Zo zot als een deur

Afbeeldingsresultaat voor achterdeur
Dit is de achterdeur. De voordeur bevindt zich aan de achterkant.

Onze redactie gebruikt nogal eens de uitdrukking “zo zot als een deur” om onze verbijstering, resp. wanhoop, weer te geven bij de hedendaagse samenlevingsvormen.

Waar komt de uitdrukking vandaan? Kan een deur zot, resp. gek, zijn?

Als van iemand wordt gezegd dat hij zo zot, resp.gek als een deur is, betekent dit dat hij knettergek is.

Afbeeldingsresultaat voor der Tor

Het woord deur in deze uitdrukking is een oud woord voor ‘nar, zot’; het is verwant met duizelen, en bijvoorbeeld ook met het Engelse dizzy en het Duitse der Tor (‘de dwaas’). Het is dus een heel ander woord dan de deur die open en dicht kan; dit deur is verwant met het Gotische dauro.

Het Middelnederlandse dore was al een homoniem (een woord dat meer betekenissen kan hebben): het betekende ‘deur’ én ‘dwaas’. Deur is in feite nog steeds een homoniem, al komt de betekenis ‘dwaas’ alleen nog voor in de zegswijze zo zot, resp.gek, als een deur. Het Woordenboek der Nederlandsche Taal vermeldt bij deur in de betekenis ‘dwaas’ ook nog zo dronken zijn als een deur (‘stomdronken zijn’) en een figuur slaan als een deur (‘een raar figuur slaan’).

Dat deur in zo gek als en deur ‘dwaas’ betekent, is allang niet meer bekend. Doordat men uitging van de bekende deur, konden uitgebreide versies ontstaan als zo gek als een looien deur, zo gek als een klapdeur, zo gek als een wc-deur, zo gek als een voordeur en zo gek als een schuurdeur.

In zo link als een looien deur (‘sluw, niet te vertrouwen’) zit eigenlijk ook deur in de betekenis ‘dwaas’.

Bron: Onze Taal

De bierobsessie van de oude Egyptenaren

Afbeeldingsresultaat voor ancient egypt beer brewing

De eerste bewijzen van het bierbrouwen dateren van 7000 jaar geleden in het huidige Iran. De oude Egyptenaren perfectioneerden het brouwproces en hun bier wordt beschouwd als het eerste echte bier. Zij geloofden dat hun god Osiris hen de kunst van het bierbrouwen had gegeven; bijgevolg maakte het deel uit van de godaanbidding.
Het werd zelfs door de staat voorzien voor feestelijkheden; er was zelfs een festival gewijd aan het bier: het “Festival van het dronkenschap”.

Bier werd door iedereen gedronken, zelfs door kindjes van 2 jaar oud. Zoals ook hier bekend (pestepidemie 14de eeuw) was bier veel veiliger dan water; bijgevolg maakte het deel uit van het dagdagelijkse menu. Dit zoete bier had een veel lager alcoholgehalte en een hoge voedingswaarde. Slechts voor speciale gelegenheden werd er straffer bier gebrouwd. Naar verluidt zou bier ook gebruikt worden als betaling voor verrichte arbeid, als medicijn voor maagproblemen, hoest en obstipatie. Archeologen vonden meer dan 100 medicinale recepten met bier als ingrediënt.

In het oude Egypte had men hop nog niet ontdekt; bier werd gebrouwen door brood in water te laten weken en vervolgens deze in verwarmde kruiken te laten gisten. Andere recepten getuigen over toegevoegd graan en gerst. Of er werden dadels en kruiden toegevoegd om de smaak voller en zoeter te maken.
Er was een bepaalde hiërarchie over de beschikbaarheid van de biersoorten. Het koningshuis kreeg het beste bier, anderen mochten thuis hun eigen biertje brouwen, waarbij het sterkste bier voorbehouden bleef als ze dronken wilden worden.
Toen de Egyptische beschaving groter werd, schakelde men over van de thuisbrouwerij door de vrouwen naar een grotere schaalproductie door mannen. Bier zou bij begrafenissen deel uitgemaakt hebben van de geschenken voor het hiernamaals. In het Toetanchamongraf werd bv. een kruik met een honingachtig bier gevonden dat op mede leek.

A funerary model of a bakery and brewery, dating the 11th dynasty, c. 2009-1998 BC. Painted and gessoed wood, originally from Thebes. Photo by Keith Schengili-Roberts CC BY-SA 2.5
Gevonden in een graf: bakkerij en bierbrouwerij uit de 11de dynastie 2009 – 1998 VC

Op feestelijkheden was de kwaliteit van het bier hoger; het succes van feest zou bepaald worden door de hoeveelheid bier er gedronken werd… en hoe zat de bezoekers waren.
Tempels brouwden hun eigen bier, o.a. als een gift aan de goden. Er was minstens één godin die in direct verband met bier gebracht werd; de aanbidding van Sekhmet was de rode draad bij het Festival van de Dronkenschap.

