Quo vadis Syria?

In deze Quo Vadis laten we de militaire situatie even voor wat ze is. De geruchten worden nl. steeds hardnekkiger, dat binnen afzienbare tijd een nieuw offensief zal ingezet worden om het zuidelijke gedeelte van Idlib, tot achter de M4 snelweg, die loopt van de kust naar Aleppo, te bevrijden van het terroristisch gespuis. Dus even geduld tot we hierover meer nieuws kunnen melden. We mogen tenslotte niet vergeten dat Syrië méér is dan oorlog en terrorisme.

Newsweek plaatst deze week president Bashar al-Assad op de omslagpagina, begeleid met de titel “He’s Back – In a triumph over the U.S. Syrian leader Bashar al-Assad is reclaiming a place on the world stage.

“Hij is terug. Zegevierend over de VSA eist de Syrische leider Bashar al-Assad zijn plaats op het wereldpodium weer op.”

Opmerkelijke woordkeuze, die we niet meer gewend zijn van een westers tijdschrift: “leider”, i.p.v. “dictator” of andere minder complimenteuze beschrijvingen. In het artikel, dat niet verborgen zit achter een betaalmuur, wordt uitgelegd waarom de Arabische landen Assad niet langer als een paria willen behandelen. Moe gestreden, de geschillen, vluchtelingen en corona meer dan beu, wil men naar verluidt liever opnieuw een verstandhouding met Syrië opbouwen. De terugkeer in de schoot van de Arabische Liga is een kwestie van tijd; volgens het artikel zou zowel Israël als Egypte een (soenni)arabisering van Syrië graag zien gebeuren in de hoop dat de Iraanse invloed daardoor zou verminderen en de auteur besluit dat het voor de VSA moeilijk wordt de sancties te blijven opdringen.

“He’s Back“… tot spijt van wie het benijdt. Natuurlijk is hij “back” – hij is nooit weg geweest. Hij bleef de steun van de meerderheid der Syriërs – van eender welke religie en achtergrond – behouden. De non-stop idiote propaganda door de VSA en andere westerse regeringen en media als steunbetuiging voor de terroristen, verpakt als “regime change”, pakte geen verf in Syrië. Het volk daar is tenslotte niet gek, het ziet, ondervindt en weet hoe de vork aan de steel zit. De media hier en in het algemeen in heel het westen hebben zich bewust of onbewust laten ringeloren. Bewust… ja, dikwijls met een zichtbare en bewijsbare band met de al-Qaeda & co. terroristen. De zgz. chemische gasaanvallen horen thuis in een tweederangs Hollywood-griezelfilm. Iets in de stijl van de zgz. “afslachting van couveusebaby’s in Koeweit” (The great lie of the first Gulf War) of de “massavernietigingswapens in Irak”…(There were no weapons of mass destruction in Iraq)

We schreven het herhaaldelijk: zonder sancties, zonder de bezetting van buitenlandse machten, zonder de diefstal van olie en graan, zou Syrië alle kansen hebben om een welvarend, religieus-verdraagzaam land te zijn. Dat een “great America” zich verlaagt tot het roven van de grondstoffen van een klein – op wereldschaal eerder onbetekenend land – zegt veel, zo niet alles. In onderstaande video wordt duidelijk gemaakt hoe ingrijpend de diefstal is voor de Syrische staatskas én voor de bevolking:

“We hebben veel vrienden…”

Er worden stilaan contacten aangeknoopt of heropgenomen. Dr. Faisal Miqdad, min. van buitenlandse zaken en expats, had in Belgrado een ontmoeting met de Servische ministers van landbouw, handel, toerisme en communicatie om toekomstige samenwerkingsplannen te bespreken. (…) Hij deed tevens een oproep aan Syrische expats om in hun thuisland te investeren. (…)

Lees verder

“Hij sluimert nu…”

Ziet gij de zwarte leeuw niet rijzen, zo fier op’t trotse gouden veld?
Ziet gij zijn forse reuzenklauwen, waarvan één slag de vijand velt?
Ziet gij de bloed’ge ogen gloeien?
Ziet gij zijn maan zo breed verward?
Die leeuw is onze leeuw van Vlaand’ren, die rustend nog de wereld tart.

