Vaderliefde???

We zijn nog steeds onder de indruk van onze drie dagen in Noord-Frankrijk. Tijdens ons bezoek aan de slagvelden van WOI, de ontelbare begraafplaatsen, kleine en grote maar allemaal perfect onderhouden met verse bloemen, vertelde onze gids ter illustratie het verhaal van het korte leven van ‘Jack’, John Kipling. Zoon van de beroemde Rudyard Kipling.

Jack was 16 toen de oorlog uitbrak. Vader wilde per se trots zijn op zijn zoon, wilde hem betrekken bij zijn oorlogsretoriek. Of Jack daar ook zin in hand, speelde geen rol. Om papa Rudyard tevreden te stellen meldde hij zich als vrijwilliger aan… en werd geweigerd wegens een oogprobleem. Hij was zeer bijziende.

Eerst bood hij zich aan bij de marine… met een weigering als gevolg. Vervolgens bij het landleger… gevolg door nog een weigering.

Papa pikte dit niet en trok aan de mouw van zijn contacten in de regering, resp. leger. En ziedaar, het wonder geschiedde, plotseling waren de ogen van zoon Jack dan toch geen overkomelijk probleem…Op 15 augustus 1914, twee dagen voor Jacks 17de verjaardag, mocht hij zijn jonge leven gaan riskeren in de loopgraven. Papa was zo trots als een gieter: zijn zoon zou eens gaan bewijzen wat een Kipling waard is. Diezelfde maand werd hij reeds uitgezonden; papa trok er trouwens ook naartoe… als oorlogscorrespondent.

In september 1915 werd Jack vermist tijdens de gevechten bij Loos. Zijn ouders bewogen hemel en aarde om zijn lichaam terug te vinden. Uiteindelijk zou hij – na verschillende standpunten en conclusies, pas in 1992 geïdentificeerd en begraven geworden zijn in Haisnes. Of het inderdaad om Jacks begraafplaats gaat is echter een groot vraagteken.

Op de webstek van Haisnes staat Jacks naam vermeld bij de “noms célèbres”. Men heeft er zelfs een straat naar genoemd… neen, niet naar de soldaat, die daar gevallen is, maar wel naar zijn illustere papa, Rudyard… Mogen we daar onze bedenkingen bij hebben?

http://www.haisnes.fr/decouvrir-et-sortir/patrimoine-et-histoire/histoire/noms-celebres/375-rue-rudyard-kipling.html

Wij vroegen ons af hoe de moeder van Jack zich voelde, hoe zij reageerde op de plaatsvervangend opofferingszin van haar echtgenoot. Was zij opgelucht toen haar zoon tot twee keer toe wegens medische redenen geweigerd werd om aan het front ingezet te worden? En hoe verslagen moet zij zich gevoeld hebben toen haar echtgenoot een speciale gunst verkreeg zodat hij er toch in slaagde hun zoon, een tiener van 16 jaar, naar de gruwel van de oorlog te sturen…

Het korte leven van Jack werd verfilmd: “My boy Jack”

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

De uitleg van de voorbije weken over de lijkwade van Turijn toont het afschuwelijke lijden en sterven van Jezus. Dit roept vele vragen op. Waarom is God in Jezus Mens geworden om onder ons te leven als de Heilige Gods en dan geheel vrijwillig dit verschrikkelijk lijden te ondergaan? Het antwoord is: om ons te bevrijden van de erfzonde en al onze persoonlijke zonden. Waarom was dat allemaal nodig en hoe kunnen we door de erfzonde belast worden wanneer we daaraan persoonlijk geen deel hadden? Het zullen hier op aarde mysteries blijven die we nooit helemaal kunnen doorgronden. God kan ons wel bepaalde diepe ervaringen of heldere inzichten geven en dat doet Hij ook. Maar dat is even mysterievol en op geen enkele wijze het resultaat van menselijke inspanning of redeneringen.

Een sterk voorbeeld hiervan is de plotse bekering van  de Franse journalist en essayist André Frossard (+ 1995). Zijn vader was een van de stichters van de communistische partij van Frankrijk. Zijn geboortedorp,  Foussemagne was het enige in Frankrijk dat geen kerk had. In zijn jeugd en in hun gezin was hij nooit in contact gekomen met enig teken van christelijk geloof of Kerk. Hij was atheïst en sociaal bewogen zoals zijn vader, die veel tijd doorbracht in cafés om met arbeiders te overleggen. Op 20-jarige leeftijd was hij met zijn auto in Parijs samen met een vriend, die vraagt even te stoppen om hem een boodschap te laten doen. Het duurde zo lang vooraleer zijn vriend terugkwam, dat André ongeduldig werd, uitstapte en een open deur binnen ging, waar hij dacht zijn vriend aan te treffen. Hij kwam echter terecht in een kapel waar zusters het Allerheiligste Sacrament ter aanbidding hadden uitgesteld. Het zien van de heilige Hostie veranderde zijn leven totaal en voorgoed. Enkele minuten later stond hij weer buiten en trof daar eveneens zijn vriend aan, aan wie hij zei: “ik ben gelovig, ik ben katholiek!

