“Mensen die menstrueren…”

De stad Mainz volgt de druk der geslachtenreligie. Enkele dagen geleden keurde het stadsbestuur het voorstel goed dat overal in publieke gebouwen gratis hygiënische producten zoals maandverband en tampons ter beschikking zullen zijn. Ook voor mannen. Dus ook in de herentoiletten. Je mag er niet aan denken hoe “transmannen” of “tussengeslachtelijke wezens” zich zouden voelen mochten ze tijdens “die bepaalde dagen” geen gratis verzorging aangeboden krijgen. We citeren:

„Bei der Wahl des Abgabeortes ist zudem die diskriminierungsfreie Zugänglichkeit der Produkte mitzudenken. Menschen, die menstruieren, unabhängig davon, welcher geschlechtlichen Identität sie sich zuordnen, müssen leicht auf das Angebot zugreifen können.”

Ned.: “Bij de keuze van de geschikte plaats moest er bovendien rekening gehouden worden met een discriminatie-vrije toegang tot de producten. Mensen, die menstrueren, onafhankelijk welke geslachtelijke identiteit ze zichzelf toekennen, moeten gemakkelijk aan het aanbod geraken.”

Wie meent dat Mainz, als bekende carnavalsstad, hierbij de kop afbeet van de geslachtengekte, heeft het fout voor. Ook Stuttgart is door dezelfde groene microbe gebeten:

Het is wachten op een of andere grappenmaker, die de intergeslachtelijke hygiëneproducten uit protest tegen de heersende waanzin in de wc-pot gooit.

Waar zijn de vroegere nuchter-denkende Duitsers gebleven? Waarom volgen ze blindelings de groen-linkse waandenkbeelden?

Brusselprobleem

Gisteren meende Sammy Mahdi, CD&V-voorzitter, Tom Van Grieken, voorzitter Vlaams Belang, te moeten terechtwijzen in de 7de Dag. Hij vond dat Toms uitlating over de extreme vreugde-uitingen der Marokkanen in Brussel vèr over de schreef gingen. Met name het woord “Marokkanenprobleem” zou stigmatiserend, opruiend en hautain klinken. Sammy vond dat we het in de toekomst over een “Brusselprobleem” moeten hebben.

Hoe we het moeten noemen als dit “Brusselprobleem” zich afspeelt in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag… heeft hij niet toegelicht.

Gustav Holst: In The Bleak Midwinter

Gustav Theodore Holst (Cheltenham, 21 september 1874 – Londen, 25 mei 1934) is een componist die niemand lijkt te kennen, al kent iedereen The Planets. Hij was van Duitse, Engelse, Zweedse en Letse afkomst en werd geboren als Gustavus Theodore von Holst. In 1919 liet hij officieel het ‘von’ achterwege (waarop zijn familie hoogstwaarschijnlijk toch geen rechten had).

Dit gebrek aan relatieve roem is een raadsel, want de kwaliteit van Holsts koor- en orkestmuziek (inclusief een aantal schitterende werken voor harmonieorkest) is meestal hoog. Misschien komt het mede door Holsts afkeer van publiek vertoon. Zo legde hij zich na het succes van The Planets toe op meer introverte onderwerpen, waaronder de prachtige Hymn of Jesus uit 1917. Dit is typisch een werk waarvan je je bij kennismaking afvraagt waarom het niet algemeen bekend is (al schijnt het werk destijds wel succes te hebben gehad). Er is echter ook iets aan de hand met de continuïteit van Holsts ontwikkeling als componist, alsof technische uitdagingen hem meer prikkelden dan een consistente stijl. Grove Music Online haalt in dit verband een intrigerende uitspraak van Holsts dochter Imogen aan: ‘As soon as he had made his point, he stopped’. (Muziekweb)

Holst zette het gedicht “A Christmas Carol” van Christina Rossetti op muziek:

In the bleak midwinter
Frosty wind made moan
Earth stood hard as iron
Water like a stone
Snow had fallen
Snow on snow on snow
In the bleak midwinter
Long, long ago
Angels and Arc Angels
May have traveled there
Cherubim and Seraphim
Thronged the air
But only his Mother
In her maiden bliss
Worshiped the beloved
With a kiss
What can I give him?
Poor as I am
If I were a shepherd
I would give a lamb
If I were a wise man
I would do my part
But what I can I give him
Give him my heart
Give him my heart

Berlijn, de verloren stad (19+)

Dat fietsen binnenkort de parkeerplaatsen van auto’s mogen innemen, dat dit de eigenaars geen ene eurocent zal kosten, is niet in dovemansoren gevallen.

Op sociale media circuleren luide hoera-roepen uit de linkse wereld. De nieuwe groene reglementering stipuleert immers niet dat de geparkeerde fietsen ook moeten kunnen rijden. Nu al worden er naarstig naar uitgerangeerde of tweedehandsfietsen gezocht , in eender welke staat. Bovendien wordt verwacht dat er massaal fietsen zullen gestolen worden om ze lukraak op een parkeerplaats achter te laten. Hoogste doel: auto’s uit Berlijn verbannen.

Evenzeer zien wakkere automobilisten de mogelijkheid om een voorbehouden – weliswaar betalende – parkeerplaats in de buurt van hun woonplaats, werk, café, theater… te veroveren. Je parkeert er een fietswrak en als je dan met de auto erheen rijdt, gooi je de parkeerfiets in de koffer en je vult de lege parkeerplaats met je auto.

