“Niet bindende” boeien

Afbeeldingsresultaat voor aan  handen en voeten geboeid

“…Het Migratiepact is geen verdrag, en is dus niet bindend voor de staten die het onderhandeld hebben. Anderzijds staat het bol van verwijzingen naar mensenrechten- en grondrechteninstrumenten, die wel degelijk bindend zijn.  Het Migratiepact bevat zelfs verwijzingen naar verdragen die door de meeste Europese landen niet geratificeerd zijn, en loodst zo toch de rechtskracht van die verdragen in het intrastatelijk recht binnen. Het Migratiepact draagt dus bij – niet meer dan dat maar ook niet minder – tot de creatie van een supranationale, globale rechtsorde waarin het laatste woord door supranationale rechtsinstanties gesproken wordt, en waarop de klassieke democratische instellingen nog weinig impact kunnen doen gelden. Een dergelijke verrechterlijkte globale orde wordt geheel zelf-referentieel; elke externe invloed loopt noodzakelijkerwijze over rechtscolleges.

Ook hier zijn de gevolgen niet dezelfde als internationaalrechtelijke normen niet of niet in gelijke mate primeren op nationaalrechtelijke normen. Het wekt dan ook geen verwondering dat staten als China of Rusland weinig problemen zien in de aanvaarding van een instrument als het Migratiepact; deze staten beschikken in hun rechtsorde over alle instrumenten om de toepassing ervan te sturen.

Anders is het gesteld in staten waar die voorrang wel bestaat. Zoals bij ons…”

Mr. Fernand Keuleneer in “De hiërarchie van rechtsnormen is een bij uitstek “politieke” beslissing”

Lemmingenmentaliteit bij de hoogste rechtbanken

De bronafbeelding bekijken

“Tot slot moeten we durven na te denken over de hiërarchie tussen nationaal en internationaal recht. Tot nu toe gaan we er steeds van uit dat internationaal recht primeert op nationaal recht. Een regel van internationaal recht kan dus leiden tot de niet toepassing van het nationale recht.

Alleen heeft het parlement zich hierover nooit uitgesproken. Het zijn rechters die dit principe hebben geponeerd.

Zo hebben de Raad van State en het Hof van Cassatie in één zin geoordeeld dat het internationaal recht zelfs primeert op de Grondwet.

Veel uitleg valt er niet te lezen in de arresten. Hebben rechters wel een voldoende democratische legitimiteit om zo’n belangrijke beslissing te nemen? Laten we rechters bepalen hoever de soevereiniteit van ons land reikt? Dat is toch een beslissing die aan het parlement toekomt?”

Hendrik Vuye in ‘De val van Michel I was niet meer dan een schimmenspel over politieke macht en postjes’

Mr. Fernand Keuleneer – “expert” over het Migratiepact

De bronafbeelding bekijkenMr. Fernand Keuleneer lichtte de juridische consequenties van het Migratiepact toe:

