Hoe Mozart een winkelgalerij veranderde in een spirituele tempel

Wolfgang Amadeus Mozart schreef zijn Ave verum corpus (KV 618) voor zijn vriend Anton Stoll die muzikaal assistent was in de parochie van Baden in de buurt van Wenen. Het werd geschreven om het feest van Sacramentsdag te vieren. Het autograaf is gedateerd op 17 juni 1791. Het gehele stuk omvat slechts 46 maten en is geschreven voor koor, strijkers en orgel. Mozart schreef het werk tijdens het schrijven aan zijn opera Die Zauberflöte en bij een bezoek aan zijn vrouw Constanze die zwanger was van hem en hun zesde kind droeg. Hij schreef het 6 maanden voor zijn dood.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Ave_verum_corpus

Gewoon prachtig!

Lied Ansichtskarte / Postkarte In einem kühlen Grunde, | akpool.de

Das zerbrochene Ringlein

In einem kühlen Grunde
Da geht ein Mühlenrad
Mein’ Liebste ist verschwunden,
Die dort gewohnet hat.

Sie hat mir Treu versprochen,
Gab mir ein’n Ring dabei,
Sie hat die Treu” gebrochen,
Mein Ringlein sprang entzwei.

Ich möcht’ als Spielmann reisen
Weit in die Welt hinaus,
Und singen meine Weisen,
Und geh’n von Haus zu Haus.

Ich möcht’ als Reiter fliegen
Wohl in die blut’ge Schlacht,
Um stille Feuer liegen
Im Feld bei dunkler Nacht.

Hör’ ich das Mühlrad gehen:
Ich weiß nicht, was ich will —
Ich möcht’ am liebsten sterben,
Da wär’s auf einmal still!

Tekst gedicht: Joseph von Eichendorff

Muziek: Friedrich Glück

Herkent u dit strijdlied?

Koor Illustraties en vectorbeelden - iStock

Unser liebe Fraue
vom kalten Bronnen,
Bescher uns armen Landsknecht
ein´ warme Sonnen!
Daß wir nit erfrieren,
gehn in des Wirtes Haus
wir ein mit vollem Säckel,
mit leerem wieder aus.

Die Drummen, die Drummen,
Lärman, lärman, lärman,
heiridiridiran, ridiran
Ride Landsknecht voran.

Unser liebe Fraue
vom kalten Bronnen,
bescher’ uns armen Landsknecht
ein’ warme Sonnen!
Dass wir nit erfrieren,
iieh’n wir dem Bauermann
das wullen Hemd vom Leibe,
das steht ihm übel an.

Die Drummen, die Drummen…

Wir schlucken Staub beim Wandern
der Säckel hängt uns hohl
der Kaiser schluckt ganz Flandern
bekomm’s ihm ewig wohl
Er denkt beim Länderschmause
wie er die Welt erwürb
mir wohnt ein Lieb zu Hause
das weinte, wenn ich stürb

Die Drummen, die Drummen…

Trommler schlägt Parade,
die seid’nen Fahnen weh’n,
jetzt heißt’s auf Glück und Gnade
ins Feld marschieren geh’n.
Korn reift auf den Feldern,
es schnappt der Hecht im Strom,
heiß weht der Wind von Geldern,
herauf gen Berg op Zoom

Die Drummen, die Drummen…

Unser liebe Fraue
vom kalten Bronnen,
bescher’ uns armen Landsknecht
ein’ warme Sonnen!
Dass wir endlich finden
von aller Arbeit Ruh!
Der Teufel hol das Saufen,
das Rauben auch dazu.

Die Drummen, die Drummen…

Uit: Georg Forster’s “Frische Teutsche Liedlein V” 1556. met een overvloed aan bronnenmateriaal.

Wij kennen dit “soldaten”lied, als een vlot marcheer- en zangavondenlied “Het vendel moet marcheren… want Vlaanderen is in nood”. Onze codex vermeldt geen toondichter, slechts een oorsprongsdatum ca. 1560 en als liedertekstschrijver Jan Hoogensteyn. Andere bronnen geven als beschrijving: een oud-Nederlands soldatenlied. Wij zijn geneigd de oorsprong in Duitsland te leggen, vermits het in alle Duitstalige gebieden, Zwitserland inbegrepen, gezongen werd. Waarschijnlijk te wijten aan een begripsverwarring Diets / Duits.

In tal van Nederlandstalige bronnen wordt Jan Hoogensteyn in het jaar 1560 gesitueerd; foute veronderstelling, vermits deze in verschillende bronnen opduikt tijdens WOII, in boeken, gedicht- en liederenbundels, soortgelijke teksten van zijn hand werden gepubliceerd, hij was betrokken bij een verklikkingsproces en vluchtte ten slotte naar Venezuela. Hij zou geboren zijn in 1909 en vermoedelijk in 1980 in Venezuela overleden. Meer over Jan en zijn zus Thea vindt u bij: https://www.nederlandsepoezie.org/dichters/h/hoogensteijn.html