Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

De ontkerstening in Vlaanderen gaat onverminderd verder, wat nogmaals pijnlijk aangetoond wordt door de recente breuk tussen de Belgische tak van de Broeders van Liefde en het generaal bestuur in Rome. Door de grote inzet van de Broeders in het verleden kon een omvangrijk netwerk van psychiatrische centra, opvang en onderwijs uitgebouwd worden, inmiddels goed voor 14.000 medewerkers.  Immers, hun werk werd vergoed en zelf leefden ze volgens de gelofte van armoede. Zo werd ook dertig jaar lang gewerkt aan de uitbouw van een prachtig vormingscentrum Guislain met een kostbare bibliotheek in Gent. Het werd dit jaar verkocht waardoor dertig jaar werden uitgewist.

Bovendien kon vanuit Vlaanderen het werk van de broeders wereldwijd, in meer dan 30 landen, ondersteund worden. In Afrika en Azië haalden ze mensen uit gevangenissen, precies zoals hun stichter, kanunnik P. J. Triest twee eeuwen geleden deed. Overal ter wereld werden de broeders gul gesteund vanuit Vlaanderen. Het gehele patrimonium behoort nu aan de vzw Provincialaat van de Broeders van Liefde waarvan een leek, Raf De Rycke gedelegeerde bestuurder en voorzitter is. Vanuit de vzw kan men nu wel zeggen: de broeders hier en elders zullen wel voor zichzelf zorgen en wij zullen zorgen voor hun instellingen, die nu juridisch van ons zijn. Is het wel zo eenvoudig?

Wordt hiermee niet het voornaamste overboord gegooid, nl. de oorspronkelijke bezieling?

En daaraan wil ik een overweging wijden. De breuk kwam er blijkbaar vooral omwille van de aanvaarding van euthanasie. En zoals steeds, wordt ook euthanasie ingevoerd op grond van de grootste drogredenen.

Euthanasie aanvaarden zou betekenen dat men contact houdt met de lijdende mens, dat men open staat voor dialoog… De werkelijkheid is precies het tegendeel.  Met euthanasie wordt de deur voortijdig en definitief dicht gesmakt. De dokter heeft geen tijd of zin om met alle zorgen, angsten en pijnen van de patiënt mee te gaan tot het einde van de weg. Hij vlucht voor zijn taak van verzorging en wordt gemakkelijkheid halve een “doden-heer”. Indien hij wel bereid was tot dialoog tot het einde toe, zou hij ervaren dat de patiënt  geen enkele reden meer  heeft om nog euthanasie te vragen.

Worden instellingen die eens de pioniers waren van creatieve zorg voor de menselijke waardigheid van de meest behoeftigen nu de gewillige meelopers en uitvoerders van onze doodcultuur? Is er met de leiding geen echte dialoog mogelijk? Of gaat het uiteindelijk voor hen alleen maar om geld?

P. Daniel

Vrijdag 8 mei 2020
Flitsen uit het leven van de gemeenschap

In de oosterse liturgie staat deze zondag de genezing van de lamme bij de badinrichting van Bethesda centraal, terwijl de Latijnse kerk op kijkt naar Jezus, de Goede Herder en bidt voor roepingen. Op woensdag wordt feestelijk “halverwege Pinksteren” gevierd omdat we dan in de helft zitten van “de zeven weken”.

Bestand:De genezing van de lamme van Bethesda. Rijksmuseum SK-A ...
Pieter Aertsen (ca. 1508-1575) Rijksmuseum A’dam: De genezing van de lamme te Bethesda (…)


Deze zondagnamiddag hielden we een planten- en kruidenwandeling op eigen terrein om de gewassen, kruiden en planten te bewonderen. Helemaal aan het einde van het domein, buiten de omheining, aan een oude molen, hielden we de onontbeerlijke theepauze (o.a. met wilde munt van daar).

Lees verder

Mariamaand in mineur

De Mariakapel uit 1438 is het enige overblijfsel van het roemrijke pelgrimsoord aan het Marikenpad, (De) Horst bij Schoten.

