Bye, bye Kiev. Hello Luilekkerland!

Sinds het begin van het militaire offensief van Rusland in Oekraïne hebben de VS, de EU en hun bondgenoten Kiev $ 126 miljard aan hulp verstrekt, een cijfer dat bijna gelijk is aan het volledige bnp van het land. Bovendien hebben miljoenen Oekraïners hun toevlucht gevonden in de EU, waar ze huisvesting, voedsel, werkvergunningen en emotionele steun kregen. De omvang is enorm, zelfs naar westerse maatstaven. Gezien het feit dat de EU-landen Oekraïne hebben gefinancierd terwijl ze zelf te maken hebben met een eigen economische en energiecrisis, is de hulp misschien vooral daarom des te opmerkelijker.

Kiev baseert zijn eindeloze verzoeken, of eerder eisen, voor financiële steun op de ineenstorting van zijn economie, als gevolg van de oorlog, en zijn noodzaak om “weerstand te bieden aan de Russische agressie”. Maar bereikt de hulp de beoogde bestemming?

Het Monaco Bataljon

Terwijl Oekraïne een algemene mobilisatie uitriep voor alle mannen onder de 60, verhuisden talrijke voormalige en huidige hooggeplaatste functionarissen, politici, zakenlieden en oligarchen naar veiliger oorden in het buitenland – meestal naar EU-landen.

De massale vlucht van Oekraïense elites gebeurde zelfs al voordat het gewapende conflict begon. Op 14 februari 2022 werden 37 afgevaardigden van de Oekraïense parlementaire fractie (Dienaar van het Volk), de partij van president Zelensky, plotseling vermist. Indien het de volgende niet verboden werd voor parlementsleden het land te verlaten, zouden anderen zeker ook aangestoken geweest zijn door de reismicrobe. Voormalige hoge ambtenaren en oligarchen genoten echter meer bewegingsvrijheid. Volgens de Italiaanse krant La Repubblica stegen op 14 februari ook 20 zakenjets (privé of gecharterde vliegtuigen) op vanaf de luchthaven Boryspol in Kiev.

Met vooraan in de rij ‘s lands tycoons. Ondernemer en parlementslid Vadim Novinsky, zakenlieden Vasily Khmelnitsky en Vadim Stolar, Vadim Nesterenko en Andrey Stavnitzer verlieten allemaal het land met chartervluchten.

Miljonair-politicus Igor Abramovich boekte een privévlucht naar Oostenrijk voor 50 personen – familieleden, zakenpartners en partijgenoten vlogen met hem mee. Oligarchen vlogen van Kiev naar Nice, München, Wenen, Cyprus en andere EU-bestemmingen. Een andere groep zakenlieden steeg op vanuit Odessa met privévliegtuigen. De eigenaar van Vostok Bank vloog naar Israël, terwijl het hoofd van de Transship-groep Limassol (Cyprus) als bestemming koos. Een ex-gouverneur van de regio Odessa, Vladimir Nemirovsky van Stalkanat, verliet ook het land.

De krant Ukrainska Pravda maakte in de zomer en vroege herfst 2022 verschillende documentaires over dienstplichtige Oekraïense miljardairs en hogere ambtenaren tijdens hun “vakantie” aan de Azurenkust. Een film met de ironische titel “The Monaco Batallion” toont Oekraïense oligarchen die rusten in hun villa’s, herenhuizen en op jachten. In het eerste deel ziet u zakenman Konstantin Zhevago, die op de “gezocht”-lijst staat van Interpol voor de verduistering 113 miljoen dollar, zich van geen kwaad bewust, ontspannen op zijn privéjacht ter waarde van 70 miljoen dollar. Met de kustlijn van de Azurenkust als decoratie, ziet u Zhevago’s familie die van boord gaat. Kharkov-ondernemer Alexander Yaroslavsky, die beloofde zijn yacht te verkopen en het geld over te maken voor de heropbouw van Charkov, ziet u langszij varen.

Ukrainska Pravda-journalisten kregen in Frankrijk ook een glimp te zien van de gebroeders Surkis, die momenteel appartementen huren voor de luttele som van € 2 miljoen per jaar. Ondertussen werd een Bentley van 300.000 dollar van de Oekraïense zakenman Vadim Ermolaev opgemerkt in de buurt van het casino in Monaco. Eduard Kohan, de mede-oprichter van Euroenergotrade, werd gezien in een van de chique hotels van Monte Carlo.

