Ottomaanse chantage

Afbeeldingsresultaat voor Ottoman occupation of athens

Een moskee in Athene? Blijft een oud zeer. De Grieken zijn de Ottomaanse bezetting nog niet vergeten. Ook al leven er intussen opnieuw tienduizenden moslims in de Griekse hoofdstad. De president gaf officieel toelating voor de restauratie en heropening van de oude Fethiye-moskee als islamitisch gebedshuis, maar de inhuldiging laat op zich wachten. Een doorn in het oog van de Ottomaanse leider.

Tot hij kans zag druk uit te oefenen op de Griekse regering n.a.v. Tsipras’ bezoek aan Istanboel, die van de gelegenheid gebruik maakte een kijkje te nemen bij de Haghia Sophia en het Grieks-Orthodoxe Halki seminarie op Heubeli eiland, nabij Istanboel. Hij benadrukte de vriendschap tussen beide landen en uitte daarbij de hoop dat het seminarie, de opleidingsschool voor jonge priesters, binnenkort zijn deuren weer zou openen. N.a.v. de spanningen tussen Turkije en Griekenland omwille van het Cyprus-conflict werd het verplicht te sluiten in 1971.

Erdogan zag zijn kans – voor wat hoort wat – en stelde een ruil voor: een heropening van de Fethiye moskee (momenteel gebruikt als museum en tentoonstellingsruimte) in Athene volstond niet , het gebouw moest bovendien voorzien worden van minaretten. De gerestaureerde moskee werd oorspronkelijk gebouwd in 1458 gedurende de Ottomaanse bezetting van Griekenland, maar werd als zodanig niet meer gebruikt sinds 1821.

Erdogan vindt dat een moskee zonder minaret maar half werk is. Een kerk heeft toch ook een klokkentoren? … Erdogan heeft blijkbaar onze moderne betonnen bunkerachtige kerken nog niet gezien…

Tsipras is benauwd voor kritiek in eigen land. Turkije had het grondgebied van het seminarie (en andere christelijke eigendommen) geconfisceerd en intussen teruggegeven. Maar verder blijft het gebouw leeg staan; de opleiding van christen priesters in Ottomanië is een brug te ver…. tenzij de oproep voor het islamitische gebed weer over de daken van Athene vanuit de minarettoren kan klinken… (…)

Nieuwe kuisheidsgordel

Afbeeldingsresultaat voor beleg van wenen

“Spreek met vrouwen, op straat, spreek met kinderen, spreek met jonge meisjes. Ik ken zelf vaders die, wanneer hun dochters ‘s avonds naar hun woning in een probleemgebied keren, hen een hoofddoek meegeven zodat ze niet als Oostenrijkers worden herkend.” “Ik weet dit persoonlijk. In het 15e district [van Wenen] is dit een feit. De mensen hebben angst.”

Ottomanië

Volgens het Turkse buitenministerie verblijven er 5 miljoen Turken in de nog te veroveren gebieden buiten de huidige landgrenzen.

Merkelland spant de kroon met 2 miljoen volgens officiële cijfers – in werkelijkheid eerder 3 miljoen.
Frankrijk: 700.000
Nederland: 500.000
VSA: 300.000 (Gülen aanhangers??)
Oostenrijk: 250.000
Het land b: 240.000
Australië: 150.000
Zwitserland: 130.000
Denemarken: 75.000
Canada: 70.000

In Bhutan, Tonga en Tuvalu vind je geen enkele Turk.

Hürriyet

Voor Erdogan bestaat er geen twijfel: de provincie Izmir begint in Wenen en loopt helemaal tot de Adriatische Zee, de noordelijke Zwarte Zee en Oost-Turkistan, daar waar de Oeigoeren in China’s Xinjang provincie wonen. Geografische grenzen tellen niet mee, stelt de grote Leider, het gaat om de grenzen van je hart. Erdogan heeft wel een héél groot hart.. en een nog groter leger… (…)

In Merkelland gaat de Turkse kolonisering niet snel genoeg. Tayfun Keltek (SPD in Nordrhein-Westfalen) eist dat de Engelse les in het L.O. afgeschaft en vervangen wordt door het Turks. Het zou de bio-Duitse kinderen alleen maar ten goede komen als ze met hun klasgenootjes van Turkse oorsprong in hun taal kunnen communiceren. En bovendien reikt hij ook een ander voordeel aan: de Turkse-Duitse leerlingen hebben dan meer tijd om zich op de Duitse taal te concentreren. Keltek zag in de Berlijnse scholen het goede voorbeeld: daar krijgen Duitse L.O.-leerlingen al Turkse les – kwestie van voorbereid te zijn op een nieuw Ottomaans Rijk. (…)

