Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

 Goede Vrienden,

Vorige vrijdag  acht jaar geleden begonnen in Daraa, volgens de unanieme berichten van de officiële media de ongewapende, vreedzame volksopstanden in Syrië die door “het regime” bloedig werden onderdrukt. De werkelijkheid was dat gewapende bendes met scherpschutters van buitenaf steeds brutalere opstanden organiseerden, zoals we zelf gezien hebben in Qâra. Daarom vielen er bij soldaten en politie, die enkel met stok en schild gewapend was, in de beginperiode alleen al 400 doden.

Eind 2015 kwam Rusland Syrië ter hulp. Vanaf dan regende het beschuldigingen in de pers: zij bombarderen ziekenhuizen, scholen, burgers. Telkens bleken het door terroristen goed voorbereide aanslagen te zijn, terwijl  ze de schuld aan Rusland en Syrië gaven.

In 2016  begon Bana Alabed, een 7-jarig meisje  hartverscheurende tweets te schrijven over haar leven in Aleppo. De Washington Post noemde haar “de Anne Frank van Aleppo”. Hierdoor werden wereldwijd Hollywoodacteurs, politici, media geïnspireerd om een krachtdadig militair optreden  tegen het “regime” te eisen. Achteraf bleek (dankzij  de journaliste Vanessa Beeley) dat haar vader Ghassan Alabed een Shariarechter was in dienst van Al Nusra en IS en dat het meisje zelf eigenlijk geen Engels (de taal waarin ze schreef) kende.

En wie herinnert zich niet de foto  van de 5-jarige Omran Daqneesh in augustus 2016, in een ambulance, zogenaamd met stof en bloed bedekt, als slachtoffer van een brutale Russische luchtaanval in Aleppo? Later bleken zijn  “redders”   terroristen te zijn die o.m. in juli 2016 een 12-jarige jongen hadden onthoofd. Een jaar later onthulde de vader van Omran dat deze terroristen zijn  zoontje schandelijk misbruikt hadden in  hun propaganda film. Op 7 april 2018 lanceerden de Witte [Sc]Helmen nogmaals een video van een chemische aanval in Douma, Oost-Ghouta, overgenomen door alle tv-stations in de  VS en Europa. Trump noemde president Assad “een beest”.  Een week later bombardeerden de VS, het VK en Frankrijk Syrië.

Later bleek dat er helemaal geen chemische aanval had plaatsgehad maar dat die in scène was gezet. Een 11-jarige jongen vertelde dat hij en zijn moeder eten kregen om mee te spelen in de opname. Deze onthulling, zoals alle andere rechtzettingen, kwamen in de media niet meer aan bod. We leven in een wereld die beheerst wordt door de grofste leugens om geweld en oorlog te kunnen  rechtvaardigen voor het satanische doel: de vernietiging van Syrië, bakermat van de  beschaving en wieg van het christelijk geloof (en van zovele andere landen). De oorlog met terroristen is hier bijna voorbij. De leugens van de media gaan door. De apostel Petrus roept  ons in zijn  Pinksterpreek op: “Redt u uit dit ontaarde geslacht” (Handelingen 2, 40) .

Je krijgt hierna een verslag van een bezoek aan enkele armen. Daarna richten we ons tot de VRT als het “gewillige hulpje van een vuile oorlog”. In bijgevoegde video’s krijg je weer de nodige informatie over de militaire en politieke toestand. Bovendien zijn er enkele boeiende getuigenissen: van een “moedige vrouw” (Nederlands), een moslim die christen wordt (Engels met Nederlandse ondertiteling), een maoïst die van Mao naar Jezus gaat (Frans) en schokkende onthullingen  van Philippe de Villiers over de stichting van de EU (Frans).

P. Daniel

De kostbare glimlach van armen

Zaterdag waren we weer uitgenodigd in het exclusief christelijk dorp Sadad, ongeveer 40 km van hier. Een oecumenische viering vond er plaats in de kerk van de hl Theodorus, waarbij de priesters en ook de Syrisch orthodoxe bisschop Silouan aanwezig waren. Een jeugdorkest met trommels en trompetten zorgde op de binnenkoer  voor een flinke animatie. De bisschop dankte hen met een hartelijk woordje en trok naar boven voor een korte ontmoeting met verantwoordelijken, waarbij hij ons uitnodigde. Daarna was een maaltijd voorzien. De bisschop was bijzonder hulpvaardig bij het bedienen van ons die rondom hem zaten. Hij lachte en maakte grappen. Na twintig minuten sloeg hij een kruis,  stapte op en iedereen ging buiten terwijl een volgende  groep binnen  kwam om te eten. Een maaltijd als bij een volksfeest.

Lees verder

Quo vadis, Syria?

Opnieuw een mengelmoes van nieuws uit Syrië:

Gisteren was het er Moederdag. En blijkbaar worden er ook wensen geuit aan “Moeder Syrië” – men vergelijke: wij hebben het over een “vaderland”.