Alulu beer receipt – c. 2050 BC from the Sumerian city of Umma in ancient Iraq.
Bierrecept gevonden in het huidige Irak

De oude Egyptenaren zouden hun kennis en praktijk van het bierbrouwen door heel hun rijk verspreiden; archeologische vondsten in Israël en het oude Griekenland bewijzen dit, hoewel deze laatsten de voorkeur gaven aan wijn.

Bier werd door quasi alle culturen in heel de geschiedenis van de mensheid genoten. Het oorsprongsproces door granen te laten gisten in water is zo eenvoudig dat het meer dan waarschijnlijk is dat het over heel de wereld door verschillende culturen ontdekt werd nadat ze granen begonnen te verbouwen.

De oude Egyptenaren brachten dit eenvoudig brouwproces tot een hoger niveau door er godheden en rituelen mee te verweven en … deze in een alcoholroes te aanbidden. (…)

Het Aramese volk, slachtoffer van westerse bemoeienissen in het M.O.

Het lot van het Aramese volk in Irak zal bij u een belletje doen rinkelen: … Na Irak kwam Syrië aan de beurt en momenteel wordt Iran in het vizier genomen…

Het Aramese volk: Het Aramese volk (niet te verwarren met ‘Armeniërs’) spreekt Aramees, de taal van Abraham, Mozes en Jezus Christus. Zij zijn het inheemse volk van wat in vroegere tijden ‘Aram-Nahrin’ werd genoemd en in onze dagen bekend is geworden onder de naam ‘Mesopotamië’
Sommige Arameeërs noemen zich in onze dagen “Assyriërs”, dit vanwege de haatzaaiende geestelijke koloniale activiteiten van de Westerse missionarissen en diplomaten in het Midden-Oosten in de 16e en 19e eeuw. Andere Arameeërs zijn bekend geworden als “Chaldeeërs”. Ze zijn echter allemaal Arameeërs. Overal waar U het woord “Assyriërs” tegenkomt dient U het als Arameeërs te lezen. In Turkije zijn de Arameeërs bekend geworden als “Süryani” en in Arabische als “Al-Suryan”.

Conclusie uit het omvattend artikel “Bevrijding” van Irak en de ondergang, vervolging en marginalisatie van het Aramese volk”. U kan de volledige tekst hier (en veel meer) lezen:

… Irak was een rijk en een welvarend land, met sterke economie, goede onderwijs en gezondheidssysteem waar alle bevolkingsgroepen relatief in vrede met elkaar leefden ongeacht hun geloof. Er was stabiliteit en veiligheid. Saddam Hoessein was de garantie voor de bescherming van minderheden van Irak zodat ze niet onder voeten werden gelopen door de meerderheid. De fanatieke Islamitische krachten in Irak maakten geen enkel kans onder Saddam Hoessein, ze werden effectief en krachtig bestreden.

De Arameeërs van Irak hadden het goed onder het bewind van Saddam Hoessein. Ze waren goed opgeleid, bekleedden hoge maatschappelijke functies, konden hun geloof ongestoord en in vrijheid beoefenen, waren veilig en tevreden.

De criminele en illegale invasie door de Amerikanen en hun bondgenoten in 2003 om het bewind van Saddam Hoessein omver te werpen, heeft de ondergang van het Aramese volk in Irak bewerkstelligd. Onder toeziende oog van de Amerikanen en Britten werden de Arameeërs door de Westerse doodseskaders, die in de Westerse nepnieuws media onder diverse exotische namen werden gepresenteerd, vermoord , hun kerken in brand gestoken, hun geestelijken ontvoert en vermoord waardoor overgrote meerderheid van hen noodgedwongen het land heeft verlaten.

Met verdwijning van Saddam Hoessein, begon ook de Aramese aanwezigheid in Irak te verdwijnen. En dat was ook de bedoeling van de criminele koloniale Westerse illuminatie machten, namelijk om Irak te ontdoen van haar inheemse Aramese bewoners.

Ze zijn gemarginaliseerd, worden gediscrimineerd, niet serieus genomen en hun huizen, landerijen en eigendommen worden geconfisqueerd.

De anti-Aramese, antichristelijke, verdeeldheid zaaiende, occulte en onheilige koloniale Westerse product “Assyriërs” hebben een cruciale rol gespeeld in de ondergang van de Arameeërs van Irak. Ze werden door hun koloniale Westerse meesters en scheppers gebruikt om Irak te verwoesten en te vergiftigen en het land etnisch te zuiveren van de oorspronkelijke Aramese inwoners…

Westerse verdeel-en-heers strategie, ten koste van de christenen in het M.O.

Afbeeldingsresultaat voor verdeel en heers usa

De VSA is bereid Italië te helpen in Libië en op andere fronten. Maar in ruil willen de VSA een Italiaanse inzet in Syrië, dixit senator Lindsey Graham in de Corriere della Sera. Dit werd via diplomatische kanalen officieel bevestigd. Ter herinnering: ook Duitsland werd op het appel geroepen. Van hen wordt verwacht hun Tornado’s in Idlib in te zetten.

