Economische zotheid…

… met uiterst explosieve gevolgen!

De Europese Commissie publiceerde in de zomer van 2020 een “groene waterstofstrategie”. Daarin werd waterstof aangeprezen als structurele basis om de EU-economie tegen 2050 klimaatneutraal te maken. Sindsdien is er een hype rondom waterstof ontstaan als dé groene oplossing voor de energievoorziening...

  • … Het wondermiddel voor een klimaatneutraal Europa heet – uiteraard – “groene” waterstof, waarbij de productie van waterstof geschiedt met behulp van “groene” elektriciteit (verkregen uit zon en wind).  Dat vindt plaats via elektrolyse van water, waarbij geen CO2 wordt uitgestoten. En dat klopt op het eerste gezicht…
  • … Maar bij enige reflectie wordt al snel duidelijk dat het hier gaat om een economische zotheid. Waarbij men een zelf gecreëerd probleem vanwege de Groene Transitie (de wiebelstroom met zon en wind) wil oplossen door de creatie van een nog veel groter probleem met groene waterstof…
  • … Dat je bij dit proces 70% van de energiebron verliest wordt wijselijk verzwegen. De groene waterstofstrategie van de EU heeft, volgens energie-expert prof. Samuele Furfari van de Vrije Universiteit Brussel, een totaal economisch rendement van amper 28%. Groene waterstof is daarmee drie tot zeven keer duurder dan de bestaande grijze waterstof. Het plan van de Europese Commissie heeft dus alleen kans van slagen als er miljardensubsidies worden toegekend….
  • … Daimler-Benz en BMW hebben, na GM, ook lang gesleuteld aan nieuwe verbeterde brandstofcellen met waterstof. Dat waren allemaal veelbelovende onderzoeksprojecten met kleinschalige prototypes, die na dertig jaar experimenteren geen succes opleverden. Niet alleen vanwege de kosten, maar ook vanwege het feit dat waterstof moet worden gekoeld tot -254 °C. En dan hebben we het nog niet eens over de enorme explosiviteit van waterstof….

Het volledig artikel van dr. Ferdinand Meeus kan u lezen bij: OpinieZ

Intussen heeft de EU-Commissie in haar oneindige wijsheid beslist dat de productie en verkoop van wagens met een verbrandingsmotor vanaf het jaar 2035 zullen verboden worden!

Er zijn uitzonderingen die uitstel van executie krijgen. Wie dacht dat dit zou afhangen van het inkomen der burgers (… wie kan zich zo’n dure auto permitteren?), moeten we ontgoochelen. De uitzonderingen noemt men het “Ferrari amendment”. Het gaat hier om de zgn. “niche” autoproducenten, die minder dan 10.000 auto’s per jaar ineen steken, m.a.w. luxe auto’s die we als normale burger slechts op tv of in de bioscoop zien…

De EU-praatbarak krijgt het laatste woord… De EU-lidstaten zullen als makke schapen de EU-herder volgen…

Water oogsten in de Sahara

Wie al eens in Marokko aan de kust verbleven heeft, zoals bv. in Agadir, weet dat er ‘s morgens tot de middag behoorlijk veel mist kan hangen. Niet prettig voor vakantiegangers, maar eigenlijk een zeer welgekomen bron van watervoorziening. Ten minste als die mist opgevangen wordt vooraleer dat deze verdampt door de zon.

Mist is gewoon een laaghangende wolk die in contact komt met de aarde en als warme vochtige lucht afkoelt. Als dit gebeurt dan worden er miljoenen micro-druppeltjes water gevormd van 1 tot 40 micrometer (μm) doormeter. Dit noemt men condensatie.

Mist komt veel voor in kust- en bergachtige streken. Om mist te kunnen oogsten is de locatie van belang: een hooggelegen plateau nabij de kust is ideaal. De heuvels of bergen moeten hoog genoeg zijn om de wolken tegen te houden. En de afstand tussen beide is ook van belang: hoe kleiner de afstand, hoe minder kans op verspilling en verdamping.

En dan is er nog een factor die meespeelt: een liefst zo constant mogelijke stroom van wind. Liefst uit voornamelijk één richting, nl. de richting van de zee naar het binnenland. De wind drijft de mist in de verticaal opgerichte netten. De microdruppeltjes worden opgevangen en veranderen in grotere druppels die via een opvangsysteem onderaan met een pijpleiding naar een reservoir lopen.

De oogst van een mistdag is verschillend volgens de regio en het seizoen. In Marokko bv. wordt gemiddeld 22 liter per m2 net verzameld tijdens een mistdag. Eén mistverzamelaar van 24 m2 kan ca. 528 liter water per mistdag opvangen. De netten zijn ook goede regenverzamelaars omdat de regen altijd in een hoek op de netten valt.

Het Duitse Aqualonis heeft al heel wat dergelijke projecten ontwikkeld. Hun netten zouden zowel flexibel als zon- en windbestendig ((o( 120 km/u) zijn én – niet onbelangrijk – vergen geen onderhoud. In het filmpje ziet u hoe de netten ingezet werden op bepaalde plaatsen in de Sahara.

“Je gelooft niet meer in God…

… ja, dan ga je de planeet redden! Een soort van zingeving… Een massa-psychose!”

Als klimaatrealist geef ik de feiten zoals ze zijn. Uitstoot CO2 in gigaton koolstof:

Paniek is altijd een slechte raadgever

In Elsevier wordt alvast uit een ander vaatje getapt: Risico’s van kernenergie worden al vijftig jaar overdreven.

Eigenlijk hebben er zich slechts 2 grote incidenten met centrales op kernenergie voorgedaan: Tsjernobyl (1986) en Fukushima. (2011).

Tsjernobyl had waarschijnlijk een veel kleinere impact gehad kunnen hebben indien de Oekraïense regering die beter had onderhouden, gecontroleerd en sneller ingegrepen na de ramp.

Volgens statistieken, vermeld in onderstaande video, zijn de Groenen de grootste paniekzaaiers. Volgens hen zou de straling van Tsjernobyl tegen het jaar 2065 verantwoordelijk zijn voor ca. 60.000 dode babies door vroeggeboorte (of miskramen) de WHO hanteert slechts 4.000. Het UN Scientific Committee on the Effects of Atomic Radiation (UNSCEAR) vindt dat dit cijfer nog te hoog is.

Fukushima is een ander verhaal. Goed onderhouden, modernere technologie, betere beveiliging, snel ingrijpen. Het huidige dodencijfer is “slechts”: 573. Deze overlijdens hadden echter niet de straling als doodsoorzaak, maar wel de paniektoestanden bij de evacuatie, vooral bij de oudere bevolking. De toename van schildklierkanker bij kinderen is volgens de WHO toe te schrijven aan een betere en uitgebreidere opzoekmethode. In 2018 werd er slechts 1 overlijden vastgesteld dat als directe oorzaak longkanker na stralingsblootstelling had.

De grootste “groene” energieleverancier is hydro-kracht… met het grootst aantal slachtoffers. De dam, het breken van de dam na een orkaan, had in grote lijnen een zelfde oorzaak als de Tsjernobylramp (zie boven). En dan hebben we het nog niet over de impact van fossiele brandstoffen gehad. Naar schatting zou luchtvervuiling 100 miljoen mensen gedood hebben tijdens de laatste 50 jaar. Waarbij absoluut moet vermeld worden dat fossiele brandstoffen goed zijn voor 84% van ‘s werelds energie-opwekking en dat het dus voor de hand ligt dat daar dan ook de meeste slachtoffers te betreuren zijn.

Een vergelijking per energie-verwekking van 1 terawatt/uur (TWh) – het jaarlijkse energieverbruik van 27.000 EU-burgers. Om deze energie op te wekken zouden kolencentrales 25, olie- 18 en aardgas- 3 overlijdens veroorzaken. Hernieuwbare energie: 1 per 10 jaar. Atoomenergie zou in het slechtste geval 1 dode alle 14 jaar tellen.

Een wetenschappelijke studie komt zelfs tot de slotsom dat atoomenergie 2 miljoen levens gered had tussen de jaren 1971 en 2009 door de fossiele verbranding te vervangen door nucleaire centrales. Conclusie: kernenergie is één der veiligste energie-leveranciers. Daar bovenop komt dan nog het argument voor de beheersing van de klimaatverandering.

Blijft niettemin het probleem van nucleair afval en de veilige stockage op lange termijn. In afwachting van een oplossing, bllijft het dus afwegen wat het grootste gevaar inhoudt.

Dr. Geert Vanden Bossche geeft tegenwind

Na dr. Robert W. Malone werd voor de tweede aflevering van “Headwind”, internationale opvolger van “Tegenwind”, dr. Geert Vanden Bossche uitgenodigd. Hierbij een demo ter kennismaking:

Op de volledige afleveringen is het nog even wachten.

U kan de eerste reeks – Tegenwind – nog steeds (her)bekijken op het Tegenwind TV-kanaal.

Dr. Geert Vanden Bossche moest zoals àlle gezondheidsbekommerde academici en practici, die het waagden de prikreligie in vraag te stellen, spitsroeden lopen. En dat is nog braafjes uitgedrukt. Sommigen gingen zover een “Berufsverbot” de facto uit te roepen.

https://www.knack.be/nieuws/hoe-antivaxers-een-vlaamse-veearts-wereldberoemd-maakten/

https://www.knack.be/nieuws/tom-van-grieken-vlaams-belang-vlaanderen-is-een-tweede-belgie-aan-het-worden/

Hieronder vindt u het antwoord van Geert Vanden Bossche van een groot jaar geleden:

Ecologie en energie: verbonden vaten?

U heeft wellicht de beelden gezien van vissersboten die plastic afval in hun netten vinden en vervolgens aan land brengen. Zeker een mooi initiatief maar realistisch gezien blijft het een druppel op een hete plaat.

Een startend bedrijf dat waterstoftechnologie ontwikkelt, H2-Industries, ging een samenwerking aan met maritieme architecten, Technolog Services, en heeft een nieuw scheepsconcept voor ogen dat plastic afval uit de oceanen oppikt en het vervolgens omzet in waterstof.

Het schip zou waarschijnlijk een lengte hebben van ca. 149 m – de exacte afmetingen moeten nog bepaald worden, rekening houdend met de vrachtcapaciteit. Het schip zou zich met een snelheid van 4 knopen (ca. 7 km/u) voortbewegen met achteraan twee kleinere boten, waartussen een net gespannen wordt die de plastic afval verzamelt zowel vanop de oppervlakte als op een diepte van ca. 9 m. Het schip zou een open boeg hebben om de afval via een loopband naar de vrachtruimte op te vangen. Vervolgens zou het plastic afval dan omgezet worden in waterstof d.m.v. een thermolyse-proces dat H2-Industries voor fabrieken aan land ontwikkelt.

Van elke 600 kg afval zou er naar schatting 100 kg waterstof geproduceerd kunnen worden, vervolgens opgeslagen in een zgn. “liquid organic hydrogen carrier”, (LOHCs), vloeibare organische waterstofdragers, organische verbindingen die waterstof door een chemische reactie kunnen opnemen en weer uitscheiden. Bijgevolg kunnen deze als voorraadtanks voor waterstof ingezet worden. Deze tanks in de vorm van 20 ft. containers kunnen met de eigen scheepskraan dan op kleinere vaartuigen overgeheveld worden waarna deze laatste naar een loskade aan land kunnen varen.

Het moederschip zou varen op elektrische motoren die gebruik maken van de waterstofvloeistof, LOHC, die aan boord geproduceerd en gebruikt wordt als elektriciteit.

Eén duidelijk probleem dat zich stelt is de hoeveelheid plastic afval die opgevist kan worden. Het schip zou 600 kg per uur kunnen omzetten in naar schatting 100 kg waterstof. Maar dan moet er wel voldoende opvisbare plastic voor handen zijn. Volgens het concept zou elk schip gedurende een jaar op een bepaalde locatie ingezet worden en nadien doorvaren naar een volgende afval-vindplaats. De bouw van zo’n schip zou ca. 24 maanden duren. Maar eerst moeten er nog investeerders gevonden worden.

H2-Industries is alvast begonnen in Port-Saïd, Egypte, met een afvalcocktail: plastic, smurrie uit de riolen en afkomstig van de landbouw.

Meer details: https://www.maritime-executive.com/article/proposed-ship-would-create-hydrogen-fuel-by-collecting-ocean-plastics

De terugkeer van de realiteitszin

Op het terrein van een voormalige steenkoolcentrale in Wyoming moet een mini atoomcentrale der nieuwste generatie gebouwd worden. Bouwheer: Terrapower, een door Bill Gates opgerichte start-up, en Pacificorp, een energiebedrijf van Warren Buffett.

Een miljard dollar zou de natriumgekoelde TWReactor kosten, de bouw 7 jaar duren en 345 megawatt produceren. Het gaat om de zgn. SMN, de Small Modular Nuclear Reactor, een kleine modulaire kernreactor die de mensheid – zo hopen de positievelingen – moeten redden van een klimaatcrisis én de atoomkracht als energiebron opnieuw vleugels moet geven.

Barclays zet de voor- en nadelen van atoomenergie op een rijtje.

Klimawandel: Warren Buffett & Bill Gates bauen Kernkraftwerk

De geschiedenis over het ontstaan, experimenten, en huidige technische details kan u in onderstaande video’s bekijken:

Terugblik: Elihu Thomson, één der oprichters van General Electric

Je trekt samen met je ouders van Manchester naar het land der onbeperkte mogelijkheden. Je bent 11 en rijp voor middelbaar onderwijs (high school). Probleem: in de VSA is het onderwijs in de middelbare school ingesteld op kinderen van minimum 13 jaar.

Wat dan? De ouders kregen de raad hem twee jaar thuis, ver weg van boeken te houden en zijn fysische krachten te ontwikkelen.

Uiteindelijk kreeg de jongen toegang tot één boek: een soort handleiding voor self-made goochelaars en tovenaars. Dat boek was zijn inspiratiebron voor talrijke experimenten.

Maak kennis met Elihu Thomson, ingenieur en uitvinder, geboren in Manchester op 29 maart 1853. Als kind bouwde hij al elektrische en chemische modellen, voerde chemische experimenten uit.

Hoewel minder bekend dan tijdgenoten als Thomas Edison en Nikola Tesla was Thomson een van de meest productieve uitvinders in de Amerikaanse geschiedenis, met meer dan 700 elektrotechnische patenten. Zijn uitvindingen op sterkstroomgebied, waaronder boog- en gloeilampen, dynamo‘s, elektromotoren, transformatoren en elektrische meetapparatuur, waren van grote invloed op de manier waarop elektriciteit tegenwoordig wordt gebruikt.

Stel dat zijn ouders in Manchester gebleven waren. Hoe zijn het leven van Elihu dan gelopen zijn? Soms moet je in het diepe springen in de hoop dat je kunt zwemmen…