Inderdaad had hij vanaf dan een katholiek geloof dat niet meer verdwenen is. Hij wilde zijn bekering niet meteen openbaar maken om zijn vader niet in moeilijkheden  te brengen. Meer dan dertig jaar later, in 1969 schrijft hij zijn boek, een bestseller: God bestaat, ik heb Hem ontmoet. Hij schreef later nog vele duizenden dagbladartikels en ‘n 25-tal boeken, werd in 1987 opgenomen in de Académie Française en was persoonlijk bevriend met paus Johannes-Paulus II. Deze plotse bekering kan ons bevrijden van verkeerde verwachtingen van onze menselijke inspanningen. Ben je theoloog, denk niet dat je daarmee al op de eerste rij zit van de gelukzalige godsaanschouwing. Ben je helemaal niet christelijk opgevoed of erger nog, is uw leven één puinhoop, denk niet dat je zonder meer uitgesloten bent. Wel lijkt me van wezenlijk belang dat je met een oprecht hart naar de waarheid blijft streven, op zoek naar de diepste zin van je leven. Dit zie je ook in de bekering van de logebroeders zoals Serge Abad-Galardo en Christophe Flipo, die we in onze laatste berichten vernoemd hebben.

We zijn getekend door de erfzonde. Het eerste mensenpaar, verleid door de duivel, heeft zijn vertrouwen in God opgegeven en is ongehoorzaam geworden. Daardoor heeft het zijn oorspronkelijke heiligheid en gerechtigheid verloren voor zichzelf maar ook voor heel het menselijk geslacht. Het is deze gewonde menselijke natuur die wij meekrijgen, “erven”. Omdat het niet onze persoonlijke zonde is, spreken sommigen liever van “oerzonde”. Wij erven wel de gevolgen. Wanneer ouders omwille van misdaden opgesloten worden, zijn hun kinderen hieraan niet schuldig, maar delen wel in de gevolgen en komen in een weeshuis terecht.  Laten we de eerste bladzijden van de Bijbel eens goed lezen om deze oerzonde beter te  begrijpen. Al eerder gaven we de rake opmerking van de Franse cultuurfilosoof René Girard (+ 2015) dat de heilige Schrift nog steeds gelezen wordt in het licht van de mythen, terwijl de mythen juist ontmaskerd moeten worden in het licht van de heilige Schrift. Girard denkt hierbij vooral aan de onovertroffen literaire grootheid van het lijdensverhaal in de Evangeliën. Welnu, ik meen dat zijn opmerking ook bijzonder geldt voor de eerste hoofdstukken van het boek Genesis. In de commentaren wordt nog krampachtig gezocht naar allerlei mythen of oude verhalen, terwijl het eenvoudig lezen van de tekst ons de rijkdom van de boodschap zelf geeft.

Lees verder

De terugkeer van de realiteitszin

Op het terrein van een voormalige steenkoolcentrale in Wyoming moet een mini atoomcentrale der nieuwste generatie gebouwd worden. Bouwheer: Terrapower, een door Bill Gates opgerichte start-up, en Pacificorp, een energiebedrijf van Warren Buffett.

Een miljard dollar zou de natriumgekoelde TWReactor kosten, de bouw 7 jaar duren en 345 megawatt produceren. Het gaat om de zgn. SMN, de Small Modular Nuclear Reactor, een kleine modulaire kernreactor die de mensheid – zo hopen de positievelingen – moeten redden van een klimaatcrisis én de atoomkracht als energiebron opnieuw vleugels moet geven.

Barclays zet de voor- en nadelen van atoomenergie op een rijtje.

Klimawandel: Warren Buffett & Bill Gates bauen Kernkraftwerk

De geschiedenis over het ontstaan, experimenten, en huidige technische details kan u in onderstaande video’s bekijken:

Niet alleen op het Rode Plein…

werd de zgn. Overwinningsdag, 9 mei, herdacht

Overal in de Russische Republiek werd het einde van WOII herdacht. Het is niet uitsluitend een pro forma show voor de elite, voor de politieke leiders, een waarschuwend signaal aan het buitenland, het is tevens een herdenking die breed gedragen wordt door het volk. Tenslotte zet je 20 miljoen doden niet eventjes opzij als een statistiek van verkeersongevallen. Ter vergelijking: de VSA hielden het op 290.000 slachtoffers tijdens WOII.

De feestelijkheden van 9 mei zijn in Rusland een volksfeest. Daarbij geen haat tegen de Duitsers maar wel fierheid op de voorouders die tot uiting gebracht wordt. Misschien nog indrukwekkender dan de défilé op het Rode Plein is het zgn. “onsterfelijke regiment”, waaraan gewone burgers met plakkaten, waarop een foto van een voorouder aangebracht is, deelnemen. Ook Poetin stapte mee op en hield zo’n herdenkingsplakkaat in de hand.