We passen ons aan

De Al-Hijrah school in Birmingham houdt jongens en meisjes nog steeds apart, ook al werd de school bij vonnis in 2017 veroordeeld omdat dit het tegen de wet is.
De school trekt er zich niets van aan. Een voorbeeld: de meisjes mogen pas aan hun middageten beginnen nadat de jongens gedaan hebben.

De schoolinspectie noteert de gevallen – er zijn zo talrijke scholen – maar er wordt niets aangedaan. Zo worden er geen lessen gegeven die iets van ver of nabij met seksuele opvoeding te maken hebben. (…)

De school kwam in 2015 al in nauwe schoentjes te zitten toen bleek dat de fondsen, subsidies van de overheid bestemd voor de school, naar Pakistan doorgesluisd werden, waardoor de school een schuldenlast van ca. 3 miljoen Br. Pond verzameld had en leerlingen o.a. op de grond moesten zitten omdat het geld voor de aankoop van stoelen en tafels in Pakistan een bestemming gekregen had. Zo kreeg daar een jongensschool 1 miljoen Br. Pond doorgeschoven. U kan er hier meer over vernemen.

De Al-Hijrah School maakt deel uit van de Al-Hijrah Trust, opgericht in 1988, met het doel onderwijs te verlenen aan moslim kinderen binnen een islamitisch kader.

Open brief van een Syrische vluchteling aan Angela Merkel

Gerelateerde afbeelding

Majd Abboud heeft aan Angela Merkel een brief geschreven. Sinds maanden probeert hij deze in de media gepubliceerd te krijgen. In de Duitse en Zwitserse media. Meestal kreeg hij zelfs geen antwoord van de redacties. Via Karin Leukefeld (geaccrediteerde onafhankelijke journaliste) kwam deze brief in ons bezit. U vindt hieronder de vertaling.


Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up

Majd Abboud is 42, tandarts, kwam in 2015 naar Merkelland en woont momenteel in Saarbrücken. Hij verwijt Merkel dat de integratie – ook na drie jaar – quasi onbestaande is. Reden: Duitsland is te toegevend aan de nieuwkomers en – vooral – zet islamisten niet op hun plaats. Ook de houding van de regering t.o.v. de oorlog in Syrië is, op zijn zachtst gezegd, eerder tendentieus, want de zgn. “rebellen” werden, resp. worden, eenzijdig de hemel in geprezen.

“Geachte mevrouw bondskanselier

Daar het einde van Uw ambtstijd in zicht komt, zou ik dit als aanleiding willen nemen U hartelijk te willen bedanken dat U mij en mijn landgenoten in nood hulp aangeboden hebt en Uw land geopend hebt voor mensen op de vlucht voor oorlog en terreur. Daardoor hebt U ons veel leed bespaard; wij zijn hier in veiligheid en hebben de mogelijkheid in vrede te leven. Bovendien heb ik het altijd als een grote kans voor ons, Syriërs, gevonden door het contact met Europeanen een nieuwe cultuur te leren kennen, die ons nieuwe perspectieven opent en het ons mogelijk maakt onze horizon te verbreden.

Ik heb echter moeten vaststellen dat de voorwaarden voor een echte integratie quasi onbestaande waren en ook nu, na drie jaar, niet voorhanden zijn. Eigenlijk ondervond ik de zgn. integratie als een éénrichtingsstraat: Duitsland kwam de vluchtelingen zeer grootmoedig tegemoet, eiste echter van hen niets in ruil. Daar bovenop is de Duitse identiteit moeilijk te herkennen is voor vluchtelingen. Het is alsof het land zich ervoor schaamt en het daarom moeilijk vindt haar eigen waarden over te maken. Daar tegenover staat dat vele vluchtelingen een alles overheersend, dikwijls radicaal samenhorigheidsgevoel met de islam hebben, die dikwijls al in Syrië voor problemen in de staat en de maatschappij gezorgd hebben. Ik had de goede hoop, mevrouw Merkel, dat U erin zou slagen een vreedzaam samenleven met de nieuw aangekomenen mogelijk te maken, iets waarin wij in Syrië omwille van de toenemende radicalisering en de westerse investering in de politieke islam, niet geslaagd zijn.

