Goud is niet altijd edel…

Gerelateerde afbeelding

… en justitie is niet altijd “just”.

Volgens de Duitse justitie kan de beschrijving van een persoon als “Goldstück” – een gouden munt of baar – niet door de beugel.

Een facebookgebruiker, die het begrip “Goldstück” in een berichtje gebruikte waarbij hij de moord van een arts door een asielzoeker aanklaagde, werd daarvoor door facebook voor 30 dagen in de censuurcatacomben verbannen, pikte dit niet en trok naar de rechtbank van Bremen. En verloor.

Het gaat er niet alleen om wat men zegt, maar ook wie het zegt en in welk verband. Die beoordeling moet volgens justitie steeds mee in beschouwing genomen worden. Of justitie zelf deze richtlijnen volgt is een ander paar mouwen.

In elk geval was dit de redenering voor het vonnis bij een zaak die de b.g. facebookgebruiker aangespannen had. De rechtbank besliste in heel haar poco wijsheid dat het sarcastisch gebruikte begrip “Goldstücke” voor vluchtelingen als aanzet tot haat kan geïnterpreteerd worden en wees de klacht tegen facebook af. En waarbij facebook dus gelijk kreeg toen de onverlaat gecensureerd werd voor diens bedenking „So, so, ein „Mann“ … Messermord … Goldstücke…?“ (Vrij vertaald: “Aha… een “man”… moord… steekpartij… gouden aanwinsten…?”) bij het nieuws over de moord op een arts in Offenburg door een 26-jarige Somaliër. Met als achtergrond het feit dat de poco media op dat ogenblik het feit dat de dader een immigrant was nog verdoezelden. Bijgevolg vond justitie dat de facebookgebruiker met zijn commentaar aanzette tot haat.
Immers: de rechtbank van Bremen zag in de opmerking van hem een “aanval tegen een groep personen”. Hij zou een “moord door het gebruik van een mes” met de totaliteit der vluchtelingen in verband gebracht hebben. Want “het is bij de rechtbank bekend dat rechtse aanhangers vluchtelingen als Goldstücke beschrijven” zo kan men in het vonnis lezen.

Afbeeldingsresultaat voor flüchtlinge sind wertvoller als gold

In het vonnis staat niet dat de “Goldstücke”-beschrijving geïnspireerd werd door de toespraak van de inmiddels bijna vergeten voorzitter van het EU-parlement, Martin Schulz, waarbij hij de gouden (meer)waarde van de vluchtelingentsunami in de etalage zette.

Afbeeldingsresultaat voor verwarde man cartoon

Afsluitend: de moordenaar van de arts in Offenburg werd vrijgesproken, omdat hij “schuldunfähig” is. De sukkelaar kan niet schuldig zijn omdat hij zich niet bewust was van zijn daden. Verward, zoals dat heet…

Wij vragen ons af of woorden zoals “jongeren”, “vakkrachten”, “verrijkers”, “pensioenredders”, “exoten” e.d. nu ook gecensureerd zullen worden.

Geen recht op antwoord na smaad en laster in kwaliteitskrant DS

De profielfoto van Sam Van Rooy, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, glimlacht, pak en tekst

In een opiniestuk in De Standaard vandaag (19.6.19) wordt het Vlaams Belang gebrandmerkt als ‘fascisme’. Mijn reactie daarop wil de krant niet publiceren. Opgegeven reden: een gebrek aan ‘plaats’.

De Standaard maakt dus wel plaats voor iemand die ons op gratuite wijze beschuldigt van geweld en totalitarisme, maar niet voor een Vlaams Belang-parlementslid dat een onderbouwde reactie schrijft ter weerlegging van die walgelijke, lasterlijke aantijging.

