Focus… focust op foute foto…

… bij een artikel waarin twee broertjes – “vluchtelingen” het zodanig bont maken op school dat ze uit de school verwijderd worden.

Dit is het verhaal:

Duidelijke titel: Kinderen en opvoeders geslagen. Agressieve broers intimideren (pesten) kinderopvang. Nu dreigen ze buitengegooid te worden.

Volgens de burgemeester zouden de twee broers (1ste en 3de leerjaar – hun leeftijd is onduidelijk…) andere kinderen en volwassen opvoeders/begeleiders herhaaldelijk geslagen en gekwetst hebben. Materiaal werd beschadigd. Straffen hielp niet. De opvang zou al het mogelijke gedaan hebben om de gewelddadige kinderen te temmen. Tevergeefs. Ze werden van de groep gescheiden, maar dat hielp ook niet. Ze liepen ook meermaals weg of verstopten zich. Straffen hadden geen effect: zo mochten ze bv. niet mee gaan zwemmen of aan een andere uitstap deelnemen. Praten met hun ouders bracht ook geen zoden aan de dijk, ook al begrepen zij wel voldoende Duits. Het zijn “vluchtelingen” uit een onbekend land. De jeugdinstanties van de overheid werden ingeschakeld.

Als laatste maatregel – om de andere kinderen, het personeel en de inrichting te beschermen, zou burgemeester Runkel zich nu gedwongen zien de broers de toegang tot de kinderopvang te weigeren. Het regent immers klachten van de ouders der andere kinderen en het personeel heeft ermee gedreigd hun ontslag in te dienen. (…)

En dit is de begeleidende foto bij Focus. Voor hoe dom houden ze ons?

Zwei Grundschüler sollen einen Hort in Bad Lauchstädt derart drangsalieren, dass die Stadt als Träger die Kinder nun rauswerfen will. 

Als gastvrijheid ontaardt in bezetting…

… veel te goed is half zot

Afbeelding kan het volgende bevatten: staande mensen en tekst

Onderstaande blijk van vertwijfeling hebben we geleend bij “John Goolding” op facebook. Hij slaat de nagel op de kop.

” De hele dag van ‘s morgens vroeg tot ’s avonds laat worden we in de media om de oren geslagen met moslims en hun islam. Of we dat nou willen of niet.

Geen fotobeschrijving beschikbaar.

Moslims vinden dat ze worden gediscrimineerd. Moslims vinden dat er haat tegen hen wordt gezaaid. Moslims vinden dat ze te weinig kansen krijgen op de arbeidsmarkt. Moslims vinden dat er te weinig naar ze geluisterd wordt. Moslims vinden dat hun geloof te vaak in een negatief daglicht wordt geplaatst. Moslims vinden dat zij niet serieus genomen worden. Moslims eisen respect.

Maar waarom zou ik in hemelsnaam begrip, laat staan respect, moeten opbrengen voor gecultiveerde domheid? Voor volstrekt willekeurige krankzinnige gebruiken en regeltjes? Voor de inherente onderdrukking van vrouwen en homo’s? Voor ingebakken kindermisbruik? Voor agressie en machogedrag? Voor mohammedanen die elkaar in het Midden-Oosten elke dag weer de hersens inslaan? Een derde deel van alle moslims wereldwijd, ongeveer half miljard mensen, bestaat uit extremisten. Zij vinden dat je iemand mag vermoorden als hij of zij besluit niet langer in Allah te geloven en uit de islam te treden.

Het hele leven wordt tegenwoordig beheerst door gezeik met de islam, gejammer over en door moslims, gezanik over en met Marokkanen, gezeur over en van Turken. Dit slokt de media helemaal op. Non-discussies over of iets halal of haram is. Over wat wel en niet mag tijdens ramadan. En hoe niet-moslims zich dan dienen te gedragen om respect te tonen. Over het gejengel van de islamitische gebedsoproep (azaan) en of we die in de publieke ruimte moeten toestaan. Of er speciale gebedsruimtes voor moslims moeten worden ingericht in openbare gebouwen. Welke muziek je wel of niet mag luisteren als moslim. Of mannen vrouwen de hand mogen schudden, ja of nee. Of sharia-rechtspraak ook in het Westen kan worden ingevoerd voor moslims. Wat de imam ergens van vindt, van ingegroeide teennagels tot ruimtevaart. Of Islamitische Staat, de Taliban, Al Qaida, Boko Haram en al die andere islamitische terreur­organisaties nou wel of geen exponenten zijn van de islam. Of de islam moet worden onderwezen op openbare scholen. Of het uitbetalen van rente is toegestaan. Of vrouwen gescheiden moeten zwemmen of niet. Of het presenteren van onwelgevallige uitslagen van enquêtes onder moslims, nou wel of niet stigmatiserend is. Of imams die joden en homo’s dood wensen wel of geen haatpredikers zijn. Of moslims Westerlingen ‘Fijne Kerstdagen‘ mogen wensen of niet. Gedram over de bouw van megamoskeeën overal in Nederland, zo groot en zo veel mogelijk. Ga maar door. De waanzin houdt niet op.

