Quo vadis, Syria?

Bij alle miserie, de sancties, de tekorten, de nood, de problemen en het strijdgewoel in Idlib en ISIS-enclaves zou men bijna vergeten dat er in Syrië heel hard gewerkt wordt aan de heropbouw. Niet alleen van gebouwen, van de infrastructuur, van openbaar vervoer, van nutsvoorzieningen, gezondheidszorg, herstel archeologische vindplaatsen en cultuurschatten maar ook aan een terugkeer naar de normaliteit, naar een gewoon burgerleven.

Vandaar dat we deze Quo Vadis wijden aan positieve zaken, waarvoor de poco media geen interesse tonen.

En wat kan er nu normaler zijn dan een autobeurs? In Damascus startte de International Exhibition of Automobiles and vehicles (Motor Show) met deelname van 48 firma’s. Deze loopt tot 17 juni, waar men niet alleen alles kan vernemen over de aangeboden voertuigen maar ook over onderdelen, onderhoud, verzekering… kortom alles dat met auto’s te maken heeft. (…)

Na zes lange jaren en uitvoerige herstellingswerken van de zware schade, een quasi volledige vernieling door de terroristen, werd de elektriciteitscentrale van Palmyra terug in bedrijf genomen. (…)

Zakenman in de Sidney immo-wereld (Australië) Richard Horsey, toerist in Syrië, is verbaasd over de stabiliteit in het land en verheugde zich over de gastvrijheid der bevolking. Hij zal de schade aan de belangrijkste archeologische sites in kaart brengen en hoopt dat internationale organisaties, gespecialiseerd in archeologische restauratie, hun deel zullen bijdragen aan het herstel van het eeuwenoude onvervangbare historisch-cultureel erfgoed. (…)

In de al-Arqoub industriezone van Aleppo werd door de overheid een tandje bijgestoken, zodat de daar gevestigde bedrijven hun productie – in verschillende sectoren, zoals technologie, chemie, voeding en textiel – konden heropstarten, mensen aan het werk gezet, en gezinnen een inkomen hebben. Sinds de bevrijding van Aleppo zijn er daar nu 1480 bedrijven terug actief. Voor de oorlog waren dat er nog 2100; de terroristen kozen de industrie en economie als uitgelezen doelwitten voor de vernietiging van de Syrische samenleving. De gedateerde energievoorziening en de exportmoeilijkheden blijven echter een probleem. (…)

Ook in Aleppo: na het werken een deugddoende bezoek aan een hammam. Oud badhuis heropent zijn deuren:

Imkers en honingproductie. Een oude traditie niet alleen in Syrië. In heel N-Afrika, in het M.O. zijn zoetigheden niet weg te denken. Bijenzoet. En imkers hebben zich aangepast: ze kruisen hun bijenvolkeren.

Zon, zee, strand in Latakia.

In Aleppo zoekt men ook verfrissing in het water:

Het gaat niet alleen om vakantiebeleving in Latakia. Het Tsjechische Nationale Museum kondigde een gemeenschappelijke archeologische expeditie aan in Talet al-Shamiya (Latakia) waarbij deze herfst met uitgravingen zal begonnen worden. Men verwacht artefacten te vinden die zelfs tot in de Brons- en IJzertijd teruggaan. In de persmededeling werd benadrukt dat de samenwerking om Syrië bij te staan bij het redden van UNESCO Werelderfgoed archeologische sites voorgezet wordt. (…)

SANA (Syrian Arab News Agency) het officiële Syrische persagentschap nam donderdag deel aan het NAWC, het 6de Congres voor ‘s wereld persagentschappen in Sofia, Bulgarije, met SANA’s algemene directeur Abdul-Rahim Ahmad en de zaakgelastigde van de Syrische ambassade in Bulgarije, Mohammad Mohammad. Citaat uit de openingstoespraak van president Radev: “Bijgevolg hebben we informatie en het ware nieuws nodig om de stortvloed van nepnieuws te weerstaan, die de moderne mediawereld momenteel teistert, vooral bij sociale media, die een gevaar vormen voor de toekomst van onze naties, een groter gevaar dan bommen en dat is de rol die de nieuwsagentschappen dienen te spelen.” (…)

De Syrische spotprententekenaar Raed Khalil won een prijs op de Internationale Cartoon Wedstrijd over Milieubescherming 2019 in China. Meer dan 3000 tekeningen uit 44 landen namen deel. De tekening wil de droogte en het tekort aan water aanklagen door een druppel water als aas voor een geopende mond van een vis, die zijn leefmilieu kwijt is geraakt, te houden. (…)

