Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Het gaat nog altijd slecht in Libanon, maar er is hoop. De westerse mogendheden (vooral VS-Israël-Saoedi-Arabië, steeds gesteund door  EU) proberen Libanon op een andere manier te ontwrichten dan ze met Syrië deden. Naar Syrië stuurden ze vooral terreurgroepen om het land uit te moorden en de infrastructuur te verwoesten. Dat is flink gelukt, maar het uiteindelijk doel werd niet bereikt: Syrië hield eensgezind stand.

In Libanon trachten ze op verschillende manieren chaos te zaaien en nog meer armoede te brengen. De banken zijn geblokkeerd. De mensen mogen wekelijks maar een klein bedrag afhalen. De 7 à 8 miljoen Libanezen in het buitenland, die hun familie tot heden ondersteunden kunnen dit op deze manier niet meer doen. En de boycot van de banken door VS-Israël heeft ook gevolgen voor ons. Hier gaan plots de prijzen ook de hoogte in. De Libanese Lire is met 40% gezakt tegenover de dollar. De bedoeling is uiteraard om vooral Hezbollah te treffen en dat lijkt juist niet te lukken.  De Hezbollah slaagt er in zijn volk gewoon verder uit te betalen. Een andere manier om het land te destabiliseren ligt in poging om christenen onderling en moslims onderling tegen elkaar op te zetten. Onze bisschop kwam deze week even langs en hij was net in Libanon geweest. Ook hij was bezorgd over het feit dat men probeert de mensen onderling tegen elkaar op te zetten.

Verder is er echt armoede.  De pro-Amerika partijen hebben nog steeds de voornaamste straten afgezet. Het leger laat begaan, ook wanneer er baldadigheden gepleegd worden.

Technocracy now: The US is working to turn Lebanon’s anti-corruption protests against Hezbollah

Dit is het ideale scenario om Hezbollah uit te dagen, maar zij  trappen er niet in. Hezbollah soldaten hebben opdracht gekregen iedere strijd te vermijden en de mensen eerder te overtuigen om met blokkades en wanorde op te houden.

https://uk.reuters.com/article/uk-lebanon-protests-hezbollah-idUKKBN1YH25W?fbclid=IwAR1hrJx7fAchToMaow0lmdiYbxTrslhG5z0liz1gcDN19gPolpBNYyT6nIc

Er zijn geen straatgevechten, ook al zijn er mensen die bv. hun noodzakelijke medicamenten niet krijgen. Hezbollah en de geallieerde christenen genieten een ruime steun bij de bevolking, die lijdt en protesteert tegen het corrupte politieke systeem. Een regering zonder Hezbollah is gewoon niet mogelijk. En Libanon hoeft niet afhankelijk te blijven van de Amerikaanse hegemonie. “Hoe meer Washington de Libanese regering en zijn burgers tracht te doen buigen, des te meer sluiten  dezen zich aan bij Rusland en China…Eens te meer hebben de zaaiers van chaos gefaald en de “As van de weerstand” heeft in Libanon de overhand genomen” (Elijah  J. Magnier, https://www.mondialisation.ca/les-etats-unis-et-les-manifestants-au-liban-ont-ils-reussi-a-nuire-a-liran-et-ses-allies/5639615)

Na berichten over de Kerstvoorbereiding geef ik een verantwoording waarom ik me wil inzetten om het katholiek geloof en de Kerk te bevorderen. Daarna volgen enkele merkwaardigheden en weer een hele reeks video’s en info over de huidige toestand hier en in de wereld.

P. Daniel

Afbeeldingsresultaat voor julia boutros

Nvdr: De Kerstboodschap in gedachten, koos onze redactie dit lied van Julia Boutros, Libanese christene (video 1). Zij begon te zingen op haar 12de; de meeste van haar liedjes worden gecomponeerd door haar broer Ziad. Julia geldt als één der meest geliefde zangeressen in de Arabische wereld.

Julia werd geboren op 1 april 1968 in Beiroet in een christelijke maronitische familie met een vader uit Tyrus en een Palestijns Armeense moeder.