Afbeelding kan het volgende bevatten: bloem en tekst

Vluchtelingen blijven terugkeren uit de buurlanden. Meer dan 170.000 zouden sinds december 2017 volgens de Libanese nationale veiligheid terug naar huis gekeerd zijn. (…)

Abbas Ibrahim, hoofd van de Libanese nationale veiligheid, moedigt een vrijwillige en veilige terugkeer aan… zonder er de voorwaarde aan te koppelen dat er eerst “een politieke oplossing” moet gerealiseerd worden. (…)

De volgende vergadering over Syrië met Rusland, Iran en Turkije zou rond 20 april in Astana plaats vinden.

Volgende maand zal er in Moskou een conferentie rond internationale veiligheid georganiseerd worden (MCIS) waarbij de situatie in het M.O. – en speciaal in Syrië – zal centraal staan. (…)

De Tsjechische premier Andrej Babis wil een ontmoeting organiseren in zijn land tussen Trump en Poetin: “Het is van belang voor Europa. De situatie in Syrië moet opgelost worden, de oorlog stopgezet en de heropbouw opgestart zodat de mensen naar huis kunnen keren.” (…)

Afbeelding kan het volgende bevatten: wolk, lucht en buiten
Al-Ghab vlakte op het platteland van Hama en de kustbergen in het westen

Shopping festival in Aleppo:

Een regeringsdelegatie op werkbezoek in de Homs regio met aandacht voor oud en nieuw: beschikbare woningen en toeristische attracties.

Afbeelding kan het volgende bevatten: lucht, berg, buiten en natuur
Afbeelding kan het volgende bevatten: lucht en buiten
Afbeelding kan het volgende bevatten: lucht en buiten

Ook in Daraa steekt de plaatselijke bevolking samen met het Min. voor Toerisme de handen uit de mouwen om hun historisch erfgoed in eer te herstellen:

Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen, staande mensen en buiten
Lees verder

Kansberekening

Afbeeldingsresultaat voor persecution christians

Wie loopt het grootste risico, de christen of de moslim, om omwille van zijn geloof vermoord te worden?

Terroristische aanvallen tegen moslims zijn zeer uitzonderlijk in de westerse wereld – ongeacht wat de poco media en de hier neergelaten moslims ons willen wijsmaken.

De aanval in Nieuw Zeeland, met 50 doden, is het eerste belangrijke feit van deze omvang sinds de schietpartij in de Quebec moskee meer dan twee jaar geleden, waarbij zes doden vielen.

Niet dat de poco media dit vermelden, willen vermelden, moslims die aangevallen worden door blanke niet-moslims moet ons allemaal wakker schudden voor de grote dreiging die uitgaat van “extreemrechts”. Vergeten zijn Charlie Hebdo, Madrid, Zaventem, Brussel, Alexandria, Boko Haram en talrijke andere aanvallen in zwart-Afrika op christenen. En daar waar de opgehemelde Arabische Lente toesloeg, waren de christenen de eerste slachtoffers van de zgn. “democratisering”.

Als het hier dan toch zo onveilig is voor moslims, waarom leven er dan ca. 30 miljoen moslims in het Westen, waarbij de kans dat één van hen het slachtoffer wordt van een onverdraagzame, xenofobe geweldenaar (… de terminologie “verward” wordt uitsluitend voorbehouden voor moslims die ons als doelwit uitkiezen…) ongeveer uitkomt op 1 in 10 miljoen?

261 mensen werden vermoord en veel meer gekwetst gedurende aanvallen door moslims op niet-moslims, in een tijdspanne van minder dan 4 jaar, in slechts één land: Frankrijk (bevolkingsaantal 66 miljoen). Met gemiddeld 66 doden per jaar, hebben de Fransen 10 keer meer de kans vermoord te worden door een moslim dan een moslim de kans loopt gedood te worden door een niet-moslim (terrorist!) eender waar in de westerse wereld.

De stand is onvergelijkbaar slechter als we de situatie van de christenen in de moslim wereld onder de loep nemen. Het is het meest flagrante voorbeeld van schending der mensenrechten in de huidige samenleving: volgens “Open Doors” werden minstens 4305 christenen – gekend met hun identiteit – in 2018 vermoord door moslims omwille van één reden: hun geloof.

“Church in Need” waarschuwde in hun recent ““Religious Freedom Report” dat 300 miljoen christenen, vooral in de moslimlanden, het slachtoffer zijn van geweld, waardoor ze de meest vervolgde geloofsbelijders ter wereld zijn.

Dit maakt de waarschijnlijkheidskans dat een christen in een grotendeels moslimland wordt vermoord door een moslim – om geen andere reden dan dat hij/zij een christen is – ongeveer 1 op 70.000. M.a.w. de kans is 143 keer hoger dat een christen in een moslimland vermoord wordt door een moslim omdat zijn geviseerd slachtoffer christen is dan omgekeerd, dat een moslim vermoord wordt door een christen omdat hij moslim is.

