Waarom Gaddafi moest sterven

victa placet mihi causa: Barnardje wil niet hangen

Gisteren was het negen jaar geleden dat Gaddafi geëlimineerd werd.
Oorlogen hebben tot doel om bevolkingen “in beweging te zetten”. Zo was het in Syrië, zo was het ook in Libië.

Na het akkoord met Gaddafi liep het aantal landingen van “vluchtelingenboten” in Italië drastisch terug en waren in 2010 quasi op nul teruggebracht. Degenen die plannen voor de etnische herstructurering van Europa hadden – en altijd nog hebben wegens redenen die economische belangen overschrijden en die met historische wraak te maken hebben – konden dit niet toestaan. Gaddafi moest verwijderd worden. Opdat de mensensmokkel-industrie weer kon bloeien en groeien.

Resolutie 1973 Veiligheidsraad Verenigde Naties 17 maart 2011:

Verenigde Naties en Libië

De VN Veiligheidsraad heeft rond half twaalf ‘s avonds onze tijd een resolutie aangenomen die de weg vrij maakt voor militair ingrijpen in Libië. Er waren tien stemmen voor, nul tegen en vijf onthoudingen. Binnen het mandaat valt een no-fly zone en ‘alle noodzakelijke maatregelen’ om burgers te beschermen tegen aanvallen van Moammar Gaddafi, de man die zijn eigen burgers vermoordt.  De Verenigde Naties willen geen bezettingsmacht in Libië. Op het centrale plein in oppositiestad Benghazi steeg gejuich op.

Rusland, China, Brazilië, India en Duitsland onthielden zich van stemming. Frankrijk, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Bosnië en Herzegovina, Gabon, Libanon, Nigeria, Colombia, Portugal en Zuid-Afrika stemden voor.

En dan was er ook nog Sarkozy die per se wou verhinderen dat het omkopingsgeld, dat hij van de Libische leider ontvangen had, aan het licht zou komen. Bijgevolg was de politieke coup, de verwijdering van het leiderschap, niet genoeg: Gaddafi moest sterven. Alle belangen, onder eender welke vlag, onder eender welke titel of doelstelling, kruisten zich bij de aanval op Libië. Zoals de ondermijning van de US-dollar, wat niet kon getolereerd worden door de VSA.

U kent de rest van het verhaal: in 2011 stortte Libië in en de tsunami illegale volksverhuizers (her)begon, via de poco media als “vluchtelingen” door onze strot geduwd. Dit hoewel geen enkele Libiër “vluchtte” en in Italië belandde. Het ging uitsluitend om economische strandjutters uit de Sub-Sahara, die uit het zuiden naar Libië doorstootten, gebruik makend van het gecreëerde machtsvacuüm. Maar ook hier laat de omvang en de snelheid, waarmee de volksverhuizing begon, vermoeden dat het vooraf bedacht en georganiseerd werd.

Alles en iedereen stond gereed. De Libische mensensmokkelaars stonden in de startblokken om de illegalen naar de Westerse sociale kassen te verkassen. De Afrikaanse mensenhandelaars stonden popelend te wachten om hen naar Libië te vervoeren. De journalisten, heel de poco media-industrie was er klaar voor om ons emotioneel te chanteren met de “vluchtelingen”, waarvoor we ons hart, ons land en onze portemonnee moesten openen. De NGO-reddingsvloot – al dan niet gesteund door de eigen EU-veerdienst – wachtte, de korte golf-radio en de gsm op stand-by om het vooraf geseinde afvaartbericht te ontvangen en zich naar de afgesproken coördinaten te begeven waar de zgz. “drenkelingen” konden opgevist worden… Vervolgens koers naar Sicilië met op de kade een meute journalisten die uitkeek naar zwangere vrouwen, kleine kindjes, bibberende grijsaards, uitgehongerde verstotenen der aarde…

Of Sarkozy de enige politicus is die bij de voorbereiding van de oorlog tegen Libië betrokken was? Of hij de enige politicus is die omkopingsgeld van Gaddafi ontving? We hebben onze vermoedens… zijn echter realistisch genoeg om te erkennen dat we dat naar alle waarschijnlijkheid nooit zullen te weten komen. Of het naar alle waarschijnlijkheid niet zouden kunnen navertellen.
Onderstaande statistiek spreekt boekdelen:

Aantal gelande immigranten in Italië

Gaddafi voelde de bui hangen. De zgn. “Arabische Lente” was het excuus voor de westerse inmenging in Libië, zoals ook het geval was in Syrië, met catastrofale gevolgen voor de bevolking. Tunesië ontsnapte aan de ‘democratie’-oorlogen van het westen; daar valt immers niets te rapen en is van geen belangrijk geostrategisch belang. Tunesië mocht na de zgn. Jasmijnrevolutie haar eigen boontjes doppen… en kreeg prompt een radicaal-islamitische regering, waardoor de economische toestand én het toerisme de genadeslag kreeg.

Gadaffi wist wat eraan zat te komen:

Het complot om Syrië te vernietigen

Gedurende de laatste tien jaar hebben buitenlandse machten geprobeerd Syrië kapot te maken. De meeste mensen zijn zich daar niet van bewust daar de poco media het voorstellen als een revolutie of burgeroorlog. Je moet doelbewust bij alternatieve media gaan zoeken om een tegenstem te horen.

De waarheid is dat Israël Zuid-Syrië wil opeisen (… onder het mom van veiligheidszone), Turkije Noord-Syrië (… eveneens onder het mom van veiligheidszone) en de Perzische Golfstaten willen een veilige gaspijplijn naar Europa (…$$$). De eerste twee zijn gedeeltelijk geslaagd en de VSA verdienen nog een behoorlijke dollar aan de oliediefstal uit de regio, ten oosten van de Eufraat, die ze met de hulp van de Koerden bezet houden. Daar bovenop komen de frustraties van de VSA, die sowieso alle Israëlische wensen steunen, t.o.v. onwillige staten (… hoe durven ze zich verzetten tegen de wil van Uncle Sam?…), die hun economie niet aan de leiband van westerse wereldbedrijven willen laten lopen… Een stok om de koppige hond te slaan is gemakkelijk gevonden – echter niet te opvallend.

Een echte invasie van Syrië zou politieke problemen veroorzaakt hebben. Om een natie te vernietigen wordt de voorkeur gegeven aan onderhuidse methodes, zoals oproer aanwakkeren, minderheden opjutten en bewapenen, leugens, bedrog én het zenden, het infiltreren van duizenden vreemde huurlingen om het “spontane” verzet in goede banen te leiden. Daar bovenop, nadat het halve land kapot geschoten was, miljoenen mensen op de vlucht sloegen, hebben de VSA – en de EU – onmenselijke sancties opgelegd, die de burgers levensnoodzakelijke goederen ontzeggen. En om de goedkeuring van de wereld, of het oogje dichtknijpen, te waarborgen spelen de media een onschatbare rol als medeplichtigen.

De video toont in 10 minuten waarover wij hier al jarenlang herhaaldelijk berichten. U kan via de icoontjes onderaan de ondertiteling en vertaling inschakelen. De gesproken Engelse commentaar is echter zeer goed verstaanbaar.

Dit filmpje heeft de verdienste heel de problematiek – oorzaak en gevolg – kort samen te vatten. En neen, het werd niet door de Syrische regering, door Iran of door Rusland samengesteld, maar wel door kritische Amerikanen. Onderaan vindt u talrijke verwijzingen naar bronnen, die sowieso vrij toegankelijk zijn… voor wie wil lezen en begrijpen. De bewijsvoering – o.a. John Kerry die zonder verpinken bevestigde dat de “soenni”staten bereid zijn alle kosten te betalen “zo toegewijd zijn ze” als de VSA “zoals we in andere landen gedaan hebben” er korte metten mee maken “getting this job done”, m.a.w. Syrië militair in te nemen, te bezetten en een stropop aan het hoofd te plaatsen. Een stropop, die gewillig luistert naar “his masters’ voice”. De wijze waarop Kerry “getting this job done” (… dit varkentje even wassen…) vermeldt, over de hoofden van de Syrische bevolking heen, getuigt van een minachting zonder gelijke.

Vooraleer het zo ver kon komen, vroeg Assad Rusland om hulp. Bouwde Rusland twee gaspijplijnen, eentje in het zuiden en eentje in het noorden. De pijplijn uit de soenni-staten werd overbodig. Nord Stream 2 wordt – zoals u weet – vakkundig met alle middelen gesaboteerd. Intussen lijdt het Syrische, het Libanese volk onder de “sancties”. Wij blijven het herhalen: het Westen drijft deze landen in de armen van Rusland en China. Ze hebben geen keuze (meer).

Schaken op hoog niveau

“ohne Rücksicht auf Verluste”

Recent dreigde Duitse buitenminister, Heiko Maas, Rusland met nieuwe sancties op te zadelen. Reden: de vermoedelijke novitsjok-vergiftiging van de Russische dissident Nawalny en de zgz. onwil van Russische kant om mee te werken aan de opheldering.

Echter: Rusland wil wel degelijk samen met Duitsland de zaak in het reine brengen. De Doema schreef daarover een brief aan de voorzitter van de Bundestag, Wolfgang Schäuble… , stelde voor in samenwerking met Duitsland de mysterieuze vergiftiging te willen onderzoeken. De bewuste brief met de Russische intentie werd echter niet bekend gemaakt aan de leden van het Duitse parlement. (…) Dat Merkel er niet van op de hoogte was, lijkt eerder onwaarschijnlijk. Vervolgens heeft ze dan een theaterstukje opgevoerd, misschien zelfs na eerst Poetin verwittigd te hebben…

De Doema, ook niet van gisteren, publiceerde de bewuste brief op het internet. En zo werd de inhoud van de brief bekend bij de AfD. Het gaat om een schrijven aan Schäuble, in hetwelke de Doema, alle fracties-uni-sono, een aanbod deed om samen te werken bij het onderzoek naar de Navalny-zaak. En – bovendien – de parlementaire controle te verzekeren, luidde de boodschap. De federale volksvertegenwoordigers, zetelend in de Bundestag, kregen de brief echter niet te zien.

De Duitse en internationale media hadden hun oordeel snel bij de hand: Poetin zou Navalny laten vergiftigen hebben. Vervolgens trad Merkel als reddende engel op het voorplan: overbrenging naar het Charité in Berlijn. Daar werd naar verluidt een vergiftiging met novitsjok vastgesteld. Rusland werd de resultaatsgegevens geweigerd. Allicht omdat bleek dat het om een andere novitsjoksamenstelling ging dan deze die in Rusland geregistreerd is. Wat noch het ene, noch het andere bewijst.

Heel snel kwam van over de Atlantische Oceaan – en van sommigen in Duitsland en in de EU – de eis de Nord Stream 2 gasleiding nu helemaal voor de schroothoop te verklaren. Alleen al omwille van deze reactie zouden er toch lichtjes moeten gaan branden.

De vraag is niet of Navalny vergiftigd werd, de vraag is niet of die dosis, of het gebruikte gif dodelijk is, de vraag is… cui bono?

Los van deze vraag, kan u uw kennis over novitjsok bijspijkeren: Giftige kennis over novitsjok sijpelt al jarenlang naar buiten

Cui bono?

  • Navalny verklaarde in een interview – na zijn heropstanding uit een quasi zekere dood – dat Poetin zich door hem bedreigd voelde bij de volgende verkiezingen. Regeringspartij wint verkiezingen, symbolisch succes voor Navalny
  • Pompeo beschouwde het als “hoogst waarschijnlijk” dat “een hoger echelon van het Kremlin” de aanslag bevolen had – dit nadat Trump had laten weten dat hij het niet bewezen achtte dat Poetin verantwoordelijk was. (…)
  • Pompeo “hoopt dat Nord Stream 2 niet voltooid wordt en werkt aan een sabotage-coalitie. In Polen vindt hij een medestander. Polish competition watchdog UOKiK fines Gazprom $7.6 billion over Nord Stream 2. Hij hoopt dat de Duitse regering ook van dit standpunt overtuigd kan worden… al was het maar omwille van datgene wat dhr. Navalny overkomen is of omwille van de veiligheidsgevolgen verbonden aan de afhankelijkheid van Russisch gas.” Pompeo: We are building a coalition against Nord Stream 2
  • Pompeo en diens kompaan Ted Cruz maakten immers van hun boycot-hart geen moordkuil (sic): alle opties, alle middelen, alle sancties… liggen open (video).
  • We wagen ons aan enkele stoute mogelijkheden van de gebeurtenissen: wie zit er achter de vergiftiging van Navalny? Was het een jaloerse echtgenote/vriendin? Was het iemand die hij n.a.v. van Navalny’s corruptieproces verraden had in ruil voor strafvermindering? Was het een buitenlandse mogendheid die in hem een welgekomen Chinese vrijwilliger zag om hun “democratische” doeleinden verwezenlijkt te zien? Was het in opdracht van de inmiddels stilgelegde Amerikaanse schaliegasbedrijven? Of… we durven het niet te geloven… op bevel van een of andere Amerikaanse veiligheidsdienst?
  • Of… is Poetin plotseling krankzinnig geworden?

Wat betreft de hamvraag: Wat nu met Nord Stream 2?

Rusland vindt dat er genoeg getreuzeld werd. Sinds december 2019 liggen de werken op zee stil; aan wal, waar het gas Duitsland binnenkomt, werd verder gewerkt. Het Russische schip dat leidingen op de bodem van de zee moet leggen heeft het anker gelicht… in de plaats daarvan meerden drie andere aan. De Akademik Cherskiy werd in Mukran omgebouwd en een nieuw ankersysteem geïnstalleerd. Het schip heeft Mukran verleden vrijdag verlaten en voer richting Kaliningrad. Waarom wordt niet bekend gemaakt. Volgens Neftegaz.ru zou het schip testvaren in Russische territoriale wateren, in de buurt van Kalinigrad, kwestie van mogelijke sabotagedaden te voorkomen. Huidige positie volgens Marinetraffic. Wie de vaarbewegingen der laatste dagen opvraagt, merkt inderdaad dat het schip kris, kras rondvaart zonder een bepaalde haven te willen bereiken.

Zet, tegenzet. Pionnen worden opgeofferd om de overwinning te kunnen opeisen. Wie is de betere schaker?

Het neo-Ottomaanse Rijk (3)

Het Griekse eiland Kastelorizo is gelegen aan de oostelijke rand van Griekenland en is een van de kleinste en mooiste eilanden van de Dodekanesos eilanden groep. Soms aangeduid door zijn oude naam, Megisti, het eiland heeft een lange geschiedenis die teruggaat tot de vroege neolithicum. Zijn oude naam duurde tot de Middeleeuwen, toen de ridders van St. John gebouwd Castello Rosso op de roodachtige rots boven de haven. Het eiland dankt zijn naam aan het kasteel, met zijn dubbele muren en de kantelen. Welvaart van het eiland begon aan het eind van de 19e eeuw dankzij de visserij en scheepvaart.

Het wordt gekenmerkt door geplaveide straatjes en traditionele kleurrijke herenhuizen met houten balkons.

Er wordt nu niet meer gedanst…

Erdogan maakt van zijn hart geen moordkuil. Waar maken de Grieken zich druk om? Het eiland ligt quasi op de drempel van Turkije… Hij mag doen en laten wat hij wil. Tenslotte wil hij de grenzen hertekenen nadat het Verdrag van Versailles – volgens Erdogans retoriek – verstreken is. Alsof de coronadreiging nog niet groot genoeg is – daar bovenop de Ottomaanse uitbreidingsdrang. Het eilandje is omgeven door oorlogsfregatten. Geen toerist haalt het nog in zijn hoofd daar zijn vakantie door te brengen. Zelfs de bewoners van Kas komen niet meer op bezoek.

De EU steunt Griekenland en Cyprus. Zegt Michel. Alle opties liggen open. Zegt Michel. Hij volgt de situatie op de voet en de EU moet rekening houden met de NAVO. Zegt Michel. Geplande vergadering in september…. dialoog… blablabla.. zegt van der Leyen.

De EU bijt van zich af…

Om u een idee te geven hoe daadkrachtig de EU wel is als het erop aankomt de EUropese belangen te beschermen… bekijk de enthousiaste, welbespraakte, charmerende, opwindende, overtuigende woordvoerster, die het heeft over een “informeel” contact met de VSA in gang gezet door lidstaten op vrijwillige basis, om de VSA proberen te overtuigen of ze aub willen afzien van sancties omwille van Nord Stream 2. Hou me tegen…

Ze staat daar dik tegen haar goesting wat te palaberen…

Duitsland bijt van zich af… (3)

… en laat zich niet verder chanteren door de VSA…

… of toch???

File:Nord Stream 2 logo.svg - Wikimedia Commons

Voor de continuïteit van deze reeks hebben we de titel behouden. Het wordt echter hard gespeeld. “Ohne Bandagen”, zegt men in het Duits.

Drie Amerikaanse senatoren hebben in een brief aan de overheid van Sassnitz op het eiland Rügen met een “financiële vernietiging” van het havenbedrijf gedreigd als daar de hulp bij de verdere afwerking van Nord Stream 2 niet stop gezet wordt. De brief belandde bij de redactie van het Handelsblatt en toont aan met welke meedogenloosheid Amerikaanse politici hun wil willen doordrukken. “Ohne Rücksicht auf Verluste.”

Sassnitz is een havenstadje met zo’n 9500 inwoners op het eiland Rügen in het Bundesland Mecklenburg-Vorpommern. Normaal houdt de gemeentepolitiek zich bezig met problemen van de horeca, met milieubescherming, met de veerdienst. Of klachten van vissers over vissoorten die te zeldzaam worden. Frank Kracht, de burgemeester van Sassnitz, zit ongewild in het oog van een internationale storm. Zijn gemeente wordt geconfronteerd met zware bedreigingen vanuit de Amerikaanse Senaat. Samen met initiatiefnemer en hardliner Ted Cruz hebben nog 2 andere senatoren, Tom Cotton en Ron Johnson, in de bewuste brief gewaarschuwd voor de gevolgen – “een financiële vernietiging” – als Sassnitz de rol van de logistieke draaischijf van de Nord Stream 2 bouwwerken blijft vervullen. Bekijk onderstaande video en lees ook de reacties onderaan:

In de brief van 3 blz kon de burgemeester volgende niet te misverstane bedreiging vernemen:

“Als U verder goederen, dienstverleningen en steun voor het Nord Stream 2-project levert, zal u het toekomstige financiële overleven van uw onderneming (… havenbedrijf) vernietigen.”

Zowel de gewestregering van Mecklenburg-Vorpommern en zelfs de EU-Commissie (Amerikaanse sancties zijn in strijd met het volkerenrecht) verwerpen deze chantage. Buitenminister Maas zit ondanks de talrijke geschillen met Rusland op één lijn met zijn Russische collega Lawrov. Merkel houdt zich momenteel op de vlakte. Opmerkelijk, zelfs de Groene partij, een zeer koele minnaar van fossiele brandstoffen, noemt de bedreigingen “een economische oorlogsverklaring” en eist dat Merkel eindelijk in actie schiet en tegenmaatregelen neemt. Grüne fractievoorzitter Trittin:

“De smerige gewoonte van Amerikaanse dreigbrieven aan Duitse bedrijven neemt toe. De inmenging in de soevereiniteit van Duitsland en de EU heeft een ongekende agressiviteit bereikt, die niet onbeantwoord mag blijven. De bedrijven, die dit project begeleiden, hebben bescherming tegen de wilde-westen-methoden uit Washington nodig.”

In de haven lag vroeger een der beide Russische speciale schepen, de pijpleidinglegger “Fortuna”; het schip ligt nu in Rostock. Het eventuele reddingsschip, de “Akademik Cherskiy” ligt daar nog, nadat het helemaal van de andere kant van Rusland uiteindelijk de Duitse bestemming bereikte. Deze twee schepen liggen er werkloos bij. En de tijd dringt. Het zomerseizoen loopt af.

Officieel werden de werken gestopt. Men zoekt naar een oplossing, luidt de boodschap. Echter op de achtergrond is er wel activiteit. De “Rossini”, een woonboot, ligt sinds verschillende weken in de haven van Sassnitz. Sleepboten hebben de woonboot begin juni daarheen gesleept. Sindsdien zou de “Rossini” het tijdelijke verblijfadres zijn voor ca. 140 arbeiders: Engelsen, Russen, Oekraïners, Italianen. Zij blijven liefst buiten beeld… om voor de hand liggende redenen. Zij zouden de laatste afwerking moeten voorbereiden. Wat nu? Bakzeil halen? Toegeven aan chantage? En indien niet, wat zijn dan de gevolgen? Hoe hard willen de VSA het spelen? Wordt vervolgd.

We sluiten af met dezelfde woorden als in de titel, echter met een andere volgorde:

Bijt Duitsland van zich af?

Duitsland bijt van zich af… (2)

… en laat zich niet verder chanteren door de VSA

File:Nord Stream 2 logo.svg - Wikimedia Commons

Voormalig officier bij de Duitse Bundeswehr, Oberstleutnant a.d. Jochen Scholz, voormalig beleidsmedewerker in het Duitse defensieministerie, heeft zo zijn mening over de Amerikaanse bemoeienissen – of liever chantage – tegen de gaspijplijn Nord Stream 2. Hij stelt dat deze ronduit tegen internationaal recht ingaan. Meer zelfs:

“Wat hier op het spel staat is niets anders dan dat de rechtsorde, bepaald in het VN-Handvest (26.6.1945) steeds meer vervangen wordt door het “Faustrecht” (het recht van de sterkste), een ontwikkeling, die sinds het einde der Sovjetunie in vaart toegenomen is.”

Opdat u zich een beeld kan vormen van Oberstleutnant der Luftwaffe, Jochen Scholz voegen wij dit vraaggesprek met hem toe. Een citaat: “Met Rusland kan men niet meer zo omgaan wie men het tot enkele jaren geleden gewend was. En daaraan zijn de Amerikanen nog niet gewoon geraakt…

Jochen Scholz raadt de Duitse regering zich binnen het kader der VN tegen de Amerikaanse ongerechtvaardigde eisen te weren: “Daardoor belandt het onderwerp op mondiaal niveau en wordt breder opgemerkt terwijl het momenteel eigenlijk slechts binnen de Amerikaanse en Europese kringen een strijdthema is.” Volgens Scholz moet Duitsland zich tegenover de VSA te weer stellen. Hij raadt af kwaad met kwaad te vergelden, m.a.w. sancties op te leggen. Duitsland is tot het einde van het jaar lid van de Veiligheidsraad. Daar moet het initiatief genomen worden door zich te beroepen op artikel 96 van het VN-Handvest.

Volgens Scholz bemoeien de VSA zich – wat in de Duitse media zo goed als nooit aan bod komt – om duidelijk geopolitieke redenen. We citeren:

Onafhankelijk van wie er net president is, blijft de belangrijkste reden voor de tegenwerking door de machtselite der VSA van geopolitieke aard. De samenwerking tussen Duitsland en Rusland in de energiesector is zonder twijfel een bouwsteen op de lange weg naar een eurasische economische ruimte, die onvermijdelijk ook een nieuwe veiligheidsarchitectuur met zich meebrengt. Daardoor zou de sinds decennia voortdurende Anglo-Amerikaanse strijd om het “Wereldeiland” een maat voor niets geweest zijn, waarvan de overheersing volgens Halford Mackinder de voorwaarde voor ‘s werelds dominantie is. Andere redenen, zoals de verkoop van het vloeibare Amerikaanse frackinggas aan de EU, spelen hierbij een ondergeschikte rol en dienen president Trump hooguit als verkiezingsthema. (…)

Onder de loep…

Heilige Christoffel autoplaquette

… de alom geprezen e-auto met de zuiverheid van een communiezieltje, de biologische impact van zelfgekweekte basilicum op de vensterbank, de ecologische voetafdruk van een kluizenaar in Tibet… Sint Christoffel heeft er een serieuze concurrent bij gekregen.

Of???