Israëlische aard’rijk’skunde

Samenvatting Aardrijkskunde Hoofdstuk 10: Conflicten

Israëls grondgebied weidt verder uit. De nederzettingen op de westelijke Jordaanoever, de Syrische Golanhoogte, omstreden Libanese territoriale wateren… Dat in deze twee laatsten olie/gasbronnen gevonden werden is puur “toeval”. De uitbreiding van ‘s lands grenzen wordt quasi door iedereen – behalve de VSA – afgekeurd. Zonder dat er gevolgen aan verbonden zijn.

En waarom dat er geen gevolgen mogen, resp. kunnen aan verbonden zijn, verklaart u deze jonge dame:

Netanyahu klonk triomfantelijk: “Het is tijd Israëlisch recht te gebruiken en aan een volgend glorierijk kapittel in de geschiedenis van het zionisme te beginnen!”

Ergens valt het wel te begrijpen dat Israëls grondgebied moét uitrekken vermits de bevolking ook toeneemt. Ter vergelijking: 1970: 2.813.749 inwoners, 2020: 8.640.535 inwoners (= 400/km2), oppervlakte 21.640 km2, jongere bevolking met vruchtbaarheidscijfer 3.04. (…) Het land b – zelfde vergelijking: 1970: 9.632.180 inwoners, 2020: 11.584.111 (=383/km2), oppervlakte 30.280 km2, oudere bevolking met vruchtbaarheidscijfer van 1.71 (…)

Binnen Israël zouden volgens het Israëlische Statistiekenbureau 1.890.000 Arabieren (Palestijnen) leven, goed voor 20,95% van de totale bevolking. (…) Het is deze groep en de ultra-orthodoxe joden die voor de grootste bevolkingsgroei zorgen.

Wat betreft de annexatie van de nederzettingen op de westelijke Jordaanoever: de Duitse regering – de erfzonde indachtig – voelt zich alvast niet geroepen de kastanjes uit het vuur te halen.

Oud werd nieuw

Geen historische beelden, geen getrukeerde film. De Pruisen leidden het Chileense leger op en dat kan men vandaag nog vaststellen. Paradepas en feldgraue uniformen. Misschien is het tijd dat de Chilenen de Duitsers een wederdienst leveren en hen terug een vaderlandsgevoel bijbrengen. Huidige EU-voorzitster von der Leyen heeft dit deskundig – de erfzonde nietwaar? – tijdens haar passage als defensieministerin kapot gemaakt.

Voor de geïnteresseerden: elk jaar viert men in Chili de Legerdagen, op 19 september in Santiago en overmorgen – 21 mei – de Marinedagen in Valparaiso.

We kunnen het niet laten… vergelijk even met “onze” parade. Het land b is internationaal beroemd voor de chocolade, de wafels, bier, de talenkennis der politici én de paraatheid der strijdkrachten:

Mariamaand in mineur (2)

De Mariakapel uit 1438 is het enige overblijfsel van het roemrijke pelgrimsoord aan het Marikenpad, (De) Horst bij Schoten.

Dit lied – De Veldkapel – hebben wij lang geleden geleerd in de lagere school. Het was de tijd dat wij in ons eerste communiekleedje/pakje deelnamen aan de processie. Het was de tijd dat wij zelf nog in de klas papiersnippers knipten. Het was de tijd dat je voor het uitstrooien geen GAS-boete kreeg. Het was de tijd dat we een missaal, een juwelenpotje, een koffiekop met bordje en versiering met gouden letters “Herinnering aan mijn h. communie” geschonken kregen… en er zelfs blij mee waren. Het was de tijd dat het een eer was als je een geborduurde altaardoek, een schrijn, een collectebus mocht dragen…

… Het was de tijd die nooit meer terugkomt. En dat stemt ons veel droeviger dan de beperkte vrijheidsberoving waarin we momenteel leven.