Enkele weken geleden overwoog het Pentagon – om vervolgens het idee terug af te voeren – om 120.000 militairen naar het M.O. te sturen. De VSA hebben militaire basis in 13 landen in het M.O. met 54.000 soldaten. Hun aantal werd verhoogd met 30% tijdens de periode 2017/2018. Officiële cijfers tonen een lager aantal.

De VSA trachten hun hegemonie op de hele aardbol in stand te houden. En wel op een zeer radicale wijze: ze gaan in de politieke, economische – en indien nodig militaire – aanval tegen China, Rusland, Europa, Latijn-Amerika, Midden-Amerika. Kortom in alle windrichtingen.

De media en politici blijven het offensief van het Syrische leger in de zgn. de-escalatiezone van Idlib aanklagen en veroordelen. De dood van een ex-voetballer “een symbool van de revolutie tegen Assad” werd breed uitgesmeerd. Zijn pacifistische bedoelingen worden u duidelijk gemaakt in onderstaande video. Maar het probleem van de vervolging, verdrijving, het moorden van christenen krijgt weinig of geen belangstelling. Je zou bijna kunnen stellen dat ze het niet waard zijn omdat zij het riedeltje van de “gematigde rebellen” en de “oppositie” doorprikken. Zij probeerden herhaaldelijk hun visie op de toestand in het Westen bekend te maken – zonder succes – want het verhaal, de verschrikkingen, de noodkreet van de christenen past niet in het poco plaatje dat hier dagelijks herhaald wordt. Zelfs door een intelligent man als Bart De Wever…

De christenen in Syrië probeerden steeds weer kond te maken dat de situatie aangaande de zgn. oproer in Syrië niet was zoals deze hier in het Westen verkocht werd en vroegen telkenmale aandacht van het Westen voor het feit dat christenen dreigen uitgeroeid te worden en dat de bescherming van de christenen in het middelpunt van de belangstelling hoort te staan.

Niemand wil toegeven dat in “bevrijd” Irak de christenen quasi uitgeroeid werden; hun aantal slonk sinds 2003, voor de Anglo-Amerikaanse invasie, tot minder dan 1/5.

De Syrische overheid krijgt ononderbroken kritiek, wordt autoritair genoemd, maar niemand schijnt zich zorgen te maken over de religieuze minderheden in het land. Na 8 jaar oorlog werd het aantal christenen gehalveerd. Wat in onze media compleet genegeerd wordt, want het past niet in de westerse visie van de situatie. Voor de oorlog maakten de christenen 10% van de bevolking uit, in Egypte 10% in Libanon 30%. In sommige landen zijn er minder maar hun aanwezigheid speelt een belangrijke rol: zij zijn niet bewapend maar hebben een wijd-verspreide invloed op de samenleving. Bv.: als christelijke scholen in Israël of Palestina hun deuren zouden sluiten, dan zou dit tot een crisis in het onderwijssysteem leiden. Hetzelfde geldt voor Syrië.

De christelijke aanwezigheid in het M.O. zorgt voor een derde element dat het evenwicht in de maatschappij bevordert. Tussen de meerderheden van soenieten en shiïten zorgt hun christelijke minderheid voor pluralisme.

Het christendom zit in het Syrische DNA. Syrië was de wieg van het christendom. Geboren in Jeruzalem en Palestina, opengebloeid en gegroeid in Syrië. (video onderaan)

Men zou zich de vraag kunnen stellen of de uitroeiing van het christendom in het M.O. zorgvuldig gepland werd. Kwestie van de soennitisch-sjiitische tegenstellingen op de spits te kunnen drijven. Waarbij er een lachende derde ongestoord en ongestraft – met de hulp van Uncle Sam – zijn territorium en invloedssfeer kan uitbreiden.

Egyptenaren brouwden bier in Tel Aviv

In 17 grotten uit de vroege bronstijd (3500 tot 3000 v. Chr. werden landbouwprodukten opgeslagen. De archeologen stootten op fragmenten van grote keramische vaten, die volgens de Egyptische traditie geproduceerd werden voor het brouwen en opslaan van bier.

Volgens Diego Barkan, die de uitgravingen leidde nadat deze bij de bouw van een nieuw bureaucomplex ontdekt werden, zijn deze artefacten het bewijs van een Egyptische aanwezigheid in het centrum van het huidige Tel Aviv. Tot dan was slechts bekend dat de Egyptenaren in die tijd de noordelijke Negevwoestijn en de zuidelijke kustvlakte onder hun bestuur hadden.

Het gerstenat zou in de antieke wereld een soort “nationale drank” der Egyptenaren geweest zijn. Quasi heel de bevolking dronk bier, een mengeling van water en gerst, die verhit werd en vervolgens begon te gisten. Het mengsel werd voor het gebruik nog opgepept met meerdere vruchtensapconcentraten en vervolgens gefilterd.

Wat bij ons meteen de vraag oproept wie er nu eigenlijk eerst woonde in het zgn. Beloofde Land.