(…)

Poco media: de ene terreuraanval is niet gelijk aan de andere

#Christchurch ‘Extreem-rechtse terrorist, geïnspireerd door #Wilders en #Dewinter’, #Utrecht ‘Knettergekke dader, verward, kansarm, drugs’

Wie de euvele moed gehad heeft de uitzending van Terzake “Terreur in Nieuw Zeeland” te bekijken kan alleen maar Filip Dewinter bewonderen “ik sta hier voor de vierschaar”.

Filip Dewinter, Geert Wilders, Baudet, Orban, Salvini, nationalisten… blanken… zij zijn schuld!

Afbeelding kan het volgende bevatten: tekst

Ter vergelijking Utrecht “Ze waren er een beetje te snel bij“:

Wie of wat is HTS? (2)

Hayyat Tahrir al-Sham logo.jpg

In het eerste luik hebben we een tijdlijn geschetst: het ontstaan en de ontwikkeling, de opeenvolgende herbenamingen tot de huidige toestand.

In het tweede luik gaan we na hoe HTS aan de middelen geraakt is.

Een simpele vraag, waarop het antwoord niet eenvoudig in elkaar zit. Zou het Westen een gerenommeerde terroristische militie financieren? Zou het? Heeft de schapenvachttruuk resultaat gehad? Of had HTS er zelfs geen nood aan?

De bronafbeelding bekijken
Brennus: Vae victis

ABBA zong “The winner takes it all”. Waarmee alles gezegd is. In oorlogsvoering is het heel normaal dat de zegevierende strijdkracht zijn wil kan opleggen, het grondgebied inpalmen, de “strijders” toelaat te plunderen, vrouwen verkrachten en/of ontvoeren, brandschatten en alles wat tot de vreugderoes kan bijdragen. In vroeger tijden was het niet abnormaal dat huurlingen in plaats van soldij de belofte kregen dat ze een aantal dagen, weken, maanden, zowat alles mochten pikken wat hen beviel. Motivatie. In de huidige democratische tijden is dat niet anders; het wordt alleen anders in beeld gebracht. Als we bv. eens kijken hoe de grenzen in Europa hertekend werden na WOI en WOII dan wordt dit meteen duidelijk. En telkens is de burgerbevolking de pineut.

In een ideale wereld, zonder oorlog, wordt dit telkens na de verkiezingen in de praktijk gebracht met wat wij oneerbiedig “postjes pakken” noemen. De winnende partijen verdelen onder elkaar de buit. Vriendjespolitiek. In het Duits “Vetternwirtschaft”. Politieke benoemingen. Invloedgebruik. Ons kent ons. Of zelfs, indien nodig, achterdeurtjes en doofpotscenario’s. In het Amerikaans-Engels noemt men dit “spoils“.

Komen we terug bij HTS.

De leider van HTS, Abu Mohammed al-Goulani verklaarde op Al-Yazeera dat zijn groep geen steun krijgt – “van niemand” – (… S.A., Golfstaten, tellen die niet mee?) en dat het gros van hun inkomsten door overwinningen op anderen te verklaren is. Los daarvan accepteren ze groothartig elke steun, vanzelfsprekend zonder bijhorende voorwaarden, van eender wie, zoals bv. zakenlui en individuele personen. Of hij tevens verklaarde dat hij nooit zou liegen, konden we niet nagaan.

De bronafbeelding bekijken

Het bovenstaande is gedeeltelijk waar, want HTS’ financiering komt vooral uit de binnengerijfde buit na veldslagen tegen de regering, tegen ISIS of andere zgn. “oppositie bewegingen”, i.e. door het Westen gekoesterde “gematigde rebellen”. (tabel 1) HTS discrimineert niet: buit is buit. Geld stinkt niet.

Tijdens de veldslag van eind 2017 / begin 2018 tegen de Nour al-Din al-Zanki Beweging, voerde HTS een tactiek in waarbij de buit voor de helft aan de individuele terrorist en de helft aan de groep uitgekeerd werd. Deze aanpak verzekerde HTS van een groot aantal loyale strijders en overtuigde leden van concurrerende groepen zich bij HTS aan te sluiten. HTS groeide en bloeide.

In de voorafgaande gevechten tegen Ahrar Sham midden 2017, nam HTS de volledige buit in beslag: miljoenen dollars. Bv. alleen al in de stad Salqin, ten NW van Idlib, kon HTS heel hun kamp – wapens en voertuigen – op hun actief schrijven; naar schatting goed voor een boekingswaarde van 1 miljoen dollar. In dezelfde regio nam HTS een mediastudio in met gesofisticeerd materiaal: goed voor 500.000 dollar. Magazijnen met ca. 2000 moderne auto’s veranderden ook van eigenaar; goed voor meer dan 20 miljoen dollar.

