Laetitia Hahn speelt Mozarts Turkse mars

Laetitia Hahn werd in 2003 in Düsseldorf geboren. Ze begon piano te spelen toen ze een peuter van 2 jaar was, kreeg muzieklessen van haar 4de en kon ineens vier klassen overslaan. In 2011 gaf ze haar eerste concert. Lang Lang noemde haar op haar 11de een muziek ambassadrice. Ze werd en wordt geëerd met talrijke prijzen. Een natuurtalent. Oordeel zelf. Meer info op haar webstek.

Toen Afghanistan nog door duizenden toeristen bezocht werd…

Afbeeldingsresultaat voor ahmad zahir evergreen song

… had het land een zanger die door iedereen geliefd werd over leeftijds-, stammen- en religieuze grenzen heen. Moeilijk te geloven als je ziet wat er van het Afghanistan der 60- en 70-ger jaren geworden is.

In het Kaboel van de jaren ’70 was Ahmad Zahir, een etnisch Pathaan, de Afghaanse versie van Elvis Presley. Zelfs nu, 40 jaar na zijn dood, is zijn populariteit ononderbroken. Hij zong over liefde en hartepijn, was enorm geliefd, in een Afghanistan dat toen nog zoemde met westerse toeristen en vrouwen die over de straten paradeerden op stiletto’s. Jonge vrouwen reden ‘s avonds voorbij zijn huis en toeterden. Ahmad Zahir werd dood gevonden in zijn auto op zijn 33ste verjaardag in 1979 – onder verdachte omstandigheden: ongeval of vermoord door het marxistisch regime omdat de teksten van zijn liedjes te kritisch werden? En werd die dag onsterfelijk. Onder de Taliban werd zijn graf vernield met explosieven, maar het werd heropgebouwd en sindsdien trekken elke 14de juni, zijn geboortedag, pelgrims naar zijn graf met bloemen.

Ook in het huidige Afghanistan , waar de Taliban het land tot het steentijdperk wil terugflitsen en bommen op de notenbalk staan, worden zijn liedjes nog dagelijks gespeeld. Hij heeft een fanclub op facebook; op zijn elpees wordt gejaagd. Zijn liedjes op YT zijn miljoenen keren aangeklikt. Hij trad op in heel het land, had fans bij alle etnische groepen in Afghanistan. Was op zijn manier een bruggenbouwer. Vandaag is de samenleving veel meer gepolariseerd, maar zijn muziek blijft bij iedereen geliefd. Behalve bij hen die via Mohammed vernomen hebben dat Allah muziek op de verbodslijst der wereldse geneugten gezet heeft. Maar àls er muziek gespeeld wordt, dan is er gegarandeerd een liedje van Ahmad Zahir bij. “Evergreen” in schril contrast met de groene islamkleur.

Wie wil, kan hieronder een tijdlijn van toen tot nu bekijken:

Gedachten in gedichten

Als de ziele luistert
spreekt het al een taal dat leeft,
‘t lijzigste gefluister
ook een taal en teken heeft:
blâren van de bomen
kouten met malkaar gezwind,
baren in de stromen
klappen luide en welgezind,
wind en wee en wolken,
wegelen van Gods heilige voet,
talen en vertolken
‘t diep gedoken Woord zo zoet…
als de ziele luistert!

Gerelateerde afbeelding

Tekst: Guido Gezelle

Zang: Cristel de Meulder, sopraan

Sibelius: Karelia Suite

Jean Sibelius (geboren als Johan Julius Christian) componeerde de Karelia Suite in het begin van zijn carrière (1893) voor de Viipuri studentenvereniging. De première vond plaats in de Keizer Alexander Universiteit te Helsinki, met als titel “Karelia Muziek”. Het muziekstuk blijft een van Sibelius’ populairste werken. De suite van 12 minuten maakt deel uit van de “Karelia Muziek” (44 minuten). Bedoeling was het oorspronkelijke, het naïeve, het nationalistische van de volksmuziek te benadrukken.

Antonín Dvořák:Když mne stará matka zpívat učívala

“Liederen die mijn moeder mij leerde” is een lied voor zang en piano, geschreven in 1880 door Antonín Dvořák. Het is het vierde van zeven liederen uit zijn zigeunercyclus, B. 104, op. 55. De zigeunerliederen kenden hun oorsprong in de gedichten van Adolf Heyduk in het Tsjechisch en Duits. Dit lied is wereldvermaard en werd door talrijke zangers opgenomen.

