Toen de BBC nog een neutrale zender was (2)

In 2011 – net vooraleer de oorlog in gang gezet werd – zond de BBC een reportagereeks uit over het schoolleven in Syrië. Een reeks met een open geest die aantoont dat Syrië geenszins de dictatoriale karikatuur is die de westerse politici en media doen uitschijnen, een reeks die aantoont dat vluchtelingen er welkom waren: Armeniërs, Palestijnen, Irakezen… allemaal werden ze welkom geheten.

Drie generaties “vluchtelingen” in Syrië, met een zelfde, een blijvende droom: terugkeren naar hun thuisland, Palestina.

In deze aflevering komt er slechts één school aan bod. Een school voor Palestijnse vluchtelingen in een buitenwijk van Damascus, in het intussen door de oorlog geteiserde Yarmouk*: een middelbare school voor meisjes. En ja, daar ook, de botsing tussen de generaties: schoolmeisjes die de Palestijnse zaak willen uitdragen door middel van moderne rap-muziek.

*Yarmouk: we hebben gedurende de oorlogsjaren en de strijd van het Syrische leger tegen ISIS, al-Qaeda & soortgenoten, regelmatig gerapporteerd over Yarmouk, waar een grote meerderheid Palestijnse vluchtelingen woont, een wijk die bijzonder geleden heeft onder de bezetting der terroristen. Af en toe nemen we een kijkje in ons archief om iets op te zoeken, een gegeven, een datum te verifiëren en 9 van de 10 keren valt het op hoe het geplaatste beeldmateriaal intussen gecensureerd werd. Zoals nu met deze artikels van resp. 2 mei 2018 en 30 mei 2018. Let wel: het beeldmateriaal was afkomstig van de terroristen zelf om medelijden op te wekken in het westen. Intussen verdwenen wegens niet meer bruikbaar om de westerse media/politici te manipuleren.

Eerste artikel van deze reeks van vijf:

Toen de BBC nog een neutrale zender was

In 2011 – net vooraleer de oorlog in gang gezet werd – zond de BBC een reportagereeks uit over het schoolleven in Syrië. Een reeks met een open geest die aantoont dat Syrië geenszins de dictatoriale karikatuur is die de westerse politici en media doen uitschijnen, een reeks die aantoont dat vluchtelingen er welkom waren: Armeniërs, Palestijnen, Irakezen… allemaal werden ze welkom geheten.

Seculiere scholen, leerlingen met verschillende religies, bij de naamafroeping van het nieuwe schooljaar wordt de religie van de leerling gevraagd zodat de leerling de gewenste godsdienstlessen kan volgen, verbod op religieuze symbolen, open discussies met de lerares of het al dan niet dragen van de hijab, de betekenis ervan, verplicht uniform zodat iedereen gelijk is en niemand er qua weelde bovenuit steekt, discussies over democratie, over verkiezingen… Overvolle klassen door de miljoenen vluchtelingkinderen, maar waar men de voorkeur geeft met drie een bank te delen dan de kinderen onderwijs te ontzeggen. Spanningen op de speelplaats. Discipline… Bezoek van Asma, de ‘first lady’ van Syrië. Ontspannen praten over toekomstdromen…

Terwijl we de beelden bekijken van het bezoek dat een kind brengt aan het graf van de grootvader, vragen we ons af of het kind zelf inmiddels ook in een graf ligt. En wie dat graf bezoekt.

Noteer: dit werd gedraaid toen Assad nog als salonfähig beschouwd werd, op staatsbezoek ging in andere landen, toen de BBC nog niet de spreekbuis was van de “rebellen” en/of de waterdrager van de VSA.

Wordt vervolgd.

