Trumps misleiding over Syrië

Abby Martin beschrijft in 13 minuten de misleiding, het bedrog, die Trump hanteert na de aankondiging van de terugtrekking der VSA troepen uit Syrië.

De VSA hebben zo’n 800 militaire basis verspreid over de wereld; zij verbaast zich dat de Democraten vuur spuwen omwille van zijn beslissing, die zgn. gevaarlijk zou zijn voor de nationale belangen (Pelosi). Trump, de Poetinvriend, die de allesoverheersende wapenindustrie zou willen kortwieken?

Helemaal niet, stelt Abby Martin, eerder het tegenovergestelde. De militairen, die hij uit Afghanistan wil terugtrekken, zijn deze die hij zelf aan het reeds aanwezige aantal toegevoegd heeft. Toen Obama afgelost werd door Trump, verbleven er ca. 300 VSA militairen in Syrië – vandaag – volgens officiële cijfers (in werkelijkheid eerder het dubbel) zo’n 2200.

Obama werd de drones-koning genoemd, maar onder Trump werd het aantal bombardementen over heel de wereld drastisch opgeschroefd met als gevolg talrijke burgerslachtoffers. In 2017 nam het aantal bombardementen in Syrië en Irak met 50% toe, het aantal burgerslachtoffers met 215%. 6000 burgers in één jaar. Zijn bevelvoerders kregen carte blanche “kunnen we dit, kunnen we dat? ze mogen zelf beslissen…”

Het VSA leger vecht geen oorlog tegen ISIS uit. Evenmin de eindeloze oorlog in Afghanistan tegen terrorisme. Of enige andere oorlog voor mensenrechten of democratie. De redenen, opgesomd tijdens persconferenties, zijn nooit de redenen genoemd achter gesloten deuren. In werkelijkheid gaan al deze oorlogen om de uitbreiding van de VSA macht.

Syrië was het doelwit sinds zijn onafhankelijkheid van het Britse en Franse kolonialisme in 1963. En samen met andere pan-Arabische overwinningen in de regio, zoals Libië, Irak, Egypte e.a., lagen ze allemaal op de kapblok voor het Amerikaanse kapitalisme.

Trump vaardigde 287 nieuwe sancties uit tegen Syrië. Waarmee hij bewijst dat hij de Syrische staat en de bevolking wil verlammen. Bommen werden besteld tussen de soep en de patatten. Vlijtig gesteund door Israël met nog meer bommen. Deze aanvallen zouden hoogstwaarschijnlijk nooit plaats gebonden hebben zonder de steun en/of goedkeuring van het Pentagon. Trump heeft immers niet de beëindiging van de VSA inzet in Syrië aangekondigd… slechts de terugtrekking van de troepen. Evenmin de beëindiging van de bombardementen, die dramatisch toenamen tijdens zijn eerste jaar presidentschap. Hoewel deze in 2018 afnamen – er was immers niets meer te bombarderen – hielden de luchtaanvallen niet op: de oorlog is niet voorbij. Alleen al tijdens de laatste twee weken van 2018 – zo maakte het Pentagon bekend – tekende de VSA voor 1001 interventies en bijna 500 luchtaanvallen in Syrië. Zijn “geallieerden” telden hun slachtoffers. Ze mogen hun wapens en raketafweersystemen kopen in de VSA. Niet te vergeten: er zijn nu al ca. 5500 buitenlandse huursoldaten – betaald door de VSA – in Syrië. Trump heeft hen niet genoemd bij de terugtrekkingsplannen. Ook de tijdlijn van de terugtrekking verandert van dag tot dag. Van “snel” binnen de 30 dagen, naar – vier dagen later – “een langzame terugtrekking”, met de geruststellende boodschap dat de VSA troepen gereed blijven om “in een oogwenk” terug ingezet te worden.

Bolton werd op een geruststellende bedevaart naar Israël gestuurd om Netanyahu te bevestigen dat de VSA toch wel – na de zgz. terugtrekking – troepen in Syrië zouden laten blijven – voor onbepaalde tijd, zoals dat heet. En VSA militaire aanwezigheid in Jordanië, Irak en Turkije uitbreiden om tegen Iran te strijden.

“Ik heb nooit “snel of traag” gezegd. Obama heeft aan zijn plicht verzaakt na het overschrijden van de “rode lijn”. Ik niet. Ik heb 59 raketten laten afschieten. Als je een bedreiging uit, moet je die ook uitvoeren.”

Trump gaf toe: in de Syrische woestijnen valt er niets – big business – op te rapen: “We willen Syrië niet, we hebben het hier niet over grote weelde, we hebben het hier over zand en de dood.”

Trump en zijn omgeving zijn slechts geïnteresseerd in welke bronnen zij kunnen aanboren, in welke markten zij kunnen openen en plunderen na een VSA invasie. “Zoveel landen profiteren van ons… Als we dit onder controle krijgen, moeten de belastingen niet verhoogd worden.” Hoe? “Door naar Irak te trekken en te zeggen: jullie zitten op een waarde van 15 biljoen dollar olie. Heel slimme mensen hebben me verteld dat de olie de ware reden is van onze komst.” En dat is een taal die hij begrijpt. “Voor de duizenden – duizenden – VSA slachtoffers moet er iets tegenover staan. Waarom zouden wij die olie niet grijpen? Wij zouden de zeggenschap over de olie moeten hebben.”

