Voor “Regime Change” in Syrië…

… mocht de Britse belastingbetaler meer dan £ 350 miljoen ophoesten

Kevork Almassian, Syriër van Aramese afkomst, haalt een onthullend artikel aan van Mark Curtis in “Declassified“. Onze redactie heeft het in grote lijnen voor u vertaald. Vanaf 5’55” wordt Vanessa Beeley, onafhankelijke journaliste, erbij betrokken.

schakel ondertiteling en vertaling in via icoontjes onderaan

Het zgn. CSSF, het Conflict, Stability and Security Fund (Ned Conflict, stabiliteit en veiligheidsfonds), een omstreden regeringsinstelling, heeft grote sommen van het Britse hulpbudget overgemaakt als steun aan de oppositie in Syrië.

Declassified maakt voor het eerst duidelijk hoe omvangrijk de steun wel was en berekende dat de Britse regering minstens £ 350 miljoen heeft uitgegeven aan de zgn. oppositie en hun “projecten”. M.a.w. de Britse regering steunde de zgn. “gematigde rebellen”, zijnde de Syrische tak van al-Qaeda en soortgenoten sinds 2015, maar geeft geen inzage in details.

Alleen al in de laatste vijf jaar werden 13 projecten – goed voor £ 215 miljoen overgemaakt aan zgn. Syrische “rebellen” en hun “activiteiten”. De Britse regering weigert echter mee te delen om welke “oppositiegroepen” het gaat. Sommige hulpprojecten zaten vervlochten met “gewapende groeperingen” en dienden om hen te helpen “de controle te handhaven”. Minstens £ 162 miljoen werd overgemaakt uit het hulpbudget, dat volgens de regering dient om “armoede te verslaan, instabiliteit tegen te gaan en voorspoed te creëren in ontwikkelingslanden”. Deze fondsen moet men apart zien van het Britse humanitaire hulpprogramma in Syrië.

In april 2018 deelde de Britse regering het parlement mee dat het CSSF “enkele projecten waarbij bepaalde gewapende groeperingen van de Syrische gematigde oppositie betrokken waren van financiële steun voorzien had.”

O.a. “Security Strand” zou “technische steun en uitrusting” verlenen aan de “gematigde gewapende oppositie” om te helpen bij “het onder controle houden van het grondgebied tégen extremisten en de regering (onder Assad)”. Eén van de vooropgestelde doeleinden was het “sterker maken van de “gematigde gewapende oppositie in Zuid-Syrië om het grondgebied, onder hun controle, beter te besturen.” Enkele documenten tonen aan dat extremistische groeperingen van de Britse hulp konden profiteren. Eentje kreeg zelfs een “hoog risico” factor wegens de belangrijke aanwezigheid van gewapende groeperingen”.

Het “Strengthening governance structures in Syria”, onder de leiding van het DFID, de Britse internationale ontwikkelingsafdeling, moest het de “oppositie mogelijk maken broodnodige nutsvoorzieningen te voorzien als alternatief voor deze van de regering en extremistische groeperingen”. Dit project behelsde vier provincies in NW Syrië, het platteland rond Damascus, Aleppo, Idlib en Dara’a, die als “bezette regio’s” beschouwd werden waar de “gewapende groepen druk uitoefenden”. Het project moest “met gewapende groepen coördineren om het verlenen van diensten te vergemakkelijken”. In september 2017 botste dit met de heropstanding (sic) van HTS (Hay’at Tahrir al-Sham), voorheen al-Nusra, voorheen al-Qaeda, in Idlib.

De Britse regering maakte zich vooral zorgen dat de jihadisten de pluimen (steun) op hun hoed zouden steken…

Zoals hier herhaaldelijk geschreven, beschreven en aangeklaagd is een gedeelte van NW Syrië, m.n. de prov. Idlib, goed voor 4 miljoen inwoners, onder controle van de extreme islamisten van HTS & co., die moeten leven volgens de wetten van de sharia. We verwijzen naar: The living hell of Syrians under the jihadi ideology of HTS, al-Qaeda copycat (alaraby.co.uk)

De Britse regering is maar al te goed op de hoogte van de toestand ter plaatse en van het feit dat het CSSF programma hoog controversieel is en noemt het in een rapport “politiek gevoelig”. Ze verstopt zich achter “veiligheidsredenen” om de namen der steunkrijgende rebellengroepen niet bekend te maken. Met reden. Volgens in 2016 ontdekte documenten zou de Britse regering zowel Harakat al-Hazm (beruchte jihadisten) en Jaish al-Islam (door Saoedi-Arabië gesteunde salafisten die een Soennitische theocratie in Syrië wilden oprichten) als “gematigd” beschouwd hebben. In 2015 werd een proces nietig verklaard nadat Bherlin Gildo, Zweeds staatsburger beschuldigd van terrorisme, kon aantonen dat hij voor feiten vervolgd werd die in feite door de Britse regering actief gesteund werden… Feiten… hij maakte deel uit van een terroristisch trainingskamp, kreeg wapens om in Syrië te vechten en “werkte” samen met al-Nusra. (Terror trial collapses after fears of deep embarrassment to security services | UK news | The Guardian )

Het begrip “gematigd” is meer dan omstreden. Zoals Peter Ford, de Britse ambassadeur in Syrië 2003 – 2006, aan een parlementaire onderzoekscommissie mededeelde: “het bestaan van gematigde groepen in Syrië is vooral een hersenspinsel!”

De Britse regering ziet het enigszins anders: gematigd is een beschrijving van noch vis, noch vlees, noch terroristen-, noch regeringssympathisanten. Het CSSF liet optekenen dat als zij de oppositie kunnen laten samenwerken dit zou aantonen dat zij een alternatief zijn voor Assad en de terroristen. Een hulpproject, genaamd “Syria Resilience”, goed voor £ 26.9 miljoen gedurende de jaren 2017-2020, o.l.v. Buitenlandse Zaken, was bedoeld om “geloofwaardigheid te geven aan de gematigde oppositie” door hen in staat te stellen diensten te verlenen aan plaatselijke gemeenschappen.

Het CSSF heeft vele jaren de “oppositie” van steun voorzien. Zoals blijkt een uit rapport van december 2015 voorzag de Britse regering raadgevers, opleiding, logistieke steun aan het “oppositie” secretariaat en mediacentrum in Istanboel en bood ook “onderhandelings- en communicatiesteun” aan. Dit opdat de “oppositie samenhangende politieke posities zou ontwikkelen, verspreiden en in staat is om beter te onderhandelen”.

Een uitermate omstreden CSSF project was de Britse steun aan de zgn. “Free Syria Police”, bedoeld als een soort gemeentelijk veiligheidscorps, of burgerwacht, in oppositie-gecontroleerde regio’s zoals Idlib, in Aleppo en Oost-Ghouta, voordat deze laatste twee door het Syrische leger bevrijd werden. Deze Britse steun kwam er via een programma, genaamd AJACS (kort voor Access to Justice and Community Support), ofwel een privé firma Adam Smith Int’l, een niet onbelangrijke Britse hulpverlener. AJACS werd tijdelijk op non-actief gezet in dec. 2017 na een BBC programma met de alles verhullende naam “Jihadis You Pay For”, over corruptie en hulpfondsen die in de handen van terroristen belanden. Hierin wordt gesuggereerd dat Adam Smith Int’l maar al te goed wist dat hij terroristen financierde en / of dat hij tekort schoot toen hij “ontdekte” dat er gelden bij de terroristen beland waren. Het programma onthulde banden tussen twee Free Syria Police eenheden en rechtbanken onder de leiding van al-Nusra; het onthulde dat sommige agenten gedwongen werden fondsen te overhandigen aan de islamitische extremisten die de controle hadden over de regio. (UK-Syria aid scandal prompts questions about risk in conflict zones | Devex)

Zowel de Britse regering als Adam Smith Int’l ontkenden en hervatten het project begin 2018. In juni 2016 had de Britse regering nochtans getoeterd dat “begunstigden zeer voorzichtig uitgezocht werden om te verhinderen dat er uitrusting bij extremisten zou belanden.” Echter met het voorbehoud: “Het risico van een afleidingsmanoeuvre is reëel.” M.a.w. de Britse regering was/is zich maar al te goed bewust dat er gelogen en bedrogen werd/wordt.

