Waar is der vaadren fierheid heen gevaren?*

… ging er door ons hoofd toen we een vergelijking maakten met een voormalige burger’vader’ der Sinjorenstad en de huidige burge’meester’.

En we willen in dit verband graag verwijzen naar een 11 julitoespraak van Lode Craeybeckx in het jaar 1954. We knippen er dit citaat even uit:

“… Indien het Vlaamse volk zo tientallen jaren weerstand geboden heeft aan een regime waarvan aard en de bedoeling was ons volk tot verwording en verlies van eigen wezen te brengen, heeft de ervaring bewezen dat onverwoestbare krachten ons volk voor de ontbindende elementen immuun hebben gemaakt.

Beter dan vroeger beseffen wij vandaag dat het de grondig verankerde kultuurinstincten van ons volk zijn, waaraan wij te danken hadden dat de eigenheid van Vlaanderen niet teloor is gegaan.

Grondslag dan van de levenskracht van ons volk, dat in het verleden op één der grootste kulturen van het Europese vasteland mocht roemen, is vandaag nog in onze volksgrootheid op de waarde van de geest gevestigd. Als hoogste uitbloei der Vlaamse beweging, beschouwen wij het essentiële werk dat nu aan de orde komt: de opgang van de hogere vormen van beschaving in onze gewesten…”

We vragen ons af wat Lode Craeybeckx nu, anno 2021, in een 11 julitoespraak zou gezegd hebben… over “een regime”, over “het verlies van eigen wezen”, over “ontbindende elementen”, over “kultuurinstincten” die nu in schabouwelijk Engels uitgedrukt worden, over “de opgang van de hogere vormen van beschaving in onze gewesten”

Ach, Lode Craeybeckx heeft nooit kunnen vermoeden welke “opgang van hogere vormen van beschaving in onze gewesten” aangewaaid is gekomen…

Jan Huybrechts herdacht de geliefde burgervader in onderstaande beschouwingen:

Op 25 juli 1976 – gisteren 45 jaar geleden – overleed in Antwerpen Lode Craeybeckx. Craeybeckx, die de langst zetelende burgemeester ooit van Antwerpen was geweest, was een socialistische politicus met een uitgesproken Vlaamsgezind profiel.

Niet echt verwonderlijk want in zijn jeugdjaren was hij een van de leidinggevende jonge activisten in de Scheldestad geweest. Een radicaal engagement dat hem na de Wapenstilstand een veroordeling tot vijf jaar gevangenisstraf opleverde. Straf, waarvan hij effectief twee jaar en twee maanden heeft uitgezeten en waarbij hij -aanvankelijk- voor twintig jaar zijn politieke rechten kwijtspeelde.

In mijn vorig jaar verschenen biografie van Herman Van den Reeck belichtte ik uitgebreid de rol die Craeybeckx tijdens de Grote Oorlog gespeeld had want hij was goed bevriend geweest met de iets jongere Van den Reeck, die op 11 juli 1920 op de Grote Markt van Antwerpen dodelijk gewond werd bij een uit de hand verboden Guldensporenviering. Hieronder volgt de tekst van het kaderstukje ‘“Idealisme in ’t teken der ontvoogding’ – Van Johanneskring tot Jeugdgemeente’ uit dit boek:“

Medio 1918 werd Herman Van den Reeck erg actief in de door Lode Craeybeckx opgerichte Jeugdgemeente. Deze vereniging van hoofdzakelijk vrijzinnige jonge Antwerpse intellectuelen was niet zomaar uit de lucht komen vallen maar was in feite, qua werking geïnspireerd op de een paar jaar eerder eveneens door Craeybeckx bezielde Johanneskring. Omstreeks de eeuwwisseling zag men in heel Europa jongerenbewegingen ontstaan die pleiten voor een terugkeer naar de natuur en een herstel van de, door de snel om zich heen grijpende industrialisering, bedreigde menselijke waarden. Ze zagen de harde en rauwe stad met haar onafzienbare straten en hun lange, eindeloos lijkende huizenrijen als een verstikkende gevangenis. Het benauwende van de grootstad was voor hen meer dan een louter ruimtelijke kwestie. Het was een metafoor voor de pijnlijke afhankelijkheid van de inwoners aan het stadsleven. De stad had hen in haar greep en er was geen ontkomen aan. Het enige alternatief was een radicale herbronning.

