Hector Van Oevelen, Vlaanderens “hofdichter” werd 85

“… De leerling van Anton van Wilderode bleef in zijn korte voordacht bescheiden en liet weten slechts te hebben gedaan waar zijn hart hem heeft toegeroepen. Hopende op toekomstige beleidsveranderingen liet Van Oevelen weten dat het op het moment vooral aan de politiek ligt dat de samenleving de verkeerde kant op gaat en niet aan de Vlamingen zelf… en natuurlijk aan ‘die domkop van een staat’.”

Hector is in de Vlaamse Beweging een monument. Dichter en schrijver, maar vooral Vlaams-nationalist. Zijn 85ste verjaardag werd afgelopen weekeinde gevierd: Gedichten van Hector hebben ons wakker geschud – ReactNieuws. Onze redactie sluit zich graag aan bij de gelukwensen!

Beelden van de 11-juliviering 2014 georganiseerd door de Gulden Sinjoren op het H. Conscienceplein, hartje Antwerpen: schuif tijdlijn door naar 1’32” voor de Hofdichter op het podium:

Aan mijn volk, om te onthouden
Onthoud mijn volk, onthoud uw recht is oud,
uw recht waaraan gij niet moogt laten raken!
word staat, mijn volk of beter nog – word stout
en kraak de onstaat die u in wil maken!

Laat de staat die nooit de uwe was,
het politieke kikkerdom maar kwaken.
Word stout en loop niet langer in de pas
van ‘t anti-Vlaamse regiment van Laken.

Was ooit dit krakend land uw vaderland?
Bestond er tussen ‘Herenvolk van ‘t zuiden
en ‘t volkje van het noorden ooit een band?
Jawel, zolang het noorden centen spuide…

Ziehier ons bloed, werd ooit aan ‘t front gezegd.
Ziehier ons bloed, vergoten voor ‘t belgieksken.
Ziehier ons Vlaamse bloed, wanneer ons recht?
Het antwoord is bekend: voor Vlaanderen… nikske.

Pas als gij stout wordt, volk, wordt gij een staat
die trots zijn eigen toekomst kan bepalen
die welvaart brengt in plaats van loze praat
van Leliaards die heulen met de Walen.

Wanneer een kleurpartij naar stemmen speurt
en reeds herkauwde woorden blijft herkauwen,
onthoud dan, volk, dat niks zo rap verkleurt
als ‘t woord van gelen, groenen, rooien, blauwen,
die belgisch zijn en dùs niet te betrouwen.

Rachmaninov: de liturgie van de h. Johannes Chrysostomus

Geïnspireerd door het vorige verslag van pater Daniël, bieden wij u dit meesterwerk van Sergei Rachmaninov aan.

De Russisch Orthodoxe Kerk kent vier typen liturgie, waarvan die van St. Johannes Chrysostomus de meest gangbare is. Aanvankelijk was de orthodoxe kerkzang eenstemmig. In de 17de eeuw deed echter de invloed van de Westerse polyfonie zich gelden, terwijl aan het eind van de 18de eeuw Italiaans getrainde componisten als Maxim Berezovsky en Dmitry Bortnyansky de toon aangaven. Deze overdaad leidde in de 19de eeuw tot een tegenreactie, wat leidde tot een al te simpele koorstijl. Tchaikovsky doorbrak in 1878 de impasse met zijn Liturgie van St. Johannes Chrysostomus. Met deze toonzetting trachtte Tchaikovsky een kerkelijke stijl te ontwikkelen zonder amateuristisch te zijn. Hoewel deze poging door de kerk niet werd gewaardeerd, luidde ze wel de revival van de Russische kerkmuziek in. Hoogtepunt van deze revival waren Rachmaninovs Vespers uit 1915. Niet minder mooi is echter Rachmaninovs vijf jaren tevoren gecomponeerde Liturgie van St. Johannes Chrysostomus, met de prachtige Cherubijnse Hymne en een achtstemmig Onze Vader. Ook deze muziek werd gekenmerkt door het soort profane kunstenaarschap waar de kerk argwanend tegenover stond, maar tegelijkertijd bood dit kunstenaarschap een meesterlijke beheersing van een warme en sonore koorklank. Dankzij deze kwaliteiten behoort de Liturgie tot het beste dat Rachmaninof geschreven heeft. Wat overigens niet wil zeggen dat hij bijzonder in religieuze zaken geïnteresseerd was. Bovendien raakte hij met de kerk in conflict, omdat hij (net als Stravinsky) met zijn nicht wilde trouwen: iets wat in de Russisch Orthodoxe Kerk verboden is. Een van zijn tantes beschikte echter over connecties met de Kathedraal in het Kremlin, waardoor er toch nog stiekem een plechtigheid kon worden geregeld in een afgelegen militaire kapel. (HJ) (Muziekweb)