Hij sloeg zijn klauwen op het oosten , en’t oosterheir vloog sidd’rend heen.
Zijn klauw vernielde d’halve mane, van d’ ongetemde saraceen!
Dan toog hij verder naar het westen, en schonk hun dapperheid te loon , aan d’onversaagdsten zijner zonen, een konings of een keizerskroon.

Hij sluimert nu der walen koning.
Beknell’hem hem vrij in ijzren band.
Hij sturen nu zijn roversbenden, tot op des leeuwen vaderland.
Maar zo de leeuw ontwaakt, gij rov’ren,wordt ge allen door zijn klauw verscheurd,dan wordt uw trotse wite lelie,
door hem met bloed en slijk besmeurt!
(J.De Laet)

R.I.P. Paddy Moloney

Gisteren raakte bekend dat de Ierse folklegende Paddy Moloney op 83-jarige leeftijd is overleden. Bijna 60 jaar geleden, in 1962 om precies te zijn, richtte Paddy Moloney met twee andere muzikanten de groep The Chieftains op. In 2019 begon de band nog aan een afscheidstournee, maar die werd afgebroken door corona. Het is een understatement te poneren dat Moloney op virtuoze wijze allerlei traditionele Ierse instrumenten bespeelde, zoals de uleann pipes of doedelzak, de bodhran, de Ierse drum en de tin whistle. De band, die in totaal zes keer een ‘Grammy Award’ in de wacht sleepte heeft onder meer door een intensieve en erg geslaagde samenwerking met sterren als de Rolling Stones, Madonna, Sinéad O’Connor en Van ‘the Man’ Morrison een grote bijdrage geleverd aan het populariseren van de Ierse traditionele muziek.

Toogplakkers, The Mixed of The Melange Brothers…

Deze namen circuleerden voor de groep die later bekend zou worden als

“De Strangers”.

Het verhaal van De Strangers uit de doeken doen is geen sinecure. Door de jaren heen zijn de feiten wat vertroebeld en zijn er nogal wat slordigheden in hun verhaal geslopen. Er werd ook al eens aan de bezetting gesleuteld. Daarom als aanloop alvast een kort alfabetisch overzicht: Ernest Adriaensen, vervanger van René Van Laken; Alex Boeye, medeoprichter; Pol Bollansee, die in 1984 overleed; John De Wilde; Gust Torfs, die in 1964 de groep verliet; René Van Laken en Bob Van Staeyen. In 2002 zei, naar aanleiding van de viering 50 jaar Strangers, schepen voor Haven Marc Van Peel het volgende: “De Strangers, dat is Antwerpen, met al zijn plezante en astrante (plezierige en brutale, stoute) kanten.” Naar die kanten en facetten gaan wij de komende alinea’s graag op zoek.

Lees er hier meer over: https://vivavlaanderen.radio2.be/de-strangers/biografie*

Uit 1958 traden ze nog op met Nederlandse (ABN) en Engelstalige liedjes. Dit konden we nog op de kop tikken:

In een hogere versnelling? R.I.P. “Vrij & vrank”

‘t Pallieterke ligt vele Vlamingen nauw aan het hart. We schreven eerst “lag”, maar dat klopt niet. Dat we niet meer op ‘t Pallieterke geabonneerd zijn of wekelijks naar de krantenwinkel trekken om de nieuwste uitgave te kopen, dat we het niet meer lezen, behalve dan het stukje op facebook of op de webstek PAL NWS, wil niet zeggen dat we er niet meer mee begaan zijn. Integendeel. Mocht ‘t Pallieterke terug “vrij en vrank” verschijnen zoals we het van generatie op generatie gekend hebben, ermee vergroeid zijn, dan zouden we het als eerste terug omarmen. Geestelijk en financieel. Maar dat is echter niet het geval. Integendeel zelfs. Mogen we onze triestige stemming vertolken in onderstaand lied?

Vrije geest H.P. beschreef zijn frustratie en ontgoocheling in onderstaand stukje:

Het Pallieterke, mijn ex – lijfblad in woelige wateren!