Het wordt een triestige Mariamaand. Geen versierde kapelletjes. Geen papieren bloemen. Geen kaarsen. Geen nieuwe figuren in het wit zand. Geen rondgang met koor. Geen viering in kerk of kapel. Hopelijk kan dit op 15 augustus enigszins goedgemaakt worden. Onze redactie zal alvast elke maandag van deze maand een Marialied plaatsen:

O reinste der scheps’len, O moeder en Maagd, Gij, die in uw armen het Jezuskind draagt Maria, aanhoor onze vurige bêe Geleid ons door ‘t leven, o Sterre der zee O Sterre der zee, o Sterre der zee

Geleid ons door ‘t leven, o Sterre der zee Bedreigen ons noodweer of storm op onz’ baan Is ‘t scheepj’ onzer ziel in gevaar te vergaan Bedaar, o Maria, de storm op uw bêe Stort hoop ons in ‘t harte, o Sterre der zee O Sterre der zee, o Sterre der zee stort hoop ons in ‘t harte, o Sterre der zee

Maria, als gij onze schreden geleidt Schenkt gij ons uw licht en uw zegen altijd Dan landen wij veilig ter hemelse rêe En danken u eeuwig, o Sterre der zee O Sterre der zee, o Sterre der zee en danken u eeuwig, o Sterre der zee.

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Is de catastrofe die nu over de wereld komt, een straf van God of van de natuur?   Het is een  delicate vraag die een genuanceerd antwoord verdient.  Het christelijk geloof erkent de onafhankelijkheid van de aardse waarden. God is de Schepper van alles. Hij heeft aan alle dingen hun eigen goedheid en waarheid, hun  eigen structuren  en wetten gegeven en houdt alles in stand. Hij heeft aan de mens  de taak gegeven deze wetten steeds beter te leren kennen en te gebruiken tot lof van God en tot heil van de mensen. Op deze juist begrepen ‘autonomie van het aardse’,  heeft de katholieke Kerk de universiteiten opgericht en tot bloei gebracht.

Het herinnert mij aan een uitspraak van prof. Jérôme Lejeune (+ paasmorgen 1994). Op 24 juli 1991 nodigden we hem uit om te spreken op de Vijfdaagse Geloofsdagen te Hoogstraten. Zoals steeds legde hij in een schitterende  toespraak uit dat de levens-geschiedenis van ieder mens begint met de conceptie. Vanaf dat ogenblik dienen we de  waardigheid van een menselijke persoon te erkennen. Een jongere vroeg hem: “Professor, is aids een straf van God?” Zijn geniaal antwoord luidde: “God vergeeft altijd, mensen vergeven soms en de natuur vergeeft nooit.” Hij wilde de menselijke verantwoordelijkheid benadrukken.

Une exposition sur le généticien français Jérôme Lejeune ...

Onverantwoord gedrag brengt zijn eigen ontwrichting mee. Zo is het ook met hormonale  contraceptie. Wanneer je een uiterst verfijnd en subtiel organisme van vruchtbaarheid brutaal onderdrukt, heeft dit onherroepelijk ernstige fysische en psychische gevolgen. Dit “intrinsieke kwaad” wordt door vele ‘grote’ theologen nog steeds hooghartig weggehoond. Zij blijven de illusie koesteren dat “de goede bedoelingen” alle kwaad vanzelf verdrijven!  Dit zijn straffen, als je wil, die de mens zichzelf op zijn  hals haalt en die God toelaat. God doet al het mogelijke om ons te laten delen in de volheid van zijn liefde en vreugde. Van onze kant kunnen wij daarin slechts delen door vrijwillig toe te stemmen. Zonder vrije wil onzerzijds heeft liefde geen zin. Ouders die hun kinderen liefhebben zullen hen ook af en toe straffen om hen wakker te schudden opdat zij hun vrije wil voor het goede zouden leren gebruiken.