De Duitse Wandervogel-beweging was wellicht het bekendste voorbeeld van dit soort verengingen maar ook in de Lage Landen deden deze gedachten opgeld. Een ware cultfiguur in deze middens werd de Nederlandse zenuwarts en literator Frederik Van Eeden (1860-1932). Nadat Van Eeden aanvankelijk deel uitmaakte van de literaire esthetiserende vernieuwingsbeweging van de Tachtigers, brak hij met die groepering en na aanvankelijk met het anarchisme te hebben geflirt, ging hij een spiritueel socialisme nastreven dat concreet gestalte kreeg in de door hem opgerichte coöperatieve woongemeenschap Walden.

Deze idealistische tuinbouwcommune die in 1898 in Bussum werd opgericht ging echter overkop in 1907 na kennelijk wanbeheer en diefstallen door medewerkers…Van Eeden verwierf vooral literaire roem met zijn novelle De Kleine Johannes (1885) en zijn roman ‘Van de koele meren des doods’ (1900).

De Kleine Johannes, in feite een sterk autobiografisch gekleurd wordingsverhaal in sprookjesvorm kende een enorm succes in binnen– en buitenland. Veel zoekende jongeren in Vlaanderen voelden zich aangesproken door de wonderlijke ontmoeting van Johannes met het elfje Windekind, die Van Eedens jeugdliefdes en religieuze onzekerheden weerspiegelde. Net zoals de kleine Johannes zagen ze de gemaaktheid in de gezichten van de bourgeoisie en het gekunstelde van hun gebaren. Heel af en toe zagen ze de ijdelheid, jaloezie en verveling soms door het masker breken. Zij wilden komaf maken met deze valse wereld of zoals Van Eeden het zelf schreef: “Erger dan tirannie, dan onrecht, bloedstorting, oorlog, slavernij hun voorgangers griefde, grieft den poëet, den fijn georganiseerde van onze dagen, de afschuwelijke banaliteit, de walgelijke burgerlijkheid der groote menigte. Dit is zoo sterk dat hij het goede niet anders kan voelen in hoogmoed en trots, het mooie niet dan in verfijning, in distinctie, in zelfzuchtigheid, koel, rein individualisme.”

In het begin van 1914 verenigden een aantal jongeren die lid waren van de Vlaamsche Bond in het Antwerpse Atheneum zich in de Johanneskring. Deze kring, die overduidelijk geïnspireerd was door het literaire en sociale werk van Van Eeden, had niet alleen de bedoeling de ideeën van de schrijver in een zo breed mogelijke kring te propageren maar vooral ook om te gaan leven in een sfeer van ‘geestelijke zuiverheid’ en te streven naar een rechtvaardiger maatschappij.

De onbetwistbare sterkhouder van de Johanneskring werd Lode Craeybeckx. Op 18 mei 1914 had Craeybeckx samen met zijn kameraad Christiaan Barman een brief aan de door hen verafgode schrijver gestuurd waarin ze verklaarden gewonnen te zijn voor zijn ideeën.

Van Eeden ontving hen op 27 juli 1914 en, nadat hij zich vergewist had van de ernst van hun bedoelingen, raadde hij hen aan om hun werking te oriënteren op die van de Vrije Jeugdbond in Amsterdam. Deze Bond focuste zich op pedagogische vernieuwing en Van Eeden gaf hen zelfs een introductiebrief mee. De oorlog die een paar dagen later uitbrak verhinderde echter dat de ambitieuze Antwerpenaren nog contact kregen met de Vrije Jeugdbond.

De Johanneskring wierf langzaam maar zeker meer leden, onder meer door de samenwerking met de kring rond het tijdschrift Jonge Tijd dat sinds maart 1915 verscheen als publicatie van een handvol leerlingen van de Stedelijke Normaalschool voor Jongens. Na slechts negen nummers hield Jonge Tijd er mee op maar de werking van de Johanneskring werd met de komst van jonge intellectuelen als Ger Schmook, Rob Van Roosbroeck en de dichter Victor J. Brunclair versterkt of zoals Brunclair het later verwoordde: “Tegenover dweepzucht kwam te staan realiteitszin, dandy-perversiteit maakte front tegen puritanisme, bezadigde ernst en zuivere rede ontkrachtten de agitatorisch-begeesterden.”

Deze verruiming en verdieping van de Johanneskring leidde in januari 1916 tot de naamsverandering in Vlaamsche Kring. Het opzet ging echter verder dan louter een naamsverandering want in feite fusioneerde de Johanneskring met de restanten van de vroegere Vlaamsche Bond van het Atheneum, waarvan de activiteiten sinds het einde van 1915 verboden waren door de schooldirectie. De semi-illegale werking van de ontbonden Vlaamsche Bond ging dus gewoon, zonder dat prefect Loos zich hiermee kon bemoeien, in een ander jasje verder.

Op 2 januari 1916 organiseerde de Johanneskring in de zaal van het Kunstverbond in de Arenbergstraat een ‘symfonies konzert’ dat een groot succes werd. Het bracht genoeg geld in het laatje om ‘hun werking te verwijden’.

Alles ging daarna erg snel. Op het einde van diezelfde maand bracht Lode Craeybeckx op overtuigende wijze een referaat onder de noemer “Zwijgen of spreken”. Voor de aanwezigen was het duidelijk: Ze zouden gaan spreken. In de toekomst zou de werking van de Johanneskring gefocust worden op de Vlaamse kwestie. Een paar dagen later werd collectief de beslissing genomen de Johanneskring te herdopen in Vlaamsche Kring. Zonder dat het Atheneum met name werd genoemd – officieel verenigd deze Kring scholieren van verschillende Antwerpse onderwijsinstellingen – was het duidelijk dat dit een verkapte voortzetting van de verboden Vlaamsche Bond was.

Het bestuur bestond uit voorzitter Oscar De Smet, secretaris Edward Van Hemel en penningmeester Juul Van Bek, alle drie oud-bestuursleden van de Vlaamsche Bond. Toen ze al een paar maanden later besloten aan te sluiten bij Jong-Vlaanderen, een groep jonge radicale activisten die streefden naar een autonoom Vlaanderen, hield de Johanneskring in feite op te bestaan. Brunclair beschouwde de ‘jong ontslapen’ Johanneskring evenwel als de ‘hoeksteen’ van de in 1918 ‘doelmatig georganiseerde’ Jeugdgemeente. Maar er was wel degelijk een verschil en Brunclair bleef niet blind voor utopische karakter van de werking in de Johanneskring:

“Aanvankelijk, circa 1914-1915 maakte Van Eeden en met hem Emmerson en Carlyle onder de jongeren furore. Periode van reinlevenbeweging. Sturm-und-Drang, idealisme in ’t teken der ontvoogding, stroovuurflamingantisme. Als grondtoon toch in onze geesteshouding tegenover de buitenwereld, wies het besef aan de gebreken in de maatschappelijke orde, en in dit inzicht, aangedikt zoowel door proletarisch-gekleurde tendensliteratuur als spekulatief ethische, vervatte in kiem, dan ook de verzuchting naar een beter zijn, naar een toekomstwereld, meer door fantasie voorgespiegeld dan door realiteitszin onderworpen. Deze psychische terugwerking op de werkelijkheid, – of na grondig gewetensonderzoek, was niet veeleer onkieskeurig en onkritisch verslonden lektuur de hefboom ? – ontlaadde zich uitermate primitief. Tomeloze dweeperij met ideologieën, kultus des Utopia, humanisme vormden er schering en inslag van.”

*https://jmaadewilde.wordpress.com/2020/11/10/fierheid-albrecht-rodenbach/

BB

Uilenspiegel maakte een nachtelijke ronde om BB een duwtje in de rug te geven.

Als Uilenspiegel is opgestaan en trekt door de Dietse landen.
De Dietsers zullen met hem gaan
Weldra zal de storm ontbranden.

Als Uilenspiegel de trommel roert,
de vreemde tirannen ten schande,
dan is ‘t of opnieuw ons ten aanval voert
de Leider der Nederlanden.

Hij heeft in zijn vlammende geuzen vlag,
de kreet der opstanding geschreven.
Een vloek aan de nacht en een groet aan de dag
zijn wil en zijn wet is leven.

21 juli België BARST

België is bijna voorbij - Doorbraak.be

Francis Van den Eynde zaliger verwoordde het zo:

Cui bono?

Af en toe ruimt de onverschrokken voorzitter van de N-VA, tevens burgemeester van de voormalige Sinjorenstad, BDW zijn zolder op en vindt hij schrijfsels van zichzelf toen hij nog niet gestoken was door de belgische verantwoordelijkheidsmuskiet. En misschien, heel misschien, kijkt hij dan eens in de spiegel en ‘s avonds voor het slapen gaan peilt hij in zijn hart en maakt de balans op van zijn streven, zijn leven, en waartoe dat in zijn huidige politieke werkelijkheid geleid heeft.

Dàt ging er door ons hoofd toen we gisteravond het gesprek volgden op het programma Trends Talk.

Of was het, gaat het om politieke realiteit, ijskoude berekening van kansen en risico’s nu de N-VA – ooit ontstaan uit de frustratie van een partij die de raison d’état verkoos boven de durf, de moed, de strijdkracht ontstaan uit liefde voor Vlaanderen – door de kiezer als ongeloofwaardig beoordeeld wordt?

BDW is iemand die zelden of nooit “zomaar” iets vertelt aan aan journalist. Dat dit gesprek mét dergelijke uitspraken (volg bruggetje) plaats vindt net nu de Franstalige linkse partijen dreigden de regering te verlaten omwille van onuitgenodigde illegalen, die proberen het land b te chanteren, kan geen toeval zijn. Cui bono?

Gewoon even erover nadenken. Wat bereikt hij, wil hij bereiken?

  • de flamingante N-VA kiezers worden duidelijk gemaakt dat het Vlaams-nationalisme nog steeds bovenaan zijn lijstje staat
  • de niet-flamingante N-VA kiezers worden duidelijk gemaakt dat hij de belgische knoeiboel in het oog houdt en desgevallend onopvallend een steentje in de kikkerpoel zal werpen
  • hopelijk wordt volgens dezelfde redenering hiermee de leegloop van de N-VA en ipso facto de groei van het Vlaams Belang gestopt
  • én worden de Franstalige linkse partijen even met hun voetjes op de grond gezet waarmee de regering De Croo uit verdrinkingsgevaar komt…

Cui bono? De linkse Franstalige partijen roeien terug… “de regering verlaten bij de eerste dode” was slechts een “lapsus lingae”. De uitlatingen van BDW dienen volgens onze bescheiden mening een zelfde doel. En dat allemaal op pakweg drie dagen tijd. Toeval???

Cyclus

Niets is wat het lijkt. - ppt video online download

Deze wisselvallige zomer kabbelt rustig verder; behoudens de watersnoodramp.  Maatregelen zijn een beetje versoepeld.  Terwijl men versoepelt, verstrengen de misdadigers van deze links-liberale regeringen al terug sommige maatregelen.  Men kan zelfs niet wachten tot een eind in de herfst de varianten zullen opduiken.

Het is een sociopatisch spel dat ze opvoeren: de mensen enige vrijheid beloven en terwijl reeds waarschuwen dat er iets nieuws op komst is.  Met de nodige omzichtigheid wil ik oproepen de signalen niet als “samenzweringsverhalen” te zien.  Heel het draaiboek van de “great reset” is tot heden al uitgekomen  De waarschuwing geldt hier dan ook voor een cyber-catastrofe die herhaald aangekondigd wordt, en (wat we al in Zuid-Afrika zien) het in gang zetten van ernstige BLM rellen.  Deze zaken zullen worden uitgelokt door de Rothschild-Rockefeller psychopaten en als gevolg hebben dat er een gigantische voedsel- en samenlevingscrisis ontstaat.

Met de nodige voorzichtigheid wil ik toch vragen in overweging te nemen een afgelijnde levensmiddelenvoorraad te voorzien, het treffen van schikkingen om ook zonder internet/digitale middelen verder te kunnen en het zoeken naar antistoffen tegen de vaccins.

Er zijn in een bepaald opzicht meer opposanten, mensen die zich vragen stellen, dan men denkt.  Vooral dan (spijtig genoeg) in andere landen, zoals Nederland en Oostenrijk.  We moeten ook de transcendente kant inschakelen, het beroep op de Allerhoogste, om wijsheid te verwerven en te weerstaan aan de immense druk.  Ik citeer uit Wijsheid, hoofdstuk 1 : “Niet God heeft de dood gemaakt en Hij schept geen behagen in de ondergang van de levenden.  Hij toch heeft alles geschapen om te leven: gezond zijn de schepselen der aarde, geen dodelijk vergif wordt in hen gevonden en de onderwereld heeft geen macht op aarde, want de gerechtigheid is onsterfelijk!……..”

Dr. Vladimir Zelenko, arts, die het HCQ zink protocol ontwikkelde, zegt zelfs: “Het onder steeds grotere dwang opleggen van de Covid injecties is een ‘moorddadig complot van psychopaten’, en een misdaad van historische en Bijbelse opvang.  Hij zegt dat de vraag of je hierin meegaat zelfs een keuze is “voor of tegen God”. (…)

Intussen is politiek in dit land, zo rond 11 juli, veel duidelijk geworden  (er hingen op 11 juli op sommige plaatsen tien maal meer Belgische vlaggen dan Vlaamse).  De Graaf van St. Germain heeft in een vorige commentaar op een artikel de zaken omtrent  N-VA loepzuiver op punt gezet.  We hebben intussen Bart De Wever gezien, die tijdens de voorstelling van de “Gay-parade” eiste dat Hongarije uit de EU zou gegooid worden. Ieder fatsoenlijk mens weet dat president Viktor Orban de kinderen wil beschermen tegen drekkige uitspattingen en sexualisering op gender-wijze.  Waarom kiest De Wever dan de kant van de Illuminati?  Hetzelfde verhaal is het toekennen van prijzen aan diegenen die ons Vlaams-nationaal concept willen vernietigen.

VUB-rector Caroline Pauwels kreeg het “Vlaams ereteken”, tesamen met Martine Tanghe, die heel haar leven voor het belgicisme heeft gestreden.    Als lugubere component kreeg het bedrijf, en zijn CEO, Pfizer, ook een ereteken.  De talloze huidige en toekomstige doden van de vaccins “danken u”. (video)

Dit is zo verregaand en verwijst naar zelfs meer dan “gecontroleerde oppositie”, dat dit een breekpunt is.  Auteur dezer, verklaart dat de N-VA, analoog aan hun spitsbroeders van de VLD, geen waardering, welkdanige ook, verdienen in een fatsoenlijke, moreel hoogstaande samenleving.  Hiermede roep ik alle leden op, die nog enig moreel kader huldigen, deze twee partijen te verlaten!  Dit herhaal ik in de geest van mijn ontslagbrief en oproep van 26 mei 1977 toen het Egmontpact bekend werd. 

protest egmontpact rand brussel

Zoals in de navolgende en huidige geschiedenis zal blijken is er voor N-VA geen beterschap meer mogelijk; als men zijn ziel aan de duivel verkocht heeft kan dat niet herroepen worden.

Vandaag werden de nieuwe maatregelen van de NWO Belgische regering bekend: er wordt een Covid Safe Ticket verplicht gesteld voor deelname aan  (grotere) bijeenkomsten.  Door deze maatregel kan ik niet aan de IJZERWAKE deelnemen, alhoewel ik er het ganse jaar voor ijver.  Samen met gelijkgezinde Vlaamsnationalisten weiger ik in alle omstandigheden de vaccins en de even misdadige corona-testen.  Dit houdt, in de geest van hun opperste baas, Grand Orient président Macron, het einde van de vrijheid van oppositie in. 

Hiermee wil ik Pater Daniel nog eens prijzen, voor de grote moed om in zoveel moeilijker omstandigheden strijdbaar te zijn.  Hoe deze strijd zal aflopen, is vooral voor Syrië, de grote vraag.  Maar overal moet er onverzettelijkheid zijn, gedragen door velen, door wanhoop omringd, om datgene wat Vaclav Havel en Alexander Solzjenitsyn deden.  Zie het boek van Havel:De macht der machtelozen” (1978)Hij werd daarna president van Tsjecho-Slovakije en eerste president van Tsjechië.

We zitten nu in de faze van een “3e Wereldoorlog”. Deze werd ontworpen en wordt gevoerd door een bende psychopaten.  Hun voornaamste kracht is de verspreiding van angst.  Ze kregen het ook gedaan dat de overgrote meerderheid van de oppositie-bewegingen hun bevelen mee opvolgt.   De Vlaamse Beweging maakt een fout “op leven en dood” door niet in de allerhoogste modus van verzet te gaan.  Wanneer in het najaar en verder in de toekomst de maatregelen tot controle en slavernij zullen bekrachtigd worden, zal het te laat zijn.  Volg goed wat er nu in Australië en Canada reeds gebeurt!

Elke dag vraagt onze onverzettelijkheid naar onze moed, maar het is alsof we door een moeras omringd zijn.  Gedenk o Vlamingen, alle hoge woorden, die je ooit sprak en zong!

Jos Wouters, Boom, 19.7.2021

Een ànder EUropa

Europa (mythologie) - Wikipedia
Europa en de stier (ca. 1869) van Gustave Moreau

Da’s het streven van de Identiteit & Democratiefractie in het EUropese parlement. Het leek daar in Lissabon veel op de hernieuwing der RK doopbeloften met een uitgestoken hand naar andere christelijke geloofsgemeenschappen.

16 partijen binnen de EU tekenden een verklaring om tot een gemeenschappelijk verbond te komen. Het doel, de foutieve richting die de EU uitgaat, het centralisme en het uithollen van nationale bevoegdheden der lidstaten aan de kaak te stellen en te verhinderen.

“Een belangrijke stap als basis voor een samenwerking op het niveau van het EU-parlement.”

Als men de resultaten der laatste EU-verkiezingen samentelt, dan zou dit samenwerkingsverband de tweede grootste kracht in het EU-parlement zijn. Vanzelfsprekend ligt de ambitie hoger. Herbert Kickl (FPÖ): “Hiermee heeft Europa de kans haar veelzijdigheid, haar culturele erfenis, haar identiteit en ook haar economische welvaart te verzekeren en de lidstaten naar een goede toekomst te leiden.”

Tot de belangrijkste ondertekenaars telt men naast de inmiddels overbekende Viktor Orban, Jaroslaw Kaczynski (voorzitter Poolse regeringspartij PIS), Matteo Salvini (Lega), Martine Le Pen (RN), Santiago Abascal Conde (voorzitter Spaanse Vox), Giorgia Meloni (Fratelli d’Italia) en de voorzitters van JA21 (Nederland), EL (Griekenland), PNT-CD (Roemenië), LLRA (Litouwen), VMRO (Bulgarije), DPP (Denemarken), EKRE (Estland) en PS (Finland) én vanzelfsprekend ons Vlaams Belang.

Noem dit samenwerkingsverband gerust de laatste redplank. Er moét een sterke kracht tot stand komen om in ‘t verzet te kunnen gaan tegen de wurgende greep der EU-machtswellustelingen, tegen de uitholling van de rechten der naties, om de eigen Europese volkeren te beschermen voor verdere catastrofen, verdere migratiegolven, verdere greep op onze cultuur, normen en waarden. … Waarden, zoals het “mensen”recht van het ongeboren kind

Vanzelfsprekend – we hadden niets anders verwacht – verneemt u hier niets over in de poco media. Als toemaatje krijgt u van ons nog enkele tussenkomsten van de I & D fractieleden in de EU-praatbarak. U vindt er meer bij het I & D YT-kanaal.

We verwijzen graag naar Gerolf Annemans analyse:

De ontvoering van Europa | Gerolf Annemans | Politiek | 9789078898535 |  Standaard Boekhandel

11 juli: Vlaamse Feestdag

Onze redactie neemt deze dag vrijaf. We hebben met slispapier het roest van onze goedendag gewreven, onze leeuw hangt sinds het ochtendgloren buiten te flaneren in de hoop een aantrekkelijke leeuwin te zien passeren, onze hond is er niet gerust in, ligt grommend aan de voordeur, vreest oneerlijke concurrentie van het plotseling opgedoken huisdier, de sporen zullen we morgen wel zoeken tijdens onze dagelijkse slakkenjacht…

In gedachten…