De Free Syria Police mocht zich gedurende vier jaar verheugen over de Britse financiering; er kwam een einde aan in september 2018. Uit CSSF documenten blijkt dat het V.K. minstens £ 8 miljoen eraan gespendeerd had (training, communicatietoestellen en voertuigen). Uit een document blijkt dat ook het ZW van Syrië gesteund werd tot het Syrische leger medio 2018 de regio heroverde.

De Britse regering zag er geen graten in het parlement voor te liegen. In maart 2018 werd het parlement medegedeeld dat de financiering via het CSSF tijdens de periode 2011-2017 £ 32 miljoen bedroeg (politieke steun en niet-dodelijk materiaal inbegrepen).

Enkele maanden daarvoor, in sept. 2017, verklaarde buitenminister lord Ahmad dat de CSSF Syrië-financiering opliep tot £ 199 miljoen voor de drie jaren tot 2017/18. Hij zegde dat fondsen besteed werden aan “zowel verzetsgroepen tegen ISIS en Assad als Syrische burgers en gemeenschappen”.

En twee jaar daarvoor, in dec. 2015, verklaarde de regering dat het “meer dan £ 67 miljoen aan de Syrische oppositie gegeven had, daarbij inbegrepen de gewapende oppositie, de zgn. Syrische nationale oppositie en media activisten”.

Declassified heeft e.e.a. opgeteld en kwam tot de volgende conclusie: het CSSF heeft 13 projecten voor een bedrag van £ 215 miljoen belastinggeld besteed als steun aan de zgn. Syrische oppositie en de voorziening van hun “diensten” in de door extremisten bezette regio’s.

Het V.K. was al lang een belangrijke media-poppenspeler ten bate van de zgn. Syrische oppositie. Journalist Ian Cobain bracht in 2016 aan het licht dat de Britse regering een “informatie oorlog” voerde in Syrië door media activiteiten van bepaalde rebellenstrijders te financieren. De Britse regering financierde vijf geheime programma’s in Syrië, die begonnen in 2012, waarbij een netwerk van burger-journalisten op poten gezet werd om een bepaalde perceptie van het conflict te creëren. Het V.K. “leidde” heimelijk de zgn. Syrische oppositie, het “beloonde” mediabedrijven die welbespraakte oppositieleden uitzocht en opleidde, nam hun resp. persbureaus onder Britse hoede en ontwikkelde hun profielen op sociale media. Volgens Ian Cobain waren deze heimelijke propagandaprogramma’s “slecht gepland, waarschijnlijk onwettelijk en ze kostten bovendien mensenlevens”. (EXCLUSIVE: British propaganda efforts in Syria may have broken UK law | Middle East Eye)

De CSSF documenten tonen aan dat de Britse regering trachtte de wereldopinie te misleiden.

Sommige van deze projecten zijn waarschijnlijk nog steeds actief. Het zgn. “Future Syria Programme”, goed voor £ 6.96 miljoen gedurende 2019-2021, heeft als doel een tegengewicht te zijn voor de “Russische / regeringsmededelingen en disinformatie”. Het dienaangaande document maakt duidelijk dat het “de waarheid en de mening van de gematigde Syriërs wil verspreiden”. Het project loopt onder Buitenlandse Zaken maar de namen van de verantwoordelijken werden “aangepast” – lees geheim gehouden – derhalve is het niet bekend wie uiteindelijk voor deze campagne verantwoordelijk is.

In dec. 2015 gaf de Britse regering toe dat het £ 5.3 miljoen uitgegeven had aan de opleiding van “meer dan 300 Syrische journalisten en activisten… met het doel een onafhankelijk Syrische pers te ontwikkelen”. Hierbij moest een “netwerk van onafhankelijke media verspreid over Syrië” opgericht worden om de Syrische bevolking te bereiken via radio, tv en gedrukte pers.

De Britse rol in de Syrische oorlog werd opvallend onderbelicht en foutief beschreven in de poco pers van het V.K. Terwijl de pers uitgebreid aandacht besteedde aan de Britse inzet tegen ISIS, bleef het opvallend stil over de heimelijke acties tegen de Assad regering én over de eveneens heimelijke steun aan de zgn. oppositie groeperingen. De zgn. wreedheden van de Assad regering werden herhaaldelijk uitvergroot , maar de “gematigde rebellen” kregen een gratis rittenkaart. In de meeste artikelen of verslagen over Syrië wordt er geen gewag gemaakt van het feit dat de “gematigde rebellen” in feite grotendeels of helemaal gedomineerd of beïnvloed worden door islamitische extremisten.

Bewijsmateriaal doet vermoeden dat het V.K. eind 2011 of begin 2012 geheime acties voerde tegen de Assad regering. De Britse geheime dienst MI6 was naar verluidt betrokken bij wapenleveringen, trainingen en het organiseren van de oppositie tijdens een geheime operatie met hun bondgenoten uit de VSA en het M.O.

Het staat als een paal boven water dat de geheime en open politiek ter ondersteuning van de zgn. “rebellen” door buitenlandse protagonisten, zoals het V.K., het conflict tot een oorlog hebben laten ontploffen en aan het voortduren ervan bijgedragen hebben.

En toch blijven kranten beweren dat het V.K. zich grotendeels afzijdig houdt in Syrië. Een opiniestuk in de Observer was helemaal erover met de titel The Observer view on Syria and the west’s shameful failure to act | Observer editorial | The Guardian (… Het Westen moest zich schamen voor het wegkijken…) en de beschrijving van westerse regeringen die de oorlog negeren…

Waarmee we bij het uitgangspunt gekomen zijn: de door het CSSF betaalde media acties.

Revealed: The UK has spent £350-million promoting regi… (dailymaverick.co.za)


Afsluitend laten we Peter Ford nog eens aan woord over de leugens, het bedrog, van westerse landen in het M.O. die tot oorlogen, enorme materiële schade, voedseltekort en talrijke slachtoffers geleid hebben. Vanaf 35′ komt Syrië en de VSA aan bod. Hij stelt dat er ongeacht de politieke partij van de president en nooit veel verandert. “Slechts Trump – bless his soul – wou een andere koers varen. Twee keer zou hij bevel gegeven hebben dat de VSA troepen Syrië dienden te verlaten. Twee keer werd hij teruggefloten door de échte machthebbers: de wapenindustrie, het Pentagon, de geheime diensten, de diplomatische regelneven, het Washington establishment… en dat zal zo blijven. Biden lijkt me niet de man met de constitutie of de hersenen om de boel op zijn kop te zetten. Och… we zullen wat meer over mensenrechten horen… en andere nonsens… “

Op de vraag hoe hij terugkijkt op 10 jaar oorlog in Syrië, hoe die begon: “Het was op voorhand gepland door een goddeloze alliantie. De westerse mogendheden hadden die gepland vanuit Jordanië, hadden voor jihadisten gezorgd en aan de andere kant had je de Moslimbroederschap die al sinds vele jaren actief was in Syrië en die zat te wachten op een uitgerekende kans, die eraan kwam met de Arabische Lente… Ze kregen wat burgers op hun hand, die met een betoging begonnen, de Syrische veiligheidsdiensten overreageerden een beetje en zo kreeg je het vuur aan de lont met agents-provocateurs, met sluipschutters die in de menigte schoten…en de boel ontplofte.”

Over de huidige toestand: “het is een stilstand. Assad controleert 70% van het land; er zijn slechts twee verzetshaarden in het noorden en het noordoosten. De ene onder controle van al-Qaeda in Idlib, gesteund door het westen, de andere is onder controle van de VSA in samenwerking met enkele Koerdische milities. Laat dat nu toevallig het gebied zijn waar de Syrische olie zit en waar de meeste vruchtbare graanvelden zich bevinden. Zij ontzeggen de rest van Syrië zeer belangrijke grondstoffen. Dit gecombineerd met de sancties heeft Syrië het bijzonder zwaar. Alles zit muurvast….”

