Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Eens woedde er een “koude oorlog” tussen het communistische Oostblok en het vrije kapitalistische westen. Deze eindigde plots met de ineenstorting van de Sovjetunie. Mikhaïl Gorbatchev bracht in Rusland een openheid naar democratie en kapitalisme. Zijn opvolger Boris Eltsine voerde drastische economische, politieke, institutionele en sociale veranderingen door. Hierdoor konden een dozijn oligarchen, waaronder de fameuze Mikhaïl Khodorkovski, de grote uitverkoop van Rusland organiseren. De rijkdommen van het inmiddels kapitalistische Rusland stroomden vrij naar het kapitalistische westen, totdat Vladimir Poetin de kraan dicht draaide. Vanaf dat moment was hij vijand nr. 1 in het westen maar hij gaf aan zijn land en zijn  volk wel zijn economie, zijn politiek en zijn eigen waardigheid terug.

De strijd waarin de wereld nu verkeert, is een ideologische strijd, een strijd tussen twee tegenstrijdige systemen. Rusland verzet zich tegen iedere inmenging in de politiek van een ander land, tegen iedere regeringswissel van buiten af en streeft naar een daadwerkelijke erkenning van de internationale regels op dit gebied. Rusland wil samenwerken met andere landen tot beider voordeel en streeft naar een multipolaire wereld. De VS blijven streven naar een (onhoudbare) unipolaire wereld, waarin zij met hun bondgenoten de  alleenheersers zijn. Zij doen niets anders dan zich mengen in de politiek van andere landen, regeringswissels bewerken en gekleurde revoluties uitlokken om hun heerschappij (met hun militair-industrieel complex, hun banken…) in stand te houden. Zij kennen geen soevereine landen doch alleen maar vazallen, die mee hun unipolaire (… nvdr: de rest van de zin is ergens in het www verloren gelopen…)  Is het verwonderlijk dat het uitgerekend de VS zijn die anderen beschuldigen van inmenging?…We zijn onherroepelijk de overgang aan het maken van een unipolaire naar een multipolaire wereld. En de overwinning van  Syrië op deze verpletterende unipolaire macht, vormt een keerpunt in het wereldgebeuren.

We geven enig nieuws uit het leven van de  gemeenschap, een beeld van de  voor-bereidende spanningen rond de bevrijding van het laatste bolwerk van terroristen in Syrië en goed  nieuws uit de strijd tegen de “gendergekte”. En tenslotte weer video’s in overvloed.

P. Daniel

Vrijdag 31 augustus 2018

Flitsen

Het zwemfeest voor de kinderen en de mannen is inmiddels al een vast onderdeel van de zondagmorgen geworden. En een creatief ontbijt op het gras in de schaduw eveneens. We moeten er nu nog van profiteren want volgende zondag begint de school weer, wat overigens ook een herademing is en een terugkeer naar wat meer rust en regelmaat. Na afloop kwam er deze zondag juist een “hospitainer” toe die moest geladen worden met voeding, voor hen die er nog overblijven in het vluchtelingenkamp van Dweyr. In de voormiddag moeten deze week nog enkele tienduizenden kaarsen ingepakt worden om bij de dozen van humanitaire hulp gevoegd te worden. Wat het oogsten betreft is het nog een rustige periode. Volgende week zal de grote druivenoogst beginnen. Ondertussen worden de vijgen geplukt. Vijgenbomen staan her en der over heel het terrein verspreid. Het zijn eerder breed uitgegroeide grote struiken. De vijgen worden niet allemaal tegelijk rijp, ze moeten dus nauwkeurig gekozen worden en met steeltje en al geplukt worden. En zo gingen we  deze week om vijf uur in de namiddag, wanneer de zon al wat zwakker wordt, met een hele groep kinderen, broeders en zusters  het terrein af, op zoek naar rijpe vijgen.

Agressief en naïef

Wat blijven het westen en hun bondgenoten – zeg maar de VS – tegenover Syrië agressief en tegelijk naïef. Daarvan kregen we deze week enkele uitzonderlijke voorbeelden. In bijgevoegde video’s kun je een en ander bekijken en beluisteren.

Lees verder

De olifant, die het Westen weigert te zien

De permanente vertegenwoordiger voor Syrië in de Veiligheidsraad der VN, Dr Bashar al-Jaafari’ hield deze tussenkomst op 28.8.2018 over de gifgasdreiging in Idlib:

“Mevrouw de voorzitster, We hebben herhaaldelijk gewaarschuwd voor de aanwezigheid van een reusachtige olifant in deze kamer, die met zijn roekeloosheid de fundamenten van ons gezamenlijk werk bedreigt.  En die met zijn reusachtig grote poten de feiten en de inbreuken van sommige vaste leden de VN-Charta en de principes van internationaal recht vertrapt.    Het lijkt er ook op dat de foute strategie en praktijk van westerse regeringen t.o.v. mijn land vastberaden gehandhaafd blijft. In plaats van schuld en politieke en rechtmatige verantwoordelijkheid te erkennen van een terroristische oorlog tegen de Syrische staat en bevolking, in plaats van hun rampzalige politiek t.o.v. de regio in het algemeen en Syrië in het bijzonder recht te zetten, gaan zij door met hun agressie met zwarte vlaggen, Witte Helmen en rode lijnen, met de voorbereiding van een nieuw bloedig toneelstukje door middel van chemische wapens in het noord-westen van Syrië (Idlib).  Dit alles opdat het politieke proces geboycot, de agressie van de westerse regeringen in deze Raad tegen mijn land en de bezetting van delen van Syrië gerechtvaardigd wordt, opdat de vechtlust en vastberadenheid der terrorismerestanten in deze gebieden zou aangewakkerd worden. 

Mijn regering keurt de gezamenlijke verklaring van de VSA, Frankrijk en G.B. (dreigement gifgasgebruik)* af en verwerpt zijn vorm en inhoud.   Syrië heeft herhaaldelijk verklaard het gebruik van chemische wapens als immoreel te beschouwen.  Syrië veroordeelt het gebruik van chemische wapens eender waar, eender waarom, en tegen eender welke tegenstander.  Syrië herhaalt vandaag nog maar eens dat het geen chemische wapens bezit en dat het voldaan heeft aan alle verplichtingen van de OPCW, waarvan ook de Veiligheidsraad in kennis gebracht werd, Syrië heeft alle verplichtingen vervuld.    Ik moet toch niet tijdens elke vergadering herhalen dat de Syrische voorraad vernietigd werd in de Mid. Zee op het Amerikaanse schip MS Cape Ray.  Dit terwijl voor Israëls nucleaire, chemische en biologische wapens de zegen van de Veiligheidsraad (nog) verwacht wordt om ze te verwijderen. 

Mevrouw de voorzitster, ik leg in uw handen gedocumenteerde informatie over de voorbereidingen van de terroristische organisatie Al-Nusra Front en hun aanverwante groeperingen om chemische wapens te gebruiken tegen de burgerbevolking in de Idlib provincie.  Dit opdat de Syrische strijdkrachten aangevallen worden en eender welke militaire agressie door de westerse regeringen die aan de touwtjes trekken van deze terroristische organisaties.  Iets zoals de Amerikaanse agressie op de Shayrat luchthaven op 7 april 2017 en de tripartite agressie door de VSA, Frankrijk en G.B. op 14 april 2018.

In deze context – de voorbereiding van dit misdrijf – verzoeken wij met klem dat de landen, met enige invloed op de terroristische organisaties, hun huursoldaten zouden beletten deze misdaden te begaan. 8 containers chloorgas werden vervoerd naar het dorp Haluz in Idlib ter voorbereiding van het scenario, beschreven in het nieuw chemische wapens-toneelstuk.  De terroristen van Hizb al-Turkistani al-Islami (Oeigoeren) en het Al-Nusra Front, die de schrijvers van VN-verslagen “niet staatsverbonden bewapende oppositie” (nochtans door o.a. de VSA erkend als terroristische organisatie) noemen, zullen giftige chemicaliën gebruiken tegen Syrische burgers, op tientallen kinderen, die enkele dagen geleden ontvoerd werden in de dorpen van Aleppo en Idlib (provincies). 

De Syrische regering zal ervan beschuldigd worden, een oproep voor een flagrante agressie tegen Syrië zal luid weerklinken.  Elke agressie tegen mijn land is een agressie tegen een land dat deze VN mee opgericht heeft, een agressie tegen regionale en internationale veiligheid en vrede.  Het zal niets minder dan de steun aan het terrorisme betekenen en onze pogingen samen met onze geallieerden om het terrorisme te bestrijden als schietschijf gebruiken.  De agressoren moeten weten dat uiteindelijk loontje om zijn boontje komt.”

*In dit verband publiceerden wij twee dagen geleden:

De VSA zijn bezorgd…

 

De VSA zijn bezorgd…

De bronafbeelding bekijken… hun destroyer The Sullivans met 56 kruisraketten is in de Perzische Golf aangekomen in afwachting van het signaal voor de volgende missie “straf Assad”.  Hun B-1B strategische bommenwerper met AGM-158 “air-to-surface” raketten wacht op de Al Udeid luchtmachtbasis in Qatar.

Naar verluidt zou Trump met Merkel – of Merkel met Trump – getelefoneerd hebben om hun bezorgdheid over het Idlib offensief met elkaar te delen.  Rusland moet ingrijpen, luidt de “bezorgdheid”, Assad afremmen, aandringen op dialoog, een verdere escalatie vermijden.

Alsof de Idlib regio niet de broeihaard van alle mogelijke djihadistengroepen is.  Alsof een regering eender waar ter wereld dit reële gevaar op zijn grondgebied kàn dulden.  Wie hen nog als “gematigde rebellen” durft te beschrijven, lijdt aan waandenkbeelden. Al dringt de waarheid zo stilaan, ook bij de poco media, door dat het hier om een ongeleid zootje terroristen gaat.  Wie van hen zich alsnog wil overgeven is  welkom bij de verzoeningscommissie. Probleem is dat het hen door hun radicale broeders verboden wordt. Deze nodigden zelfs Turkije uit het land te bezetten d.m.v. een “mandaat”, met verwijzing naar de voormalige mandaatlanden Frankrijk en G.B. .

Om hen te overtuigen, hun vechtlust te ondermijnen,  wordt ook aan psychologische oorlogsontrading gedaan, o.a. door middel van het verspreiden van een filmpje dat door een “regeringsspion” gedraaid werd achter de terroristische linies, dicht bij de Idlibistan-Turkse grensovergang, Bab Al-Hawa.  Deze grensovergang werd vooral gebruikt om de terroristen naar en van Aleppo te versassen, wapens over te brengen, aanslagen te plegen.

En het scenario van het zgn. gebruik van chemische wapens door de Syrische regering herhaalt zich.  De VSA waarschuwden Rusland dat het desgevallend Syrië opnieuw zou aanvallen.  Bloomberg wist te melden dat John Bolton, nationale veiligheidsadviseur, tijdens een ontmoeting met zijn Russische evenknie Nikolai Patrushkev op 23 augustus in Genève zou gewaarschuwd hebben dat de VSA “gereed zijn dit te beantwoorden met grotere militaire kracht dan voorheen”.  De VSA zouden naar verluidt “over informatie beschikken” (… informatie die vanzelfsprekend geheim gehouden wordt, zoals ook het bewijs bij de Skripals…) dat het Syrische leger een chemische aanval aan het voorbereiden is op de provincie Idlib.  Bolton had vooraf ook al bekend gemaakt “dat de VSA bereid zijn op een grotere schaal militaire wapens te gebruiken.” 

Een goede verstaander heeft slechts een half woord nodig.  Het klinkt bijna als een uitnodiging aan Al Qaeda (…Al Nusra…Hayat Tahrir ash-Sham) om toch vooral hun voorraad chemische substanties te gebruiken.  Laten we niet vergeten dat voor dit doel acht vaten met chloor naar de Idlib provincie gebracht werden.

Op 21 augustus werd er door de “partners in crime”, de VSA, G.B. en Frankrijk een gezamenlijke verklaring afgelegd waarbij met militaire actie gedreigd werd indien er een chemische aanval zou plaats vinden.  De VSA hebben verschillende aanvallen tegen Syrië uitgevoerd, in 2017 en 2018, zonder enig bewijs dat de Syrische regering verantwoordelijk was voor het gebruik van chemische wapens.

Daarentegen meent Rusland te weten dat Al Nusra in samenwerking met Britse specialisten opnieuw een chemische aanval wil ensceneren.  De Russische defensieminister beschuldigde de VSA ervan met al-Qaeda-verwante terroristen samen te werken, die een chemische aanval voorbereiden die dan de aanleiding zal zijn van een aantal westerse raketten en bommen op Syrië.  De acht vaten met chloor zouden bezorgd geworden zijn in de stad Jisr ash-Shugur, 20 km van de Turkse grens, vervolgens aan de Hizb al-Turkistani al-Islami-djihadisten (de beruchte Oeigoeren – zie eerder bericht onderaan) in het dorp Halluz, enkele km verwijderd.   Een speciale groep door de Britse militaire onderaanneming Olive opgeleide terroristen zou inmiddels ook in Jisr ash-Shugur hun opwachting gemaakt hebben.  Het scenario is inmiddels bekend: een chemische aanval, gevolgd door de reddingsactie van de Witte Helmen.  En ditmaal zullen er slachtoffers vallen: een tweede onthulde nepredding voor gevallen stof is niet voor herhaling vatbaar.