Een hele kolonie Oekraïense oligarchen heeft blijkbaar zijn intrek genomen in de Franse elitegemeente Cap-Ferrat. Landontwikkelaar Vadim Solar, oligarchen Dmitry Firtash, Vitaly Khomutynnik en Sergey Lovochkin behoren tot degenen die midden in de oorlog een luizenleventje leiden. De villa Cap-Ferrat, ooit eigendom van koning Leopold II van België, werd gekocht door de rijkste Oekraïense oligarch Rinat Akhmetov. Zijn buren zijn Alexander Davtyan, president van de investeringsgroep DAD LLC, en Vladislav Gelzin, een voormalige afgevaardigde van de regionale raad van Donetsk.

Wordt vervolgd.

P.S. Het YT-kanaal Ukrainska Pravda vermeldt over zichzelf:

Oekraïense waarheid is een onafhankelijke online publicatie over sociaal-politieke en economische gebeurtenissen in Oekraïne. Politicologen, economen, schrijvers, culturele figuren, bekende journalisten zijn vaste auteurs van artikelen in de Oekraïense Pravda. Sinds de oprichting in 2000 heeft de site verbluffend stabiele bezoekersaantallen bereikt - honderden miljoenen lezers per jaar.Elke dag bezoeken meer dan drie miljoen unieke lezers de site van de Oekraïense Waarheid en worden er tot wel 5 miljoen pagina's bekeken.

Mocht het Russisch-gezind of van Russische makelij zijn, dan zou u het niet kunnen raadplegen, vermits het dan door YT zou gecensureerd geweest zijn, zoals RT en andere Russische zenders en nieuws- en opiniekanalen.

Utrechts ‘verlossing’

We blikken terug naar 28 november 1813, toen Utrecht bevrijd werd door Russische troepen – de eersten die Utrecht bereikten waren Kozakken.

Geïnteresseerd? Onderstaand artikel, met illustraties, kunnen wij ten zeerste aanbevelen:

Kozakkendag in Utrecht

100 jaar lang vierde Utrecht haar vrijheid op 28 november. Op die dag in 1813 werd Utrecht namelijk bevrijd, van de Fransen, en door de Russen!

Eerder al, op 18 en 19 oktober leed Napoleon een verpletterende nederlaag bij Leipzig. Dat was het begin van het einde voor de keizer. Hij werd achtervolgd door Russische en Pruisische troepen. Op 28 november 1813 kwam er een einde aan de Franse overheersing van stad Utrecht sinds 1795. In alle vroegte maakten de Franse troepen de aftocht door de Tolsteegpoort. De Fransen namen gijzelaars mee naar Parijs die na enkele maanden werden vrijgelaten. Enkele uren later na de aftocht van de Fransen arriveerden drie Kozakken van het Russische leger als eersten bij de stad. Meer

Quo vadis, Syria?

Sinds jaren klaagt de Syrische regering herhaaldelijk op verschillende internationale fora, o.a. in de VN-Veiligheidsraad, de Amerikaanse bezetting van Syrisch grondgebied aan – een duidelijke inbreuk van internationale wetgeving. Het gaat om de regio met daarin de Amerikaanse basis al-Tanf bij de Jordaanse grens en niet minder dan 1/3 van het Syrische grondgebied ten oosten van de Eufraat. In al-Tanf worden “rebellen” opgeleid en bevindt zich een groot vluchtelingenkamp waarin de “rebellen” de scepter zwaaien. Ten oosten van de Eufraat bevinden zich de belangrijkste olie-en gasvelden van Syrië… U zal zich Trumps triomfantelijke uithaal herinneren: “I took the oil!”

Inderdaad, de exceptionele VSA stelen olie uit het arme Syrië en vervoeren deze met tankwagens via een illegale grensovergang naar Irak. We hebben herhaaldelijk hierover bericht met beeldmateriaal. De VSA maken er trouwens geen geheim van. Het recht van de sterkste, nietwaar…

Als de poco media verontwaardigd toeteren dat de Krim bezet is door Rusland, dan “vergeten” ze erbij te vermelden dat de VSA een gedeelte van Syrië bezetten. De Krim is historisch Russisch gebied, bevolkt door etnische Russen en een kleine minderheid Tataren. Oost-Syrië en al-Tanf daarentegen hebben bij ons weten nooit een Amerikaanse ster in de Stars& Stripes gehad. Turkije heeft niet alleen Noord-Cyprus bezet maar ook de noordelijke grensstreek van Syrië en ze steunen in de provincie Idlib het verzameld zootje ongeregeld van terroristen die verdreven werden uit het regeringsgebied. Israël bezet sinds jàààren de Syrische Golanhoogte en daar ligt ook geen mens van wakker. Twee maten, twee gewichten.

We besteedden in een vorig artikel aandacht aan de Amerikaanse legerbases die verspreid over heel de aardbol de hegemonie van de VSA moeten uitdragen en verzekeren. Ook in Syrië.

Momenteel zijn er een indrukwekkend aantal – 28 – Amerikaanse bases op Syrisch grondgebied. Zij werden allemaal zonder toestemming van de Syrische regering opgericht en dienen om militaire steun te verlenen bij de olieroof.

Er zijn er dus nu 28: m.n. 17 in de provincie Hasakah, 9 in de provincie Deir Ezzor en 2 in de provincie Homs. Nu komt er eentje bij dichtbij de al-Raqqa brug over de Eufraat in Deir Ezzor. In het oosten van Deir Ezzor bevinden zich de strategisch belangrijkste militaire bases, nl. dichtbij de belangrijkste oliebron al-Omar en het Conoco gas-uitbatingsveld.

Het Brits éénmans observatiepunt ‘Syrian Observatory for Human Rights’ (SOHR) publiceerde recent foto’s van de bouw der nieuwe basis in het dorp Naqara, 3 km van Qamishli in de NO provincie Hasakah. De VSA versterken hun aanwezigheid in Syrië.

De illegale Amerikaanse bases in Syrië vormen een cordon rond de olie- en gasbronnen ten oosten van de Eufraat, die de meerderheid der Syrische minerale grondstoffen leveren. De olie en gas zijn broodnodig in Syrië, voor de Syrische bevolking, voor de verwarming en energieopwekking. De VSA verhinderen de facto de heropbouw van het land.

We haalden ook de Turkse bezetting aan, zgz. om de veiligheid van Turkije te verzekeren tegen Koerdische aanvallen. Toen we vernamen dat de bomaanval in Istanboel op 13.11.22 toegeschreven werd aan een Syrische vrouw, die handelde in opdracht van de PKK, lag het vervolg van de gebeurtenissen voor de hand. De Turkse belofte twee dagen later dat ze – na de militaire aanvallen in Irak, zouden actie ondernemen in Noord-Syrië kwam niet als een verrassing. Hoewel de PKK en het SDF elke betrokkenheid ontkenden, werd op 20 november de Turkse luchtmacht ingezet boven Koerdische doelwitten in Irak en Syrië.

U zal zich misschien niet meer herinneren dat toen de VSA hun terugtocht aankondigden (die uiteindelijk slechts een verplaatsing naar de olie- en gasbronnen zou worden), Erdogan onmiddellijk in het gat sprong (begin 2020) met zijn invasie van de Syrisch-Turkse grensstreek. De Koerden moesten verdreven worden om plaats te maken voor zijn geliefde “rebellen”. Erdogan is een koorddanser. NAVO-lid en Poetin-bondgenoot. Turkije en Rusland hebben geschillen en gemeenschappelijke belangen. Rusland bouwt in Turkije een grote kerncentrale en een gaskruispunt voor de transit van Russisch gas. Rusland laat Turkije in Syrië min of meer betijen zolang Rusland hierbij niet geschaad wordt.

De VSA en de NAVO zijn ‘not amused’ over de Turks-Russische verstandhouding. Als ze erin slagen een stok in het hoenderhok te gooien zullen ze het niet laten. De luchtaanval op de Koerden in Syrië is in zover problematisch dat een Koerdisch militair stutpunt ook door de Amerikanen gebruikt wordt. Noteer hoe de Spiegel nog altijd probeert een rad voor de ogen te draaien door het een “anti-IS-basis” te noemen. De VSA hebben nog slechts één missie: Syrië tot de hongerstaf veroordelen door hun grondstoffen te roven en oogsten te stelen of zelfs plat te branden.

