Quo vadis, Syria?

Wordt Syrië geen vrede gegund? Langs drie kanten onder vuur. In het noord-oosten door het huurlingenleger van Turkije, in het noorden de al-Qaeda terroristen van HTS (Hay’at Tahrir al-Sham, in de provincie Idlib onder de beschermingsparaplu van Turkije en de Moslimbroeders die al-Nusra financierden via Qatar en in het zuid-oosten door Israël, dat ondanks de regeringswissel de meedogenloze vervolging voortzet, op gang gebracht door Netanyahu, oogluikend goedgekeurd door de VN. Komt daarbij dat de Koerden er geen bezwaar tegen hebben dat het VSA leger de oogsten en olie in beslag nemen, waardoor zowel brood als brandstof peperduur geworden zijn en de bevolking in regeringsgebied hiervan het slachtoffer is.

De opvolging van de militaire inzet voor een zgn. proactieve en etnisch-religieuze oorlog tegen de pro-Iran paramilitaire milities in Syrië (Libanese Hezbollah en de Quds milities van de Pasdaran van Teheran) is nu in de handen van de voormalige stafchef van het IDF (Israeli Defense Forces) , Binyamin Gantz, (Benny voor de vrienden), de leider van de Blauw & Wit Partij (Kakhol Lavan), die als defensieminister de continuïteit vertegenwoordigt tussen de voormalige Netanyahu en de huidige Naftali Bennet-regering.

Degenen die verwachtten dat Israël de koers i.v.m. Syrië zou veranderen werden onmiddellijk teleurgesteld. De luchtaanvallen gaan onverminderd voort: deze week niet minder dan drie.

En de VN zijn opvallend stil. Slechts een resolutie die de voortdurende bezetting van de Syrische Golanhoogte aanklaagt, mag de volgzame schapenkudde heel even doen opzien.

Wil de Biden regering de nucleaire afspraak met Iran wel hernieuwen? Zelfs de grootste naïeveling zal eraan twijfelen. Ganz, de brug tussen de Israëlische en Amerikaanse zionisten, Ganz met zijn postgraduaat masterdiploma van de US National Defense University, met als doelstellingen: “Educating, Developing and Inspiring National Security Leadership” (Opleiding, ontwikkeling, inspiratie leiding der nationale veiligheid).

Nadat hij de rang van majoor generaal (de tweede hoogste rang in het Israëlische leger) kreeg, bekleedde hij de commandopost van de Judea & Samaria divisie tussen 2000 en 2002, de tweede intifada. Na enkele belangrijke binnenlandse posten tussen 2007 en 2009, werd hij naar de VSA gestuurd als militaire attaché. In 2013 werd hij met Commander of the Legion of Merit-onderscheiding (VSA) beloond. Op 17 mei 2020 werd hij door Netanyahu, na een akkoord tussen Likoed en de Blauw & Wit Partij, benoemd tot Israëls defensieminister en op 13 juni 2021 door Bennet.

De politieke geschiedenis van Ganz lijkt als twee druppels op het ondernemerschap van Michael Federmann, eigenaar van de internationale holding Elbit System, Israels belangrijk defensie bedrijf, dat meer dan behoorlijk winst kon boeken dankzij de nationale militaire strategie i.v.m. drones. Iemand die over lijken gaat maar die er desondanks in slaagde erkenning van de Britse koningin te krijgen en een liefdadigheidsonderscheiding van de B’nai B’rith Masonic Zionist loge in Washington (https://www.bnaibrith.org/)

http://www.stichtingargus.nl/vrijmetselarij/bnaibrith_en.html

Dat laatste was niet bepaald moeilijk: zelfs de paus kreeg een prijs voor geleverde diensten: hij stelde immers de niet-erkenning van Israël gelijk met antisemitisme:

De B’nai B’rith loge heeft connecties tot in de hoogste politieke kringen, zowel bij de VN als in de VSA. Ook in het Witte Huis:

Het dubbel-verzegelde verbond van de zionisten met de soenni-moslims, hernieuwd tijdens de Trumptijd en het Abraham Pact, dat tegens een einde maakte aan de eerder diplomatische dan echte schermutselingen tussen Tel Aviv en de Golf staten, maakten Israël tot vijand van de sjiietische moslims, zoals deze van Iran en ook van de gematigde Alawieten van Assads Ba’th partij in Syrië. Daarom is er weinig of geen hoop dat het IDF zal ophouden Syrië aan te vallen.

Ondanks het gedrag van een schurkenstaat, zoals recent nog bewezen tijdens de zoveelste Gazacrisis uitgelokt door provocaties bij de Palestijnse inwoners van Jeruzalem (uit-huis-drijvingen) heeft Rusland de aanvallen op Syrische grondgebied geduld. Israël is in feite een onmisbare partner van Rusland in de Mid. Zee, in contrast met de russofobische vijandschap van de NAVO, van de EU en de VSA. Nochtans werd er enkele dagen geleden ook onderhuids melding gemaakt dat Rusland niet wil dat Israël Syrië verder gaat ontwrichten. Dit zou blijken uit een bericht in de Asharq al Awsat, dat “volgens Russische bronnen” Washington niet langer Israëls aanvallen zonder meer zou goedkeuren. Naar verluidt zouden Rusland en Israël een “deconflicting mechanisme” hanteren, wat meer dan waarschijnlijk het geval is. Rusland wil dat Israël mogelijke bedreigingen in Syrië meldt, zodat Rusland deze kan “uitschakelen” i.p.v. zelf het recht in handen te nemen en “pro-actief” toe te slaan met slachtoffers als gevolg.