En opnieuw stelt zich de logische vraag: waarom zou Assad bevel geven zijn burger-bevolking aan te vallen met chemische wapens als hij de laatste djihadistenbrandhaard aan het uitroeien is?  Het Syrische leger zal met ondersteuning van Rusland en Iran met conventionele wapens ook wel de noordelijke provincie heroveren.

Je kan je natuurlijk ook afvragen of Trump zo welwillend luistert naar zijn oorlogs-fluisteraars om vooral de aandacht af te leiden van zijn uitschuivers, zoals de betalingen voor zijn vermoedelijke affaires.  Tenslotte komen de midterm verkiezingen in november eraan.  Na de vorige Amerikaanse aanvallen in Syrië schoot Trumps populariteit de hoogte in…   Bolton en Pompeo willen het imago van hun president, die de “arme Syriërs wil redden van de dictator – het Beest – Assad” opblinken en als toemaatje Iran ontwrichten opdat ook daar de “regime change”-wens werkelijkheid kan worden.

De Amerikaanse regering heeft 200 miljoen dollar voor de heropbouw van Syrië bevroren maar wil maar al te graag veel meer geld uitgeven aan de vernietiging ervan.

Lees ook in DWN: Syrien und Russland drängen Söldner bei Idlib zurück – vooral de laatste paragraaf uit de Turkse krant Aydınlık over de “false flag” scenario’s om Syrië opnieuw te kunnen bombarderen.

Het Idlib-offensief is begonnen

Zo ziet het eruit in Idlibistan, het paradijs der “gematigde rebellen”

Analyse: Het Westen is tot alles bereid om Syrië te onderwerpen

Gaat China een handje toesteken in Idlibistan?

 

 

 

 

 

 

 

 

Syrië in een notendop: voor geldgewin kan er altijd een oorlogje bij

De bronafbeelding bekijkenZelden in drie paragrafen de toestand in Syrië zo duidelijk beschreven gezien als in de DWN.

“Intussen is het M.O. en vooral Syrië de crisishaard van vele conflicten geworden.  Sinds 2011 heerst er oorlog in het door president Baschar al-Assad geregeerde land.  Het land werd als gevolg van de Arabische oorlog door internationale en islamistische huurlingen overvallen.  De sleutelpositie op de grondstoffenmarkt (…olie, gas) heeft Syrië in het brandpunt van geopolitieke belangen doen belanden.

Talrijke terroristische groeperingen voeren op Syrisch grondgebied een plaatsvervangende oorlog.  Met als gevolg steeds weer massale volksverdrijvingen en vluchtelingenbewegingen naar de EU en Turkije (… Libanon en Jordanië werden even over het hoofd gezien).

De oorlog in Syrië draait in de eerste plaats om de bouw van pijpleidingen, met dewelke verschillende economische en strategische belangen verbonden zijn.”

Zowel de VSA als de EU (het heilige Westen) kennen de ware achtergronden.  Iedereen doet alsof zijn neus bloedt.  Merkel mag zich gelukkig prijzen dat de VSA in haar land nog geen “volksopstand” georganiseerd hebben om Nord Stream 2 alsnog te kunnen verhinderen.  Sancties en dreigementen hebben tot op heden het project nog niet kunnen stop zetten.  Merkel realiseert zich heus wel dat toegeven aan die chantage haar politieke dood zou betekenen.  Hoewel… een “terroristische aanslag” bv. op de plaats waar de pijpleiding in Duitsland aan wal komt kan toch niet zo moeilijk te organiseren zijn?

Bende komedianten!

Vertaald uit het Duits door onze redactie.

U kan de drie video’s voorzien van ondertiteling en geaut. vertaling via icoontjes onderaan.

 

 

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Idlib (N Syrië) huisvest nu naar schatting tussen 70 en 100.000 terroristen. Indien er geen overeenkomst met hen mogelijk is, zal het leger dit laatste bolwerk ongetwijfeld militair zuiveren. De overwinnaars van deze oorlog zijn het Syrische volk, zijn leger en zijn president met hun bondgenoten Rusland en Iran. De grote verliezers zijn VS, Israël, NAVO en bondgenoten. Zij doen nu alles om de eindoverwinning  tegen te houden door zoveel mogelijk te beletten dat het Syrische leger heel zijn grondgebied terug in handen neemt, de terugkeer van de vluchtelingen te  beletten, een politieke oplossing te boycotten.

Kortom de VS willen hun wereldoverheersing, die al voorbij is, toch nog in stand  houden. In die zin is Jeffrey Feltman, voormalige adviseur van Hillary Clinton, er in geslaagd om aan alle UNO organisaties iedere samenwerking voor de vrede in en de heropbouw van Syrië te  verbieden, d. i. precies het  tegendeel van dat waarvoor de UNO werd opgericht. Hij kon dit gemene spel regelen buiten de VN Veiligheidsraad en buiten de secretaris-generaal om. (What Makes the West Reject Russia’s Syria Reconstruction Initiative?)  En Parijs, Londen en Washington laten nu weten dat ze krachtdadig zullen reageren wanneer er in Syrië nogmaals een chemische aanval plaats vindt. Syrië heeft in deze oorlog nooit chemische wapens gebruikt. Het waren telkens de rebellen met hulp van buitenlandse mogendheden, maar omdat er geen bewijzen zijn tegen Syrië, blijven deze aanslagen tot heden ongestraft. De zogenaamde aanslag van dit jaar in Douma was een door de Witte [Sc]Helmen, een afdeling van Al Qaida, geveinsde aanslag, waarvoor ze kinderen hadden omgekocht. Dit was voor Parijs, Londen en Washington genoeg om Syrië te bombarderen. Met de huidige verklaring mogen we verwachten dat ze weer een aanval aan het voorbereiden zijn, waarvan de Russen overigens al de aanwijzingen gegeven hebben. Al staat de eindoverwinning vast, de “internationale gemeenschap” kan de lijdensweg van het Syrische volk nog erg verzwaren.