Op 11 oktober 2006 kondigde Julia een nieuwe single aan genaamd “Ahibaii” (Mijn geliefden). (video 2) De tekst is gebaseerd op een brief die tijdens de oorlog tussen Hezbollah en Israël door Hezbollah-secretaris-generaal Hassan Nasrallah aan de strijders in Zuid-Libanon gestuurd werd. De winst uit de verkoop van het lied ging naar de families van Hezbollah-strijders en alle Libanezen die tijdens het conflict omkwamen.[1] Behalve steun voor Hezbollah heeft ze ook haar steun uit gesproken voor verzetsgroepen in Gaza.[2] (Wikipedia)

En deze oproep van de Chrétiens d’Orient mag ook niet ontbreken:

Vrijdag 13 december 2019

Voorbereidingen op Kerstmis

De grote figuren van de Adventstijd zijn vooreerst de profeet Jesaja uit de 2e helft van de 8e eeuw vóór Christus, wiens profetieën oproepen tot rustig afwachten en vertrouwen op de Heer. Hij kondigt  in Jesaja 7, 14 duidelijk de geboorte aan van de Verlosser.

Lees verder

Quo vadis, Syria?

Julian Assange zei ooit:

“The overwhelming majority of information is classified to protect political security, not national security,”

“De overweldigende meerderheid van informatie wordt geheim gehouden om politieke veiligheid te beschermen, niet de nationale veiligheid.”

U kent zijn lot. Beerputten moeten afgedekt blijven, zo niet komt de stank naar boven. Wat er nu aan het licht komt – wat eigenlijk heel de tijd geweten was – over de Amerikaanse vredesmissie in Afghanistan, is het verhaal van Irak, van Syrië, van… Als de Amerikanen hun zin niet krijgen, dan verzinnen ze wel een of andere reden om “de democratie te redden”, steunen ze “vrijheidsgezinde rebellen”, boycotten ze de economie, nemen tegoeden in beslag, vaardigen embargo’s en sancties uit en spannen bondgenoten, mondiale “neutrale” organisaties én financiële instellingen voor hun kar, die op hun beurt bedreigd worden als ze niet in het gareel lopen. N.a.v. de onthullingen, die door de Washington Post (… horresco referens… werd de redactie geïnfiltreerd door Russische spionnen?…) openbaar gemaakt werden, kwam er deze reactie van prof. Max Abrahms, die een studie wijdde aan terrorisme, schrijver van o.a.: Rules for Rebels:

I’m waiting for something like the #AfghanistanPapers to be released about U.S. involvement in Syria.

The story won’t be one about corruption and false reports of progress but of knowingly helping Al Qaeda, its radical rebel friends, even ISIS.

— Max Abrahms (@MaxAbrahms) December 10, 2019

Vert.: Ik wacht op het vrijgeven van iets zoals de Afghanistan Papers over de VS betrokkenheid in Syrië. Het verhaal zal er geen zijn van corruptie en valse vooruitgangsrapporten maar wel over willens en wetens helpen van al-Qaeda, diens radicale rebellen-vrienden, zelfs ISIS.

Afbeeldingsresultaat voor the avengers

Druppelsgewijs dringt de waarheid ook bij poco media door. Zoals de waarheid over de geënsceneerde gifgasaanval in Douma, met een Hollywoodscenario: de VSA & bondgenoten in de rol van de The Avengers.

Er zou echter een échte gifgasaanval gepland worden. Volgens locale bronnen zouden al-Nusra terroristen i.s.m. de Witte Helmen (die zorgden voor het vervoer), onder het goedkeurend oog van Turkse en Europese experten (Frans en Belgisch) chloorgas naar Saraqib en Ma’arat al-Numan in Z-Idlib gebracht hebben. De cylinders zouden woensdag aangekomen zijn.