Van alle versies van deze liturgie is de gezongene het mooiste, lezen we in een der reacties onderaan. We kunnen het alleen maar beamen. Goddelijke aanbidding vervat in hemelse muziek met engelengezang.

De liturgie begint bij 05’45”

Cultureel erfgoed: De Blanke Slavin

Gespeurd en gevonden in het “Groot geïllustreerd Keukenmeiden Zangboek” van Jaap van de Merwe, geïnspireerd door de Amerikaanse vakbondsman van Zweedse afkomst, Joe Hill, die het leende van Beth Slater Witson (tekst) en Leo Friedman (muziek), uitgegeven in 1909 door Will Rossiter, die alle rechten kocht maar de auteurs nooit betaalde. Judy Garland zong de Engelse versie “Meet me tonight in dreamland” in de film “In the good old summertime”.

Jaap van de Merwe vertaalde het lied naar het Nederlands.

https://search.iisg.amsterdam/Record/ARCH02555/ArchiveCollectionSummary

De Blanke Slavin
‘r Was eens een meid, één brok aardigheid,
die werkte in stoomwasserijen.
’t Loontje ging heen aan eten alleen,
en haar bed was een park, of de keien…
Een hoeremadam ontdekte haar daar,
die lispelde lokkend vals tot haar:
Refrein:

Kom jij eens hier, lief wijfje! Wat doe jij in de kou?
Met zo’n verleid’lijk lijfje is dat toch niks voor jou?
Als ik eens mooie kleren en opschik voor jou zocht?
J’leeft aangenaam lekker warm achter ’t raam!
Bij mij is jouw kostje gekocht!
Die zelfde meid, gekneusd door de tijd,
sloft eenzaam en oud voor haar jaren
moe langs de kâ, een paar jaar daarna,
somtijds blijft zij in’t water staan staren.
En piekert zij dan: “Waar slaap ik vannacht?”,
dan klotst het daar onheilspellend zacht:
Dagelijks gaan zo meisjes eraan!
Zo was het en zo is’t gebleven.
Wie is de schuld? Dat is gauw onthuld:
al die bazen die hongerloon geven!
Want wat moet een meid die in armoe mokt
als schijnbaar haar plots de weelde lokt…

Museumbezoek, preek inbegrepen.

… En wat staat ons nog te wachten, in musea? Een tirade over het dierenleed van de kalkoen in de pastei? Dat de vrouw van de schilder het huishouden moest doen en zich niet als kunstenares kon ontplooien? Het kobalt in de smartphones van de bezoekers, afkomstig van kinderarbeid in giftige mijnen? Hun kleren, gemaakt door onderbetaalde vrouwen in brandgevaarlijke sweatshops? De klimaatvijandige kipsaté in de kantine van het Rijks?

Ik wil niet worden toegesproken als een achterlijk kind, nota bene in krom Nederlands…”

Lees: Wat staat ons nog te wachten, in musea? Een tirade over het dierenleed van de kalkoen in de pastei?

NSV organiseert lezing over de verengelsing van de Nederlandse taal

Evenement van NSV Antwerpen en NSV! – Nationalistische StudentenVereniging

Onze oprichter, Edwin Truyens, zet zich al zijn hele leven in voor de Nederlandse taal. Als scholier was hij promotor van de ABN-kernen. Later werd hij auteur voor meerdere tijdschriften. Zo schreef hij onder meer voor Dietsland Europa en het Zuid Afrika Magazine.

De laatste jaren komt het Nederlands echter steeds meer onder druk te staan. Het Engels verdringt eeuwenoude Nederlandse uitdrukkingen en deed haar intrede als lingua franca in het academisch onderwijs. In het dagdagelijks taalgebruik geldt de taal van Shakespeare als een genadeloze sluipmoordenaar.

De vervreemding van het Nederlands heeft bijzonder grote gevolgen voor de verdere ontwikkeling van onze taal. Pro Senior Truyens zal ons een breder inzicht bieden in deze schadelijke evolutie. Waar komt de verengelsing vandaan en hoe kunnen we haar stoppen? Onze spreker zal een antwoord formuleren op deze pertinente vragen.

De lezing zal plaatshebben op donderdag 1 december. We ontvangen u graag in lokaal S.R. 008 op de Stadscampus.

(20+) Lezing Nederlandse taal: Verengelsing | NSV! Antwerpen | Facebook

Kneppelfreed

Op 16 november 1951 – vandaag 71 jaar geleden – raakten in de Friese hoofdstad Leeuwarden demonstranten, nieuwsgierigen en journalisten aan het gerechtsgebouw slaags met de politie, die de wapenstok en zelfs het waterkanon inzette om hen met geweld uiteen te drijven. De aanleiding voor deze ‘Kneppelfreed’ of ‘knuppelvrijdag’ was het proces tegen de Friese dichter en journalist Fedde Schurer die in op die dag terecht moest staan omdat hij in een artikel de Leeuwarder kantonrechter had gehekeld omdat deze geweigerd had iemand in het Fries te laten pleiten.

Meer duiding over Fedde Schurer:

Geïnspireerd door encyclopedist Jan Huijbrechts

Royal British Festival of Remembrance… inderdaad een feest der herinneringen

… waar verdriet en waardigheid elkaar de hand geven, koppen de media

The Royal British Legion is at the heart of a national network that supports our Armed Forces community.

We’re here through thick and thin – ensuring their unique contribution is never forgotten. We’ve been here since 1921 and we’ll be here as long as they need us. 

We are the country’s largest Armed Forces charity, with 180,000 members, 110,000 volunteers and a network of partners and charities; helping us give support wherever and whenever it’s needed.

Jaarlijks herdenken de Britten hun gevallen soldaten. En zij doen dat in stijl met een grandeur waarop we jaloers kunnen zijn. Heeft u zaterdag mee gekeken op BBC? Er was o.a. een gastoptreden van Andrea Bocelli, zijn zoon Matteo en dochter Virginia.

Als we schrijven “de Britten”, dan betekent dat alle gewesten die verenigd zijn onder de Union Jack. En de monarchie. En met elk jaar een speciaal optreden van een niet-Engelsman; dit jaar was het de Welsh zanger-acteur Luke Evans. Kortom: deze prachtige gebeurtenis wil de lijm zijn tussen Engeland, Schotland, Wales, Noord-Ierland en het koningshuis.

Royal British Legion is een liefdadigheidsinstelling die hulp en steun biedt aan militairen, veteranen en hun gezinnen. https://www.britishlegion.org.uk/get-involved/remembrance/remembrance-events/festival-of-remembrance

https://inews.co.uk/news/festival-of-remembrance-line-up-who-performing-royal-albert-hall-concert-time-bbc-one-1967623

Enkele indrukken:

https://en.wikipedia.org/wiki/I_Vow_to_Thee,_My_Country