“We willen vrij zijn om zelf onze beslissingen te nemen!” (3)

Afrika wil niet weten van Zelensky’s charmeoffensief

Blijkbaar is Zelensky’s en Oekraïne’s geliefdheid in Afrika niet erg groot. Zelensky riep op tot een virtueel diplomatieke vergadering met de Afikaanse staatsleiders, maar dat liep niet bepaald vlotjes. Bijna alle Afrikaanse opperhoofden weigerden deel te nemen… ze lieten zich niet gebruiken voor een geforceerde ode aan Oekraïne, resp. aan Zelensky. Intussen groeit de populariteit der Russische regering in Afrika, waar men zelfs op straat gaat om Rusland te steunen en om Russische steun te verlangen tegen terrorisme.

Op 20 juni stond de samenkomst gepland… maar van de 55 uitgenodigde Afrikaanse staatsleiders namen slechts 4 deel. De andere landen stuurden slechts diplomaten of ministers, terwijl de staats- en regeringsleiders niet bereid waren eraan deel te nemen, ook niet virtueel.

Degenen die deel namen waren: Macky Sall uit Senegal, Alassane Ouattara uit de Ivoorkust, Mohammed el-Menfi, voorzitter van de Libische Raad en Denis Sassou Nguesso uit Congo. Met een kanttekening over Macky Sall. Hij is momenteel de voorzitter van de Afrikaanse Unie; zijn aanwezigheid voor de conferentie was nodig opdat er überhaupt van een samenkomst kon sprake zijn. Dat hij niet bepaald warm loopt voor Oekraïne, heeft hij herhaaldelijk bewezen: zowel tijdens zijn ontmoeting met de Duitse kanselier Scholz, als tijdens zijn bezoek aan Poetin in Moskou. En vooraf maakte Halifa Sallah, Serrekunda-parlementslid in Gambia, als delegatieleider van de parlementen der Afrikaanse, Caraïbische en Stille Oceaan-landen, in de EU-praatbarak te Straatsburg duidelijk dat Afrika zich niet wil laten misbruiken voor westerse belangen.

De virtuele samenkomst vond in het geheim plaats, achter gesloten deuren. Zelensky hield zijn het intussen gekende toespraak, waarbij hij Rusland onrechtvaardige “agressie” verweet. Over de actuele voedselcrisis in Afrika liet hij weten dat het Afrikaanse werelddeel gegijzeld wordt door Rusland en dat het allemaal zou in orde komen zodra Rusland zich zou terugtrekken.

Macky Sall bleef neutraal en onpartijdig; hij maakte duidelijk dat de Afrikaanse Unie Zelensky’s oproepen niet volgt, dat het zich uitsluitend om de belangen van de Afrikaanse staten en het functioneren van het volkerenrecht bekommerd is. We citeren zijn tweet:

„Afrika verbindt zich tot de handhaving van het internationaal recht, een vreedzame oplossing van conflicten en de handelsvrijheid.”

Opvallend hoe Zelensky’s poging de Afrikaanse leiders te overtuigen pro-Oekraïne stelling te nemen, compleet de mist in ging. Niet alleen weigerden de meeste Afrikaanse leiders naar Zelensky te luisteren, maar bovendien sloten de deelnemers zich niet aan bij de pro-Oekraïne-toespraak. Voor de Afrikaanse Unie was de bijeenkomst slechts een diplomatische formaliteit, die geen verdere aarde aan de dijk bracht of consequenties had.

Nochtans was dit te voorzien. Voor de Afrikaanse Unie-leden is het moeilijk geloof te hechten aan de slachtofferrol van Oekraïne. De Afrikaanse landen zijn wel een en ander gewoon qua bemoeienissen door het Westen en reageren uiterst argwanend. Vooral als er geprobeerd wordt hen voor de westerse kar te spannen.

Bovendien spelen nog andere factoren mee. Zelensky’s retoriek dat de voedselcrisis uitsluitend door Rusland veroorzaakt wordt, kan de Afrikaanse publieke opinie en de overheid niet meer overtuigen. Het is overduidelijk dat crisis meer door de sancties dan door het conflict veroorzaakt wordt met als resultaat dat opkomende landen (… ontwikkelingslanden…) willen dat de sancties opgeheven worden. Bovendien doen er geruchten de ronde dat de Oekraïense regering graan in ruil voor wapens naar de VSA en Europa exporteert.