Het hoofdkwartier van Jaysh al-Sunna, een filiaal van Jaysh al-Fatih, één van de vier terroristische groepen die toen Idlib bestuurden, ging ook over in HTS’ handen. Andere, kleinere terroristische groepen zoals de Islamitische Beweging, lieten zich ook overtuigen… hun commandant Abou Bakr werd vermoord in een HTS gevangenis. Het hoofdkwartier van Abu Ali Wishah, die door bepaalde sjeiks gesteund werd, en andere, minder in het oog vallende groepen in Noord-Syrië lieten zich ook “overtuigen”.
HTS doet daar niet flauw over “The winner takes it all.” Wie overwonnen wordt, moet zich voegen naar de wensen van de overwinnaar.

Gevangenen- en lichamenruil

Het is niet ongebruikelijk dat tegenstanders met elkaar gevangenen en lichamen van overledenen ruilen of voor een behoorlijke som geld terugsturen. Goed voor miljoenen dollars. Zowel de Syrische als de Libanese regering betaalden hiervoor grote sommen. HTS mocht bv. 15 miljoen dollar innen voor de vrijlating van Libanese militaire officieren. En dat niet uitsluitend de Syrische of de regering der buurlanden hun portemonnee open trokken mag blijken uit een soortgelijk bedrag dat de Italiaanse regering over had voor een ruilhandel. Daar bovenop de sommen voor de vrijlating van buitenlandse journalisten, de lichamen van Hezbollah of Iraanse militairen en anderen. HTS is niet kieskeurig. Geld stinkt niet. (tabel 2)

Op een zeker moment was het zelfs gebruikelijk dat Iran en Hezbollah HTS ca. 200.000 dollar betaalden voor elk lichaam van een commandant en ca. 50.000 dollar voor een soldaat. Dit werd meer dan eens aangetoond tijdens de gevechten rond Aleppo en Idlib. In enkele gevallen was er geen geld bij gemoeid. Ruilhandel in natura: een dood lichaam voor een ander dood lichaam. HTS wil liefst de dode lichamen van hun eigen strijders terug hebben en van de gevangen genomen soldaten vanaf geraken.

Handel en belastingen

Officieel worden terroristische groeperingen in Syrië niet (meer) gefinancierd door externe bronnen (*).

Investeringen en handel stagneren in noord-Syrië. Nadat HTS de grensovergang van Bab al-Hawa onder controle kreeg, werd de handel en wandel verboden, behalve dan voor goedgekeurde “handelaars”. HTS heeft de volledige controle, het monopolie, op de handel, o.a. van suiker, kippen, bananen, benzine en diesel en andere dagelijkse verbruiksgoederen.

De Kamer van Koophandel staat machteloos. Protesteren leidt er slechts toe dat alles dichtgetimmerd wordt. HTS gebruikt de Kamer van Koophandel voor interne administratieve en organisatorische taken. HTS werkt ook aan hun imago: vrienden vallen in de prijzen, krijgen bv. de toelating voor de opening van een restaurant, waarbij de toevoer van de nodige producten gegarandeerd wordt, krijgen een job aangeboden, waarvoor een minder geliefde bewoner moest plaats ruimen. HTS houdt de tankstations en grote stroomvoorzieners onder controle in ruil voor “lidgeld”. HTS legde beslag op overheidsgronden nabij de Syrisch-Turkse grens en verkocht deze als bouwgronden aan vrienden.

HTS is de noodzakelijke partner bij de grensovergangen vanuit de Idlib provincie naar het regeringsgebied en legt douanetaxen op bij de invoer van producten. Morek is de belangrijkste grensovergang; HTS laat Huras al-Din, die voorheen daar de alleenheerschappij had, delen in de inkomsten. De Bab al-Hawa grensovergang wordt met niemand gedeeld. Geld stinkt niet.

HTS richtte de Watad Company op voor het beheer, verkoop, verspreiding van brandstoffen in Noord-Syrië. Zogezegd onafhankelijk, met Abu Ragheb al-Nabhan als alg. directeur, een oud-gediende brandstoffenverkoper in de regio. Even onafhankelijk als de Idlib regering. (…)

*Geen externe financiering?

De bronafbeelding bekijken

Waar vanuit verschillende bronnen en invalshoeken zonder enige twijfel aangetoond werd dat de Witte Helmen een direct verband – een onderaannemer – met HTS, resp. al-Nusra, hebben worden zij nog altijd gefinancierd door het Westen.

De VSA gaan hen opnieuw steunen met de luttele som van 5 miljoen dollar. Ter herinnering verleden jaar kondigde Trump nog aan ermee te stoppen. Zo verklaarde hij trouwens ook met veel bombarie dat hij de Amerikaanse troepen terug naar huis zou halen, want “er viel immers niets te halen”. Geheugenverlies of teruggefloten? Met die 5 miljoen had hij een stuk van zijn geplande muur kunnen bouwen.

Louis Tobback wist het al: “Principes zijn als scheten: ophouden tot je niet meer kunt om ze dan stilletjes te laten vertrekken…” (Humo)

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Vrijdag 15 maart 2019

Al is het ’s avonds en ’s nachts nog koud, overdag geeft de zon ons al lenteweer. Na de verraderlijke “Arabische Lente” volgt de meer verkwikkende Syrische lente. Terwijl de abrikozenbomen beginnen te botten, wordt ook onze hoop op de heropbouw van Syrië versterkt.

In heel het land blijven initiatieven groeien die het economische, sociale en culturele leven weer in gang zetten. Vluchtelingen blijven uit  buiten- en  binnenland terugkeren (vooral nu uit Jordanië), samenwerkingsverbanden met bondgenoten worden sterker en veelvuldiger, de tentoonstellingen zoals “made in Syrië” blijven toenemen…

Helaas,   de zogenaamde “vrienden” van Syrië blijven tegen land en volk oorlog voeren. Ze hebben de soevereiniteit van Syrië niet kunnen breken, wat haar doel was. Het is niet gelukt met een militair ingrijpen. Het is ook niet gelukt met een horde terroristen vanuit een 50-tal landen uit de hele wereld. Nu wordt de oorlog tegen Syrië vooral voortgezet langs sancties en de eis van een politieke oplossing (volgens de   voorwaarden van het westen!). Met de “politieke oplossing” hopen de “vrienden” de soevereiniteit toch nog te kunnen breken en met de ingrijpende  sancties hopen ze volk en land verder te kunnen boycotten.

Jawel, er werd zopas in Brussel een grote conferentie gehouden over “de toekomst van Syrië”. Maar van degenen die echt voor de toekomst zorgen was er niemand uitgenodigd, nl de wettige Syrische regering. Bovendien zijn de zware sancties tegen Syrië tegelijkertijd bedoeld om Rusland, Hezbollah, Iran en China te treffen. Het is een andere vorm van een wereldoorlog.

En er is nog meer. Ondanks de gruwelijke oorlog heeft het Syrische volk gedurende acht jaar onder leiding van zijn  president  Bachar al Assad zijn soevereiniteit en fierheid  behouden. Saddam Hoessein en Muhammad Gaddafi kunnen de wereldleiders niet meer aanklagen voor misdaden tegen de menselijkheid wegens het uitmoorden en verwoesten onder valse voorwendsels van hun  volk en land. Daarom werden ze ook vermoord (2006 en 2011).  Bachar al Assad zou hen nog wel kunnen aanklagen. Om hun misdaden echter bedekt te houden trachten ze nu de schuld aan de Syrische president zelf te geven. Hiertoe ondernamen ze al eerder een poging.  Een Brits-Frans voorstel, mede ondertekend door de VS, ingediend bij de VN Veiligheidsraad op 22 mei 2014 kreeg echter het veto van Rusland en China. Nu is er een familie van moslimbroeders (de motor van de misdaden) van Syrië naar Jordanië gevlucht. Zij schakelen het politiek  gemanipuleerde Internationaal Strafhof in, waarvan geen onpartijdige rechtspraak kan verwacht worden. Bovendien hebben ze een “Rapport Cesar” (20 januari 2014) klaar, afkomstig uit Qatar (nog een van de “vrienden” van Syrië). Het bevat 55.000 foto’s van gemartelden en geëxecuteerden, zogenaamd door het Syrische leger, terwijl het in feite clichés zijn van slachtoffers van de terroristen. Met dit gepolitiseerd Strafhof in dienst van zijn broodheren is het mogelijk nogmaals waarheid en leugen, goed en kwaad met elkaar te verwisselen.  Ruim twee eeuwen vóór onze tijdrekening wist “Prediker” het al: “Op de rechterstoel zit de schuldige” (3, 16). En met de voormalige procurator generaal, de Argentijn Luis Moreno Ocampo bleek de corruptie maar al te duidelijk.

P. Daniel

Nvdr: Ter illustratie deze video samengesteld door de Canadese journaliste Eva Bartlett. Haar uiteenzetting wordt in het Duits vertaald ingesproken, tevens Duitse ondertiteling die u kan laten vertalen via de icoontjes onderaan.

Een mini oecumenische top

Begin februari werden in Anabek de oecumenische ontmoetingen hervat tussen de priesters en pastorale verantwoordelijken van de verschillende ritussen van orthodoxen en katholieken in Qalamoun. De volgende ontmoeting is vorige zaterdag bij ons doorgegaan. We waren deze keer slechts met 8 priesters. Het is nu de drukke tijd  voor de parochies omdat er vele vastenactiviteiten gehouden worden. Het delen van de zorgen en het zoeken naar efficiënte oplossingen gaat evenwel onverminderd verder. Een van de priesters heeft de voorbereidingen getroffen om volgende maand te beginnen met een tv-zender de Syrisch orthodoxe kerk met een eenvoudige maar degelijke en boeiende verkondiging van het Evangelie. Verder beginnen vormingsdagen voor universitairen vorm te krijgen. Het  was ook nu weer een aangename, bemoedigende ontmoeting. Vandaag kregen we nog een oecumenisch annex. De Grieks-orthodoxe bisschop van de “vallei van de christenen” (streek van Tartous in het gebergte), Dimitrios  Charbeq kwam ons bezoeken en nam de tijd om kennis te maken.

