Quo vadis, Syria?

Het lijkt wel alsof de rest van de wereld Syrië vergeten is. De media geven af en toe nog een kleine blijk van aandacht, vooral dan om de Syrische regering een veeg uit de pan te geven of om haar bondgenoten een hak te zetten, maar verder is de teneur eerder gelaten. Er wordt zelfs niet voor de Syrische bevolking gebeden.

Gisteren vierden de Syriërs hun onafhankelijkheidsdag: 73 jaar geleden verliet de laatste Franse soldaat het Syrische grondgebied.

Ook de Druzen in de Golanhoogte (video):

Afbeelding kan het volgende bevatten: 3 mensen, tekst

1. The Battle of Maysaloun معركة ميسلون
2. The Great Syrian Revolution الثورة السورية الكبرى
3. Birth of the Syrian Constitution ولادة الدستور
4. First Elected President of Syria: Mohamed Ali AlAbed اول رئيس لسورية محمد علي العابد
5. The 60 day Strike and the Franco-Syrian Treaty الاضراب الستيني و المعاهدة الفرنسية
6. The Iskenderun Brigade سلخ لواء إسكندرون
7. Entry of the English troops with the Free French Forces دخول القوات الانكليزية مع قوات فرنسا الحرة
8. Birth of the first Syrian Army ولادة الجيش السوري
9. Evacuation of the last French Soldier from Syrian lands

Lees verder

Een klein lichtje in de immigratieduisternis

De Italiaanse binnenminister, Matteo Salvini, weet wat hij wil: door consequente maatregelen, die in hoofdzaak tegen bootmigranten gericht zijn, heeft hij de immigratiecijfers in Italië met 80% doen verminderen.

Dit en veel meer staat in het jaarverslag 2018 dat door het DIS (Dipartimento delle Informazioni per la Sicurezza), de nationale veiligheidsafdeling van het binnenministerie, aan het parlement voorgelegd werd. O.a. ook dat het “criminele beleid” van de massa immigratie nog steeds behouden blijft.

Eigenlijk moet men zich ter bevestiging hiervan slechts de vraag stellen: waar komen de talrijke, tientallen kilo’s zware rubberen opblaasbare boten vandaan, waarmee de vooruitziende “drenkelingen” zich vanaf de Noord-Afrikaanse kust naar een “reddingsboot” begeven? Dat ze die 2000 km door de Sahara gesleept hebben is onwaarschijnlijk. Ergo: ze liggen op de vertrekplaats gereed voor een volgende lading gelukzoekers. Zo vermeldt het verslag de betrokkenheid van de Soedanese maffia in de oase Koefra, van waaruit ze de migratiestromen uit de Hoorn van Afrika organiseren en geeft inzicht in de nevenbranche, waarbij veelbelovende immigranten opgesloten en hun familie gechanteerd worden opdat deze een losgeld betalen.

Hiervoor zijn naast een vlot lopende organisatie ook omvattende investeringen nodig. Voor deze accepteert men graag financiële steun van niets vermoedende sympathisanten. Vooral de welkomlobby heeft boter op het hoofd. Een opvallende sponsor is bv. de Münchener kardinaal Reinhard Marx, die voor de “drenkelingenredding”‘ 50.000 euro uit de kerkbegroting vrij gemaakt heeft. De bedragen die Soros uittrekt zijn vanzelfsprekend van een heel andere orde.

Anderzijds brengt de mensensmokkel op zich ook een behoorlijk bedrag in kas. Niemand werkt graag gratis; zeker de twee Afrikaanse maffia organisaties niet die zich op de mensentransportbranche gestort hebben. De Italiaanse journalist Daniele Pozzati reageerde op het verslag: “De acties van criminele organisaties en netwerken bevatten alle fases van de handel: het publiceren van het aanbod – de dienstverlening – in sociale media, waarbij zowel de afstanden, de transportmogelijkheden, de tarieven en betalingsmethodes als de ondersteuning in de bestemmingslanden aan de geïnteresseerde wereldreizigers bekend gemaakt worden.” De Camorra zou verschillende kampen in Zuid-Italië “beheren”.