De Russen zijn ‘not amused’ over de Turkse vrijpostigheid omdat ze hun bondgenoot en protégé Syrië liefst niet in een precairdere situatie zien belanden.

Woensdag kwamen de afgevaardigden van Rusland, Iran en Turkije in Astana bijeen om voor de zoveelste keer het probleem Syrië te bespreken. Rusland wil dat Turkije inbindt. De speciale gezant van de Russische president voor Syrië, Alexander Lawrentjew, liet bij het officiële Russische persagentschap TASS weten dat “een Russisch grondoffensief niet kan toegelaten worden.” Tegelijkertijd liet Erdogan optekenen dat de recente luchtaanvallen op Iraaks en Syrische grondgebied “slechts het begin” zijn en dat hij ernaar streefde de Syrische grenssteden van terroristen (lees Koerden) te “zuiveren”.

Met een serieuze schep galgenhumor stelden de protagonisten een gezamenlijke verklaring op dat er voor het conflict in Syrië geen militaire oplossing bestaat, dat ze de territoriale integriteit van Syrië ondersteunen, dat ze “alle pogingen om op het (Syrisch) grondgebied nieuwe realiteiten te scheppen” afwijzen en dat ze de activering van terreurgroepen veroordelen. Ze veroordeelden bovendien de Israëlische aanvallen op Syrisch grondgebied, inbegrepen de burgerdoelwitten, keurden de sancties tegen Syrië af en eisten dat de internationale gemeenschap Syrië zou helpen bij de heropbouw en steun te verlenen bij het vluchtelingenprobleem. Bovendien waren ze akkoord dat ze allemaal bezorgd waren over acties van separatisten. M.a.w. de Koerden.

Vandaag berichtte TASS dat het Turkse defensieministerie kort spel zal maken met terroristische dreigingen (Koerden) vanuit Noord-Syrië. En de herhaling dat de implementatie van alle voorgaande akkoorden i.v.m. Syrië gesteund wordt door de Turkse defensieminister.

Onderhuids wordt er gefluisterd dat de geruchten over een mogelijke ontmoeting Erdogan-Assad misschien toch niet zo gek zijn. En Rusland zou graag China bij de Astana-groep halen. Iran heeft geen bezwaar. Erdogan moet erover nadenken.

Is de wereld veiliger door de honderden Amerikaanse militaire bases, verspreid over heel de wereld?

Hoeveel militaire bases en steunpunten er zijn zullen we nooit weten. De officiële zijn geen geheim; de andere lijken niet te bestaan. Of fungeren onder een andere naam, zoals onderzoekscentra, medische ondersteuning, laboratoria, democratiserings-, raadgevingsbureaus…

World Beyond War deed een verdienstelijke poging om de zichtbare 867 VSA-militaire basis in beeld te brengen. Het gaat om bases buiten het grondgebied van de VSA; deze binnen de VSA werden niet meegerekend.

U kan inzoomen en informatie oproepen. U kan filterfuncties gebruiken om meer te weten te komen over het resp. land, regeringstype, openingsdatum, personeelsbezetting enz.

Deze visuele gegevensbank werd door World Beyond War verzameld en ontwikkeld om journalisten, activisten, onderzoekers en gewone stervelingen te helpen het probleem van de overmatige oorlogsvoorbereiding te kunnen begrijpen, een oorlogsvoorbereiding die zonder omkijken naar internationale pesterijen, inmenging, dreigingen, escalatie en ellende voert. Door het VSA-imperium extra muros zichtbaar te maken, hoopt World Beyond War inzicht te scheppen.

Hoe ontstonden ze? Sommige door oorlogssituaties, door het zich toe-eigenen van grondgebied als oorlogsbuit. Door afspraken met regeringen die dankzij de VSA-aanwezigheid aan de macht kunnen blijven. Door afspraken met zgn. “rebellen”, die als stoottroepen moeten dienen om ongeliefde “regimes” te kunnen afzetten. Door de aanwezigheid van lucratieve bronnen. Of gewoon door ordinaire machtswellust. Dikwijls hebben deze buitenlandse bases geleid tot bloedvergieten, tot verdrijving van volkeren, vernietiging van infrastructuur, oogsten e.d. Voorbeelden: Afghanistan, Irak, Jemen, Somalië, Libië, Syrië, Oekraïne…

Naar schatting kosten de buitenlandse militaire bases per jaar ergens iets tussen de 100 en 250 miljard dollar. De heropvoeding van de wereld naar VSA-stramien mag ten slotte iets kosten.