Gelukkig is er nog Doorbraak, waar u nu mijn reactie kunt lezen: ‘Fascisme verpakt als antifascisme’

Sam van Rooy, Vlaams parlementslid & Antwerps gemeenteraadslid voor het VB

Fascisme verpakt als antifascisme

Sinds onze verkiezingsoverwinning is de demonisering van het Vlaams Belang terug van nooit echt weggeweest. De pensée unique, zowel in krantencommentaren als van menig politiek analist op televisie, luidt dat ‘boze’ en/of ‘bange’ ‘witte’ kiezers ‘zwart’ en dus ‘slecht’ hebben gestemd, op ‘het kwaad’ dus. Deze flutconclusie is in wezen een pathetische schreeuw van onbegrip en onmacht, en een poging om het chronische gebrek aan argumenten, evenals het failliet van de opvattingen en ideologie van de traditionele partijen, te maskeren. Heel wat mensen die deel uitmaken van het establishment – in de media, de culturele sector, de academische wereld en de politiek – klinken radeloos, redeloos en reddeloos.” Lees verder…

HLN had wel plaats…

Afbeelding kan het volgende bevatten: 2 mensen, lachende mensen, tekst

Arabieren zionistischer dan vele joden…

Afbeeldingsresultaat voor saints in heaven cartoon

… stelde Mike Evans, stichter van het Zionist Heritage Center (Zionistisch Erfgoed Centrum), tijdens de jaarlijkse conferentie van de Jerusalem Post. Nadat hij verschillende golfstaten bezocht had verklaarde hij dat “de leiders meer pro-Israël zijn dan vele joden” (video 5’40”), en hij prees daarbij uitdrukkelijk de Saoedische kroonprins Mohammad bin Salman en collega-kroonprins van Abu Dhabi, Mohammed bin Zayed.

Men moet deze verklaring zien in het licht van de lancering van het “Akkoord van de Eeuw”, waarbij het de bedoeling is de Palestijnse nationale rechten uit te gommen in ruil voor de belangen van de overwinnaar.

Hij begint met een dikke merci en een “God Bless You” aan de “grootste president in de geschiedenis van de VSA”. Hij gaat dan verder op een verkiezingselan die Trump zo kan copiëren en plakken om in een volgende toespraak te gebruiken; zoals bv. “Wij voeren oorlog tegen het kwaad… Israël is goed en de vijanden zijn slecht… ” Netanyahu is volgens hem quasi een heilige, een “poster boy zoals Donald Trump.

U kan via de icoontjes onderaan de ondertiteling en de hieraan verbonden vertaling inschakelen voor heel het relaas.

Waarom het Vlaams Belang de verkiezingen gewonnen heeft?

Afbeeldingsresultaat voor brussel criminaliteit

Repetitief negatief nieuws!

Repetitief negatief nieuws!

… Repetitief negatief nieuws!

“Commentatoren vroegen zich af hoe het mogelijk is dat het Vlaams Belang met een antimigratiediscours zoveel stemmen haalde in steden en dorpen waar nauwelijks een allochtoon te zien is. Ik vrees dat een deel van de verklaring ligt in het onbegrip van vele Vlamingen over wat ze op tv zien of in hun krant lezen over Brussel. Denk aan rellen na een voetbalwedstrijd van het Marokkaanse elftal. Aan opstootjes met oudejaar in Molenbeek, telkens met brandstichtingen. Aan de aanhoudende wantoestanden met transmigranten in het Noordstation. Of aan de hysterie bij een Schaarbeekse school over vermeend kindermisbruik.Politici vergeten wel eens dat mensen een geheugen hebben en dat het moeilijk is in te gaan tegen repetitief negatief nieuws. Wie wel eens een kijkje op de fora van Vlaamse kranten neemt, weet dat zulke gebeurtenissen leiden tot een afkeer van de Vlaming voor Brussel. Door het succes van het Vlaams Belang is het nog gemakkelijker om elke kritiek op de hoofdstad verdacht te maken. Dat is bijzonder kortzichtig en gevaarlijk.Jammer genoeg valt te vrezen dat weinig Brusselse bewindvoerders het belangrijk vinden wat over hen gedacht wordt buiten hun gewest. Zeker omdat het door het succes van het Vlaams Belang nog gemakkelijker is om elke kritiek op de hoofdstad verdacht te maken. Dat is bijzonder kortzichtig en gevaarlijk.”

Uit het opiniestuk ‘Homo Bruxellensis’ van Luckas Vander Taelen

Quo vadis, Syria?

Bij alle miserie, de sancties, de tekorten, de nood, de problemen en het strijdgewoel in Idlib en ISIS-enclaves zou men bijna vergeten dat er in Syrië heel hard gewerkt wordt aan de heropbouw. Niet alleen van gebouwen, van de infrastructuur, van openbaar vervoer, van nutsvoorzieningen, gezondheidszorg, herstel archeologische vindplaatsen en cultuurschatten maar ook aan een terugkeer naar de normaliteit, naar een gewoon burgerleven.