Zo kan deze zogenaamde pandemie ons wakker schudden opdat we onze mogelijkheden gebruiken voor een goede samenleving, die niet gericht is op het nog rijker maken van super rijke bankiers, wapenbazen en hun oorlogen, het nog meer plunderen en uitbuiten van arme volken. Het is een roep om zorg te dragen voor elkaar in plaats van conflicten uit te lokken, om de meest behoeftigen en weerlozen te helpen, solidariteit en samenwerking na te streven  in plaats van een ziekelijke “concurrentie”. Het is een uitnodiging om terug te keren naar de eenvoud van het Evangelie: God bovenal beminnen en de naaste zoals onszelf. Een grote hindernis in de huidige westerse beschaving is hierbij de opgeschroefde  angst voor lijden en dood.

Jazeker, van nature zijn we daar bang van. Wie echter beseft dat dit aardse bestaan niet ons hoogste levensdoel is en dat wij geroepen zijn  om te delen in het volle geluk in God, richt zijn hart ook daarnaar en aanvaardt dat lijden en sterven de noodzakelijke wegen zijn om verenigd te worden met God in Christus’ verrijzenis. Laten we het mogelijke doen om lijden en sterven te verzachten maar tegelijk alle naïviteit hier omtrent afleggen. Lijden en dood horen bij ons leven en hebben wij nodig om bevrijd te worden van onze oude sterfelijke mens en over te gaan naar het eeuwige, nieuwe leven in God. Deze drang draagt ieder mens diep in zich, zoals de hl. Augustinus ongeveer zestien eeuwen geleden het in het begin van zijn “Belijdenissen” schreef: Ons hart is onrustig totdat het rust in U, God.

P. Daniel

Vrijdag 1 mei 2020

In de geest van de Paastijd

De derde paaszondag is in het oosten gewijd aan de vrouwen die Jezus ‘Lichaam wilden balsemen: de myroforen of parfumdames. Ze worden vereerd omwille van hun hartstochtelijke liefde, die sterk, trouw, volhardend en creatief is. In het westen staan “de Emmaüsgangers” centraal (Lucas 24, 13-35). Deze Bijbeltekst is werkelijk een praktische handleiding voor innerlijke genezing. Deze twee mannen delen met elkaar onderweg hun diepe pijn en verwarring (wat meer waard kan zijn dan een duur bezoek aan een psychiater), ze erkennen in hun grenzeloze droefheid toch het kleine lichtpuntje van de vrouwen die zeiden dat Jezus leefde. Vervolgens luisteren ze naar Jezus zonder te weten dat Hij het is, ze nodigen Hem uit, herkennen Hem bij “het breken van het brood” en keren  onmiddellijk terug om hiervan te getuigen. Na de mis hebben we alle kaarsen gezegend: de gewone kaarsen, de kleine en grote sierkaarsen.

Caravaggio: Avondmaal in Emmaüs (1601)

De te schilderen planken hebben een eerste laag gehad en een deel heeft al een tweede laag gekregen. Blijkbaar waren het geen 3000 planken doch slechts de helft. De andere helft moet nog komen. Woensdag worden op hetzelfde dak zonnepanelen (ons toegezonden vanuit Indië) geplaatst, waarbij de minister van “réserve” aanwezig is. Vorige week hadden we al aan een ziekenhuis in Idlib zonnepanelen kunnen geven. Deze panelen worden voorlopig hier geplaatst om te testen. Ze zullen uiteindelijk dienen voor instellingen of mensen waar ze het meest nodig zijn. En de vrouwen uit Qâra die we destijds hielpen om de “blote voetenschool” in Indië te volgen en daar een opleiding kregen in het vervaardigen en installeren van deze zonnepanelen, zullen hier het materiaal komen halen en installeren waar het nodig is.

Lees verder

Door de lens

Dit had u niet kunnen vermoeden: zelfs in het Prachtland Afghanistan neemt men coronamaatregelen. Inch’Allah.

Vrijdaggebed in Guzargah, NO van Herat, de tweede grootste stad van Afghanistan. Een vrijwilliger sproeit een ontsmettingsmiddel op gelovigen die blijkbaar nog nooit van “social distancing” gehoord hebben.