Neem eens een kijkje: USA’s Military Empire: A Visual Database – World BEYOND War

Dit thema hebben we in het verleden al eens behandeld; echter zonder de IT-mogelijkheden die vandaag geboden worden door World Beyond War:

“… De VS beheert 90-95% van het totaal aantal militaire basissen en posten in de wereld. Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Rusland beschikken tussen de 10 tot 20 buitenlandse militaire basissen…” Uit: https://vrede.be/nl/nieuws/waarom-er-verzet-tegen-buitenlandse-militaire-basissen

Marcheren en/of sterven onder vreemde vlag

Ingesloten reportage geeft een beeld van de inzet der al dan niet vrijwillige, verplichte of betaalde soldaten in een vreemd leger, in dit geval bij de Duitse Wehrmacht.

Dat de Duitse Wehrmacht in WO II ook vrijwilligers lokte uit andere landen is algemeen bekend. Dat ze uit minstens 42 andere landen afkomstig waren zal u wellicht toch nog kunnen verbazen. Zelfs uit het verre Indië.

Al in januari 1942 bevond zich in de vrijwilligersafdeling van de militaire school der divisie “Brandenburg”, in het Regenwurmlager te Meseritz (het huidige Miedzyrzecz, Polen) al een compagnie Indische vrijwilligers die men als de basis van het door Subjas Chandra Bose opgerichte “Legion Freies Indien” kan beschouwen. Toen er het aantal vrijwilligers toenam ontstond op 14 april 1943 het Legioen van het Indische Infanterieregiment 950 (IR 950) en uiteindelijk in augustus 1944 dan het Indische Vrijwilligers Legion der Waffen SS. De Indische legionairs onderscheidden zich in talrijke gebieden van de andere buitenlandse contingenten die in WO II aansloten bij de Duitse Wehrmacht.

Foto met o.a. Indische vrijwilligers op tijdlijn 0’13”

950ste Infanterie-Regiment (Ind.) – kort IR 950. Het regiment was onder de naam “Indische Legion” bekend; werd echter pas ingezet in 16.4.43 in Frankenberg bij Chemnitz. Men geloofde toen nog in de eindzege en hoopte dat men in Azië tegen de Britten actief kon worden. Het regiment werd op 25.5.43 ondergebracht bij de 16de Feld-Division (L) in Beverlo, vanaf 31.8.1943 bij de 344ste Infanterie-Division in Bordeaux en vanaf 8.1.1944 bij de 159ste Reserve-Division.

Het Indische Legion „Azad Hind“ (werd ook Bajadere genoemd) werd gevormd uit vrijwilligers-oorlogsgevangenen in Afrika en uit kampen in Duitsland. Hun strijd had als exclusief doel de vrijheid van Indië en bijgevolg tegen G.B. Het legioen bestond uit 2/3 moslims en 1/3 hindoe’s en sikhs. Hun inzet is omstreden. O.a. bij veiligheidsopdrachten aan de Atlantikwall en had slechts een geringe betekenis als vechtende eenheid. Hun eed van trouw gold zowel Hitler als ook de Indische nationalitische leider Subhash Chandra Bose.

Daar de uitbreiding van het legioen in Frankenberg ongeschikt was, werden ze in 1942 voorlopig op de oefenplaats Königsbrück nabij Dresden ondergebracht. Waarschijnlijk verbleef slechts een minderheid der 3500 inzetbare Indische soldaten in het Regenwurmlager.

Foto’s en kaarten bij Heimatkreis Meseritz e.V. (heimatkreis-meseritz.de); klik hier voor video over de huidige toestand van het Regenwurmlager.

In onderstaande video zal u vernemen dat de Indiërs het niet zo nauw namen met de Duitse “Ordnung muss sein”. De discipline viel hen blijkbaar niet mee. Initieel had de Duitse Wehrmacht begrip voor de andere zeden, maar uiteindelijk moesten ze mee in de pas lopen, zoals Duitsers en vrijwilligers uit andere landen.

Een interessant tijdsdocument.

Ondertiteling en vertaling via icoontjes onderaan

Wie verdient de volgende Nobelprijs van de vrede?