Ondertussen zal onze gemeenschap MSJM (Monastère Saint Jacques le Mutilé  Projecten) met haar vele medewerkers verder zorgen voor hulpverlening aan de bevolking van gans Syrië, vooral aan hen die het meest in nood zijn, met kleding en voeding, vele tienduizenden warme maaltijden (per dag, 5 dagen in de week) in verschillende megakeukens, mobile dispensaria, ‘hospitainers’ en ambulances met medisch personeel… Deze hulpverlening is mogelijk dank zij de samenwerking met verschillende organisaties, en vooral dank zij jullie milde steun. Moge de Heer Jezus het jullie veelvoudig vergelden (IBAN: BE32 0682 0832 4402 / BIC: GKCC BEBB ; Abdijlaan 16,  B-2400 MOL-POSTEL, Belfius, Pachecolaan 44,  Brussel)

Nvdr: Hieronder enkele beelden. Neem ook eens een kijkje op facebook naar de ‘atelier  ‘eigen gehaakte kleding, topjes, mutsen, handschoenen, en andere hebbedingetjes’…Qara – Handmade Syria: https://www.facebook.com/qaraproject/

Hospit-80517-1

8.5.17: Inwijding hospitainer bij Mar Yakub (mobiel ziekenhuis)

Hospit-80517-2

Hospit-80517-4

Pater Daniel en Zr. Agnes Mariam verwelkomen provinciegouverneur

Atelier d'alphabétisation

Alfabetiseringsklas

Na enkele flitsen uit de gemeenschap krijg je een verslag van een scoutskamp door fr. Jean. Onze VRT blijft  de grootste kwakkels leveren. Nu krijgen we  weer een artikel over de gifgasaanval in Ghouta, 5 jaar geleden, met journalistieke onzin, zonder enige band met de werkelijkheid. Daarom een protest tegen deze laffe wijze van blijven meeheulen met de moordenaars van Syrië. “En dit nog” geeft je weer een overvloed aan video’s over de oorlog en het herstel.

P. Daniel

Vrijdag 24 augustus 2018

Flitsen uit het leven van de  gemeenschap

Diploma-uitreiking

De cursus Project Management  werd al vroeger afgesloten maar vorige vrijdagavond vond de feestelijke diploma-uitreiking plaats in de ‘volksmarkt’. Het was een uitgebreide ceremonie. Iedereen werd met een zwarte toga bekleed en nam plaats tussen het panel, bestaande uit de coach, abou Zaki, de kolonel, zr. Claire-Marie en ik. Ze kregen hun diploma en er werd een foto genomen terwijl de gediplomeerde fier zijn/haar diploma toonde. De coach sloot af met een dankwoord aan het adres van de gemeenschap. Al ben ik zelf moslim, zo zei hij, ik geef deze cursus geheel in eenheid met de geest van deze gemeenschap. En dat is ook werkelijk waar. We hadden de gelegenheid om het project van verschillenden eens nader in te zien: de opvang van gehandicapten, van weeskinderen, eenzame vrouwen… (allemaal enorm toegenomen wegens deze oorlog). Sommigen hebben het tot een heel boek uitgewerkt. Tot onze verassing zien we dat we er regelmatig in vermeld staan… als geldschieter, dus in feite jullie als weldoeners. Ze rekenen op enige steun bij het begin.

Verrassende oecumenische gastvrijheid

Zondagmorgen rijden drie zusters, Ibrahim, onze ingenieur en ik naar abouna Michaiel van Sadad. Deze jonge, gehuwde, Syrisch-orthodoxe priester heeft met vrijwilligers een soort medisch centrum opgericht, waarvoor wij hem het nodige materiaal konden bezorgen. Hij is een erg dynamisch en sympathiek man. Ook het dorp Sadad, slechts een 25 km van hier, is een heel bijzonder dorp omdat er alleen maar christenen wonen, ‘n 13.000. Ze weten allemaal dat hun dorp tweemaal in het Oude Testament vermeld wordt (Numeri 34,8 en Ezechiël 47, 16). Er zijn acht kerken, op één na, allen Syrisch-orthodox. Moslims hebben ooit gevraagd er een moskee te mogen bouwen maar de bevolking verkoos homogeen christen te blijven met kerken zonder  moskee. Je ziet ook nergens een vrouw of een meisje met een sluier en vele huizen zijn getekend met een kruisbeeld of een Mariabeeld. Je hebt soms de indruk dat je in een christelijk dorp in Libanon bent.

Lees verder

Syrië: De wereld is een schouwtoneel…

De bronafbeelding bekijkenN.a.v. de ontmoeting Poetin – Merkel in Berlijn vroeg een journalist tijdens de aansluitende persconferentie  zich af hoe de zgn. “nieuwe gespreksvorm over het Syrië-conflict” er zou uitzien: datum, thema’s, agenda… en of Duitsland bereid is op het verzoek van Poetin in te gaan, nl. aan de wederopbouw van Syrië deel te nemen.

Merkels regeringswoordvoerder maakte duidelijk dat de wederopbouw voor Duitsland geen prioriteit heeft.  En verwees naar de VN, naar de Mistura, die “de verantwoordelijkheid heeft het politieke proces om het conflict te beëindigen en de transformatie naar “regime change” (niet met deze woorden gezegd, maar wel bedoeld) te begeleiden.” 

Er zijn twee groepen protagonisten die naar verluidt de vrede in Syrië willen doen neerdalen.  Enerzijds, de Astanagroep met als hoofdspeler Rusland waaraan ook de Syrische regering màg deelnemen, anderzijds “het kleine groepje”, met de mede-verantwoordelijken van de Syrische oorlog, Frankrijk, G.B. VSA, Jordanië, Saoedi-Arabië én nieuwkomer Bundesrepublik Deutschland, die mee in het bad getrokken werd.  Beide groepen zouden “zeer eng” met de Mistura samenwerken en proberen het door hem geleide proces vooruit te helpen.  Slik.  Met Saoedi-Arabië, de tirannieke VSA, meeloper Jordanië en de voormalige mandaatlanden aan tafel valt er niet veel goeds te verwachten.   Desalniettemin heeft kanselier Merkel, voorafgaand aan de Poetinontmoeting, al te kennen gegeven dat eventueel “zinvol zou zijn – los van bovenstaande groepen – dat Duitsland, Rusland, Frankrijk en Turkije eens aan tafel gaan zitten”.  Zij heeft met Poetin afgesproken een dergelijke ontmoeting te organiseren.  Een datum is nog niet bekend. Op de vraag wie aan deze mini-conferentie zou deelnemen, de regeringsleiders of de buitenministers, ontweek de woordvoerder de vraag en antwoordde dat dit niet de volgende stap is, maar wel de daarop volgende, die voorbereid wordt door “raadgevers en experten”.