Trump heeft het niet over de terugtrekking van militairen uit Irak. De VSA militaire bases in Syrië bevinden zich op slechts enkele mijlen van de Iraakse, Jordaanse, Turkse grenzen, waar de VSA nu al bases en een groot aantal militairen gestationeerd hebben. Hij herpositioneert de VSA troepen. Syrië is omringd door vijandige VSA schoothonden – de meeste met VSA steunpunten en militairen – het is derhalve gemakkelijk VSA troepen terug te trekken en de agressie onverminderd te laten voortduren. De terugtrekking uit Syrië kreeg ‘s werelds aandacht – de aankondiging van de oneindige bezetting van Irak “om de Amerikaanse belangen te beschermen” bleef onder de radar. Trump was zogezegd tegen de Irak-oorlog. In werkelijkheid wilde hij een oorlog, maar dan wel op de “juiste manier”. Voorstander van een invasie? “…Euh… eigenlijk wel ja… het had de eerste keer op de juiste manier moeten gebeuren.”

In 2008 klonk de oorverdovende boodschap van de man-in-de straat: “End the war now!” Dé reden dat Obama verkozen werd. Hij verminderde het aantal militairen in Irak van 180.000 naar ca. 5000, om het terug te laten stijgen na het ISIS-fenomeen in 2016. Trump drukte op de gaspedaal: tijdens zijn eerste jaar bijna een verdubbeling van VSA militairen in Irak. Niet echt raadgevers, eerder met een dodende opdracht. En werden ook zelf gedood. Die aantallen halen het nieuws niet. Trump heeft een nieuwe Irak-oorlog quasi gecementeerd; een lont in een hoogexplosief kruitvat. Onder de bommenregen vallen vooral burgerslachtoffers met de zgn. Mosoel-slachtpartij – ca. 500 slachtoffers – als hoogtepunt. Het Pentagon verklaarde laconiek: “Niemand zal ooit weten hoeveel burgers de dood vonden door de VSA bij hun strijd tegen ISIS.”

Minder VSA militairen hier = méér VSA militairen elders. Abby besluit dat Trump geen schouderklopje verdient omdat hij VSA militairen uit Syrië zal terugtrekken. Ze noemt hem een “oorlogsmisdadiger” en stelt dat een beëindiging van deze oorlogen niet moet verwacht worden vanuit de politieke cenakels maar wel door een gedragen boodschap van dezelfde man-in-de-straat die ten tijde van de Vietnamoorlog een “Stop the war now” boodschap uitdroeg tot het Witte Huis en het Pentagon het begrepen hadden.

Vertaling van onderstaande videoboodschap.

Wat waarheid is, hangt af van de blik waarmee je kijkt

perspectief

Wie dacht dat de uitsluitend de belgische politiek een krabbenmand is vol leugenachtige bochtendraaiers, moet ook eens buiten de grenzen kijken. Ook daar wordt de waarheid wel eens geweld aangedaan.

Turkije is naar eigen zeggen het beste vriendje én beschermheer van de Koerden in Syrië. En ze hebben geen lessen te leren van ene Trump, Pompeo of Bolton.

“Turkije is en blijft een vriend van Koerdische, Arabische en Turkmeense burgers die in Syrië wonen. Dat waren de woorden van de zegsman van de regerende Partij voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling (AK-Partij).
“Niemand kan Turkije lessen leren over de bescherming van onze Koerdische broeders. Turkije is de grootste en zelfs de enige vriend van de Koerden,” zei Ömer Çelik tegen de pers in Ankara. Hij voegde toe dat Turkije ook een vriend blijft van de Arabieren en Turkmenen in de regio.
“Zij die zeggen dat Turkije moet wegblijven van de Koerden zouden in de spiegel moeten kijken,” haalde Çelik aan. Hij verwees naar de opmerkingen van de Amerikaanse staatssecretaris Mike Pompeo en de nationale veiligheidsadviseur John Bolton.
De twee Amerikanen hadden felle kritiek geuit op een Turks offensief dat gericht was tegen de terreurorganisatie YPG. Het duo wou laten blijken dat het ging om aanval die gericht was op de “Koerdische bevolking”.
“Zij die vragen om beschermingen van de Koerden smeden plannen met terreurorganisaties,” zei de woordvoerder. “Als er één land de vriend en beschermer kan zijn van de Koerden, dan is het Turkije,” klonk het verder.
Ook benadrukte hij nogmaals dat Pompeo en Bolton “expliciet” weten dat de YPG een terroristische groepering is. Toch blijven de twee partijen nauw samenwerken, wat tot grote frustratie leidt van Turkije.
Ankara
Ankara heeft Washington herhaaldelijk gewaarschuwd en duidelijk gemaakt dat de YPG niet verschilt van de PKK. Een samenwerking met terroristen om andere terroristen te bestrijden is volgens de Turken absoluut niet aanvaardbaar.
Turkije heeft laten weten dat de Turkse strijdkrachten van start zullen gaan met een nieuwe missie ten Oosten van de Eufraat om de regio vrij te maken van PKK/YPG-terroristen. Kort nadien maakte de Amerikaanse president bekend dat hij zo’n 2000 troepen zou terugtrekken uit Syrië “omdat IS verslagen is”.”

Met dank geleend bij de Jonge Turken

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Vrijdag 18 januari 2019
Vanuit het VS staatssecretariaat voor ‘nationale veiligheid’ klonk een tijdje geleden op bombastische wijze een waarschuwing aan de Syrische president om niet opnieuw chemische aanvallen te plegen. Zover zijn we nu. Geheime diensten van de westerse mogendheden hebben met terroristen en vooral met de Witte [Sc]Helmen al jaren chemische aanvallen gepleegd op onschuldige burgers en nu gaan ze een dramatische waarschuwing sturen naar de Syrische president, die nooit chemische wapens gebruikte en alles heeft laten opruimen.

Een niet gedrogeerde westerling weet hierbij al dat ze weer iets van plan zijn. En inderdaad, dinsdag meldt Interfax news agency, vanuit Russische bron dat terroristen, geholpen door buitenlandse geheime diensten, bezig zijn met het voorbereiden van chemische aanvallen in Lattakia, Idlib, Aleppo en Hama tegelijk. We hopen dat de Russen en de Syriërs de ontwikkelingen op de voet kunnen blijven volgen en openbaar maken om deze waanzin te stoppen.

Als het van Donald Trump afhangt zal het Amerikaans imperialisme eindigen. Het grootste gevaar komt echter van hen die hem het meest steunen: de evangelische christenen. Zij verloochenen alle menselijke, Bijbelse, evangelische en christelijke waarden om het satanische vernietigingswerk van de zionisten onvoorwaardelijk te steunen. In hun blindheid menen ze aan de kant van ‘het ware Israël’ te staan.

Er zijn verder nieuwe (eigenlijk oude) kapers op de kust. In Frankrijk heeft altijd een koloniaal streven geleefd over alle partijen heen, vanuit een algemeen aanvaarde overtuiging dat zij elders de beschaving moeten brengen. Jean-Yves Le Drian, Franse minister van buitenlandse zaken, zegt nu 1 miljard € te zullen geven voor de heropbouw van Irak maar hij wil wel in Irak permanente militaire bases om in Syrië te kunnen ingrijpen! E. Macron wil tegen Syrië oorlog blijven voeren, ook zonder de VS. Als antwoord op de grote onrust in eigen land kan hij dan naar buiten het beeld ophangen van de grote wereldverbeteraar, terwijl hij zijn eigen land tot een politiestaat omvormt.

De Turken blijven de Ottomaanse droom koesteren om hun rijk uit te breiden met NO Griekenland, N Cyprus, NW Syrië en een stuk van Irak. Erdogan wil al vast aan de Turkse grens met Syrië een “veilige zone”, door hem gecontroleerd, van 32 km breed en 460 km lang. S. Lavrov heeft vanwege Rusland geantwoord dat dit Syrisch grondgebied is en volledig onder controle van Syrië moet komen. Theresa May had vanaf het begin aan Trump al voorgesteld om het Angelsaksisch leiderschap over de rest van de wereld te herstellen maar dat is niet aan D. Trump besteed. Met een Brexit de hulp van de EU vragen zal moeilijk zijn, hoewel je nooit weet hoe het uitdraait. Nu probeert ze het Brits imperium te herstellen met de hulp van China.

De barbaarse overheersing door het “christelijke westen” over de rest van de wereld begon al met Christoffel Columbus en Vasco da Gama in de 15e eeuw. Het is een geschiedenis van gruwelijke onderwerping en uitbuiting door martelingen, ontvoeringen, slavernij, en moorden. Na de Spanjaarden en de Portugezen deden de Hollanders, de Engelsen en de Fransen hetzelfde. Nu heet dit globalisatie, mondialisatie en nieuwe wereldorde. We begrijpen dat Chinezen zeggen: “Jullie ‘christelijke’ wereldbeschaving is mislukt”. Als dit zo is, komt dit echter niet doordat die beschaving “christelijk” is maar door het feit dat ze alles behalve christelijk is. G.K. Chesterton zei het heel humoristisch al. Tegen het christelijk geloof kan geen enkele zinnige opmerking gemaakt worden, tenzij… dat we er nog niet aan begonnen zijn!

Je krijgt berichten uit het leven van onze gemeenschap met foto’s*, een vurig pleidooi tegen het laatste bolwerk: een anti-katholiek syndroom en een overvloed aan info en video’s, nu “golfbrekers” weer terug is.
P. Daniel

*Nvdr: het spijt ons: de foto’s kunnen wij niet plaatsen wegens technische moeilijkheden, maar wij kunnen u wel deze video’s aanbieden over het leven in en rond Mar Yakub in de winter 2012 en van pater Daniëls 80ste verjaardag deze zomer.

Vrijdag 18 januari 2019

Uit het leven van de  gemeenschap Mar Yakub

Zegening van het terrein

Op zondag wilde onze bisschop Mgr Jean Arbach bij ons zijn. Tijdens  de eucharistie verkoos hij in de eerste ‘stal’ te zitten, naast de kribbe, terwijl abouna Georges voorging in de byzantijnse  liturgie en ik assisteerde. Al celebreert de bisschop zelf niet, er zijn verschillende  gelegenheden gedurende de dienst waarbij de priesters naar hem toe komen om de zegen te  vragen. Hij hield wel de homilie en sprak over het Licht dat met Jezus in de  wereld gekomen is en ons uitnodigt daaraan deel te nemen. Na de mis was er een ontmoeting met Arabische koffie,  Syrische zoetigheden en uitwisseling van de Kerst- en Nieuwjaarswensen. Tevens werd het plan besproken om hier op 29 september 2019 een dag te organiseren, waarop ‘n 500 jongeren verwacht worden. De bisschop moest weer voor het middagmaal vertrekken. In de namiddag was de zegening van het terrein voorzien. Als priester in liturgisch gewaad beklom ik de ezel, die door Firaaz geleid werd. In het begin scheen de zon nog maar al vlug werd het koud. Bij het huis van het moslimgezin van abou Chalil, aan de andere kant van het terrein, hielden we pauze, we zegenden het huis, waarin bij de inkom al meteen een grote icoon van Maria hangt. We kregen dadels,  dronken iets warms en vertrokken om langs de schaapskooi terug te keren. Op deze rotsige en heuvelachtige woestijngrond wist de ezel telkens de veiligste weg te kiezen.  Ziehier*, ergens op het terrein het uitvoerend comité. Let op, die met vier poten, dát is de ezel: *Nvdr: de foto’s kunnen wij niet plaatsen.

De grote stilte

Ondanks vele en lange stroom- en internetonderbrekingen zijn we er toch in geslaagd zondagavond het laatste deel te bekijken van de bijna 3 uur durende  film  “De grote  stilte” (Philip Gröning, 2005) over de kartuizers van de  Grande Chartreuse nabij Grenoble. Het is merkwaardig dat deze film, waar geen actie in zit en waarin nagenoeg niets te horen is ook kinderen zo sterk kan aanspreken. Alleen op het einde is er een blinde monnik die enkele eenvoudige maar indrukwekkende woorden spreekt. (Nvdr: hieronder een korte inleiding. De volledige film kan u hier bekijken.)

In 1084 koos de heilige Bruno dit ruwe massief omdat het niet door mensen kan gemanipuleerd worden. Deze natuur is te nemen zoals ze is. Bij het begin van de stichting van de orde was er al een grote lawine waardoor 7 monniken werden bedolven en stierven. De drie anderen bouwden het klooster verder op, waar de huidige gebouwen nu staan.

De filmmakers moesten jaren wachten om te mogen beginnen en toen was de gemoedelijke Nederlander, dom Marcellijn Theeuwes overste. Hij was tevens generale overste  van alle 24 kartuizerkloosters in de wereld. De monniken leven in stilte en eenzaamheid. Zij vormen wellicht de enige orde die nooit een  hervorming gekend heeft omdat ze die niet nodig had. In stilte en eenzaamheid vinden de monniken vooreerst zichzelf, vervolgens God en dan de gemeenschap en de hele wereld. We weten van sommige mensen die felle kritiek hebben op iedereen en alles om hen heen, dat zij in feite zichzelf verwerpen en hun duistere kanten niet kunnen aanvaarden. Het ware beter niet weg te lopen van zichzelf om uiteindelijk te ontdekken dat er ook iets ongemeen moois is in ons, dat we Gods beeld in ons dragen, dat Hij ons immens liefheeft en dat we een unieke zending hebben. Wie eenmaal in de stilte en de eenzaamheid is ingetreden, is gelukkig, aanvaardt zichzelf met mildheid, geniet elke dag van de eenvoud van het leven met God, verdraagt blijmoedig de dagelijkse lasten en is blij met dit leven in eenzaamheid. Al brengen de monniken ongeveer 18 van de 24 uur per dag in hun kluis alleen door, ze zijn innig met elkaar verbonden en ze brengen ook de noden van de hele Kerk en de wereld bij God. Het concrete kartuizerleven is niet voor iedereen. Gelukkig echter degene die begrijpt dat de geestelijke waarden die zij zo radicaal trachten te  beleven, de onmisbare fundamenten zijn voor ieder mens  om gelukkig te zijn. Ik denk  aan een uitspraak van een terecht beroemde streekgenoot, Augustijner kanunnik, volgeling van de Moderne Devotie, gestorven in 1471: “In uw cel zult ge vinden, hetgeen gij daarbuiten dikwijls verliezen zult” (Thomas a Kempis, De Navolging van Christus, Eerste boek, Twintigste hoofdstuk) (Nvdr: een korte video over het leven van Thomas a Kempis – er zijn verschillende langere filmen op YT te vinden over zijn leven en betekenis)

Lees verder

Quo vadis, Syria?

Tussen hoop en vertwijfeling. Zo zouden we de toestand in Syrië kunnen omschrijven. Ja, het gaat de goede kant op. En neen, de weg naar rust en vrede, terugkerende welstand en normaliteit is nog lang.
Het lijkt wel de processie van Echternach. Mét valkuilen, voetzoekers en kwaadwillige gidsen. De ene dag een hoopgevend signaal, de volgende dag een mes in de rug. Syrië zal de vrede niet zonder slag of stoot bekomen. Letterlijk. Hogere machten blijven aan de touwtjes trekken opdat de miserie vooral voort blijft duren. Syrië, het slachtoffer van de sinistere agenda van wereldmachten.
Ook zonder een werkende pc konden we min of meer via een geleende computer – waarop we uitsluitend “mochten” passief de internationale media bekijken – de toestand volgen. Zonder raadpleging van onze plaatselijke contacten. Die hebben we ook moeten missen en we konden hen zelfs niet contacteren.

Ook nu zitten we deze tekst te schrijven, zonder dat we hem meteen kunnen publiceren, in de hoop dat we vandaag – eindelijk – toegang krijgen tot de Golfbrekerswebstek.