Schakel vooral de ondertiteling en vertaling in. Peter Ford schopt tegen zere schenen. Zo verklaart hij dat hij tegen de monarchie is, heeft hij zijn ongezouten mening over de coronacrisis, stelt dat wij schapen zijn, dat wij “onze meesters” liefhebben… Zou er in dit ongeliefd land een oud-diplomaat zich zo laagdunkend over de Coburgers durven uitlaten? Lijkt ons een moedig man, die Peter Ford.

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Ieder mens is geschapen naar Gods Beeld, met een (op aarde) onverzadigbare verlangen naar God.  De heilige Augustinus heeft  dit perfect begrepen én doorleefd.   Ziehier nu een negatief voorbeeld.

Sigmund Freud (1856-1939) was een Oostenrijks zenuwarts en de grondlegger van de “psychoanalyse”. Volgens hem is de seksuele drift zowat de meest belangrijke  primaire drift en zijn de verdrongen seksuele verlangens de oorzaak van psychologische problemen, die hij ijverig “analyseert”.  Niet alleen in de universiteiten werden zijn theorieën onderwezen, ze hadden ook veel invloed in het dagelijkse leven. Onbewuste versprekingen of handelingen werden dikwijls geïnterpreteerd  als verdrongen seksuele behoeften. Zijn invloed drong ook door tot de kunst, zoals bij de Franse schrijver André Breton (+ 1966), de grondlegger van het “surrealisme”. Het surrealisme tracht het onzichtbare uit te drukken door het on/onderbewuste weer te geven.

Wist je dat de slappe, uitgelopen uurwerken die Salvator Dali in 1931 schilderde, wijzen op impotentie? (aldus werd ik zelf door een “kunstkenner” deskundig voorgelicht!) De invloed van Freud is en blijft groot. Hij werd en wordt door sommigen nog beschouwd als een van de grote wetenschappers.

Vanuit verschillende hoeken kwam er scherpe kritiek.  De Britse auteur Richard Webster (+ 2011) stelt dat hysterie helemaal geen psychische oorsprong heeft, zoals Freud beweert, maar het gevolg is van hersenbeschadiging.  De voormalige psychoanalytica Alice Miller (+ 2010) wijst de psychoanalytische theorie en praktijk radicaal af als ongeschikt om de ware  oorzaken van traumatische herinneringen te  ontdekken. Hiermee worden volgens haar de ware seksuele misbruiken eerder toegedekt.

Uiteindelijk heeft de Nederlandse socioloog en historicus,  professor Han Israëls, Sigmund Freud ontmaskerd, vooral in zijn grondige studie: De Weense kwakzalver. Honderd jaar Freud en de freudianen, Amsterdam, Bakker, 1999.

Een van de beroemdste patiënten van Freud is Anna O, waarvoor  dr. Jozef Breuer, de leermeester van  Freud, een praatkuur (“gesprekstherapie”) onder hypnose had uitgedacht. Freud vond dit zo geweldig dat hij er samen met Breuer een boek over schreef. Hij stelde de behandeling voor als een geweldig therapeutisch succes en beweerde dat ze daarna op vakantie vertrok. Voor hem was dit zowat het startpunt van zijn psychoanalyse. In feite stopte de behandeling omdat ze in een gekkenhuis moest worden opgenomen. Haar echte naam was  Bertha Pappenheim, een joodse activiste tegen vrouwenhandel.

Een andere beroemde patiënt is de “Wolvenman” (Sergei Konstantenovitsj Pankejev), die Freud opvoert als het bewijs van het succes van zijn methode. Deze man was echter op 80 jarige leeftijd nog steeds de dwangneuroticus die hij in het begin van de behandeling was. Freud geeft uitvoerige beschrijvingen van beroemde personen. Van Leonardo Da Vinci zegt hij dat hij latent homoseksueel is, waarvoor hij steunt op een zogenaamde autobiografische passage, waarvan Freud goed wist dat ze vervalst was. Het grondige speurwerk van Han Israëls levert resultaten op die elke verbeelding tarten. Sigmund Freud en de Berlijnse chirurg Wilhelm Fliess hebben even de excentrieke opvatting gekoesterd dat bepaalde seksuele problemen verholpen kunnen worden door een operatie aan de neus. Freud stuurt de jonge patiënte Emma Eckstein naar de chirurg. Na de operatie laat Fliess gaasverband in de wonde achter zodat ze niet geneest en blijft bloeden. In zijn briefwisseling met de chirurg beweert Freud dat de bloedingen veroorzaakt worden door de onbewuste verlangens van zijn patiënte (“wensbloedingen”!). In de briefwisseling die zijn dochter Anna in 1950 uitgeeft worden alle hinderlijke passages netjes geschrapt.

Het besluit van prof. Israëls is sterk onderbouwd. Sigmund Freud was een bedrieger, een leugenaar. De enkele feiten die hij aanbracht waren verzonnen of gemanipuleerd. De manier waarop hij patiënten behandelde was onverantwoord en onethisch.  De grote invloed van Freud in de moderne maatschappij belet niet dat hij  een kwakzalver  is en dat  zijn pseudo wetenschappelijk werk kwakzalverij blijft.

Ziehier nog een waar gebeurd verhaal ter bevestiging. Een jonge vrouw wordt opgenomen in een bekend Vlaams psychiatrisch instituut, dat nog onder leiding staat van religieuzen en waarvan de directrice een zuster/religieuze is. De jonge vrouw heeft een ongelukkige relatie met haar moeder en lijdt aan anorexia. Ze vraagt om tijdens het weekend vrij te zijn omdat ze graag een priester wil bezoeken, zonder te zeggen waarom. Jaren geleden had zij immers met heel het gezin bij die priester een gezinsretraite gevolgd, wat op haar een grote indruk had gemaakt. Telkens wanneer ze het moeilijk had schreef ze een lange brief naar deze priester. De psychiater en het verplegend personeel hadden het sterke vermoeden dat ze hiermee een seksuele relatie had, wat geenszins het geval was. Weken lang werd ze onder druk gezet opdat ze zou toegeven dat ze met deze man een relatie had. Zij bleef ontkennen en verder zwijgen.  Wanneer ze na lange tijd voor het eerst een weekend naar huis mocht, ging ze recht naar deze priester. Ze was zich bewust van ernstige zonden en wilde biechten om het sacrament van de verzoening te ontvangen. Ze kreeg vergeving en keerde verlicht en met een blij gemoed terug. Na korte tijd werd ze ontslagen uit de psychiatrie. Haar verhaal en de weldaad van het sacrament van de verzoening heeft ze uitvoerig op cassette gezet en bezorgd aan de  zuster directrice van het psychiatrisch instituut, die hierop niet heeft gereageerd.

Dit toont aan dat  sommige psychiaters nog bevrijd moeten worden van freudiaanse illusies. Hun dieptepsychologie mist vooral hoogte, zoals Victor Frankl ( + 1997) leert.  Ze moeten begrijpen dat het realiseren van bepaalde waarden en het zin geven aan zijn leven belangrijker zijn dan seksuele driften te bevredigen of lust te verwerven.  Dit draagt ook meer bij aan onze geestelijke gezondheid. Dat zulks inspanningen en lijden kost, is geheel menswaardig en goed.  Het kan de verantwoordelijkheidszin versterken. Een zelfverwezenlijking nastreven louter door het voldoen van onze verlangens naar lust leidt tot  frustraties. We zijn  geroepen om onszelf te overstijgen en de rest krijgen we er dan bij. Een oog dat zichzelf wil zien, is ziek. Met onze ogen kunnen  wij wel heerlijk genieten van een panorama en van de mensen om ons heen. We zullen hierop later nog terugkomen.

Als besluit van de twee vorige uitweidingen kunnen we stellen: al kan de seksuele drang in een mensenleven soms zeer sterk zijn, het is niet ons diepste streven en een heilige Augustinus is voor ons een veel betere gids  naar een gelukkig leven dan een Sigmund Freud. We gaan volgende keer verder met de derde eigenschap van ons mens zijn: we zijn gewond door de zonde.

P. Daniel

Na enkele Flitsen  geven we twee heel kleine hoopvolle tekens te midden van een wereld en een Kerk, de in de  in grootste verwarring verkeren. David en Goliath over de moedige blijvende weerstand van het Syrische volk. Zovelen hongeren naar waarheid en liefde over een hindoe die katholiek werd en priester wil worden. En dit nog biedt weer een brede waaier aan informatie over Syrië, Libanon, corona, vaccins, wereldpolitiek en Kerk.