Je komt niet meer toe aan leuke dingen, zoals muziek, film, literatuur, kunst, hersengymnastiek, wetenschappelijk bespiegelingen, filosofische overpeinzingen, onbelemmerde humor, open gedachtewisselingen, enzovoort, enzovoort. Kortom: de zaken die het leven verrijken en mooi maken. Nee, de hele dag worden we met moslims en hun islam geconfronteerd. Meestal in negatieve zin, met dood, verderf, criminaliteit, misbruik en geweeklaag. Vaak vanwege trivialiteiten in en rondom de islam. En regelmatig in geforceerd positieve zin, omdat het mainstream journaille het tot hun taak rekent om moslims en de islam zoveel mogelijk in een gunstig daglicht te plaatsen. Ter compensatie van al het eerdergenoemde slechte nieuws.

Dit alles maakt mij enorm islam-moe. Ik heb het helemaal gehad met dat eeuwige gejeremieer en die voortdurende exclusieve focus op moslims als zogenaamde ‘slachtoffers’ van onze Westerse maatschappij. Hou toch op! Iedereen die zich een beetje schikt krijgt hier meer kansen dan waar ook ter wereld.

Ik wil eigenlijk helemaal geen tijd verspillen aan die geïnstitutionaliseerde achterlijkheid. Maar ik moet wel, want het dringt zich aan mij op, op een agressieve dominante manier, in de media, op internet, in de samenleving. Het beukt op je in, dag na dag, week na week, maand na maand, het hele jaar door. De enige manier om je hieraan te onttrekken is je volledig af te sluiten. Ik luister en kijk al nauwelijks meer naar de publieke omroep. En de nieuws- en actualiteiten­programma’s van de commerciële omroep zijn al niet veel beter. Ik betrap me erop dat ik steeds minder kranten lees. In de mainstream media is eenzijdigheid troef. Ik voel me geestelijk gegijzeld.

Nederland en de rest van Europa worden steeds minder vrij. Elke dag wordt ons geïnstrueerd hoe we moeten denken over moslims en de islam. Een open samenleving die zich voortdurend moet aanpassen aan de eisen van één groep is geen open samenleving meer. Nog een paar decennia en het vrije Westen is dood. Ten prooi gevallen aan één groep eeuwig verontwaardigde relatieve nieuwkomers, die eisend en jammerend door het leven gaan. Een bevolkingsgroep die nog altijd groeit. Een verongelijkte groep die haar stempel op de Westerse wereld wil drukken. Koste wat het kost. Liefst zo luidruchtig en opzichtig mogelijk.

Ik zie het somber in. Welkom in de toekomst van Europa!”

Discrimineert Zwitserland kunstenaars?

Afbeeldingsresultaat voor niet welkom

Een vraag, resp. titel, die binnenkort met een uitroepteken in de kranten zal verschijnen. Immers: het Alpenland zal in de toekomst buitenlanders, die de Zwitsers willen komen verblijden door middel van een zgn. kunstenaarsvisum, strenger onder de loep nemen. Een recent voorbeeld: de Kosovaarse folklorezangeres Xhevahire Bytyqi, die van de Zwitserse immigratiedienst geen toelating kreeg het land te betreden. De immigratiedienst bekeek het kunstenaars-gehalte van haar eens een beetje beter en kwam tot de conclusie dat noch haar zangvaardigheden, noch haar mondiale uitstraling reden waren om haar toegang tot Zwitserland te verlenen.

Zelfs al voerde ze aan dat ze daar al 15 jaar komt kwelen. Zelfs al kon ze een aanbeveling van een Kosovaarse Zang- en Dansvereniging voorleggen. De Zwitserse immigratiedienst bleef bij de afwijzing. De immigratiedienst werd immers in het verleden overstelpt met aanvragen voor kunstenaarsvisa, die eigenlijk, feitelijk, de ongehinderde toegang van prostitués mogelijk maakte. En daar moest nu eens paal en perk aan gesteld worden, ook al zijn daarvan enkele “kunstenaars” het slachtoffer. (…)

Oordeel zelf. We kozen een kort fragment; alle andere YT-video’s lijken als twee druppels water op deze klaagzang. Het énigste verschil: ze is nu blond.

Huichelarij heeft een systeem

De omgang met de moord op een kind, de moordpoging op zijn moeder en een derde treinpassagier – niet alleen in het Frankfurter station – toont hoe poco media en politici ons ijskoud willen beliegen en bedriegen. Met een doordacht systeem, herkent u het?