In Sint Petersburg bv. trekken burgers urenlang in stoet , rij na rij, over banen met vier rijsporen in het stadscentrum. Sint Petersburg (2016): (Nog geen beelden van 2022 beschikbaar)

Ergens buiten Moskou:

Beelden uit Moskou:

‘s Avonds was er vuurwerk

Wie zal de rekening betalen?

In de VSA klopt men zichzelf op de schouder: zaken doen en tegelijkertijd de Barmhartige Samaritaan uithangen. Het idee is niet nieuw, werd tijdens WOII al toegepast omdat het niet fair was dat alleen Groot Brittanië de last van de weerstand tegen nazi-Duitsland moest dragen.

Om die reden weken de VSA af van het normale concept: nl. boodschappen in het winkelmandje én aan de kassa onmiddellijk betalen. Toen had men het grandioze idee wapens te verhuren of lenen onder het motto “Lend and Lease” en tegelijkertijd zijn handen wassen in onschuld – de VSA kan zgz. “neutraal” blijven – zoals Roosevelt het concept in 1940 voorstelde:

“Teneinde de steun van de Amerikaanse bevolking te verkrijgen, gebruikte president Roosevelt in een radiotoespraak van 17 december 1940 de beroemd geworden beeldspraak van de buurman wiens huis in brand staat en hem de tuinslang te leen vraagt. “Ik zou dan niet zeggen, buurman, mijn tuinslang heeft 15 dollar gekost en die moet u mij eerst betalen. Ik hoef geen 15 dollar, ik wil alleen mijn tuinslang terug als de brand is geblust.” Mede door deze analogie werd bereikt dat de wet werd aangenomen, ook al was er een felle discussie in het Congres.” Wikipedia

Het is vooralsnog niet bekend welke wapens (en alles wat ermee samenhangt) de VSA volgens dit systeem aan Oekraïne willen lenen. Bekend is wel de omvang: 33 miljard US dollar. Niet echt dat waarop de Oekraïense president Zelensky gehoopt had; hij eiste recent 7 miljard US dollar per maand!

Daar er in de wereld weinig of niets gratis is willen de wapenfabrieken blijkbaar dat hun waren betaald worden. Dat Oekraïne hiertoe niet in staat is, zal niemand verbazen, ook niet zonder oorlog. Dus… wie mag dan de factuur vereffenen? Als het de VSA niet zijn, Canada, Afrika, Indië, de VAE, Saoedi-Arabië of Australië ook niet, Rusland al helemaal niet… wie blijft er dan over? … hoe solidair wil de EU zijn? Met quota berekend per lidstaat? Met nog zwaardere nationale schulden en inflatie? En dan hebben we het nog niet over de kosten van de heropbouw gehad. U zal ook begrijpen dat militair materiaal lenen of huren niet te vergelijken is met het huren van een tuinfrees. De kans dat militair materiaal in onberispelijke staat teruggegeven wordt is eerder klein…

“Under the measure, Ukraine can request streamlined transfers of U.S. weapons and other security assitance. The U.S. will get guarantees that the country will replace or reimburse the assets at a later date. (CNBC)”

Ned. vert.: Met deze maatregelen kan Oekraïne gestroomlijnde leveringen van VS wapens en andere veiligheidssteun. De VSA zullen garanties krijgen dat het land op een latere datum de goederen zal vervangen of vergoeden.

Het Amerikaanse parlement stemde met grote meerderheid in voor het concept, dat dateert uit WOII, de zgn. “Ukraine Democracy Defense Lend-Lease Act”, waarmee de Biden-regering aan Oekraïne militair materiaal kan lenen en verhuren. Begin april keurde de Senaat de wet al goed. Intussen zette Biden ook zijn handtekening ter goedkeuring. Neem nota van de naam der wet: “Democracy” mocht niet ontbreken… alsof deze wet iets met democratie te maken heeft.

De wet werd goedgekeurd met 417-10 – de 10 nee-stemmen kwamen van de Republikeinen. De wet zal het mogelijk maken onbeperkt – zowel in hoeveelheid als in tijd – hulp te sturen zonder dat er telkens goedkeuring van het Congress voor nodig. Het is een boodschap aan Rusland dat er geen einde komt aan de toevloed van wapens en munitie.

Politiek analist Cato verwoordde het zo:

“Biden will more or less be able to lease any weapons systems he wants to Ukraine without the broad requirements that Ukraine would need to pay us back,” Cohen said. “It gets rid of the entire bureaucratic process to sell a weapon. Now, you can just lease it.” 

The United States used the Lend-Lease program during World War II to increase its involvement in the war and quickly lend arms to allies in the fight against the Nazis while remaining neutral in the conflict. The Roosevelt administration sent $50 billion to more than 30 allies under the program.

Cohen said the new Lend-Lease program could become especially helpful if the war with Russia gets worse. 

“Having this bill passed makes it a lot easier for the U.S. to escalate very quickly,” he said. “The effect it will have if everything stays status quo is probably not much. If the U.S. wants to increase its involvement with far more advanced weapons, this bill makes that a lot easier.”

Ned. vert.: Biden kan nu quasi elk wapensysteem aan Oekraïne verhuren zonder dat Oekraïne ons hiervoor moet betalen. Zonder bureaucratisch gedoe bij een wapenverkoop. De VSA kunnen op de achtergrond “neutraal” blijven. Als de VSA meer gesofisticeerde wapens willen inzetten, dan maakt deze wet het mogelijk.

Wetende dat gratis niet bestaat, komt het idee van Macron – een uitbreiding van de EU met politiek-sympathieke landen – dan ook niet uit de lucht gevallen. “Desnoods moeten de verdragen maar gewijzigd worden”. Onze Alexander wist als volleerde waterdrager er nog wat aan toe te voegen: energie, defensie en EU-uitbreiding. Laat die drie thema’s nu bijzonder actueel zijn in het land Oekraïne.

Stilaan stapt Alexander De Croo (Open VLD) met zijn Europees engagement in de voetsporen van zijn voorganger en partijgenoot Guy Verhofstadt. Voor de Belgische premier staat Europa op een kruispunt. “De Unie moet haar verantwoordelijkheid voor het volledige continent nemen.” Citaat uit: De Croo spreidt Europese vleugels verder uit

Met de Macrons, de Vrhfstdts, de Michels en Decroo’s worden we verkocht waar we bij zitten. Niet toevallig allemaal behorende tot dezelfde blauwe partijrichting.

Wie protesteert? Wie? Iemand? Niemand?… Verkocht!

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2022/05/09/macron-stelt-een-nieuwe-europese-politieke-unie-voor/

https://www.defenseone.com/policy/2022/04/lend-lease-bill-could-help-ukraine-negotiate-peace-russia/366327/

“Lend and Lease”: Europas Steuerzahler werden auch die US-Waffen für die Ukraine bezahlen (report24.news)

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Ik geloof… in Jezus Christus… die geleden heeft onder Pontius Pilatus, gekruisigd is, gestorven en begraven; die neergedaald is ter helle, de derde dag verrezen uit de doden…”. Zo bidden we in “de geloofsbelijdenis van de apostelen”, die al in het oude Rome gebruikt werd bij het doopsel. De bevestiging hiervan vinden we  in de ietwat uitgebreidere geloofsbelijdenis van Nicea (325) en Constantinopel (381), de twee eerste oecumenische concilies. Jezus’ kruisdood is een van de historisch meest vaststaande feiten uit de geschiedenis, zoals we voorheen reeds hebben aangetoond. Laten we nu de verrijzenis overwegen.

De verrijzenis van Jezus is de hoogste waarheid van het christelijk geloof. Ze is de vervulling van de beloften uit het Oude Verbond en van wat Jezus zelf herhaaldelijk aankondigde. Het is tevens de vervulling van zijn Menswording en de bevestiging van zijn  godheid. Dit vieren we in deze tijd van Pasen; een feest dat 50 dagen duurt. Het omvat de verrijzenis van Jezus, zijn hemelvaart en Pinksteren of de uitstorting van de heilige Geest (Grieks: pentekosten = 50). Het Paasmysterie heeft een tweevoudige betekenis: door Jezus’ dood zijn we bevrijd van zonden en door zijn verrijzenis krijgen we de mogelijkheid om eens met Hem te verrijzen als medeburgers van het glorierijke Rijk Gods. In oost en west wordt ditzelfde  mysterie elk op eigen wijze gevierd. Oosterse liturgie is uitbundig en uitvoerig, omgeven door veel wierook, kaarsen, processies en lange litanieën. Ze wordt opgevat als een deelname aan de eeuwige hemelse liturgie.  Daarom zijn hun kerken ook helemaal beschilderd met afbeeldingen van Christus, de Albeheerser, Maria, de heiligen, engelen en Bijbelse taferelen. De hemel is als het ware al aanwezig in hun kerken. De westerse, Latijnse liturgie is meer rationeel en sober. In het (armere) oosten staat de verrijzenis van Jezus centraal in de vieringen. In het (rijkere) westen staan lijden en kruisdood van Jezus meer centraal.

Heeft die verrijzenis van Jezus wel echt plaats gevonden? Zo vragen sommigen zich af. Velen hebben de Verrezene gezien, maar niemand heeft met eigen ogen de verrijzenis van Jezus zelf gezien. Als we echter alleen maar geloven wat we zelf gezien hebben, wordt het leven dan niet bijzonder bekrompen? De grootste werkelijkheden  overstijgen ons. Heeft er ooit iemand gezien hoe het heelal ontstaan is? Om de paar decennia krijgen we hierover een andere hypothese. Nu hebben we blijkbaar nog de big-bang theorie, die veronderstelt dat een uitdeinend heelal het teken zou zijn dat alles ooit klein begonnen is. Andere deskundigen zeggen: neen, het is een cyclisch gebeuren, op een inkrimpend heelal volgt een uitdeinend  heelal. Misschien verwacht iemand dat een geleerde ooit de formule vindt van het ontstaan van het heelal. Is het  echter niet wijzer te aanvaarden dat de schepping uiteindelijk de mens overstijgt? Bovendien, moet je wachten om van de schepping te genieten vooraleer je weet hoe alles precies ontstaan is? Ook de verrijzenis overstijgt ons terwijl  toch  de Kerk en de christenen leven van de verrijzenis van Jezus.