Kies een heilige

Saint Yourself A Seat

De jonge parochianen van de St. Antonius Grieks-Orthodoxe kerk in Adelaide (Australië) hadden een origineel idee dat enerzijds de band met de (lege) kerk n.a.v. de coronacrisis in beeld bracht en anderzijds geld in de collectebus moest brengen. Kies een heilige, laat een icoon schilderen voor 20 Aus. dollar, de kerk zal de gekozen en gefinancierde icoon in de kerk hangen tot de coronacrisis voorbij is en je de icoon kan ophalen. Achterliggende bedoeling: de kerk wordt plaatsvervangend gevuld – de kerkelijke financiën varen er wel bij.

Mocht er bij ons zo’n initiatief genomen worden, welke heilige zou u kiezen? Onze redactie ging ten rade bij Heiligen.net en koos één der heiligen die vandaag, op 1 mei, – meer dan terecht in deze coronatijden – herdacht wordt: nl. de heilige Evermarus van Rutten. Hij wordt aangeroepen tegen kwaadaardige koorts bij mens en dier.

Meer info: http://www.evermarus.be/

U kan hier desgewenst een andere keuze maken.

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

De strijd tussen God en Satan bereikt in onze tijd een hoogtepunt en misschien wel zijn  eindpunt. De aard van deze strijd werd door de heilige Augustinus al beschreven in zijn monumentaal werk “De Stad Gods”, waaraan hij werkte van 413 tot 426. Hij schreef dit naar aanleiding van de ondergang van het machtige Romeinse Rijk maar hij kijkt veel verder. Hij schrijft over Gods Voorzienigheid tegenover de gehele mensheid.

Openingstekst uit omstreeks 1470

De mensenfamilie is verdeeld in twee kampen: dat van God en dat van de duivel. Beide willen de ander vernietigen. De ene “stad” bestaat uit mensen die God en hun medemens liefhebben en als hun levensdoel nastreven. De andere “stad” bestaat uit rebellen die geen God willen, geen moraal, geen goed en kwaad maar zelf god willen zijn. De liefde voor zichzelf staat bij hen centraal. Beide samenlevingen hebben hun fervente aanhangers en beide groepen lopen door elkaar. Twee millennia geleden werd  deze strijd reeds beschreven in het laatste Bijbelboek, de Openbaring van de hl Johannes, hoofdstukken 13 en 14. De bewoners van de  Stad Gods dragen de naam van Jezus Christus fier op hun voorhoofd. Het is het teken van hun persoonlijke verbondenheid met God. De slaven van het beest, de Satan, krijgen een merkteken, zoals dieren: “…en niemand kan kopen of verkopen, als hij dat teken, de naam van het beest of het getal van zijn naam, niet draagt”  (Apocalyps 13, 17).Wie dit merkteken niet heeft, wordt uitgesloten uit de maatschappij. 

Bill Gates, die zich als een  messias voorstelt, wil  iedereen een microchip laten inplanten, een digitale chip met alle gegevens waardoor we altijd en overal gecontroleerd kunnen worden. We zijn dus heel dicht bij de eindstrijd.

Laten we ons bewust zijn van de strijd waarin we verwikkeld zijn en vervolgens weerstand bieden aan het rijk van de Satan. We zijn geschapen naar Gods Beeld en dragen dus de mogelijkheid in ons  voor een gemeenschap van gevende en ontvangende liefde. Wij zijn geroepen om door zelfgave in een persoonlijke relatie te treden met God. Deze waardigheid en vrijheid zullen we ons niet laten ontnemen.

Wereldheersers met een  vrijmetselaars mentaliteit willen ons  als slaven merken, uitsluiten en begraven. Laten we na een lange gedwongen vastentijd weer opstaan uit het graf, samen met de Verrezen Heer Jezus om te getuigen van Gods liefde in Christus en zijn Kerk, en tegen de stroom van openbare opinie in leven als vrije mensen volgens zijn Evangelie.  De Heer is werkelijk verrezen!

In die zin bieden wij u een bezinning over onze huidige situatie: Wereldcatastrofe 2020.