Jarenlang was het Pallieterke de rots in de branding voor alles wat Vlaams en rechtsgezind was.  Ontstaan na WO II  tijdens de repressie-terreur van de Belgische bezetter,  tegen alles wat Vlaamsgezind was,   was het toen in zeer moeilijke omstandigheden,  een lichtstraal in de duisternis, en een steun voor de vele Vlamingen, slachtoffers van deze Belgische, tevens rode én loge-terreur. Het werd dan ook aangevallen op alle mogelijke manieren… Het was immers een rioolkrantje dat diende te verdwijnen, dixit Camiel Huysmans. Ondanks alles bleef het Pallieterke stand houden.  De Polderbizon had ten andere een gratis abonnement.  Een exemplaar werd trouwens vernield door een “bomaanslag” in zijn brievenbus

Toen de oude garde vertrokken was naar de eeuwige jachtvelden, draaide echter de wind.   Men moest immers met zijn tijd meegaan.   Dit bleek ten andere ook al uit de inhoud met bepaalde artikels, die eerder thuis hoorden in De Morgen en Humo.  Het slaafse meeheulen met de Covid 19(84) samenzwering en terreur,  deed dan ook definitief de deur dicht.  Over de 2 Olifanten in de kamer heerste er ook een oorverdovende stilte, in tegenstelling tot vroeger, toen de “Oude garde” hier wel durfde naar verwijzen.  Men had dus zijn ziel, zoals Faust, verkocht aan de duivel.  Deze Oude Garde moet zich dan ook elke dag in het graf omkeren. Door dit verraad spuwt men immers op hun graf. (vrij naar Boris Vian).

Ondertussen was er een nieuwe ploeg aan het bewind gekomen, met verruimers om het blad salonfähig te maken, een operatie die echter maar een kort leven beschoren was.

Een citaat uit een onverdachte bron van de hand van Bruno Struys, informeel medewerker (I.M.) van ‘tScheldt:

https://www.demorgen.be/nieuws/hoofdredacteur-t-pallieterke-de-laan-uitgestuurd-ook-columnist-vertrokken~bba296ad/

“Na een jaar komt een einde aan de vernieuwingsoperatie van Wim De Smet (51) aan het hoofd van het Vlaamsgezinde ’t Pallieterke. De Smet gaf een lange carrière bij Het Laatste Nieuws op toen hij in januari overkwam. Hij moest het 75 jaar oude weekblad afstoffen en er een volwaardig rechts-conservatief blad van maken dat op ieders salontafeltje kan liggen. ..

Tegelijkertijd kreeg ’t Pallieterke ook een verbeterde onlineversie, doordat de uitgeverij de nieuwssite SCEPTR liet vervellen tot PAL NWS…”

Dit citaat maakt al veel duidelijk. Als het op ieders salontafeltje kan liggen,  dan is het eerder een gratis reclameblaadje,  zonder inhoud, totaal ongevaarlijk voor het regime, maar ook nutteloos voor de Vlaamse zaak.

Ook anderen verlieten het gehavende schip, nog een citaat uit de voormelde bron :

“ Samen met De Smet vertrekt echter ook Alain Grootaers. De columnist had zijn lot aan dat van De Smet verbonden. Grootaers raakte bekend als manager van De Kreuners, journalist van Panorama en later ook hoofdredacteur van P-Magazine. “Ik was begin dit jaar gevraagd door oud-collega Wim De Smet die een nieuwe wind wou laten waaien”, zegt Grootaers. “Nu hij opstapt, heb ik ook mijn conclusie getrokken.” Grootaers heeft intussen al een column bij Doorbraak. Begin september heeft ‘t Pallieterke ook de samenwerking stopgezet met freelanceredacteur Kristof Luypaert. Volgens Van Camp staat zijn vertrek los van dat van Grootaers en De Smet. “Toeval”, klinkt het. “Mijn project liep daar af en ik heb intussen een nieuwe opdracht aanvaard”, bevestigt Luypaert. “Ik ben in alle vriendschap vertrokken.” Volgens Apache gaat Luypaert nu voor het Vlaams Belang werken, maar dat wil hij niet bevestigen noch ontkennen. Voor hij in de zomer van 2020 naar Pal NWS kwam, was Luypaert de communicatiemedewerker van N-VA-Kamerlid Michael Freilich.“

En hier stellen er zich  dan vragen over de verruimers (sic):

  • Wim De Smet, komende van het Laatste Nieuws, de logegazet bij uitstek
  • Alain Grootaers van de Kreuners (en Couscous kreten)
  • Luypaert medewerker geweest van Freilich.