… De Poolse fotograaf die een foto nam van de raketbrokstukken… !!!

Stel u even voor dat de Poolse fotograaf, die toevallig de raketbrokstukken vereeuwigde, dit niet had gedaan. Het terrein zou afgesloten geweest zijn, de toegang door de Poolse regering gecontroleerd, Oekraïne zou “mede onderzoek verricht hebben”, wat nu luidkeels geëist werd. Wat zou dan het resultaat geweest kunnen zijn?

Er zou met veel poeha bevestigd geworden zijn dat het om een Russische raket ging. De daarop volgende dag zou oorverdovend oorlogsgehuil door alle westerse mediakanalen geklonken hebben, Vasily Nebenzyja zou door de VN Veiligheidsraad vogelvrij verklaard geweest zijn en daar bovenop dan – als kers op de oorlogstrommen – het MH-17-vonnis.

Goed voor een algemene mobilisatie der NAVO-legers. We verwijzen nogmaals naar de geënsceneerde beelden van de Witte Helmen, die dezelfde kinderen, met dezelfde kleren ‘redden’ vanonder het puin in verschillende Syrische steden op andere tijdstippen en naar de iconische foto van een ongeschonden gifgasraket, in het midden van een bed, onder een even onbeschadigd dak, zogezegd gedropt door vliegtuigen die niet vlogen.

Was… is een dergelijk scenario denkbaar? Een drama dat op het laatste nippertje niet kon opgevoerd worden omdat een vlijtige fotograaf een foto maakte…

Hoe leg je dit uit?

U herinnert zich waarschijnlijk de ophef over Iraanse drones die Rusland naar verluidt inzet in Oekraïne.

Volgens de Wall Street Journal toont een Oekraïense analyse van neergehaalde ‘Iraanse’ drones aan dat de meerderheid der onderdelen afkomstig is van belangrijke westerse landen, zoals de VSA, Japan en Israël.

Intussen hebben de VSA nieuwe sancties opgelegd aan Iran wegens de verkoop van drones aan Rusland. Ook kunnen bepaalde firma’s uit de VAE rekenen op VSA-straffen voor het verschepen van de bewuste drones.

Bent u nog mee? De VSA zijn de vijand van Rusland. De VSA zijn de vijand van Iran. Bijna iedereen is de vijand van Rusland en Iran. Nochtans worden er blijkbaar onderdelen door de VSA, Japan en Israël verkocht aan Iran voor drones die verscheept worden door de VAE naar Rusland. En in Oekraïne kunnen ze er niet mee lachen… Of is Iran dan toch niet de vermaledijde vijand van iedereen? Heeft een valse vriend heimelijk de banvloek van de VSA getrotseerd en onderdelen aan Iran bezorgd? Pecunia non olet, wist keizer Vespasianus reeds eeuwen geleden.

Rusland ontkent Iraanse drones te gebruiken. Iran gaf uiteindelijk toe dat er wel degelijk drones verkocht werden aan Rusland, maar… dat was vooraleer het niet meer mocht. We borduren even verder op dit stramien. Stel nu, dat het toch geen Iraanse drones waren die in Oekraïne neergehaald werden… Zelensky heeft niet bepaald de reputatie een waarheidsgoeroe te zijn. Dus, stel nu, dat het toch niet om Iraanse drones ging… Stel nu dat de onderdelen aanduiden welk het échte fabricageland is…

Tot op heden is het niet verboden iets te veronderstellen of zich af te vragen.

https://www.haaretz.com/middle-east-news/2022-11-16/ty-article/report-israeli-western-parts-found-in-iranian-drone-downed-by-ukraine/00000184-80b7-d87c-a5f6-c5b704580000

Tucker Carlson vraagt zich ook af…

Zo krijgt de Amerikaanse tv-kijker en internetgebruiker toch een enigszins andere kijk op de gebeurtenissen in Oekraïne:

“That’s a lie that could get millions of Americans killed. You have to ask yourself ‘is it time to stop backing this guy? Could the risk be too high? He’s lying on purpose to get us into a war. Maybe he’s not worth supporting in the first place. Maybe he’s just another corrupt eastern European strongman in a tracksuit getting as rich as he can from American handouts.”

