Brussel: Vlaamse hoofdstad?

Sint-Joost-ten-Noode bij Brussel zou met steun van Filips de Goede als parochie naar de pestheilige Judocus van Sint-Joost genoemd zijn. Toch bestond er sinds 1360 (zo’n 30 jaar voor Filips’ geboorte) een Sint-Joostkapel in het gehucht ten Oede (nu ten-Noode door volksetymologie) ten noorden van Brussel, met toestemming van het kapittel van Sint-Goedele.[1]

Wie duimt er voor de “meest belgische kandidaat”?

We vonden de beschrijving van de Eurovisie-deelnemer Jérémie Makiese in de kwaliteitskrant De Standaard. Ergens heeft de krant gelijk: als er sprake is van pure kafka, dan voldoet dit heerschap wellicht aan de voorwaarden.

Of de genaamde Jérémie een goede stem heeft, of zijn lied een meezinger is… doet niet ter zake. Maar wel dat een krant als De Standaard hem de “meest belgische kandidaat” noemt, zegt veel over onze media en welke gedachtenbeïnvloeding ze door onze strot willen duwen.

Hoe denkt een gemiddelde Amerikaan, die van aardrijkskunde niet veel meer weet dan onze kat, dat het land b eruit ziet? Welke bevolking? Welke taal? Welke cultuur? Hebben we nog wel een eigen cultuur? Mogen we die nog hebben?

Is dit nog normaal?

Is er dan niemand die protesteert?

Vrouwen in aanbieding

Wie de laatste jaren naar de Amerikaanse TV-reeks 90 Days Fiancé gekeken heeft, zal in verhouding opmerkelijk veel bruiden uit Oekraïne zien passeren hebben. De meesten zijn wat men noemt “high maintenance”. Goed voorzien van oren en poten, al dan niet met de hulp van een chirurg, vakkundig geschminkt, maar vooral met hoge (… lees ‘dure’) verwachtingen, op zoek naar een buitenlandse echtgenoot.

Wat hebben we daaruit geleerd? Dat er groepen met trouwlustige mannen naar Oekraïne trokken om daar een liefhebbende echtgenote te zoeken en vinden. Liefst minstens een generatie jonger. En met het Amerikaanse K-1 visum quasi 90 dagen op proef. Binnen die periode moet er immers getrouwd worden; zo niet moet de trouwlustige verloofde haar biezen en allures pakken en terug keren waar ze vandaan komt. Iedereen leert zich kennen via een “dating site” – een koppelarij-webstek. De gegadigde man betaalt lidmaatschap en krijgt in ruil een aantal foto’s van charmante dames; als hij in iemand geïnteresseerd is kan hij haar mailen – via de “dating site” – die er per boodschap nog eens aan verdient. Ze “chatten” eerst, gaan vervolgens over naar het volgende stadium “facetimen”, en – ziedaar, het wonder geschiedt – ze worden verliefd. Vervolgens trok de bruidegom-in-spe naar Oekraïne (… of naar een ander land waar de aanbedene verblijft), maakt “fysisch” kennis en zij mag dan – na goedkeuring van de immigratiediensten – haar opwachting maken bij de toekomstige bruidegom thuis. Spannend… Immers, langs beide kanten – zowel de bruidegom als de bruid – werd er vlotjes gelogen. Enerzijds over zijn bezittingen, huis, auto, geld, carrière, anderzijds over haar bezittingen, zoals kinderen die ze vergeten was te vermelden, diploma’s die ze niet heeft en schoonheidsoperaties die ze per se dringend wil laten uitvoeren… zo niet is er geen bruiloft.

We gaan hier nu wel even kort door de bocht, maar in se komt het hierop neer dat hij meestal een groen blaadje wil krijgen, waartoe hij in de VSA geen mogelijkheid ziet, en dat zij haar toekomst wil veilig stellen, omvormen, en dat een kort huwelijk dan een niet zo heel zware prijs is die ze hiervoor wil betalen. Opvallend is ook dat de export-dames dikwijls een modellencarrière ambiëren, waarin de nieuwbakken echtgenoot eerst d.m.v. enkele dure chirurgische ingrepen, moet investeren alvorens zij “ja” wil zeggen. En ook dat de trouwlustige bruidegom dikwijls behoorlijk naïef is als deze gelooft dat zijn 25-30 jaar jonger bruidje (dikwijls jonger dan zijn volwassen kinderen) stapel verliefd op hem geworden is omwille van zijn bierbuik, hoge cholesterol en spaarzame haren. Eens getrouwd blijft hij – of ze nu nog bij hem verblijft of niet – jarenlang financieel verantwoordelijk voor haar.