Kortom, naar mijn bescheiden mening: een verzameling logemollen en hasbara trollen!  Het gaat mijn rechttoe-rechtaan verstand te boven hoe men dergelijke sujetten kan binnenhalen in een satirisch-kritisch Vlaams-nationaal weekblad met stamboom. Wie is verantwoordelijk voor de open toegang tot het Paard van Troje? Wie trok aan de touwtjes? Iemand die ervaring heeft met dergelijke “verruimers” zodat of opdat het Vlaams-nationale gedachtengoed versmacht wordt onder het dekbed van de raison d’état?

Moest daarbij onwillekeurig terugdenken aan professor Eric Defoort zaliger die de VVB ging vernieuwen. En of dat gebeurde: zowel hele afdelingen als trouwe leden gingen prompt op de loop nadat hij de actieve bewegers van de VVB als nuttige idioten had bestempeld die hun tijd aan bezigheidstherapie besteedden.

De VVB heeft nooit zoveel persaandacht gekregen als toen: https://www.hln.be/binnenland/defoort-neemt-ontslag-als-voorzitter-vvb~a68dedd5/ met titel en citaat: “Defoort neemt ontslag als voorzitter VVB – Redactie 27-08-09, 09:24 Laatste update: 26-09-15, 07:59 [X]

“Eric Defoort heeft woensdagavond ontslag genomen als voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB). De “linkse en veranderingsgezinde” voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging vond niet genoeg medestanders voor de verandering die hij beoogde, schrijven de kranten van Corelio. (belga/mvdb)”

Dit bracht de VVB dan ook op de rand van de afgrond. En kon zich nadien ook niet meer van het débâcle herstellen. Wie trok hierbij aan de touwtjes?

Deze verruiming heeft dan alle kenmerken van een operatie “beschadiging” via infiltratie van mollen onder de dekmantel van de “vernieuwing en modernisering”. Een dergelijke beschadigingsoperatie heeft zich de laatste tientallen jaren ook voorgedaan bij andere Vlaamse en rechtsgezinde organisaties. Het voorbeeld bij uitstek is het IJzerbedevaartcomité, nu een “Agitprop” in dienst van de Belgische bezetter.

Blijkbaar zijn er toch nog enkele mensen met gezond verstand bij het Pallieterke en werd er ingegrepen. Hebben deze uiteindelijk Golfbrekers gelezen? Toch wel eigenaardig vermits er in ‘t Pallieterke van verleden week nog extra bladzijden aangekondigd werden (… meer advertenties), waardoor het meer en meer op het ter ziele gegane zondagse bakkerskrantje zal lijken.

Wat het uiteindelijke resultaat zal zijn blijft af te wachten.  Ondertussen is er wel een haast onherstelbare schade aangericht.   Het vertrouwen is zoals de maagdelijkheid: die kan men  immers maar één maal verliezen… En dat zal ook de bedoeling geweest zijn. Het feit dat De Morgen en Apache er mee uitpakken, wijst op een de(r)gelijke “operatie beschadiging” door het regime: https://www.apache.be/paywall/10084?destination=/2021/09/29/t-pallieterke-ligt-op-apegapen. Slechts dit kon men lezen, de rest zit achter een betaalmuur:

“t Pallieterke ligt op apegapen “ 29 september 2021 Tom Cochez  –

Een jaar na de vernieuwings- en verruimingsoperatie rond ’t Pallieterke en de digitale variant PAL NWS blijft van de redactie van het extreemrechtse weekblad ‘voor mensen met een goed hart en een slecht karakter’ nauwelijks nog iets over.”

Beiden bronnen kunnen én willen hun leedvermaak dan ook moeilijk verbergen…

Zoals ik reeds vroeger al meermaals heb geschreven,  velen onderschatten nog altijd het gevaar van dit rot corrupte Belgische regime, dat nu met Vivaldi een tandje heeft bijgestoken. En als het met infiltranten niet lukt, dan zijn er nog de DDOS aanvallen om een “gevaar uit te schakelen”. Golfbrekers kan daar van meespreken.   Of een regelrechte vendetta, zoals momenteel tegen ‘tScheldt :https://www.tscheldt.be/nooit-geziene-totale-aanval-van-regimepers-op-tscheldt/?mc_cid=14e109a1ac&mc_eid=ace5ab94e5