“Het is een leugen die miljoenen Amerikanen had kunnen doden. Je moet jezelf afvragen of het geen tijd is te stoppen met deze gast te steunen. Is het risico niet te groot? Hij liegt opzettelijk om ons mee te sleuren in een oorlog. Misschien is hij het sowieso niet waard gesteund te worden. Misschien is hij de zoveelste corrupte Oost-Europese krachtpatser in een trainingspak die zo rijk mogelijk wil worden door Amerikaanse giften.”

Tucker Carlson voegt eraan toe dat Bidens regering geen lessen hieruit wil trekken. Dat de defensieminister niet de logische redenering toepast. Bidens regering vroeg het Congres opnieuw miljarden voor Oekraïne goed te keuren… Bekijk de hallucinante cijfers in de video:

Pijnlijke afgang

Gisteren bleken onze tv-zenders dan toch niet helemaal door de Zelensky-koorts bevangen te zijn. Dat de Oekraïense president tegen alle bewijzen in bleef volhouden dat de raket, die in Polen beland was, niet door Oekraïne afgevuurd was, kon niet op begrip rekenen. Er waren zelfs nieuwslezers die hun wenkbrauwen fronsten en stelden dat hij beter eens goed zou moeten nadenken vooraleer hij “zijn hofleveranciers” – zijnde de VSA en de EU – tegen de haren instreek door te blijven volhouden dat “zijn leger” te vertrouwen was… en daarmee impliciet liet weten dat alle andere conclusies – van de VSA, de NAVO, Polen… – niet correct waren, dat ze niet te vertrouwen waren… kortom dat ze niet wisten waarover ze het hadden of erger, en dat hij, vanuit zijn bunker, de route van de bewuste raket vanaf het afvuren tot aan de inslag, gevolgd had.

En ja, in de tv-studio werd uit de doeken gedaan waarom Rusland technisch niet verantwoordelijk kon zijn. Zowel over het type, de maximum afstand, het beeldmateriaal was men het eens. Stoltenberg moest natuurlijk er nog aan toevoegen dat sowieso Rusland de morele dader was.

Polen, dat er ook als de kippen bij was, om Rusland de schuld te geven, de Russische ambassadeur Andrejew midden in de nacht uit zijn bed te halen, heeft officieel voor de camera’s teruggeroeid.

De S-300 raket kan niet anders dan door het Oekraïense leger afgevuurd zijn; deze heeft een te kleine reikwijdte om de Russen verantwoordelijk te kunnen houden. Bovendien heeft Rusland keer op keer – ook nu – benadrukt dat het geen doelwitten aanvalt die dichter dan 30 km van de Pools-Oekraïense grens gelegen zijn; dit om te verhinderen dat per ongeluk het NAVO-territorium getroffen wordt.

Dat Zelensky niet van de eerste leugen gebarsten is om de NAVO bij de oorlog tegen Rusland te betrekken mag duidelijk wezen. Elk middel komt hiervoor in aanmerking. Hij liegt of laat zijn entourage liegen om de sympathie van de wereld te behouden. We herinneren even aan de verkrachtingensaga (zie artikel ‘In liefde en oorlog’ onderaan), die ertoe geleid hebben dat Lyudmyla Denisova, commissaris voor mensenrechten in het Oekraïense parlement, ontslagen werd… en dan moet men het wel heel bont gemaakt hebben in het corrupte Oekraïne.

Wij gaan niemand van opzet beschuldigen. Maar we stellen ons wel vragen. Die raketinslag kwam op een wel zeer “geschikt” moment, net voor de G20, dat hij met een video-gastoptreden mocht opsmukken. Hij kreeg zelfs meer spreektijd dan enig ander redenaar. En daar maakte hij uitgebreid gebruik van de mogelijkheid Rusland de zwarte piet toe te schuiven en – bij uitbreiding – te verkondigen dat elk land hetzelfde lot kon en kan beschoren worden als zijn geliefd Oekraïne: “Er is nood aan actie!” De raketinslag zou volgens Zelensky “een boodschap van Rusland aan de G20-top” geweest zijn. En Rusland is – hoewel lid van de G20 – een “terroristische staat”. En dat is volgens Zelensky “de realiteit“.