Daar bovenop zijn er binnen en rond de smokkelhandel contacten met het islamitische extremisme. Volgens het onderzoek van het DIS is het risico niet denkbeeldig dat “illegale immigratiekanalen voor het transport van extremisten uit de Sahara naar Europa gebruikt worden”. Deze infiltratie zou “sporadisch en niet structureel” aanwezig zijn.

Het DIS vermeldde de ontmaskering van een criminele organisatie van Tunesiërs, Marokkanen en Italianen. Deze groep was volgens het DIS zowel in het Tunesische Nabeul als in de Siciliaanse provincies Palermo en Trapani actief: “Djihadisten, die op het internet met radicale propaganda actief zijn, vinden we ook terug bij deze criminele organisatie”. Het ging daarbij in hoofdzaak om de levering van vervalste documenten.

Kortom: het immigratiesysteem bestrijkt zowel het islamitische extremisme, de maffia organisaties met verschillende nationaliteiten, de illegale smokkelaars als de Gutmenschenverenigingen die de smokkelaars mee financieren… tot zelfs de kardinaal in München. En ja, meestal kennen de talrijke en verschillende partijen elkaar niet, hebben zelfs niet hetzelfde doel voor ogen behalve dan de arme, vervolgde Afrikaanse sukkelaars naar Europa te brengen zodat wij ze hier kunnen soigneren. Maar daarvoor werken ze samen, bewust of onbewust. Als er een schakel uitvalt, verzwakt de ketting.

In het Italiaans wordt de immigratiewaanzin „il business dell’ accoglienza“ genoemd, waar „accoglienza“ met “gastvrijheid” of “opname” vertaald moet worden. Schrijfster Francesca Totolo heeft een boek over de “gastvrijheidshandel” geschreven. Daarin maakt ze nog meer duidelijk: “De VN horen ook tot de immigratiehandel”, verwijzend naar het “Project Replacement Migration” (2000). In dit “project” wordt aanvaard dat de massa immigratie de Europese verouderende bevolking zou moeten vervangen, vooral in Italië en Duitsland. Bijgevolg: een gemeenschappelijk project van de VN, van de EU en de z.g. globalisten met het doel de arbeidskosten te doen dalen en de invloed van de vakbonden te doen inkrimpen”.

Afbeeldingsresultaat voor "Project Replacement Migration"

Het opvallende succes van Salvini – -80% illegalen – doet denken aan het gewenste resultaat – de sluiting van de Balkanroute – van de Hongaarse premier Viktor Orbán. Noch hij, noch Salvini krijgen daarvoor dankbetuigingen van de politieke elite in de EU-commissie of bij individuele lidstaten. Integendeel.

Mijmerend bij Borms

Overmorgen, zondag 14 april herdenkt de Vlaamse Beweging voor de 73ste keer dr. August Borms.

Geen fotobeschrijving beschikbaar.

Onze redactie wil het gedicht dat Willem Elsschot aan hem wijdde nog eens vanonder het stof halen. Bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl) verneemt u meer over het ontstaan, definitieve vorm in 1947 en uiteindelijke publicatie in 1957:

Het Borms-gedicht van Willem Elsschot verscheen voor het eerst integraal in de eerste editie van het Verzameld werk (1957). Tien jaar eerder was het na een vrij lang creatief proces ietwat moeizaam tot stand gekomen. Pas bij de tiende versie was het voor hem voltooid. (…)

Ook in Finland wordt de vrije meningsuiting aan de ketting gelegd

 Youtubesta otettu kuvakaappaus, jossa näkyy pysäytyskuva perussuomalaisten eduskuntavaalikampanjavideosta (V niin kuin ketutus).

Het Finse filmketen Finnko heeft geweigerd een campagnefilmpje van de Finse Partij, met de titel “Een verhaal van woede” (vrije vertaling “A story of being seriously pissed of”, voor de komende verkiezingen nog uit te zenden.

Het filmpje is als een stripverhaal gemonteerd en verscheen in het Fins en Engels.