  1. Verzwijgen van de dader: Opdat niet ook de minst slimme merkt hoe de vluchtelingen-welkomsage compleet mislukt is, vinden poco media het nodig “zich respectvol te gedragen”. Dit respect wordt geuit door het systematisch verzwijgen van de identiteit/herkomst van de dader. Liefst zou men heel het “incident” helemaal uit de pers houden, maar dat wordt sinds de opkomst van alternatieve media fel bemoeilijkt. Enkele voorbeelden: “Kind geraakt op de sporen in het Frankfurter Hauptbahnhof”… m.a.w. het vermoeden dat het kind onvoorzichtig was en/of dat de moeder niet goed opgepast heeft wordt hiermee aangewakkerd. Of “Kind wordt door trein gegrepen in Frankfurter Hauptbahnhof”… waarmee de schuld impliciet bij de trein gelegd wordt.
  2. Minimalisering: Terwijl enerzijds van de identiteit afgeleid wordt, minimaliseren anderen de daad. Zoals bij de beschrijving “ongeval“, “incident” of “voorval“. De duidelijke moord en -poging wordt ook beschreven met “een duwtje”.
  3. Afleiden van oorzaak en de zoektocht naar schijnoplossingen: in navolging van b.g. berichtgeving stelt een Groene politicus voor dat treinen in de toekomst slechts nog met een slakkengang mogen rijden – treinen zijn immers gevaarlijk, een andere politica wil een streep trekken op de perrons als markering vanaf wanneer een “duwtje” een “incident” kan worden. Voorstellen die de trein als dader of het kind zelf als oncontroleerbaar moeten beschrijven. Dat de moord niet zou gebeurd zijn als men Afrikaanse daders uit Europa zou weghouden… is te rechtlijnig… derhalve racistisch, discriminerend, intolerant… Een soortgelijke “oplossing” bood de CDU die messen in centra wou verbieden… kwestie van de tsunami messentrekkers te doen stoppen. Waarbij de schuld bij het mes gelegd werd.
    Dan kan men meteen ook alle voertuigen verbieden die op een massa inrijden. Of alle sportmanifestaties waarop geschoten wordt. Of… alle penissen, die… u weet wel.
  4. Het riedeltje “alleenstaand geval”. Het aantal alleenstaande gevallen van geweld, verkrachtingen, berovingen, misbruiken, moorden… is niet meer te tellen. Ook van moord(pogingen) door reizigers op de sporen voor een rijdende trein te duwen (interactieve kaart Duitsland). Of op een perfide manier: publicaties van analyses met de échte cijfers hierover zijn alleenstaande gevallen!
  5. Het excuus “verward”. Wat meteen ook een verklaring biedt voor het verlies van hun paspoort en diploma’s.
  6. Omgekeerd evenredig wordt heel snel de identiteit van bio-daders onthuld, met naam, foto, familieverband, kerfstof enz. En die zijn nooit “alleenstaande gevallen” of “verwarde sukkelaars die verzorging nodig hebben”. Integendeel: men wil hiermee duidelijk maken dat er ook een zwarte kern in onze genen zit… waarmee onze redactie – God behoede – geen steen wou gooien naar meer gepigmenteerde aardklootbewoners.

Citaat Gerolf Annemans: “Probeer u de Westerse media en de reacties van de machthebbers, gisteren en vandaag voor te stellen indien een oorspronkelijke Duitser een 8-jarig kind uit Eritrea opzettelijk onder een trein zou hebben geduwd… “

Groen relativeert

Een kind wordt met zijn moeder op de treinsporen geduwd. Zomaar. Een armlengte is blijkbaar niet genoeg. Moet een perronbreedte zijn. Kind sterft. Na twee dagen wordt er in Duitse media eindelijk toegegeven dat de dader niet in het rechtsextreme acitvisme moet gezocht worden. Integendeel. En dan krijg je dit als pleister op de wonde of noem het gerust een mes in de rug:

“Ach. In het autoverkeer sterven jaarlijks meer dan 3000 personen. Zonder veel discussie. In het treinverkeer sterft één persoon. Interview met de baas van de Veiligheidsdienst, minister onderbreekt zijn vakantie. Aub de verhoudingen in het oog houden. “

Voilà. Een Duitse Groene relativeert en houdt de relativiteit angstvallig in het oog, want een blank kind, een bio-Duits kind heeft niet meer waarde dan blikschade. Een kind en zijn moeder (die zich nog kan redden) worden op de sporen van een trein geduwd door Eritreër, die sinds jaren een veilige thuis en toekomst in Zürich aangeboden kreeg. Relativiteit??? Racisme???

Mogen we een voorspelling doen? “Verward”.