Lees verder

Quo vadis, Syria?

Wordt Syrië geen vrede gegund? Langs drie kanten onder vuur. In het noord-oosten door het huurlingenleger van Turkije, in het noorden de al-Qaeda terroristen van HTS (Hay’at Tahrir al-Sham, in de provincie Idlib onder de beschermingsparaplu van Turkije en de Moslimbroeders die al-Nusra financierden via Qatar en in het zuid-oosten door Israël, dat ondanks de regeringswissel de meedogenloze vervolging voortzet, op gang gebracht door Netanyahu, oogluikend goedgekeurd door de VN. Komt daarbij dat de Koerden er geen bezwaar tegen hebben dat het VSA leger de oogsten en olie in beslag nemen, waardoor zowel brood als brandstof peperduur geworden zijn en de bevolking in regeringsgebied hiervan het slachtoffer is.

De opvolging van de militaire inzet voor een zgn. proactieve en etnisch-religieuze oorlog tegen de pro-Iran paramilitaire milities in Syrië (Libanese Hezbollah en de Quds milities van de Pasdaran van Teheran) is nu in de handen van de voormalige stafchef van het IDF (Israeli Defense Forces) , Binyamin Gantz, (Benny voor de vrienden), de leider van de Blauw & Wit Partij (Kakhol Lavan), die als defensieminister de continuïteit vertegenwoordigt tussen de voormalige Netanyahu en de huidige Naftali Bennet-regering.

Degenen die verwachtten dat Israël de koers i.v.m. Syrië zou veranderen werden onmiddellijk teleurgesteld. De luchtaanvallen gaan onverminderd voort: deze week niet minder dan drie.

En de VN zijn opvallend stil. Slechts een resolutie die de voortdurende bezetting van de Syrische Golanhoogte aanklaagt, mag de volgzame schapenkudde heel even doen opzien.

Wil de Biden regering de nucleaire afspraak met Iran wel hernieuwen? Zelfs de grootste naïeveling zal eraan twijfelen. Ganz, de brug tussen de Israëlische en Amerikaanse zionisten, Ganz met zijn postgraduaat masterdiploma van de US National Defense University, met als doelstellingen: “Educating, Developing and Inspiring National Security Leadership” (Opleiding, ontwikkeling, inspiratie leiding der nationale veiligheid).

Nadat hij de rang van majoor generaal (de tweede hoogste rang in het Israëlische leger) kreeg, bekleedde hij de commandopost van de Judea & Samaria divisie tussen 2000 en 2002, de tweede intifada. Na enkele belangrijke binnenlandse posten tussen 2007 en 2009, werd hij naar de VSA gestuurd als militaire attaché. In 2013 werd hij met Commander of the Legion of Merit-onderscheiding (VSA) beloond. Op 17 mei 2020 werd hij door Netanyahu, na een akkoord tussen Likoed en de Blauw & Wit Partij, benoemd tot Israëls defensieminister en op 13 juni 2021 door Bennet.

De politieke geschiedenis van Ganz lijkt als twee druppels op het ondernemerschap van Michael Federmann, eigenaar van de internationale holding Elbit System, Israels belangrijk defensie bedrijf, dat meer dan behoorlijk winst kon boeken dankzij de nationale militaire strategie i.v.m. drones. Iemand die over lijken gaat maar die er desondanks in slaagde erkenning van de Britse koningin te krijgen en een liefdadigheidsonderscheiding van de B’nai B’rith Masonic Zionist loge in Washington (https://www.bnaibrith.org/)

http://www.stichtingargus.nl/vrijmetselarij/bnaibrith_en.html

Dat laatste was niet bepaald moeilijk: zelfs de paus kreeg een prijs voor geleverde diensten: hij stelde immers de niet-erkenning van Israël gelijk met antisemitisme:

De B’nai B’rith loge heeft connecties tot in de hoogste politieke kringen, zowel bij de VN als in de VSA. Ook in het Witte Huis:

Het dubbel-verzegelde verbond van de zionisten met de soenni-moslims, hernieuwd tijdens de Trumptijd en het Abraham Pact, dat tegens een einde maakte aan de eerder diplomatische dan echte schermutselingen tussen Tel Aviv en de Golf staten, maakten Israël tot vijand van de sjiietische moslims, zoals deze van Iran en ook van de gematigde Alawieten van Assads Ba’th partij in Syrië. Daarom is er weinig of geen hoop dat het IDF zal ophouden Syrië aan te vallen.

Ondanks het gedrag van een schurkenstaat, zoals recent nog bewezen tijdens de zoveelste Gazacrisis uitgelokt door provocaties bij de Palestijnse inwoners van Jeruzalem (uit-huis-drijvingen) heeft Rusland de aanvallen op Syrische grondgebied geduld. Israël is in feite een onmisbare partner van Rusland in de Mid. Zee, in contrast met de russofobische vijandschap van de NAVO, van de EU en de VSA. Nochtans werd er enkele dagen geleden ook onderhuids melding gemaakt dat Rusland niet wil dat Israël Syrië verder gaat ontwrichten. Dit zou blijken uit een bericht in de Asharq al Awsat, dat “volgens Russische bronnen” Washington niet langer Israëls aanvallen zonder meer zou goedkeuren. Naar verluidt zouden Rusland en Israël een “deconflicting mechanisme” hanteren, wat meer dan waarschijnlijk het geval is. Rusland wil dat Israël mogelijke bedreigingen in Syrië meldt, zodat Rusland deze kan “uitschakelen” i.p.v. zelf het recht in handen te nemen en “pro-actief” toe te slaan met slachtoffers als gevolg.

Veterans Today

Wereldberoemdheid en doodsbedreiging door een tekening

Deense cartoonist Kurt Westergaard – bekend van de Mohammed-tekening – overleden

Kurt Westergaard is op 86-jarige leeftijd overleden. De Deense cartoonist werd in 2005 wereldberoemd door een tekening van de profeet Mohammed met in diens tulband een bom met de islamitische geloofsbelijdenis. Lees verder…

https://nl.wikipedia.org/wiki/Cartoons_over_Mohammed_in_Jyllands-Posten

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

De eerste en belangrijkste eigenschap van onze identiteit en menselijke waardigheid  ligt, zoals we vorige keer hebben aangetoond, in het feit dat we door God geschapen zijn naar Zijn Beeld. God laat ons delen in zijn eigen Leven door ons verstand en vrije wil te geven, nl. een bewustzijn, iets dat uniek is in het hele universum. Hiermee zijn we in staat Hem te kennen en op zijn uitnodiging in te gaan om te delen in Zijn Leven.  

Onze tweede eigenschap is: we zijn geschapen met een onverzadigbaar verlangen. Mens zijn is zonder ophouden verlangen.  We lijken op een bundeling van eindeloze verlangens. Hebben we een fantastische droom, dan zeggen we dat we voor de rest van ons leven volmaakt gelukkig zullen zijn, als we die kunnen verwezenlijken.  En we weten zelf dat het een illusie is, omdat we daarna weer naar iets anders verlangen. We moeten immers zeggen dat we verlangen zijn en niet zomaar dat we verlangens hebben. Als kind  kwamen we schreiend uit de moederschoot. Daar leefden we veilig geborgen en afgeschermd. Geluid, licht en aanrakingen werden gedempt. Dan kwamen we naakt ter wereld en werden rechtstreeks blootgesteld aan het felle licht, het harde geluid en directe aanrakingen. We weenden omdat we zo behoeftig waren en in niets voor onszelf konden zorgen.

Iets van dit schreiende kind blijven we heel ons aardse leven meedragen omdat we zelf nooit in staat zijn onze diepste verlangens te voldoen. Ons hart is te groot om ooit door iets op aarde helemaal voldaan te worden.  De reden hiervan ligt in  het feit dat God ons geschapen heeft naar zijn Beeld om eens volmaakt gelukkig te zijn in Hem. We zijn niet geschapen voor deze vergankelijke wereld. Deze wereld is geschapen voor ons en wij zijn geschapen voor het volmaakte geluk en eeuwige leven in God. We worden als het ware zoals een ijzer naar een magneet aangetrokken. In feite zijn al onze verlangens slechts verschillende uitingen van het ene Grote Verlangen naar God. We kunnen onszelf voorstellen met een heel grote V en daarin niets anders dan kleine v’s.  

De kunst van het leven bestaat er nu in dit te aanvaarden en er naar te leven. Het is een erkennen dat alle aardse waarden ons slechts op beperkte wijze kunnen voldoen. Dan kunnen we ook echt (beperkt) genieten. Daarom zegt Jezus in de zaligsprekingen: zalig gij die  arm zijt…, die nu honger lijdt…, die nu weent… (Lucas, 6, 20-22). Geniet (beperkt) van het leven, maar blijf dat schreiende kind in u koesteren, blijf die honger naar het absolute in uw hart bewaren, blijf uw arm en onverzadigd zijn erkennen en laat u niet misleiden door de illusie dat er ook maar  iets op aarde is dat u voor altijd en volmaakt gelukkig zou kunnen maken. Zorg er voor dat de diepste stroming in  uw leven niet geblokkeerd geraakt door u aan ’n aardse waarde te hechten alsof het uw hoogste goed zou zijn, want dan wordt  het een bedrieglijke  afgod. Het eerste gebod in de Bijbel is: God liefhebben boven alles. Het eerste verbod luidt: gij zult geen afgoden vereren. Jezus wil dat wij zijn vreugde ten volle in ons zouden bezitten (Johannes 17,13). We zijn voor niets minder geschapen dan voor het volmaakte Geluk, de oneindige Liefde van God zelf en het Eeuwige Leven met Hem. En al het andere, waar wij te zeer aan gehecht zijn, kan een belemmering, een afgod worden. Dit geldt niet alleen voor aardse rijkdom, bezit, geld, eer, macht, alcohol, drugs, seks… maar  ook voor de hoogste morele waarden, zoals de liefde van man en vrouw, de liefde van ouders tegenover hun kinderen enz. Dit alles blijven ondergeschikte waarden. Daarom zegt Jezus ook dat wie zijn  echtgeno(o)t(e), kinderen, ouders… ‘meer lief heeft dan Mij’, niet waard is zijn leerling te zijn (Mattheus 10, 37). Dit is geen uitnodiging  om de onderlinge  liefde te verminderen, integendeel, het is een aansporing om ons uiteindelijk doel voor ogen te houden en onze  liefde voor God te vermeerderen. Wanneer deze centrale cabine van de hoofdstroom in orde is, zullen we hieruit ook alle energie krijgen om de onderlinge liefde te vermeerderen. Jezus zegt: “Ik ben de wijnstok, gij de ranken. Wie in Mij blijft, zoals Ik in hem, die draagt veel vruchten want los van Mij kunt ge niets” (Johannes 15, 5).

Wanneer we dit oer-verlangen naar God in ons niet erkennen noch op de juiste wijze voeden, is het alsof de hoofdstroom uitvalt. Er komt een kortsluiting tussen ons diepste Verlangen en de vele beperkte verlangens.   We vluchten dan in de jacht naar kortstondig genot en hechten ons krampachtig vast aan voorbijgaande bevredigingen, die een steeds grotere onvoldaanheid achter laten.  En dit zoeken naar kortstondig genot kan in alles liggen. Sommigen worden zodanig in beslag genomen  door de zorg voor hun lichamelijke gezondheid dat het hun  ziekte wordt. Sommigen vluchten in drank, computerspelletjes, drugs, seks… een vlucht die hen niets anders oplevert dan de illusie van geluk én een verslaving. Wanneer iedere band met de diepste stroom in ons ontbreekt, spreken we van “existentiële frustratie”. Veel mensen zien geen zin meer in hun leven, ze weten niet voor wie of wat ze zich moeten inzetten. Hun geestelijke leegte wordt voor hen zo ondraaglijk, dat sommigen zelfs definitief willen vluchten en hun leven zelf beëindigen. Ze hebben geen kracht meer om te strijden. Zolang iemand zin ziet in zijn  lijden, zal hij blijven strijden, hoe groot het lijden ook is. Sinds de jaren ’70 van vorige eeuw hebben we duidelijk een spectaculaire toename kunnen waarnemen van een soort driekoppige draak: agressie, verslaving (obsessie), depressie. Je hebt geen wetenschappelijk onderzoek nodig om te zien hoe sterk de agressie in het openbare leven toegenomen is en blijft  toenemen. Hetzelfde voor de vele vormen van verslaving. En het duidelijkst is de depressie omwille van een pijnlijke geestelijke leegte, die nu bijna alom tegenwoordig is. Bovendien treden er voortdurend nieuwe vormen op waarvan steeds meer mensen het slachtoffer zijn: burn-out, chronisch vermoeidheidssyndroom… En de uitvoerige psychologische verklaringen hiervan zijn  niet in staat de geestelijke leegte op te vullen.

Wat kunnen we doen? Een deugdelijk innerlijk leven opbouwen. Positief onze liefde  tot God, Jezus, het Evangelie, Maria, de Kerk, de anderen versterken door gebed, meditatie, liturgie, sacramenten. Wat zuurstof is voor het fysisch leven, is gebed voor een menselijk, spiritueel leven. Negatief kunnen we de “koorts van het leven”, de jacht naar het aardse, de  verlangens naar vergankelijke waarden, de drukte en het lawaai verminderen en onszelf niet verliezen noch in grote vreugden, noch in zware tegenslagen. Gun uzelf de nodige innerlijke rust en stilte opdat de diepste stroom in uw leven zijn vrije, onstuimige loop kan gaan en ruim alle “afgoden” op.

Sommigen zullen het grondig oneens zijn met deze voorstelling. Voor Sigmund Freud met zijn verwrongen godsbeeld (en zijn volgelingen),  was/is een verwijzing naar God, naar het geloof of naar het gebed, een capitulatie. Voor ons is het een weg naar authentieke bekering. In een afzonderlijke bijdrage zullen we grondig afrekenen met deze hardnekkige en verstikkende “freudiaanse illusie”. Eerst willen we echter een schitterende illustratie geven van deze tweede eigenschap van ons mens zijn, nl. hoe ons hart onrustig is totdat het rust in God. We doen het aan de hand van de ommekeer die de heilige Augustinus zo levendig  beschreef.

P. Daniel

In Flitsen geven we een verslag van ons bezoek aan Sadad . In Het christendom sterft waar het geboren is handelen we nogmaals over de christenen in het Midden Oosten. Terwijl het orkest speelt …handelt over de ondergang van onze beschaving. En dit nog geeft weer een overvloed aan info over Syrië, corona, geopolitiek en Kerk.

Flitsen

Sadad: naaiatelier voor doofstommen

Eind vorige week nodigde Abouna Michaël, de jonge dynamische Syrisch-orthodoxe priester van Sadad ons uit. Hij wilde ons het naaiatelier laten zien. Sadad is een uitsluitend christelijk dorp met verschillende kerken en zonder moskee. Het wordt tweemaal in de Bijbel vernoemd (Numeri 34, 8 en Ezechiël 47, 16). Je ziet er ook geen gesluierde vrouwen of meisjes, zoals overal elders. We werden ontvangen door een joviale man, die de tweede verdieping van zijn huis gratis ter beschikking gesteld heeft voor het atelier. Hij is een handige kerel die allerlei kapotte toestellen en apparaten van de mensen repareert, allemaal gratis. De trap ligt vol met resten van afgedankte apparaten.  De tweede verdieping is een ruime zaal met vier ramen en veel licht.

Lees verder

Quo vadis, Syria?

Sinds dagen proberen we de humanitaire hulppuzzel ineen te passen. En zijn er nog steeds niet in geslaagd er enige logica in te vinden. Als alle partijen met tegengestelde doelstellingen juichen, is er minstens eentje die komedie speelt. Of werden er achter de coulissen andere afspraken gemaakt??? Jarenlang beperkten Rusland en China de aanvoer van zgn. “hulpgoederen” via de grensovergangen met Turkije omdat dit de aanvoerlijn was van wapens en munitie verstopt tussen de noodhulp. En nu roepen alle protagonisten hoera… Ook de Syrische regering. Bovendien is er een duidelijk interpretatieverschil van de duur van het akkoord: Rusland zegt 6, de VSA 12 maanden.