Wat betreft de wederopbouw van Syrië heeft Duitsland nog geen nieuwe houding aangenomen.  Hoewel in bepaalde regio’s het rustiger geworden is, komt de volgende brandhaard, Idlib, eraan.  Een “politieke vrede” (lees: “regime change”) moet het uiteindelijke doel zijn en zolang die vrome wens niet vervuld is, kan er van Duitse hulp bij de heropbouw geen sprake zijn.  En… voor wie het nog niet begrepen had… dit geldt ook voor de mening en houding van de EU, van alle lidstaten!

Juist.  En dan maar klagen over de financiële last der lidstaten voor de opvang van “vluchtelingen”.  Zolang het belerende Westen niet inziet dat deze houding Syrië nog meer in de armen van Rusland en Iran drijft, kan men “vredesgesprekken voeren” tot aan Sint Juttemis.

Bende komedianten!

De lange schaduw van de Syrië-oorlog (+standpunt Dirk Müller)

De bronafbeelding bekijkenWat er ogenschijnlijk uitziet als een idiote strijd tussen twee egomanen rond de vrijlating van een Amerikaanse predikant uit zijn Turkse huisarrest is eigenlijk niets anders dan het voorlopig laatste hoofdstuk van een toenemend conflict tussen enerzijds de VSA en de NAVO en anderzijds een Turkije, dat absoluut niet wil toegeven aan de westerse druk.

Vanaf het begin was Turkije de drijvende kracht achter de strijd om “regime change” in Syrië. Turkije bood Assads tegenstanders onderdak en hielp hen van daaruit bij de organisatie van het verzet. Het land hielp het zgn. FSA, het allegaartje gematigde rebellen, de Free Syrian Army,en  trad actief op de voorgrond met luchtaanvallen. Turkije zag er geen graten in Syrische vliegtuigen neer te halen en riskeerde bij het afschieten van een Russisch gevechtsvliegtuig zelfs een zware aanvaring met Rusland.

Na aanvankelijke successen bleek snel dat de “rebellen” de oorlog zonder ervaren grondtroepen niet konden winnen. Daartoe ontbrak de steun der bevolking, ook al trachtte westerse propaganda hiervan een ander beeld te creëren. De val van Assad was weliswaar wenselijk voor het Westen, zoals voor Turkije, maar de VSA en de NAVO waren niet bereid een groot offensief met uitgebreide grondtroepen in te zetten. Wat de spanningen tussen de NAVO en Turkije liet toenemen.

Toen de Syrische regering het gebruik van gifgas verweten werd, dreigde Obama met een militair ingrijpen der VSA. Rusland trad als bemiddelaar op, ontmijnde de precaire situatie en Assad liet toe dat alle Syrische chemievoorraden verwijderd en vernield werden onder internationaal toezicht. Ergo: geen Amerikaanse grondtroepen. En bijgevolg verdween de hoop der “rebellen” en van Turkije op een sterke Amerikaanse militaire ondersteuning.

Ontgoocheld bundelden meerdere milities en djihadistische groepen hun krachten tot de zgn. Islamitische Staat. Deze richtte zijn pijlen op Irak. Het Irakees leger was ondanks hun groter aantal en wapentechnisch betere uitrusting niet bereid te strijden. Mosoel viel als een warm broodje in de handen van I.S. Bij de Iraakse stammen was de ontgoocheling en woede over het gebrek aan inzet en de corruptie der regering zo groot, dat ook de bevolking weinig weerstand bood tegen I.S. Slechts uiterst moeizaam en met Iraanse hulp kon I.S. niet ver van Bagdad afgeblokt worden. De situatie was intussen zo ernstig geworden dat dringend meer strijdtroepen gemobiliseerd moesten worden.

In deze explosieve toestand waren de VSA nog minder bereid eigen soldaten naar het strijdtoneel te sturen. Noch meer Iraanse ondersteuning zou tot een sterkere verschuiving van de machtsverhoudingen ten gunste van de Mullahs leiden. En toen kwamen de Koerden op het podium om I.S. de wacht aan te zeggen. Plotseling werden ze van het terroristenetiket bevrijd en zelfs van wapens voorzien; het Westen had hun hulp dringend nodig.

Dit was echter niet naar de zin van Turkije. Al de gedane moeite en risico’s in hun strijd tegen Assad om uiteindelijk de Koerdische belangen te dienen? Om een tegengewicht te creëren ondersteunde Turkije min of meer open en bloot I.S. en manoevreerde hiermee zichzelf in conflict met de Amerikaanse belangen. De wrijving tussen de NAVO-partners nam toe.

En dan schoot Turkije een Russisch vliegtuig neer en de Turks-Russische spanningen namen toe. Rusland nam maatregelen om de Turkse economie zo hard mogelijk te beschadigen. Daar anderzijds de voordelen van de NAVO en de EU achterwege bleven – en zelfs hun kritiek op Turkije toenam – draaiden de Turken stilaan van de oorspronkelijk duidelijke tegenstander van Assad en de Russen naar een eerder neutrale houding tegenover hen beiden.

Rusland nam de draad der economische contacten weer op. Daardoor werd de westerse steun aan de “gematigde rebellen” bemoeilijkt. Met de Russische intrede in de oorlog aan de zijde van Assad was de westerse hegemonie in het Syrische luchtruim gebroken. De “rebellen” verloren steeds meer terrein, stad na stad werd door de Syrische regering bevrijd. De VSA streden verder tegen I.S. en voor de herovering van Mosoel. Turkije streed niet meer tegen Assad maar tegen de Amerikaanse vrienden, de Koerden.

De operettenputsch in juli 2016 door Turkse militairen wordt door Erdogan het westen ten laste gelegd. Tenslotte zou het ook naar de zin van het westen geweest zijn, mocht deze machtswissel in Ankara, ook geleid hebben tot een wijziging van de politieke Turkse koers t.o.v. Assad, de Russen en de Koerden. Het is niet uitgesloten dat het Turkse leger in de NAVO de westerse zienswijze geadopteerd zouden hebben en bijgevolg de Russen als een grotere bedreiging voor de Turkse belangen inschatten dan de Koerden en de NAVO.

Vanaf toen zat er een haar in de boter tussen Turkije en de VSA – ook al waren de VSA steeds weer bereid Turkije ter wille te zijn i.v.m. de Koerdenproblematiek. De Amerikaanse poging voor een Arabische oplossing o.l.v. Saoedi-Arabië kwam niet van de grond.
De Syrische-Iraanse-Russische alliantie heroverde het zuiden. De VSA lieten betijen. Israël bemoeide zich niet… behalve dan bij de nachtelijke reddingsactie der Witte Helmen. Op dat ogenblik moeten de VSA zich gerealiseerd hebben dat hun plan mislukt was.

Bovendien begonnen de Koerden te onderhandelen met de Syrische regering. Misschien is de vraag niet of, maar wanneer de door de Koerden bezette gebieden weer deel uitmaken van de republiek Syrië, al dan niet met een vorm van zelfbestuur. Zullen de VSA dàn grondtroepen sturen of hun staart intrekken?… en elders “de democratie, de westerse waarden” gaan verdedigen?
De VSA zijn slechte verliezers. De enigste vorm om hun wil, hun belangen op te dringen, hun zienswijze door te zetten, schijnt slechts uit militaire dreigementen en economische sancties te bestaan. In één woord: chantage. Moet Turkije hiermee als vermoedelijke verrader, maar misschien ook als redder in nood, tot rede gebracht worden? Wie anders zou het lot der VSA in Syrië nog kunnen keren? Erdogan ziet terecht niet in dat hij de prijs voor de Amerikaanse belangen moet betalen. Een onbelangrijke predikant als excuus, resp. losprijs, om Amerikaanse eisen kracht bij te zetten, resp. te verwezenlijken.
Zonder deze politieke gebeurtenissen zijn de economische ontwikkelingen der laatste weken niet te begrijpen. Verklaringen van economische goeroes hebben geen betekenis en spreken zichzelf gedeeltelijk tegen, omdat ze geen rekening houden met de voorafgaande politieke geschiedenis. Ze proberen vanuit hun perspectief de toestand te verklaren en gebruiken schijnargumenten zoals de tekortschietende onafhankelijkheid der Turkse nationale bank. Je kan je afvragen hoe groot de onafhankelijkheid is van de Japanse nationale bank… terwijl deze voortdurend door de regering gedwongen wordt staatsleningen op te kopen. Intussen loopt dit op tot 70% omdat privé investeerders de Japanse leningen niet meer kopen. En, dichter bij huis, hoe hoog is de onafhankelijkheid van de ECB die elke maand voor miljarden euro leningen moet kopen om de economische stabiliteit van de euro niet in gevaar te brengen? Zulke maatregelen neemt Erdogan zelfs niet. Hij weigert slechts de rente te verhogen om de conjunctuur en de economie niet in gevaar te brengen. Hij is beslist niet de eerste die zo handelt om de eigen economie te beschermen.

Dergelijke maatregelen ter bescherming van de eigen nationale belangen stoten bij de VSA op een overgevoeligheid en hardvochtigheid, die de internationale economie dooreen schudden. Meer en meer ondernemingen worden voor Amerikaanse rechtbanken gedaagd omdat hun handelsactiviteiten indruisen tegen opgelegde sancties. De lijsten met personae non gratae worden elke dag langer. Rekeningen worden geblokkeerd, vooral in de VSA, en deposito’s van staten, ondernemingen en personen worden bevroren.

Als Turkse, Russische, Iraanse ministers door deze moderne vorm van inquisitie bedreigd zijn, wie kan zich dan nog veilig voelen? Wie durft nog geld in ondernemingen van landen investeren, die van de ene dag op de andere in de Amerikaanse ban kunnen gesloten worden omdat ze niet naar de pijpen van Uncle Sam willen dansen? Het gaat echt niet meer om de zgn. schurkenstaten, maar ook jarenlange bevriende naties, zoals Duitsland als die een pijplijn bouwt voor het transport van Russisch gas… in plaats van zich te schikken naar de Amerikaanse bevelen, nl. Amerikaanse vloeibaar gas te kopen.

Wereldwijd wordt iedereen zenuwachtiger door de toenemende sancties en douane-barrières, die slechts dienen om de Amerikaanse concurrentiekracht te behouden. En daarop gedijt een muntval van een grootte zoals in Turkije. Dat is niet het resultaat van een wijzigende economische toestand, dit is het gevolg van politieke voorafgaande gebeurtenissen en onderhuidse signalen. Investeerders trekken zich terug als ze de omstandigheden te precair vinden. Er vloeien geen dollars meer in de Turkse economie. Men heeft geen glazen bol en kan niet inschatten of de toestand nog verder uit de hand loopt en welke de gevolgen zullen zijn van eventuele bijkomende sancties op de winst of de veiligheid van hun beleggingen.
Vrijdag, 10 august, viel de koers van de Turkse Lira met 25% tegenover de US dollar. Had zich de Turkse economie binnen enkele minuten zo verslechterd in vergelijking met de Amerikaanse? Neen, Trump had een drastische verhoging op de importtaksen van Turks staal en aluminium aangekondigd. Een politieke aankondiging met economische gevolgen was de oorzaak van de muntontwaarding, niet de Turkse economie.

Toen alles nog koek en ei was tussen de VSA, de EU en Turkije kon Turkije de dollar-investeerders met goede opbrengsten lokken. Zij werden bedachtzamer toen de spanningen in het Syriëconflict toenamen. Bijgevolg een tekort aan dollars in Turkije. Turkse ondernemingen en banken, die aangewezen zijn op de dollar, waren bereid meer Lira voor de Amerikaanse munt te betalen. Met als resultaat: de Lira viel tegenover de dollar, langzaam, maar voortdurend. De toenemende dollarstijging versterkte bovendien de terughouding der investeerders.
Een eerste sprong van de dollar van 3 op 4 Lira kwam na de operettenputsch van 2016. Naar mate de spanningen stegen, trokken investeerders zich meer en meer terug. De vraag naar dollars bleef onveranderd in Turkije, met bijgevolg een hoge wisselkoers. Want banken en ondernemingen, meer zelfs dan de Turkse staatskas, hadden schulden lopen in dollars. Ze moesten dus dollars verwerven om hun verplichtingen bij buitenlandse banken na te komen.
De politieke escalatie der laatste weken rond de Amerikaanse predikant wijzigde de houding der investeerders. Van terughoudendheid schakelden ze over op een paniekerige weigering zich nog in Turkije te engageren. De angst voor een neerwaartse spiraal zorgde voor een “redde wie zich kan”, waarmee de Lira naar beneden gezogen werd. Met de echte economische verhoudingen heeft dit niets meer te maken.

Opiniestuk van Rüdiger Rauls, vertaald uit het Duits door onze redactie.

Ondertiteling en vertaling via icoontjes onderaan.

Syrië: heropbouw en terugkeer vluchtelingen worden gedwarsboomd, wapengerinkel aangemoedigd

De bronafbeelding bekijkenDe EU wil van geen hulp voor de heropbouw weten (sancties lopen voorlopig tot mei 2019) zolang er geen “regime change” bewerkstelligd werd.  M.a.w. zolang de regering Assad in het zadel zit.  De EU-staten geraken niet van hun “Syrische vluchtelingen” vanaf, ook al zouden deze de wens uiten terug naar hun land te willen keren.  Het is een vicieuze cirkel: de heropbouw wordt niet gesteund, met sancties geboycot, met als gevolg dat de gevluchte Syriërs geen onderkomen, geen werk vinden kunnen vinden in Syrië.  Nochtans heeft Syrië zijn werkende bevolking – de vakkrachten – broodnodig.  Vooral de bovenlaag, artsen, leraren, ingenieurs, technici… zijn schaars.  Zij hadden de middelen om het land te verlaten.

Zonder daadwerkelijke financiële en logistieke steun kan slechts het allernoodzakelijkste door de overheid gerealiseerd worden, blijft Syrië aan het infuus van Rusland en Iran.  Zonder de opbrengsten van de oliebronnen in het door de Koerden (in opdracht en onder het wakend oog van de VSA) bezet gebied ten oosten van de Eufraat, heeft Syrië niet de eigen middelen en de energievoorziening, die broodnodig zijn voor het land.

Minder zichtbaar, maar alom aanwezig: de VSA en Israël, die aan de touwtjes trekken, ook binnen de VN.  De Russische buitenminister Lavrow beschuldigt deze laatste ervan, via de manipulaties van “bepaalde naties”,  het herstel van de Syrische economie te dwarsbomen (video 1).  In oktober 2017 zou de politieke arm van de VN een beleidslijn verstuurd hebben aan zijn eigen instellingen met het verbod deel te nemen aan enig project dat moest bijdragen tot het economische herstel.  Slechts humanitaire hulp werd veroorloofd.  Waarmee men wou beletten dat Syrië op eigen benen kan staan, dat er woningen gebouwd, er werkgelegenheid komt, dat er geld kon verdiend worden, belastingen betaald… vluchtelingen een perspectief in eigen land geboden werd.

De VSA daarentegen winden er geen doekjes rond; geen heimelijke richtlijn.  Er komt geen hulp of enige andere steun.  Punt.  Maar de VSA blijven wel militair aanwezig “om ISIS uit te roeien” en te beletten dat “Assad en co. kunnen binnendringen in de bevrijde gebieden”.  (video 2)  De rijke Golfstaten zullen het wel doen… zegt Trump. (video 3)  En ja hoor, als de geest uit Aladins lamp verschenen de Saoedi’s met de mededeling dat zij uit de diepste goedheid van hun oliehart 100 miljoen dollar aan de “door de VSA geleide coalitie” zullen geven; dit om te beletten dat a) in het noorden – Idlib regio – de terroristen zich zullen overgeven en b) in het oosten, over de Eufraat, de Koerden met een geldinjectie omgekocht kunnen worden opdat de vredesbesprekingen met de Syrische regering zouden mislukken.  … Met als toemaatje, de oorlog sleept zich voort, waardoor de grote massa Syriërs in vluchtelingenkampen in Libanon (meer dan een 1 miljoen Syrische vluchtelingen, d.w.z. 25% van de bevolking in Libanon) en Jordanië (1.5 miljoen Syrische vluchtelingen) moet belet worden terug te keren. (video 4)  Libanon zit op zijn tandvlees en wil de Syrische vluchtelingen zo snel mogelijk laten terugkeren.  (video 5)

President Assad toont zich zelfverzekerd.  Hij wil geen hulp van de Golfstaten.   Eerst financieren ze IS, de “gematigde rebellen”, doen er alles aan om het land te ontwrichten.  Hij heeft meer dan genoeg “vijfde kolonnes” in zijn land. En hij doet – zoals Erdogan – beroep op de eigen bevolking om met hun kapitaal terug te keren en het investeren in eigen land. (video 6)

Video 1

Video 2

Video 3

Video 4

Video 5

Video 6

Toch een lichtpunt uit G.B., dat volgens een regeringswoordvoerder financiële steun aan de ‘rebellen’ voorlopig in de ijskast stopt wegens “het gebrek aan efficiëntie”.  Stilaan dringt het ook bij de Britten door dat er in Idlibistan niet veel “gematigde rebellen” rondlopen.  Humanitaire hulp zou nog wel aangeboden worden, wat meteen een “oef”-reactie bij de Witte Helmen uitlokte.  Tja.  Britse zwarte humor?

Quasi dagelijks duiken er filmpjes op die de WH ontmaskeren als filiaal van Al Qaeda:

In de Deir Ezzor regio, op de westelijke oever van de Eufraat, zouden ca. 500.000 inwoners inmiddels terug naar huis gekeerd zijn nadat het leger de wijde omgeving uitkamde om eventuele ISIS-cellen te ontmaskeren en elimineren.  Voedselbevoorrading en medische zorg werden hersteld.  Tijdens het IS-beleg leden ze honger.

Dat een permanente bewaking nog steeds nodig is mag blijken uit een blitsaanval van ISIS op de door het SDF (Koerden) bezette olievelden in de regio ten oosten van de Eufraat.  Tien SDF-soldaten werden gedood.  ISIS kon geen grondgebied innemen maar slaagde er wel in een groot aantal wapens te bemachtigen.  Zowel de VSA / SDF als het Syrische regeringsleger stuurden militaire versterkingen.

In Idlibistan kent men zijn prioriteiten.  Via OneNation, een Britse NGO, die geld inzamelt voor het goede rebellendoel, wordt aan de grote nood van het vluchtelingenkamp voldaan met … de bouw van een moskee én islamschool mét minaret opdat de goede boodschap vèr uitgedragen wordt.  Een huis en een toren voor Allah, terwijl de onderdanen in tenten wonen.  Het is niet de eerste van deze bouwwerken. Misschien wel de laatste…  Het zou oneerlijk zijn niet te vermelden dat OneNation in het verleden ook voedsel en water, schoolboeken en babyverzorging uitdeelden… maar uitsluitend in rebellengebied.  Niet alleen in Syrië trouwens, maar overal waar de radicale islam in opmars is en/of hun steun “verdient”.

De veerkracht der Syriërs bleef ongebroken.  Het mag blijken bij de talrijke privé initiatieven voor de heropbouw van hun land.  En om van Syrië weer de aantrekkelijke vakantiebestemming te maken met een groot aanbod van culturele erfgoedplaatsen, zoals in Italië, Griekenland, Turkije..

Saoedi’s openen nogmaals hun portemonnee voor de Idlib-terroristen

 

 

Saoedi’s openen nogmaals hun portemonnee voor de Idlib-terroristen

Geen automatische alt-tekst beschikbaar.

100 miljoen dollar, weet een Saoedisch nieuwsagentschap te melden zou bestemd zijn voor het noord-westen van Syrië… Idlibistan… – Reuters meldt een zelfde bedrag “om de toestand te helpen stabiliseren”!.  De VSA zijn enthousiast.  Was iedereen maar zo vrijgevig.   Bent u ook zo benieuwd wiens grijpgrage handen de 100 miljoen dollar zullen in ontvangst nemen én… belangrijk… aan welke zgz. “humanitaire hulp” deze financiële insteek zal besteed worden?

Zoals bekend is Saoedi-Arabië steeds bereid om een duwtje te geven in de goede richting…

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Het gevoel van veiligheid blijft in heel onze streek toenemen en we bewegen ons ook vrijer dan ooit voorheen tijdens deze oorlog. Toch blijven we voorzichtig. “Slapende cellen”  waren er niet  alleen vroeger in de kerk tijdens de zondagspreek, nu schijnen ze nog in heel het land aanwezig. De geschiedenis van de “islamitische staat” is voorbij maar IS strijders kunnen zowat overal voorlopig nog onverwachts toeslaan.

Vooral de provincie Idlib herbergt nu de grootste terroristenbases ter wereld (Al Qaida, Tahrir al-Cham…). Ze zijn blijkbaar nog met vele tienduizenden. In bijgevoegde video’s kun je enkelen van hen aan het woord horen. Zowel de Syrische regering als majoor-generaal Alexei Tsygankov (hoofd van het Russisch centrum voor Syrische verzoening*) zullen er alles aan doen om met hen tot een overeenkomst te komen.

* Verslag van een vergadering van gisteren over de terugkeer / verzoening van vluchtelingen (in het Engels):

“17.08.2018 (14:50)

Russian Centre for Refugee Affairs holds session with Syrian Coordination Committee on repatriation of refugee

The Centre for the Reception, Allocation and Accommodation of Refugees (Centre for Refugee Affairs) and Joint Coordination Committee in Syria held another joint session on repatriation of Syrian refugees in Damascus.

The head of the Centre for Refugee Affairs, heads of Centre’s offices in al-Salhiyah Colonel Alexey Pervov and Baniyas Lieutenant Colonel Dmitry Brukov made reports at the session.

During the meeting, the representative of the Joint Coordination Center, Colonel Alexey Posunko reported:

Over the past day, in total 117 people (35 women and 59 children) left Lebanon for Syria via the Jaydet-Yabus , and al-Qusayr.

Since July 18, 2018, in total 7,093 refugees have left Lebanon, with 3,008 of them – via the Zemrani CP, Jaydet-Yabus – 3,042 people, 644 people via al-Dabusiyah and 399 people via the al-Qusayr. In total 318 people have passed via the Nasib CP from Jordan.

Since September 30, 2015, in total 236,691 Syrians have returned back to their homes from abroad (71,004 women, 120,711 children).

Negotiations with a representative of the Turkish Joint Coordination Centre Brigade General Chetyn Koklu took place to discuss organization of evacuation of internally displaced persons from the Idlib de-escalation zone.

A working meeting took place with the UN representatives on humanitarian situation in the Southwest de-escalation zone and situation in the Idlib de-escalation zone.

A humanitarian action was held in Daraa province. They delivered 650 food sets with a total weight of 2.8 tons.

They control repatriation of refugees in Arbin and rehabilitation of infrastructure in the area.

Despite the extended scale of work done, the efforts to rebuild the civilian infrastructure must be continually stepped up in order to successfully meet the challenges ahead, demonstrating to Syrian refugees Syria’s readiness to ensure all necessary conditions in legal, economic, social and domestic spheres for the citizens of the Republic wishing to return to their homeland “.

A representative of the Syrian Centre for Refugee Affairs, Ali Asa, reported on the work done on the repatriation of refugees:

The Syrian leadership continues working on repatriation of Syrian refugees and reaffirms the readiness to ensure security guarantees, employment, housing, assistance in document re-issuance, as well as humanitarian and other aid for Syrian refugees returning back from abroad.

It is reported that 542 Syrians returned back to:

Homs province – 202 people, in total – 28,719 people;

Eastern Ghouta – 225 people, in total – 75,578 people.

In Khusham (Deir ez-Zor province), 20 people were accommodated in recovered houses, since January 1, 2018 – 39,561 people.

In total since March 4, 2018 Besides, 26,642 people, 3,869 vehicles and 42,558 heads of cattle left the Idlib de-escalation zone.

There are 497,650 places arranged to receive and accommodate refugees in 117 settlements less affected by the combat actions.

Over the past day, they cleared 5 ha of territory, two buildings and 3km of road in Eyn-Zayt, al-Rastan, Sem-Ali (Homs province).

They found and defused 51 explosive devices including 21 improvised explosive devices.

In total in Homs province, they cleared up 237.6ha of the territory, 737 buildings and 48.8km of roads.”

Meer weten?  Klik hier.(Engels)

Als dit niet lukt, zullen ze bezoek krijgen van de Syrische generaal Souhail al-Hassan**, bijgenaamd de tijger. We mogen verwachten dat ook deze militaire operatie dan zal eindigen op een klinkende Syrische overwinning, hoewel de grote offers die dit zal meebrengen niet te voorzien zijn. Deze “moeder van alle oorlogen” zal dan in de hele westerse pers (dagbladen, radio, TV) weer voorgesteld worden als de grootste oorlogsmisdaden van de Syrische president en zijn leger, terwijl het volk hen als de ware bevrijders zal toejuichen.

**Nvdr: Hier spreekt hij zijn troepen toe voor de gevechten in Daraa:

Ondertussen onderhandelen de Koerden, voorheen gesteund door de VS, met Damascus en Macron haast zich om van Poetin een rol te krijgen en opnieuw te mogen meespelen, nu Frankrijk alle krediet in Syrië verloren heeft. Trump speelt de keizerlijke tiran en tegelijk de marionet-clown, wiens woorden en daden met elkaar geen verband hebben.

En de VS hebben deze week meer dan 250 vrachtwagens vol militair materiaal aangevoerd voor hun bases ten oosten van de Eufraat.

Lees verder