Gisteren begon de Internationale Syrische Wetenschappelijke Conferentie over Multiple Sclerose (MS) met 150 Syrische, Arabische en andere buitenlandse artsen, 24 lezingen gedurende 4 sessies. Hieraan verbonden een tentoonstelling van medicijnen en de aanwezigheid van producenten van medisch materiaal, zoals bv. protheses.. (…)

In Genève nam Rima al-Qadiri, minister van sociale zaken en werk, deel aan de Internationale Conferentie van Arbeid, met 187 lidstaten van de internationale arbeidorganisatie. Naast de officiële sessies had zij een gesprek met haar Algerijnse evenknie, Tigania Hassan, over o.a. de Israëlische houding t.o.v. Syrische arbeidskrachten in de bezette Golan hoogte en de unilaterale economische sancties tegen Syrië. Tigania Hassan beklemtoonde het belang van expertise-uitwisseling tussen beide landen, was complimenteus over de overwinningen van het Syrische leger en benadrukte de hoop op een herstel van stabiliteit en veiligheid in heel het Syrische grondgebied. (…)

Afbeelding kan het volgende bevatten: 5 mensen, zittende mensen

De Egyptische buitenminister Sameh Shukri benadrukte dinsdag de noodzaak om de Syrische soevereiniteit, onafhankelijkheid en territoriale integriteit te behouden. Hij zou bij de VN speciale vertegenwoordiger voor Syrië, James Jeffrey erop aangedrongen hebben al het nodig te doen om “de financiële bronnen van de terroristische groepen te doen opdrogen en te weerstaan aan hun oproep voor politieke of logistieke steun.” (…)

Syrië won 5 medailles in de wiskundewedstrijd van Asian Pacific Mathematics Olympiad (APMO): 3 zilveren en 2 bronzen en vier erecertificaten. Syrië stijgt hiermee naar de 21ste plaats in de wedstrijd.

Afbeelding kan het volgende bevatten: 9 mensen, lachende mensen, tekst

Syrische kersen vinden hun weg naar de Russische markt:

Afbeelding kan het volgende bevatten: buiten en eten

Opmerkelijke video om twee redenen: 1) vrouwen moéten wel de handen uit de mouwen steken en nemen nu ook deel aan het arbeidsproces dat vroeger uitsluitend door mannen uitgeoefend werd. 2) in westerse media hoor je hier niets over – bij New China TV daarentegen wel.

Onvermoeibare Chrétiens d’Orient bekommeren zich ook om weeskinderen in het H. Paulus klooster te Damascus. Zr. Nouade geeft meer uitleg:

Pinkstermis in Dahr Safra (Tartous regio)

En een eredienst in Aleppo:

Oud wordt nieuw

Afbeeldingsresultaat voor trolleybus antwerpen
Alle drie zijn ze verdwenen: de oude tram 1, de trolleybus en het Zuidstation in Antwerpen

U herinnert zich de trolleybussen nog?

In Merkelland wordt op de A5 in Hessen een proefproject gestart met hybride vrachtwagens, die via de elektrische bovenleiding stroom krijgen. Hoeveel zonnepanelen zouden er nodig zijn om heel het Duitse vrachtwagenarsenaal te laten rijden?

Waar men gaat langs ‘s wereld strijdtonelen…

… komt men Erik Prince’s huurlingen tegen

Erik Prince heeft het signaal van Trump goed begrepen. Terugtrekken uit Syrië? Om des te sterker net over de grens in Irak de legertentjes op te slaan? Om daar de boel in het oog te houden en sito presto “te kunnen ingrijpen” als de democratie in gevaar is of als zijn vriend ondersteuning wil op zijn oostelijke flank?

Erik Prince, bijnaam “de prins der duisternis”, heeft een filiaal van zijn in Hong Kong geregistreerde huurlingenbedrijf – Frontier Services Group (FSG) – als buitenlandse onderneming bij het Iraakse ministerie voor handel laten registreren. De kantoren van Prince’s huurlingenleger zijn gevestigd in Basra.

Afbeeldingsresultaat voor basra iraq map

Erik Prince was het immers niet eens met vriend Trumps beslissing de Amerikaanse troepen uit Syrië terug te trekken en stelde voor dat zijn privé leger de reguliere VSA militairen zouden vervangen om de YPG (Koerden) en de oliebronnen te beschermen tegen de Syrische overheid. De werkelijkheid heeft Trumps impulsiviteit intussen ingehaald. Van terugtrekking is niet veel te merken. Erik Prince ziet echter andere mogelijkheden. Basra is niet toevallig gekozen. Het is een havenstad in de olierijke regio in het zuiden van Irak, dichtbij de grens met Iran en Koeweit. In maart verklaarde Prince dat zijn “personeel” de “olie-operaties in Irak of Pakistan zouden kunnen ondersteunen”.