Dit terzijde. Eerst door de coronacrisis en nu door de oorlog in Oekraïne komt er vooreerst een einde aan de b.g. romances. Het programma loopt intussen wel verder, maar de bruidegommen zoeken hun liefste nu elders, zoals in Midden- of Zuid-Amerika, in Afrika of ergens in een of ander zandbakland.

Er bestond ook de mogelijkheid van een georganiseerde groepsreis mét inbegrepen jachtpartij. Men kon dus erheen reizen en zijn portefeuille behoorlijk ver open trekken om deel te mogen uitmaken van een groep trouwlustige mannen die de even trouwlustige meisjes en vrouwen mochten goedkeuren tijdens een groepsbezichtiging met etentje. Als jagers die hun buit gaan goedkeuren bij de poelier.

Speeddating in Kiev: 650 euro. Waarom zijn de Oekraïense vrouwen geïnteresseerd in een buitenlandse man: de eigen mannen zuipen te veel, in het buitenland valt er meer te rapen en er is bovendien een vrouwenoverschot.

deze video maakt deel uit van een reeks van 3

Intussen zullen er veel van deze dames als vluchtelinge in het westen geraakt zijn; waarschijnlijk nog steeds op zoek naar de Ware. Hopelijk belanden ze niet ergens in een milieu waar er niet echt met een trouwbelofte gelokt wordt.

“Stedeling”

Als het kind maar een naam heeft, dachten we toen we de titel over de mogelijke redder van de tsjevenpartij lazen. In het Duits noemt men dit “um den heissen Brei herumreden”.

Dat het niet erover gaat dat hij in een stad woont, zal u allicht wel begrepen hebben. Ook niet dat hij geen voeling heeft met het platteland. Het gaat eerder om fijngevoeligheden die sinds geruime tijd – op straffe van excommunicatie – niet meer mogen benoemd worden

Dat het erom gaat dat de mogelijke “redder” afkomst, noch uiterlijk mee heeft om een christelijk-Vlaamse partij boven water te houden, te reanimeren, te leiden volgens de te verwachten eigenschappen, mag en zal nergens geschreven of uitgesproken worden. Als deze man het beste is dat de tjevenpartij kan naar voren schuiven om de partij te leiden, dan is deze CD&V niet meer waard te bestaan. En deze mening zal door menig goedmenende lokale politicus gedeeld worden. Zo zie je maar dat als je de wijn te veel aanlengt, er op de duur niets drinkbaars meer overblijft. Arme christendemocratie, arm Vlaanderen….

propaganda 2019

Een mening van Boudewijn Bouckaert

Stemmen gezocht voor Sammy! Waar ze te vinden? De meeste christenen stemmen al lang niet meer voor CD&V en zullen nu helemaal passen. De vrijzinnigen hebben alternatieven genoeg. Blijven nog onze moslims. Die zijn voor het overgrote deel (95%) soennitisch en kunnen het bloed van de sjiieten drinken en Sammy is sjiiet. Gelukkig heeft hij de Lotto onder zich. Daar maakt hij nog een winstkans. Voor Sammy Mahdi, een jonge stedeling, is het platteland terra incognita. Kan stedeling Sammy Mahdi straks plattelandszieltjes winnen voor cd&v?, vraagt kwaliteitskrant DM zich af.

Kan stedeling Sammy Mahdi straks plattelandszieltjes winnen voor cd&v? (demorgen.be)

https://www.kerknet.be/kerknet-redactie/artikel/sammy-mahdi-tertio-%E2%80%98ik-heb-mijn-puzzel-gelegd%E2%80%99

Omvolking: wat is dat???

Niet dat onze redactie het niet begrijpt… maar Conner Rousseau is erin geslaagd zichzelf en het thema weer in de actualiteit te brengen… de hete adem van VB in zijn nek! Op 1 mei bestond hij het zelfs het VB de partij voor de elite te noemen; immers alleen en uitsluitend de sossen zijn de ware kameraden van de wààrkman!

Sint Jan woont al lang niet meer in Molenbeek… als Doper heeft hij sowieso niet veel meer om handen…

Karrewiet, het kinderprogramma van de nullenzender, ging in de aanval om dat te weerleggen wat niet te ontkennen valt. Zo kennen we de poco media:

Enkele sfeerbeelden:

Verwante bijdragen: