We hebben zo onze twijfels…

… in hoever de N-VA geen strategisch-doordacht plan had/heeft om hun terugkeer naar de oppositie te verzilveren bij de volgende verkiezingen.

Hendrik Vuye maakte het in één zin duidelijk: of “onze” premier nu naar Marrakesh gaat of niet, of hij in New York officieel in naam van u en mij dat Zelfmoordverdrag gaat ondertekenen, het speelt in se geen rol.  Zolang het land b lid is van de VN maken wij met z’n allen deel uit van het wereldvreemd geheel dat schuil gaat achter de tegensprekelijke naam “Verenigde Naties”… terwijl die naties liefst zo snel mogelijk dienen afgeschaft te worden om plaats te maken van een geglobaliseerd geheel waar we allemaal even arm, even dom, even egaal gekleurd moeten en zullen zijn. 

Vanmorgen op de radio Lorin Parijs, rijzende ster aan het N-VA firmament (vice-voorzitter), gebuisde VLDer, drijvende kracht achter U-Place, schitterende vertegenwoordiger van een minderheidsgroep,  die het tekort aan opvangplaatsen voor pleegkinderen aan de kaak stelde, ondanks een toename van kandidaat-pleegouders.  Goede reclame, toch?  Voor de N-VA, bedoelen we dan.  Een “menselijk” gelaat voor de zwakkeren in de maatschappij, na vier jaar donkerblauw bestuur waarbij u en ik steeds dieper in onze portemonnee moeten tasten om niet alleen basisbehoeftes (water, elektriciteit, openbaar vervoer, benzine, diesel…) maar ook voedingswaren te kunnen betalen.   Terwijl de overheid steeds minder haar taak als “goede huisvader” naar behoren vervult.  O.a. vinden wij het niet kunnen dat de organisatie en opwekking van energie steeds meer in de schoenen van de bewoners van dit apenland geschoven wordt.  Het is de taak en de plicht van de overheid ervoor te zorgen dat er elektriciteit voor de bevolking geproduceerd en bereikbaar gesteld wordt, dat deze betaalbaar is, dat we niet afhangen van het buitenland, dat we ook na een werkdag thuis kunnen koken, wassen, tv-kijken.  Herinner u het voorstel dat we met z’n allen ‘s middags moesten koken… het zou de druk op het elektriciteitsverbruik ‘s avonds verlichten…  Moeten we een kampeervuurtje meenemen naar kantoor?  Wat volgt?  Kliklijnen, spijtoptanten voor de weigeraars van groene energie?  Worden er in elke gemeente dakloerders aangeworven om de nog naakte daken in kaart te brengen?

Wij zijn niet zo naïef om te geloven dat de N-VA geen Plan B had/heeft.  Of de N-VA geen andere mogelijkheid zag dan stilletjes te hopen dat het Zelfmoordverdrag tussen de mazen van de politieke blindheid zou glippen, kunnen we niet beoordelen.  Evenmin weten we of dat kleine landje, waarin we wonen, iets in de pap te brokken had, resp. had kunnen hebben, in de VN-constellatie.  Of – zoals we al eerder schreven – het als pasmunt gebruikt werd om een tweejarig zitje in de VN-Veiligheidsraad te veroveren.  “Wij zijn te vertrouwen”, praalde Michel. 

De N-VA zit tegelijkertijd in verkiezings- – Vlaamse trom – en in de solliciteermodus voor een volgende regeringsdeelname.   Met Francken en Jambon als protagonisten.  Calimero en Raison d’Etat.  Pappen en nathouden.  Elke dag in het nieuws.  Een betere – en goedkopere – pre-kiescampagne kan je niet dromen.  En de kiezer?  Ach? Die lijdt sowieso aan geheugenverlies.    Al is het heel spijtig dat net nu geen wereldbeker voetbal georganiseerd wordt…

Cyclus

De bronafbeelding bekijkenOmkadering van de CYCLUS.

In mijn jeugd ben ik “flamingant” geworden, vanuit twee verschillende invalshoeken. Enerzijds uit het klaarste romantisme (de Blauwvoeterij, ons roemrijk verleden, onze integere voormannen); anderzijds uit het besef van rechtvaardigheid. De Vlaming, hoe braaf hij ook is, wordt in dit België altijd benadeeld; in een staat die opgericht is met een heersersrol: de Franstaligen en een volk om te dienen: de Vlamingen.

De “shock” die aanleiding gaf tot mijn verdere averechtse deelname aan de Vlaamse strijd, was het kiezersbedrog vanwege de Volksunie. Als naïeve jongeling dacht ik verkeerdelijk dat de partij (VU) die toch non-conformistisch en rebels was, aan zijn hoofdlijnen zou vasthouden. Vanaf dit gedenkwaardige jaar 1977, ben ik de achtergronden gaan opzoeken naar het waarom van de beleidsbochten van partij(en).

Een grote confrontatie is er gekomen vanaf 2015 toen de achtergronden moesten onderzocht worden van de grote asiel-invasie. Daarop ben ik bij de talrijke “blogs” beland, waarvan de pocro-wereld zegt : het zijn allemaal “samenzweringstheorieën”. Het voornaamste van de discussies rond de Nieuwe Wereld Orde, de Bilderbergers, het satanisme aan de top van de geheime clubs, de infiltratie in de kerk(en) worden afgedaan als hersenspinsels. Ik wil hier echter de overleden Malachi Martin, de overleden hoofd-duiveluitdrijver in het Vaticaan, citeren. Hij bracht de verdorvenheid van een groot deel van de top van het Vaticaan aan het licht, en zegde dat zijn onthullingen op de hoop van zgn. samenzwerings-ideeën werden gegooid. U kunt trouwens op You Tube zijn onthullingen vinden (intikken Malachi Martin).

De grote vraag voor Vlaanderen, die ik tracht uit te vissen, is waarom de Vlaamse Beweging met zo’n groot fanatisme wordt bestreden. Na al die jaren zijn er verregaande conclusies gevolgd, die u in verdere afleveringen nadrukkelijk kunt lezen. Een eerste (pijnlijke) vaststelling is dat de “politieke” tak van de Vlaamse Beweging een aaneen-schakeling is van kiezersmisleiding, het sluiten van oneerbare compromissen en het gebrek aan zelfrespect. Zo is de lijn die de N-VA (ook voor de volgende legislatuur) volgt niet met de broek op de enkels, maar gewoonweg in slip. Vanwaar deze neiging om mijlen verder te gaan dan compromissen? Een neiging die ik zelfs bij een aantal Vlaams Belangers vaststel!!

Wanneer ik nog ijverde binnen het Nationalistisch Verbond, kon ik trots zeggen dat de kern van de Vlaamse Bewegers niet “plooide”. Intussen zijn er veel strijdgenoten overleden, te oud geworden of hebben afgehaakt. Maar de strijd voor de voleinding van de Vlaamse Beweging MOETEN we verder voeren : anders pakt men ook nog alles terug af wat we hebben bereikt. Daarvoor liggen de belgicistische VLD en Groen op vinkenslag (als uitvoerders van de echte machthebbers achter de schermen).

Deze reeks heet “CYCLUS”, omdat heel het leven en universum altijd een uitdeinen en terugkomen; een eeuwige beweging is. Voor onze vrijheid is het noodzakelijk dat de “slinger” van dit universum terug in de goede richting draait. Voor vrijheid en tegen terreur!

PS.: Ik heb in een voorgaand artikel vermeld dat de grote meerderheid van boetes in dit land niet wordt betaald. Ondanks de dagelijkse verdere repressie-controles van minister Weyts. Nu blijkt dat de niet-recupereerbare boetes een bedrag van 1 miljard euro omvatten. Heel de onderwereld en alle booswichten in dit land lappen de boetes aan hun laars, en de Belgische staat laat dit zo!

Jos Wouters, Boom

 

Gedachten in gedichten

Wat claegt gy, heer van Heel, wat doet gy Hollant treuren,
Omdat een wilde Swaen syn kust verlaten heeft?
De Swaen, met een meerder recht, tot rouwe sigh begeeft,
Nu een soo soet verblyf niet meer hem magh gebeuren.

O Hollant ! vreedsaem lant, waerin de vryheyt leeft,
Wat socht ik die vergeefs by uwe nagebueren,
Waer Frans en Castiliaen de rust en vrede schueren,
Waar’t hooft der borgery voor vreemde heeren beeft…

O had ik, lieve Lant, in uw begryp gebleven,
Hoe vroylyk wiert myn stem tot singen voorts gedreven,
Of aen de Rotte-stroom, of midden op de Maes!

Nu leef ik in een oort waer vreughde is uytgeweken;
Myn spys is bittre gal, myn sang… Eylaes! Eylaes!
Och! Och! waer heb ik my, misleyde Swaen, versteken!’

Uit: De zedighe doot van Carel den Vijfen; aen den heer Van Heel, my onbekent, over syne clacht, op myn vertrek, uyt Hollant,

Afbeeldingsresultaat voor michiel de swaenMichiel de Swaen, Duinkerke 20.1.1654 – 3.5.1707, over het verlies van het huidige Frans-Vlaanderen.

Meer info bij Wikipedia en bij de Digitale Bibliotheek voor Nederlandse Letteren

 

2.185 euro…

De bronafbeelding bekijken… …zoveel betaalt een Vlaming jaarlijks meer aan sociale zekerheid dan een Waal!

Het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds (VNZ) pleit voor responsabilisering in de gezondheidszorg en onderzoekt jaarlijks de uitgaven- en inkomstenverschillen tussen Vlaanderen en Wallonië op basis van de gegevens van de Landsbond van de Neutrale Ziekenfondsen, goed voor meer dan een half miljoen inwoners.