Vandaar dat we deze Quo Vadis wijden aan positieve zaken, waarvoor de poco media geen interesse tonen.

En wat kan er nu normaler zijn dan een autobeurs? In Damascus startte de International Exhibition of Automobiles and vehicles (Motor Show) met deelname van 48 firma’s. Deze loopt tot 17 juni, waar men niet alleen alles kan vernemen over de aangeboden voertuigen maar ook over onderdelen, onderhoud, verzekering… kortom alles dat met auto’s te maken heeft. (…)

Na zes lange jaren en uitvoerige herstellingswerken van de zware schade, een quasi volledige vernieling door de terroristen, werd de elektriciteitscentrale van Palmyra terug in bedrijf genomen. (…)

Zakenman in de Sidney immo-wereld (Australië) Richard Horsey, toerist in Syrië, is verbaasd over de stabiliteit in het land en verheugde zich over de gastvrijheid der bevolking. Hij zal de schade aan de belangrijkste archeologische sites in kaart brengen en hoopt dat internationale organisaties, gespecialiseerd in archeologische restauratie, hun deel zullen bijdragen aan het herstel van het eeuwenoude onvervangbare historisch-cultureel erfgoed. (…)

In de al-Arqoub industriezone van Aleppo werd door de overheid een tandje bijgestoken, zodat de daar gevestigde bedrijven hun productie – in verschillende sectoren, zoals technologie, chemie, voeding en textiel – konden heropstarten, mensen aan het werk gezet, en gezinnen een inkomen hebben. Sinds de bevrijding van Aleppo zijn er daar nu 1480 bedrijven terug actief. Voor de oorlog waren dat er nog 2100; de terroristen kozen de industrie en economie als uitgelezen doelwitten voor de vernietiging van de Syrische samenleving. De gedateerde energievoorziening en de exportmoeilijkheden blijven echter een probleem. (…)

Ook in Aleppo: na het werken een deugddoende bezoek aan een hammam. Oud badhuis heropent zijn deuren:

Imkers en honingproductie. Een oude traditie niet alleen in Syrië. In heel N-Afrika, in het M.O. zijn zoetigheden niet weg te denken. Bijenzoet. En imkers hebben zich aangepast: ze kruisen hun bijenvolkeren.

Zon, zee, strand in Latakia.

In Aleppo zoekt men ook verfrissing in het water:

Het gaat niet alleen om vakantiebeleving in Latakia. Het Tsjechische Nationale Museum kondigde een gemeenschappelijke archeologische expeditie aan in Talet al-Shamiya (Latakia) waarbij deze herfst met uitgravingen zal begonnen worden. Men verwacht artefacten te vinden die zelfs tot in de Brons- en IJzertijd teruggaan. In de persmededeling werd benadrukt dat de samenwerking om Syrië bij te staan bij het redden van UNESCO Werelderfgoed archeologische sites voorgezet wordt. (…)

SANA (Syrian Arab News Agency) het officiële Syrische persagentschap nam donderdag deel aan het NAWC, het 6de Congres voor ‘s wereld persagentschappen in Sofia, Bulgarije, met SANA’s algemene directeur Abdul-Rahim Ahmad en de zaakgelastigde van de Syrische ambassade in Bulgarije, Mohammad Mohammad. Citaat uit de openingstoespraak van president Radev: “Bijgevolg hebben we informatie en het ware nieuws nodig om de stortvloed van nepnieuws te weerstaan, die de moderne mediawereld momenteel teistert, vooral bij sociale media, die een gevaar vormen voor de toekomst van onze naties, een groter gevaar dan bommen en dat is de rol die de nieuwsagentschappen dienen te spelen.” (…)

De Syrische spotprententekenaar Raed Khalil won een prijs op de Internationale Cartoon Wedstrijd over Milieubescherming 2019 in China. Meer dan 3000 tekeningen uit 44 landen namen deel. De tekening wil de droogte en het tekort aan water aanklagen door een druppel water als aas voor een geopende mond van een vis, die zijn leefmilieu kwijt is geraakt, te houden. (…)

Gisteren begon de Internationale Syrische Wetenschappelijke Conferentie over Multiple Sclerose (MS) met 150 Syrische, Arabische en andere buitenlandse artsen, 24 lezingen gedurende 4 sessies. Hieraan verbonden een tentoonstelling van medicijnen en de aanwezigheid van producenten van medisch materiaal, zoals bv. protheses.. (…)

In Genève nam Rima al-Qadiri, minister van sociale zaken en werk, deel aan de Internationale Conferentie van Arbeid, met 187 lidstaten van de internationale arbeidorganisatie. Naast de officiële sessies had zij een gesprek met haar Algerijnse evenknie, Tigania Hassan, over o.a. de Israëlische houding t.o.v. Syrische arbeidskrachten in de bezette Golan hoogte en de unilaterale economische sancties tegen Syrië. Tigania Hassan beklemtoonde het belang van expertise-uitwisseling tussen beide landen, was complimenteus over de overwinningen van het Syrische leger en benadrukte de hoop op een herstel van stabiliteit en veiligheid in heel het Syrische grondgebied. (…)

Afbeelding kan het volgende bevatten: 5 mensen, zittende mensen

De Egyptische buitenminister Sameh Shukri benadrukte dinsdag de noodzaak om de Syrische soevereiniteit, onafhankelijkheid en territoriale integriteit te behouden. Hij zou bij de VN speciale vertegenwoordiger voor Syrië, James Jeffrey erop aangedrongen hebben al het nodig te doen om “de financiële bronnen van de terroristische groepen te doen opdrogen en te weerstaan aan hun oproep voor politieke of logistieke steun.” (…)

Syrië won 5 medailles in de wiskundewedstrijd van Asian Pacific Mathematics Olympiad (APMO): 3 zilveren en 2 bronzen en vier erecertificaten. Syrië stijgt hiermee naar de 21ste plaats in de wedstrijd.

Afbeelding kan het volgende bevatten: 9 mensen, lachende mensen, tekst

Syrische kersen vinden hun weg naar de Russische markt:

Afbeelding kan het volgende bevatten: buiten en eten

Opmerkelijke video om twee redenen: 1) vrouwen moéten wel de handen uit de mouwen steken en nemen nu ook deel aan het arbeidsproces dat vroeger uitsluitend door mannen uitgeoefend werd. 2) in westerse media hoor je hier niets over – bij New China TV daarentegen wel.

Onvermoeibare Chrétiens d’Orient bekommeren zich ook om weeskinderen in het H. Paulus klooster te Damascus. Zr. Nouade geeft meer uitleg:

Pinkstermis in Dahr Safra (Tartous regio)

En een eredienst in Aleppo:

Onzichtbare kinderen

Syria War Diary | As Suqaylabiyah

Het lijkt wel alsof het offensief van het Syrische leger in de noordelijke provincie Idlib in de westerse media beantwoord wordt – neen, niet met wapens, alleszins niet met fysische – maar wel met gif – neen, niet met gif dat de longen of de huid verbrandt – maar wel met gif dat de hersenen van een doorsnee kijker, resp. lezer, binnensluipt en zijn beoordeling en mening beïnvloedt.

Enkele dagen geleden nog op de Duitse staatszender: het riedeltje over de “dictator” Assad die zijn volk uit pure bloedlust uitmoordt werd gewoon tijdens het journaal herhaald, begeleid met beelden van ruïnes en wanhopige burgers. Gisteren deed de nullenzender in Terzake er nog een serieuze schep bovenop. Als “duiding” bij de herdenking van 75 jaar landing in Normandië trok de cameraploeg naar een oorlogskerkhof in de Westhoek, naar de Menenpoort, met als hoofdcommentator een Witte Helm-acteur die ook zijn versie over de chemische aanvallen van Assad, begeleid door beelden van hun eigen cameraploeg over dappere reddingsacties, mocht herhalen. Suggestieve vragen van de reporter, hoeveel namen men zou moeten beitelen voor Syrische slachtoffers, over het verschil van gifgas in Syrië en de loopgraven van WOI. Met als afsluitende conclusie dat Assad nog steeds zijn eigen bevolking uitmoordt… in Idlib. Met in de rand de opmerking dat er zich islamitische terroristen in Idlib bevinden, maar dat deze niet mogen verdreven worden als daarbij de burgerbevolking het slachtoffer wordt. Alsof de burgerbevolking nu niet het slachtoffer is van de genoemde terroristen. Zelfs vluchtelingenkampen worden niet ontzien…

Wat ons bij het thema Idlib brengt. Je kan je afvragen of journalisten verplicht oogkleppen moeten dragen. Of ze hun eigen leugens geloven.

Het akkoord tussen Turkije en Rusland, waarbij overeengekomen werd dat er langs heel de grens een de-escalatiezone moest komen, waaruit terroristen zich samen met hun (zware) wapens moesten terugtrekken, met observatieposten bemand door het Turkse leger die verondersteld werden de vrede te verzekeren, werkt niet. Kan niet werken vermits de terroristen weigerden zich terug te trekken en de zone over te laten aan de daar wonende burgerbevolking. Nou én, schijnen de protagonisten te denken. Het tegendeel blijkt, waarom zouden ze? Ze weten perfect dat heel de provincie Idlib hun énige kans nog is om het westen te overtuigen het Syrische regeringsgebied onder een bommentapijt te begraven. En die tactiek ziet u weerspiegeld in de nieuwsuitzendingen in de westerse media, die hun “neutrale” informatie nog steeds halen bij het éénmans zgn. Observatorium in Londen, dat uitsluitend nieuws van de zgn. “rebellen” als waarheid verkondigt. Het heeft totaal geen zin over de hoofden van de belanghebbenden heen akkoorden te sluiten, die toch niet nageleefd zullen worden.

We hebben het bij herhaling aangeklaagd: niemand in de westerse pers heeft het over de raketaanvallen van de terroristen op de burgerbevolking in regeringsgebied, op woonwijken, op het industrieterrein van Aleppo, op doelwitten in de provincies Latakia en Hama. Met een échte de-escalatiezone zouden deze grotendeels onmogelijk zijn. Quod non. Turkije observeert en laat begaan. Stuurt wapens naar hun beschermelingen. Eens moest het er van komen: de Syrische regering kon niet anders dan ingrijpen. Ook omdat er herhaaldelijk berichten over geplande chemische aanvallen gemeld worden, die dan in de schoenen van Assad kunnen geschoven worden.

Maar niemand in de poco westerse media besteedt daar aandacht aan. Ook niet aan de slachtoffers in regeringsgebied. Burgerslachtoffers. Waarmee we bij de titel komen: “Onzichtbare kinderen”, die wij een gezicht gaven.

Kinderen in de oorlog. Niemand is er ongevoelig voor. De zgn. “rebellen” met hun HTS-cameraploeg der Witte Helmen waren lange tijd meester in het bespelen van intuïtieve gevoelens der publieke opinie. Reddingsoperaties met bloedende, bestofte kinderen. Of dramatische scènes in ziekenhuizen waarin kinderen ogenschijnlijk gereanimeerd worden na een chemische aanval. Steeds gevolgd met een beschuldigend “Assad”. Maar geen woord over verdwenen, ontvoerde kinderen: niet door Assad, maar door de moslimterroristen.

De afbeelding bovenaan toont kindslachtoffers, gedood door de terroristen in Idlib, die vanuit de zgn. de-escalatiezone de burgerbevolking van enkele christelijke dorpen en stadjes herhaaldelijk beschieten, terroriseren.

Op 12 mei werd het christelijk stad Hala Mkashkash,, dichtbij de “de-escalatiezone” bezet door HTS & co het doelwit van Jaish Al Izza, een filiaal van HRS. De aanval gebeurde net nadat buurstad Qalaat Al Madiq door het Syrische leger heroverd werd. HTS nam burgerwijken en het klooster in het vizier. Dit klooster bevindt zich bovenop een heuvel; het huisvest bovendien een school en een gemeenschapscentrum. HTS schokschoudert: zij zien het als een militair doelwit. Hun eigen Amjad News persbureau signaleerde “3 inslagen door Grad raketten. 3 Shabiha gedood.” (Shabiha is de beledigende naam voor iedereen die trouw is aan de Syrische overheid, maar wordt in werkelijkheid gebruikt om de moord op iedereen die niet hun extreme islamversie aanhangt goed te praten). Een retoriek die door de westerse media gevolgd wordt; de gedode burgers en kinderen worden vlotjes door de westerse pers verzwegen of geminimaliseerd. Slachtoffers worden zo nummers, ontmenselijkt, uitgegomd voor de westerse bewustvorming, terwijl het omgekeerde, de zgz. “moedwillige aanvallen van Assads leger tegen de burgerbevolking” in Idlib breed uitgesmeerd worden. Een voorbeeld dat hier nauwelijks aandacht kreeg: de slachtpartij (je kan het niet anders noemen) in Rashideen in april 2017 toen de al-Nusra-terroristen, die een vrijgeleide kregen naar Idlib, een zelfmoordcamion lieten ontploffen in Kafarya en Foua in de zuidelijke rand van Aleppo. Meer dan 100 doden, de meerderheid kinderen. Zij werden in de westerse media “regeringssupporters” genoemd. Niet erg dus.

Vier kinderen — Bashar Nemeh, Jessica Karajian, Suhair Adnan and Engi Faisal Razouk — samen met een volwassen vrouw, Hala Mkashkash, stierven tijdens de aanval op As Suqaylabiyah, door de Grad raketten, geleverd door… rebellen-bevriende westerse landen. (foto bovenaan)

Vijf andere kinderen werden gekwetst door scherven (shrapnel), ook Marcel, broer van Bashar Nemeh, één van de gedode kinderen. Marcel had zware hoofdletsels, werd naar het ziekenhuis in Hama gebracht, waar hij zes dagen later overleed.

De vader van de twee Nemeh broertjes werd in 2014 gedood. Hij nam dienst in het Syrische leger om zijn dorp en land te verdedigen tegen moslimterroristen. Yasmeen Zarrouf, weduwe, blijft nu alleen achter.

Onze redactie heeft herhaaldelijk geschreven en beeldmateriaal geplaatst over de belaagde christelijk stad Mhardeh waar de Chrétiens d’Orient hun hemel verdienen door de christenen daadwerkelijk te helpen. Ondanks het gevaar voor eigen leven door raketaanvallen vanuit Idlib. In september 2018 werden zowel Mhardeh en As Suqaylabiyah getroffen door verboden clustermunitie en Grad raketten. In Mhardeh vielen 13 burgerslachtoffers. Was de poco pers toen verontwaardigd? Of… werd dit überhaupt in het nieuws gebracht?

Kindslachtoffers. Ook de niet gedode kinderen zijn slachtoffers in As Suqaylabiyah. Kunnen ze nog naar school? Wat met hun examens? Ouders vrezen dat hun kinderen opnieuw het doelwit zullen worden. Wanhopige burgers steken honderden kaarsen aan in de straten waar hun gedode kinderen speelden.

Syria War Diary | As Suqaylabiyah
Marcel en Bashar, de twee gedode broertjes, rechts een foto van hun gevallen vader. Opvallend is de gelijkenis met hun papa.

Marcel werd zes dagen na zijn broertje begraven. Zonder enige vorm van medeleven in de westerse media, zonder foto, zonder een verontwaardigde journalist, zonder een triest-kijkende nieuwslezeres. In hun stad werd hun foto toegevoegd aan een muur van verdriet, met ca. 106 namen van burgerslachtoffers.

Syria War Diary | As Suqaylabiyah
Syria War Diary | As Suqaylabiyah

Zoals de Chrétiens d’Orient bekend maakten, als er niet voor gezorgd wordt, dat deze christelijke dorpen en steden, beschermd worden, dan zullen zij – de christenen – moeten wegtrekken. Het is niet normaal dat er noodgedwongen een burgerinitiatief opgestart werd om vrouwen een schuttersopleiding te geven zodat ze hun gezin en woonst kunnen verdedigen tegen mogelijke aanvallen van moslim terroristen.

Als u in de toekomst nog eens om de oren geslagen wordt met poco duiding over de militaire toestand in Idlib, over de betichting van wreedheden waaraan de Syrische overheid en diens bondgenoten zich schuldig maken op onschuldige burgers, denk dan ook even aan deze “onschuldige” burgers en kinderen, waaraan geen letter gewijd wordt.

Volgens de laatste berichten gaat HTS nu duidelijk in het offensief, richting zuiden, Hama, waardoor de christelijke dorpen en steden nog meer in hun vizier komen:

“Kunt gij de democratie nog wel aan?”

Het “Briefje aan Karel De Gucht” in ‘t Pallieterke begint met “Haatzaaier – Mijnheer de slechte verliezer” en eindigt met de vraag in bovenstaande titel “Kunt gij de democratie nog wel aan?”

De vraag stellen is de vraag beantwoorden.

Ga naar de webstek van ‘t Pallieterke en lees heel de inhoud van de brief tussen b.g. zinnen.