselijke inspanningen. Ben je theoloog, denk niet dat je daarmee al op de eerste rij zit van de gelukzalige godsaanschouwing. Ben je helemaal niet christelijk opgevoed of erger nog, is uw leven één puinhoop, denk niet dat je zonder meer uitgesloten bent. Wel lijkt me van wezenlijk belang dat je met een oprecht hart naar de waarheid blijft streven, op zoek naar de diepste zin van je leven. Dit zie je ook in de bekering van de logebroeders zoals Serge Abad-Galardo en Christophe Flipo, die we in onze laatste berichten vernoemd hebben.

We zijn getekend door de erfzonde. Het eerste mensenpaar, verleid door de duivel, heeft zijn vertrouwen in God opgegeven en is ongehoorzaam geworden. Daardoor heeft het zijn oorspronkelijke heiligheid en gerechtigheid verloren voor zichzelf maar ook voor heel het menselijk geslacht. Het is deze gewonde menselijke natuur die wij meekrijgen, “erven”. Omdat het niet onze persoonlijke zonde is, spreken sommigen liever van “oerzonde”. Wij erven wel de gevolgen. Wanneer ouders omwille van misdaden opgesloten worden, zijn hun kinderen hieraan niet schuldig, maar delen wel in de gevolgen en komen in een weeshuis terecht.  Laten we de eerste bladzijden van de Bijbel eens goed lezen om deze oerzonde beter te  begrijpen. Al eerder gaven we de rake opmerking van de Franse cultuurfilosoof René Girard (+ 2015) dat de heilige Schrift nog steeds gelezen wordt in het licht van de mythen, terwijl de mythen juist ontmaskerd moeten worden in het licht van de heilige Schrift. Girard denkt hierbij vooral aan de onovertroffen literaire grootheid van het lijdensverhaal in de Evangeliën. Welnu, ik meen dat zijn opmerking ook bijzonder geldt voor de eerste hoofdstukken van het boek Genesis. In de commentaren wordt nog krampachtig gezocht naar allerlei mythen of oude verhalen, terwijl het eenvoudig lezen van de tekst ons de rijkdom van de boodschap zelf geeft.

Lees verder

Iran, een door de VSA gestraft land, kan gas uitvoeren

Iran levert gas aan Irak:

Irak is met Iran overeen gekomen 1.6 miljard dollar te betalen tegen 1 juni als betaling van opgebouwde schulden en om te voorzien in een gestage gasvoorziening. Niet onbelangrijk tijdens de heetste maanden van het jaar.

Chronische verwaarlozing gedurende tientallen jaren van oorlog en sancties hebben Irak afhankelijk gemaakt van buitenlands gas: m.n. van Iran, goed voor 1/3 van de noodzakelijke gashoeveelheid. Echter, de Amerikaanse sancties op Iraanse olie en gas hebben de Iraakse betalingen voor de import quasi onmogelijk gemaakt. Met als resultaat dat Iran wel goed maar niet gek is en van tijd tot tijd de kraan dicht draaide. De Iraakse bevolking was de dupe: stroomonderbrekingen in quasi heel het land, vooral tijdens de zomer bij temperaturen die 52°C kunnen bereiken. Dus geen ijskast, geen diepvriezer, geen airco.

Naar verluidt zou het akkoord 50 miljoen m3 per dag gedurende de vier zomermaanden behelsen. Irak moet voor de betaling gebruik maken van een uitzondering op de VSA-sancties. Het zou eigenlijk om een ruilactie gaan: de betaling van gas in ruil voor de import van voeding en medicijnen.

Tijdens de winter zal Irak tussen de 10 en 20 miljoen m3 per dag Iraans gas importeren.

Alternatieven waarover nagedacht wordt: een verbinding met het Turkse elektriciteitsnet naar Iraaks tweede grootste stad Mosoel en een andere verbinding naar Koeweit en S.A. om het zuiden aan stroom te helpen. Bovendien verwacht Irak LPG-gas vanuit Qatar ergens in de loop van de volgende maanden. Echter… een échte alternatieve vervanging van het Iraanse gas is uitgesloten tijdens de volgende 5 à 10 jaren.

Wie volgt? Venezuela???

https://english.alarabiya.net/News/middle-east/2022/05/12/Iraq-strikes-deal-with-Iran-to-secure-summer-gas-imports-

Olie-diplomatie

Lavrov trekt naar het M.O. en geeft in zijn persmededeling in grote lijnen de inhoud van ons vorig artikel weer:

Hij had het o.a. ook over de in beslagnames van eigendommen en bezittingen van Russische burgers, over het vermoeden van onschuld tot de schuld bewezen is en over alle westerse waarden en normen waarop het westen zo prat ging…

De EU op zelfmoordkoers

De EU dreigt met een invoerstop van Russisch olie en gas. Wie wordt echter het slachtoffer? Wie zal eronder lijden?