De veldkapel

Het wemelt in de mei van blonde kleinen
Nabij de veldkapel
De takken van de grote linde deinen
Rondom de veldkapel
Maria hoort de zoete litanie-en
Der boeren kinderen en der honig bieen
Ave Maria ave Maria

Een paradijs van bloemen ziet men spruiten
Nabij de veldkapel
Terwijl de vogels in de takken fluiten
Rondom de veldkapel
Maria hoort in t’heilig avond zwijgen
Een jubelpalm van nachtegalen stijgen

Het koele dorpken ademt niets dan vrede
Nabij de veldkapel
Zijn sluimer is een enkele reine bede
Rondom de veldkapel
Maria hoort , terwijl de sterren glanzen
De naklank van de laatste rozenkransen

Kunst komt naar je toe (5)

Hof van Busleyden is een indrukwekkend Bourgondisch stadspaleis, waar Thomas More, Erasmus en Margareta Van Oostenrijk over de vloer kwamen. Familievriendelijkheid staat hier centraal, en daarom ontdek je de indrukwekkende collectie samen met de kinderburgemeester van Mechelen. Wedden dat je mond openvalt bij de pronkstukken van het museum, de “besloten hofjes”?

Nog meer weetjes bij https://www.hofvanbusleyden.be/museum-in-huis

Bizet: Carmen

Iemand geïnteresseerd in een gratis ticket voor de Carmenopvoering in de Scala van Milaan? Het weder gaat vandaag omslaan, een gelegenheid om te genieten van mooie muziek in een prachtig decor.

Carmen wordt tegenwoordig wel de meest populaire opera ter wereld genoemd. Toch werd de Franse componist Georges Bizet (1838 – 1875) van alle kanten tegengewerkt om het meesterwerk op de planken te krijgen. Men noemde het stuk een onzedelijke liefdesstory die absoluut niet door de beugel kon. Van hogerhand moest hij het stuk dan ook kuisen. Enkele maanden na de dood van Bizet beleefde Carmen een ware triomftocht door de Europese operahuizen. Ondanks de stevige kritiek rondom de opera voorspelde de grote componist uit die tijd, Peter Tsjaikovski, dat Carmen binnen tien jaar de populairste opera zou zijn.

De opera Carmen beleefde haar premiere op 3 maart 1875 in Parijs. Carmen kan beschouwd worden als een van de eerste opera’s in het genre Verisme. Dit operagenre geeft aan dat het gaat om een alledaags thema met gewone mensen. De opera is gebasseerd op een novelle van de Franse schrijver Prosper Mérimée (1803 – 1870).

Aan een druk plein in het Spaanse Sevilla bevindt zich een sigarettenfabriek en een kazerne. Een dagelijks tafereel is het commentaar van de soldaten en hun hunkerende blikken naar de flirtende fabrieksmeisjes. Het mooiste meisje is het kokette zigeunerinnetje Carmen. Zij heeft haar oog laten vallen op sergeant Don Jose, maar deze heeft reeds een meisje en trekt zich weinig van Carmen aan. Als Jose eindelijk op de avances van Carmen ingaat is het eigenlijk al te laat. Carmen heeft haar hart verpand aan de beroemde stierenvechter Escamillo. Door jaloezie gedreven vermoordt Jose zijn geliefde met een dolk. De hele opera is een muzikaal feest. Toch enkele hoogtepunten: L’amour est un oiseau rebelle, En vain pour éviter, La fleur que tu m’avais jetée, Je dis que rien, Dút-il m’en coúter la vie en het beroemde Toreadoren lied.

Great Opening Night 2019 at La Scala Opera House | Where Milan

Het Scala in Milaan is het grootste en oudste operagebouw ter wereld. Keizerin Maria Theresia van Oostenrijk gaf in 1776 opdracht voor de bouw. In 1778 opende het Scala voor het eerst zijn deuren. Wanneer je op de Piazza della Scala aankomt en je het gebouw zo voor je ziet staan, valt de voorgevel stiekem een beetje tegen. De buitenkant is namelijk redelijk sober, maar zodra je binnenkomt wordt je verrast door een rijkelijk versierd interieur met als hoogtepunt de kroonluchter. Het Scala staat voornamelijk bekend voor zijn uitzonderlijke akoestiek. Salieri was de eerste die optrad in de Scala, en snel daarna traden ook vele andere beroemde componisten in zijn voetsporen zoals Puccini, Bellini en Verdi. (…)

Ondertiteling en geaut. vertaling via icoontjes onderaan.

Mariamaand in mineur

De Mariakapel uit 1438 is het enige overblijfsel van het roemrijke pelgrimsoord aan het Marikenpad, (De) Horst bij Schoten.

Het wordt een triestige Mariamaand. Geen versierde kapelletjes. Geen papieren bloemen. Geen kaarsen. Geen nieuwe figuren in het wit zand. Geen rondgang met koor. Geen viering in kerk of kapel. Hopelijk kan dit op 15 augustus enigszins goedgemaakt worden. Onze redactie zal alvast elke maandag van deze maand een Marialied plaatsen:

O reinste der scheps’len, O moeder en Maagd, Gij, die in uw armen het Jezuskind draagt Maria, aanhoor onze vurige bêe Geleid ons door ‘t leven, o Sterre der zee O Sterre der zee, o Sterre der zee

Geleid ons door ‘t leven, o Sterre der zee Bedreigen ons noodweer of storm op onz’ baan Is ‘t scheepj’ onzer ziel in gevaar te vergaan Bedaar, o Maria, de storm op uw bêe Stort hoop ons in ‘t harte, o Sterre der zee O Sterre der zee, o Sterre der zee stort hoop ons in ‘t harte, o Sterre der zee

Maria, als gij onze schreden geleidt Schenkt gij ons uw licht en uw zegen altijd Dan landen wij veilig ter hemelse rêe En danken u eeuwig, o Sterre der zee O Sterre der zee, o Sterre der zee en danken u eeuwig, o Sterre der zee.

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Is de catastrofe die nu over de wereld komt, een straf van God of van de natuur?   Het is een  delicate vraag die een genuanceerd antwoord verdient.  Het christelijk geloof erkent de onafhankelijkheid van de aardse waarden. God is de Schepper van alles. Hij heeft aan alle dingen hun eigen goedheid en waarheid, hun  eigen structuren  en wetten gegeven en houdt alles in stand. Hij heeft aan de mens  de taak gegeven deze wetten steeds beter te leren kennen en te gebruiken tot lof van God en tot heil van de mensen. Op deze juist begrepen ‘autonomie van het aardse’,  heeft de katholieke Kerk de universiteiten opgericht en tot bloei gebracht.

Het herinnert mij aan een uitspraak van prof. Jérôme Lejeune (+ paasmorgen 1994). Op 24 juli 1991 nodigden we hem uit om te spreken op de Vijfdaagse Geloofsdagen te Hoogstraten. Zoals steeds legde hij in een schitterende  toespraak uit dat de levens-geschiedenis van ieder mens begint met de conceptie. Vanaf dat ogenblik dienen we de  waardigheid van een menselijke persoon te erkennen. Een jongere vroeg hem: “Professor, is aids een straf van God?” Zijn geniaal antwoord luidde: “God vergeeft altijd, mensen vergeven soms en de natuur vergeeft nooit.” Hij wilde de menselijke verantwoordelijkheid benadrukken.

Une exposition sur le généticien français Jérôme Lejeune ...

Onverantwoord gedrag brengt zijn eigen ontwrichting mee. Zo is het ook met hormonale  contraceptie. Wanneer je een uiterst verfijnd en subtiel organisme van vruchtbaarheid brutaal onderdrukt, heeft dit onherroepelijk ernstige fysische en psychische gevolgen. Dit “intrinsieke kwaad” wordt door vele ‘grote’ theologen nog steeds hooghartig weggehoond. Zij blijven de illusie koesteren dat “de goede bedoelingen” alle kwaad vanzelf verdrijven!  Dit zijn straffen, als je wil, die de mens zichzelf op zijn  hals haalt en die God toelaat. God doet al het mogelijke om ons te laten delen in de volheid van zijn liefde en vreugde. Van onze kant kunnen wij daarin slechts delen door vrijwillig toe te stemmen. Zonder vrije wil onzerzijds heeft liefde geen zin. Ouders die hun kinderen liefhebben zullen hen ook af en toe straffen om hen wakker te schudden opdat zij hun vrije wil voor het goede zouden leren gebruiken.

Zo kan deze zogenaamde pandemie ons wakker schudden opdat we onze mogelijkheden gebruiken voor een goede samenleving, die niet gericht is op het nog rijker maken van super rijke bankiers, wapenbazen en hun oorlogen, het nog meer plunderen en uitbuiten van arme volken. Het is een roep om zorg te dragen voor elkaar in plaats van conflicten uit te lokken, om de meest behoeftigen en weerlozen te helpen, solidariteit en samenwerking na te streven  in plaats van een ziekelijke “concurrentie”. Het is een uitnodiging om terug te keren naar de eenvoud van het Evangelie: God bovenal beminnen en de naaste zoals onszelf. Een grote hindernis in de huidige westerse beschaving is hierbij de opgeschroefde  angst voor lijden en dood.

Jazeker, van nature zijn we daar bang van. Wie echter beseft dat dit aardse bestaan niet ons hoogste levensdoel is en dat wij geroepen zijn  om te delen in het volle geluk in God, richt zijn hart ook daarnaar en aanvaardt dat lijden en sterven de noodzakelijke wegen zijn om verenigd te worden met God in Christus’ verrijzenis. Laten we het mogelijke doen om lijden en sterven te verzachten maar tegelijk alle naïviteit hier omtrent afleggen. Lijden en dood horen bij ons leven en hebben wij nodig om bevrijd te worden van onze oude sterfelijke mens en over te gaan naar het eeuwige, nieuwe leven in God. Deze drang draagt ieder mens diep in zich, zoals de hl. Augustinus ongeveer zestien eeuwen geleden het in het begin van zijn “Belijdenissen” schreef: Ons hart is onrustig totdat het rust in U, God.

P. Daniel

Vrijdag 1 mei 2020

In de geest van de Paastijd

De derde paaszondag is in het oosten gewijd aan de vrouwen die Jezus ‘Lichaam wilden balsemen: de myroforen of parfumdames. Ze worden vereerd omwille van hun hartstochtelijke liefde, die sterk, trouw, volhardend en creatief is. In het westen staan “de Emmaüsgangers” centraal (Lucas 24, 13-35). Deze Bijbeltekst is werkelijk een praktische handleiding voor innerlijke genezing. Deze twee mannen delen met elkaar onderweg hun diepe pijn en verwarring (wat meer waard kan zijn dan een duur bezoek aan een psychiater), ze erkennen in hun grenzeloze droefheid toch het kleine lichtpuntje van de vrouwen die zeiden dat Jezus leefde. Vervolgens luisteren ze naar Jezus zonder te weten dat Hij het is, ze nodigen Hem uit, herkennen Hem bij “het breken van het brood” en keren  onmiddellijk terug om hiervan te getuigen. Na de mis hebben we alle kaarsen gezegend: de gewone kaarsen, de kleine en grote sierkaarsen.

Caravaggio: Avondmaal in Emmaüs (1601)

De te schilderen planken hebben een eerste laag gehad en een deel heeft al een tweede laag gekregen. Blijkbaar waren het geen 3000 planken doch slechts de helft. De andere helft moet nog komen. Woensdag worden op hetzelfde dak zonnepanelen (ons toegezonden vanuit Indië) geplaatst, waarbij de minister van “réserve” aanwezig is. Vorige week hadden we al aan een ziekenhuis in Idlib zonnepanelen kunnen geven. Deze panelen worden voorlopig hier geplaatst om te testen. Ze zullen uiteindelijk dienen voor instellingen of mensen waar ze het meest nodig zijn. En de vrouwen uit Qâra die we destijds hielpen om de “blote voetenschool” in Indië te volgen en daar een opleiding kregen in het vervaardigen en installeren van deze zonnepanelen, zullen hier het materiaal komen halen en installeren waar het nodig is.

Lees verder