De verloren generatie

Vanessa Beeley heeft een gesprek met een Turks oppositie-volksvertegenwoordiger, Ilay Aksoy, over de 2.5 miljoen Syrische kinderen in Turkije, waarvan er talrijke uitgebuit en misbruikt worden – op een onvoorstelbare schaal. Velen van hen gaan niet naar school, kinderhuwelijken zijn schering en inslag, kinderen worden “verhuurd” door hun ouders aan het amalgaan moslimterroristen in Idlib als kanonnenvoer.

Aksoy is tevens mede-oprichter van het S-Generation Platform dat zich concentreert op de noden van Syrische vluchtelingen in Turkije in de hoop om geen volledige generatie te verliezen. De meeste westerse NGO’s behandelen slechts de symptomen en niet de oorzaak. Een pleister op een houten been.

Schakel ondertiteling, vertaling en/of geschreven tekst in via icoontjes onderaan.

The wall will fall: The Lost Generation: the abuse and exploitation of Syrian refugee children in Turkey

Nochtans betalen wij met z’n allen via de kassa van de EU (de beruchte door Merkel op gang gebrachte Turkey-deal xxx miljoenen aan de Turkse regering voor de opvang van de Syriche vluchtelingen. Blijkt dat het geld durft te verdwijnen… Telkens Erdogan meer geld wil, laat hij enkele duizenden landverhuizers los richting Europa.

Israël leidt de coronadans

Woensdag maakte de Israëlische regering nieuwe maatregelen bekend die vanaf 18 augustus in kracht treden, o.a. coronacertificaten voor kinderen vanaf de leeftijd van drie jaar.

Op 29 juli werd de zgn. coronapas ingevoerd, die personen die volledig gevaccineerd of negatief getest werden, de toegang verleent tot bepaalde plaatsen. Woensdag werden de maatregelen uitgebreid op kinderen van 3 tot 12 jaar. De staat neemt de kosten voor tests op kinderen onder de 12 jaar op zich; voor kinderen ouder dan 12 moeten de ouders de tests zelf betalen.

De laatste weken noteerde men weer een stijging der besmettingen in Israël nadat de “nog” besmettelijkere Indische variante onder ongevaccineerden opdook… echter ook bij mensen die al meer dan een half jaar geleden ingeënt werden. In het laatste etmaal doken 5802 nieuwe gevallen op. Volgens de meest recente berichten telt Israël sinds het begin van de pandemie 918.237 infecties en 6.587 overlijdens.

Bron: Agenturen

Orban wil zich niet laten omkopen of chanteren

Escudo de armas de hungría austria-hungría bandera de hungría, húngaro,  bandera, país png | PNGEgg

Orban stelt voorwaarden voor de aanvaarding van EU-coronahulp. Tot op heden heeft de EU Hongarije’s plan voor de besteding van de EU-coronasubsidies niet goed gekeurd. Orban vermoedt dat de EU-commissie politieke druk op zijn regering wil zetten.

Orban heeft duidelijk gemaakt dat Hongarije geen steungeld uit het corona-heropbouwfonds zal aannemen als de EU dit van de afschaffing van de regenboog-kinderbeschermingswet laat afhangen. Dit werd in een decreet gegoten dat vrijdag in het staatsblad verschenen is. De EU is al weken aan heet uitpluizen hoe men wettelijk kan optreden tegen de Hongaarse wet, die volgens EU-bollebozen “zich richt tegen niet-hetero’s”.

De EU schuift de goedkeuring van het Hongaarse corona-heropbouwplan voor zich uit “wegens de politieke afkeuring van de Hongaarse kinderbeschermingswet”, zo vermeldt het decreet. Hongarije zal in verband hiermee slechts een akkoord accepteren in hetwelke “de EU-Commissie Hongarije geen voorwaarden stelt die niet geldt voor andere EU-lidstaten”.

De Hongaaarse kinderbeschermingswet krijgt bakken vol kritiek omdat het voor kinderen de toegang tot niet-hetero belevingsvormen verbiedt. Orban plant nu een volksraadpleging. (…)

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

De eerste en belangrijkste eigenschap van onze identiteit en menselijke waardigheid  ligt, zoals we vorige keer hebben aangetoond, in het feit dat we door God geschapen zijn naar Zijn Beeld. God laat ons delen in zijn eigen Leven door ons verstand en vrije wil te geven, nl. een bewustzijn, iets dat uniek is in het hele universum. Hiermee zijn we in staat Hem te kennen en op zijn uitnodiging in te gaan om te delen in Zijn Leven.  

Onze tweede eigenschap is: we zijn geschapen met een onverzadigbaar verlangen. Mens zijn is zonder ophouden verlangen.  We lijken op een bundeling van eindeloze verlangens. Hebben we een fantastische droom, dan zeggen we dat we voor de rest van ons leven volmaakt gelukkig zullen zijn, als we die kunnen verwezenlijken.  En we weten zelf dat het een illusie is, omdat we daarna weer naar iets anders verlangen. We moeten immers zeggen dat we verlangen zijn en niet zomaar dat we verlangens hebben. Als kind  kwamen we schreiend uit de moederschoot. Daar leefden we veilig geborgen en afgeschermd. Geluid, licht en aanrakingen werden gedempt. Dan kwamen we naakt ter wereld en werden rechtstreeks blootgesteld aan het felle licht, het harde geluid en directe aanrakingen. We weenden omdat we zo behoeftig waren en in niets voor onszelf konden zorgen.

Iets van dit schreiende kind blijven we heel ons aardse leven meedragen omdat we zelf nooit in staat zijn onze diepste verlangens te voldoen. Ons hart is te groot om ooit door iets op aarde helemaal voldaan te worden.  De reden hiervan ligt in  het feit dat God ons geschapen heeft naar zijn Beeld om eens volmaakt gelukkig te zijn in Hem. We zijn niet geschapen voor deze vergankelijke wereld. Deze wereld is geschapen voor ons en wij zijn geschapen voor het volmaakte geluk en eeuwige leven in God. We worden als het ware zoals een ijzer naar een magneet aangetrokken. In feite zijn al onze verlangens slechts verschillende uitingen van het ene Grote Verlangen naar God. We kunnen onszelf voorstellen met een heel grote V en daarin niets anders dan kleine v’s.  

De kunst van het leven bestaat er nu in dit te aanvaarden en er naar te leven. Het is een erkennen dat alle aardse waarden ons slechts op beperkte wijze kunnen voldoen. Dan kunnen we ook echt (beperkt) genieten. Daarom zegt Jezus in de zaligsprekingen: zalig gij die  arm zijt…, die nu honger lijdt…, die nu weent… (Lucas, 6, 20-22). Geniet (beperkt) van het leven, maar blijf dat schreiende kind in u koesteren, blijf die honger naar het absolute in uw hart bewaren, blijf uw arm en onverzadigd zijn erkennen en laat u niet misleiden door de illusie dat er ook maar  iets op aarde is dat u voor altijd en volmaakt gelukkig zou kunnen maken. Zorg er voor dat de diepste stroming in  uw leven niet geblokkeerd geraakt door u aan ’n aardse waarde te hechten alsof het uw hoogste goed zou zijn, want dan wordt  het een bedrieglijke  afgod. Het eerste gebod in de Bijbel is: God liefhebben boven alles. Het eerste verbod luidt: gij zult geen afgoden vereren. Jezus wil dat wij zijn vreugde ten volle in ons zouden bezitten (Johannes 17,13). We zijn voor niets minder geschapen dan voor het volmaakte Geluk, de oneindige Liefde van God zelf en het Eeuwige Leven met Hem. En al het andere, waar wij te zeer aan gehecht zijn, kan een belemmering, een afgod worden. Dit geldt niet alleen voor aardse rijkdom, bezit, geld, eer, macht, alcohol, drugs, seks… maar  ook voor de hoogste morele waarden, zoals de liefde van man en vrouw, de liefde van ouders tegenover hun kinderen enz. Dit alles blijven ondergeschikte waarden. Daarom zegt Jezus ook dat wie zijn  echtgeno(o)t(e), kinderen, ouders… ‘meer lief heeft dan Mij’, niet waard is zijn leerling te zijn (Mattheus 10, 37). Dit is geen uitnodiging  om de onderlinge  liefde te verminderen, integendeel, het is een aansporing om ons uiteindelijk doel voor ogen te houden en onze  liefde voor God te vermeerderen. Wanneer deze centrale cabine van de hoofdstroom in orde is, zullen we hieruit ook alle energie krijgen om de onderlinge liefde te vermeerderen. Jezus zegt: “Ik ben de wijnstok, gij de ranken. Wie in Mij blijft, zoals Ik in hem, die draagt veel vruchten want los van Mij kunt ge niets” (Johannes 15, 5).

Wanneer we dit oer-verlangen naar God in ons niet erkennen noch op de juiste wijze voeden, is het alsof de hoofdstroom uitvalt. Er komt een kortsluiting tussen ons diepste Verlangen en de vele beperkte verlangens.   We vluchten dan in de jacht naar kortstondig genot en hechten ons krampachtig vast aan voorbijgaande bevredigingen, die een steeds grotere onvoldaanheid achter laten.  En dit zoeken naar kortstondig genot kan in alles liggen. Sommigen worden zodanig in beslag genomen  door de zorg voor hun lichamelijke gezondheid dat het hun  ziekte wordt. Sommigen vluchten in drank, computerspelletjes, drugs, seks… een vlucht die hen niets anders oplevert dan de illusie van geluk én een verslaving. Wanneer iedere band met de diepste stroom in ons ontbreekt, spreken we van “existentiële frustratie”. Veel mensen zien geen zin meer in hun leven, ze weten niet voor wie of wat ze zich moeten inzetten. Hun geestelijke leegte wordt voor hen zo ondraaglijk, dat sommigen zelfs definitief willen vluchten en hun leven zelf beëindigen. Ze hebben geen kracht meer om te strijden. Zolang iemand zin ziet in zijn  lijden, zal hij blijven strijden, hoe groot het lijden ook is. Sinds de jaren ’70 van vorige eeuw hebben we duidelijk een spectaculaire toename kunnen waarnemen van een soort driekoppige draak: agressie, verslaving (obsessie), depressie. Je hebt geen wetenschappelijk onderzoek nodig om te zien hoe sterk de agressie in het openbare leven toegenomen is en blijft  toenemen. Hetzelfde voor de vele vormen van verslaving. En het duidelijkst is de depressie omwille van een pijnlijke geestelijke leegte, die nu bijna alom tegenwoordig is. Bovendien treden er voortdurend nieuwe vormen op waarvan steeds meer mensen het slachtoffer zijn: burn-out, chronisch vermoeidheidssyndroom… En de uitvoerige psychologische verklaringen hiervan zijn  niet in staat de geestelijke leegte op te vullen.

Wat kunnen we doen? Een deugdelijk innerlijk leven opbouwen. Positief onze liefde  tot God, Jezus, het Evangelie, Maria, de Kerk, de anderen versterken door gebed, meditatie, liturgie, sacramenten. Wat zuurstof is voor het fysisch leven, is gebed voor een menselijk, spiritueel leven. Negatief kunnen we de “koorts van het leven”, de jacht naar het aardse, de  verlangens naar vergankelijke waarden, de drukte en het lawaai verminderen en onszelf niet verliezen noch in grote vreugden, noch in zware tegenslagen. Gun uzelf de nodige innerlijke rust en stilte opdat de diepste stroom in uw leven zijn vrije, onstuimige loop kan gaan en ruim alle “afgoden” op.

Sommigen zullen het grondig oneens zijn met deze voorstelling. Voor Sigmund Freud met zijn verwrongen godsbeeld (en zijn volgelingen),  was/is een verwijzing naar God, naar het geloof of naar het gebed, een capitulatie. Voor ons is het een weg naar authentieke bekering. In een afzonderlijke bijdrage zullen we grondig afrekenen met deze hardnekkige en verstikkende “freudiaanse illusie”. Eerst willen we echter een schitterende illustratie geven van deze tweede eigenschap van ons mens zijn, nl. hoe ons hart onrustig is totdat het rust in God. We doen het aan de hand van de ommekeer die de heilige Augustinus zo levendig  beschreef.

P. Daniel

In Flitsen geven we een verslag van ons bezoek aan Sadad . In Het christendom sterft waar het geboren is handelen we nogmaals over de christenen in het Midden Oosten. Terwijl het orkest speelt …handelt over de ondergang van onze beschaving. En dit nog geeft weer een overvloed aan info over Syrië, corona, geopolitiek en Kerk.

Flitsen

Sadad: naaiatelier voor doofstommen

Eind vorige week nodigde Abouna Michaël, de jonge dynamische Syrisch-orthodoxe priester van Sadad ons uit. Hij wilde ons het naaiatelier laten zien. Sadad is een uitsluitend christelijk dorp met verschillende kerken en zonder moskee. Het wordt tweemaal in de Bijbel vernoemd (Numeri 34, 8 en Ezechiël 47, 16). Je ziet er ook geen gesluierde vrouwen of meisjes, zoals overal elders. We werden ontvangen door een joviale man, die de tweede verdieping van zijn huis gratis ter beschikking gesteld heeft voor het atelier. Hij is een handige kerel die allerlei kapotte toestellen en apparaten van de mensen repareert, allemaal gratis. De trap ligt vol met resten van afgedankte apparaten.  De tweede verdieping is een ruime zaal met vier ramen en veel licht.

Lees verder

Een hartslag tegen abortus

Dinsdag laatstleden dienden meer dan 20 abortusverstrekkers klacht in tegen de staat Texas om de recent goedgekeurde wet tegen abortus vanaf het moment dat een hartslag van het ongeboren kind geregisteerd wordt.  Gewoonlijk kan vanaf 6 weken zwangerschap een hartslag waargenomen worden.

Pin on Надо попробовать

In mei tekende Texas goeverneur Greg Abbot een zgn. hartslag abortuswet, waardoor de meeste abortussen vanaf het moment dat een hartslag kan waargenomen verboden worden.

Volgens CBN News kan nu eender wie, zelfs buiten Texas, abortusklinieken of wie ook hulp verleent bij een abortus nà zes weken zwangerschap, vervolgd worden.  Degene die de rechtszaak wint kan sommen tot USD 10.000 toegesproken worden.

Volgens een persmededeling van de Whole Woman’s Health Alliance, gebeuren 85% van de zwangerschapsonderbrekingen in Texas minstens zes weken nà het begin van de zwangerschap. (Texas Tribune)

Andere aanklagers zijn o.a. geloofsleiders, artsen en klinieken, vertegenwoordigd door Planned Parenthood en Center for Reproductive Rights.  Ook wordt aangevoerd dat deze wet tot “eindeloze rechtszaken” zal leiden.   Verdedigers van de anti-abortuswet zijn o.a. rechters en griffiers in Texas, de Texas Medical Board, Texas Board of Nursing, Texas Board of Pharmacy, de procureur-generaal en Mark Lee Dickson, directeur van Right to Life East Texas. Een citaat van Dickson: “Het enige wat nog belachelijker is dan de rechtszaak is het feit dat we hier in Texas mensen hebben die vechten om een einde te maken aan het leven van ongeboren kinderen…”

De nieuwe abortuswet zal op 1 september 2021 in kracht treden. 

Over 20 Abortion Advocates Sue Texas to Stop Heartbeat Abortion Ban