De EU eist een invoerverbod van Russisch olie en gas en geeft daarmee de indruk dat men Rusland met die maatregelen zal pijn doen. Wellicht is dit zo op korte termijn – de vraag blijft echter onbeantwoord wie het op korte termijn meer pijn zal doen: Rusland of de EU? Wie op lange termijn eronder zal lijden is duidelijk.

Wat zijn de verschillen tussen de levering van olie en gas? De EU zet haar kaarten in eerste instantie op een embargo van olie; dit zou in het 6de sanctiepakket moeten begrepen zijn. Vooral Hongarije*gaat nog steeds dwars liggen. Het noemt het een “atoombom voor de eigen industrie”.

De reden dat de EU het liefst onmiddellijk een olie-embargo wil opdringen is dat olie vooral met tankschepen vervoerd wordt en dat men het Russische olie relatief eenvoudig zou kunnen vervangen. Tot zover de theorie. De praktijk is iets ingewikkelder. Maar toch: de Russische olie laat zich in principe zonder droogleggingsgevolgen vervangen, ook als de prijzen voor benzine, diesel, verwarmingsmazout en andere olieproducten in de EU naar een recordhoogte zouden stijgen.

Daar de EU dan olie zou moeten kopen die tevoren door andere landen werd gekocht zouden deze landen nieuwe leveranciers moeten zoeken en daar zou Rusland de olie, die voor het embargo aan de EU geleverd werd, aan kunnen verkopen. Deze landen hebben immers onverkort olie en derivaten nodig. Rusland moet zich dan naar deze markt richten, de prijs aantrekkelijk maken (… zoals bij Indië het geval is), en uiteindelijk zou Rusland nog steeds olie leveren… alleen de eindbestemming verandert. We tekenen hier nu een simplistisch beeld, maar uiteindelijk gaat het om vraag en aanbod – problemen die op te lossen zijn.

De situatie met gas is helemaal anders. Derhalve heeft de EU nog niet een onmiddellijk gasembargo verordend. Het Russische gas is voor de EU-afnemers niet op korte termijn vervangbaar. En al helemaal niet aan dezelfde prijs. Er zijn immers veel minder LPG- dan olietankers. De huidige LPG-vloot is voornamelijk met de bevoorrading van Azië bezet.

Als de EU geen Russisch gas via de pipe-line verbindingen importeren wil, dan treedt ook hier vraag en aanbod op de voorgrond, die de prijs van het LPG-gas én het vervoer met de bestaande LPG-tankers zal bepalen. Het Russische gas kan men niet zomaar vervangen door LPG. Ook als hier voldoende aangeboden wordt, dan steekt onmiddellijk het transportprobleem de kop op. Bovendien zijn er in de EU niet voldoende LPG-terminals om de bevolking te voorzien van gas. Ze zullen dus nog moeten gebouwd worden. Op korte termijn: geen oplossing.

Voor Rusland komen er ook dergelijke problemen: als de EU het Russische gas niet meer wil, dan kan Rusland niet zomaar het gas vloeibaar maken en met tankers naar Azië vervoeren. Ook Rusland zou eerst LPG-tankers en bijkomende -terminals moeten bouwen.

Als de EU met Hongarije i.v.m. een olie-embargo tot een akkoord zou komen, dan zullen wij dit zeer zwaar voelen: de prijzen van olieproducten zullen snel nog meer stijgen. En van deze prijsstijging zou Rusland onrechtstreeks profiteren omdat het dan het Russische olie duurder op de wereldmarkt kan verkopen. Tijdens de fase, tijdens dewelke de EU een vervanging voor de Russische olieleveringen zoekt, zou Rusland op de wereldmarkt meer kunnen factureren voor de olie.

Om aan te tonen hoe nerveus de oliemarkt is: toen de EU het vervoer van Russische olie in Europese schepen uit het sanctiepakket haalde, daalde de prijs van de olie op de wereldmarkten.*

De Neue Züricher Zeitung kwam recent ook tot die conclusie: tijdens de overgangsfase zou de stijgende olieprijs waarschijnlijk de verliezen, veroorzaakt door het EU-olie-embargo, ruimschoots opvangen. „Warum Russland von einem möglichen Erdölembargo der EU profitieren könnte

Rusland heeft bij de gasverkoop een voordeel: ook zonder de bouw van LPG-terminals zijn China en Indië vanuit Rusland via een pipeline bereikbaar. En Rusland heeft zich al richting Azië heroriënteerd. Binnen enkele jaren zou Rusland het verlies van de EUropese markt compenseren via nieuwe pipelines naar Azië, waar de vraag stijgende is.

En daar zal de EU het volgende probleem zien opduiken want de EU moet economisch met Azië concurreren. De machtsverdeling in de concurrentiestrijd is momenteel: Azië heeft het concurrentievoordeel van lagere lonen – de EU lagere energiekosten. En dat precaire evenwicht zal snel verstoord worden als de EU haar kaarten op het duurdere LPG-gas zet. En als de Aziatische landen binnen enkele jaren volop Russisch gas via pipelines kunnen invoeren… ja dan… ziet het voor onze bedrijven niet gunstig uit.

De EU-commissie en de EUropese politici die een olie- en gasembargo tegen Rusland eisen, schieten in eerste instantie in eigen voet. Op korte termijn zou het zelfs tot olie- en gastekorten kunnen leiden. En wat zelfs een blinde ziet: tot onbetaalbare prijzen aan de pomp en bijzonder koude winters. Een Russisch gasembargo is niet op korte termijn te vervangen. De nationale regeringen zullen voor de keuze staan: ofwel de verwarming van bevolking stilleggen of de industrie vleugellam te maken. Bovendien zou de hogere energie kost niet alleen tot inflatie maar bovendien tot een concurrentienadeel voor onze economie leiden met verlies van banen.

Wat de EU momenteel doet is de hielen likken van de VSA, die een markt voor hun LPG-gas gecreëerd hebben in Europa. En mooi meegenomen, daar bovenop hebben de VSA een economische concurrent in Europa fel verzwakt.

Politiek gezien handelt de EU bijzonder kortzichtig. Ooit zal de omgang met Rusland genormaliseerd moeten worden en dan is het niet bijzonder verstandig alle bruggen op te blazen. Tenslotte maakt Rusland tot aan de Oeral deel uit van Europa en liggen de exceptionele VSA aan de andere kant van de Atlantische Oceaan.


*https://www.hln.be/buitenland/verbod-voor-europese-tankers-om-russische-olie-te-transporteren-uit-europees-sanctiepakket-gehaald~a236646df/

Vrouwen in aanbieding

Wie de laatste jaren naar de Amerikaanse TV-reeks 90 Days Fiancé gekeken heeft, zal in verhouding opmerkelijk veel bruiden uit Oekraïne zien passeren hebben. De meesten zijn wat men noemt “high maintenance”. Goed voorzien van oren en poten, al dan niet met de hulp van een chirurg, vakkundig geschminkt, maar vooral met hoge (… lees ‘dure’) verwachtingen, op zoek naar een buitenlandse echtgenoot.

Wat hebben we daaruit geleerd? Dat er groepen met trouwlustige mannen naar Oekraïne trokken om daar een liefhebbende echtgenote te zoeken en vinden. Liefst minstens een generatie jonger. En met het Amerikaanse K-1 visum quasi 90 dagen op proef. Binnen die periode moet er immers getrouwd worden; zo niet moet de trouwlustige verloofde haar biezen en allures pakken en terug keren waar ze vandaan komt. Iedereen leert zich kennen via een “dating site” – een koppelarij-webstek. De gegadigde man betaalt lidmaatschap en krijgt in ruil een aantal foto’s van charmante dames; als hij in iemand geïnteresseerd is kan hij haar mailen – via de “dating site” – die er per boodschap nog eens aan verdient. Ze “chatten” eerst, gaan vervolgens over naar het volgende stadium “facetimen”, en – ziedaar, het wonder geschiedt – ze worden verliefd. Vervolgens trok de bruidegom-in-spe naar Oekraïne (… of naar een ander land waar de aanbedene verblijft), maakt “fysisch” kennis en zij mag dan – na goedkeuring van de immigratiediensten – haar opwachting maken bij de toekomstige bruidegom thuis. Spannend… Immers, langs beide kanten – zowel de bruidegom als de bruid – werd er vlotjes gelogen. Enerzijds over zijn bezittingen, huis, auto, geld, carrière, anderzijds over haar bezittingen, zoals kinderen die ze vergeten was te vermelden, diploma’s die ze niet heeft en schoonheidsoperaties die ze per se dringend wil laten uitvoeren… zo niet is er geen bruiloft.

We gaan hier nu wel even kort door de bocht, maar in se komt het hierop neer dat hij meestal een groen blaadje wil krijgen, waartoe hij in de VSA geen mogelijkheid ziet, en dat zij haar toekomst wil veilig stellen, omvormen, en dat een kort huwelijk dan een niet zo heel zware prijs is die ze hiervoor wil betalen. Opvallend is ook dat de export-dames dikwijls een modellencarrière ambiëren, waarin de nieuwbakken echtgenoot eerst d.m.v. enkele dure chirurgische ingrepen, moet investeren alvorens zij “ja” wil zeggen. En ook dat de trouwlustige bruidegom dikwijls behoorlijk naïef is als deze gelooft dat zijn 25-30 jaar jonger bruidje (dikwijls jonger dan zijn volwassen kinderen) stapel verliefd op hem geworden is omwille van zijn bierbuik, hoge cholesterol en spaarzame haren. Eens getrouwd blijft hij – of ze nu nog bij hem verblijft of niet – jarenlang financieel verantwoordelijk voor haar.