Veterans Today

Bidden voor Libanon

Thought for the Day – 24 July – The Memorial of St Charbel of Makhluf –  AnaStpaul

Een rozenkrans voor Libanon. Vandaag, op de feestdag van de h. Charbel, een Libanese heilige, wordt het bidden van de noveen afgesloten en wordt op initiatief vanuit het Vaticaan internationaal een rozenkrans gebeden om 18.30 u. Na de ontmoeting van de paus met de christelijke gemeenschappen in Libanon (1.7.21) werd een internationale bidbeweging opgericht om vrede en redding af te smeken bij de Heer. Alle Libanezen in den vreemde worden opgeroepen gedurende 33 dagen de rozenkrans te bidden, op hetzelfde tijdstip, nl. 19.30 u (Rometijd), tot 4 augustus, trieste verjaardag van de explosie in de haven van Beiroet. Vanzelfsprekend kan en mag zich iedereen hierbij aansluiten.

Elke dag zal er op de speciaal hiervoor opgerichte webstek – www.33jours.com – een speciale intentie voorgesteld worden om Libanon uit de miserie te halen. Bv. het herstel van de economische en politieke situatie, of voor de armen, voor de medische zorgverleners, voor de kinderen. Kortom: het is een smeekbede voor een mirakel!

Vandaag, om 18.30 u Rometijd, feestdag van de heilige Charbel, zal de rozenkrans “live” uitgezonden worden vanuit Rome. U kan die d.m.v. onderstaande videoverbinding volgen.

Wie was nu die heilige Charbel? Volledige naam: Charbel Makhlouf. Gedoopt met de naam Youssouf Antoun (Jozef Antonius). Geboren op 8 mei 1828 te Beqaa Kafra, het hoogste dorp van Libanon. (Google kaart). Het dorp wordt quasi omringd door getuigenissen van het christendom: in het oosten Sint Hawchab (Eusebius), in het westen Sint Moura (Mar Moura) in het zuiden Sint Saba en in het noorden O.L.Vrouw. (zie video’s onderaan) En als kers op de taart het klooster, resp. begraafplaats-heiligdom van de H. Charbel.

File:Bekaa kafra location in lebanon.jpg - Wikimedia Commons

Zijn familie bestaat uit eenvoudige, gelovige, hard werkende mensen. Zijn vader is boer; een van diens zussen is kloosterzuster; daarnaast heeft hij nog twee ooms die monnik zijn. op 23-jarige leeftijd wil ook hij monnik worden. Bij het afscheid zou zijn moeder hem gezegd hebben: “Als je geen góede religieus wilde worden, zou ik zeggen: Jongen, kom naar huis. Maar ik besef nu dat de Heer je vraagt in zijn dienst. En in mijn verdriet van je gescheiden te zijn, doe ik een stap terug en zeg ik je: Moge Hij je zegen, mijn jongen, en een heilige van je maken.” Een moeders wens geschiedde…
Hij treedt toe tot het Maronitische Onze-Lieve-Vrouweklooster te Maifuq en neemt de kloosternaam aan van Charbel naar een heilige uit de eerste eeuwen van het christendom († 101; feest 29 januari).


Enige tijd later verhuist hij naar het verder afgelegen St-Maronklooster te Annaya. In 1851 legt hij zijn eeuwige geloften af en in 1859 wordt hij priester gewijd. Zestien jaar lang woont hij in de kloostergemeenschap. De laatste drieëntwintig jaar trekt hij zich verder in de eenzaamheid terug om het leven te leiden van een kluizenaar. Toch weten ook daar de mensen hem te vinden. Dat gaat na zijn dood ( hij wordt tijdens de misviering van 16.12.1898 plotseling ziek en overlijdt op kerstavond 1898) onverminderd door: men komt bidden op zijn graf en vraagt om zijn voorspraak in de hemel voor allerlei noden en problemen. U ziet nu beelden van Annaya:

Na zijn dood zouden zowel gelovigen, die aan zijn graf kwamen bidden, als ongelovigen gedurende 45 dagen lichten gezien hebben over de begraafplaats. Omwille van deze raadselachtige gebeurtenissen werd hij drie maanden na zijn begrafenis opgegraven en wat bleek? Hij lichaam bleek helemaal intact te zijn. Daarop werd hij in een kist met een glazen deksel gelegd. Gedurende 27 jaar kwamen mensen hem groeten en bij hem bidden. Naar verluidt zouden er verschillende onderzoeken naar het fenomeen van zijn intacte lichaam gebeurd zijn. Niemand had er een verklaring voor. Daar stopt het raadsel niet mee: het lichaam zou een serumachtige substantie uitzweten, de kleding, de doeken die hem bedekte, het hoofdkussen… moesten zelfs 2x/ week verwisseld worden. Er werden genezingen gemeld door contact met deze doeken. En in 1950 nam het fenomeen zelfs uitbreiding: uit een steen in de muur waarachter de kist van de H. Charbel zich bevond kwam een zelfde vocht. De kist werd eruit gehaald en men kon vaststellen dat de oorsprong van dit vocht Charbels lichaam was. Nadien werden er talrijke mirakels hem toegeschreven.