Ook de reden voor de beschuldigingen werd zonder omwegen bekend gemaakt door de Oekraïense buitenminister Dmytro Kuleba. Hij eiste een betere luchtafweer en VSA- oorlogsjets van het type F-15 en F-16: “Vandaag betekent bescherming voor het Oekraïense luchtruim ook bescherming voor de NAVO.” (zie artikel ‘Veel is niet genoeg’ onderaan)

Dat Zelensky zijn hand er niet voor omdraait om te liegen – en blijven liegen – wist zelfs het poco CNN. We citeren een VSA-woordvoerder:

“Het Oekraïense leger deelde de VSA & bondgenoten mee dat het geprobeerd had een Russische raket op het bewuste tijdstip en in de buurt van de raketinslag op te vangen. Het is niet duidelijk of het bij de luchtafweerraket om dezelfde raket gaat die Polen getroffen heeft, maar deze info is in de lopende VSA-analyse van de aanval binnen gestroomd.”

Hongarije bleef in heel het gebeuren rustig-afwachtend. De perswoordvoerder van de Hongaarse premier gaf als droge commentaar:

“De Oekraïners zijn ervoor verantwoordelijk dat de Oekraïense president onverantwoordelijk handelt en onmiddellijk de Russen voor het incident verantwoordelijk gehouden heeft.”

Ook de VSA hebben terughoudend gereageerd. Daar en in Polen moet men onmiddellijk geweten hebben waar de raket vandaan kwam, want de raket werd immers op de radar gevolgd. Biden had het immers over de vliegroute die de raket genomen had… Aan de Oekraïne-NAVO grenzen kan geen vlieg op een krant gaan zitten zonder dat dit waargenomen wordt.

Men zou zich toch minstens mogen afvragen of Oekraïne de raket opzettelijk richting Polen heeft afgevuurd om dit bij de G20-top te kunnen gebruiken om nog meer mondiale sympathie te kunnen verwerven en zelfs andere westerse landen bij de oorlog te betrekken. Maar die vraag wordt in het westen niet gesteld. Durft men niet, mag men niet of wil men niet?

U herinnert zich waarschijnlijk hoe WO II begon…

… Een zgz. aanval door Polen op Duits grondgebied.  Een nep-aanval om de boel op gang te trekken met Duitse soldaten in Poolse uniformen, om de Duitse verontwaardiging te voeden, de oorlogsfluisteraars een reden te geven om de oorlog te verklaren.

Daar moesten wij gisteravond onmiddellijk aan denken toen wij vernamen dat er een Russische raketaanval gebeurd was op Pools grondgebied.   

Onwaarschijnlijk, dachten wij.  Oekraïne én Polen willen al veel langer dat de NAVO actief betrokken geraakt bij de Oekraïne-Rusland oorlog.  Dus ja, waarom dan niet een duwtje geven?  Ook al kost dat twee mensenlevens. Het zijn tenslotte maar boeren… En ja, we hadden toch wel een bang hartje dat er iemand – na de Nord Stream en Krimbrugprovocatie, een versnelling hoger had geschakeld, zoals in Syrië het geval was. Daar moest een netjes midden in een bed gelegde gifgasraket bewijzen dat deze door een niet beschadigd dak gevallen was. Tenslotte lijden niet alleen de VSA maar ook de EU-bondgenoten aan Oekraïne-moeheid.  De militaire voorraden slinken, de staatskassa’s hebben de bodem bereikt, de bevolking begint te protesteren tegen de energie- en voedselprijzen.  En dan moet er opnieuw een lont in het kruitvat aangestoken worden.

Vanmorgen was de teneur bij de wereldleiders en de media al een pak gematigder.  Een Russische raket?  Van Russische makelij, maar – hoogstwaarschijnlijk – niet door Rusland afgevuurd.  Dixit Biden.  Rusland heeft er niets mee te maken.  Dixit Erdogan.  En hij zegde dat de bewuste raket zelfs niet van Russische makelij was.  Het Russische defensieminister stelde dat het beeldmateriaal van de impact bewijst dat geen Russische wapens erbij betrokken kunnen zijn.

Er werd sinds het begin van het conflict al veel gelogen: zowel over oorzaken als gevolgen.  Zowel over slachtoffers als over heldenmoed.  Zowel over haat als liefde. Zowel over verlies als winst.  Zowel over feiten als intenties.  Zowel over oorlogsmisdaden als represailles.

Polen-Raketeneinschlag-im-Grenzgebiet-Was-wir-wissen-was-wir-nicht-wissen.html

https://tass.com/world/1537387