Los van de voedselcrisis is er ook nog de toename van terrorisme in Afrika. Nadat Afrika zich in de steek gelaten voelt qua veiligheids- en verdedigingspolitiek, richten de getroffen landen zich naar Rusland om interne problemen te helpen oplossen. Oekraïne heeft Afrika in de huidige omstandigheden niets te bieden: economisch aan de grond en militair een heet hangijzer. En dan heb je het grote Rusland… Logisch dat Afrika zich wendt in de richting waar het het meeste profijt uit kan halen.

Most African countries support Russia (infobrics.org)

https://www.hln.be/buitenland/afrikaanse-unie-gerustgesteld-na-gesprek-met-poetin-over-voedsel~a7807c3b/

Sonja van den Ende luidt een ander klokje over Oekraïne en Rusland

“De mensen in de Donbas willen onafhankelijkheid, maar als ze moeten kiezen, dan kiezen ze voor Rusland en niet voor Oekraïne.”

“Met de sancties tref je de gewone Rus.”*

“Donbas: “er is gewoon een burgeroorlog aan de gang sinds 2014”

*zoals ook in Cuba, Venezuela, Syrië, Irak, Iran … het geval is

Kijk en luister naar dit verhelderend gesprek. Zij refereert in het bovenstaande gesprek naar de Azovstaalfabriek, naar Marioepol, naar Cherson, naar zgz. Russische aanvallen op burgerdoelwitten, zoals een kinderziekenhuis en een school, waar zij persoonlijk aanwezig was… heel iets anders dan de Vranckxen onzer mediawereld. “Het zijn Russen daar, Russischsprekende Oekraïners, waarom zouden de Russen bommen gooien op hun eigen mensen?”

Geënsceneerde filmbeelden zoals ook in Syrië het geval was:

U vindt meer beeldmateriaal op haar YT-kanaal: https://www.youtube.com/channel/UCRboPY1YDflYlFRhUAOi33g

En dan is er nog dit van pakweg een maand geleden uit een onverdachte bron, Euronews, over de toestand in Cherson:

En dit:

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Op 30 mei vierden de Fransen – en wij met hen, – “de maagd (la Pucelle) van Orleans”, nl. de heilige Jeanne d’Arc, tweede patrones van het land, terwijl O.L. Vrouw Ten-hemel-opgenomen de eerste patrones is. Zij eiste respect voor de soevereiniteit van het land, voor Christus als de eigenlijke Koning en voor waarheid en rechtvaardigheid. Er zijn heiligen die, zij het op eigen wijze, eenzelfde deugd heldhaftig hebben beleefd, b.v. de evangelische armoede. Geen enkele andere heilige heeft echter een politiek-bovennatuurlijk programma uitgewerkt zoals Jeanne d’Arc.

Het merkwaardige leven van Jeanne d’Arc (6 januari 1412 – 30 mei 1431) heeft voor Frankrijk en ook voor onze tijd een bijzonder actuele boodschap. Ze werd geboren  in Domrémy, een dorpje van de Lorraine in Frankrijk, uit een eenvoudig arbeidersgezin waar ze vroom werd opgevoed. Op 13-jarige leeftijd kreeg ze leiding van de aartsengel Michael die haar door innerlijke stemmen voorbereidt op haar taak, nl. Frankrijk bevrijden van de Engelse bezetter en de Dauphin tot koning laten kronen. 

In 1429 was zij als zeventienjarig meisje aan het hoofd van de troepen die Orleans bevrijden. Op 17 juli van dat jaar werd de koning in Reims gekroond. Jeanne drukte hem op het hart dat hij slechts de vertegenwoordiger is van Christus, de ware Koning van Frankrijk en van de hele wereld. Zij vertrok opnieuw om andere plaatsen van de Engelsen te bevrijden. Ze werd gevangen genomen, aan de Engelsen verkocht en in een kerkelijk proces als ketter en afvallige ter dood veroordeeld. Op de oude markt van Rouen werd zij, 19 jaar oud,  op 30 mei 1431 levend verbrand terwijl ze riep: “Ik doe beroep op God en op onze heer de paus. Neen, neen, ik ben niet ketters en niet schismatiek maar een goede christen”. Haar laatste woorden waren “Jezus, Jezus”.

Een kwart eeuw later, in 1456 werd zij door een kerkelijk proces gerehabiliteerd. Pas in 1908 werd zij door paus Pius X zalig wordt verklaard. Pius XI verhief haar tot tweede patroon van Frankrijk. In 1920 werd ze door paus Benedictus XV heilig verklaard. Ziehier de boodschap van Jeanne d’Arc: “Ik ben naar de koning van Frankrijk gekomen vanwege God, de Maagd Maria en alle gezegende heilige mannen en vrouwen van het Paradijs en van de glorierijke Kerk van boven en haar opperbevel…De overwinning van het vaandel of van mij, komt helemaal toe aan Onze Heer” (Procès, t. I, blz. 176 en 182). (Ayroles Père J-B-J, S.J., Jeanne d’Arc sur les autels et la régénération de la France, Editions Saint-Rémi, 2009, 390 blz. (Nvdr: hier volledig te lezen in pdf); TOUCHET Cardinal Stanislas-Xavier, La Sainte de la Patrie, Editions Dominique Martin Morin,tome I, 1992, 478 blz. ; tome II, 1993,  464 blz.(Nvdr: tome I en tome II volledig te lezen in pdf))

De kern van het diep christelijke Franse volk samen met wat er nog rest aan christelijk geloof in Europa, kan niet anders dan in de boodschap van Jeanne d’Arc de oplossing aanvaarden voor al haar sociale, morele en politieke problemen.  De oplossing is niet van louter natuurlijke maar van bovennatuurlijk orde. Jeanne d’Arc werkte aan een politiek programma, nl. het herstel van de soevereiniteit van het land onder een koning. Hiermee deed ze echter niets anders dan de oude politieke constitutie van Frankrijk herstellen: Jezus Christus is de Koning! Zij vraagt ons nu: wat hebben jullie gewonnen door Jezus Christus buiten de  wet te stellen? Niet alleen Frankrijk maar ook de westerse landen moeten opnieuw bevrijd worden. Staat ook op de IJzertoren niet de Vlaamse spreuk: AVV-VVK (Alles voor Vlaanderen – Vlaanderen voor (K)Christus)?

Lees verder

De VSA zien zichzelf in de rol van vredesduif

De VSA willen Oekraïne bij mogelijke onderhandelingen met Rusland over het einde van de oorlog met raad bijstaan.

“Wij zullen hen ondersteunen en hen raad geven terwijl zij erover nadenken hoe ze tot een akkoord met de Russen kunnen komen,” zegde Jake Sullivan, nationaal veiligheidsadviseur van Joe Biden. “Wij vinden dat deze zaak via diplomatieke kanalen moet beëindigd worden.” En… het is niet de taak van de VSA voorwaarden of doeleinden voor onderhandelingen voor te schrijven.

Sullivan legde er de nadruk op dat Oekraïne uiteindelijk zelf moet beslissen waarop het in wil gaan. En dat men Oekraïne niet zou dwingen territoriale toegevingen te doen – dat mag niet volgens het volkerenrecht en is “gewoon fout“*. “Voorlopig betekent onze steun dat wij Oekraïne door een gestage aanvoer van wapens en door informatie van onze geheime diensten steun verlenen.” Belangrijk, zo Sullivan, is Oekraïne op het slachtveld (… letterlijk citaat) te versterken, omdat dit ten slotte ook de Oekraïense positie aan de onderhandelingstafel versterkt.

Woensdag kondigde de VSA-regering een bijkomende wapenlevering aan Oekraïne ter waarde van 1 miljard dollar.

*Is de bezetting van een gedeelte van Irak en Syrië dan niet fout??? Wordt het volkerenrecht slechts toegepast volgens de “exceptional” handboek der VSA?

Handelsblatt

In liefde en oorlog…

… u kent het gezegde. Vooraleer het onderstaande te lezen, moet u zich het Nayirah-getuigenis nog even voor de geest halen. Het getuigenis dat de aanleiding zou zijn voor de VSA om in te grijpen in Koeweit, resp. de oorlog tegen Irak. Het getuigenis dat de onmenselijkheid van de vijand in beeld moest brengen.