In 1952 werd het lichaam officieel uit het graf gehaald: het lichaam was nog steeds intact. Een onderzoekscommissie werd opgericht. Charbel werd zalig verklaard. In 1976 werd het graf opnieuw geopend. Ditmaal was het lichaam ontbonden; slechts het geraamte bleef over. Charbel werd heilig verklaard in 1977. Wie geïnteresseerd is, kan hier een volledige, weliswaar oude zw-w film van 1u43′, over het leven van de h. Charbel bekijken (Arab./Franse ondertit.)


Dat het bidden van een rozenkrans de miserie in Libanon niet kan oplossen is ons duidelijk. We willen echter wel graag een stukje van het christelijke verleden van het M.O., m.n. van Libanon meegeven, iets wat hier in de westerse landen dikwijls “vergeten” of genegeerd wordt.

Beelden uit het H. Maronklooster waar Charbel zijn geloften aflegde. De heilige Maron was de oprichter van de Maronitische Kerk en lag mee aan de basis van de kerstening van Syrië en Libanon.

En dit zijn beelden uit het klooster, resp. heiligdom van “Saydet El Hazineh”, O.L.Vrouw der Smarten, gebouwd op de restanten van een heidense tempel, één der eerste getuigenissen van de christelijk-Maronitische aanwezigheid in Libanon:

En dit is dan de rauwe werkelijkheid, waarvoor inderdaad een mirakel meer dan nodig is:

Ons contact in Libanon, die omwille van veiligheidsredenen recent verhuisde van Tripoli naar een dorp in het noorden werd op straat aangevallen… gewoon omdat hij een plastic zakje droeg met zijn strandspullen – een handdoek, een natte zwembroek, zonnecrème – … dat men wilde roven.

Ongevoelige media. Reuters vond het nodig kenbaar te maken dat de Libanese bevolking “vegetariër” geworden was… Alsof dit een eigen keuze was. Als men geen vlees meer kan betalen, wat blijft er dan?

Armoe en honger maakt vindingrijk. Terug naar basisvoeding, zonder import, terug naar kleinschaligheid zonder te veel tussenhandel en/of transportkosten:

Frankrijk wil opnieuw aan de touwtjes trekken:

P.S.: Voor verdwenen afbeeldingen en video’s, wende men zich aan de directie van Youtube, die het beste met u voorheeft en u bijgevolg wil beschermen voor informatie waardoor u wel eens uw grijze cellen in te intensieve werking zou kunnen brengen.

Quo vadis, Syria?

Sinds dagen proberen we de humanitaire hulppuzzel ineen te passen. En zijn er nog steeds niet in geslaagd er enige logica in te vinden. Als alle partijen met tegengestelde doelstellingen juichen, is er minstens eentje die komedie speelt. Of werden er achter de coulissen andere afspraken gemaakt??? Jarenlang beperkten Rusland en China de aanvoer van zgn. “hulpgoederen” via de grensovergangen met Turkije omdat dit de aanvoerlijn was van wapens en munitie verstopt tussen de noodhulp. En nu roepen alle protagonisten hoera… Ook de Syrische regering. Bovendien is er een duidelijk interpretatieverschil van de duur van het akkoord: Rusland zegt 6, de VSA 12 maanden.

Bovendien functioneerde de grensovergang van Bab al-Hawa ook als smokkelroute van Syrische olie en historische artifacten naar Turkije.

China maakt van de gelegenheid gebruik om nogmaals te pleiten voor de opheffing van de unilaterale sancties die de bevolking wurgen:

Nederlandse vertaling van het standpunt der Syrische regering:

Fayssal Mikdad, min. van buitenlandse zaken en Syr. in het buitenland, stelt dat resolutie 2585 in zijn huidige vorm tegemoet komt aan alle aspecten die westerse landen weigerden in te voegen en legde de nadruk dat humanitaire hulp vanuit Syrië moet komen en niet via de grensovergangen. Mikdad stelt dat de resolutie het sterke vertrouwen in de territoriale integriteit van Syrië hernieuwt en dat dit tot gevolg heeft dat de Turkse en VSA regering, die de separatisten (Koerden) steunt in N-Syrië niet tevreden zijn. Het betekent ook dat de milities en terroristen het onderspit moesten delven in deze resolutie, die in alle paragrafen m.b.t. de hulpvoorziening aan Syrië, duidelijk maakt dat deze vooral vanuit Syrië moet komen. De VN resolutie betekent dat de overgangen aan de buitengrenzen niet langer de hoofdzakelijke toegangen zijn waarvan het westen gebruik maakte om hulp aan Syrië te verlenen, en dat het centrum (… regering) de basis wordt.

Hij liet optekenen dat het westen drie grensovergangen wilde heropenen maar dat het er slechts in slaagde een halve grensovergang te openen, nl. Bab al-Hawa, en dat zij ook de duur voor 1 jaar wilden verlengen, maar dat de vrienden (Nvdr: Rusland en China) slechts voor 6 maanden akkoord gingen. Het zou bijgevolg betekenen dat de Syrische staat alles moet weten over datgene wat het land binnenkomt en waarheen voedsel en humanitaire bevoorrading geleverd wordt. Bijgevolg zou het moeilijk worden voor westerse landen wapens aan terroristen te bezorgen, dixit Mikdad. Hij stelt dat de Russische en Chinese vrienden en anderen in de Veiligheidsraad erin slaagden de vrije toegang van westerse en Turkse hulp aan de terroristen en gewapende bendes te beperken, en voegde eraan toe, dat dit een nodige stap is om tot de sluiting van Bab al-Hawa te komen … immers: respect voor de Syrische soevereiniteit wordt bereikt door respect voor ‘s lands grenzen.

Mikdad liet verstaan dat de nieuwe resolutie talrijke beperkingen op het vervoer van goederen gelegd heeft en ook op de westerse staten, die lak hadden aan de internationale grenzen en die de grensovergangen gebruikten om de eenheid van het Syrische land en volk te beschadigen. “De grensovergangen werden gebruikt door westerse landen, de VSA en degenen die het terrorisme ondersteunen om zo terroristen en milities te voorzien van wapens.” en voegde eraan toe dat de VN tekort geschoten was bij haar opdracht de goederen te controleren. Bovendien zou de VN én de westerse landen gefaald hebben in de échte hulpverlening aan het Syrische volk, daar de noodhulp geleverd werd aan grenzen, vervolgens aan gewapende groepen en hun organisaties om deze te verdelen onder de terroristen of deze aan hoge prijzen te verkopen aan de bevolking.

Mikdad gaf verder nog mee dat drie grensovergangen al-Ramtha, Bab al-Salam en al-Yarubiyah gesloten werden en dat nu nog slechts Bab al-Hawa open blijft nadat de VSA, zgn. onderzoekscentra, westerse landen & politici, er een grote campagne rond gevoerd hebben alsof de wereld geen andere problemen kent dat de Bab al-Hawa grensovergang.

Tot zover de reactie vanuit de VN Veiligheidsraad en de Syrische regering. Onze redactie heeft meermaals de wantoestanden in Idlib (… en de Bab al-Hawa grensovergang) beschreven. We verwijzen o.a. naar:

Officieel worden terroristische groeperingen in Syrië niet (meer) gefinancierd door externe bronnen (*).

Investeringen en handel stagneren in noord-Syrië. Nadat HTS de grensovergang van Bab al-Hawa onder controle kreeg, werd de handel en wandel verboden, behalve dan voor goedgekeurde “handelaars”. HTS heeft de volledige controle, het monopolie, op de handel, o.a. van suiker, kippen, bananen, benzine en diesel en andere dagelijkse verbruiksgoederen.

De Kamer van Koophandel staat machteloos. Protesteren leidt er slechts toe dat alles dichtgetimmerd wordt. HTS gebruikt de Kamer van Koophandel voor interne administratieve en organisatorische taken. HTS werkt ook aan hun imago: vrienden vallen in de prijzen, krijgen bv. de toelating voor de opening van een restaurant, waarbij de toevoer van de nodige producten gegarandeerd wordt, krijgen een job aangeboden, waarvoor een minder geliefde bewoner moest plaats ruimen. HTS houdt de tankstations en grote stroomvoorzieners onder controle in ruil voor “lidgeld”. HTS legde beslag op overheidsgronden nabij de Syrisch-Turkse grens en verkocht deze als bouwgronden aan vrienden.

HTS is de noodzakelijke partner bij de grensovergangen vanuit de Idlib provincie naar het regeringsgebied en legt douanetaxen op bij de invoer van producten. Morek is de belangrijkste grensovergang; HTS laat Huras al-Din, die voorheen daar de alleenheerschappij had, delen in de inkomsten. De Bab al-Hawa grensovergang wordt met niemand gedeeld. Geld stinkt niet.

HTS richtte de Watad Company op voor het beheer, verkoop, verspreiding van brandstoffen in Noord-Syrië. Zogezegd onafhankelijk, met Abu Ragheb al-Nabhan als alg. directeur, een oud-gediende brandstoffenverkoper in de regio. Even onafhankelijk als de Idlib regering. (…)

Intussen werden quasi alle andere terroristische groeperingen in Idlib opgeslokt door HTS. Hoog tijd dat HTS herdoopt wordt, een ander visitekaartje uitgereikt krijgt als loyale partner van NAVO-lidstaat Turkije en uiteindelijk kan vervellen tot een geëerde “oppositiepartij” aan de onderhandelingstafel. Het is tenslotte niet voor het eerst dat deze moslimterroristen vervellen: van al-Qaeda naar al-Nusra naar Hay’at Tahrir al-Sham, kortweg HTS. Als een boef een hoge hoed opzet, blijft hij nog steeds een boef.

Via de illegale grensovergang(en) naar Irak blijven de VSA wapens binnensmokkelen en olie, resp. graan, buitensmokkelen. En daar kijkt de VN Veiligheidsraad gefascineerd naar als een sterrenwichelaar naar een komeet. Opnieuw trok op 12 juli een konvooi van 37 vrachtwagens, geladen met wapens, munitie en logistieke bevoorrading, en 3 opleggers met nieuwe bewapende voertuigen, 8 opleggers met een onbekende inhoud verpakt in reusachtige kratten en 3 4×4 voertuigen met machinegeweren via de al-Walid grensovergang van Irak naar Syrië, naar de zgn. “autonome zone”, dat enkele jaren geleden nog stemde tegen de afscheuring van Syrië. Zeg nu niet dat de VSA daar aan proactieve landverdediging doen. Op onderstaand kaartje ziet u de drie door de VSA grensovergangen voor import van wapens/munitie/logistiek en export van gestolen olie/graan.

Het verschil tussen Trumps en Bidens “humanitaire” handelingen in Syrië: Trump liet graanvelden met hete luchtballons afbranden; Biden daarentegen laat eerst het graan oogsten en steelt het vervolgens uit de graansilo’s.

Op 7 juli was het VSA konvooi een beetje groter met 44 voertuigen, olietankwagens, koelwagens, bulldozers… Alsof de Amerikaanse bezetting van Afghanistan vervangen wordt door de Syrische.

US coalition sends 25 trucks of weapons and logistics equipment to Syria –  IWN

Zoals gebruikelijk plaatsen we ook bij deze aflevering een positief einde: Syrië is zoveel meer dan terrorisme, oorlog, armoe en honger.

“Syrië is méér dan een land, het is een beschaving”. Een analyse:

Zenobia (240-274 AD) op een kleine rots in de Mid. Zee voor de kust van Latakia.

Nadat Damascus bevrijd werd van ISIS werd het standbeeld van Zenobia met haar koets voor vier dagen opgericht op het Omayyad plein in Damascus samen met dat van Palmyra’s conservator, Khaled al-Assaad, die publiekelijk onthoofd en opgehangen werd door ISIS op 18 juli 2015. (…)

En een hymne voor de koningin van Palmyra, Zenobia:

Libanon: wachtend op een mirakel

Biddag 2021 – Jeruzalem

Of het aanroepen van de Heer in Rome voor vrede en welvaart in Libanon gaat zorgen? Ach, we kunnen O.L.Heer niet voor alles wat er verkeerd loopt in de wereld verantwoordelijk houden. Tenslotte zijn het de mensen die zijn leer moeten omzetten in werkelijkheid.

In Rome werd er gebeden voor de vrede in Libanon, mét alle christelijke geloofsgemeenschappen.

Ondertiteld, vertaling via icoontjes onderaan

Ons contact in Libanon meldt een snelle toename van geweld en wanhoop. Hijzelf verhuisde van Tripoli naar het noorden omdat hij zich er niet meer veilig voelde. En nu blijkt dat de vlucht wellicht vruchteloos was; ook daar is de bevolking de totale wanhoop nabij.

De regering verhoogde de brandstofprijzen met 30%; t.t.z. het trok de subsidie in. In Libanon bestaat het openbaar vervoer uit taxi’s, minibusjes en toerbussen tussen de grote steden. Er is gewoon geen alternatief. Als de prijs stijgt, zal een rit meer kosten. Iets wat de Libanees uit zijn mond moet sparen. Bovenop het benzinetekort wordt er benzine gesmokkeld naar Syrië.

Qatar, Oman, Bahrein en Dubai hebben hulp beloofd. Die zou via de Wereldbank overgemaakt worden… hulp… of eigenlijk een lening, want de “hulp” moet terugbetaald worden. De Wereldbank zal de “hulp” via hun eigen zaakgelastigden beheren; zij zullen bepalen waarvoor het geld zal gebruikt worden. Het geld wordt dan naar buitenlandse bedrijven doorgesluisd – Amerikaanse, Israëlische e.a. – die bestellingen krijgen, die vervolgens met de “hulp” betaald worden voor hun diensten in de (herop)bouw of iets dergelijks. De “hulp” komt niet terecht bij Libanezen; zij moeten wel de intresten erop betalen. Dat is alles. De buitenlandse bedrijven nemen geen medewerkers uit Libanon aan maar importeren hun vakkrachten uit de VSA, Engeland, Frankrijk… Zo’n Wereldbanklening zet geen zoden aan de dijk.

Marco beschrijft een rit in een minibusje. De prijs van een taxi zou pakweg 20- 30 dollar bedragen; een ticketje van een gemeenschappelijk hip-hopbusje zo’n 1.50 dollar. Zo’n busje (“dolmus” genoemd in Turkije) neemt iedereen mee zolang er plaats is. Ook in Egypte gebruikelijk: zelfs met “levende” bagage, zoals kippen en geiten. Meestal een avontuur. Men moet ervoor open staan. En hij vertelt onderweg wat hij ziet. O.a. schoolkleding. In Syrië, Irak, Iran en Libanon draagt men een schooluniform. Iedereen gelijk. Geen gezever van verwende vroegrijpe tienermeisjes over naakte buiken en blote benen. Ook geen dure-merken-wedstrijd. Hafez (vader van de huidige Syrische president) liet de piste van het schooluniform vallen, wat meteen voor problemen zorgde, daar de rijken met de aangekochte merkenkledij pronkten. Zoon Bashar is op de beslissing van zijn vader teruggekomen. Elke leerling gelijk. We hebben vroeger ook nog uniform gedragen en hebben er geen schadelijke bijwerkingen aan over gehouden. Hoe armer het land, hoe wenselijker een schooluniform om de bevolking een gemeenschapsgevoel te geven en conflicten te vermijden.

Niemand met een mondmasker. Ze hebben daar in Libanon àndere katten te geselen, nl. niet te verhongeren.

Afgestudeerden, vooral in de gezondheidszorg, verlaten het land:

Beelden van oude mensen die zichzelf niet meer kunnen onderhouden:

En huisdieren worden in de steek gelaten…

De dieren in de zoo zullen uiteindelijk afgemaakt moeten worden of verkocht, vervoerd naar het buitenland.

NGO’s en particulieren bieden hulp. Pater Daniël heeft herhaaldelijk in zijn wekelijkse nieuwsbrief beschreven hoe zijn kloostergemeenschap van Mar Yakub de Libanese bevolking probeert te helpen.

Dit is een ander project, het humus in blik:

Het licht gaat – letterlijk – uit in Libanon.

We sluiten af met deze 10 min. durende documentaire over de “gezichten der armoede” in Libanon. Zij hebben heel andere zorgen dan het uitgaansuur of het niet doorgaan van Tomorrowland.

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

“Red de  planeet, eet geen vlees meer !” Dagelijks wordt opgeroepen om te vechten voor het behoud van de aarde, de natuur, het milieu, gestuwd door de meest dwaze ideologieën, die onmiddellijk moeten uitgevoerd worden, zo niet valt morgen de hemel op ons. Ieder gezond perspectief is zoek. Kinderen worden door abortus op de gruwelijkste wijze in de moederschoot afgeslacht, gepromoot door hen die respect eisen voor dieren. Als het juiste perspectief verdwijnt, gaan mensen stenen aanbidden of zelfs honden, katten en varkens (zie Romeinen 1, 23).

Welnu, een wereld zonder God moet niet gered worden. “Niet voor de wereld bid Ik” zegt Jezus (Johannes 17, 9). Mensen moeten gered worden.

De mens is het kroonstuk van de schepping en de schepping is er voor de mens. De mens staat met zijn voeten op de aarde en met zijn hoofd in de lucht. Hij is materie maar tevens eindeloos verheven boven de materie. Hij is het enige wezen in het heelal dat een bewustzijn en een geweten heeft en om zichzelf gewild is door God. Dieren kunnen verbluffend fijne instincten hebben. Ze hebben ook “een ziel” als levensbeginsel (anders worden ze kadavers), maar dit heeft  verder geen enkele vergelijking met de menselijke ziel, door God verrijkt met verstand en wil. De natuur is een loflied aan God door te zijn wat ze is. Het is de roeping van de mens om bewust, wetens en willens,  God als Schepper boven alles te eren.  Onze tijd lijkt weinig gevoel te hebben voor deze ware grootheid van de mens. De kunst in een bepaalde periode drukt meestal goed uit hoe in die tijd over de mens wordt gedacht. In de moderne kunst zien we dikwijls gedrochten van mensen met  verwrongen gezichten, ledematen en lichamen, waarbij iedere harmonie of schoonheid ontbreekt. Ze drukken een pessimisme en zelfs een nihilisme uit. De Renaissance daarentegen toont veelal mensen in grote lichamelijke harmonie en schoonheid, prachtige beelden van mannen, vrouwen en kinderen. Als de moderne kunst het zicht op de ware grootheid van de mens belemmert, dreigt de Renaissance de mens te zien als zijnde  uit zichzelf het centrum van het heelal.

Waarin bestaat de diepste waardigheid van de mens? Sommigen denken aan een fysieke gezondheid, een hoogstaande geestelijke ontwikkeling, een groot verstand, vele begaafdheden, macht, eer en rijkdom. Al hebben al deze elementen hun waarde, ze bepalen niet de uiteindelijke waardigheid van de mens. Een zieke, gehandicapte dakloze of een ‘Mongools’ kindje, hebben dezelfde menselijke waardigheid als gelijk welke koning of keizer in zijn  paleis. Een ander uiterste, vooral onder invloed van bepaalde oosterse stromingen, ziet de waarde van de mens louter in zijn geestelijke vermogens. Sommigen beschouwen de mens enkel als geestelijk wezen, als het goddelijk licht zelf, hoog boven de aardse werkelijkheid. Dit is een ontkenning van de mens als eenheid van lichaam en ziel. Een goede medische ethiek zal iedere mens verzorgen naargelang de behoeften die hij heeft en ook heel zijn lichaam met dezelfde waardigheid behandelen. Al is een hart fysisch veel belangrijker dan een kleine teen, ook het eenvoudigste orgaan deelt in de menselijke waardigheid en dient met  dezelfde eerbied behandeld te worden (Zie de eenheid van het lichaam:  1 Kor 12, 12-26).

Psalm 8 is een hymne op de grootheid van de Naam van God, Schepper en Vader. Het heelal is het werk van zijn “handen”. De afwerking met maan en sterren is het fijne werk van zijn “vingers”. Het zijn de  baby’s (Hebreeuws: olelim van alal = lallen) en de zuigelingen die Hem verheerlijken en de hoogmoedige te schande zetten. Een “psalm” moet gezongen worden (van het Griekse ‘psalmos’ = het doen trillen/zingen van de snaren van een muziekinstrument).  Een mens die de Schepper en zijn Schepping erkent, bewondert en bezingt, ontdekt tevens zijn juiste plaats, zo broos en zo ontzagwekkend:

Ach, wat is de mens dan, dat Gij naar hem omziet, ’t mensenkind, dat Gij zo voor hem zorgt? Niet veel minder dan een engel hebt Gij hem geschapen, hem gekroond met luister en met eer (letterlijk: Gij hebt hem slechts een beetje minder dan God gemaakt). Heel uw schepping aan hem onderworpen, alles aan zijn voeten neergelegd” (Psalm 8, 5-7).

We hopen een lange reeks overwegingen  te kunnen geven over de christelijke visie  op de mens, vanuit de Schrift en de katholieke traditie, die onscheidbaar met elkaar verbonden zijn. Hierbij putten we ook uit de ervaringen en inzichten van mystici en kerkleraren en benutten zo goed mogelijk de resultaten van goede wetenschappelijke inzichten. Onze diepste identiteit zien we tenslotte in de persoon van Jezus Christus, de God-Mens en van zijn Moeder Maria, zijn eerste leerlinge. We voorzien 7 thema’s. Het zijn, als je wil,  de 7 wortels van ons mens-zijn: 

  • 1) De mens, geschapen naar Gods Beeld en Gelijkenis. Dit is het fundament van onze waardigheid.
  • 2) Met een onverzadigbaar verlangen, waarmee we de zin van ons “rusteloos hart” ontdekken.
  • 3) Gewond door de zonde, waardoor we de ontwrichting die ieder mens in zich meedraagt toelichten.
  • 4) Hartstochtelijk bemind, zoals ouders van hun gehandicapt kind nog meer houden dan van een gezond kind.
  • 5) Geroepen om door lijden en  sterven in Jezus’ verrijzenis te delen. Dit is onze ‘uittocht’ en overgang, ons Pasen.
  • 6) Met de gave van zichzelf. Hoeveel zware ontgoochelingen in menselijke relaties zouden vermeden worden, wanneer we echt zouden beseffen dat de ‘gave van zichzelf’ een wezenlijke eigenschap is van ons menselijk leven?
  • 7) Zo bereiken we uiteindelijk de gelijkenis met God in de hemelse heerlijkheid. “Beeld Gods” komt aan het begin, “gelijkenis Gods” aan het  einde, wat enkel mogelijk is door onze  gelijkenis met Christus

Hiermee streven we niet alleen naar een goed inzicht in het mysterie van ons mens zijn, we willen ook steeds meer onze waardigheid beleven. Laten we daadwerkelijk op weg gaan, in het besef dat de weg zelf wijzer is dan de wegwijzers.

*

In Flitsen berichten we o.m. over een bijzondere picknick  die we gehouden hebben. In Een wereldoorlog zonder grenzen blijven we trachten de waarheid te onthullen over hetgeen in Syrië gebeurt. De dwaze demonisering willen we aanklagen in Het einde van een westerse wereldoverheersing.  We wijzen op enige hoop in de Libanese tragedie: Eindelijk naar een neutraal Libanon? En dit nog geeft weer overvloedige info over Syrië, corona, geopolitiek en moraal.

P. Daniel

Flitsen

Een uitstap

Op donderdag 24 juni hebben we plechtig de geboorte gevierd van Johannes de Doper. Een geboortedag wordt in de liturgie alleen nog gevierd van Jezus en Maria. Van alle andere heiligen wordt hun sterfdag beschouwd als hun “geboorte” voor de hemel. In de voormiddag reden we met z’n allen naar een terrein dat toebehoort aan Ibrahim Srour, oblaat en verantwoordelijke ingenieur voor ons terrein. Een tent werd opgesteld om ons te beschermen tegen de felle zon. Ernaast staan twee kleine bolvormige gebouwtjes met niets er in. Het ene werd gebruikt als keuken om een soort potpourri klaar te maken met enkele groenten, op een houtvuur gekookt.  Meteen werd het plan opgevat om van de  twee gebouwtjes twee kapelletjes-kluizen te maken. Een ter ere van de heilige Elias, de grootste profeet in het begin van het Oude Testament en het andere ter ere van de heilige Johannes de Doper, de grootste profeet aan het begin van het Nieuwe Testament. Ondertussen werd veel heen en weer gebabbeld, gelachen en verteld. Terwijl we eenvoudig en goed aten werd niet vergeten hoezeer vele Syriërs en vooral Libanese christenen nu bedreigd worden met hongersnood. We zoveel mogelijk meedelen en alles in het werk te stellen om de hulpverlening aan hen verder te zetten met alle middelen die we hebben en die ons gegeven worden. Er is ondertussen al een varkenskwekerij in Libanon voor hen opgezet.

Wekelijkse vormingsdag

De wekelijkse vormings- en ontspanningsdag voor de kinderen van de catechese wordt steeds meer een feest voor iedereen. Deze donderdag kwamen moeders achterna en elk had een gebak bij zodat het niet moeilijk was de kinderen bij de pauze een versnapering te geven. En de moeders amuseerden zich onder elkaar. De kinderen waren al lang naar huis terwijl de moeders hier nog van de heerlijke zomeravond genoten.

Lees verder

Quo vadis, Syria?

Het lijkt wel alsof er weinig of geen veranderingen in Syrië meer gebeuren. De VSA en Israël voeren luchtaanvallen uit, de VSA stelen graan en olie, ze bedreigen iedereen die niet naar hun bevelen luistert, ze wurgen de bevolking met sancties De Turkse bezetters en/of hun huurlingenleger sluiten via de dammen op de Eufraat het stroomdebiet af, zodat de boeren hun landbouwgronden niet kunnen irrigeren, en/of ze sluiten gewoon bij het hoofdpompstation het drinkwater af, waardoor duizenden burgers in het midden van de zomer zonder drinkwater zitten. De moslimterroristen vallen alle ongelovigen aan die enigszins ervan verdacht worden het beleid van de Syrische regering niet ongenegen te zijn of om zichzelf te verrijken en de oorspronkelijke bevolking te verjagen naar vluchtelingenkampen. En de EU, die houdt krampachtig vast aan de instructies van Uncle Sam: sancties, sancties, sancties. We hebben het herhaaldelijk aangeklaagd: als ze alle kosten die ze aan de opvang, de zgz. integratie, de politionele verhoogde waakzaamheid en inzet… enz… aan de heropbouw van Syrië zouden besteden, dan zou binnen het jaar de overgrote meerderheid der “vluchtelingen” naar hun eigen land kunnen terugkeren.

Beginnen we met de luchtaanvallen op Syrisch grondgebied. De laatste twee jaar heeft Israël de aanvallen op Syrisch grondgebied opgevoerd. Niet alle raketten worden door het luchtafweersysteem opgevangen. En ondanks het riedeltje dat Israël “slechts” Iraanse/Hezbollah milities in het vizier neemt, vallen er ook telkens Syrische burgers en soldaten bij de slachtoffers, los van materiële schade aan huizen en infrastructuur. Na elke raketaanval stuurt de Syrische regering een brief naar de VN Veiligheidsraad om te protesteren tegen deze aanvallen… Met telkens hetzelfde resultaat: niets, noppes. Op 10.6. verklaarde buitenminister Tony Blinken bij de buitenlandcommissie: “Uit praktische noodzaak heeft Israël de controle van de Golanhoogte, ongeacht de wettelijke status. En dat zal zo blijven tenzij en tot het ogenblik dat Syrië, of iemand die vanuit Syrië actie voert, geen bedreiging meer is voor Israël… en we zijn nog ver van dat tijdstip.”

Omgekeerde wereld. Israël bezet de Golan Hoogte, beschouwt het als Israëlisch eigendom, ondanks de resolutie 497 van de VN Veiligheidsraad, waarin duidelijk gesteld en xxx keer herhaald wordt dat de bezetting van de Golan door Israël niet rechtgeldig is en oproept om de toestand te herstellen. Maar het is Syrië dat volgens de VSA een bedreiging vormt. En het zijn de VSA die elke VN resolutie tegen Israël afblokken. En de westerse landen gaan mee in de retoriek en bestraffen Syrië.

De laatste luchtaanvallen werden door de VSA op de Syrisch-Turkse grensstreek uitgevoerd, zgz. op Iraansbevriende/sjiitische milities. Volgens de VSA werd de aanval gerechtvaardigd als “wraakaanval” omwille van Amerikaanse belangen in Irak en Syrië. Hun basis bij de Omar oliebron werd immers beschoten. Of… wacht even… die werd pas beschoten nà de Amerikaanse luchtaanvallen op het grensgebied…

Stilaan worden zowel de Syrische als de Iraakse regering het beu als schietschijf te moeten dienen om Israëls paranoïde “pro-actieve” verdediging, ditmaal uitgevoerd door de VSA, te verrechtvaardigen.

Dit gezegd zijnde: de VSA bevestigden nogmaals dat ze hun troepen in Syrië laten blijven als schild tegen ISIS-terroristen en ter verdediging van hun Koerdische bondgenoten, de SDF-milities tegen de Syrische regering. Dat hun aanwezigheid ingaat tegen de internationale wetgeving is bijzaak. De VSA dienen het opperste doel “de democratie uitdragen en de bevrijde gebieden stabiliseren.”

Lees verder

Blanke boeren krijgen geen coronasteun

Injustice Icons - Download Free Vector Icons | Noun Project

Blanke boeren in Illinois trekken naar de rechtbank tegen de recente covid-19 wet omdat deze federale subsidies toekent op basis van de huidskleur.

Eén van de eisers is Ryan Kent van Centralia, Illinois, een blanke boer die soyabonen, tarwe en maïs teelt op zijn ca. 2000 ha groot landbouwbedrijf dat zijn vader uit de grond stampte. De andere eisers zijn de gebr. Matthew en Joshua Morton uit Kell, Illinois, die ook blank zijn. Ook zij teelten soyabonen, tarwe en maïs. Zoals talrijke boeren hebben zij te lijden gehad door de pandemie en hebben een lopende lening met een uitstaand saldo.

Kent kreeg in 2010 een lening toegekend door het Min. van Landbouw (USDA) van $90,000 opdat hij 31 ha landbouwgrond zou kunnen bijkopen. Hij moet nu nog $43,000 terugbetalen – de aflossing brengt hem en zijn gezin nu, met de gevolgen van de coronacrisis, in financiële problemen.

Toen het Congress het American Rescue Plan Act (corona-gerelateerde wet ter ondersteuning van de economie) van $1.9 biljoen op 11 maart goedkeurde, nam hij aan dat ook hij in aanmerking kwam voor ondersteuning. Par. 1005 van de wet geeft het min. van financiën opdracht tot 120% van een lopende lening van een in de problemen geraakte landbouwer of veekweker vanaf 1 jan. ’21 te vergoeden. De eisers stellen dat het ondersteuningsprogramma tegen het 5de amendement van de grondwet zondigt, vermits het de VSA regering gelijke bescherming oplegt.

Sectie 1005 van de klacht bij de rechtbank “gaat ervan uit dat boeren en veekwekers sociaal benadeeld worden omwille hun ras” en “sluit categoriek andere boeren en veekwekers uit voor leningssteun omdat zij geen deel uitmaken van een “sociaal benadeeld ras”

USDA schat dat ca. 17,000 gepigmenteerde land- en veeteeltbedrijven in aanmerking komen voor het kwijt schelden van hun lening.

Het infoblad dat je voor de USDA dient in te vullen geeft vijf verschillende ras- en etniciteitmogelijkheden. Deze worden allemaal als “sociaal benadeeld” beschouwd, behalve als je het “blanke” vak hebt ingevuld.

Het gaat er niet om dat de eisers de lening niet willen terugbetalen. Het gaat erom dat de ene schuld kwijt gescholden wordt omdat de schuldenaar niet-blank is en dat de blanke collega daardoor oneerlijke concurrentie zal ondervinden.

Een soortgelijk probleem in andere VSA-staten:

White Illinois Farmers Sue Over Race-Based Farm Loan Relief Program