P. Daniel

Vrijdag 24 april 2020

Opnieuw Pasen op zijn orthodox

Zondag vierden we in oost en west de “ongelovige Thomas”, “de gesloten deuren” en de zondag van de goddelijke barmhartigheid, in 2000 ingesteld door Johannes Paulus II volgens de Poolse heilige Faustina* (+ 1938). Precies wat we nodig hebben in onze ‘beschaving’ die steeds meer koud en hard, onmenselijk en wreed wordt.  Tegelijk vierden we met de orthodoxen vandaag het Paasfeest** en zongen de Paasvespers, weer met het evangelie van Johannes in alle mogelijke beschikbare talen. Ook deze week vieren we de liturgie van het paasoctaaf met zijn mooie en uitzonderlijke gezangen en de voortdurende herhaling van het ritmische Al Maschoe qam… De Messias is verrezen… En dit overwegend moslimland zorgde weer voor een aangename  attentie. Omwille van het orthodoxe paasfeest kregen we zaterdagnacht en gans de zondag zonder enige onderbreking elektriciteit.

**Nvdr: Orthodoxe Paasviering in een lege kerk te Aleppo:

*Nvdr: Zaligverklaring en leven van zr. Faustina:

We versoepelen onze quarantaine en gaan opnieuw voor de kippen zorgen aan de andere kant van het terrein. Wanneer we eten en water brengen zien we hoe blij ze zijn en hoezeer ze ons gemist hebben! Ook het beitsen van de planken gaat verder en schiet al goed op. Allemaal bijzonder goed voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid. Tussendoor zijn er nog gezelschapsspelen of puzzels die de zenuwen kunnen kalmeren (of opwekken) of sport en spel. Het meest hartverheffende blijft uiteraard de dagelijkse paasliturgie.

Wereldcatastrofe 2020

We kunnen het geen crisis van het coronavirus meer noemen, wat ons nu treft. Het is een catastrofe voor een groot deel van de mensheid, op menselijk, sociaal, economisch, financieel én moreel gebied. De dramatische gevolgen zullen uiteindelijk vooral op de rug van de armsten afgeschoven worden. Een spreekwoord zegt dat er in het begin van de oorlog weinig informatie is en er weinige doden vallen,  maar op het einde van de oorlog is er veel informatie en zijn er vele doden. Dit is van toepassing op wat er nu gaande is. Een honger epidemie zal niet de rijken maar de armen treffen. En het grote aantal doden zal geen slachtoffer zijn van een virus maar van de draconische maatregelen die door een elite dwingend werden opgelegd.

Lees verder

Beloken Pasen

Bas-relief uit het klooster Santo Domingo de Silos in prov. Burgos, N-Spanje: Ongelovige Thomas*

Beloken Pasen is de eerste zondag na Pasen (octaafdag van Pasen). Op die dag wordt de paasweek (het paasoctaaf) afgesloten. Deze dag heet sinds het Jubeljaar 2000 Barmhartigheidszondag (of Zondag van de Goddelijke Barmhartigheid).

Beloken is het voltooid deelwoord van beluiken, het tegengestelde van ontluiken. Het betekent dus afgesloten.

De Latijnse naam van Beloken Pasen is Dominica in albis (zondag in witte kleren), een verwijzing naar de witte doopkleren van de doopleerlingen. De paus draagt dan speciale witte koorkledij, een witte satijnen mozetta afgezet met bont. In Duitsland wordt Beloken Pasen daarom “Witte Zondag” genoemd. Deze zondag wordt ook Quasimodo-zondag genoemd naar de beginwoorden van het introïtus dat op die zondag wordt gezongen: Quasi modo geniti infantes… (1 Petrus 2:2)[1]

In de Orthodoxe Kerk wordt deze dag Thomaszondag genoemd. (…)

In het Engels luidt het Quasimodogeniti Sunday, letterlijk: Zoals pasgeborenen. Dit is een verwijzing naar de eerste woorden van de bijbeltekst: “Weest als pasgeboren kinderen begerig naar de geestelijke, onvervalste melk, die u wasdom zal schenken ter zaligheid. Gij hebt immers al geproefd van de zoetheid des Heren.” (1 Petrus 2,2-3).

De klokkenluider van Notre Dame uit het gelijknamige boek van Victor Hugo krijgt de naam Quasimodo omdat hij op Beloken Pasen te vondeling is gelegd.