Berlijn, de verloren stad (19)

Mogen we dit pure pesterijen noemen?

Groene verkeerssenatrice Bettina Jarasch maakt van haar autohaat geen geheim. Vanaf 1 januari zullen fietsen, e-steps, bakfietsen en moto’s gratis op parkeerplaatsen voor auto’s mogen staan. Gratis. Dit om de gebruikers van deze vervoermiddelen ertoe aan te zetten de ruimte voor het verkeer zo volledig mogelijk in te nemen.

Tegelijkertijd worden de parkeertarieven voor de klimaatverwoestende auto’s verhoogd naar resp. 1, 2, 3 en 4 euro per uur. Elektrische auto’s moeten slechts de helft betalen.

Kortom: automobilisten met een gewone benzine- of dieselwagen worden weggepest en in het beste geval mogen ze blijven maar dat zullen ze merken in hun portemonnee. Fietsers op voetpaden worden geduld, maar als het enigszins kan, moeten ze de plaats van de auto’s innemen, niet die van de voetgangers.

Bye, bye Kiev. Hello Luilekkerland! (2)

Zoals u in de eerste bijdrage (zie onderaan) van het gelijknamige artikel kon vernemen, verlieten volks’vertegenwoordigers’ en zakenlieden van “pro-Russische” parlementaire fracties Oekraïne tijdens de oorlog. Zij waren niet de enigen; ook talrijke actieve aanhangers van de huidige Zelensky-regering gaven er de voorkeur aan het vaderland vanuit het buitenland te verdedigen.

Het Wenen Bataljon

Ukrainska Pravda slaagde erin om Andrey Kholodov, een parlementslid van Vladimir Zelensky’s ‘Dienaar van het Volk’-partij, tot een gesprek te verleiden vanuit zijn huidige residentie in Wenen.

“Hier, in Wenen, rijden er nu zo veel Oekraïense wagens rond dat je soms denkt in Kiev te zijn. En het zijn bijna nooit goedkope auto’s, maar wel veel dure auto’s.” stelt de reporter, “En, in tegenstelling tot in Monaco, waar iedereen rijk is en er weinig aandacht aan elkaar besteed wordt, hier merk je dat de Oostenrijkers, de plaatselijke bevolking, een reactie tonen op de dure luxe auto’s. Je ziet dat ze verrast zijn omdat 1) het vluchtelingen zijn en 2) omdat er zo veel rijke vluchtelingen uit een arm land als Oekraïne komen.”

Ondertiteling, vertaling en geschreven tekst via icoontjes onderaan.

De Oostenrijkse hoofdstad werd ook gekozen door de nationalist Nikita Poturaev en Sergey Melnichuk, een voormalige leider van het Aidar-bataljon dat bekend staat om oorlogsmisdaden zoals aangeklaagd door Amnesty International.

Ook het voormalige hoofd van het Constitutionele Hof van Oekraïne, de 59-jarige Alexander Tupitsky, en de 45-jarige ex-procureur-generaal van Oekraïne, Ruslan Ryaboshapka gaven de voorkeur aan een supportersrol bij de verdediging van het vaderland vanuit buitenlandse ‘loopgraven’.

Leden van het Oekraïense parlement zien zelfs in oorlogstijd de hoogdringendheid niet in om levensbelangrijke wetten voor het land te stemmen. Volgens het Telegram-kanaal Volyn News waren op 11 maart meer dan 20 parlementsleden om niet nader toegelichte redenen naar het buitenland verhuisd. Hun bestemmingen kunnen verschillen: Groot-Brittannië, Polen, Qatar, Spanje, Frankrijk, Oostenrijk, Roemenië, Hongarije, VAE, Moldavië, Israël, enz. In maart startte het openbaar ministerie van Oekraïne een onderzoek naar het reilen en zeilen van zes volksvertegenwoordigers die naar het buitenland trokken en er bleven.

Blijkbaar kunnen oorlog noch strafmaatregelen hen verleiden terug aan het werk te gaan. Slechts 99 van de 450 afgevaardigden woonden de zitting van het Parlement op 20 juli bij. Vermoedelijk waren ze er niet helemaal met hun gedachten bij, afgeleid door de zomer, de Azurenkust, de Malediven en het spelevaren… Het verdedigen van Oekraïne? Laat dat maar over aan de buitenlandse vrijwilligers, zeggen ze.

Klik op de blauwe bruggetjes.

Wordt vervolgd.

Principes zijn goed, zegt Indië, maar goedkope olie is beter!

Het Indische ministerie van olie, verklaarde vrijdag dat het ook na het embargo en de verplichte maximum prijs (vanaf 5 december) Russische ruwe olie zal blijven kopen.

De sancties, die de scheepvaart- en verzekeringswereld treffen mochten ze niet aan de opgelegde gedragscode voldoen, is niet van toepassing op Indië, want het land zal van niet-westerse diensten gebruik maken. Voor alle duidelijkheid: de maximum prijs (de zgn. price cap) en de sancties beperken zich tot de westerse scheepvaart- en verzekeringenaanbieders.

Polen lag lang dwars. Oekraïne sowieso, maar dat is geen EU-lidstaat. De maximum prijs werd bepaald op $ 60 per barrel. Ook geen probleem voor Indië, want samen met China, geniet het land van een vriendenprijsje

https://oilprice.com/Latest-Energy-News/World-News/India-To-Keep-Purchasing-Russian-Oil-After-Sanctions-Go-Into-Effect.html