Astana: Een afsluitende conclusie van de 14de ronde der Astana-bijeenkomst bevestigde de soevereiniteit, onafhankelijkheid, eenheid en territoriale integriteit van Syrië. Een separatistiche agenda werd verworpen. De illegale diefstal en transport van olie werd aangeklaagd. De grondstoffen zijn eigendom van het Syrische volk. De Israëlische militaire aanvallen in Syrië zijn een inbreuk op internationale wetten, op humanitaire internationale wetten; ze ondermijnen de soevereiniteit van Syrië en buurlanden; ze brengen de stabiliteit en veiligheid van de regio in gevaar. De toestand in Idlib werd in detail besproken; de nood tot rust op het terrein benadrukt door de uitvoering van de vorige akkoorden, vooral het memorandum van 17.9.18. De samenwerking om ISIS, al-Nusra en soortgenoten uit te roeien werd bevestigd. De conclusie maakte duidelijk dat er geen militaire oplossing voor de Syrische crisis is en bevestigde opnieuw de inzet om tot een leefbare en blijvende politieke oplossing te komen volgens resolutie 2254 van de VN Veiligheidsraad, dit onder Syrische leiding. Het werk van de Grondwets-commissie wordt gesteund, onder de leiding van Geir Pedersen, zonder buitenlandse inmenging en door buitenstaanders opgelegde tijdslimiet. Verder werd de nood aan een veilige en vrijwillige terugkeer van vluchtelingen naar hun oorspronkelijke woonplaats in Syrië, van zodra de mogelijkheid zich aanbiedt, besproken.

In telegramstijl Tijdens de Astana-bijeenkomst kon HTS opnieuw terrein winnen dat het Syrische leger nog maar net heroverd had in Idlib. De autosnelweg M4 is nu helemaal in handen van het Syrische leger. Turkije en Rusland patrouilleren samen in de N-grensstreek. Het probleem in N-Latakia blijft onveranderd: de “rebellen” kunnen onveranderd rekenen op aanvoer van wapens vanuit Turkije.

Vluchtelingenkamp(en) overspoeld door hevige regenval in N-Syrië.

Intussen maakt Erdogan werk van zijn plan: de verdrijving van Syrische vluchtelingen naar hun vaderland… net over de grens, naar de regio waar hij de Koerden verdreven heeft, niet naar de woonplaatsen waar ze vandaan komen. (zie ook Astana-conclusie bovenaan)

Het Russische leger voor het eerst in Raqqa, deelt humanitaire hulp uit:

Terugkeer vluchtelingen uit Libanon:

en uit Jordanië:

Syrische studente verdedigt haar master in doventaal:

Homs bereidt zich voor op Kerstmis met de hulp van de bezige bijen Chrétiens d’Orient:

Herstel van de straten in Aleppo:

Heropening katholiek-Armeense kathedraal in Aleppo:

Opening universiteits hartkliniek in Aleppo:

In de grootste grot van Hama werd een kerststal ingericht:

En Kerstbeleving in Damascus:

Kerst in Latakia:

Christelijk Europa?

Gerelateerde afbeelding

“Ik vrees dat een ‘christelijk Europa’ enkel staat voor een niet-islamitisch-Europa. Dat heeft op zich niets met het christendom te maken. Het christendom wordt zo afgesneden van wat het zou moeten zijn, een geloofsovertuiging gericht op de boodschap van Jezus van Nazareth. ‘Het christendom’ wordt herleid tot een onduidelijk conglomeraat van normen en waarden en geschiedenis. Christendom staat dan voor het cultureel-, historisch- en ethisch substraat van het christendom. De politici kiezen dan niet voor het all-in pakket, maar enkel voor die culturele, historische en ethische onderdelen die hen passen, een politiek-cultuurchristendom sui generis.

De vraag dringt zich dan toch op, hoe christelijk is dat christelijke Europa? Ik zou graag eens horen dat iets dieper ingegaan wordt op de inhoud van hun christelijk Europa. Waarschijnlijk zouden de verschillen tussen de christelijke Europeanen snel naar boven komen.”

Pieter Bauwens in Salvini en Orban één strijd voor een christelijk Europa

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Een geschenk van Sinterklaas of eerder een rapport van Zwarte Piet?

Een jaarverslag over de katholieke kerk in België, 2018. ‘n Half miljoen Belgen schijnen nog naar een  Kerstviering te gaan maar niet de helft daarvan gaat nog naar de wekelijkse zondagsviering of jaar na jaar steeds minder. Er is een drastische vermindering van het sacramentele leven (doopsel, vormsel, huwelijk, kerkelijke begrafenis…) en een sterke daling van het aantal priesters (nog 4347) en religieuzen (nog 9560, een priester-religieus telt dan nog in de twee mee!). De kerkafbraak wordt aldus mooi verwoord: aan de eredienst werden 31 kerken onttrokken en 39 parochies werden opgeheven. Ja, het wordt een “keuzechristendom” met een sterke “vervrouwelijking”. Steeds meer vrouwen delen in de pastoraal en nemen de leiding (niet vermeld wordt het “Jezebel-effect”, nl een vrouw die naast de verantwoordelijke priester staat en feitelijk onterecht de leiding neemt). Dan volgen de positieve aspecten in crescendo: de maatschappelijke rol van de kerk blijft overeind,  het museumbezoek aan de kathedralen blijft op peil en de zes Belgische abdijen die trappist brouwen blijven onverstoord hun edel vocht produceren en verkopen. Het eindresultaat is overduidelijk: onze zogenaamde “multireligieuze” maatschappij wordt in feite heel erg “mini-religieus”.

We kunnen de volgende jaren nog meer van dergelijke Sinterklaasrapporten verwachten, waarin haarfijn wordt berekend hoe sterk de vermindering weer verminderd is. Zal dit blijven zakken tot het nulpunt? Neen. Er is iets aan te doen, maar daarvoor heb je goede (geen uitzonderlijke!) hersens nodig, een stevige ruggengraat en een degelijk geweten, nl. de “gewone” eigenschappen van een mens die uit het karkas van het maatschappelijk “correcte denken” durft stappen.

Friedrich Nietzsche bestreed fanatiek het christendom. Dat was voor hem een godsdienst van zwakkelingen en verliezers, ieder mens op aarde onwaardig. Indien hij nu  nog zou leven en de ingestorte westerse beschaving overschouwen, zou hij met zijn scherpe geest opmerken dat alle kracht van de westerse beschaving juist uit dit katholieke geloof kwam. Mogelijk zou hij degene zijn die oproept tot een dringend herstel van het christelijk geloof (zie onze bezinning hierover verderop).

Terwijl bij ons de ene eeuwenoude kerk na de andere wordt gesloten, afgebroken, verkocht, omgebouwd tot museum of supermarkt, heeft de orthodoxe patriarch Kirill in 2011 beslist om in Moskou alleen al 200 nieuwe kerken en centra te bouwen om aan de nood van het zich uitbreidend  kerkelijk leven te voldoen. Eén vierde hiervan is  al voltooid,  tientallen zijn nog in opbouw!

*******

We geven  enkele eenvoudige berichten uit het dagelijkse leven van de gemeenschap. Daarna  bieden we een reeks merkwaardige berichten aan die je in onze media niet zult vinden of wat niet in de openbare opinie kan/mag gezegd worden.

Voor een zicht op de situatie in Syrië en in de  wereld kan ik weer (dank zij wat vrienden me toesturen) een uitgebreid gamma voorleggen van info en video’s, waaruit je rustig uw interesses kunt  kiezen. Er is ook flink wat bij in Nederlandse taal.

P. Daniel

Vrijdag 6 december 2019

Flitsen

Terwijl in de Latijnse liturgie de Advent begint, is de voorbereiding op de geboorte van Jezus in de byzantijnse liturgie al eerder begonnen en omvat ook een vasten zoals voor Pasen. Concreet nemen we daaraan deel door om beurt een dag persoonlijke “retraite” te houden: in eenzaamheid en stilte zich terugtrekken, met extra gebed, geestelijke lezing en handenarbeid. De fraters maken hierbij dankbaar gebruik van de kluis op het terrein, sommigen zelfs ’s nachts.

Iedere zaterdag komen een 15-tal “minder validen” uit het dorp een dag doorbrengen met ons. De grote mooie zaal aan de ingang is dan voor hen. Het zijn jongens en meisjes en wel van alle leeftijden. Er is een moslima bij die altijd even vriendelijk is en die haar kindje draagt dat niet kan gaan of staan. Ze is ook altijd bereid haar kindje, dat Maria heet,  te geven aan wie het wil koesteren. Deze vrouw en zovelen zoals zij, behoren tot  de eigenlijke “groten” in de geschiedenis van de mensheid: groot in toewijding en trouw, groot in totale gave van zichzelf. Zij beleven de authentieke waarden van onze westerse beschaving, die eens ontstaan is uit het christendom.  