Een goede verstaander heeft slechts deze woorden nodig: Basra. Iran. Syrië. Israël. Amerikaanse sancties. Olie. Olie. Olie….

Founder of notorious Blackwater group registers new company in Iraq

Om u een idee te geven van Prince’s imperium. Lees bij Bloomberg meer over de miljonair-investeerder in Peking (Engels).

Afbeeldingsresultaat voor erik prince mercenaries
Zijn nieuwe dochtermaatschappij in Basra staat hier nog niet vermeld. Onze redactie kan niet vaststellen in hoever Prince deze tak als een aparte vennootschap beschouwt.

Libanees-Israëlisch conflict over olieboringen voor Libanese kust

Israël heeft nog niet genoeg aan de olieboringen in de bezette Syrische Golan Hoogte, die intussen door Trump officieel tot Israëlisch grondgebied verklaard werd. Ook de Libanese wateren komen hiervoor in aanmerking.

Libanon protesteert. De VN zullen hoogstwaarschijnlijk de uiteindelijke wijziging van ‘s lands grenzen veroordelen. Dode mus.

Libanon heeft een jaar geleden een overeenkomst met een internationaal consortium – het Italiaanse Eni, het Franse Total en het Russische Novatek – gesloten. Maar Israël zegt eigenaar van de wateren te zijn en vindt de Libanese voorwaartsdrang “heel provocatief” want de regio “is Israëlisch”. Libanon heeft daar een andere mening over en noemt het “een inbreuk op hun soevereiniteit”.

https://i1.wp.com/www.dailystar.com.lb/dailystar/Pictures/2019/02/06/678329_img650x420_img650x420_crop.jpg?resize=446%2C289

Het gaat om 800 km2 zee, die door beide landen opgeëist wordt. Het geschil gaat om het Libanese blok 9, op de grens met Israël. Libanon stelt dat “hun grens bestond en vastgelegd werd vooraleer Israël een eigen versie van de grens bepaalde… Blok 9 is voor de volle 100% Libanees.” En het land zal alle middelen inzetten om de olierechten te verdedigen.

De VN willen de kool en de geit sparen en stellen dat zij niet bevoegd zijn om maritieme grenzen vast te leggen. De demarcatielijn tussen Libanon en Israël volgde de hoek van de landgrens. Maar Israël stelt dat de grens sowieso een omstreden regio is en wil de grenslijn opschuiven. Nadat Israël zich uit Libanon terugtrok in 2000 legde Israël een reeks boeien in de zee om de aanspraken duidelijk te maken. Het kwam nooit een bilateraal akkoord over de maritieme grens.

Total liet weten dat de Israëlische ambassadeur in Parijs zegde dat zijn land zou proberen de werken in blok 9 tegen te werken en te laten vertragen. Israël zou druk uitoefenen op Total om de exploitatie van blok 9 te doen stoppen, want het zou gedeeltelijk in de Israëlische “Exclusive Economic Zone” liggen. Israël zou verleden jaar bereid geweest zijn te onderhandelen, maar Libanon wil er niet van weten vermits de grens in overeenstemming is met de wapenstilstandverdragen van 1949 na de Arabische-Israëlische oorlog. Libanon wil ook niet ingaan op het Amerikaanse voorstel om de olie- en gaswinning in de handen te geven van een onafhankelijk bedrijf (!?) en het winsten te verdelen tussen beide landen.

Doemdenkers en complotgelovers zien in de toenemende Israëlisch-Libanese conflicten (… tunnels… Hezbollah…olie/gaswinning… grenzen… ) het excuusspook van een derde oorlog tegen Libanon opduiken.

Trumps schoonzoon, Kushner, kan alvast een volgend hoofdstuk aan het “vredesplan” beginnen schrijven… als elk buurland nu eens zorgt dat Israël meer “Lebensraum” heeft, dan is de vrede verzekerd…

Wat deden zij in Libië? (vervolg)

Afbeeldingsresultaat voor battle ground libya

Tunesië kon er niet mee lachen: twee zodiacs met in totaal 24 gewapende mannen met voornamelijk Franse diplomatieke paspoorten die heimelijk van Libië via de zee het Tunesische schiereiland Djerba wilden binnensluipen. Hun missie werd in een diplomatieke schemerwereld gehuld.

Men had het over “spionnen in Djerba”. En ja hoor, nu wordt door de Franse overheid bevestigd dat het géén Franse diplomaten waren maar wel agenten van de Franse veiligheidsdienst.

Blijft de vraag: wat deden zij in Libië?

De pers is niet mals. “Ratten die het zinkende schip in Tripoli verlaten”… “Europese huurlingen”. De eerste onderschepte zodiac had 11 personen met verschillende Europese nationaliteiten, daarbij ook Duitse, aan boord. Zij werden aangehouden. “Een klassieke commando-eenheid met een terugtrekkingsoperatie”.

De tweede groep was samengesteld uit 13 bewapende Fransen met gecodeerd communicatiemateriaal. Zij hadden een diplomatieke achtergrond. De Franse ambassade probeerde onhandig de feiten te verdoezelen en de situatie te verklaren als een eenvoudige verplaatsing van diplomaten naar Ben Guerdane… diplomaten… getatoeëerde dronkaards met scherpschuttersgeweren, explosieven zoals C4 en granaten. Diplomaten… Maak dat de ganzen wijs.

In werkelijkheid hadden de Franse en west-Europese infiltrerende sabotage-agenten na de terugtrekking van de VSA uit de regio rond Tripoli weinig andere keuze dan te vluchten naar Tunesië.

Volgens de Libische journalist Abdallah El-Kebir, gespecialiseerd in defensiereportages, maakte de Franse groep geen deel uit van de veiligheidscel verbonden aan de Franse ambassade in Libië, maar stond in voor de technische ondersteuning van de Haftar-troepen in Ghariane, waar zich een DGSE (Direction Générale de la Sécurité Extérieure = Frans Min. Defensie) centrum bevindt. Tripoli viel ten prooi aan zware raketaanvallen – met talrijke doden – door de Haftar-troepen die de zgn. regering van nationale eenheid willen verdrijven. Aan de gevechten nemen talrijke milities deel die door gevechtsvliegtuigen ondersteund worden, waardoor militairen, huurlingen en westerse agenten het hazenpad kiezen. Haftar zou naar verluidt versterking gekregen hebben door huurlingen van Erik Prince*, de voormalige baas van de Blackwater Security Group, die vanuit Irak en de VAE Haftars troepen komen versterken.

Toen de bewierookte Arabische Lente begon schreven we al dat ze hun dictators nog gingen missen…

Moesten er nu uitsluitend dadelpalmen in Libië staan, zou de “internationale gemeenschap” dan ook zo geïnteresseerd zijn in vredesmissies die de democratie ten goede moeten komen?

*meer over Erik Prince in een aparte bijdrage

Des espions à Djerba : la présidence de la République réagit

Groene stroom heeft een verdacht geurtje

Afbeeldingsresultaat voor green monster animated gif

Groene elektriciteit kampt met grondstoffen- (en mensenrechten)crisis

In windmolens, zonnepanelen, batterijen en elektrische auto’s zitten metalen van vaak bedenkelijke herkomst. Om onze honger naar hernieuwbare energie te stillen, zullen we er veel meer van nodig hebben en Europa wil de handen zelf niet vuilmaken. ‘We zijn naïef en hypocriet.’

Bovendien zijn we voor sommige elementen afhankelijk van een beperkt aantal leveranciers. Zo’n 95 procent van de zeldzame aarden komt uit China, 65 procent van het kobalt komt uit Congo. Daar staan issues als mensenrechten en milieu doorgaans niet hoog op de agenda.

… Zeldzame aarden komen vaak samen voor met de radioactieve elementen thorium en uranium. De ontginning kan daardoor erg vervuilend zijn. De Bayan Obomijn nabij Baotou in Binnen-Mongolië is de grootste mijn voor zeldzame aarden ter wereld. De streek is er sterk vervuild door de chemicaliën die mijnbouwers gebruiken bij de ontginning en door thoriumhoudend afval uit bezinkingsbekkens…

… Doorgaans zijn producten ook niet ontworpen om te worden gerecycled. ‘Fabrikanten focussen vrijwel uitsluitend op hoe hun groene technologie presteert, en niet op hoe ze die circulair kunnen ontwerpen’.
Het kost te veel moeite om producten uit elkaar te halen en de waardevolle materialen te recupereren. Dat is onder meer het geval voor elektrische motoren. ‘Die belanden nu gewoon op de schroothoop en de zeldzame aarden zijn we kwijt’…

… Volgens sommige schattingen moeten we tussen nu en 2025 jaarlijks een nieuwe lithiummijn openen om de vraag te kunnen volgen…

… Nieuwe mijnbouwprojecten maken weinig enthousiasme los. Niemand wil een mijn in zijn achtertuin. De Zweedse Nora Kärrmijn zou in haar eentje de Europese vraag naar zeldzame aarden voor de komende vijftig jaar kunnen dekken. Een petitie met 45.000 handtekeningen stak – voorlopig – een stokje voor de ontginning. ‘In West-Europa willen we schone technologie, maar we willen niet dat de metalen die daarvoor nodig zijn hier worden ontgonnen’…

Lees meer bij EOS