Ongelovige Thomas raakt Christus' wond aan; Quia vidisti me Thoma ...

In de bijhorende evangelietekst (Joh 20, 19-31) lezen we dat een week na Pasen ook de apostel Thomas zijn intussen spreekwoordelijke scepsis laat varen. Jezus’ antwoord luidt ietwat laconiek: Omdat ge mij gezien hebt gelooft ge? Zalig die niet gezien en toch geloofd hebben. (Joh 20,29)

J.S. Bach schreef voor Beloken Pasen de cantate Halt im Gedächtnis Jesum Christ (luister hieronder).

*U kan het klooster Santo Domingo de Silos “vanuit uw kot” bezoeken: klik hier. Liefhebbers van Gregoriaanse gezangen vinden daar hun gading. Of bekijk een van de vele video’s op YT. :

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Vector of Dove and flag of Syria vector - ID:69767231 - Royalty ...

Goede Vrienden,

Er is reden om argwaan te koesteren omtrent de maatregelen die de grote westerse mogendheden nemen in verband met de corona. Sommige maatregelen zouden ons wel eens zieker kunnen maken dan het virus zelf. Uiteindelijk openbaart deze crisis een dieper liggende kwaal.

“We zagen hoe de EU geen vinger verroert en de NAVO geen middelen ter beschikking stelt aan zijn partners die door de pandemie worden getroffen. We zagen hoe Rusland massaal Italië ter hulp komt… en nu ook de VS, terwijl het zelf getroffen wordt door sancties en een embargo vanwege de “Deep State” van dit land zonder ziel, zonder moraal, zonder waarden…” (…)

Voor de VS is de corona een gelegenheid om Syrië, Iran, Venezuela nog meer te boycotten. De hoogste gezagsinstantie op dit gebied doet het niet beter. De bekende Amerikaanse schrijver en journalist F. William Engdahl licht een tipje van de sluier op van de corruptie in de Wereld Gezondheidsorganisatie. Zij kondigde voorheen een pandemie af, die in feite de meest onschuldige griep was, maar waarvoor de experten-raadgevers wel enorme bedragen vergoeding kregen vanwege de farmaceutische geldschieters (o.a. Bill en Melinda Gates Foundation), die er zelf miljarden dollars mee verdienden .(…)

De secretaris-generaal van de VN, Antonio Guterres doet een oproep tot een algemene staakt-het-vuren naar aanleiding van deze pandemie.

Prima. Voor Syrië wil dat dus zeggen dat het leger moet ophouden zijn volk te bevrijden en te beschermen. Deze oproep geldt natuurlijk niet voor de terroristen. En er is geen enkele officiële oproep om in deze moeilijke tijd de wurgende economische sancties op te heffen of onmiddellijk te stoppen met het bezetten, vernietigen en stelen van de noodzakelijke bodemrijkdommen van een soeverein land. Heb je ooit horen herinneren aan de fundamentele rechten van soevereiniteit of territoriale integriteit? Ondertussen geven China en Rusland het westen sprekende lessen in menselijkheid. Terwijl het westen zijn superrijke elite, zijn banken, zijn multinationals, zijn leger, zijn oorlogen, zijn boycot van andere landen nog opvoert, zorgt Rusland, ondanks inflatie, voor zijn volk met tientallen maatregelen: extra betaald verlof, extra geld voor gezinnen, voor kleine  bedrijven, voor mensen in moeilijkheden, uitstel van belastingen voor de gewone mensen, extra belastingen voor het groot kapitaal… (…)

De Franse prof. Didier Raoult, een van de meest eerbiedwaardige specialisten  op dit  gebied, biedt een eenvoudig en effectief geneesmiddel aan. Wat is de officiële reactie? Boycot en laster. Ziehier zijn antwoord, waarin hij aantoont dat China op gebied van epidemiebestrijding het westen tien jaar voor is. (…) en (…)

Deze epidemie openbaart echter een nog diepere kwaal van de “westerse beschaving”: een voortzetting van de oerzonde. Adam werd uitgenodigd in afhankelijkheid van God volop te eten van de boom van het leven en te genieten van de  gemeenschap met God. Adam wilde geen afhankelijkheid van God maar zelf god zijn, met de gekende tragische gevolgen. De moderne westerse ‘vrijmetselaar’ wil zelf god zijn, onafhankelijk van de wetten van de natuur, van de tien geboden, van goed en kwaad (en België voorop?).  Hij waande zich heer en meester over leven en dood, over hemel en aarde, over heel de schepping. En op een paar weken tijd zijn alle wereldheersers over heel de aardbol nu verslagen door een minuscuul virusje. Is het niet beter terug te keren naar de gemeenschap met God om in afhankelijkheid van Hem te genieten van zijn schepping met leven en liefde in overvloed?

*******

We geven een beeld van onze vieringen van de Goede Week en Pasen in “quarantaine”. Van de overvloed aan info onder “en dit nog” hebben we uiteindelijk de meeste anderstalige info geschrapt.

P.S. Deze week kregen we meer elektriciteit en veel meer regen, wat heel goed is. Helaas hadden we uitzonderlijk veel onderbrekingen van internet, 2 dagen achter elkaar en daarna nog een dag en tussendoor herhaaldelijk langere onderbrekingen. Zodoende heb ik mijn mails niet behoorlijk kunnen lezen of beantwoorden, waarvoor mijn excuses. Moeten we misschien toch terug het visnet van de apostelen benutten in plaats van het internet?

P. Daniel

Vrijdag  17 april 2020

Goede Week, Paasviering en Paasweek

Zaterdag voor de Goede Week is in de byzantijnse liturgie helemaal gewijd aan de  opwekking van Lazarus met lange gebeden, die al iets hebben van de Paasviering. Dit werd zeker in de 4e eeuw zo al gevierd in Jeruzalem. De liturgie wil nu de laatste gebeurtenissen uit Jezus’ leven op aarde op de voet volgen en intens vieren. Palmzondag is de feestelijke viering van Jezus’ intocht in Jeruzalem. Wij juichten Hem toe met olijventakken en na de Eucharistieviering hielden we op de binnenkoer nog een extra processie.

Jozef (zoon van Jakob) - Wikiwand

De volgende maandag is vooral gewijd aan de aartsvader Jozef, die verkocht werd aan Egyptenaren,  als voorafbeelding van Jezus. Bij het begin van de lange Lauden wordt het “tropaire” van de Bruidegom driemaal heel plechtig gezongen. Dinsdag staat de waakzaamheid van de vijf wijze maagden, die hun Bruidegom verwachten centraal.

Verzameling in beeld - Jezus gezalfd te Bethanië (Joh. 12:1-11)

Op woensdag wordt het voorbeeld voorgehouden van Madeleine die met kostbare olie de voeten van Jezus zalft, als schril contrast met Judas die voor de prijs van een slaaf Jezus verraadt. Witte Donderdag is de aanvang van de Heilige Driedaagse, waarbij we de zeer uitgebreide byzantijnse liturgie zo goed mogelijk trachten samen te vieren met de Latijnse Eucharistie. Na de plechtige Eucharistie ’s namiddag was er slechts een korte tijd aanbidding omdat daarna de “lauden” van vrijdag met 12 Evangelielezingen, het hele passieverhaal van de vier Evangelies, gebeden worden. We zien deze drie uur als vanzelf voorbij gaan,  tot na middernacht.

Lees verder

Ezelsstamp

De ezelstamp … eh … ezelsstamp – Uilenvlucht

… Nu is er een nieuw geval van interne Kerkvervolging. Twee monniken van de abdij van Leffe werden enkele jaren naar de abdij van Ter Kameren in Elsene gestuurd om er als priester van de plaatselijke katholieke gemeenschap te fungeren, met groot succes trouwens. Op korte tijd wisten de twee paters een eiland van spiritualiteit en vurige geloofsbeleving uit de grond te stampen, met een mooie liturgie en allerlei neven-activiteiten. Het werd al vlug een verzamelpunt voor de hele katholieke gemeenschap van Elsene…

“Het werd” … verleden tijd. Lees er alles over: Een snoodaard als bisschop