Bovendien functioneerde de grensovergang van Bab al-Hawa ook als smokkelroute van Syrische olie en historische artifacten naar Turkije.

China maakt van de gelegenheid gebruik om nogmaals te pleiten voor de opheffing van de unilaterale sancties die de bevolking wurgen:

Nederlandse vertaling van het standpunt der Syrische regering:

Fayssal Mikdad, min. van buitenlandse zaken en Syr. in het buitenland, stelt dat resolutie 2585 in zijn huidige vorm tegemoet komt aan alle aspecten die westerse landen weigerden in te voegen en legde de nadruk dat humanitaire hulp vanuit Syrië moet komen en niet via de grensovergangen. Mikdad stelt dat de resolutie het sterke vertrouwen in de territoriale integriteit van Syrië hernieuwt en dat dit tot gevolg heeft dat de Turkse en VSA regering, die de separatisten (Koerden) steunt in N-Syrië niet tevreden zijn. Het betekent ook dat de milities en terroristen het onderspit moesten delven in deze resolutie, die in alle paragrafen m.b.t. de hulpvoorziening aan Syrië, duidelijk maakt dat deze vooral vanuit Syrië moet komen. De VN resolutie betekent dat de overgangen aan de buitengrenzen niet langer de hoofdzakelijke toegangen zijn waarvan het westen gebruik maakte om hulp aan Syrië te verlenen, en dat het centrum (… regering) de basis wordt.

Hij liet optekenen dat het westen drie grensovergangen wilde heropenen maar dat het er slechts in slaagde een halve grensovergang te openen, nl. Bab al-Hawa, en dat zij ook de duur voor 1 jaar wilden verlengen, maar dat de vrienden (Nvdr: Rusland en China) slechts voor 6 maanden akkoord gingen. Het zou bijgevolg betekenen dat de Syrische staat alles moet weten over datgene wat het land binnenkomt en waarheen voedsel en humanitaire bevoorrading geleverd wordt. Bijgevolg zou het moeilijk worden voor westerse landen wapens aan terroristen te bezorgen, dixit Mikdad. Hij stelt dat de Russische en Chinese vrienden en anderen in de Veiligheidsraad erin slaagden de vrije toegang van westerse en Turkse hulp aan de terroristen en gewapende bendes te beperken, en voegde eraan toe, dat dit een nodige stap is om tot de sluiting van Bab al-Hawa te komen … immers: respect voor de Syrische soevereiniteit wordt bereikt door respect voor ‘s lands grenzen.

Mikdad liet verstaan dat de nieuwe resolutie talrijke beperkingen op het vervoer van goederen gelegd heeft en ook op de westerse staten, die lak hadden aan de internationale grenzen en die de grensovergangen gebruikten om de eenheid van het Syrische land en volk te beschadigen. “De grensovergangen werden gebruikt door westerse landen, de VSA en degenen die het terrorisme ondersteunen om zo terroristen en milities te voorzien van wapens.” en voegde eraan toe dat de VN tekort geschoten was bij haar opdracht de goederen te controleren. Bovendien zou de VN én de westerse landen gefaald hebben in de échte hulpverlening aan het Syrische volk, daar de noodhulp geleverd werd aan grenzen, vervolgens aan gewapende groepen en hun organisaties om deze te verdelen onder de terroristen of deze aan hoge prijzen te verkopen aan de bevolking.

Mikdad gaf verder nog mee dat drie grensovergangen al-Ramtha, Bab al-Salam en al-Yarubiyah gesloten werden en dat nu nog slechts Bab al-Hawa open blijft nadat de VSA, zgn. onderzoekscentra, westerse landen & politici, er een grote campagne rond gevoerd hebben alsof de wereld geen andere problemen kent dat de Bab al-Hawa grensovergang.

Tot zover de reactie vanuit de VN Veiligheidsraad en de Syrische regering. Onze redactie heeft meermaals de wantoestanden in Idlib (… en de Bab al-Hawa grensovergang) beschreven. We verwijzen o.a. naar:

Officieel worden terroristische groeperingen in Syrië niet (meer) gefinancierd door externe bronnen (*).

Investeringen en handel stagneren in noord-Syrië. Nadat HTS de grensovergang van Bab al-Hawa onder controle kreeg, werd de handel en wandel verboden, behalve dan voor goedgekeurde “handelaars”. HTS heeft de volledige controle, het monopolie, op de handel, o.a. van suiker, kippen, bananen, benzine en diesel en andere dagelijkse verbruiksgoederen.

De Kamer van Koophandel staat machteloos. Protesteren leidt er slechts toe dat alles dichtgetimmerd wordt. HTS gebruikt de Kamer van Koophandel voor interne administratieve en organisatorische taken. HTS werkt ook aan hun imago: vrienden vallen in de prijzen, krijgen bv. de toelating voor de opening van een restaurant, waarbij de toevoer van de nodige producten gegarandeerd wordt, krijgen een job aangeboden, waarvoor een minder geliefde bewoner moest plaats ruimen. HTS houdt de tankstations en grote stroomvoorzieners onder controle in ruil voor “lidgeld”. HTS legde beslag op overheidsgronden nabij de Syrisch-Turkse grens en verkocht deze als bouwgronden aan vrienden.

HTS is de noodzakelijke partner bij de grensovergangen vanuit de Idlib provincie naar het regeringsgebied en legt douanetaxen op bij de invoer van producten. Morek is de belangrijkste grensovergang; HTS laat Huras al-Din, die voorheen daar de alleenheerschappij had, delen in de inkomsten. De Bab al-Hawa grensovergang wordt met niemand gedeeld. Geld stinkt niet.

HTS richtte de Watad Company op voor het beheer, verkoop, verspreiding van brandstoffen in Noord-Syrië. Zogezegd onafhankelijk, met Abu Ragheb al-Nabhan als alg. directeur, een oud-gediende brandstoffenverkoper in de regio. Even onafhankelijk als de Idlib regering. (…)

Intussen werden quasi alle andere terroristische groeperingen in Idlib opgeslokt door HTS. Hoog tijd dat HTS herdoopt wordt, een ander visitekaartje uitgereikt krijgt als loyale partner van NAVO-lidstaat Turkije en uiteindelijk kan vervellen tot een geëerde “oppositiepartij” aan de onderhandelingstafel. Het is tenslotte niet voor het eerst dat deze moslimterroristen vervellen: van al-Qaeda naar al-Nusra naar Hay’at Tahrir al-Sham, kortweg HTS. Als een boef een hoge hoed opzet, blijft hij nog steeds een boef.

Via de illegale grensovergang(en) naar Irak blijven de VSA wapens binnensmokkelen en olie, resp. graan, buitensmokkelen. En daar kijkt de VN Veiligheidsraad gefascineerd naar als een sterrenwichelaar naar een komeet. Opnieuw trok op 12 juli een konvooi van 37 vrachtwagens, geladen met wapens, munitie en logistieke bevoorrading, en 3 opleggers met nieuwe bewapende voertuigen, 8 opleggers met een onbekende inhoud verpakt in reusachtige kratten en 3 4×4 voertuigen met machinegeweren via de al-Walid grensovergang van Irak naar Syrië, naar de zgn. “autonome zone”, dat enkele jaren geleden nog stemde tegen de afscheuring van Syrië. Zeg nu niet dat de VSA daar aan proactieve landverdediging doen. Op onderstaand kaartje ziet u de drie door de VSA grensovergangen voor import van wapens/munitie/logistiek en export van gestolen olie/graan.

Het verschil tussen Trumps en Bidens “humanitaire” handelingen in Syrië: Trump liet graanvelden met hete luchtballons afbranden; Biden daarentegen laat eerst het graan oogsten en steelt het vervolgens uit de graansilo’s.

Op 7 juli was het VSA konvooi een beetje groter met 44 voertuigen, olietankwagens, koelwagens, bulldozers… Alsof de Amerikaanse bezetting van Afghanistan vervangen wordt door de Syrische.

US coalition sends 25 trucks of weapons and logistics equipment to Syria –  IWN

Zoals gebruikelijk plaatsen we ook bij deze aflevering een positief einde: Syrië is zoveel meer dan terrorisme, oorlog, armoe en honger.