Dit terzijde. Eerst door de coronacrisis en nu door de oorlog in Oekraïne komt er vooreerst een einde aan de b.g. romances. Het programma loopt intussen wel verder, maar de bruidegommen zoeken hun liefste nu elders, zoals in Midden- of Zuid-Amerika, in Afrika of ergens in een of ander zandbakland.

Er bestond ook de mogelijkheid van een georganiseerde groepsreis mét inbegrepen jachtpartij. Men kon dus erheen reizen en zijn portefeuille behoorlijk ver open trekken om deel te mogen uitmaken van een groep trouwlustige mannen die de even trouwlustige meisjes en vrouwen mochten goedkeuren tijdens een groepsbezichtiging met etentje. Als jagers die hun buit gaan goedkeuren bij de poelier.

Speeddating in Kiev: 650 euro. Waarom zijn de Oekraïense vrouwen geïnteresseerd in een buitenlandse man: de eigen mannen zuipen te veel, in het buitenland valt er meer te rapen en er is bovendien een vrouwenoverschot.

deze video maakt deel uit van een reeks van 3

Intussen zullen er veel van deze dames als vluchtelinge in het westen geraakt zijn; waarschijnlijk nog steeds op zoek naar de Ware. Hopelijk belanden ze niet ergens in een milieu waar er niet echt met een trouwbelofte gelokt wordt.

Ziet u het al gebeuren?

Oude tv wegbrengen naar de kringloop? Dan moet je je straks laten registreren: ‘Zit hier niet op te wachten’

Eigenaren van antiekwinkels, kringlopen en tweedehandswinkels zitten met de handen in het haar. Zij moeten als het aan het kabinet ligt duizenden schilderijen, lepels, televisies en juwelen stuk voor stuk digitaal registreren. Ondoenlijk, stellen handelaren.

Een wet die het gebruik van het Digitaal Opkopers Register (DOR) landelijk verplicht stelt, moet onder anderen fietsendieven en juwelenrovers in de weg zitten. Die wet zit echter niet alleen de criminelen, maar vooral ook eigenaren van tweedehandswinkels, kringlopen en antiekwinkels in de weg, zo blijkt uit hun reacties. 

Oude tv wegbrengen naar de kringloop? Dan moet je je straks laten registreren: ‘Zit hier niet op te wachten’ | Méér Groene Hart | AD.nl

Dàt is in Nederland, niet hier, hoor ik u denken. Ja. Nu nog wel. Wat als de EU meent zich ook hiermee te moeten bemoeien? En zeg nu niet dat de EU uitsluitend en alleen wijze beslissingen neemt die de bevolking ten bate komen…

Gaan we in Vlaanderen ook die weg op?

In Nevada is niet-functioneel – “ornamental” – gras even verboden als hier het dragen van een pelsmantel. Wie groen gras heeft, dat er alleen maar bijligt omdat je graag een gazonnetje bij je woning wilt hebben, is een asociaal iemand. Immers: jouw groen gras gaat ten koste van andere mensen, die de uitgaven van het broodnodige water zien stijgen.

Als bewuste burger moet je je gras vervangen door een woestijnlandschap.

https://www.voanews.com/a/usa_las-vegas-pushes-become-first-city-ban-ornamental-grass/6204459.html

De terugkeer van de realiteitszin

Op het terrein van een voormalige steenkoolcentrale in Wyoming moet een mini atoomcentrale der nieuwste generatie gebouwd worden. Bouwheer: Terrapower, een door Bill Gates opgerichte start-up, en Pacificorp, een energiebedrijf van Warren Buffett.

Een miljard dollar zou de natriumgekoelde TWReactor kosten, de bouw 7 jaar duren en 345 megawatt produceren. Het gaat om de zgn. SMN, de Small Modular Nuclear Reactor, een kleine modulaire kernreactor die de mensheid – zo hopen de positievelingen – moeten redden van een klimaatcrisis én de atoomkracht als energiebron opnieuw vleugels moet geven.

Barclays zet de voor- en nadelen van atoomenergie op een rijtje.

Klimawandel: Warren Buffett & Bill Gates bauen Kernkraftwerk

De geschiedenis over het ontstaan, experimenten, en huidige technische details kan u in onderstaande video’s bekijken: