Rampvoorspelling voor onafhankelijk Schotland

Afbeeldingsresultaat voor groeiringen spar

Alle middelen zijn goed om de Schotse onafhankelijkheidswens te smoren. Zoals een wetenschappelijke studie van wetenschappers over de groei van sparren door de eeuwen heen. In het Scottish Pine Project werden groeiringen bestudeerd in N-Schotland – in de desolate Highlands werden boomresten bovengehaald die sinds de jaren 1400 op de bodem van ijskoude lochs lagen, resten die zelfs 8000 jaar oud zijn.

Onafhankelijkheid zou Schotland tot een milieuramp veroordelen… zo luidde de conclusie in de wetenschappelijke studie over groeiringen in oude sparren.

Het onderzoek toonde aan dat er een extreem koude periode was in Schotland tijdens de periode rond het jaar 1690 tijdens dewelke elke vorm van landbouw in Schotland uitgesloten was, met als gevolg hongersnood en de dood van ca. 15% van de bevolking. Echter – en daar komt de onafhankelijksheidskat op de Verenigd Koninkrijkkoord – het lag niet alleen aan het slechte weder. Schotland was politiek geïsoleerd van Engeland, de grote en rijke buur. Een grotere economische en politieke unie had de ramp kunnen vermijden.

Tijdens de “Scottish Ills”, genoemd naar de Bijbelse Plagen, bleef de sneeuw gedurende een groot gedeelte van de zomer ook liggen, met wekenlange bittere vrieskou. Het plantseizoen was uitermate kort, de oogst was mager of onbestaande en het vee had niets te eten. Frankrijk, Engeland en de Lage Landen leden er ook onder, maar met minder zware gevolgen. We schreven enkele dagen geleden reeds over de Kleine IJstijd, hoe die door de expansielust der Europeanen veroorzaakt werd én de gevolgen ervan.

Blijkt dat we die gevolgen nog onderschat hebben. De hongersnood dreef de Schotten de zee op, richting Panama, in een poging een koloniaal rijk op te richten. Niet echt een goed doordacht plan. Het werd een nationale manie, wie enigszins kon, investeerde in het project, naar verluidt zou Schotland ca. de helft van haar financiën erin gestoken hebben. Vanaf 1698 zeilden 2500 kolonisten naar de Panamese oerwoudkusten. Spoedig gingen zij tenonder aan ziektes, ondervoeding én conflicten met de Spanjaarden, die al grote gedeeltes van Zuid- en Midden-Amerika onder hun vlag opgeëist hadden. Na 16 maanden gaven de Schotten er de brui aan. Slechts enkele honderden overleefden. Schotland was failliet. De gevolgen droegen ertoe bij dat Schotland en Engeland zich verenigden met de realisatie van het V.K. in 1707.

En sindsdien – u raadt het – heeft Schotland geen hongersnood meer gekend, ook al speelde het klimaat hen af en toe wel parten.

De wetenschappers raden SNP bazin Nicola Sturgeon aan nog eens goed na te denken over de post-Brexit Schotse onafhankelijkheid.

Moeten we er nog aan toevoegen dat de reacties op sociale media gaan van ongeloof, verbijstering, hilariteit tot ronduit woede “Voor hoe dom houden die ons?”

Wolgacruise

Afbeeldingsresultaat voor wolgacruise

Morgen vertrekken wij op “Wolgacruise”. Een mogelijkheid op een laag ritme een en ander in Rusland te ontdekken met een klein Nederlandstalig reisgezelschap. Vliegtuig naar Moskou. Transfer naar schip. Inscheping en vervolgens twee volledige dagen mét Nederlandstalige gids in deze metropool. Vervolgens vaart het schip de afstand van ca. 1788 km via waterlopen, kanalen en meren naar St. Petersburg. Bezoek aan de Gouden Ring, Uglich, Yaroslavl, Goritsy, Kizhi, Mangrogi om de laatste dagen in St. Petersburg door te brengen. Van daar terugvlucht – via Moskou – naar Zaventem.

Een éénmalige reis: geschiedenis, cultuur én natuur in verpakt in dit wenspakket. Al geruime tijd op ons verlanglijstje. We hebben nu de knoop doorgehakt vooraleer we het fysisch niet meer kunnen.

We zullen elke dag een impressie programmeren van de te bezoeken locatie op Golfbrekers (video’s van YT). De reactiemodule is tijdens deze periode gesloten en er zullen ook geen bijkomende artikels geplaatst worden.

Onderstaande video geeft slechts een idee. De reisorganisator en het schip zijn niet de onze.

Amerikaanse expansiedrift

Natuurpunt heeft bij ons al ingegrepen: de Amerikaanse eiken moeten tegen de vlakte. Eigen eik eerst! Nu nog met de Amerikaanse rivierkreeft afrekenen.

Met hun grote scharen en lange poten leiden Amerikaanse rivierkreeften al enkele jaren tot overlast in de Nederlandse wateren en op straat. Dat gebeurt bijvoorbeeld in de West-Friese gemeente Stede Broec, waar sinds kort groepen rivierkreeften rondlopen of zich verzamelen in een greppel of sloot.

“Ze staan met hun scharen omhoog en kunnen gewoon honden pakken”, vertelt een inwoonster. “Met slippers aan over straat kan niet meer.” Volgens de vrouw lopen de kreeften ook in tuinen. (…)

Zou Natuurpunt een maritiem filiaal in Nederland hebben?

Quo vadis, Syria?

Afbeeldingsresultaat voor love for syria

Deze week geen politieke analyse of militaire verslagen, maar wel – zoals beloofd – een selectie optimistisch nieuws en weetjes over het dagelijkse leven in Syrië.

Om te beginnen een wandeling door oud-Damascus: steegjes, hotelletjes, drankgelegenheden, restaurants, winkeltjes, kunstgalerijen…

… en beelden van een (te) druk en luid feestje in een bar bovenop een dak:

Men probeert traditionele kunsten en ambachten nieuw leven in te blazen:

Te vergelijken met de Aardbeienfeesten bij ons: Kersenfeesten in Qaraa:

Een racebaan of oefenterrein voor autorijschool?

Maar ook dit is Syrië. President Assad op bezoek bij een zomerkamp van christelijke jongeren in Saednaya:

En beelden van het Syrië, waarover de westerse media angstvallig zwijgen. De journalist maakt een vergelijking tussen het Assad-Syrië en het “rebellen”-Syrië:

Mediterrane vakantiesfeer in Latakia:

Het achterland van de havenstad Tartous met de al Khawabi-rivier:

Een spoorlijn moet Iran – Irak – Syrië (de havenstad Latakia) verbinden. Planning, realisatie en financiering door Iran. Zo zie je maar dat sancties soms ook naar andere oplossingen leiden:

Een kleiner spoorwegproject: de verbinding van Damascus naar het terrein van internationale expo’s wordt hersteld:

De filmindustrie herleeft:

Beelden uit Aleppo begeleid door een symfonisch orkest:

En avonddrukte in Aleppo:

Heropbouw van Aleppo:

De eerste tractoren van de fabriek Mahendara in Aleppo staan te wachten om geleverd te worden. Trots op eigen productie.

Voor het eerst in 7 jaar is er weer elektriciteit in Nubi en al-Zahraa (regio Aleppo):

Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen, lucht en buiten

De onovertroffen Chrétiens d’Orient brengen voeding en hulpgoederen naar het stadje Khabab, waar nogal wat behoeftige mensen wonen:

Terroristen van de Middellandse Zee

Afbeeldingsresultaat voor gevaar gif teken

Onheilspellende boodschap over onwelkome gasten in de Mid. Zee-wateren. Deze moeten dringend gevangen en uitgeschakeld worden. Dringend… want ze kweken nog sneller en vooral grotere aantallen dan de spreekwoordelijke konijnen. Gelukkig maar dat de Artsen zonder Grenzen de ernst van de situatie ingezien hebben.

Wat is een buxus u waard?

Afbeeldingsresultaat voor buxusmot

Er zijn nog andere haagplanten die niet op de spijskaart van de buxusmot staan.

Of ga de diertjes desnoods te lijf met een buxusmottenval.

Wij hebben als eerste in heel de buurt onze buxushaag gerooid en vervolgens vervangen door een andere plant. Aan vogels vergiftigen doen wij niet mee. Vanaf 2018 zijn er merkbaar – zeer merkbaar zelfs – minder vogeltjes in onze tuin. Overbuur blijft maar met vergif spuiten om zijn dierbare buxusstruiken te redden van de vraatzuchtige buxusrups. Momenteel hebben we twee nestjes pimpelmezen in de nestkastjes. De vraag is of ze het zullen overleven. En ja, we zijn ermee begaan. Vandaar deze oproep:

Afbeelding kan het volgende bevatten: vogel

Dodende windkracht

Afbeeldingsresultaat voor sad fly cartoon

Pesticides in de land-en tuinbouw gelden algemeen als grote boosdoener voor het uitsterven van vliegende insecten. Het DLR, het Duitse Lucht- en Ruimtevaartcentrum, voert daar nog een belangrijke factor aan toe: windmolens. Immers, aan de draaiende wieken blijven grote aantallen kevers hangen.

Het zal niemand verbazen dat de wieken van windmolens elk jaar niet alleen honderdduizenden vogels en vleermuizen doden, maar ook in toenemende mate bijdragen tot het decimeren van vliegende insecten. Volgens een DLR-studie zouden er in de zomer 5.3 miljard vliegende insector met een biomassa van in totaal 24.000 ton de Duitse windparken passeren. 5%, resp. 1200 ton, zouden door de wieken gedood worden. Bij 25.000 windmolens in Duitsland komt men per windmolen op 50 kg gedode insecten per jaar.

De studieverantwoordelijken zien hierin een actuut gevaar voor de reeds sterk gekrompen vliegende insectenpopulatie. Volgens een actuele studie in het vaktijdschrift “Biological Conservation” bedraagt de achteruitging van het aantal vliegende insecten wereldwijd gemiddeld 50%. Voor Duitsland is volgens de lange termijn optekeningen zelfs een verlies van ca. 80% tijdens de laatste 30 jaar genoteerd.

Het hogere verlies in een land met tienduizenden windmolens zou in direct verband met de steeds verder uitgebouwde windenergie staan. Dàt en veel meer willen de onderzoekers aankaarten en zij raden dan ook verdere studies aan. Tot nu kregen de verstedelijking, de intensieve landbouw, overbemesting, pesticidegebruik en de lichtvervuiling de zwarte piet toegeschoven voor het sterven der insecten.

Tijdens hun studie over de wisselwerking tussen windkracht en insectenmigratie stelden de onderzoekers vast dat volwassen vliegcapabele insecten, korte tijd voor het leggen van de eitjes, met grote zwermen hoge en snelle luchtstromen opzoeken om zich door de wind naar dikwijls ver afgelegen broedplaatsen te laten dragen. Foto’s bewijzen dat insecten zich daadwerkelijk tot 100 m hoog verplaatsen om mogelijke hindernissen zoals bomen, gebouwen of heuvels te vermijden. Hun vlucht wordt gekruist door de wieken van de windmolens, die de lucht op een hoogte van 20 tot 135 m met topsnelheden van meerdere 100 km/uur doorklieven.

De wetenschappers leggen er de nadruk op dat de sinds 1990 sterk toegenomen windenergie zonder een voorafgaand onderzoek naar de impact op het insectenleven een fout geweest is. Sinds het begin van millenium werd de hernieuwbare energiebijbel door de overheid beleden. Elk storend feit was ongewenst. En nu, nu merkt men dat de insectenwereld ervan het slachtoffer geworden is een dat een herstel bij een gelijk gebruik of zelfs verdere uitbouw van de windmolens onmogelijk is.

Pas nu? Niet echt. Men wist dat dit eraan zat te komen maar de groene stroomrage was belangrijker dan het voortbestaan van insecten. Reeds in 2001 publiceerde een Nederlands-Deense groep wetenschappers in het Britse vaktijdschrift “Nature” een artikel met de titel „Insects can halve wind-turbine power“ (Insecten kunnen de kracht van windturbines halveren) dat de gedode insecten, klevend op de wieken, het rendement met 50% zou kunnen doen afnemen. En daarover maakte men zich zorgen, niet over de kaalslag op de insectenpopulatie. Integendeel, het werd wijselijk verzwegen.

Afbeeldingsresultaat voor wirbelschleppen windkraftanlagen

In 2017 onderzocht een wetenschapsploeg, met deelname van o.a. der Universiteit Tübingen, de V-vormige zogwervelingen (Engels: wake fortex) achter windmolens. Zij ontstaan wanneer de wind met een barrière zoals wieken of een andere tegenstand in aanraking komt.

Afbeeldingsresultaat voor wirbelschleppen windkraftanlagen

Trouwens, een niet ongevaarlijk fenomeen in de luchtvaart. De voorheen gelijkvormige luchtstroming vertraagt en begint te draaien. Ergo: turbulentie, in dewelke op hun beurt kleinere wervelingen optreden.

Ook op het land is dit het geval. Naar gelang de meteorologische gegevenheden remmen zij de wind af en onttrekken de windmolen energie. Als de insecten heelhuids de wieken hebben kunnen vermijden, dan worden ze meegezogen in de zogwervelingen tot ze van uitputting sterven.

De windenergiedictatuur heeft – vanzelfsprekend – al afwijzend gereageerd en blijft het dogma van milieu- en natuurbewuste religie trouw.

Intussen krijgen we om de week de opdracht vlinders, mussen, mezen, mollen, vleermuizen… te tellen. De laatste doet het licht uit. (…)

Quo vadis, Syria?

Afbeeldingsresultaat voor syria flag gif

Ook dit artikel wijden wij volledig aan de heropstanding van het land, met kleine weetjes, met cultuur, landbouw, industrie, handel, onderwijs, wetenschappen, geschiedenis, heropbouw… niets wereldschokkends.

Afbeelding kan het volgende bevatten: plant en buiten

De zijde-industrie, erfgoed van de natuur, zal terug bloeien aan de kust van Latakia. De natuurzijde werd verdrongen door kunststof, goedkoper en gemakkelijker wasbaar. De moerbeibomen, resp. -struiken, voedsel voor de zijderupsen, werden grotendeels gerooid. De Syrische regering lanceerde in 2017 een ontwikkelingsproject van 5 jaar om dit traditioneel beroep te behouden. De oppervlakte met moerbeiplanten moet uitgebreid worden en de prijs van de zijde kreeg een financieel duwtje in de rug: van 300 SYP (Syrische Ponden) naar 2000 SYP per kilo. (Koers: 450 SYP= 1 USD, 550 SYP= 1 euro)

Een soortgelijke evolutie zag men bij het gebruik van stro voor decoratieve en praktische voorwerpen. Vooraleer plastic, metaal en glas het moderne leven verrijkten, bestond er een beroep dat van moeder op dochter overgeleverd werd: het stroweven. Het stro moet manueel geoogst worden, op verschillende tijdstippen, met verschillende drogingsprocessen opdat men stro met verschillende kleuren, van groen tot lichtgeel, kon bereiken. Eens gedroogd en gezuiverd werd het in heet water ondergedompeld om het buigzamer te maken. Ook werd het naar wens met natuurlijke kleuren geverfd, bv. met uienschillen voor een heldere gele kleur of eikenschors voor bruine tint.

De regering probeert een plattelandsproject voor zelfredzaamheid van vrouwen aan te moedigen door het stroweefwerk bekend te maken via tentoonstellingen. Men tekent een groeiende vraag op in antiek- en souvenirwinkeltjes, maar ook als decoratie en in restaurants/hotels. Vooraleer 3D uitgevonden werd, weefden de vrouwen al driedimensionaal.

Historische “Um al-Hassan” Tuinen, één van de oudste parken van Syrië en een belangrijke historische plaats in de provincie Hama. Het bevindt zich in het centrum van de stad, aan de rand van de rivier Orontes (Assirivier) met de historische houten waterraderen (Na’uras). Zeer geliefd uitstapje vooral in het weekeinde. (video Na’uras ‘s nachts)

Afbeelding kan het volgende bevatten: lucht en buiten

Ondanks de miserie en tekorten heropenen winkeliers en vakkrachten hun winkeltjes en bedrijfjes in Aleppo

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, wandelen, boom en buiten
Afbeelding kan het volgende bevatten: buiten

Een reisverslag, eind 2018. Geen politieke invalshoek, geen klassieke toeristische informatie, maar wel een eerlijke mening van een jonge man die met onbevangen ogen naar dit land kijkt. Hij sluit af met “Dank aan mijn vrienden in Syrië die deze reis mogelijk maakten. De gastvrijheid en welkom die mij ten deel vielen waren opmerkelijk,, van de gezinnen die mij ontvingen tot de bevolking op straat, dit ondanks de miserie die het volk heeft moeten meemaken . Dank u, Syrië, ik wens u vrede en voorspoed!”Een absolute aanrader:

Nog een reisverslag van een jaar eerder, opgetekend door de Noor Christian: in het Engels, met prachtige foto’s. In grote lijnen een zelfde verhaal. Citaat en foto’s: “In het algemeen is Damascus compleet het tegenovergestelde van dat wat de media ons al gedurende 7 jaar wijs maken. Ik vraag me dus af of de journalisten er zelfs ooit geweest zijn. Christelijke kerken staan deur aan deur met moskeeën. Beide vol met mensen. Zelfs de joodse synagoge in de oude stad van Damascus is nog open. Je ziet kerkelijke huwelijken en priesters die gewoon tussen het volk rondwandelen. En – in het algemeen – de bevolking van Damascus geniet van het leven.”  Heel het verslag met beeldmateriaal kan u hier lezen.

Op zijn webstek vindt u ook uitgebreid nuttig reisadvies, mocht u van plan zijn dit jaar Syrië te bezoeken: visa, prijzen, vervoer enz.

Damascus
Syria, visit syria, travel syria

Modeshow “Charme van Damascus” in de oude stad:

Al-Nuri Bimaristan in Damascus: de allereerste “universiteit” voor geneeskunde in het M. Oosten
Het was een historisch ziekenhuis en opleidingscentrum geneeskunde in de oude stad van Damascus, ten ZW van de Umayyad moskee. Gebouwd in twee fases. Sultan Nur al-Din Zangi liet het hoofdgebouw oprichten in 1154. Dr. Badr al-Din liet een uitbreiding bouwen in 1242. Het voorzag 1300 bedden voor patiënten. De originele structuur is nog intact met een binnenhof en een fraaie ingang.

Een palmenteeltplaats in Palmyra, vernietigd door de terroristen, wordt hersteld opdat jonge boompjes er kunnen groeien en vervolgens uitgeplant worden elders in het land:

Afbeelding kan het volgende bevatten: wolk, lucht, boom, plant, gras, buiten en natuur

“Sprekende schilderijen”, een tentoonstelling in Damascus, met en over de Syrische beschaving in al zijn diversiteit en historisch belang. 27 artiesten uit Tartous schaarden zich achter dit project dat een beeld moet geven van de antieke artefacten, die in Syrië ontdekt…, gestolen en/of beschadigd, resp. vernietigd werden. Een ode aan de 2000 jaar oude Syrische beschaving.

Geen fotobeschrijving beschikbaar.

De heropening van de grensovergang Nassib met Jordanië heeft positief bijgedragen tot de handel, de economie en de toeristische sector, waardoor valuta binnen kwamen. Volgens het ministerie van economie en buitenlandse handel zouden de douaneopbrengsten sinds de opening (15.10.18) tot midden januari 2019 ca. 647 SYP miljoen bedragen. Goed voor een zakencijfer van SYP 13.275 miljard, getransporteerd met 2486 voertuigen naar 7 Arabische landen, waaronder Jordanië, Irak, de VAE, Saoedi Arabie, Koeweit, Oman en Egypte. Er werd benadrukt dat de export niet tot hogere prijzen of tekorten in eigen land mochten leiden.
De importcijfers bedroegen SYP 5.280 miljard, grondstoffen voor de industrie en afgewerkte producten die niet in eigen land geproduceerd worden. (…)