Lyudmyla Denisova, commissaris voor mensenrechten in het Oekraïense parlement, maakte het wel erg bont toen zij gedetailleerde beschrijvingen van groepsverkrachtingen van vrouwen en kinderen door Russische soldaten in Oekraïne verspreidde…

Zij maakte het zó bont dat ze door het Werchowna Rada, het parlement, ontslagen werd omdat ze geen bewijzen kon leveren bij de betichtingen. Lyudmyla gaf als excuus dat ze zich zodanig verdiept had in haar werk dat ze de noodzakelijke bewijzen uit het oog verloren had. Eigenlijk ging het niet om de verkrachtingen, het ging slechts om overtuigend genoeg over te komen op buitenlandse politici zodat er méér, nog méér wapens geleverd werden en Rusland onder druk gezet werd. Een leugentje om bestwil…

Haar gefantaseerde verhaaltjes moesten de wereld overtuigen dat Rusland quasi tot elke gruweldaad in staat is. Enkele voorbeelden van haar griezelverhalen:

  • een éénjarig jongetje dat door Russische soldaten dood geslagen werd.
  • vrouwen die “drie dagen lang verkracht werden en bovendien moesten toekijken bij de verkrachting van andere vrouwen”
  • We citeren Lyudmila: “Ook mannen en kinderen werden verkracht. Een moeder, vastgebonden op een stoel, moest toekijken hoe haar 11-jarige zoon tien uur lang seksueel misbruikt werd. Een 45-jarige man ontsnapte amper aan de dood toen hij zijn schuilplaats verliet om water te halen. Ze (de Russen) vonden hem en verkrachtten hem.”
  • haar verhalen werden door de poco media, o.a. door de Spiegel en de Berliner Zeitung voor waarheid aanzien en verder verspreid, met alle verzonnen gruwelijke details.
  • Bijzonder schokkend waren haar berichten over 25 jonge meisjes en vrouwen, die door Russische troepen verkracht werden. 9 van hen zouden volgens Lyudmilla zwanger geworden zijn. Deze beschuldigingen werden ook door de VN overgenomen. “Er zijn geloofwaardige beweringen over seksueel geweld tegen kinderen door de Russische strijdkrachten,” beweerde Barbara Woodward, vertegenwoordigster van het V.K. bij de VN.

Oekraïense journalisten en mensenrechtenactivisten reageerden verontwaardigd over de gehanteerde toon in de zgz. berichten, die ook op de webstek van het Oekraïense parlement gepubliceerd werden. “Seksuele misdrijven in oorlogen zijn tragedies, maar geen thema die in een “schandaalrubriek” thuis horen,” zo luidde de open brief.

Als zelfs in Oekraïne, bij de eigen media en de mensenrechtenapostelen, kritiek gegeven wordt, dan kan men er vanuit gaan dat er str. aan de knikker is. De schrijvers van de b.g. open brief trokken de publicatie van de schokkende details in twijfel. Niet alleen het waarheidsgehalte, maar ook of de gruwelijkheden per se moesten gepubliceerd worden, zoals bv. de zgz. verkrachting van kleine kinderen. In de open brief werd Lyudmilla gesommeerd “de feiten eerst na te gaan, vooraleer ze te publiceren” én slechts “informatie te publiceren waarvoor voldoende duidelijke bewijzen voorhanden zijn.”

Lyudmilla werd op 31 mei ontslagen. Het parlement stemde op die dag een motie van wantrouwen wegens “een herhaalde niet vervulling van haar plichten“. De woordvoerder van het presidentspartij “Dienaar van het volk”, Pawlo Frolow, gaf onomwonden weer wat hij van Lyudmilla leugens vond: zij zou haar aandacht tijdens gesprekken met de media te zeer op de talrijke gruwelijke details van de zgz. “tegennatuurlijke seksuele daden” en het misbruik van kinderen door Russische soldaten in bezette gebieden, gericht hebben. Deze werden niet bewezen. Dergelijke beweringen zouden “Oekraïne slechts schade toegebracht hebben en de media afgeleid van de echte noden van Oekraïne.” M.a.w. er werd zo erg met spek geschoten dat zelfs de eigen achterban wantrouwig werd.

Dit alles werd bevestigd door de Oekraïense procureur Iryna Wenediktowa; zij gaf toe dat ze geen enkel concreet bewijs ontvangen had: “slechts brieven maar geen bewijzen – en dat zijn twee verschillende zaken.”

In Rusland kwamen de te verwachten reacties. De regering had steeds weer ontkend dat de Russische soldaten zich – zoals bij verovering en bezetting van Duitsland (WOII) – gedragen hadden als beesten. En eiste verontschuldigingen van westerse media die maar al te graag de leugens verspreid hadden.

De westerse media reageerden met een de kennisgeving dat Lyudmilla bij de beschrijvingen van de niet bewezen wandaden duidelijk overdreven had.

Lyudmilla reageerde uiteindelijk als volgt: “Ik ben het ermee eens dat de beschrijvingen soms zeer wreed waren… maar ik heb ze gebruikt zoals de (zgz.) slachtoffers het zelf voorgesteld hebben… ” En: “Ja, de gebruikte woordenschat was hard, inderdaad, heb ik misschien overdreven. Maar ik heb geprobeerd het doel te bereiken, nl. de wereld ervan te overtuigen wapens te leveren en Rusland onder druk te zetten.”

En dat lukte zelfs. Na een toespraak voor het Italiaanse parlement kon ze dankzij haar gruwelverhalen de 5-sterren partij, die tegen wapenlevering was, overtuigen zware wapens aan Oekraïne te leveren.

En over haar ontslag: dat zou niet omwille van haar gefantaseerde gruwelverhalen zijn maar wel als politieke wraak, omdat ze kritiek zou geuit hebben op de zgn. anti-oligarchenwet. De president heeft iets tegen haar omdat zij inbreuken op de mensenrechten verzamelt. Ze zal haar ontslag voor de rechtbank aanvechten.

Mit Massenvergewaltigungen „übertrieben“? Ukrainische Beauftragte erklärt sich (berliner-zeitung.de)

Paus houdt zich op de vlakte

Blijkbaar heeft de paus dan toch iets geleerd uit zijn vorige ondoordachte uitspraken. La Stampa citeert hem als volgt in antwoord op de vraag m.b.t. de oorlog in Oekraïne of hij aan de Russische president Poetin de voorkeur geeft (… m.a.w. of voor Rusland partij kiest):

“Neen, maar ik ben er gewoon tegen dat de ingewikkeldheid (… van het geschil) herleid wordt tot goed of slecht.”

(…)

Problemen van een heel andere dimensie…

Boeing slaagt er maar niet in de nieuwe Air Force One – het vliegende Witte Huis – te bouwen. Het heeft problemen met:

  • het vinden van hoog-gekwalificeerd personeel,
  • dat bovendien presidentieel-betrouwbaar genoeg beoordeeld wordt om te werken aan de realisatie van het “top secret vliegtuig” genaamd VC-25B. Er komt dus heel wat onderzoek bij het lichten van de doopceel aan te pas. De speciale goedkeuring heeft dan ook een speciale naam: “Yankee White“. Voor degenen die hierin een teken van zwarte humor zien, volg het bruggetje – wij hebben dit echt niet verzonnen!

Boeing ondervond in het verleden nogal wat problemen bij het ombouwen van twee reeds afgewerkte 747-8 jetliners* in een Air Force One-versie. Het bedrijf heeft meer dan 1.1 miljard dollar verloren bij deze projecten. Het verklaart de vertraging door de schuld in de schoenen van de coronapandemie te steken en een rechtszaak tegen een firma die de binnenafwerking voor zijn rekening had moeten nemen. Boeing heeft nooit expliciet beweerd dat het niet genoeg personeel zou hebben…

Desalniettemin zoekt Boeing minstens sinds 2020 personeel. Op de webstek met vacatures staan er minstens 11 banen die verband houden met de nieuwe Air Force One in de fabriek in San Antonio, Texas. Op de webstek de wervende woorden: de personeelsleden kunnen “the Oval Office bouwen in San Antonio”…

*Interessant weetje: Trump vond de geraamde kostprijs van een nieuwe Air Force One te duur. Daarom ging USAF (US Air Force) over tot het verwerven van een koopje: m.n. twee 747-toestellen die in 2013 eigenlijk besteld waren door een Russische vliegtuigmaatschappij, Transaero, en die failliet ging in 2015. U vindt er hier meer info over: https://www.defenseone.com/business/2017/08/russian-air-force-one-boeing-trump-747/139872/

https://www.defenseone.com/business/2022/06/boeing-cant-find-enough-workers-build-new-air-force-one/367947/