Op basis van de bijdragen voor de volledige sociale zekerheid in 2017 stelt het VNZ vast dat een Vlaamse titularis binnen de Neutrale landsbond jaarlijks 9.226 euro aan sociale zekerheidsbijdragen betaalt, tegenover een Franstalige ‘slechts’ 7.041. Dit omvat zowel de werknemers- als werkgeversbijdrage. Een verschil tussen noord en zuid van 2.185 euro.

Lees meer…

Het gaat om de inhoud…

De bronafbeelding bekijken… NIET om de postjes

Watteeuw heeft twee scenario’s voor coalitie in Gent

In het scenario dat De Clercq burgemeester wordt, krijgt Open VLD maar twee extra schepenen en gaan er vijf naar Groen en twee naar SP.A. Ook de voorzitter van de gemeenteraad zou een socialist worden.

In het andere scenario met Watteeuw als burgemeester, krijgt Open VLD vijf schepenen, Groen twee en de socialisten twee plus het voorzitterschap van de gemeenteraad. CD&V krijgt in beide scenario’s niets.

Watteeuw gaat ervan uit dat als de liberalen CD&V er absoluut bij willen – wat mathematisch niet nodig is – ze een van de liberale mandaten moet afgeven aan de christendemocraten.

Open VLD heeft meteen een tegenvoorstel gedaan aan Watteeuw. Daarbij kiezen ze het scenario met De Clercq als burgemeester, maar vragen ze een extra schepen voor CD&V.

vrt

 

 

Cyclus

De bronafbeelding bekijkenEen reeks beschouwingen over het verleden, heden en de toekomst van en over de Vlaamse Beweging door Jos Wouters, Boom.

“Start van een Cyclus

Met dit eerste stuk wil ik starten met een regelmatige column; vooral in de geest van wijlen Mark Grammens, wijlen Clem de Ridder en wijlen Lieven van Gerven.  Ze hebben gemeen dat ze zonder aanziens van welke tegenstander(s) ook, de belangen van Vlaanderen en het Vlaams-nationalisme verdedigden.   Ik noem deze reeks “cyclus”, omdat het hele leven een cyclus van gebeurtenissen is.

Speciaal start ik hier met een onderwerp over een belangrijke passie: de muziek.  Niet-actualiteitsverbonden onderwerpen zijn intermezzi.  Het belangrijkste in het leven is m.i. de schoonheid en de liefde.  Met schoonheid bedoel ik dan de esthetica; met de liefde bedoel ik niet de erotische liefde, maar de hogere liefde voor abstracte, maar diepmenselijke zaken.  Als voorbeeld geef ik de passionele liefde voor mijn Vlaanderen en het Vlaamse volk.  Zeer theoretisch, het houdt de onverschillige doorsnee Vlaming niet bezig!  Maar voor mezelf: ik hou van mijn Vlaanderen met heel mijn hart, heel mijn ziel en heel mijn verstand.

De bronafbeelding bekijkenVandaag over kunst : mijn lievelingscomponist is Franz Schubert  (31.1.1797-19.11.1828).  Mijn diepe genegenheid voor hem en zijn muziek komt voort uit zijn romantisme, zijn prachtig door Slavische muziek beïnvloede werk en zijn tragische korte leven.

Theresa Grob Schubert's love

Sopraan Therese Grob

Franz Schubert werd maar 31 jaren oud.  Hij leefde in het toenmalige Oostenrijks-Hongaarse rijk, dat overweldigd werd door de Franse troepen van Napoleon.  Zijn vader was onderwijzer en had uit 2 huwelijken 19 kinderen.   Het tragische, waarom ik zo om hem geef, is dat “hij nooit van ’t straat geraakte”, zoals men dat in het dialect zegt.  Door zijn armoedigheid  kon hij geen fiat krijgen om met zijn liefde Therese Grob te trouwen.  Zijn altijddurende verdriet in de liefde klinkt door in zijn “Lieder”, waaronder “Die schöne Müllerin”(klik hier: audio-video) en de liederencyclusWinterreise(klik hier: audio video)

Maar de gevoeligste snaar raakt hij in zijn met de “Volkslieder”  geïnspireerde muziek, zoals zijn “Divertissement à la Hongroise” (klik hier: audio-video) zijn “polonaises” en “sonates”  (pianomuziek).

Franz Schubert staat zo dicht bij onze denkwereld, omdat zijn werk breed gezegd in ons cultuurpatrimonium ontstond  (het midden-Europees christelijk Donau-gebied).  Hij leefde in dezelfde periode en omgeving van de grote Beethoven, wiens familie van Nederlandse afkomst was (Mechelen).

Nu de dreiging t.o.v. ons esthetisme van de gulden regel en de verbinding tussen de goddelijke en de wereldrijke muziektrilling bedreigd wordt, dienen we te herbronnen bij figuren zoals Schubert.  We hebben dit nodig, want op wereldlijk vlak dienen we de rauwe werkelijkheid onverbloemd weer te geven.  Dat zullen we, in een regelmatige cyclus, doen.”