Over Uw motieven werd veel geraadseld; meestal werd ervan uit gegaan dat U uit menselijkheid en christelijke naastenliefde gehandelt hebt. Maar als het om menselijkheid gaat, dan had U de recent verlengde sancties tegen Syrië moeten beëindigen. Want daaronder lijden sinds jaren nog steeds miljoenen mensen, die hun vaderland niet kunnen of willen verlaten. Tenslotte hebben ook deze mensen naastenliefde verdiend. Ook in een echte democratie, die u steeds weer uitdraagt, mogen deze mensen hun politieke mening hebben, zonder daarvoor bestraft te worden.
Onder de sancties vallen o.a. medicijnen en medische hulpmiddelen zoals protheses, die na een oorlog dringend nodig zijn. Ook de kinderen, die elke dag in Jemen verhongeren of door geweld omkomen, mogen niet verzwegen worden. En – in plaats van hen levensmiddelen of medicijnen te sturen, staat U – bewust en bereidwillig – toe tanks en granaten te leveren en laat u zelfs de Saoedische soldaten door Duitse experten opleiden, zodat ze daar nog meer mensen kunn
en doden.

Is dat een christelijke politiek, zoals uit uw partijnaam moet blijken? Blijkbaar zijn voor de Duitse regering de winsten der Duitse militaire bedrijven belangrijker dan de christelijke waarden, waarmee men zo graag uitpakt.

Met groot interesse heb ik einde september in de Westfälischen Zeitung gelezen, dat in Düsseldorf een aanhanger van de FSA, die door de westerse media graag als “gematigd” bestempeld wordt, als oorlogsmisdadiger veroordeeld werd. Hij had in Aleppo als lid van een militie mensen ontvoerd, gefolterd en vermoord. Ik ben opgetogen dat er eindelijk maatregelen genomen worden om de terroristen die naar dit land gevlucht zijn te identificeren. Gelooft U echt, mevrouw Merkel, dat hij een alleenstaand geval is?

Ik heb er herhaaldelijk op gewezen dat er zich talrijke criminelen met radicale ideeën onder de vluchtelingen bevinden en dat Duitsland snel moet ingrijpen. Want, juist als men van een interculturele ontmoeting spreekt, bieden de radicalen en de misdadigers een ernstig gevaar voor de integratie en het gastland. Zij beschadigen de goede naam van de vreedzame migranten, wakkeren vooroordelen aan en bemoeilijken de integratie-gewillige vluchtelingen en de van oudsher hier wonenden het leven.
De Duitse regering heeft veel te lang hiervoor haar ogen gesloten en deze radicale ingesteldheid – zowel in Duitsland als in Syrië – goed gepraat. Daardoor heeft het de radicalen de boodschap gegeven dat zij op westerse steun kunnen rekenen, dat zij in Syrië elke misdaad kunnen begaan en desondanks nog altijd bescherming in Duitsland kunnen krijgen. Duitsland is daardoor dé vluchtbestemming bij uitstek geworden voor criminelen.
Is het dat, wat U wou “schaffen”?

Recent uitte U Uw bezorgdheid over de situatie der mensen in Idlib. Men moet hierbij vermelden, dat in Idlib de ergste djihadisten zitten, die tot op heden niet bereid zijn hun wapens neer te leggen. Met name: FSA, al-Nusra, I.S., maar ook strijders en djihadisten uit Afghanistan, Tsjetsjenië en ca. 3000 Chinese Oeigoeren. En juist deze terroristen hebben op zaterdag, 24 november 2018, het noord-westelijke deel van Aleppo met chemische wapens aangevallen. Daarbij werden volgens de recentste cijfers minstens 107 mensen gekwetst. In september hebben deze groepen bovendien het grotendeels christelijke stadje Mhardeh, in de buurt van Idlib, aangevallen, waarbij 12 mensen gedood werden.

En, in plaats van ons te helpen deze groepen te ontwapenen, stuurt U hen 50 miljoen euro Duits belastinggeld, om hen te steunen zodat ze nog meer gruweldaden kunnen begaan.

Vermoedelijk heeft de Bundesregering voorheen ook niet vernomen dat deze “rebellen” christelijke kerken in Aleppo en Homs vernietigd en ontheiligd hebben, dat zij in 2013 dorpen van minderheden (Alawieten) in de provincie Latakia en de arbeidersstad Adra aangevallen en veroverd hebben, de mannen onthoofd en de vrouwen tot slavinnen genomen hebben. Al in 2013 werden twee priesters uit Aleppo door “rebellen” ontvoerd; tot op heden is hun verblijf onbekend.

Het is meer dan duidelijk dat de Duitse regering zich aan de kant van de islamitische “rebellen” in Syrië geschaard heeft. Dit wordt duidelijk in de media. Uit Ramstein werden ook wapens aan de “rebellen” geleverd. Bij deze zgn. “rebellen” gaat het niet om strijders voor vrijheid of democratie, maar wel om islamisten, die de sharia uitdragen en geen enkele afwijkende mening of levenswijze dulden, integendeel, hard bestraffen. Het gaat om daders, die zich als slachtoffers aanbieden en door het westen ook zo voorgesteld worden.

De steun aan deze “rebellengroepen” wordt dikwijls beredeneerd met de zgz. uitgevoerde of dreigende aanvallen op de burgerbevolking. Als bewijs een reeks video’s en foto’s. Echter hebben vele gevallen in het verleden – zoals in Chemnitz – aangetoond dat men dergelijk materiaal onder een vergrootglas moet nemen en grondig controleren.

In Syrië gaat het quasi altijd om dezelfde bron, het zgn. Syrisch Observatorium voor mensenrechten (SOHR). Daarbij gaat het om één enkele man, een exiel-Syriër, die sinds 2010 in Londen woont, met de Moslimbroederschap sympathiseert en het beeldmateriaal aan de media verdeelt. Daardoor werd de maatschappij in Syrië doelbewust gespleten. Mensen werden sektarisch tegen elkaar opgeruid en uitgespeeld. Zou het niet zinvol zijn deze “bewijzen” kritisch te bekijken vooraleer men die verstrekkkende beslissing neemt toe te treden tot een internationale coalitie, en zich op deze wijze in een oorlog stort, die tegen het volkerenrecht ingaat?

Ook bij de vermoedelijke “massavernietigingswapens” in Irak, die volgens Colin Powell en Tony Blair zonder enige twijfel voorhanden waren, had men – het verleden indachtig – een les kunnen trekken. Het is tijd toe te geven dat de Bundesrepublik de foute politieke lijn in Syrië volgt en voor de verkeerde kant partij gekozen heeft. De reden daarvoor, vindt U, is dat – en dat is op zich bijzonder treurig – dat de Bundesregierung verplicht is Amerikaanse belangen te vertegenwoordigen en te verdedigen. Dat voor Duitsland slechts een bepaalde rol voorzien is, dat Duitsland geen zelfstandige en zelfbewuste buitenlandse politiek heeft, dat noem ik de moeder van alle problemen.

Geachte mevrouw Merkel
Ik weet dat ik hier slechts een Syriër met een asielvergunning ben. Mijn verblijf hier in Duitsland is een “collateral damage” van een onzinnige oorlog; mijn stem is alles wat ik nu heb.
En ik weet niet of deze boodschap U ooit zal bereiken. Maar als U echt om het welzijn der Syriërs in binnen- en buitenland bezorgd bent, dan heft U de sancties – aub – tegen Syrië op. Verstel de wissels als aanmoediging van een westerse – Nabije-Oosten-vriendschap.

Beëindig de wittebroodsweken met de radicalen, met de terroristen, maar ook met de zgn. politieke islam, zowel binnen als buiten de Duitse grenzen. Het zijn de foute gesprekspartners en dat is meer dan duidelijk. Stop met de wapenleveringen in oorlogsgebieden en stuur de mensen in het Nabije Oosten en de wereld liefde, opleiding en cultuur vanuit het hart van Europa – en geen conflicten en oorlogstuig.

Mevrouw Merkel, de wereld is veranderd, de machtsposities hebben zich verschoven. Neem nota van deze verandering en zorg ervoor dat Duitsland in de toekomst de juiste positie inneemt.

Met vriendelijke groeten

Majd Abboud
Saarbrücken, 10.01.2019″

Audio hier

U kan hem op facebook volgen.

Verrijking in de praktijk

Gerelateerde afbeelding

Een Weense lerares – dan nog met een rode politieke stempel – spreekt uit de biecht. We herkennen haar verhaal. 25 leerlingen in een klas. 21 daarvan komen uit Prachtlanden. Ze moeten geïntegreerd worden: taal, cultuur, niveau, beschaving en … verlichting.

Vooral moslimleerlingen tonen weinig of geen interesse in de leerstof. Het onderscheid tussen hun thuis- en de schoolsituatie is te groot. Want de sharia staat voor vele leerlingen boven alles. Het belangrijkste is immers een goede moslim(a) te zijn. Muziek en dans worden omwille van religieuze redenen geweigerd. Ruzies onder elkaar zijn ook meer en meer religieus gemotiveerd. Moslimouders ontwikkelen een groeiende ontwikkelingsvijandigheid. Het gaat dikwijls slechts om de islam. Want dat maakt hen – in hun ogen – meer waard. Dat ze gelovige moslims zijn. Dat ze zich om die reden van ons onderscheiden. Beter zijn. Als slechts dat overblijft, dan wordt het gevaarlijk. Een ontwikkeling die niet gezond is voor de maatschappij.

“Dat de islam in talrijke Weense scholen steeds invloedrijker wordt, dat meer en meer leerlingen slechter Duits kennen hoewel ze in Oostenrijk geboren werden, dat we generaties jonge migranten dreigen te verliezen, daarover mag en kan men als leerkracht niet spreken. Met de pers praten is taboe. Men zit alls een bibberend konijntje voor een slang, in dit geval de regeringspartijen ÖVP en FPÖ, Met de pers praten brengt immers geen aarde aan de dijk. Problemen worden niet op deze wijze opgelost, zegt de Weense schoolraad. Want één probleem maakt toch geen problematiek, toch?” Vanaf 03’39” verneemt u meer hoe de struisvogeltactiek een oplossing biedt (… we hebben geen goesting die onzin te vertalen…) en hoe Wenen, zoals talrijke steden, islamiseert.

AfM

Alternative für Migranten. In navolging van DENK, een immigranten- (…Turks- islamitische partij in Nederland (ter nadere kennismaking, zie video onderaan), wordt naar verluidt in Merkelland een soortgelijk initiatief boven de doopvont gehouden. De sossen verliezen massaal kiezers. Ondank is ‘s werelds loon.

Ook hier verliezen de rode kameraden veel van hun pluimen, al doet John Crombez af en toe een verfrissende poging om de oude-getrouwen aan boord te houden*. Nadat ze het importkiesvee jarenlang gepamperd en op hun wenken bediend hadden, trekken deze naar groenere weiden. Bij ons kende de partij MOSLIM niet echt een vliegende start. Hoeft ook niet. Hier is er geen nood aan een moslimpartij – Groen – voldoet volkomen aan de verwachtingen der nieuwe Vlamingen – die zich uni sono “belg” noemen. Zelfs de kleur past bij de islam. Al durven we beweren dat geen enkele importbelg uit de Zandbaklanden echt bezorgd is om het milieu.

De import is rampzalig voor de grote wensdroom der Vlaams-nationalisten. De evoluerende bevolkingssamenstelling ondermijnt – meer nog dan de regimepartijen – het identiteitsgevoel als Vlaming en versterkt de tricolore trots.

Benieuwd of er nu ook een onderzoek door de Duitse Veiligheidsdienst zal opgestart worden om na te gaan of deze AfM “een gevaar vormt voor de democratie in Duitsland” ?



*“Crombez: Ja, links is te lang naïef geweest” “Migratie naar Europa moet verminderen.”

Moslims leiden de dans

De Britse regering weigert de christin Asia Bibi uit Pakistan asiel en buigt voor radicale moslims.
G.B. heeft geweigerd de na 10 jaar dodencel vrij gelaten christin Asia Bibi asiel te verlenen uit schrik voor de reacties van de moslims in eigen land. Radicaal-islamitische predikanten blijven onverminderd welkom. De uitgezette al-Qaeda aanvoerder kreeg zelfs na zijn uitzetting nog “sociale” steun.

In november heeft G.B. haar wegens “gemeenschappelijke relaties” toegang en asiel geweigerd. De Britse regering vreesde dat de daar wonende moslims-van-Pakistaanse-herkomst tegen de komst van een christelijke Pakistaanse zouden kunnen protesteren. Ter herinnering: Bibi verbleef de laatste tien jaar in afwachting van haar executie in een cel. Na tien jaar werd ze door een rechtbank officieel onschuldig verklaard omdat de aanklacht “godslastering” verzonnen was. Feitelijk mogen we concluderen dat de moslims in G.B. kunnen beslissen wie er al dan niet het land binnen mag.

Niet te verwonderen dat radicale moslims vanuit heel de wereld staan aan te schuiven om in het Britse eldorado binnen te geraken. Een voorbeeld: Ata’ollah Mohajerani, de voormalige Iraanse minister voor cultuur en islamtische oriëntering, die in zijn 250 blz-tellende boek de verdediging opnam van ayatollah Khomeini’s fatwa tegen de auteur Salman Rushdie. Meer dan 10 jaar woont hij nu al onbezorgd in Harrow, nadat hij bij een aantal Iraanse regeringsleiders in ongenade gevallen was. Vanuit Harrow blijft hij Rushdie verketteren. Of Brahim Belkaid, een 41-jarige radicale moslim van Duitse afstamming, die door de Britse regering welkom geheten werd. Belkaid zou naar verluidt ca. 140 terroristen voor Al-Qaeda en I.S. aangeworven hebben. Als het van Labour afhangt worden deze terroristische organisaties binnenkort onder de noemer “vrijheidsbewegingen” gerangschikt. Op Belkaids facebookprofiel vindt men suggestieve artikels met kogels en een zwaard onder de titel “Djihad, de énige oplossing”. Daar bovenop verkondigt hij onomwonden zijn extremistische ideeën en eist hij de vernietiging van de VSA .

Britse media brachten na kerstmis aan het licht dat de uit Bethlehem afkomstige Al-Qaedabaas van Europa, Abou Qatada, die opriep voor aanslagen tegen christenen in het Heilige Land, die raadgever was van 9/11, die eindelijk in 2013 na jarenlang juridisch touwtrekken naar Jordanië uitgezet werd, ook na diens uitzetting nog jarenlang een niet onbelangrijk zakgeld (“de zgn. bescherming”) ten belope van 250.000 euro door de Britse regering uitbetaald werd. Deze betalingen gebeurden door het toenmalige binnenministerie onder de leiding van huidige premier Theresa May. Volgens Boris Johnson kostte het verblijf van Abou Qatada (en zijn gezin) aan de Britse belastingbetaler ca. £500,000, gerekend tot begin 2012.

De Britse regering heeft blijkbaar beslist dat extremistische moslimopruiers verder geduld en zelfs onderhouden worden, terwijl critici dezer extremistische moslimpredikanten – of hun slachtoffers, zoals Asia Bibi – buiten G.B. moeten blijven. Terwijl Bibi – met stip één van ‘s werelds meest kwetsbare mensen is die asiel in een veilig land nodig hebben – verder met de angst om haar leven en welzijn in haar oorsprongsland moet leven (hoelang nog wordt zelfs dit bestaan haar gegund?) mochten de extremistische Pakistaanse haatpredikanten Muhammad Naqib ur Rehman en Hassan Haseen vlotjes G.B. binnen, hoewel zij moordpartijen op mensen zoals Bibi ondersteund hebben, waarvan slechts een opgeblazen vermoeden bestond de islam beledigd en/of de islam afgezworen te hebben. Zij werden zelfs verwelkomd door de aartsbisschop van Canterbury.

Lauren Southern en westerse islamcritici ziet men liefst niet op het Britse grondgebied verschijnen. De openbare orde zou in gevaar kunnen gebracht worden. Aan de terreuraanslagen van verleden jaar in Westminster, Manchester, London Bridge, Borough Market, Woolwich en andere plaatsen wordt men liefst niet herinnerd. Politici en ambtenaren (politie e.d.) schijnen in G.B. meer schrik te hebben van een “racisme”-beschuldiging dan van een volgende terroristische aanslag. (…)

Ook in Nederland houdt men de boot af:

Het Vaticaan is niet geïnteresseerd. Het beschouwt “de zaak Bibi” als een interne Päkistaanse kwestie.

Canada en Australië hebben asiel aangeboden. Canada voert inmiddels onderhandelingen met de Pakistaanse regering. Haar advocaat zit ondergedoken in Nederland; ook zijn leven is in gevaar, zoals van iedereen die Bibi bijstaat: