Quo vadis, Syria?

Dat Noord-Hama/grens Idlib intussen helemaal bevrijd werd van het terroristisch gespuis – met uitzondering van de observerende Ottomanen in Morek – hebben we zaterdag in pater Daniels bericht toegevoegd.

Onderstaande video biedt een overzicht. Het begint met de weigering van HTS de demilitarisering van de zgn. de-escalatiezone rond de grens met het regeringsgebied te respecteren. En eindigt met de bevrijding van heel de zuidelijke punt, waardoor de burgerbevolking niet meer het mikpunt is van “rebelse” raketten van HTS. In Morek bevindt zich nog de Turkse observatiepost, die nu geen zin meer heeft. Voorlopig weigeren de Turken te vertrekken. Het Russische leger heeft de wacht der Syrische militairen bij de Turkse observatiepost afgelost.

Chinese media gingen poolshoogte nemen in Khan Sheikhun:

Het Syrische leger kamt de regio uit en beveiligt haar stellingen.

Deze gezinnen keerden al terug naar Khan Sheikhun:

Lees verder

De wereld is een schouwtoneel

Gerelateerde afbeelding

Als enigszins geïnteresseerde wereldburger volg je de politieke spanningen tussen de wereldmachten, zoals VSA vs. China, VSA vs. EU, VSA vs. Venezuela, VSA vs. Syrië, VSA vs. Rusland, VSA vs. diverse staatsleiders… enz. Waarbij de VSA als ultieme chantage met sancties dreigen. Zoals tegen Duitsland en iedereen die eraan meewerkt, resp. niet tegenwerkt, voor de bijna afgewerkte Nord Stream 2-gaspijplijn van Rusland naar Noord-Duitsland. Zoals tegen Rusland voor de Krim-terugkeer naar de oude schaapstal.

Je zou dan toch denken dat alle handel tussen de VSA en Rusland (… de EU volgde de VSA-bevelen en mocht daarvan de economische schade incasseren) op nul staat. Niets is minder waar. De handel tussen Rusland en de VSA is sinds 2015 redelijk stabiel, zelfs stijgend tot 2018. Tijdens de eerste zes maanden van 2019 importeerde de VSA voor $ 10.5 miljard en exporteerde voor $ 3.3 miljard. Quasi status quo met heel 2018: import $ 6.7 miljard / export $ 20.9 miljard. (https://www.census.gov/foreign-trade/balance/c4621.html) Het lijkt wel als of de handel en de politiek zich op twee verschillende planeten bevinden. Tegenslagen worden omgetoverd tot uitdagingen. Zo heeft Rusland werk gemaakt van een kwaliteitsmerk “Made in Russia” (… vroeger eerder iets dat je liever niet in huis wou hebben…), dat door het Russisch Export Centrum (REC) gepromoot wordt voor artikelen die wereldwijd aan de internationale normen voldoen.

Afbeeldingsresultaat voor from putin with love

Terwijl de uitvoer van bodemschatten (olie, gas) de eerste plaats van de Russische verkoopcijfers bekleedt, volgen sommige andere op de voet. O.a. minerale meststoffen, goed voor ca. $ 2 miljard… d.w.z. 42% van heel de Russische export naar de VSA. Een ander belangrijk segment van de Russische export zijn machines en uitrusting, zoals atoomreactoren. Amerikaanse bedrijven blijven ook high-tech Russische goederen importeren, zoals optische artikelen en lasers. Zelfs ander medisch materiaal vindt zijn weg naar de Amerikaanse markt.
Synthetische edelstenen zijn een niet onbelangrijk exportproduct naar de VSA, zoals bv. naar Apple, die synthetische saffieren gebruikt, “Made in Stavropol, Russia” voor de productie van Apple’s bekende smartphones. De edelsteenmarkt is goed voor $ 395 miljoen in de Rusland-VSA handel.

Laten we ook niet vergeten dat Trump een maand geleden met Poetin telefoneerde en hem zijn hulp aanbood bij het blussen van de vuurhaarden in Siberië en dat hij tijdens de top in Biarritz pleitte voor de terugkeer van Rusland bij de G7 G8.

A Friend in Need is a Friend Indeed

De VSA blijven Russische RD-180 motoren invoeren, ontwikkeld door NPO Energomash voor zware raketten die materiaal en bevoorrading naar ruimtestations moeten brengen. Ze hebben weliswaar concurrentie van de SpaceX Falcon 9 raket, maar worden nog steeds gebruikt bij de Atlas V raketten, gebouwd door Boeing & Lockheed Martin United Launch Alliance. Deze laatste werkt aan een eigen motor, maar proeflanceringen van een nieuwe raket – Vulkan – worden niet in de nabije toekomst verwacht.

Een ander VSA ruimtevaartbedrijf, Orbital ATK, bestelde ca. 60 RD-180 motoren in december 2014, met een factuurwaarde van ca. $ 1 miljard, voor zijn Antares raketten. Het nieuwe plan voor een landing op de maan zou de samenwerking kunnen in het gedrang brengen.

Andere belangrijke VSA importcijfers vanuit Rusland geven de onderdelen voor Boeing vliegtuigen, geproduceerd door ontwikkelingsfirma’s Irkut, Gydromash, en tevens het bedrijf Avisma. Bovendien – het is niet verboden te grijnzen… – zoeken de VSA onderdelen voor de Russische helikopters gebruikt door het Afghaanse leger. Bepaalde voormalige Sovjetlanden produceren ze ook, maar Rusland blijft toch een van de meest betrouwbare leveranciers om dergelijke bestellingen te kunnen vullen.

Geïmporteerde Russische voedingswaren en drank zijn ook populair in de VSA, m.n. vis, schelp- en weekdieren, kaviaar en vodka. Politiek of geen politiek, sancties of geen sancties: geld stinkt niet.

En wij zitten hier met onze gebakken peren… Dankzij Obama en de in-de-pas lopende EU.

Daar is een handelsbeurs in Damascus…

… Wie eraan deelneemt riskeert sancties.

De Russische buitenminister Sergey Lavrov liet weten dat hij vernomen had dat de VSA deelnemers aan de internationale beurs in Damascus (28 augustus / 6 september) bedreigt met sancties. Immers, zo redeneert Trump, hun aanwezigheid zou betekenen dat zij de Syrische regering steunen.

Ca. 400 uitnodigingen aan Arabische en andere buitenlandse bedrijven werden verstuurd. Naar verluidt werd het bezoek van twee hoogstaande economische delegaties uit de VAE (met 40 personen) en Oman (met 35 personen) buiten de officiële Omaanse delegatie (15 personen) aangekondigd. Bovendien wordt een delegatie van de Arabisch-Braziliaanse Kamer (v. Koophandel) verwacht. 200 mogelijke bezoekers uit Europese landen, gespecialiseerd in de voedingssector, toonden interesse en ca. 100 bezoekers van bevriende landen.

De ministeries van toerisme en transport hebben de handen in elkaar geslagen (hotel, vliegtickets e.d.) om alle bezoekers zo goed mogelijk te ontvangen. Een speciaal ontvangstteam zal zich om hen bekommeren en hen naar en van het hotel begeleiden.

De 61ste editie van de Damascus Internationale Beurs loopt onder de titel “From Damascus to the World” (“Van Damascus naar/aan de wereld”)… voor zover de VSA geen roet in het eten gooien.

Echter, de situatie ten oosten van de Eufraat, onder controle van de door de VSA gesteunde SDF (Koerden en co.), is compleet anders. Lavrov: “De VSA hebben er niets op tegen mocht iemand daar willen investeren. Integendeel, zij doen een beroep op hun bondgenoten om daar het normale leven en infrastructuur te helpen herstellen, humanitaire problemen op te lossen en een lange-termijn hulplijn te ontwikkelen voor een normaal functioneren van deze regio.”

Lavrov vindt dit onaanvaardbaar: “Zulke politiek ondermijnt de Syrische soevereiniteit en territoriale integriteit, een flagrante schending van de VSA verplichtingen, die ze samen met de internationale gemeenschap goedgekeurd hebben in de VN Veiligheidsraad.”

Lavrov uit de hoop dat de VSA meer respect zouden tonen voor de internationale wetten. “Echter, hun daden m.b.t. het Iraanse nucleaire akkoord, het Parijse klimaatakkoord en het INF-verdrag met de toenmalige Sovjet-Unie geven weinig hoop op beterschap.”

Via dit bruggetje kan u zowel de geschiedenis van de internationale beurs met oude foto’s als de overgang van lelijk eendje (oorlog) naar mooie zwaan bekijken. De handelsbeurs kon vijf jaar niet plaats vinden. We sluiten een video van 2018 in met een symbool dat kan tellen: op het plein voor de ingang zit een man met een mitraillette, omgebouwd tot viool…

Welke keuken prijkt aan de top?

“Het Lot van naties”, schreef Jean Anthelme Brillat-Savarin, een Franse rechter en schrijver-gastronoom (18de eeuw), in ‘La physiologie du goût’, “hangt af van de wijze waarop zij zich voeden.” Vandaag hangt het mede af van de wijze waarop het – ook – de rest van de wereld voedt. Culinaire diplomatie is even aanwezig als economisch touwtrekken. In 2012 lanceerde het buitenministerie van de VSA een promotie-opdracht om de Amerikaanse (… lees VSA) keuken in het buitenland populair(der) te maken. Voor zover de VSA een “keuken” hebben… Daar is onze redactie enigszins bevooroordeeld.

Welk land staat er nu aan ‘s werelds top? Joel Waldfogel (Univ. Minnesota) besteedde er een studie aan. Hij maakte een lijst op van 52 landen, maakte gebruik van TripAdvisors (reis/hotel/restaurant webstek) restaurantopsommingen, van Euromonitor cijfermateriaal (marktonderzoek). Waar tradionele handel gemeten wordt volgens de waarde der goederen/diensten die ‘s lands grenzen overschrijden, meet de auteur de culinaire waarde volgens de waarde van de voeding die op restauranttafels aangeboden wordt. Lokale consumptie van buitenlandse keuken wordt behandeld als “import”, terwijl buitenlandse consumptie van lokale keuken als “export” beschouwd wordt. Het verschil toont aan welke landen de grootste invloed hebben op de mondiale smaakpapillen.

Merkwaardig resultaat voor de VSA. De VSA zijn de grootste netto importeur van buitenlandse keuken, gevolgd door China, Brazilië en G.B. Italië daarentegen telt als de grootste exporteur van Salvini’s menukeuze. De mondiale voorkeur voor pasta’s en pizza – en daar bovenop de Italiaanse onverschilligheid voor buitenlandse gerechten – geven het land een grote voorsprong.

U kan Joel Waldfogels analyse “Dining out as cultural tradehier lezen (Engels).

“Sancties”: van alle tijden…

“…In september 1918 schreef lord Baden-Powell, ‘vader’ van de scoutsbeweging, in het blad Weekly Dispatch onder meer het volgende: ‘De gevolgen van de blokkade zal de criminele Duitse natie pas in de toekomst ten volle te dragen krijgen. Door het gebrek aan de noodzakelijke voedingsmiddelen en vitamines zullen ziektes ontstaan, die zich over heel Duitsland zullen verspreiden. (…) Zonder twijfel zal het Duitse ras hierdoor op termijn verdwijnen. Het geboortecijfer zal teruglopen, en waarschijnlijk zal er rond 1940 enkel nog een Duits ras bestaan dat getekend zal zijn door degeneratie.’

“De tijdens de oorlog door de Britten ingestelde zeeblokkade van de Duitse havens bleef ook na de wapenstilstand gehandhaafd, en werd pas na juni 1919, na de ondertekening van het verdrag van Versailles dus, geleidelijk aan opgeheven. Hoewel de geallieerden verklaarden dat het niet in hun bedoeling lag het Duitse volk aan de hongersnood prijs te geven, was de blokkade na 11 november 1918 tot een uithongeringsblokkade uitgegroeid, zonder dat daarbij enig militair strategisch doel gediend werd…”

“… Het lag vooral in de bedoeling van de Britten om met hun blokkade de Duitse handel met het buitenland zonder pardon de nek om te draaien. Ook de handel van Duitsland met de neutrale landen kwamen hierdoor in het gedrang. Deze maatregel druiste in tegen alle geldende oorlogsverdragen. Nederlandse en Zwitserse protesten bij de Britse overheid haalden niets uit…”

“… In totaal kostte de vooral Britse zeeblokkade van de Duitse havens aan 562.796 burgers het leven; bejaarden, zieken, vrouwen en kinderen werden het slachtoffer van deze uithongeringspolitiek. Een onbekend aantal liep blijvend gezondheidsletsel op. Sommigen zoals de Duitse socioloog en professor (universiteit Bremen) Gunnar Heinsohn bestempelen de Britse zeeblokkade als een oorlogsmisdaad waarvoor het nooit veroordeeld werd. Vae victis is van alle tijden…”

Enkele paragrafen uit ‘De hongerblokkade van Duitsland, 1915-1919’.

Het artikel deed ons meteen denken aan de huidige situatie in landen zoals Syrië, Venezuela, Iran…. De blokkade wordt nu “sancties” genoemd. Een volk wordt gestraft door de VSA & bondgenoten-slippendragers. Niet omdat ze verontwaardigd zijn over een politieke dwingeland die vredelievende buurlanden de oorlog verklaard heeft, maar wel omdat de resp. regering niet bereid is naar de pijpen van de zgn. wereldleider te dansen. Het land wordt opgedeeld, de energiebronnen worden bezet, aangeslagen en verkocht. De aanvoer van olie verboden. En talrijke producten noodzakelijk voor een normaal functionerende staat, zoals o.a. medische hulpgoederen (zie video onderaan).Wie toch wil leveren, moet het bekopen met chantage, bedreigingen en ‘sancties’. Dat Syrië er toch in slaagt stilaan omhoog te krabbelen – behalve in de bezette gebieden ten oosten van de Eufraat en in het noorden, in Idlib, is vooral te danken aan de steun en hulp van Rusland, Iran en de Hezbollah.

U kan het interview bekijken met de chef-arts van het ziekenhuis in Hama, ten zuiden van de grens met de provincie Idlib, waar de door het westen gekoesterde terroristen verblijven en dagelijks de burgerbevolking in regeringsgebied trakteren op granaten en mortieren. Er gaat geen week voorbij zonder dat er kinderen, vrouwen, ouderen en andere bewoners ten zuiden van de Idlibgrens binnengebracht worden – slachtoffers van de zgn. “gematigde rebellen”. Hij vertelt over de problemen met medisch personeel, over tekorten aan bv. bedden, van apparaten, van wisselstukken… bv. voor de levensnoodzakelijke nierdialyse of voor intensieve zorgen. Dit alles als direct gevolg van de straffende sancties. Hij gelooft geen woord van de zgn. aanvallen op ziekenhuizen in Idlib. Straffer: moest de bevolking kunnen, ze bleven geen minuut langer in de door de terroristen bezette Idlibprovincie. Hij ziet twee maten en gewichten in de benadering door het Westen van de Syrische regering en de Idlibterroristen. Als er daar eentje geraakt wordt, staat de wereld in rep en roer. Dat kinderen in Hama niet naar school kunnen, niet buiten kunnen spelen, dat ze geen gewone kindertijd gegund is… uit vrees dat ze geraakt worden door munitie, gemaakt en geleverd door de landen die zogezegd “humanitaire principes en democratie” hoog in het vaandel dragen, daar windt zich niemand over op… Over de WH heeft hij ook zo zijn gedacht: een nep-organisatie, een uitvinding van de Britse geheime dienst, een 5de kolonne die de belangen van de VSA, V.K. en Frankrijk moet dienen…

Kevork Almassian (christen, Syriër van Armeense oorsprong, met vluchtelingenstatuut in Duitsland) geeft duiding over de drooglegging van Syrië. Zijn dossier wordt in Duitsland herbekeken omdat hij propaganda zou voeren voor Assad én op de loonlijst van de AfD zou staan (wat we niet bevestigd konden krijgen). Als klap op de vuurpijl: poco media vinden het verbazingwekkend dat hij “op bier drinken” betrapt is… Als dat geen bewijs is van een valse vluchteling!

Quo vadis, Syria?

Afbeeldingsresultaat voor love for syria

Deze week geen politieke analyse of militaire verslagen, maar wel – zoals beloofd – een selectie optimistisch nieuws en weetjes over het dagelijkse leven in Syrië.

Om te beginnen een wandeling door oud-Damascus: steegjes, hotelletjes, drankgelegenheden, restaurants, winkeltjes, kunstgalerijen…

… en beelden van een (te) druk en luid feestje in een bar bovenop een dak:

Men probeert traditionele kunsten en ambachten nieuw leven in te blazen:

Te vergelijken met de Aardbeienfeesten bij ons: Kersenfeesten in Qaraa:

Een racebaan of oefenterrein voor autorijschool?

Maar ook dit is Syrië. President Assad op bezoek bij een zomerkamp van christelijke jongeren in Saednaya:

En beelden van het Syrië, waarover de westerse media angstvallig zwijgen. De journalist maakt een vergelijking tussen het Assad-Syrië en het “rebellen”-Syrië:

Mediterrane vakantiesfeer in Latakia:

Het achterland van de havenstad Tartous met de al Khawabi-rivier:

Een spoorlijn moet Iran – Irak – Syrië (de havenstad Latakia) verbinden. Planning, realisatie en financiering door Iran. Zo zie je maar dat sancties soms ook naar andere oplossingen leiden:

Een kleiner spoorwegproject: de verbinding van Damascus naar het terrein van internationale expo’s wordt hersteld:

De filmindustrie herleeft:

Beelden uit Aleppo begeleid door een symfonisch orkest:

En avonddrukte in Aleppo:

Heropbouw van Aleppo:

De eerste tractoren van de fabriek Mahendara in Aleppo staan te wachten om geleverd te worden. Trots op eigen productie.

Voor het eerst in 7 jaar is er weer elektriciteit in Nubi en al-Zahraa (regio Aleppo):

Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen, lucht en buiten

De onovertroffen Chrétiens d’Orient brengen voeding en hulpgoederen naar het stadje Khabab, waar nogal wat behoeftige mensen wonen:

De ene tanker is de andere niet

Afbeeldingsresultaat voor war with iran

‘Grace I’ versus ‘Stena Impero’ of hoe een tankerdispuut tot een oorlog met Iran kan leiden

De Grace I, een tanker met olie uit Iran, varende onder Panamese vlag, wordt op 4 juli door de Britse marine geënterd in de Straat van Gibraltar. De Stena Impero, een tanker, varend onder Britse vlag, wordt op 19 juli in de Straat van Hormuz door Iran geënterd en naar de Iraanse haven Bandar Abbas geloodst.

Beide landen voeren redenen aan voor de inbeslagname. De Britten beweren dat hun actie legaal en die van Iran illegaal was. Iran beweert het tegenovergestelde: de confiscatie van de Grace I is in strijd met de vrijheid van navigatie in internationale wateren. Een actie, die in mei, bij het vertrek van de tanker uit Iran in gang gezet werd, die vervolgens tijdens de opgedrongen route rond heel het Afrikaanse continent vermits het Suez-kanaal geen toegang verleent gevolgd werd, om uiteindelijk door de Straat van Gibraltar de Mid. Zee te bereiken en bij een Syrische raffinaderij de olie te kunnen lossen. Kwatongen durven beweren dat John Bolton aan de touwtjes trok.

De Britse buitenminister Hunt noemde de entering van de Stena Impero “onaanvaardbaar” en eiste dat de “vrijheid van navigatie gegarandeerd wordt en dat alle schepen in de regio zich vrij en veilig in de regio kunnen voort bewegen”.

Maar… de Britten weigerden diezelfde vrijheid van beweging in de Straat van Gibraltar op 4 juli. So what, vindt het V.K., want de Grace I had de euvele moed olie te transporteren naar Syrië en dàt is in strijd met de EU-sancties. De westerse media en politici gaan mee in het verhaal. Boeken toe. Kop in kas. (video onderaan)

Laten we de toestand eens nader bekijken. Het V.K. had geen legaal recht de sancties op deze tanker te leggen en het was een duidelijke inbreuk op de alom geaccepteerde en vastgelegde regels die de doorvaart van handelsschepen door internationale wateren, in dit geval de Straat van Gibraltar, vastleggen.

In tegenspraak met de officiële redenering was de entering van de Grace I niet in lijn met de EU sancties (2012) tegen de Assad-regering in Syrië. De EU-Commissie besliste in art. 35 dat de sancties uitsluitend betrekking hebben op het grondgebied van EU-lidstaten, op een nationale of zakenentiteit of aan boord van een vliegtuig of schip “onder de rechtsbevoegdheid van een lidstaat”. Quod non.

Om de entering te rechtvaardigen wou de Britse regering aantonen dat de Grace I zich “onder Britse rechtsbevoegdheid” bevond, zoals bepaald in de EU-wetgeving, toen het door de Straat van Gibraltar voer. Op 3 juli, een dag voor de entering, maakte een maritiem nieuwsagentschap bekend dat de regering van Gibraltar, die geen bevoegdheid heeft over binnenlandse veiligheid of buitenlandse zaken, een wet had gepubliceerd die kon dienen als excuus voor de inbeslagname. De weg gaf de “chef minister” van de Britten de macht eender welk schip te doen stoppen als er “redelijke vermoedens” waren om het te “verdenken” dat het “waarschijnlijk” in strijd was met de EU-wetgeving.

Hiermee kan de regering van Gibraltar eender welk schip ten minste 72 uur vasthouden als het de “Britse territoriale wateren van Gibraltar” binnenvaart. Opvallend: tijdens de persmededeling van Gibraltars premier Fabian Picardo op 4 juli over de entering van de Grace I zweeg hij in alle talen over b.g. wet en over de juiste locatie van het schip toen het geënterd werd.

En dat hij hierover zweeg heeft zo zijn redenen. Het is quasi voor de volle 100% onmogelijk dat het schip zich in Britse territoriale wateren van Gibraltar bevond toen het geënterd werd. Het V.K. eist voor zich 3 zeemijlen, vanaf de kust, als eigen territoriale wateren. De Straat van Gibraltar is 7.5 zeemijlen breed op het smalste punt. (1 zeemijl = 1852 meter, langer dus dan een Britse mijl die 1609 m telt) Dat betekent dat het Britse territoriaal watergebied juist ten noorden van het midden van de Straat ligt. De internationale scheepvaart heeft zoals op het land verkeersregels. Vooral dan in smalle vaargeulen, waar de vaarvoorschriften volgens de vaarrichting bepaald worden. Zoals bij ons op een tweevaksweg, waar je niet naar keuze aan de linker- of rechterkant mag rijden, maar rechts moet aanhouden. (zie Transnav uitgebreide richtlijnen voor navigatie) De Grace I was in het vaarvak richting oosten naar de Mid. Zee, welke ten zuiden ligt van de tegenovergestelde richting naar de Atlantische Oceaan. M.a.w. het vaarvak van de Grace I ligt dichter bij de Marokkaanse kust dan bij deze van Gibraltar. (zie afbeelding hieronder)

General overview of the Strait of Gibraltar.  

Het is dus onmogelijk – tenzij de kapitein (bij drukke vaargebieden staat de kapitein dikwijls mee op de brug naast de stuurman) poepeloere zat was, een zelfmoordpoging wou ondernemen of een verrader was – dat de Grace I in het verkeerde vaarvak voer, hiermee een botsing met een ander vaartuig riskerende. Bijgevolg kon de Grace I zich niet in de Britse territoriale wateren ten noorden van de middellijn van de Straat van Gibraltar bevonden hebben toen de Britten het enterden. We mogen er toch redelijk gerust in zijn dat de reder zijn kapitein, gezien de hoogst explosieve situatie, met behoorlijk expliciete instructies voorzien had. Bovendien gaat men niet lichtzinnig om met een schip van 331 m lengte. De kapitein, eerste stuurman en vervolgens tweede en derde stuurman werden gearresteerd. Bij vesseltracker lezen we dat de tanker tot 90 dagen kan vastgehouden worden. Op 15 augustus komt de zaak opnieuw voor (zie hieronder):

Latest news

Tanker may remain detained for up to 90 days

Sat Jul 20 18:31:43 CEST 2019Timsen

The “Grace 1” may be detained for up to 90 days unless an application is made for its forfeiture or proceedings are instituted against any person for an offence. The vessel can then only be released when the proceedings are closed. Aug 15 has been set as the date for a new hearing. The Chief Minister of Gibraltar has discussed the issue of crude oil tanker with the Prime Minister of Britain. U.K. authorities have stated that they would facilitate the release of crude oil tanker Grace 1, if they were given a guaranteed destination that would not violate the sanctions.

Dit gezegd zijnde, zelfs indien de Grace I om de een of andere reden van de normale navigatieroute zou afgeweken hebben, dan nog zou het V.K. niet gemachtigd geweest zijn het schip te enteren. Dergelijke actie is compleet in strijd met het wereldakkoord – de Conventie van de V.N. over het Zeerecht. Art. 37 tot 44 van dit akkoord, geratificeerd door niet minder dan 167 staten, inbegrepen het V.K. en de EU, voorzien een “transit doorvaart” voor internationale vaargeulen zoals de Straat van Gibraltar, die de vrijheid van navigatie voor de handelsscheepvaart garandeert. Deze stipuleert uitdrukkelijk het verbod voor aangrenzende staten de doorvaart van handelsschepen te verhinderen, afgezien van enkele zeer beperkte uitzonderingen.

De paragrafen laten aangrenzende staten toe enkele wetten aangaande de veiligheid van navigatie, van pollutie controle, verbod op visvangst en het “laden of lossen in tegenspraak met de douane, de fiscale, immigratie of gezondheidswetten en voorschriften” toe te passen, maar voor geen enkele andere reden. De Britse entering van de Grace I had duidelijk geen enkel verband met eender welk van b.g. uitzonderingen en is dus een inbreuk op het akkoord.

Het bewijs duidt bovendien aan dat de Britse actie deel uitmaakte van een groter geheel, gecoördineerd door Trumps regering om de druk op de Iraanse economie te verhogen door de Iraanse exportmogelijkheden te beperken.

De verklaring door de eerste minister van Gibraltar hield in dat de beslissing om het schip te enteren genomen was na de ontvangst van “informatie” die “redelijke twijfel” voor het vermoeden gaf dat het schip olie vervoerde naar de Syrische Banyas raffinaderij. Informatie die verkregen was via een regering die noch door Gibraltar, noch door het V.K. bekend gemaakt wou worden.

Afbeeldingsresultaat voor bolton warmonger

Jonathan Beale, verslaggever over defensie bij de BBC: “Het schijnt dat de informatie van de VSA kwam.” Joseph Borrell, dd. Spaanse buitenminister stelde op 4 juli dat de Britse entering volgde “op een verzoek van de VSA aan het V.K.” Op 19 juli schreef de Londense Reuters correspondent Guy Falconbridge: “Verschillende diplomatieke bronnen zeggen dat de VSA het V.K. verzocht het schip in beslag te nemen.”

Als klap op de vuurpijl voor Boltons betrokkenheid in het Britse plan kwam dan het intrekken van de Panamese vlag voor het Grace I.

Menig Iraans schip met diverse cargo’s voer onder Panamese vlag. Maar toen de Trump regering economische sancties voor Iran herinvoerde in oktober 2018, was daar ook een verbod op industriële diensten zoals verzekering en herverzekering inbegrepen. Deze beslissing werd begeleid door politieke druk op Panama om het varen onder Panamese vlag van 59 Iraanse schepen in te trekken. Vele schepen Iraanse waren (semi) eigendom van de Iraanse staat. Zonder deze vlagstatus konden de Iraanse schepen geen verzekering voor de ladingen krijgen.

Dit had tot doel havens, kanaaluitbaters en privé bedrijven te ontmoedigen Iraanse tankers te ontvangen. Brian Hook (VSA Binnenl. Zaken), verantwoordelijke voor de sancties, waarschuwde hen in november dat zijzelf zouden verantwoordelijk zijn voor eender welke kosten, veroorzaakt door een ongeval, bij een zelf-verzekerde Iraanse tanker.

Maar de Grace I was een geval apart omdat het schip nog steeds onder Panamese vlag voer toen het zijn verre reis rond Afrika begon op weg naar de Mid. Zee. Op 29 mei werd de Grace I van de vlaggenlijst geschrapt, net nadat het schip aan zijn reis begonnen was. De beslissing werd genomen nadat de Panamese Nationale Veiligheidsraad een waarschuwing had wereldkundig gemaakt dat de tanker “misschien wel betrokken was bij het financieren van terrorisme door steun te verlenen aan destabiliserende activiteiten van bepaalde regeringen geleid door terroristische groeperingen”. Let wel: zonder vermelding van enig bewijs dat de Grace I betrokken was bij terrorisme.

Afbeeldingsresultaat voor grace 1 route

Wie had er contact met de Panamese veiligheidsraad? John Bolton. Zijn doel: de Grace I, hulpeloos en rechteloos zonder de bescherming van een vlag, noodzakelijk om te varen of in een haven te verwijlen. Deze touwtrekkerij samen met de Britse vazallenactie was een volgende episode in de speciale Amerikaanse pogingen om Iran droog te leggen, om Iran te beletten deel te nemen aan de basisrechten van mondiale economie.

Keren we terug naar de Iraanse tegenactie: de entering van de Stena Impero, varend onder Britse vlag, in een andere zeegeul, de Straat van Hormuz. Het V.K. vindt dat er geen vergelijk mogelijk is vermits de Grace I olie vervoerde, bestemde voor Syrië en derhalve alle maatregelen toegelaten zijn.
Je hoeft geen Einstein te zijn om in de entering van Stena Impero door Iran (g)een poging te zien om een ruil te forceren. Of de Stena Impero nu wel of niet een vissersboot aangevaren heeft zonder zich om de boot en/of bemanning te bekommeren, doet niets (meer) ter zake. Misschien of waarschijnlijk is het accident verzonnen. Maar de oorzaak ligt niet in de wateren van Hormuz. De oorzaak ligt zelfs niet ergens ten noorden van de kust van Marokko. De oorzaak zit in Washington. Het Britse Buitenministerie schreeuwt de verontwaardiging van de daken. Eist steun van de volgzame westerse wereld. Eist militaire bescherming van handelsschepen tijdens de doorvaart van de Straat van Hormuz. M.a.w. eist – in opdracht van de Grote Baas over de Atlantische Oceaan – dat wij ons uni sono storten in een avontuur dat brandgevaarlijk is. Waarmee de missie van ene John Bolton geslaagd is. Of… bijna geslaagd. Niemand wil oorlog, behalve…

Quo vadis, Syria?

De situatie in Syrië blijft sinds enkele tijd quasi onveranderd. Het land wordt op alle mogelijke vlakken gesanctioneerd, de bevolking lijdt, de terroristische enclave Idlib blijft een protectoraat van het Westen en Turkije van waaruit nog steeds raketten afgevuurd worden op regeringsgebied, op Aleppo, op de christelijke dorpen in Hama en andere doelwitten in de grensstreek, de VSA houden de oliebronnen over de Eufraat met de hulp van de Koerden in hun macht, Israël voert met de regelmaat van een klok luchtaanvallen uit… en de media zwijgen over de economische en humanitaire wurggreep die het land op de knieën moet krijgen nu het militair niet gelukt is.

De krant Al-Akhbar publiceerde gelekte documenten die aantonen dat Ilham Ahmad, co-leider van de zgn. Syrisch Democratische Raad (Koerden) de Israëlische Mossadkloon Mordechai (Moti) Kahana als de exclusieve gemachtigde om de Syrische olie te verkopen op de zgn. internationale markt. Een opmerkzame lezer heeft slechts een half woord nodig… internationale markt… Israëlische markt… Kahana was de leider van de zgn. oppositie in Zuid-Syrië tot het Syrische leger de regio bevrijdde in 2018 en zijn eigendommen in beslag nam.

Geen fotobeschrijving beschikbaar.

Tulsi Gabbard (Rep.) verwelkomde Ilham Ahmed in de VSA:

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, glimlacht

De Koerden kregen een niet te misverstaan veto van de VSA over een mogelijk vredesakkoord met de Syrische regering. Maar tegen de inbeslagname van de Syrische olie en de verkoop via een Israëlische makelaar is geen bezwaar.

De geruchten over de dictatoriale maatregelen van de Koerden tegen de bevolking blijven hardnekkig. Wie weigert een deel van de oogst af te staan… zal helemaal niets moeten oogsten.

Ten noorden van Aleppo zouden Turkse troepen raketten afgevuurd hebben op Koerdische stellingen. (…) Naar verluidt zouden er Koerdische troepenverplaatsingen zijn naar de Turkse grens. Aanleiding zouden de berichten in de Turkse media zijn waarbij men ervan uitgaat dat er een groot Turks offensief ten oosten van de Eufraat er zit aan te komen. (…)

Waarover men niet spreekt… Twee dagen geleden vielen er 15 doden en meerdere gewonden bij een raketaanval vanuit Idlib op Aleppo. Gewone burgers. Wie protesteert? (…)

11 burgers geraakten donderdag gewond door een autobom nabij de kerk van O.L.Vrouw in Qamishli (Hasaka provincie). Schade aan kerk, gebouwen en auto’s. (…)

De gasleiding van het al-Shaer gasveld naar de Ebla gasfabriek ten oosten van Homs werd na een aanval door terroristen buiten werking gesteld. De gaspijp is goed voor 2.5 miljoen m3 gas per dag en voorziet via de Ebla fabriek verschillende elektriciteitscentrales. (…)

De Douma gifgasaffaire werd nooit door de OPCW onderzocht. De man kwam en verdween in een buurland. Zijn verslag was pure fictie. Een fantasieverhaal waarbij een hogere macht de pen vasthield.

Het blijft touwtrekken in Idlib. Initieel veroverde het Syrische leger tamelijk snel enkele dorpen in het zuidwesten. Als een pingpongballetje wordt een dorp veroverd en heroverd, resp. door het Syrische leger of HTS. Christelijke dorpen zijn een geliefd doelwit van de terroristen. (…)

De maand juli bracht veel geweld doch weinig verandering in de militaire en geo-strategische situatie. Slechts in Noord-Latakia zorgden de terroristen voor een belangrijkere verrassingsaanval. Initieel veroverden zij een heuveltop en verschillende strategische plaatsen in de bergen nabij de Turkse grens. Het Syrische leger kon hen uiteindelijk terugdrijven en de veiligheid herstellen. Een dag later bestormden HTS Al-Hamamiyat in NW Hama. Ook daar scoorde HTS initieel terreinwinst, maar werden op minder dan 24 u teruggedreven. Naar verluidt zouden er ca. 80 à 100 terroristen een enkel ticket naar de maagdenhemel gekregen hebben. (…) We schreven het herhaaldelijk: terroristen verplaatsen zich ongehinderd naar het noorden, passeren de Turkse grens, beschrijven een halve cirkel naar het zuiden en vallen vanuit een buurland aan. Slaapt het Turkse leger en de grenspolitie? Als je in Turkije op vakantie gaat moet je op de luchthaven door niet minder dan drie veiligheidsposten, zowel bagage, handbagage, die quasi uitgeladen wordt, en wordt je ook herhaaldelijk gefouilleerd, zelfs tot aan de gate net voordat je aan boord van het vliegtuig stapt. Maar een bende terroristen slaagt erin onopgemerkt de grens twee keer over te steken mét zware wapens e.d.!!!

Het blijft een merkwaardig fenomeen dat een enclave zoals Idlib, volledig afgesloten van de buitenwereld, omgeven door Syrisch regeringsgebied ten westen, zuiden en oosten, door Turkije en de Koerden in het noorden, nog altijd aan zwaar oorlogsmateriaal, wapens en munitie (… en zelfs gifgasbestanddelen) kan geraken zonder enige toegang tot de zee en zonder een eigen luchtmacht. Rarara…

Afsluitend: de Duitse regering bedankte feestelijk voor de Amerikaanse uitnodiging om Duitse troepen naar Syrië te sturen ter vervanging van de Amerikaanse die naar Irak verhuizen zodat ze Iran kunnen bedreigen. Wat niet wil zeggen dat de terroristen niet op een andere wijze op de Duitse steun kunnen rekenen.

De eerstvolgende Astana-vergadering werd gepland op 1 en 2 augustus.

Volgende Quo Vadis wijden we aan optimistischer nieuws in en over Syrië.