De joodse overheden hebben zich hiertegen al vanaf het begin verzet. Ze gaven een grote som aan de bewakers opdat ze zouden vertellen: “Zijn leerlingen zijn Hem in de nacht komen stelen terwijl wij sliepen” (Mattheus 28, 13). Merkwaardig getuigenis van slapende getuigen! Later werd de lichtgelovigheid van de apostelen dikwijls voorgewend om het feit van Jezus’ verrijzenis te ontkennen. Door Jezus’ dood zouden ze zo diep ontgoocheld zijn dat ze zelf de verrijzenis van Jezus zouden uitgevonden hebben. Dit is echter totaal tegengesteld aan de werkelijkheid. Na Jezus’ sterven op het kruis waren de apostelen inderdaad geschokt, terneergeslagen en ook bang. Tijdens Jezus’ aardse leven waren ze al niet in staat Hem helemaal te begrijpen en te geloven. Jezus verwijt hen hun ongeloof en hardheid van hart bij (Marcus 16, 14). Paulus verwijst naar het getuigenis van hen die de verrezen Heer zagen (1 Korintiërs 15, 4-7). Hoewel Jezus eerst aan de vrouwen verschenen  is, vermeldt Paulus hen niet eens. Immers, in zijn tijd had het getuigenis van vrouwen ook in de rechtspraak geen waarde en telde niet mee.  Kortom, hoe zouden de apostelen hun  eigen  ongeloof plots omgezet hebben in een vurig geloof dat zich over heel de wereld verspreidt? Als gewone vissers hadden ze niet de mogelijkheden, het inzicht of het kapitaal  van de huidige informatiediensten die gelijk welk nieuws over de wereld als waarheid kunnen verspreiden. Hoe zouden zij met hun eigen twijfels in staat zijn  in heel de wereld een vurig geloof in Jezus’ verrijzenis op te wekken? De enige geldige verklaring voor de plotse wereldwijde explosie van christelijke gemeenschappen is dat het werkelijk de vrucht is van Jezus’ verrijzenis, een werk  van de heilige Geest en dat het allemaal verlopen is zoals Jezus zelf heeft voorspeld. En hiervan getuigt de levende traditie waarvan we een nauwkeurige weerslag vinden in het Nieuwe Testament. De ontdekking van het lege graf is het eerste teken geweest voor de vrouwen, Petrus en de beminde leerling. Vervolgens hebben Maria Magdalena en de heilige vrouwen dan de verrezen Heer ontmoet en ze werden voor de apostelen de eerste getuigen van de verrijzenis. Zo werd Maria Magdalena de “apostel van de apostelen”. Petrus en de Twaalf getuigen op hun beurt van hun ontmoeting met de Verrezene. Jezus verschijnt met hetzelfde lichaam als voorheen maar nu verheerlijkt, niet meer gebonden aan tijd en ruimte. Zijn verrijzenis is niet zoals bij Lazarus een terugkeer naar het aardse leven, Hij is nu geheel de hemelse mens.

De verrijzenis van Jezus dienen we te verkondigen, te vieren en te beleven. In deze paastijd beginnen en eindigen alle liturgische vieringen met de erg ritmische zang: “De Messias is verrezen,  Hij heeft door de dood de dood overwonnen en heeft het leven gegeven aan hen die in het graf waren.”  Ook in de gewone omgang begroeten christenen elkaar met de uitdrukking “al masiechoe qam!” waarop het antwoord volgt: “chakkan qam!” (“De Heer is verrezen – Hij is waarlijk verrezen”). Zo kleurt in deze tijd het verrijzenisgeloof niet alleen de liturgie maar ook het dagelijkse leven.

Nvdr: ter illustratie deze beelden: christelijke Paasviering in Latakia en President Assad (Alawiet) brengt samen met zijn echtgenote (Soeni moslima) een bezoek aan het christelijke O.L.Vrouw klooster in Saidnaya, steken kaarsjes aan, begeven zich tussen de bevolking, halen kinderen aan, poseren geduldig voor selfies samen met de enthousiaste bevolking. Geen protocol. Toch eigenaardig dat deze beelden nooit doordringen tot de redacties van de poco tv-zenders…

Het volgend waar gebeurd verhaal uit de Sovjettijd kan ons hierbij helpen. Eens werd er een groots openbaar debat georganiseerd om het materialisme te promoten en het christelijk geloof belachelijk te maken. Twee bekwame  sprekers toonden aan dat onze toekomst enkel ligt in deze materiele aarde en de technisch-wetenschappelijke vooruitgang waarvan de grote verwezenlijkingen van de Sovjetunie getuigen. Ieder geloof werd hierbij als bedrog en misleiding afgewezen. Na het applaus gaf de voorzitter de kans aan ieder die het wenste naar voren te komen en het woord te nemen. Er viel een grote stilte. Uiteindelijk stond een eenvoudige man op, kwam naar voren en zei met krachtige stem in de micro: “De Heer is verrezen”. Vanuit heel de zaal weerklonk een machtig antwoord: “Hij is waarlijk verrezen”. En de man ging terug naar zijn plaats. Zijn getuigenis was sterker dan de redevoeringen.