– Het is met andere woorden perfect mogelijk om het Migratiepact geen deugdelijk instrument te vinden, en toch voorstander te zijn van een beleid dat migrantvriendelijk of zelfs pro-migratie is.
– Het Migratiepact staat niet neutraal t.a.v. migratie, ondanks andersluidende verklaringen in die zin.
– Bovendien biedt het Migratiepact de internationaalrechtelijke basis voor zéér verregaande ingrepen in de nieuws- en opiniemedia…
– … en de staatssoevereiniteit naar internationale en supranationale instellingen en organismen overgeheveld wordt.
– Ten onrechte wordt gesteld dat het Migratiepact slechts “werkafspraken” bevat die geen rechtsgevolgen hebben.
– Staten hebben het Migratiepact onderhandeld, maar zetten vervolgens een grote stap opzij ten voordele van internationale instellingen. Zo wordt bijvoorbeeld een United Nations Network on Migration in het leven geroepen om voor de toepassing van en de controle op de engagementen uit het Migratiepact te zorgen.
– … het Migratiepact wordt ondertussen wel degelijk opgenomen in het corpus van het internationaal recht.
– … Bovendien moet opgemerkt worden dat het Migratiepact méér is dan een gewone resolutie van de Algemene Vergadering; het is een pact, goedgekeurd bij resolutie.
– De “mensenrechten” bieden de objectieve internationaalrechtelijke basis voor subjectief-rechtelijke aanspraken door individuen en groepen (“class actions”)…
– Aan de top van de juridische piramide staan de grondrechten met supranationaalrechtelijke of internationaalrechtelijke status; zij hebben voorrang op alle andere rechtsnormen.
– “Mensenrechten” of “grondrechten” zijn een essentieel bestanddeel van het Migratiepact, ongetwijfeld met het oog op de bescherming van migranten, maar zeker ook met het oog op de realisatie van een nieuwe machts- en bevoegdheidsallocatie in het kader van het global governance project.
– Elke advocaat en andere rechtspracticus weet dat elke wet of andere norm kan worden aangevochten door te verwijzen naar een conflict met een grondrecht, en dat er hiertoe nu reeds tal van mogelijkheden bestaan. Deze mogelijkheden worden door het Migratiepact nog sterk uitgebreid. De centrale rol van de grondrechten in het Migratiepact, samen met het constante gebruik van termen als we commit, we will draw from the following actions, we commit to fulfil the objectives and commitments outlined in the Global Compact, we will implement the Global Compact bieden voor een advocaat/rechtspracticus meer dan voldoende middelen om te argumenteren dat er rechtsgevolgen aan het Migratiepact moeten verbonden worden, ja zelfs dat grondrechten op het spel staan. En het is precies omdat het Migratiepact, waarschijnlijk opzettelijk, zo vele domeinen betreft (holistic and comprehensive– zie voetnoot 2) en zo ruim interpretabel is, dat het voor advocaten en andere actoren van het transnational legal process zo multi-inzetbaar is.
– De vergrondrechtelijking van materies, en van individuele aanspraken of verzuchtingen, brengt hen aan de top van de juridische piramide. Aangezien het om rechten gaat, hebben rechtscolleges het laatste woord en aangezien het om mensenrechten en grondrechten gaat, zullen dat vaak supranationale of internationale rechtscolleges zijn. Deze rechtscolleges zullen zich baseren op het gehele corpus internationaal en supranationaal recht, zoals tot stand gebracht in een permanente interactie tussen internationale instellingen, actoren van de global civil society (waarin staten nog slechts gedecentraliseerde beleidsmakers zijn), en rechterlijke uitspraken over concrete casussen. De vraag moet gesteld worden of wat voorgesteld wordt als “recht” uiteindelijk nog wel recht is, dan wel gejuridiseerde politiek of gejuridiseerde ideologie waarin rechtscolleges grondrechten tegen elkaar “afwegen” en “proportionaliteitstoetsen” uitvoeren waarvoor geen of slechts een ad hoc-gecreëerde juridische basis bestaat.
– Zulks brengt een systeem tot stand dat in die zin nieuw is dat het leidt tot een nieuwe vorm van “democratie”, niet langer gebaseerd op verkozen vertegenwoordigers van naties, maar op een netwerk van supranationale anonieme instellingen en beslissers, die functioneren in een autonoom, zelf-referentieel systeem, niet vatbaar voor een klassiek-democratische correctie.
– Het Migratiepact, zoals vele instrumenten voorheen, lijkt me in de eerste plaats over globale bevoegdheids- en machtsallocatie te gaan, en pas dan over migranten.
– Zoals uit de bovenstaande analyse blijkt, is de verhouding tussen internationaal, supranationaal en nationaal recht de sleutelvraag in gans deze problematiek. Zonder de huidige automatische voorrang van alle instrumenten van internationaal recht zouden initiatieven en instrumenten zoals het Migratiepact veel minder controversieel zijn.

Lees hier de volledige tekst van zijn waarschuwende woorden, die vervolgens vlotjes genegeerd werden.

 

 

Als zelfs Grüne jongens al protesteren tegen justitie in Merkelland…

De bronafbeelding bekijkenAlleen al in Baden-Würtemberg telt men 30.000 niet uitgevoerde arrestatiebevelen tegen “vluchtelingen”. ..  in totaal in heel Merkelland 175.000…  en toch moet het Zelfmoordverdrag door de strot der Duitsers geduwd worden…

En vanaf wanneer wordt een asielzoeker uitgewezen, is hij zijn erkenning kwijt, en wordt hij eventueel nog “slechts” geduld?

Met een puntensysteem wil de politie op tijd “herkennen” of en wie crimineel wordt.  Wie van Merkels beschermelingen 60 punten op zijn kerfstof heeft, wordt uitgewezen… Se non è vero…

Als een slechte weersvoorspelling publiceert Der Spiegel voor betalende abonnees het puntensysteem, vergeet echter niet te vermelden dat “slechts een kleine minderheid” chronische criminele neigingen heeft.

1 punt voor bv. diefstal of zwart rijden (kleine misdrijven die door de vingers gezien worden, 10 punten voor minder speelse zaken, zoals drugshandel, waarop minstens een jaar gevangenissraf staan, 70 punten worden pas uitgedeeld voor zware criminele feiten waarop normaal gezien een levenslang vonnis uitgesproken wordt, zoals bv. voor moord.    Als Mutti’s beschermeling 60 punten bijeen geraapt heeft, dan kan het eventueel* tot een verwijdering van het Duitse grondgebied komen.  Zo kan hij bv. 59 keer iemand overvallen en beroven, want hierop staat slechts 1 strafpunt per roofoverval, of 6 keer veroordeeld worden voor drugsfeiten, of eveneens 6 keer iemand halfdood slagen.

*Eventueel… want als de man afkomstig is uit oorlogsgebied, dan wordt hij vanzelfsprekend niet naar zijn thuisland gebracht, kwestie van hem niet in gevaar te brengen.  Dan verandert zijn status in “geduld”…

 

 

 

De vloek van de visumvrijheid…

De bronafbeelding bekijken… of de zegeningen van de EU… kies zelf maar…

In Merkelland kon men een forse stijging van asielaanvragen uit Georgië noteren.  Dit jaar overstegen de aanvragen deze van de Turken en belandt het Prachtland uit de Kaukasus op plaats zes van economische toeristen, die niet van plan zijn na drie maanden verblijf met een toeristenvisum huiswaarts te keren.

Van de 6340 asielprocedures die in 2017 in Merkelland op hun asielgehalte beoordeeld werden, konden slechts 130 met een positieve – al dan niet tijdelijke (die in de praktijk eeuwigdurend is) verblijfsvergunning rekenen.  M.a.w. ca. 2% der aanvragers worden geacht “bescherming” nodig te hebben.  Raar fenomeen: Georgië wordt algemeen als het meest democratische land uit de regio beschouwd (… wat niets te betekenen heeft… wij Vlamingen zijn ervaringsdeskundigen in de constellatie “belgië”…),  het droomt van een EU-lidmaatschap én zou bovendien een gewillig nieuw lid van de NAVO in de toekomst willen zijn.

Om deze redenen werd de visumplicht door de EU-bonzen afgeschaft.  “De Zuid-Kaukasus is een strategische regio van de EU, met dewelke we goede relaties moeten onderhouden”. Intussen gaan er stemmen op om – wegens de toevloed van Georgische “vluchtelingen” – of het nieuwe mechanisme, dat de visumvrijheid eventueel tijdelijk kan opschorten, zou moeten geactiveerd worden.  Dit kan worden in gang gezet bij een duidelijke stijging van ongegronde asielaanvragen of wanneer de nieuwkomers voor een veiligheidsprobleem zorgen.  En/of.  Bij de Georgiërs zijn beide redenen van toepassing.

Echter… u raadt het… de EU-commissie ziet dit liever niet gebeuren: “een diplomatieke atoombom”.  Die wil eerst proberen of het misbruik door “een betere samenwerking” met de Georgische regering kan ingedamd worden.   Zo zou de Georgische regering de EU beloofd hebben bv. een publieke ontradingscampagne op te starten.  Een poging Georgië bij de lijst der veilige herkomstlanden in te delen, waardoor geweigerde asielbedriegers vlotter naar hun vaderland kunnen uitgewezen worden, werd door de Duitse Groenen echter geblokkeerd.

Na het opheffen van de visumplicht voor Georgiërs in 2017 verdrievoudigde in Merkelland het aantal tafelschuimers uit Georgië.  In 2017 tot op heden 3000 aanvragen,  met een voorkeur voor NRW en Saksen.  Geef ze eens ongelijk: de plaatsvervangende voorzitter van de SPD in Dresden illustreerde:  Een asielzoeker krijgt van de Duitse staat (… en van de belastingbetalers) een gratis woning en ca. 400 euro zakgeld.    Volgens Duitse maatstaven eerder bescheiden.  Een koppel: 800 euro.  M.a.w. het viervoudige van het doorsneeloon in Georgië.  Een vliegticket richting Merkelland is dan geen slechte investering voor een mogelijke win-for-live.  Bovendien zonder kosten aan mensensmokkelaars.