Lees verder

Geen satire

Afbeeldingsresultaat voor gutmenschen

Andreas Geisel, SPD-senator in Merkellands verloren stad, is bevallen van een (onweers)wolk van een idee: hij wil nagaan of de terugkerende I.S.terroristen kunnen geïntegreerd worden met de hulp van extreem-radicale moskeeën in Berlijn.

Tijdens een interview n.a.v. een politieconventie vermeldde hij dat hij “legalisten” – radicale moslims die niet per se naar wapens of vrachtwagens grijpen om hun gelijk te halen (?) – in te schakelen bij de heropvoeding van ISIS terroristen. Zoals bv. de Moslimbroederschap (!) en de Turkse Milli Görüs (!).
Alsof hij brandstichters wil gebruiken om het vuur te doven, mijmerde een journalist. Deze dacht nog even dat het om een misverstand ging, vroeg na, maar neen, hoor, het was wel degelijk dat wat hierboven geschreven staat. Immers: “De dialoog tussen “legalistische” moslim gemeenschappen, die geen geweld gebruiken en er afstand van nemen, helpt wel degelijk en kan leiden tot een deradicalisering.”

In de praktijk zouden moslims, die tegen de Duitse (westerse) wetgeving zijn en een kalifaat willen oprichten zonder dit op te dringen door geweld, een ISIS terrorist in huis nemen, quasi zoals je een bijtgrage hond met rabiës adopteert, en hem begeleiden op weg naar een vreedzame niet-samenleving met alle voordelen van de sociale zekerheid.

Voorlopig wil binnenminister Seehofer er niet van weten: “Djihadisten mogen alleen teruggebracht worden mits een aanhoudingsbevel.”

Wat dan de afloop is kunnen we raden. Ze worden aangeklaagd, onderzocht door een peloton psychiaters, die uni sono verklaren dat de arme mannen voor hun leven beschadigd zijn en hulp nodig hebben. Verward, nietwaar. Sukkelaars. .

Ze zijn niet te helpen, die Merkellanders. Hoe ze twee keer vier jaar een wereldoorlog hebben kunnen trekken is ons een raadsel. (…)

Quo vadis, Syria?

Allerlei nieuwtjes uit Syrië, bitter en zoet, hoop en wanhoop, leven en dood:

Welkom in Syrië:

Damascus, een en al bedrijvigheid, deze namiddag:

Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen, lopende mensen en buiten
Afbeelding kan het volgende bevatten: auto en buiten

De Tekkiye Sulaymania in Damascus, aan de oever van de Barada rivier: een grote moskee, geflankeerd door een arcadegalerij en een soepkeuken aan de overkant van de binnentuin.

Afbeelding kan het volgende bevatten: lucht, boom en buiten
Afbeelding kan het volgende bevatten: buiten

De Russische luchtmacht vernietigt een wapendepot van HTS in Idlib. In het magazijn lagen drones en andere wapens, die moesten ingezet worden tegen de Russische luchtmachtbasis in Hmeimim, W-Latakia provincie. Een anonieme tipgever verwittigde over de levering van een groot aantal drones in het magazijn.

Afbeelding kan het volgende bevatten: vliegtuig

Tijdens een zoekactie werd een grote voorraad wapens gevonden – sommige van Israëlische makelij – in Inkhel en al-Hara (Daraa provincie): PKC machinegeweren, RPG lanceerders en munitie, Dushka machinegeweren, verrekijkers, granaten, zend- en radiotoestellen, walkie-talkies…

Afbeelding kan het volgende bevatten: buiten
Afbeelding kan het volgende bevatten: buiten

Het Russische leger organiseerde een tentoonstelling met in beslag genomen wapens van Israëlische, Amerikaanse en Turkse makelij:

Afbeelding kan het volgende bevatten: 3 mensen, binnen

De overheid vond dinsdag mijnen en explosieven, van tussen de 50 en 100 kg, gevuld met C4 en TNT, achtergelaten door ISIS, in al-Sukhna, 80 van Palmyra. Ontmijners gaan aan de slag zodat de bewoners veilig terug naar huis kunnen keren.

Afbeelding kan het volgende bevatten: buiten en water
Lees verder

Wie of wat is HTS?

Afbeeldingsresultaat voor hayat tahrir al sham terrorists

Wie of wat is HTS (Hay’at Tahrir al-Sham)? Van “gematigdheid” geen spoor.

Een overzicht:

Na acht jaar oorlog slaagde HTS (Hay’at Tahrir al-Sham) erin te overleven en ISIS in Syrië te vervangen. De laatste veldslag – tegen de regering van Assad – komt eraan: in de NW provincie Idlib, grenzend aan Turkije.

Hoe slaagde deze terroristengroep erin zo lang te overleven?

We keren terug in de tijd:

Irak 2011. De terroristengroep Islamitische Staat van Irak, die later in ISIS zou vervellen, heeft het moeilijk stand te houden. Op dat ogenblik heeft het geen echt eigen territorium en hun leider Abu Bakr al-Baghdadi moet zich weren om nog serieus genomen te worden maar als in Syrië de zgn. burgeroorlog uitbreekt ziet hij een kans en stuurt een vertrouweling, Abu Mohammed al-Joulani, over de grens om ook daar een groep op te richten. Al-Joulani heeft zijn strepen als veteraan in de terreurbeweging sinds de Amerikaanse invasie van 2003 al verdiend.

Zijn echte naam is Ahmed Hussein al-Shara. Afkomstig van de Golan Hoogte, woonde in Damascus. Zijn familie hield daar een supermarkt open. Hij was daar een eenzaat “depressief”, vond een voormalig personeelslid, “niet geïnteresseerd in politiek”.

Tijdens de 2003 Irak oorlog trok hij naar Irak, waar hij zich aansloot bij Al-Qaeda. Vertrouweling en luitenant van Al-Zarqawi, een in Jordanië geboren terrorist, berucht voor onthoofdingen, die hij met een duivels genoegen filmde en op het internet verspreidde. Zelfs Al-Qaeda vond hem te extreem. Toen deze in 2006 gedood werd tijdens een luchtaanval, verliet al-Joulani Irak. Trok naar Libanon, waar hij zijn “werk” voor al-Qaeda voortzette. Hij voorzag logistieke steun voor een al-Qaeda filiaal: Jund al-Sham. In 2008 werkte hij voor Al-Qaeda in Irak onder al-Baghdadi; als eerste luitenant leidde hij de al-Qaeda aanslagen in Mosoel.

Tegen 2012 weet hij een aantal van de harde kern extremisten – ex-gevangenen uit de Sednaya militaire gevangenis – samen te bundelen tot Jabhat al-Nusra, een meedogenloze strijdgroep tegen de Assad regering.

Al-Joulani houdt zijn relatie met al-Baghdadi dan nog liefst geheim opdat er geen ongewenste internationale aandacht aan al-Nusra gegeven wordt.

In Irak kondigt al-Baghdadi de oprichting van ISIS, de Islamitische Staat aan en zegt dat ook al-Nusra er deel van uitmaakt. Al-Joulani, die niet van het plan op de hoogte was, is verontwaardigd. Hij wijst al-Baghdadi en zweert exclusieve trouw aan al-Qaeda.

2014. Terwijl ISIS snel uitbreidt gaan alNusra en ISIS met elkaar op de vuist. Een open oorlog met verliezen aan beide kanten. In het nauw gedreven door ISIS in oost-Syrië, trekt alNusra naar het westen.

2015. Een verpletterende aanwezigheid van alNusra in Idlib stad. Het begint er slecht uit te zien voor de “rebellen” als Rusland zich in de strijd mengt en de terroristen, tegenstanders van de Assad regering, onomwonden in het vizier neemt.

2016. In een poging afstand te nemen van alQaeda vormt al-Joulani een “nieuwe” groep, Jabhat Fateh al-Sham, JFS. Sommigen van zijn aanvoerders zijn het er niet mee eens, splitsen zich af en blijven trouw aan alQaeda. Al-Joulani zet de onafhankelijkheid van JFS in de verf en verklaart dat zijn JFS geen enkele band heeft met een andere groep en dat ze uitsluitend de val van Assad op hun agenda hebben. Met zijn “nieuwe” groep slorpt hij de ene “rebellen”groep na de andere op. Tegen midden 2016 staat hij aan de leiding van 10.000 terroristen. Deze mengelmoes van verschillende groepen met uiteenlopende ideologieën maakt de cohesie niet gemakkelijker. En dat merkt hij tegen het einde van 2016 wanneer de groep in verschillende entiteiten opgesplitst wordt.

2017. De strijd om Aleppo. Al-Joulani heeft grote problemen de eenheid te bewaren. Hij wil zijn beschadigde reputatie opkalefateren en herdoopt de groep in Hayyat Tahrir al-Sham: HTS. Nu echter met een nieuwe (spook)leider. Al-Joulani behoudt echter op de achtergrond de controle. Tegen oktober 2017 heeft HTS de controle van de andere groepen en kan hierdoor uitbreiden en praktisch heel het grondgebied van de Idlib provincie overnemen.

Nu het succes weer lacht, neemt al-Joulani opnieuw officieel de leiding . Zijn reputatie als veteraan-jihadist staat in de weg als bestuurder van Idlib. HTS krijgt niet de steun van de bevolking en wordt dikwijls het doelwit van luchtaanvallen en moorden. Om dit probleem op te lossen richt hij een schijnregering op voor de Idlib bevolking, met de klinkende naam “de Syrische Regering van de Verlossing” (…Salvation), een nepnaamkaartje voor HTS.