P. Daniel, Mar Yakub, Qâra, Syrië, 6.5.22

Flitsen

De derde paaszondag is hier gewijd aan de “mirreforen”, de mirre-dragers en vooral -draagsters. Bij Jezus’ dood was niets voorzien voor zijn begrafenis en bovendien ging met de avond ook de strenge rust in van de grote sabbat. Twee leden van de Hoge Raad (het Sanhedrin), Jozef van Arimathea en Nicodemus kwamen ter hulp.  Jezus werd in het nieuwe graf van Jozef van Arimathea gelegd, vlak in de buurt. Zondagmorgen, onmiddellijk na de sabbatrust willen de vrome vrouwen hun werk verder zetten en Jezus’ lichaam met welriekende kruiden en balsem verzorgen. Dan blijkt dat Hij verrezen is zoals de Schriften en Hij zelf zo dikwijls voorspeld had. Deze zondag wil een hulde zijn aan de trouw van de vrouwen in de geloofsgemeenschap. Zij zijn niet gevlucht voor deze totale catastrofe  maar stonden onder het kruis. Tevens is het een hulde aan de zeldzame politieke leiders die, hoewel ze een perverse beslissing niet kunnen tegenhouden zelf trouw blijven aan de waarheid.

Lees verder

Dissidente gedachten vervat in wijze woorden

Je moet het niet eens zijn met de huidige toestand, maar iedereen zou toch wel even naar dit gesprek moeten luisteren. O.a. over de beïnvloeding door de massa media, een vb. Butcha, de vorming van een vijandsbeeld…

Dissidente reflecties over Rusland, Oekraïne en het Westen
Ab Gietelink interviewt hoogleraar Filosofie aan de Universiteit van Nijmegen en ex denker des Vaderlands René ten Bos. Hij behandelt de volgende onderwerpen:

  1. Zijn bezoeken aan Rusland.
  2. Poetin
  3. Propaganda
  4. Vijandsbeelden.
  5. Dubbele interventiemoraal
  6. Amerika vs. Rusland
  7. NATO en de verzwakking van de soevereine Staat
  8. Kenmerken van een revolutie. Over de Maidanrevolte.
  9. Geopolitieke toekomst van Rusland en de wereld

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Geen ander voorwerp op aarde werd zo lang en intens wetenschappelijk bestudeerd als de lijkwade van Turijn, een linnen doek van 4,40 op 1,10 m. Dat het een doek zou zijn uit de middeleeuwen of een doek dat  beschilderd is, bleek niet bestand tegen de moderne wetenschappelijke onderzoeken, die onomstotelijk aantonen dat het een doek is uit de eerste helft van de eerste eeuw uit Palestina.

Een recent onderzoek met een nieuwe methode (Wide Angle X-ray Scattering, WAXS) van de universiteit van Padua heeft aangetoond dat de lijkwade 2000 jaar oud is.

Op dit doek waren reeds resten  en tekens gevonden van een gegeselde, met doornen gekroonde,  gekruisigde en doorstoken man. De lijkwade bevat stuifmeelkorrels van 58 verschillende planten uit Frankrijk, Italië, Turkije en het Midden Oosten, waarvan drie die enkel in Palestina groeien (de distel Gundelia Turnefortii, de zonneroos Cistus Creticus en de woestijnplant Zygophyllum Dumosum). Op de oogleden zijn resten ontdekt (voor het gewone oog onzichtbaar) van muntstukjes van keizer Tiberius tussen het jaar 29 en 31. Welke schilder  uit de middeleeuwen zou in staat geweest zijn deze tekens aan te brengen en waarom, als ze toch niet zichtbaar zijn? In de buurt van Lirey (100 km ten oosten van Parijs waar het doek rond 1350 bewaard werd) is een pelgrimsinsigne gevonden met de afbeelding van de lijkwade. Tenslotte zijn op dit doek alle details, anatomisch volledig correct,  te zien van de geseling, het lijden en de kruisdood van Jezus, zoals de Evangeliën weergeven. De kans dat deze afbeeldingenvan een andere persoon zouden zijn dan van Jezus Christus is nagenoeg onbestaande.

En de onderzoeken gaan verder. De man kan niet door mensenhanden van het doek verwijderd zijn, vermits niet de minste vervorming van de bloedvlekken heeft plaats gevonden. Hij is door een uitzonderlijke lichtexplosie van het doek verwijderd. Zo is de afbeelding op de lijkwade door niets anders dan de verrijzenis van Jezus Christus veroorzaakt. Dat is de stelling van een conferentie te Saint-Gervais, RINAUDO J-B en GAVACH Cl, Le linceul de Jésus enfin authentifié,  F.X de Guibert, 2010; Rinaudo is dr. in biofysica en “maître de conférence” voor de faculteit van geneeskunde te’ Montpellier; zie ook de studie van de Nederlandse scheikundige Herman F. BOON, De lijkwade van Turijn).