Als die alte Mutter mich noch lehrte singen,
sonderbar, daß Tränen ihr am Auge hingen.
Jetzt die braunen Wangen netzen mir die Zähren,
wenn ich will die Kinder Sang und Spielen lehren!

Vlaanderen Boven!

In de 14de en 15de eeuw zaten de polyfone componisten ook hier bij ons. Ze waren zelfs bekend tot in Italië. ‘I FIamminghi’ genoemd. De Vlamingen. De Franco-Vlaamse polyfonisten waren als een exportproduct, zoals onze chocolade of onze trappistenbieren: iedereen in Europa wilde er van kunnen genieten. Waarom?

Vlaamse polyfonisten hadden blijkbaar iets meer te bieden. Het waren trendsetters, met meer elegantie in hun muziek, meer gevoel voor melodie, en een heel eigen klank, die je niet hoorde bij de Engelse of Italiaanse collega’s. Een belangrijke terugvalbasis voor Vlaamse polyfonisten waren de Vlaamse steden, zoals Brugge. En dat was geen toeval, want in Brugge was er….GELD!

Brugge was onderdeel van de Bourgondische Nederlanden geworden en zo groeide de stad uit tot een economische kosmopolitische magneet, vol luxegoederen, specerijen, waar je ook paneelschilderijen en verluchte manuscripten (manuscripten met illustraties en versiering) kon kopen. Brugge was een rijke stad met veel opportuniteiten, dus ook componisten trokken naar hier, zoals Jacob Obrecht.

Jacob Obrecht ? (omgeving Hans Memling ?, 1496/7

Eén van die Vlaamse polyfonisten die bekend werd tot in Italië was Jacob Obrecht. Geboren in 1457, Gentenaar, geboren als zoon van een stadstrompetter. Hij werkte als zangmeester in Bergen op Zoom, werkte daarna lange tijd aan de Sint-Donaaskerk in Brugge en in de laatste jaren van z’n leven trok hij op eigen houtje naar Italië om er te gaan werken aan het hof van Ferrara…Want daar was een plekje vrijgekomen door de dood van Josquin Desprez (… voor de taalliefhebbers: u herkent hierin het Vlaamse “Josken”), nog zo een bekende polyfonist. Een van de belangrijkste werken dat Obrecht hier componeerde, tijdens zijn verblijf in Brugge, was de Missa de Sancto Donatiano. Een mis om een van de rijkste zakenmannen van Brugge hier te herdenken: Donaas De Moor. 4 oktober 1487 klonk voor het eerst in de kapel van Donatius, de Missa de Sancto Donatiano. De mis was een prachtig staaltje polyfonie. Jacob Obrecht kon uitpakken met de mooiste meerstemmige muziek, in combinatie met orgel en klokgelui. En hij kon ook muzikaal illustreren wat voor een goed man die Donaas De Moor was. Een rijke zakenman die huizen bouwde voor de armen. Dat laat Obrecht heel subtiel horen door in zijn mis een lied te verwerken, een lied over de armen: Gefft den armen gefanghen. Waarin er wordt gevraagd dat gelovigen gul moeten zijn voor de minder bedeelde medemens.

Wie tijd en zin heeft kan via dit bruggetje 1u31min naar de Missa de Sancto Donatio – opvoering van de Tallis Scholars in de St. Jacobskerk, Brugge, van 10.5.18 kijken. Een meesterwerk dat in deze prachtige “concertzaal” tot volle gelding komt!

Salve Regina

Geen fotobeschrijving beschikbaar.

Een ode aan O. L. Vrouw. De ons onbekende Rebecca Górzyńska is een kunstenares, die van vele markten thuis is. Zij tekent, schildert, borduurt (zie afbeelding) én zingt. Dit alles geïnspireerd door religieuze thema’s.

Zij verhuisde van de VSA naar Polen. Meer weten? Klik hier.

Afbeeldingsresultaat voor salve regina tempeliers

Het Salve Regina – Gegroet Koningin – is een Maria-antifoon. Ontstaan en uiterst populair gebed aan Maria ten tijde van de Kruistochten. Vooral geliefd bij de Tempeliers. Wordt toegeschreven aan St. Bernardus van Clairvaux.