Vrij en vrank, goed hart, naar eigen aanvoelen: geen slecht karakter,

uw trouwe H.P. “

Nvdr: Wie nog een authentiek Pallieterke wil (her)lezen, kan deze opvragen bij ADVN: hierbij twee voorbeelden uit 1947 en 1981:

https://pallieterke.advn.be/pdf/1981/19810528_037_022.pdf

VL2

Luc Dhondt is één der reizende vlaggers van Ivan Mertens zaliger. Hij schrijft nog steeds een nieuwsbrief over het reilen en zeilen van de voormalige “Vlaanderen Vlagt” nomaden, de Vlaamse Beweging, de stuiptrekkingen van het land b én de bemoeienissen der politici. Over de dadendrang der vlaggers is hij in het algemeen eerder ontgoocheld. Ondanks zijn herhaalde oproepen, blijft de inzet nogal magertjes. Steeds meer lijkt het erop alsof de wapperende leeuw vervangen werd door de Jupiler/Coca Cola-tricolore vlag van het land dat niet het mijne is. Ivan Mertens heeft zich waarschijnlijk al honderden keren omgedraaid in zijn graf!

Wij hebben in het verleden geprobeerd Lucs nieuwsbrief integraal over te nemen, kwestie van de vinger aan de pols te houden, maar de techniek – en/of onze beperkte kennis van “het a en o” der digitale communicatiemogelijkheden laten dit niet toe. Immers, als een document met andere software opgemaakt is, dan kunnen wij dit – gedeeltelijk – overnemen op voorwaarde dat we alle onderliggende opmaakprogramma’s verwijderen en de onze toepassen. Waarbij als gevolg dat het opzet van het origineel verdwijnt en men een chaotisch samenraapsel van tekst, afbeeldingen, tekeningen e.d. te voorschijn tovert.

Dit gezegd zijnde, selecteren we dit stukje – platte – tekst (technische beschrijving zonder bijbedoelingen) uit zijn bericht van gisteren, m.n. dat over Vlaanderen Vlagt, kortweg VL2.

De tijd van toen…

Is Vlaanderen Vlagt…” Vergangen, vergessen, vorüber L”?

Mag ik, ter info, voorzichtig en bescheiden, teen en tander corrigeren?

Neen, het was niet allemaal rozengeur en zonneschijn! Vlaanderen Vlagt had geen duizenden leden en honderden vooral vergaderende bestuursleden maar deed het met “een Special Force” van enkele tientallen min of meer vaste actievoerders. De meesten waren in de fleur van hunnen sleet. Hun aanvoerder, ene I. M., was gene gemakkelijke mensch! Hij eiste veel discipline van zijn vlaggers maar nog veel meer van zichzelf.  Zijn naam én geesteskind VL² zijn blijkbaar uit de “officiële” geschiedenis van de Vlaamse Beweging geschrapt. Toen wij in de beginperiode door politiek en media geviseerd werden en nog slaag kregen, meestal van Vlaamse “andersdenkenden”, ging hij steeds voorop en incasseerde de eerste klappen. Van 2002 tot 2007 presteerde Vlaanderen Vlagt gemiddeld 120 actiedagen per jaar. Zelf heb ik zo een 300 keer ergens met een vlag gestaan, tot ik in 2008 een knieprothese en het jaar daarop ook een heupprothese moest laten “monteren”… Ik keek vooral op tegen die lange acties met een zwerfwagen… Velen dachten dat het een plezierreisje was maar twee weken, met z’n zessen in zo een kleine ruimte, was heel belastend! Na één zulke actie wou ik al anderen het “voorrecht” geven maar die moeilijke mensch kon zo overtuigend uit de hoek komen… In al die jaren werd er bij mijn weten maar twee keer vergaderd L… (“Vergaderen kunnen wij nog altijd als Vlaanderen onafhankelijk is!” – I. M.).

Dat alles zonder één frank/eurocent subsidie van de Vlaamse Gemeenschap maar met de sponsoring van goedgezinden, van “de penning van de arme Vlaamse weduwe” en de verkoop van vlaggen!

Blijkbaar stonden wij toen ((en nu nog steeds J) aan de verkeerde kant van de geschiedenis van de  deftige Vlaamse Beweging en mogen/moeten wij nu met recht en reden doodgezwegen worden!