Deze video behandelt vijf punten. Vooreerst de betekenis van de Codex van Pray (bibliotheek van Boedapest). Dit manuscript van 1192-1193, werd door de Hongaarse Jezuïet György Pray ontdekt en bevat een miniatuur met een zeer nauwkeurige weergave van de man op de lijkwade van Turijn.

Vervolgens: de foto’s van de lijkwade geven een negatief beeld, wat onbekend was tot in de 19e eeuw. Dit was de grote verbazing van de Italiaanse fotograaf Secondo Pia, die in 1898 de eerste foto maakte en Jezus’ gelaat zag. Hij wordt door iedereen verguisd als een vervalser.

De notoire Franse atheïst prof. Yves Delage, zoöloog,  wil de valsheid van deze “foto van Jezus’ gelaat’ ontmaskeren en komt tot het besluit dat het helemaal geen vervalste foto is. Hij maakt er een studie van die hij aanbiedt aan de “Académie des Sciences” van Parijs maar de voorzitter, Marcellin Berthelot weigert deze studie te erkennen, waarop Delage antwoordt: “als het een foto van een of andere farao zou geweest zijn, zou niemand bezwaar gemaakt hebben!”.

Lees verder

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

De lijkwade van Turijn  illustreert op onovertroffen wijze het lijden en sterven van Jezus Christus. Wetenschappers hebben er nauwkeurige studies aan gewijd. Voor de Parijse chirurg Pierre Barbet (+ 1961), (De Passie van Onze Heer Jezus Christus gezien door een chirurg, Brepols, 1951) zijn de bloedvlekken op het doek allemaal anatomisch correct en tot in detail in overeenstemming met het lijdensverhaal uit de Evangeliën. Verschillende wetenschappers hebben zijn onderzoek later bevestigd en aangevuld. De afbeeldingen zijn van menselijk bloed, van de groep AB. Het gestolde bloed is op het doek tot bloedvezelstof en serum herleid. De geseling was geen joodse straf (met 40 – 1 stokslagen) maar een gruwelijke Romeinse geseling. De 2 loden bolletjes drongen diep in het lichaam door en maakten  ruim 120 wonden (30 slagen met 2 koorden?). Later hebben artsen aangetoond dat dergelijke geseling behalve onbeschrijfelijk pijnlijk ook dodelijk kan zijn door het blokkeren van de nieren, het veroorzaken van hartinfarcten en blijvende krampen. Op Jezus’ hoofd werd een doornenkroon vooral achteraan ingedrukt. Op de rug zijn de vele wonden van het dragen van de dwarsbalk van het kruis te zien. De nagels voor de kruisiging werden door de polsen/handen gedreven. De pijn was zo immens dat de duim helemaal naar binnen getrokken werd en ook niet zichtbaar is op de lijkwade. De nagels door de voeten moeten eveneens een enorme pijn veroorzaakt hebben. Zijn benen zijn niet gebroken. Dit gebeurde bij de andere gekruisigden wel om te beletten dat ze zich nog konden oprichten om te ademen. Jezus’ hart werd met een lans doorboord, waaruit  bloed en serum vloeide. Barbet bevestigt meteen ook de echtheid van wat het Evangelie vermeldt over het zweten van bloed in de Hof van Olijven. Bij extreme angst worden de poriën zo verwijd dat het zweet zich met bloed vermengt. De afbeelding van het gelaat vertoont wonden en overvloedige bloedingen. Rond de weergave van de gebroken neus werden pollen aangetroffen die toen veel voorkwamen in de straten van Jeruzalem. Vermoedelijk is deze man op de grond gevallen of brutaal geduwd.  

Deze lijkwade als kostbaarste christelijke relikwie bleef niet gespaard van een grote leugencampagne. In oktober 1988 ging het nieuws de wereld rond dat deze lijkwade een vervalsing zou zijn uit de middeleeuwen, (tussen 1260 en 1390!) op grond van een radiocarbon 14 onderzoek, uitgevoerd door de laboratoria van Oxford, Zurich en Tucson (Arizona), onder leiding van het Brits Museum. Vanaf het begin rezen er echter grote twijfels over de betrouwbaarheid van deze conclusie. Twee internationale wetenschappelijke verenigingen toonden onomstootbaar de valsheid van deze conclusies aan en de authenticiteit  van de lijkwade: STURP  (Shroud of Turin Research Project) en CIELT (Centre Internationale pour l’Etude du Linceul de Turin). Er volgden nog merkwaardige ontdekkingen: het doek is geweven in “visgraat” (chevron), uit de eerste helft van 1e eeuw  in Palestina, de vele verschillende pollen op het doek komen eveneens uit het Palestina van die tijd. Op de ogen werden resten van afbeeldingen gevonden van muntstukken (om de ogen te sluiten) met de tekst: “Kaisar Tiberius”, een geldstuk van de jaren 30-32!

De geschiedenis van de lijkwade is een verhaal op zich. Het doek is van Jeruzalem naar Edessa verhuisd, vervolgens naar Constantinopel,  Athene, Parijs, Lirey … voordat het  in 1579 in Turijn bewaard werd. Sinds 1983 is het eigendom van de paus, gegeven door Umberto II, op voorwaarde dat het in Turijn blijft. Het vertoont tekens van verschillende  branden en van waterschade.

Hierbij dient  nog de zweetdoek (soudarion) vermeld te worden. Deze werd tot 614 in Jeruzalem bewaard en sinds 812 in een speciaal daarvoor gebouwde crypte in de kathedraal van Oviedo (Spanje). Dit doek werd rond het hoofd gewonden en is uit dezelfde tijd en van dezelfde aard als de Lijkwade. De bloedvlekken geven de afdrukken van wonden van het hoofd, overeenkomend met de vlekken op de lijkwade. Het bloed is eveneens afkomstig van de groep AB. Deze zweetdoek vormt samen met de lijkwade een belangrijk getuigenis van het lijden van Jezus.

De boeiende ontdekkingen rond deze dierbaarste relikwie van alle tijden gaan onverminderd verder. In de kathedraal van Santa Maria de la Asuncion te Coria (ten westen van Madrid, Spanje) wordt een kostbaar doek bewaard, dat verondersteld wordt het bovenste, versierde tafelkleed te zijn, gebruikt bij het Laatste Avondmaal. Het vertoont hetzelfde weefsel en dezelfde grootte als de lijkwade van Turijn. Het is perfect mogelijk dat de lijkwade van Turijn het tweede, onderliggende tafelkleed was, in aller haast genomen om Jezus nog voor het begin van de sabbatrust te begraven. Immers, men kon onmogelijk nog een smetteloze, nieuwe lijkwade gaan kopen.

Wie is deze man? Een Semitisch type, in de volle kracht van zijn  leven, harmonisch gebouwd, nagenoeg 2 m groot, gegeseld, gekruisigd, met tekens van een doornenkroon op het hoofd, met uitgerukte baard, geheel geradbraakt, gestorven door totale uitputting, verschrikkelijke krampen en uiteindelijk gestikt. Met een lans werd zijn hart doorboord. De lijkwade vertelt zijn onvoorstelbare lijden van 3 uur lang.  Zijn huid en spieren, iedere hartklop en ademhaling, handen en voeten, waarbij de nagels de zenuwen raken, de immense dorst en uitgedroogde slijmvliezen, de onophoudelijke krampen … een oceaan van pijn. De kans dat het iemand anders zou zijn dan Jezus van Nazareth, wiens Passie in detail beschreven wordt in de Evangeliën en die stierf op het kruis (vrijdag 7 april 30 om 15.00 u?) is nagenoeg onbestaande.

Wanneer een man met gestold bloed van een doek wordt genomen, veranderen de tekens grondig door het losrukken en verwijderen van de gekwetste. Op de lijkwade is hiervan niet de minste verandering merkbaar. Het doek kan onmogelijk door mensenhanden van het lichaam genomen zijn. Op die wijze toont de lijkwade de Passie én de Verrijzenis van Jezus. De heilige Cyrillus van Jeruzalem (+ 386) zegt reeds: de lijkwade is een getuige van de Verrijzenis! Overigens, het gelaat straalt, ondanks de verschrikkelijkste martelingen, een mysterieuze schoonheid uit: een onuitsprekelijke sereniteit, een innerlijke kracht, rust en vrede! (Overvloedige literatuur : https://www.lesalonbeige.fr/le-saint-suaire-de-turin-un-signe-pour-notre-temps/). Volgende keer: hoe deze lijkwade  ook een boeiend getuigenis is van Jezus’ verrijzenis!        

 P. Daniel

Flitsen

De Goede Week begonnen we eigenlijk al een dag vroeger, nl. met de “zaterdag van Lazarus” met lange officies waarin de opwekking van Lazarus centraal staat (Johannes 11). Het is het meest spectaculaire wonder dat Jezus voor iemand verrichtte.

Palmzondag is hierop een vervolg: een maaltijd ter ere van Lazarus’ verrijzenis, zijn zus, Maria, zalft Jezus met kostbare parfum en een enthousiaste  menigte zorgt voor een feestelijke intocht van Jezus in Jeruzalem, gezeten op een ezel (Johannes 12). Vele eenvoudige mensen geloven in Hem, maar de religieuze leiders zijn woest en zijn vast besloten om Hem en ook Lazarus ter dood te brengen. Na de uitgebreide byzantijnse eucharistie koos ieder een gepast feestelijk kledingstuk en maakten we mét ezelin en haar jong een kleine tocht in de tuin. We zochten daarna  een plaats in de tuin voor onze picknick.

Lees verder