Al-Joulani werd al enkele keren dood verklaard. Luchtaanvallen, bommen en nu recent zou hij een coma beland zijn. Bevestiging ontbreekt.

2018. Het leven van de Idlib bevolking is zwaar met willekeurige arrestaties en moorden als dagelijkse kost. Voortdurende protesten tegen HTS heel het jaar door. In november wordt journalist/activist Raed Fares vermoord, neergeschoten. Men vermoedt dat HTS verantwoordelijk is. Zijn dood is een slag voor de vreedzame oppositie in Syrië. HTS versterkt nog zijn macht door de door Turkije gesteunde “rebellen”groepen te verslaan.

2019. Idlib is de enige resterende verzetshaard van enige betekenis tegen de Assad regering. HTS heeft via zijn schijnregering de controle over heel de regio. Al-Joulani prijst de eensgezindheid van zijn “rebellen” maar dat lukt hem slechts door militanten, waarvan hij concurrentie vreest, meedogenloos uit te schakelen.

De Syrische regering heeft geen alternatief: HTS moet daar weg. Goedschiks (… onwaarschijnlijk) of kwaadschiks. De Syrische bevolking zal hoe dan ook opnieuw het slachtoffer worden.

Anne Frank-misbruik

Afbeeldingsresultaat voor gutmenschen

Het lijkt wel alsof het Anne Frank Centrum in Frankfurt helemaal gehersenspoeld werd door de Gutmenschenideologie. De Duitse federale regering maakte verleden week bekend dat ze overwoog – eventueel, misschien – enkele I.S. terroristen hun Duitse nationaliteit af te nemen als ze terugkeren naar Merkelland. Meer dan 1000 “Duitse vrijheidsstrijders” meenden zich in de spontane Syrische volksopstand te moeten gaan bemoeien; 1/3 van hen keerden terug naar de Heimat, 1/3 eten intussen rijstpap met gouden lepeltjes en de rest zit ergens ondergedoken of in hechtenis in Irak, of resp. Syrië.

De beslissing zou volwassen personen treffen met een dubbele nationaliteit.

Bildungsstätte Anne Frank

Bildungsstätte Anne Frank‏ @BS_AnneFrank6 mrt.

Ein Entwurf der Großen Koalition sieht vor, dass gefangenen deutschen IS-Kämpfern, die Staatsangehörigkeit entzogen wird – vorausgesetzt, sie sind volljährig und werden hierdurch nicht staatenlos. Dagegen hat sich viel Protest formiert – u.a. mit Bezug auf das Dritte Reich: 1/5

Tatsächlich machten die Nazis großzügig Gebrauch vom Mittel der Ausbürgerung. In mehreren Wellen wurden insgesamt über 39000 Personen ausgebürgert – besonders Jüdinnen & Juden. Ab Nov. 1941 verloren diese automatisch ihre Staatsbürgerschaft, wenn sie 2/5

Raar maar waar. Het Anne Frank Centrum in Frankfurt meende zich in de discussie te moeten mengen. Een twitteroorlog volgde. Het A.F. Centrum twitterde:
“Er kwamen talrijke protesten tegen deze beslissing met verwijzingen naar het Derde Rijk.” en “Inderdaad, de nazi’s maakten veelvuldig gebruik van de nationaliteitstoepassingen. In verschillende golven werden in totaal meer dan 39.000 mensen verdreven, vooral joden. Vanaf nov. ’41 verloren ze automatisch hun nationaliteit als ze de grenzen van het Rijk overschreden, vrijwillig of gedwongen.” Ook Einstein en Anna Ahrendt passeerden de revue.

Het Centrum kreeg langs alle kanten kritiek; men snapte niet hoe een om hun geloof brutaal vervolgde groep mensen kon vergeleken worden met mensen die vrijwillig een terroristische organisatie vervoegden. “U misbruikt Anne Franks naam voor vuile propaganda. Miljoenen vermoorde joden draaien zich om in hun graf.” “Vergelijkt u nu echt I.S. strijders met vervolgde joden tijdens de nazi tijd? Ongelooflijk! En u bent genoemd naar Anne Frank. Afschuwelijker kan niet.”

Een andere criticaster draaide de situatie om, vergeleek de Merkelpolitiek met deze van Hitler, m.n. hun houding betr. censuur, socialisme en islam.

“Een verschrikkelijke belediging”, twitterde de Britse kolonel Richard Kamp, “Zij zouden dit moeten verwijderen.” Wat niet gebeurde, het Anne Frank Centrum volhardde in de boosheid met de mededeling dat het “probeerde de intrekking van de nationaliteit in een historisch perspectief te plaatsen.”

Dat weten we dan weer. Het Duitse Gutmenschendom overschrijdt zelfs joodse grenzen. De terugkeer naar het gezond verstand is nog niet voor morgen.