“Syrië is méér dan een land, het is een beschaving”. Een analyse:

Zenobia (240-274 AD) op een kleine rots in de Mid. Zee voor de kust van Latakia.

Nadat Damascus bevrijd werd van ISIS werd het standbeeld van Zenobia met haar koets voor vier dagen opgericht op het Omayyad plein in Damascus samen met dat van Palmyra’s conservator, Khaled al-Assaad, die publiekelijk onthoofd en opgehangen werd door ISIS op 18 juli 2015. (…)

En een hymne voor de koningin van Palmyra, Zenobia:

Een puinhoop van 20 jaar “vrijgevigheid”

Voormalig Afghaans president, Hamid Karzai: “Wij zijn het slachtoffer!”

Over de terugtrekking der VSA uit Afghanistan wordt veel geschreven. Veel en weinig positiefs. Men vergelijkt met de oneervolle terugtrekking uit Vietnam.

Is dit een normaal einde van een oorlog? Niet echt.

  • WOI werd besloten met de wapenstilstand op 11.11.18, gevolgd door het Verdrag van Versailles.
  • WOII werd in alle “bevrijde” landen gevierd met “V-dag”, 8.5.45, de officiële capitulatie van Duitsland. Japan volgde enkele maanden later na de kernbommen op Hiroshima en Nagasaki.
  • De Korea-oorlog werd besloten met een wapenstilstandsakkoord op 27 juli 1953 – technisch gezien duurt de oorlog nog altijd voort, vermits er nooit een vredesverdrag getekend werd.
  • Andere oorlogen waarbij de VSA betrokken waren, zoals in Vietnam en Irak, zijn minder duidelijk afgelijnd.
  • De VSA begonnen aan de Vietnamoorlog met een leugen: het beruchte1964 Tonkin-incident. Er werd nooit een formele oorlogsverklaring uitgesproken. De VSA trokken hun troepen terug uit Vietnam in 1973, een totaal mislukte oorlog, die pas in 1975 als afgesloten beschouwd werd na de val van Saigon. De akkoorden van Genève werden noch door Vietnam, noch door de VSA ondertekend.
  • De VSA lieten het niet bij deze truc; hoe ze de oorlog tegen Irak begonnen, is algemeen bekend. Als je lang genoeg een leugen herhaalt, wordt deze vanzelf een “waarheid”. De aanwezigheid, de bedreiging door “massavernietigingswapens” bleek een leugen, een alibi om in 2003, samen met bondgenoot G.B. tegen Irak ten strijde te trekken. Ook gaven zowel Colin Powell als Donald Rumsfeld achteraf toe dat er geen bewijs was voor de band Irak-Al-Qaeda.
  • Toen de VSA in 2011 Irak verlieten werd dit met een ceremonie bevestigd, maar drie jaar later keerden ze terug om de Iraakse militairen bij te staan toen ISIS bijna tot aan de poorten van Bagdad oprukte. Het Iraakse parlement stemde intussen voor de verwijdering van de VSA troepen van het grondgebied, wat de VSA slechts met mondjesmaat uitvoeren.
  • Syrië: de VSA gaven de Koerden de indruk dat zij voor een onafhankelijk Koerdistan zouden zorgen. Niet dus. Trump trok zijn troepen weg uit de noordelijke grensstreek, de Koerden achterlatend aan de genade van Erdogans leger en de moslimterroristen, om lucratievere weiden op te zoeken, de oliebronnen om deze te “beschermen”. Geen oorlogsverklaring tegen Syrië. Ook geen uitnodiging, resp. verblijfsvergunning van de Syrische regering. De VSA blijven daar tot… ???

Afghanistan: verleden week verliet het Amerikaanse leger de zwaar beveiligde Bagram luchtmachtbasis (met de grootte van een stad) op een eerder onorthodoxe wijze. 20 jaar zaten ze daar. En ze gingen als een dief in de nacht. Toen de Afghaanse generaal de basis overnam, waren de Amerikanen nog maar twee uur weg, nadat ze de elektriciteitsvoorziening afgesloten hadden. Zonder ceremonie. Zonder een afscheid “hier zijn de sleutels, veel geluk!”. Van talrijke voertuigen die ze achterlieten namen ze zelfs de contactsleutels mee. Tussen het vertrek der VSA en de aankomst van het Afghaanse leger werd de Bagram basis leeggeroofd.

Waarom verliep het vertrek zo overhaast? Je moet er geen tekening bij maken. De Taliban rukken op. Het vertrek “met de staart tussen de poten” had als motto “safety first”. Laat achter wat niet snel mee te nemen is, vernietig wat eventueel militair kan gebruikt worden.

De VSA hebben Afghanistan niet helemaal verlaten; volgens het Pentagon zal een ongewoon groot veiligheidscontingent van 650 militairen instaan voor de veiligheid van Amerikaanse diplomaten en mogelijk ook van de internationale luchthaven van Kaboel. Maar de VSA zullen niet langer de Afghaanse troepen opleiden of adviseren.

En zoals steeds en overal “behouden de VSA zich het recht voor aanvallen uit te voeren tegen al-Qaeda en/of andere terroristische groeperingen in Afghanistan als zij een bedreiging vormen voor de VSA.” Tenslotte hebben de VSA een uitgebreide keuze aan Amerikaanse militaire basissen en VSA-oorlogsschepen in de Golf-regio.

https://www.abc.net.au/news/2021-07-09/us-military-leave-bagram-air-base-afghanistan-equipment-handover/100277452

Quo vadis, Syria?

De VSA verlaten Afghanistan omdat – zo oreert president Joe Biden – “het is uitsluitend het recht en de verantwoordelijkheid van het Afghaanse volk is om over hun toekomst te beslissen en hoe ze hun land willen besturen”…

Deze zaligmakende en tot inzicht gekomen gedachte telt echter niet voor Syrië, Irak, Venezuela, Cuba…

De Amerikaanse aanval op Iraansbevriende stellingen op en nabij de Iraaks-Syrische grens bleef niet onbeantwoord: hun basis nabij de grootste oliebron van Omar werd met raketten bestookt. Ook in Irak zijn Amerikaanse troepen niet veilig.

Military Situation In Syria On July 8, 2021 (Map Update)
  • op 8 juli werd het staakt-het-vuren door de Idlib-terroristen 31 keer geschonden
  • op 7 juli werd een Turkse grenswachter gedood door een onbekende schutter nabij Amuda
  • op 7 juli werden de posities van de VSA1-coalitie nabij het Omar olieveld bestookt met een drone
  • op 7 juli werden 4 Syrische soldaten gedood door een bom in de Shabragh regio van de prov. Daraa
  • Volgens het SDF zouden er tijdens de eerste zes maanden van 2021 245 ISIS terroristen gearresteerd zijn
  • op 8 juli werden er gevechten gemeld tussen het SDF en het Turkse huurlingenleger in de Jat regio

De opleiding van Syrische soldaten door Russische instructeurs wordt voortgezet en een gevangenenruil kwam tot stand na een gemeenschappelijk akkoord tussen de Syrische regering, de Syrische Rode Halve Maan, Rusland en Turkije: 5 Syrische soldaten voor 5 terroristen. De Syrische soldaten zijn er na 5 jaar gevangenschap niet best aan toe: sommigen zijn al hun tanden kwijt.

In blik in de Russische luchtmachtbasis Khmeimim:

Om u een idee te geven hoe de Syrische Golan Hoogte, bezet door Israël, eruit ziet:

De Syrische Rode Halve Maan, in samenwerking met het int’l Rode Kruis, het stadsbestuur van Hasakah en de Syrische waterbeleidsoverheid, brachten 14 tankwagens gevuld met water naar de dorstige inwoners. 1 miljoen mensen zaten nog maar eens zonder water nadat het Turkse vreemdelingenlegioen de pompinstallatie van Allouk buiten werking zette. Over de oorzaak wordt niet gecommuniceerd – de schrik zit er diep in dat er mogelijk nog zwaardere gevolgen zullen optreden. De Turkse regering weigert Syrische ingenieurs toegang te verlenen voor de reparatie. Bovendien werd het debiet van de Eufraat door de dammen op Turks grondgebied nog maar eens geminimaliseerd zodat de landbouwvelden niet geïrrigeerd kunnen worden.

Intussen wenen de VN instanties krokodillentranen over “het lijden” van Idlib en de dringende noodzaak liefst meerdere grensovergangen voor hulp te openen.

En dat is niet alles. De lieverdjes van al-Nusra vernielden een treinbrug in Badama (W-Idlib), haalden het ijzer eruit en vervoerden het naar hun “magazijn” om het later in Turkije te verkopen.

VN Veiligheidsraad: China wil iets in ruil voor de opening van een grensovergang: opheffing van de sancties

Over de Astanagesprekken in de Kazakse hoofdstad Nur-Sultan werd er het volgende bekend gemaakt. De betrokken “guarantor states” hernieuwden hun inzet en betrokkenheid aan de Syrische soevereiniteit, onafhankelijkheid, eenheid en territoriale integriteit, men klaagde de voortdurende Israëlische aanvallen aan, in strijd met de internationale wetten en de internationale humanitaire wetten en riep op deze te stoppen. Verder zou het politieke proces moeten aangemoedigd worden, geleid door de Syriërs met de hulp van de VN volgens de VN resolutie 2254. Elke buitenlandse inmenging of artificiële duurbepalingen van de Genève grondwetscommissie wordt afgewezen. Alle unilateraal opgelegde sancties op Syrië in strijd met de internationale wetgeving, internationale humanitaire wetgeving en het VN charter, – in het bijzonder met het oog op de corona-uitbraak – worden afgewezen. In de verklaring wordt gewezen op de noodzaak humanitaire hulp te verlenen aan àlle Syriërs, zonder discriminatie, politisering of vooraf gestelde voorwaarden. Men doet een oproep aan de internationale gemeenschap de terugkeer van de ontheemde en gevluchte Syriërs mogelijk te maken en hen hierbij hulp te verlenen. Een volgend Astana-ontmoeting zal voor het einde van 2021 gepland worden, rekening houdend met de pandemie. (…)

Opvallend: geen woord over de Turkse niet-invulling van vorige akkoorden, nl de terugtrekking van de terroristen 6 km ten noorden van de M14.

Het OPCW-schandaal blijft een eigen leven leiden. U zal zich herinneren dat het verslag verdonkermaand, gemanipuleerd en vervalst werd. We refereren onderaan naar vorige publicaties waarin u het kan nalezen.

Als positieve noot deze korte reportage over het christelijke Maaloula, dat aan een grote schoonmaak- en hersteloperatie begonnen is om toeristen te kunnen ontvangen, gevolgd door een psalm in de taal van Jezus.

Quo vadis, Syria?

Het lijkt wel alsof er weinig of geen veranderingen in Syrië meer gebeuren. De VSA en Israël voeren luchtaanvallen uit, de VSA stelen graan en olie, ze bedreigen iedereen die niet naar hun bevelen luistert, ze wurgen de bevolking met sancties De Turkse bezetters en/of hun huurlingenleger sluiten via de dammen op de Eufraat het stroomdebiet af, zodat de boeren hun landbouwgronden niet kunnen irrigeren, en/of ze sluiten gewoon bij het hoofdpompstation het drinkwater af, waardoor duizenden burgers in het midden van de zomer zonder drinkwater zitten. De moslimterroristen vallen alle ongelovigen aan die enigszins ervan verdacht worden het beleid van de Syrische regering niet ongenegen te zijn of om zichzelf te verrijken en de oorspronkelijke bevolking te verjagen naar vluchtelingenkampen. En de EU, die houdt krampachtig vast aan de instructies van Uncle Sam: sancties, sancties, sancties. We hebben het herhaaldelijk aangeklaagd: als ze alle kosten die ze aan de opvang, de zgz. integratie, de politionele verhoogde waakzaamheid en inzet… enz… aan de heropbouw van Syrië zouden besteden, dan zou binnen het jaar de overgrote meerderheid der “vluchtelingen” naar hun eigen land kunnen terugkeren.

Beginnen we met de luchtaanvallen op Syrisch grondgebied. De laatste twee jaar heeft Israël de aanvallen op Syrisch grondgebied opgevoerd. Niet alle raketten worden door het luchtafweersysteem opgevangen. En ondanks het riedeltje dat Israël “slechts” Iraanse/Hezbollah milities in het vizier neemt, vallen er ook telkens Syrische burgers en soldaten bij de slachtoffers, los van materiële schade aan huizen en infrastructuur. Na elke raketaanval stuurt de Syrische regering een brief naar de VN Veiligheidsraad om te protesteren tegen deze aanvallen… Met telkens hetzelfde resultaat: niets, noppes. Op 10.6. verklaarde buitenminister Tony Blinken bij de buitenlandcommissie: “Uit praktische noodzaak heeft Israël de controle van de Golanhoogte, ongeacht de wettelijke status. En dat zal zo blijven tenzij en tot het ogenblik dat Syrië, of iemand die vanuit Syrië actie voert, geen bedreiging meer is voor Israël… en we zijn nog ver van dat tijdstip.”

Omgekeerde wereld. Israël bezet de Golan Hoogte, beschouwt het als Israëlisch eigendom, ondanks de resolutie 497 van de VN Veiligheidsraad, waarin duidelijk gesteld en xxx keer herhaald wordt dat de bezetting van de Golan door Israël niet rechtgeldig is en oproept om de toestand te herstellen. Maar het is Syrië dat volgens de VSA een bedreiging vormt. En het zijn de VSA die elke VN resolutie tegen Israël afblokken. En de westerse landen gaan mee in de retoriek en bestraffen Syrië.

De laatste luchtaanvallen werden door de VSA op de Syrisch-Turkse grensstreek uitgevoerd, zgz. op Iraansbevriende/sjiitische milities. Volgens de VSA werd de aanval gerechtvaardigd als “wraakaanval” omwille van Amerikaanse belangen in Irak en Syrië. Hun basis bij de Omar oliebron werd immers beschoten. Of… wacht even… die werd pas beschoten nà de Amerikaanse luchtaanvallen op het grensgebied…

Stilaan worden zowel de Syrische als de Iraakse regering het beu als schietschijf te moeten dienen om Israëls paranoïde “pro-actieve” verdediging, ditmaal uitgevoerd door de VSA, te verrechtvaardigen.

Dit gezegd zijnde: de VSA bevestigden nogmaals dat ze hun troepen in Syrië laten blijven als schild tegen ISIS-terroristen en ter verdediging van hun Koerdische bondgenoten, de SDF-milities tegen de Syrische regering. Dat hun aanwezigheid ingaat tegen de internationale wetgeving is bijzaak. De VSA dienen het opperste doel “de democratie uitdragen en de bevrijde gebieden stabiliseren.”

Lees verder

Einde van de rust (3)

Nog steeds heeft Duitsland last van het erfzondesyndroom. De woordvoerder van de Merkelregering bevestigt dat men “geschokt” is door de daad in Würzburg… “een daad van niet te begrijpen brutaliteit en wreedheid”.

En “er moet natuurlijk ook de vraag gesteld worden of er in het verleden in de omgang met deze man misschien wel fouten gemaakt zijn”, maar “daarvoor zijn de onderzoekers verantwoordelijk die hun bevindingen zullen kenbaar maken en dat is de juiste volgorde.” Hij wijst de onderhuidse veronderstelling – dat er bepaalde samenhangen geheim gehouden worden – van de hand; men weet immers voor welk een verschrikkelijk lijden islamisten verantwoordelijk zijn in Duitsland…

Neen, hoor, de Duitse regering zou niet durven iets geheim te houden. Of foutieve mededelingen en/of conclusies te trekken. Maassen (zie onderaan) kan er waarschijnlijk een TV-avondvullend getuigenprogramma mee vullen. Dit gezegd zijnde: de Merkelregering gaat dus nu op zoek naar fouten in de “omgang met de man“.

Tip van onze redactie: doe gewoon de grenzen toe! Terugsturen met zeep aan zijn buik! We hebben nog wel een andere oplossing, maar dat werd – vooral in Duitsland – verboden.

Deze man zegt waar het om gaat: “Wir haben Angst in diesem Land!” Angst van Zivilcourage, angst vertaald in politieke correctheid, angst vertaald in een erfzondecomplex.