In september en oktober vlogen twee chartervliegtuigen met ca. 100 Georgische burgers van Leipzig naar Tiflis.  De kosten voor een uitzetting van immigranten met een chartervlucht belopen ca. 95.000 euro.  Volgens info van het Saksische binnenministerie bevinden zich in hun Bundesland momenteel nog 511 Georgische staatsburgers, wiens asielaanvraag geweigerd werd.

En… als klap op de vuurpijl een niet onbekend gegeven – volgens het Saksische justitieministerie is het aantal Georgische gasten in de gevangenissen buitengewoon hoog.  Georgië staat op plaats vier, na Polen, Tunesië en Libië.  De kosten voor vertalingen hebben zich vervijfvoudigd in een periode van drie jaar.  De Georgische taal hoort tot de talen, waarvoor een stijgende vraag is bij tolken van de politie, rechtbanken en ziekenhuizen.  (…)

Ook in dit land noteert men soortgelijke problemen als in Duitsland.  De titel van het artikel: “De EU slaat alarm over stroom Georgiërs en Albanezen” is misleidend.  Niet de EU, wel de populaire asiellanden, maken zich zorgen.

 

Het Geweten van Europa timmert verder aan Europa’s islamisering

De bronafbeelding bekijkenHet EUopees Hof tégen onze rechten heeft een verder stuk van de weg naar de islamisering van EUropa geplaveid.

De meningsvrijheid over de islam wordt nog maar eens beknot.

Het begon met een seminarie over het de grondregels van de islam, waarbij het leven van de profeet Mo nader onder de loep genomen werd.  De Oostenrijkse Elisabeth Sabaditsch-Wolff  stelde zich en iedereen de vraag hoe men het anders dan pedofilie kan noemen als een 56-jarige man een 6-jarig meisje huwt en met het kind 3 jaar later het huwelijk consumeert.   Ze was van mening dat Mo nu eenmaal  “graag met kinderen foefelde”.  Mevrouw Sabaditsch-Wolff kreeg een proces aan haar been.  In 2011 volgde het vonnis door een Weense rechtbank “wegens belediging van religie” volgens par. 188 van de Oostenrijkse strafwet, nl. een boete van 480 euro.

Toen zowel het beroep en een rechtzaak bij de hoogste rechtbank in haar nadeel uitspraak deden, trok mevrouw Sabaditsch-Wolff naar het Hof voor de Rechten van de Mens.  Zij voerde aan dat haar in 2008 geuite vaststellingen op feitelijk waardenormen berustten, die  een discussiebijdrage tot een publiek debat gevoerd hadden, die echter niet de belediging van de profeet als doel hadden.

Het mocht niet baten.  De Geweten van EUropa (EHMR) sloot zich quasi volledig aan bij de motivatie der Oostenrijkse rechtbanken.  Nl.  dat principieel geen enkele religie of hun aanhangers uitgezonderd worden van kritiek en dat ook meningsuitingen over de weigering van de religieuze uiting moesten geaccepteerd worden. Echter… als deze uitingen de grenzen van afwijzende kritiek overschrijden, mag een staat op een passende wijze deze meningsvrijheid beknotten.  Mevrouw Sabaditsch-Wolff heeft volgens het Geweten deze grens overschreden.  En daarom zijn haar veroordelingen terecht en rechtvaardig.

Hoewel de meesten der zgn. islamwetenschappers ervan uitgaan dat het huwelijk van de profeet met de 6-jarige Aisha – ook door talrijke getuigenissen van tijdgenoten – historisch vastgelegd werd, bestrijd het Geweten van Europa zonder nadere uitleg het waarheidsgehalte van deze gebeurtenis.  Integendeel, het Hof meent dat mevrouw Sabaditsch-Wolff zich bewust had moeten zijn dat haar uitlatingen “de religieuze gevoelens” van moslims kunnen kwetsen.  Haar uitdagende uitlating is daarom van dien aard dat moslims dit als een beledigende aanval op de profeet te interpreteren, m.a.w…. dat hij het niet waard is verder vereerd te worden.

En dit brengt de religieuze vrede in het land in gevaar en verspreidt islamofobe vooroordelen.  Het Geweten van Europa ziet ervan af het waarheidsgehalte van mevrouw Sabaditsch-Wolffs uitlating na te gaan.  Het stelt alleen maar vast dat haar uitlating omwille van een tekort aan bewijslast niet door de vrijheid van meningsuiting beschermd wordt.

Meer zelfs… het Hof betwijfelt dat mevrouw Sabaditsch-Wolff een open debat hierover in gang wou zetten, hoewel mevrouw Sabaditsch-Wolff haar uitlating in een vragende vorm gekaderd had.    In de plaats daarvan plaatst het Hof, zoals het Duitse grondwetshof bij de hoofddoekvonnissen van 2015 en 2016, het probleem van het objectieve naar de quasi onbewijsbare subjectieve religieuze gevoelens.   Waarmee heel het probleem in de toekomst buiten de rechterlijke controle valt.  Hoe moet een rechter in de toekomst – buiten expliciete gevallen – vaststellen of een uitspraak van een moslim wel degelijk juist is, of een bepaalde opmerking/houding van een niet-moslim hem “in zijn religieuze gevoelens” kwetst?  En moslims zijn – zoals algemeen bekend – nogal snel op hun religieuze teentjes getrapt.  Men herinnere zich Charlie Hebo en de Deense cartoons…

Men kan dus verwachten dat dit EHRM-vonnis overal waar Mo’s aanhangers zich neergelaten hebben sporen zal nalaten.  Unia en de rechtbanken kunnen zich al aan een ware stormloop van verontwaardigde moslims voorbereiden, die in hun teerste, diepste, innigste, geloofsbelevenis zware trauma’s en blauwe plekken allerhande opgelopen hebben door respectloze kaffirs.  En wij zullen moeten leren nog meer onze mening achter onze kiezen te houden, te slikken, en in stilte een smeekgebedje aan de H. Rita, patrones der hopeloze zaken, te prevelen.

Het Geweten van Europa heeft de vrijheid van meningsuiting geamputeerd en de weg naar de verdere islamisering van EUropa geëffend.

Bovendien maakte het Hof  duidelijk dat onze verrijkingsontvangende maatschappij  nog toleranter moet worden, want verdraagzaamheid is een kenteken der democratie.

Ondertussen is het wel perfect legaal om het Christendom door het slijk te halen of haar symbolen op allerlei manieren te misbruiken.

Ondertiteling en vertaling via icoontjes onderaan.

 

Niets kan ons nog verbazen…

De bronafbeelding bekijkenDe  “vluchteling”, Said K., “bekend” bij de autoriteiten, sloeg eerst het vensterglas van vluchtelingen-ontvangstbureau in, vervolgens het beeldscherm op de schrijftafel van de inmiddels gekwetste dd. ambtenaar, molesteerde auto’s en bedreigde verschillende personen met houten latten voorzien van nagels en schroeven, probeerde een vrouw uit haar auto te trekken, wou op haar gezicht timmeren met de spijkerlatten, kreeg 20 maanden hechtenis (max. straf 4 jaar).

De rechtbank stelde vast dat Said toerekenbaar is en bijgevolg schuldig aan de b.g. feiten – Said lachte er eerst mee maar de straf zint hem niet, want hij wil dat er in de gevangenis een vrouw ter zijner beschikking gesteld wordt.  Hij zag zich immers al genoodzaakt een andere gevangenisgast te verkrachten, nadat deze hem “niet liet tv kijken”.

Zijn asielaanvraag werd al in 2016 geweigerd, maar hij kon niet gedeporteerd worden vermits de man geen “papieren” had.  De Pakistaanse overheid heeft het blijkbaar nogal druk, want de nieuwe “papieren” zouden nog wel een jaartje of zo op zich kunnen laten wachten.  Bovendien zou de man na een taalonderzoek eigenlijk uit het prachtland Afghanistan afkomstig kunnen zijn.  Of… of… Zo kunnen ze dan heel het Arabische firmament aflopen om zijn thuisland te vinden, dat hem sowieso niet terug wil.

Waar hij ook vandaan komt, het maakt op zich geen wezenlijk verschil : binnen een groot jaar loopt hij weer vrolijk rond in Merkelland… Hij wordt dan “geduld”, zoals dat heet in vakjargon.