Lees verder

Toen…

Afbeeldingsresultaat voor the end of the affair graham greene

Toen spelling en manieren nog belangrijk waren, toen een boek nog een gewaardeerd geschenk was, toen een zaterdagavond nog begon met een bioscoopbezoek, gevolgd door een dansje op het parket, toen we de laatste bus moesten nemen om thuis te geraken, toen er nog geen sprake was van drugs en granaten… toen… lazen we voor het eerst “The End of the Affair”… De film draaide al in 1955 – onze kleuterjaren. De film hebben we pas later, veel later gezien. Video gehuurd. Drie keer ernaar gekeken. En uiteindelijk bijna vergeten, veilig opgeborgen ergens bij jeugdsentiment.

Tot we enkele dagen geleden in de bib het verhaal opnieuw ontdekten in het rek “nieuwe aanwinsten: “Graham Greene: Het einde van de affaire.” De titel doet afbreuk aan het verhaal. Het was méér dan een affaire. Affaire klinkt naar verboden vruchten… negatief… verwerpelijk… Terwijl de titel eigenlijk had moeten luiden: “Het einde van een liefde.” Of hoe groot liefde kàn zijn.

Waarschijnlijk kent u het verhaal. We gaan het hier niet (her)schrijven. Waarom het toen – en nu opnieuw – zo’n indruk nagelaten heeft? Omdat het diepgang heeft. Omdat het ontroert. Omdat het tot nadenken aanzet. Omdat liefde meer is dan een uurtje rollebollen. Omdat liefde niet te koop is. En dat zit – naar ons aanvoelen – vervat in dat prachtige boek van Graham Greene. Mocht u het nog niet gelezen hebben, doe het dan ergens alleen in een zetel met een glaasje wijn. Sluit het drukke lawaaierige leven buiten.

In de oorspronkelijke filmversie – zwart-wit verhoogt de dramatiek – ziet u de beeldmooie Deborah Kerr met als tegenspelers Van Johnson, Peter Cushing en Albert Parks.

In 1999 werd onderstaande versie uitgebracht, met Julianne Moore en Ralph Fiennes in de hoofdrollen. We geven de voorkeur aan de zwart-wit film. Zoals we ons ook geen hedendaagse versie van een andere grote liefde, vervat in “Casablanca” met Ingrid Bergman en Humphrey Bogart, kunnen voorstellen.

Een paradijslijk altaarstuk

Afbeeldingsresultaat voor swedish flag torn

In Zweden schijnen ze compleet het noorderlicht kwijt te zijn. Zelfs of vooral bij de Kerk. In Malmo heeft een kerk een nieuw altaarstuk ingewijd. Het altaarstuk is niet nieuw, geschilderd in 2012 door fotografe, artieste en trotse lesbienne Elisabeth Ohlson Wallin, een schilderij dat zij eigenlijk wou schenken aan de Skara kathedraal naar aanleiding van de eerste kerkelijke zegening van een homo-huwelijk in diens 1000 jarige geschiedenis.

De artieste heeft immers een roeping: zij wil per se te pas en onpas geloofsbeleving mengen met minderhedenpropaganda. Adam en Eva werden vervangen door homo-koppels met suggestieve lichaamstaal – de slang die hen probeert te verleiden is een trans-vrouw.

Church of Sweden unveils altarpiece of paradise featuring gay couples and transgender serpent

De St. Pauluskerk in Malmo aanvaardde met gepaste eerbied het schilderij, genaamd “Paradijs“, als het nieuwe altaarstuk. Het werd zondag, op de eerste zondag van de advent, feestelijk onthuld door de geloofsvoorgangster, Helena Myrstener, die zich feestelijk op beide borsten sloeg en verklaarde dat “er geschiedenis geschreven was”, door dit regenboog-altaarstuk in haar kerk op te hangen. Ze twitterde bovenstaande foto opdat heel Zweden zich eraan kon vergapen. Je kan je de vraag stellen wanneer Zweden het kruis uit de nationale vlag verwijdert…

Noem ons gerust ouderwets, achterlijk, niet mee met de poco tijd waarin we leven. We zijn er zelfs trots op. Bij het “Paradijs”, hebben wij eerder zoiets in gedachten:

Jan Brueghel de Oude (1612): De Hof van Eden

Nieuwsgierig naar het “oeuvre” van de kunstenares? Hieronder ziet u nog een staaltje van haar kunnen:

Facebook schijnt haar “kunst” niet naar behoren te waarderen:

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan

En wat dacht u van deze artistieke foto?

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon

… geïnspireerd door deze Pièta van Michelangelo in de Sint Pietersbasiliek, Rome: