Quo vadis, Syria?

Terwijl de nieuwe Amerikaanse president in eigen land meer dan genoeg problemen heeft om zijn dagen niet in ijdelheid door te brengen, wordt er druk gespeculeerd over de buitenlandse koers die de VSA zullen varen.

Bv. Syrië. Wat met de Amerikaanse troepen in Syrië en, in het verlengde, in Irak? In beide landen beschikken ze niet over een ‘verblijfsvergunning’ van de resp. regeringen. Integendeel. Recent nog voelde senator Rand Paul de nieuwe buitenminister Anthony Blinken aan de tand. Senator Paul herinnerde Blinken aan diens rol bij de Amerikaanse “regime change” plannen in het M.O. en Noord-Afrika, m.n. Blinkens rol bij de NAVO tussenkomst in Libië in het jaar 2001 en diens steun aan de militaire invasie van Irak in 2003.

Senator Paul deed nog eens fijntjes uit de doeken dat de voormalige president Obama 250 miljoen dollar besteedde aan de training van … 60 “rebellen” – m.a.w. weggegooid geld. En hij vroeg zich of waarom Blinken de Syrische “rebellen” zou steunen wetende dat deze jihadisten zijn zoals al-Nusra (al-Qaeda).

“Regime change??? U weet tot wat dit geleid heeft in Libië, in Irak…!!! Iedereen heeft het nu hier over Iran, Iran, Iran… Wie is hun beste vriendje momenteel? … Irak!!! “

Ondertiteling en vertaling via icoontjes onderaan

Anthony Blinken vertegenwoordigt het Amerikaanse politieke en ideologische standpunt dat zij de wereld moeten en zullen leiden. Is het niet goedschiks, dan maar kwaadschiks.

Het lijkt wel een Strategobord waarbij echter échte mensen gedood worden.

Military Situation In Syria On January 21, 2021 (Map Update)

Ziet het ernaar uit dat de VSA Syrië binnenkort zullen verlaten? Een groot Amerikaans militair konvooi met wapens en logistieke bevoorrading, begeleid door helikopters in de lucht, kwam donderdag via de door de SDF (Koerden) bewaakte grensovergang met Irak Syrië binnen. Duidelijk antwoord op de brief van de Syrische regering aan de Veiligheidsraad van de VN waarbij de onmiddellijk terugtrekking van Amerikaanse troepen geëist werd.

Lees verder

Lauren Southern presenteert: “Farmlands”

Verwijzend naar ons vorig artikel, waarbij – in het bruggetje – vermeld werd dat een Canadese journalist(e), de naam werd angstvallig verzwegen (… lees ook de reacties onderaan het artikel) vermits het om Lauren Southern gaat, die in het politiek correcte Westen uitgespuwd wordt, kan u hieronder de genoemde documentaire bekijken over de plaasmoorde in Zuid-Afrika, die zij met haar opnameploeg in 2018 gedraaid heeft.

De poco wereld kijkt weg: een blanke kan immers geen slachtoffer zijn van racisme. “Professoren” – quasi zonder uitzondering links georiënteerd- vinden de aandacht die het VB en ook de N-VA eraan besteden fel overdreven want “ze drijven op de fata morgana van een geordende, welvarende en op segregatie gebouwde apartheidsstaat.”

“Wij hoeven het blanke ‘broedervolk’ in de zuidelijke punt van Zuid-Afrika niet te verdedigen, alleen al omdat de Zuid-Afrikaners geen broeders en zusters zijn.” zo schreef professor Yves TSjoen (UGent) in Knack.

Lauren Southern behaalde met de documentaire een prijs in Australië en opende de ogen van menigeen. De Australische ABC-zender besteedde er vervolgens ook aandacht aan:

Waarschuwing: word geen minderheid in eigen land!

Voortrekkersmonument

Naar aanleiding van het bezoek van de Zuid-Afrikaanse ster Steve Hofmeyr aan Vlaanderen en Nederland had VBTV een gesprek met hem en de initiatiefnemers, de Europese parlementsleden Gerolf Annemans en Olaf Stuger van de Nedrlandse PVV. Het voornaamste doel van het bezoek van Hofmeyr aan Europa was de aandacht vestigen op het aanhoudende fenomeen van ‘plaasaanvalle’ (boerderijaanvallen) en ‘plaasmoorde’ op de Afrikaner boerengemeenschap in zijn land. Tegelijk had Steve Hofmeyr een waarschuwing uit Afrika mee voor ons:

‘Word geen minderheid in eigen land.’

Degenen die Afrikaans moeilijk verstaan kunnen de ondertiteling en eventuele vertalng naar het Nederlands inschakelen:

Gerolf Annemans vertelt over de ontmoeting van Zuid-Afrikaans zanger, acteur en cultuuractivist Steve Hofmeyr in het Europees parlement en het fenomeen ‘plaasmoorde’:

En dit is de inleidende video over de film waarvan sprake in bovenstaand gesprek met Gerolf Annemans: Treurgrond. Hoe toepasselijk kan een titel zijn…

De problemen in Zuid-Afrika zijn niet direct gerelateerd aan de teelt van gewassen of de veehouderij. Het heeft te maken met misdaad. Boeren in Zuid-Afrika worden namelijk op grote schaal vermoord. Al jarenlang.

‘Plaasmoorde’
De zogeheten plaasmoord (meervoud plaasmoorde) is een Afrikaans woord dat letterlijk erfmoorden betekent. Het betreft moorden op voornamelijk blanke boeren in Zuid-Afrika. Al sinds het afschaffen van de apartheid in 1990 zijn dergelijke misdaden bijna aan de orde van de dag.

Even wat cijfers op een rij. In de misdaadstatistieken van 2018/2019 zijn in totaal 47 boerderijmoorden opgenomen en 41 ‘incidenten’. Er werd gemiddeld elke dag een boerderij aangevallen en bijna elke week een boer (of zelfs heel gezin) vermoord. De boerenbevolking in Zuid-Afrika is in de afgelopen 2 decennia al ongeveer de helft gekrompen tot 30.000 boeren, mede doordat veel blanke boeren uit angst zijn geëmigreerd.

Landjepik
Volgens de blanke boeren zit er een politieke motivatie achter de vele moorden. Zo wordt er gewezen naar de corrupte Zuid-Afrikaanse ANC-regering die de grondwet wil wijzigen, zodat zij grond kunnen onteigenen van boeren om dit vervolgens terug te geven aan de niet-blanke bevolking. Bij deze vorm van landonteigening is er geen sprake van financiële compensatie.

De Zuid-Afrikaanse regering doet er echter al jaren over om dit beleid door te voeren in de grondwet. Daarom neemt een deel van de donkere bevolking het heft in eigen handen, zo stellen althans de blanke boeren. Er wordt gezegd dat de moorden en gewelddadige overvallen gebruikt worden om blanke boeren af te schrikken. De Zuid-Afrikaanse regering wil echter niet spreken van gerichte moorden op boeren en spreekt van ongerichte roofmoorden. De blanke boerenbevolking is een andere mening bedeeld, omdat van roofmoorden op de plaats delict meestal geen sprake is. (2.1.2020 …)

In de loop van ons bestaan hebben we herhaaldelijk de plaasmoorden, de discriminatie op allerlei gebieden, zelfs van de taal, het Afrikaans, en de genocide op de blanke bevolking aangeklaagd.

Quo vadis, Syria?

In Merkelland wil men eigenlijk de ongure elementen, zgn. vluchtelingen, die daar de samenleving verrijken met hun oudvertrouwde bezigheden, de deur wijzen. Eigenlijk. De Länder, de gewesten dus, zijn de criminele Syriërs – (wie had nu kunnen denken?) moordenaars, verkrachters, kortom criminelen, liever kwijt dan rijk. De uitwijzingsstop der Syriërs zou moeten versoepeld worden, heet het. De binnenministers van SPD en de Union zijn het erover eens dat uitwijzingen van gevaarlijke misdadigers zou moeten toegestaan worden. Zou. Echter… iets plannen en het vervolgens uitvoeren is in het door de erfzonde geplaagde Duitsland een ander paar mouwen. Voorlopig zou de uitwijzingsstop nog de volgende zes maanden gehandhaafd blijven… iets wat quasi automatisch zal omgezet worden in een jaar. Ze gaan deze zomer nog eens kijken wat er mogelijk is… “Ze hebben immers momenteel geen gesprekspartner in Syrië”... Maar de wil is er, ja hoor, zonder enige twijfel, ook wat betreft de lieverdjes uit Afghanistan. De rotte appels moeten weg… terug naar hun eigen zandbak… uiteindelijk… Ze kunnen het immers niet aan de Duitse belastingbetaler uitgelegd krijgen dat zware criminelen nog de status van “vluchteling” blijven behouden. Tenslotte geraakt ook de verdraagzaamheid van de Duitse Gutmensch opgesoupeerd. Echter… Het federale buitenministerie vindt dat er momenteel in Syrië geen enkele regio is waarheen vluchtelingen zonder risico kunnen terugkeren. Niet alleen legt Assad nog elke ochtend een “rebel” tussen zijn boterham, maar bovendien kan zijn luchtmacht op elk moment eender waar in het land toeslaan… Met uitzondering van de gebieden die onder de bescherming van de Koerden/VSA of de Turken vallen. Daar is naar verluidt alles peis en vree. Tot zover de berichten uit het grote sprookjesboek van Baron von Münchhausen.

De baas van Pro Asyl, Günter Burkhardt, wil dat “alle Syriërs voor eeuwig en altijd bescherming krijgen”. Alle… Volgens officiële statistieken leefden er eind 2018 745.645 Syriërs in Duitsland. 95% van de asielaanvragen worden goedgekeurd. Hoeveel er vandaag wonen weten wij niet. Naar schatting 1 miljoen. Tenslotte zitten er ook nog een groot aantal onder de radar. In de eerste 10 maanden van dit jaar vroegen nog 33.230 mensen uit Syrië een asielaanvraag in Duitsland. (…) Slechts een klein percentage “verdient” zijn brood met werken.

De VSA willen de sancties, vervat in de Caesar Act, uitbreiden tot andere nationaliteiten die op de een of andere manier met de Syrische regering samenwerken en/of de bevolking helpen nog voor Biden de eed zal afleggen op 20 januari. Hiermee wordt vooral Rusland bedoeld maar telt evengoed als waarschuwing voor iedereen die het overweegt economische relaties met Syrië te herstellen. (…)

Zoals de buurlanden. Jordanië durfde om die reden zelfs geen afgevaardigde te sturen naar de grote vluchtelingenconferentie die in Damascus op poten gezet werd. Nochtans hebben ze daar ook hun buik vol van de Syrische vluchtelingen. Zoals in Libanon werken die immers ‘in het zwart’ voor een habbekrats en nemen op die wijze de job weg van een belastingbetalende Jordaniër, resp. Libanees.

De regionale luchthaven van Qamishli (al-Hasakah) zal de vluchten naar Beiroet hervatten zodra de mogelijkheid van een coronatest én een bankfiliaal geïnstalleerd zijn. Deze luchthaven is van belang voor expats en om de vlotte terugkeer van vluchtelingen naar hun eigen regio mogelijk te maken. In maart werd alle commerciële burgerluchtvaart in Syrië stopgezet wegens de coronacrisis. Na de heropening van de internationale luchthaven van Damascus zullen stilaan alle regionale luchthavens – Latakia, Aleppo… – ook opnieuw operationeel worden. (…)

Lees verder

Planeconomie volgens Alain Maron (Ecolo)

Heeft Brussel nood aan nog meer biodiversiteit???

De groene minister van Leefmilieu in Brussel, Alain Maron (Ecolo), had ambitieuze plannen: hij wou dat Brussel in de komende maanden en jaren ‘landbouwgrond zou kopen in Vlaams- en Waals-Brabant’. Zo wil hij de ‘biodiversiteit behouden’, ‘lokale landbouw’ bevoordelen en meteen ook ‘een deel van de Brusselse bevolking voeden’.
Dat kondigde Maron, die in de coronacrisis ook al een opvallende rol speelde door uit te halen naar de kritische Nederlandstalige ziekenhuizen in Brussel, aan op LN24. ‘Het Brussels Gewest zal die gronden ter beschikking stellen van de boeren, met als doel korte circuits op te bouwen. De discussies zijn bezig’, zo stelde Maron.

De discussies waren vooral bezig op het politieke forum. En de Vlaamse boeren lieten zich ook niet onbetuigd. Zij kampen met een verstedelijking én de groene regeldrang die hen het leven zuur maakt en de grondprijzen de hoogte injaagt. Ook vanuit de gewesten, Vlaanderen zowel als Wallonië, werden de plannen neergesabeld. La Libre Belgique: “Sur quel continent, dans quel siècle, dans quel régime politique Alain Maron vit-il, ou souhaite-t-il vivre ? Le ministre bruxellois de l’Environnement (Écolo) a annoncé que la Région bruxelloise allait acheter des terres agricoles en Brabant wallon et flamand afin de préserver la biodiversité et favoriser une agriculture locale qui pourrait nourrir les Bruxellois.”


‘Op welk continent, in welke eeuw en onder welk politiek regime leeft Alain Maron, of wenst hij te leven? (…) Zijn voorstellen getuigen van een verbazingwekkend gebrek aan kennis over de landbouwsector. (…) Zijn politieke manier van denken verwijst naar een planeconomie het betere communistische regime waardig.’

Nadat Maron er een nachtje wakker van gelegen had moest hij kleintjes toegeven dat hij het weliswaar goed bedoeld had, echter… we hebben het allemaal mis begrepen…

Acheter des terres agricoles en Flandre et en Wallonie : le ministre bruxellois Alain Maron présente ses excuses

Wij hebben sterk het vermoeden dat hij zich liet inspireren door “Het gezin van Pamela“…

Alain Maron was niet aan zijn proefstuk. Tussen twee drukke wegen wil hij een strook met graansoorten laten beplanten. Brusselse bio.

“Cultiver des céréales entre deux bandes de voiture en plein Saint-Gilles? Le ministre bruxellois Alain Maron porte ce projet étonnant qui suscite l’incrédulité sur la toile.

L’avenue du Roi, par exemple, verra son allée centrale se transformer en champ de céréales, qui serviront à faire du pain qui pourra être cuit dans le four communautaire qui y sera installé! C’est le type d’action concrète que j’entends soutenir.” Ce tweet d’Alain Maron, ministre bruxellois de l’Environnement et du Climat, a affolé la toile. Planter des céréales en pleine ville, en pleine pollution?  Lees meer…

Quo vadis, Syria?

Opnieuw een verslag over en uit het inmiddels doodgezwegen Syrië. Maria Zakharova, woordvoerster van het Russische buitenministerie, benadrukte nogmaals dat de westerse sancties zwaar wegen op Syrië, zowel wat betreft de wederopbouw als hulp aan de noodlijdende bevolking. Zij gaf meer uitleg over de geplande internationale vluchtelingenconferentie van 11 en 12 november in Damascus. Rusland nodigde de buurlanden en relevante VN-instellingen uit in de hoop dat ze positief zullen reageren. Zij toonde zich in naam van de Russische regering bezorgd over de aanvallen van ISIS in de al-Jazeera regio (prov. al Hasakah) en de aanwezigheid van ISIS-cellen in oost en centraal Syrië. (…)

Gleb Desiatnikov, Russisch ambassadeur in Jordanië, bevestigde dat de b.g. internationale vluchtelingenconferentie voornamelijk over humanitaire problemen zal gaan met het oog op het repatriëren van vluchtelingen naar hun vaderland – iets wat de poco geruchtenmolen wil verdacht maken opdat er geen internationale steun verstrekt zal worden. In Moskou staat de vrijwillige terugkeer van Syrische vluchtelingen hoog op de agenda. (…) Een probleem waarvan de buurlanden zo snel mogelijk vanaf willen, vooral dan in Libanon.

De Tsjechische journaliste, Marketa Kotilova, herhaalde in de Slovak Postoy de beschuldiging aan het adres van de Turkse regering die oorlogsmisdaden in Syrië bedrijft of aanmoedigt door de onverhulde samenwerking met terroristen zoals al-Qaeda (HTS) en ISIS, om de eigen agenda – uitbreiding van het Turkse grondgebied, verdrijving van de Koerden, chantage van de EU-lidstaten i.v.m. de vluchtelingen – te verwezenlijken. Zij klaagde tegelijkertijd de laffe houding van de EU aan die de Turkse agressieve autoritaire praktijken duldt en/of negeert. (…)

Een meerderheid van de Algemene Vergadering der VN herhaalde bij stemming een resolutie die de terugtrekking van de Israëlische bezetting eist van de gehele Syrische Golanhoogte tot aan de grens van 4 juni 1967, als implentatie van de relevante resoluties van de Veiligheidsraad. 142 lidstaten stemden voor, de VSA en Israël tegen, 19 onthielden zich. Dit volgens het principe dat het grondgebied van een ander land niet door geweld mag verworven worden, volgens internationaal recht, het VN Charter en de 4de Conventie van Genève (1949). (Lees meer…)

Pakistan stuurde een vliegtuig met medische hulp, zowel medicijnen, medische apparatuur als beschermend materiaal om het coronavirus te bestrijden. Naar verluidt was het de grootste lading, 25 ton, medische hulp sinds het uitbreken van de coronacrisis. (…)

Lees verder

Quo vadis, Syria?

We beperken ons vandaag tot twee gebeurtenissen die, bij grote uitzondering, de internationale media bereikten: de aanval op de gasleiding, die voor een groot gedeelte de elektriciteitsvoorziening in Syrië lam legde én de afsluiting van drinkwater door het Turkse huurlingenleger, al dan niet met de ondersteuning van het Turkse leger.

Beide zaken waren geen alleenstaand feit. Het verschil zit ‘m hier in dat er eindelijk heftig geprotesteerd werd bij de hoogste mondiale instanties. En dat het protest aandacht kreeg… omdat ook Koerden en vluchtelingenkampen zonder water zitten.

Sinds het begin van de zomer heeft onze redactie herhaaldelijk het afsluiten van het drinkwater gemeld; niemand scheen zich erom te bekommeren dat ca. 1 miljoen mensen midden in de coronacrisis, bij bijzonder hoge temperaturen, verstoken bleven van water.

Dr. Bashar al-Jaafari, Syrisch permanent vertegenwoordiger bij de VN-Veiligheidsraad, heeft bij de VN-baas Antonio Guterres aangedrongen om onmiddellijk in te grijpen bij het onmenselijke afsluiten van drinkbaar water voor meer dan 1 miljoen Syriërs in en rondom Hasaka stad. Al-Jaafari telefoneerde op 21 augustus met Guterres over de catastrofale situatie en benadrukte dat het ontzeggen van water niet alleen een oorlogsmisdaad maar bovendien ook een misdaad tegen de mensheid is. Op de dag van het telefoontje was het water al tien dagen ononderbroken afgesloten van het Allouk pompstation en de waterputten/bronnen die deze regio irrigeren.

Het Allouk pompstation bevindt zich ten oosten van Ras Al-Ayn, dichtbij de Syrisch-Turkse grens; het behelst 30 putten/bronnen met een debiet van 200 m3 per uur. Het water wordt naar Hasaka gepompt door een pijpleiding van 70 km lengte. Sinds de Turkse bezetting wordt het oppompen en doorstromen van het water gedurende langere periodes stopgezet; meer dan een miljoen burgers én hun landbouwgronden zitten dan zonder water. Al-Jaafari stelde dat het Turkse huurlingenleger de watervoorziening misbruikt als een chantagewapen en vorm van strafmaatregel tegen de burgerbevolking omdat deze de Turkse bezetting niet schijnt te waarderen. Hij herinnerde Guterres aan de officiële brieven die hij aan de VN en de Veiligheidsraad hieromtrent gestuurd had op 31 mei en de Syrische verklaringen bij de Veiligheidsraad, de laatste daterend van19 augustus. Al-Jaafari stelde dat Syrië op een spoedig antwoord wacht, wacht, wacht… Guterres antwoordde dat hij op de hoogte is van de situatie in Hasaka en dat hij het VN-team in Syrië en de speciale afgevaardigde Geir Pedersen gevraagd heeft “de nodige maatregelen” te nemen om de kritische situatie zo snel mogelijk op te lossen en humanitaire hulp aan de betrokken burgers te bezorgen tot het Allouk pompstation weer in werking is… Hij zou contact opnemen met de Turkse regering en “andere partijen”… Hij zal Pedersen opdragen het probleem te bespreken met de afgevaardigden van de VSA, Rusland, Turkije in Genève tijdens en in de rand van de vergadering van het grondwetscomité voor Syrië.

Ook Ignatius Aphrem II, hoofd van Universele Syrisch-Orthodoxe Kerk, schreef een brief een Guterres, om aan te dringen op actie vanuit de VN:

Image

Allemaal tezamen – dank u, mijnheer Guterres. Dank u voor… noppes.

De Syrische regering daarentegen heeft in samenwerking met de plaatselijke overheid en welzijnswerkers in Hasaka de inzet van watertanks opgedreven. Aan de bevolking van Nafasha en al-Himmeh-projecten worden dagelijks 300.000 liter water bezorgd; voor huishoudelijk gebruik werden ondiepe waterputten gedolven in de straten. De Syrische Rode Halve Maan wordt nog steeds de toegang ontzegd aan het Allouk pompstation. (…)

Dit is echter niet de enige manier dat Turkije water ontzegt aan de Syriërs. Ook in Irak trekt men al jaren aan de alarmbel.

De Iraakse parlementaire Waterbeheer-commissie beschuldigt Turkije ervan oorlog tegen Irak te voeren d.m.v. het water dat vanuit Turkije naar Irak stroomt. Of duidelijker: door het water tegen te houden en op die wijze voor een alarmerende lage waterstand te zorgen met bijgevolg een watertekort in Syrië en Irak. Dit in een periode dat de regenval beperkt bleef tot de helft van verleden jaar. De boeren zien hun broodwinning in gevaar; landbouwgronden drogen uit, oogsten leveren te weinig rendement, de honger loert om de hoek. (…) En… een exodus van armoedevluchtelingen…

Via een geheel van geplande, onder constructie en bestaande irrigatieprojecten en hydro-elektrische dammen controleert Turkije het waterdebiet van de Eufraat en Tigris naar Syrië en Irak.

Erdogan heeft niet alleen geen oog of oor voor de verzuchtingen van Irak en Syrië; bovendien wil hij zijn megalomane plannen doorvoeren zonder rekening te houden met de eigen bevolking, met de archeologische geschiedenis, met de verdwijning van hele dorpen en landbouwgronden. Hasankeyef, zo’n 12.000 jaar oud, wordt onder water gezet:

De “mogelijke” terroristische aanslag op de gas pijplijn was wereldwijd een nieuwsfeit. Niet dat men zo ver ging om hulp aan te bieden… De minister van informatie stelt dat deze ontploffing noch spontaan, noch een door ongelukkig toeval ontstond, maar wel als middel om druk te oefenen op de regering. Een goede verstaander weet dat in Genève de besprekingen van de protagonisten i.v.m. een nieuwe Syrische grondwet herbegonnen zijn.

Afsluitend: we vernemen net dat sinds gisteren namiddag er terug leidingwater naar Hasakah stroomt. Kunnen het niet nagaan vermits een “hogere macht” onze normale nieuwsverstrekking blokkeert. We weten dus niet of het waar is, zo ja, wat het debiet is, of de toevoer met mondjesmaat geopend en toegedraaid wordt… Onze pronostiek in het geval dat er terug water naar Hasakah stroomt: de chantage heeft gewerkt – er zal wel iets “in ruil” gegeven zijn. Voor hoe lang er terug water mag stromen? Hangt af van het zoenoffer en de moordlust van het Ottomaanse huurleger. (…)