In “Runners World” van januari 2003 (toen onder de redactie van Ivan Sonck!) deed “top”journalist Maarten Michielsen ons boekje eens goed open over het schandalig misbruik van de sport voor politieke doeleinden: 

“Opgepast, dit zijn professionele huurlingen van het Vlaams Blok! Gepatenteerde vechtersbazen bovendien! Niks dan miserie met die gasten! Zowel de bestuurslui als de sympatisanten komen uit extreemrechtse hoek! Sluw en gewetenloos!” zegt een organisator uit de atletiek die liever anoniem blijft! Voor onze tegenstanders waren wij “Professionele huurlingen van het Vlaams Blok!” (Reporter Maarten Michielsen in Runners World, januari 2003).

Volgens Stefaan De Clercq, de toenmalige voorzitter van de CD&V, werd  het imago van Vlaanderen erdoor geschaad! Politieke propaganda via de sport kan en mag niet! Maar hij zou eens een briefje schrijven naar de Vlaamse Volksbeweging: Dat zijn goede vrienden van ons! J

Benno Barnhard vond ons maar “Vlaamse boerenlullen die in de Royal Albert Hall met hun onbegrijpelijke leeuwenvlaggen stonden te zwaaien!” (Knack 11.01.2006).  

Ivan Sonck noemde ons niet lovend “de loopjongens van Vlaanderen Vlagt”! (De Standaard van 18.12.2004).

De goede Vlaming Siegfried Bracke vond die Vlaamse vlag maar een vod…  

Bert Anciaux beweerde zelfs dat wij hem tijdens het WK wielrennen in Zolder hadden uitgefloten en hem een vuistslag hadden verkocht! Ik heb hem één keer ontmoet. Dat was in Athene tijdens de Olympische Spelen. Hij was toen minister van Cultuur en Sport. Toen hij aankwam met een ottoke van het IOC gingen wij hem gewoon goede dag zeggen (zonder goedendag!). Hij begroette ons met: “Ha, zijde gullie d’er ook?J. Als ’t goed is zeg ik het ook!

Toen I. M. ook de officiële leeuwenvlag (met rode tong en dito klauwen, ”de janet” J) te koop aanbood was bij de harden van de Vlaamse Beweging het kot te klein maar I. vond dat een kat zwart of wit mag zijn… als ze maar muizen vangt!

Hendrik Conscience leerde zijn volk lezen; wij leren het vlaggen!” (Erik Hebbelinck zaliger, vlagger van het eerste uur – De Morgen, 02.04.2011).

De actievoerders werd niet naar hun politieke voorkeur gevraagd en zelf groenen hebben ooit meegedaan! Uiteraard waren de meesten VB’ers en N-VA’ers.”

Tot zover Luc Dhondt in zijn nieuwsbrief “Vlaanderen Vlagt Verder”, nr. 473 van 28 september 2021. Wie deze graag zou ontvangen, stuurt een mailtje naar luc.dhondt2@telenet.be.

Over het verleden en Ivan Mertens gesproken: enkele maanden voor zijn overlijden werd hij door het 11 julicomité, de Gulden Sinjoren, uitgenodigd als gastspreker. Wellicht de langste toespraak die Ivan in zijn leven gehouden heeft… Het was snikheet en het publiek smachtte naar verfrissing… De vaten bier stonden te wachten… Achteraf bezien was het een mooi huldebetoon aan Ivan. En – belangrijk – Ivan kon er zelf mee van genieten. Angeltjes publiceerde na zijn overlijden dit in memoriam.

DCF 1.0

“Een symbool voor gerechtigheid”

De sjiietische moslims herdenken imam Hoessein, kleinzoon van de bewierookte Mohammed, zoon van diens dochter. Naar verluidt bevindt zijn hoofd zich in Damascus. Het zou van Karbala naar Damascus gebracht zijn door een christelijke monnik. Het overgrote deel van zijn lichaam werd in Karbala begraven.

https://mateenjc.com/2013/04/24/the-christian-monk-on-the-journey-from-karbala-to-damascus/

U krijgt hieronder een geschiedkundig relaas (Engels): https://whoishussain.org/who-is-hussain/the-full-story/