U vraagt zich wellicht niet af waarom, vermits u de reden wel vermoedt: “racisme”… immers – we citeren – “Finnko verdedigt verdraagzaamheid, vrije meningsuiting en democratie en aanvaardt geen racisme of discriminatie”.

Oordeel zelf:

We vatten de 6 minuten durende film even samen. Het vertelt het trieste verhaal van het huidige Finland en van elk ander westers land.

“Er was eens een kleine natie, bevolkt door tevreden en gelukkige mensen. De bevolking van dit land hield van hun land, van hun onafhankelijkheid waarvoor ze een hoge prijs betaald hadden.
Op een dag besloten de democratisch gekozen leiders van dat land hun beloftes te verraden.
Zij hadden nl. vastgesteld dat als ze hun macht op verschillende manipulatieve wijzen gebruikten ze ongelooflijk rijk konden worden.
Zij wilden afstand doen van hun vaderlandse cultuur, van hun tradities en waarden.
Zij misbruikten hun legislatuur en belastingheffingen om hun eigen volk meer en meer leeg te roven én tegelijkertijd de deuren van het land wijd open te zetten voor vreemde landen.
Zonder rekening te houden met de veiligheid van het eigen volk, openden deze leiders hun poorten, lieten iedereen binnen, zelfs zij die noch opvang of een veilige omgeving nodig hadden.

De leiders palmden ‘s lands media in en veranderden ze in hun eigen propaganda machine.
Zij die het aandurfden tegen te spreken werden gemuilkorfd en als criminelen behandeld.
Het land dat ooit een veilige haven was voor vrouwen en kinderen bestond niet meer.
Volens de leiders moest iedereen zich aan de nieuwe orde aanpassen en – vooral – niet toe te geven aan haat of angst.
De jaren gingen voorbij en het volk werd bozer en bozer. De boosheid werd omgezet in energie en de energie werd een monster, dat op jacht ging en de schuldigen vond. Het was onmogelijk te ontsnappen aan de woede van het volk.
De leider smeekte om genade en beloofde het land weer in goede banen te leiden, maar het volk nam geen genoegen met beloftes.
Tenslotte beloofde de leider theatraal alles te zullen rechtzetten, af te treden en van het podium te verdwijnen.
Toen het monster dit vernam verdween het als rook in de lucht, maar het zou bij de eerste tekenen van bedrog terugkeren als redder van het volk.

Vanzelfsprekend bestaat er geen woedend monster. En het zal ook niet komen en iedereen redden.
De oude partijen zullen hun doelstellingen niet veranderen. Maar als u verandering wilt, dan moet u daarvoor stemmen. Gebruik uw macht.”

Einde.

Global filmjätte stoppar Sannfinländarnas valfilm

Gedachten in gedichten

Eens komt het uur…

Sinds ’14 zijn er in dit land geen Vlaamse eisen meer.
Mirakel? Niks mirakel, maar doordachte strategie
die vruchten dragen zal; je zal wel zien, Mevrouw, Meneer,
hoe fors de leeuw zal klauwen na zijn diepvriestherapie!

Al lijkt hij jullie onderkoeld, de leeuw is ver van zwak.
Intgendeel, de diepvrieskuur houdt onze leeuw op kracht
en is ‘t momentulm daar, dan breekt hij door het diepvriesdak,
tot francofoon gejammer: Neen, dàt had geen Waal verwacht!

De Vlaamse staatsmanskunst kan node overschat voorwaar,
als ‘t Vlaamse grut zich maar niet moeit met Grote Politiek,
maar braaf betalen blijft aan ‘t zuiden zonder flauw misbaar.
Tart rustend la belgique en pluk de vruchten der Taktiek!

De Vlaamse staatsmanskunst slaat in ‘t belgieksken nooit op hol
en krijgt daarvoor van ‘t Hof een compliment met mondjesmaat
en oergeduldig voort betaalt het Vlaamse grut de tol,
tot plots het diepvriesvak ontdooit en ‘t uur der Vlaemsche Zege slaat,
… iets te laat…

Hector van Oevelen
‘t Pallieterke 15.3.18

Afbeeldingsresultaat voor lion in freezer