Military Situation In Syria On January 16, 2019 (Map Update)

Tja. De belofte van Trump – de biezen van zijn leger te laten pakken – is blijkbaar niet voor de nabije toekomst. Eerst vernamen we dat de VSA troepen zouden verkassen naar Irak, opdat ze quasi vanop de reservebank snel zouden kunnen ingrijpen indien nodig. Vervolgens de blije boodschap dat het Syrische leger – na een wanhopige hulpkreet van de Koerden – in Manbij aangekomen was. Een ietwat té optimistische boodschap. Het Syrische leger bevindt zich in de buitenwijken. Vervolgens zouden de Russische MP in Manbij de stellingen bewaken. Dit werd dan weer ontkend door beweringen van de “gematigde rebellen” onder Erdogans vleugels. Arm Manbij. Realiseert zich iemand hier dat zij van de ene bezetting in de andere duikelen? Eerst kwamen de uit centraal en zuid-Syrië verdreven “gematigde rebellen”, bewapend en gesteund door de Turkse regering, vervolgens de Koerden, bewapend en gesteund door de VSA, die nu op hun beurt verdreven worden door de Ottomanen. En de burgerbevolking? Telkens een nieuwe bezetter zijn opwachting maakt, moet de bevolking een andere witte vlag uithangen om niet ten prooi te vallen van represailles door de recentste “bevrijder”. Eender wie, eender hoe, de christenen zijn altijd de pineut. En andere minderheden, die niet tot de clan der nieuwe bevrijders behoren. Je zou voor minder een boerka over je hoofd trekken. Of liefst niet meer uit je bed komen. Tenzij je pech hebt… je huis leeg geroofd, in beslag genomen wordt of het doelwit van een raket werd. Friendly fire.
Keren we terug tot de realiteit: ten noorden van Manbij zou naar verluidt het Syrische leger haar kampen opgeslagen hebben als buffer tussen de Ottomanen en de stad Manbij. Merkwaardig: als de Koerden in nood zitten zijn ze zich plotseling bewust van hun Syrische nationaliteit en doen ze beroep op de Syrische regering. Alsof deze enig geloof hecht aan het berouw van de verloren zonen…

In oorlog en liefde is alles toegestaan, zegt men. Maar niet alles wordt vergeten of vergeven. Zoals de slachtpartij van Syrische eenheden op 7 februari ’18 toen de Koerden – al dan niet op bevel van de VSA – de belofte gaven het Conoco olieveld aan de Syrische strijdkrachten over te geven in ruil voor hun militaire steun bij de verdediging van Afrin tegen de Turkse invasie. De Syrische strijdkrachten geloofden de Koerdische commandanten en marcheerden naar hun nieuwe posities om het Conoco olieveld, zoals afgesproken met de Koerden, te verdedigen… En wat gebeurde er? Zij werden gebombardeerd door Amerikaanse gevechtsvliegtuigen, die nadien als verklaring gaven dat de stoute Assadsoldaten het olieveld én de Koerden wilden aanvallen. Het juiste aantal Syrische militaire slachtoffers werd nooit officieel bekend gemaakt – kwestie van de bevolking niet te verontrusten – maar zou volgens plaatselijke bronnen 150 à 200 bedragen. En dit tactisch steekspelletje zorgde ervoor dat er opnieuw een vacuüm ontstond waarvan ISIS en verwante terroristische groepen handig gebruik maakten. De Russen zijn niet zo goedgelovig; zij begonnen pas te patrouilleren in Manbij nadat ze er zeker van waren dat er geen venijnige addertjes in de Manbij straten kronkelen. En delen humanitaire hulp uit.

Volgens lokale media zullen 4 VSA-soldaten niet mee hoeven te verhuizen naar Irak; zij keren terug naar huis in een kist. Misschien met een medaille voor heldhaftig gedrag. De enige troost: de ISIS-zelfmoordterrorist kunnen ze bijeen vegen. Hoe langer men wacht om schoon schip te maken, hoe meer slachtoffers er zullen vallen. Ook Amerikaanse mannen en jongens, die bij een gefabriceerde oorlog betrokken geraakten, waar ze niets mee te maken hebben. Had Trump zijn eerste belofte – de terugtrekking van de VSA strijdkrachten binnen de maand – waar gemaakt, dan zouden zijn 4 soldaten nu veilig en wel bij hun gezin zitten.

A propos: over de terugtrekking gesproken. Volgens Al Masdar, die zich beroept op informatie van het éénmansobservatorium voor terroristenrechten in Londen, reed een groot Amerikaans konvooi vanuit Irak Syrië binnen: 100 voertuigen met militaire en logistieke lading op weg naar de coalitiebases in de oostelijke Eufraatregio. Volgens de bron worden Amerikaanse bases in Oost-Syrië onvermoeid versterkt.

In Idlibistan heerst er een regelrechte oorlog tussen de gematigde, ongematigde, radicale, extreem-radicale, Ottomaanse, Oeigoerse, internationale terroristische herauten van de democratische Syrische oppositie. Hoor je hier er iemand over klagen? Is er hier iemand verontrust over de burgerbevolking? Over de kwetsbare kindjes? Over folter- en andere vrijetijdspraktijken? Iemand? In Idlibistan deelt al-Nusra samen met de Oeigoeren de lakens uit. De andere “rebellen” hebben het opgegeven na wekenlang “rebellenoorlogje” gespeeld te hebben.

Die Gebiete der al-Nusra-Front und der NLF in Idlib. (Grafik: Syria Live Map/DWN)

Dagelijks werd er – zonder enig interesse van het Westen – verkracht, ontvoerd, geschoten, vermoord. Tot de “rebellen” onder Erdogans vleugels het niet meer zagen zitten en toegaven. De regio is nu grotendeels onder “bestuur” van al-Nusra. Mooi verdeeld. Pakweg 2/3 voor Al-Nusra en de Oeigoeren – 1/3 voor de Ottomanen. Tenzij de Russen er een stokje voor steken. Binnenkort gaat Erdogan eens met Poetin praten.
Behalve tegen de Turkse grens. Daar wil Erdogan een vliegverbod en een “veilige zone” onder Turks bestuur. Hij is dat met Trump overeen gekomen.

Map: Turkish-proposed Safe Zone East Of Euphrates In Northern Syria

Zowel de Syrische regering, de Koerden en de Russische minister Lavrov hebben al afwijzend gereageerd: de Koerden omwille van hun eigen redenen, Lavrov die vindt dat heel de bewuste “bufferzone” teruggegeven moet worden aan de Syrische regering. Bovendien heeft hij zijn bedenkingen bij het Amerikaanse voorstel om een M.O.-topvergadering te houden. Je kan even goed bergop met de knikkers gaan spelen.

Afbeelding kan het volgende bevatten: tekst

De Koerden onderhandelen alvast voort met de Syrische regering over die zgn. “veilige bufferzone”, die in werkelijkheid slechts een excuus voor een annexatie bij Turkije is.

Mögliche Sicherheitszonen in Syrien. (Grafik: DEBKAfle/DWN)

Al Nusra, samen met hun beste vriendjes, de Oeigoeren, blijven de westelijke, zuidelijke en oostelijke grenzen van Idlibistan bestoken, proberen uit te breken. De kuststreek in het westen, Hama in het zuiden en Aleppo in het oosten. Het Syrische leger moet zich verdelen op alle fronten; ook trouwens in de Deir Ezzor regio.

In de Libanese krant Al Masdar vernamen we dat de terugtrekkende Amerikaanse troepen wel eens zouden kunnen vervangen worden door huursoldaten. Deze mededeling in Fox Business kwam van voormalig Blackwaterbaas, multimiljonair Erik Prince, die een soortgelijk voorstel voor de VSA aanwezigheid in Afghanistan gedaan had.. Volgens hem zouden deze niet alleen de Amerikaanse vriendjes, m.n. de Koerden, op het terrein kunnen beschermen maar bovendien de Iraanse invloed in Syrië kortwieken.

Israël blijft haar territorium verdedigen. Dat màg. Niemand windt zich op. Behalve een moedwilligaard in de VN, maar daar wordt zelfs geen speciale vergadering voor bijeen geroepen. Een magazijn bij de luchthaven van Damascus was het doelwit. Nét op tijd, want in dat magazijn waren Iraanse specialisten een kernbom ineen aan het flansen.

Israel Media Confirm Damascus International Airport Warehouse They Struck

Dit verslag is verre van volledig. U zal ons daarvoor moeten verontschuldigen. Er is veel gebeurd en de toestand evolueert dagelijks. Zo hebben wij vernomen dat er ergens in Idlibistan een gifgasaanval gepland wordt. Meer weten we momenteel nog niet. Heeft er iemand de contactgegevens van de plaatselijke Witte Helmen?

Tot morgen. Hopelijk…

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Nvdr: Met enkele dagen vertraging wegens een stakende pc.

Goede Vrienden, 

Op 19 december 2018 kondigt president Donald Trump aan dat hij de VS troepen terugtrekt, helemaal uit Syrië en gedeeltelijk uit Afghanistan. Een donderslag bij klare hemel in binnen- en buitenland. Protest alom. Jim Mattis, secretaris van landsverdediging nam ontslag. Als militair wil hij vooral een sterke band behouden met de bondgenoten, wat Trump als zakenman niet veel kan schelen, zelfs al zou dit uiteindelijk leiden tot de ontbinding van de NAVO. De eer van de grootste wereldeconomie heeft Amerika al moeten afstaan aan China en die van sterkste militaire macht aan Rusland. Dat Rusland nu de hele wereld gaat overheersen, hoeven we niet direct te vrezen. De militaire macht van Rusland is in omvang nauwelijks 1/3e van die van de VS en Rusland heeft amper militaire bases buiten  zijn eigen land. Het gevaar voor een dwaze wereldoorlog komt nog steeds van de Amerikaanse haviken, die hun verloren  hegemonie wanhopig willen herwinnen.

Syrië, Rusland en Iran hebben al gewonnen en de 114 zelfverklaarde “vrienden van Syrië” samen met de zogenaamde “internationale gemeenschap” hebben verloren. Verder is een eenzijdig onwettig uitgeroepen onafhankelijk Koerdistan in Syrië (zoals destijds met de staat Israël gebeurde) niet meer mogelijk. Ook de zionistische droom van een “uitgebreid Midden-Oosten” als een lappendeken van ontwrichte staten vol ellende, waarbij de zionisten de lakens uitdelen, is in Syrië vervlogen. En hun bombardementen op Syrië zullen vanaf nu gepast beantwoord worden. De straffeloze terreur van de VS loopt ten einde en die van de zionisten zal ook eens eindigen. John Pilger, een van de allergrootste, meest kritische en professionele journalisten ter  wereld, schrijft in navolging van de Israëlische historicus Ilan Pappe: “… Israël is opgevat als een gevangenis voor de autochtone bevolking, de Palestijnen. Heel de huichelarij van het westen bevindt zich in Israël. Bachar al-Assad werd afgeschilderd als een monster, maar Benjamin Netanyahu, een werkelijk “monstre suprême” geniet straffeloosheid om de Palestijnen te controleren en in ruime mate ook het Amerikaanse congres, het Witte Huis en het parlement in Londen” (https://www.mondialisation.ca/nouvelle-guerre-froide-et-menaces-imminentes/5629774).

Inmiddels vieren de christenen in heel Syrië uitbundig Kerstmis en de andere Syriërs doen mee. In Damascus werd daags voor Kerstmis een optocht gehouden van de christelijke wijk Bab Touma naar het Abbasiyen plein, waar een kerstboom van 30 meter werd opgericht. In Aleppo werd zondag in het al-Assad stadium de 2e verjaardag van de  bevrijding gevierd met een militaire parade, volksdans, ballet, poëzie en sport (ook voor gehandicapten). En het grote kerstfeest van de orthodoxe christenen, Epiphanie, moet nog komen, nl. op 6 januari.



De hele Atlantische pers zwijgt in alle talen over het uitbundig feest van vrede in Syrië om niet herinnerd te worden aan eigen misdaden. Ondertussen blijft het Syrische leger de ene opslagplaats na de andere vinden van westerse wapens en Israëlisch medisch materiaal voor de terroristen en blijven vluchtelingen  terugkeren. Een bloedend en zwaar gewond volk langs de baan herneemt zijn weg.
We vertellen hoe we Kerstmis vierden en voegen er een kerstbezinning bij. Over de oorlogssituatie krijg je weer een overvloed aan informatie met video’s.
Aan allen van harte een Gezegend 2019

P. Daniel

Vrijdag 28 december 2019
Kerstvieringen
Vorige zondag namen we weer deel aan de misviering van de parochie in Qâra. De volgende dag, maandag 23 december kwam abouna Georges om bij ons de byzantijnse eucharistie te vieren nadat we de “koninklijke uren” (zo genoemd omdat destijds in Konstantinopel hierbij de keizer aanwezig was) en de “paramonie” (vigilie, vespers van Kerstmis) gezongen hadden. De koninklijke uren zijn de “kleine uurtjes” van ons getijdengebed met telkens drie psalmen, twee lezingen en een evangelie, afgewisseld met gebeden, gezangen en zegeningen. In de vespers is een processie voorzien. De eucharistie die daarop volgt is die van de heilige Basilius. En na de eucharistie is er zegening van het brood, waarbij ieder gezalfd wordt met olie en een stuk brood in wijn gedompeld ontvangt. We begonnen de dienst om kwart voor 11 en eindigden om half twee. Na de maaltijd was er een ruimde tijd vrij tot ’s avonds, hoewel enkelen inmiddels naar de parochie gingen voor de eucharistie met de kinderen.

Nvdr: In het christelijke Maaloula: kerstliederen in het Aramees

Om 20.15 u begon de lange kerstviering die eindigde om half een. Ook de gasten en het moslimgezin, medeverantwoordelijk voor het terrein, hebben het tot op het einde meegemaakt. Het begon met een bezinning bij de kerststal door moeder Agnes Mariam. Daarop volgde de zogenaamde “caminata”, een traditie uit de Spaanse Carmel. Moeder Agnes-Mariam met het beeld van Maria en ik met het beeld van de hl Jozef gingen aankloppen van deur tot deur om te vragen of de bewoner/ster bereid was Maria en Jozef te ontvangen om het Kind Jezus te laten geboren worden. Ondertussen worden de vele strofen gezongen in het Spaans, Frans en Arabisch. Het is een zeer ritmische melodie waarbij iedereen iets heeft om de zang met muziek te ondersteunen: castagnetten, cymbalen, tamtam, iets dat rammelt of geluid maakt. Zo gingen we alle kamers af van de zusters, de fraters, de gasten en allen die bij ons verblijven. En inderdaad, ieder had eigen kamer netjes en proper gemaakt voor het bezoek. Voor de kinderen kon dat niet lang genoeg duren. We eindigden in de kleine kapel van de nieuwbouw.

Lees verder

Quo vadis, Syria?

De bronafbeelding bekijken

We kunnen er niet omheen: de luchtaanval op de buitenwijken van Damascus door de Israëlische luchtmacht op Kerstdag blijft de gemoederen beroeren. Libanon protesteerde quasi onmiddellijk toen bleek dat een Israëlisch vliegtuig via haar luchtruim, zich verstoppend tussen twee landende burgervliegtuigen, resp. in Beiroet en Damascus, niet slechts deze vliegtuigen en de passagiers, de burgers op de grond in gevaar had gebracht, maar bovendien het Libanese luchtruim misbruikte om vervolgens in Syrië de lading te lossen. En ja, dan kan het S-300 niet functioneren, kunnen er geen bodem-lucht afweerraketten gelanceerd worden, wil het niet de ongewild beschermende burgervliegtuigen in gevaar brengen, die niets met de Israëlische, resp. Syrische politiek te maken hebben. Goed voor een flinke carrièreklim van de Israëlische piloot. En ja, Israël hanteert dezelfde retoriek als Turkije: Iran, resp. Hezbollah, is een bedreiging voor de nationale veiligheid. Voilà, meer moet men er niet achter zoeken. Moet dus kunnen. De slachtoffers die eigenlijk niet het doelwit waren… pech… onvermijdelijke spaanders bij het zagen…

Via talrijke contacten werden we overspoeld door filmpjes. Door reacties, waaruit mocht blijken dat de samenhang, de verbondenheid, in Syrië er slechts groter door wordt. Het vliegtuig dat voorzien was in Damascus te landen werd omgeleid naar Khmeimim. De Israëlische luchtmacht gebruikte Amerikaanse GBU-39 bommen. (…)

Wat Netanyahu kan wil Erdogan ook. Volgens de Turkse Hürriyet wil hij de Russische toelating om ook de Turkse vliegtuigen – zonder dat ze neergehaald worden – door het Syrische luchtruim te laten vliegen. Met een lading Turks fruit waarschijnlijk. (…)

De Turken rukken op. (video)

De bewoners van Raqqa protesteren tegen de geplande Turkse invasie. (…)

Stilaan blijkt dat de YPG liever onder de hoede van een centraal geleid Syrië leeft, dan onder de knoet van de Ottomanen. In een persmededeling deden ze een oproep aan de Syrische strijdkrachten om Manbij en de regio rondom, die zij gedwongen werden te verlaten, in te nemen “omdat de Syrische overheid verplicht is hetzelfde land, natie en grenzen te beschermen tegen een Turkse invasie”. (…) (video: op weg naar Manbij) De YPG zal zich toeleggen op de strijd tegen ISIS & soortgenoten. Intussen heeft een woordvoerder van het Syrische leger bevestigd dat zij de stad ingenomen hebben. (…)

We vernemen net dat Erdogan al gereageerd heeft: “een psychologische operatie” en… “Turkije is tegen een versplintering van Syrië”. (…)

Afbeelding kan het volgende bevatten: tekst
Meer info bij http://www.kurdistan24.net/en

De Fransen blijven. Zoveel werd duidelijk gemaakt. Ook al zouden de Turken (… en zij niet alleen) hen liever zien vertrekken. (…)

Het SDF maakt eindelijk terreinwinst op de IS-enclave ten oosten van de Eufraat, in de Deir Ezzor regio. (…)

Opnieuw werden Syrische soldaten het slachtoffer van al-Nusra-aanvallen in de Latakia provincie. Voor wie het geografisch onduidelijk wordt: vanuit de regio waar de “gematigde rebellen”-onder-Turkse-bescherming de lakens uitdelen. Ooit moeten die daar weg. Hoe sneller, hoe beter. Idlibistan is één groot kruitvat. Stel u even voor dat de provincie Antwerpen vol zit met terroristen, die gerichte aanvallen plegen op de bevolking van Zeeland, Oost-Vlaanderen, Vlaams-Brabant, Limburg… (…)

En toch gaat het vooruit in Syrië: de Ver. Ar. Emiraten (her)openden gisteren hun ambassade in Damascus. (…) Bahrein (…) en Koeweit volgen. (…)

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is UAE.jpg

Op 13 en 14 december ondertekende een Russisch-Syrische delegatie meerdere bilaterale akkoorden, vervat in een afsluitend protocol, met 30 investeringsprojecten. Tijdsruim: 2019 – 2021. Acht zijn industriële projecten. O.a. de heropbouw van een autobandenbedrijf in Hama en de bouw van een nieuwe cementfabriek in Al-Salamiyah in de provincie Aleppo. Drie projecten omvatten het verkeer, zoals de spoorverbinding tussen de fosfaatopgravingen en de haven van Tartous, waar ook een nieuwe luchthaven moet verschijnen. 100 Russische ondernemingen zullen deelnemen om de plannen te verwezenlijken. (…)

In Monastir (Tunesië) landde de eerste vlucht van Cham Wings, een privé Syrische luchtvaartmaatschappij die door de VSA op de zwarte lijst geplaatst werd omdat ze in Syrisch regeringsgebied vliegen.

Opnieuw keerden Syrische vluchtelingen vanuit Jordanië terug naar huis. Idem dito vanuit de terroristisch-bezette regio terug naar hun huizen in de Syrische provincies Hama, Aleppo en Idlib (…):

Pres. Assad tekende een wet waarbij landbouwers een renteloze lening zonder kosten of intresten kunnen krijgen. (…)

Het hoofd van de Syrische nationale veiligheid ging in op een uitnodiging van de Egyptische minister Abbas Kamel. (…)

Privé proefproject van tropische fruitsoorten – avocado’s, papaya’s, lychees, enz. – in Latakia (…).

Het regent in Damascus, Daraa en Hama (… en nog geen klein beetje…):




Eerst mes in de rug, vervolgens een pleister

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, de tekst 'Donald J. Trump @realDonaldTrump Saudi Arabia has now agreed to spend the necessary money needed to help rebuild Syria, instead of the United States. See? Isn't it nice when immensely wealthy countries help rebuild their neighbors rather than a Great Country, the U.S., that is 5000 miles away. Thanks to Saudi A! 25/12/18, 03:23 24.7K Retweets 91.2K Likes'

Het is bijzonder ongeloofwaardig en bitter dat de Saoedi’s nu zouden bereid zijn om Syrië bij te staan bij de heropbouw van het land. Eerst financieren en bewapenen ze terroristische groeperingen. De islamretoriek van I.S. en S.A. is immers in grote lijnen gelijk. Als ze het ernstig menen, dan kunnen ze hun hulp overmaken aan plaatselijke NGO’s, zonder achterpoortjes of voorwaarden. Ter herinnering: in oktober nog betaalden ze de 100 miljoen dollar aan de VSA voor hun militaire bemoeienissen in Syrië en uit de tweede video (uit 2013) mag blijken hoe de Saoedische rol in de Syrië-oorlog eruit zag:

Hier worden wij triest van…

Zelfs de “Heilige Nacht” is niet heilig. Luchtafweergeschut boven Damascus. Syrië en Israël uiten dezelfde beschuldigingen over en weer. Raketten hebben geen gezichten. Deze man, eerste luitenant Gabriel Ali Raya, wel. Hij stierf op de dag van de geboorte van Jezus door raketten uit het land van de geboorte van Jezus.

Om wanhopig van te worden. Onze redactie koos dit filmfragment om in herinnering te brengen wat een dergelijke machtsstrijd doet met de bevolking: