“Als het gezag chaos schept, dan moet het volk zit verzetten uit zelfbehoud.”

… Als je de keuze maakt om liever strijdend ten onder te gaan dan nog één dag te zuchten onder het regime, is dat een daad waarin het subject de ultieme soevereiniteit herneemt, zonder dat een externe autoriteit daarin nog kan bemiddelen. Hier spreekt uiteindelijk de geschiedenis zelf, die laat zien wie de winnaar is en wie de verliezer. De wereldgeschiedenis is het ultieme en finale tribunaal…

Lees: We staan op een decisionistisch punt – auteur Sid Lukkassen

The Biden Papers

Dàt Biden zorgvuldig met geheime staatspapieren omgaat kunnen we niet ontkennen. Zoals bekend is het een duivenkot op Capitol Hill en in het Witte Huis. Waar kunnen ze veiliger opgeborgen worden dan bij hem thuis? Indien vrouwtje Jill niet met de grote kuis begonnen was, zouden ze nog niet per abuus ontdekt geweest zijn.

Triest eigenlijk. Het imago van Joe Biden wordt alleen nog rechtgehouden door het blauwe pilletje…

Een verslag uit Syrië zonder poco bril

Goede Vrienden,

De mens wordt een ‘microkosmos’ genoemd, een universum in het klein. In het joods-christelijk geloof is de schepping een loflied aan de Schepper. Een statige eiken boom is de afstraling van Gods majesteit en een kleurige roos is de weergave van Gods oneindige schoonheid. Zo zijn alle schepselen samen als het ware een orkest dat lof brengt aan God. Maar een orkest heeft een dirigent nodig en dat is de mens.  Hij is het enige schepsel dat bewustzijn heeft. De rest van de schepping is onbewust en brengt eer aan God gewoon door te zijn wat het is. De mens is geroepen om dit alles in een welbewuste lofzang aan te bieden. Zo werd Adam geschapen, met de opdracht overvloedig te genieten en te eten van de boom van het Leven en van alle andere vruchtbomen maar in eerbied voor God, wiens beeld hij is. Van de boom van kennis van goed en kwaad – wat alleen God toekomt – mocht hij niet eten. En wat deed hij? In plaats van te genieten van alle vruchten en Gods afgevaardigde te zijn voor heel de schepping, wilde hij, door de duivel verleid, god zelf zijn, waaruit alle tragische gevolgen voortkwamen. Telkens zien we hoe God nieuwe mogelijkheden zoekt om de mens te redden. God heeft dan zijn oorspronkelijk plan aangepast en een verlossing voorzien opdat de mens terug zijn waardigheid en geluk zou krijgen. Zo wordt in het woord Ad’m reeds de opgaande lijn van de heilsgeschiedenis samengevat: a = Adam, d = David, m = Messias.

Een orkest kan maar een uitvoering geven met partituren die worden gespeeld. En zoals we reeds zeiden, alle schepselen voeren hun eigen partituur uit op onbewuste wijze, terwijl de mens geroepen is om deze lofzang als een welbewuste hulde aan God, Vader en Schepper  aan te bieden. Welnu, het boek van de psalmen is als een partituur van een prachtige lofzang, die wacht om uitgevoerd te worden.

Laat dit een ietwat lange inleiding zijn om aan te kondigen dat we de pracht van het boek van de psalmen willen tonen. De psalmen werden het hoofdbestanddeel van het officiële gebed van de Kerk, het getijdengebed. Uiteraard moeten we een aantal technische gegevens meedelen maar we willen ons niet verliezen in wetenschappelijke discussies. Onze hoofdbedoeling is het enthousiasme van het geloof van de christenen van alle eeuwen doorgeven. Waar dit vuur nog niet brandt, willen we het ontsteken en waar het reeds brandt, willen we het hoger doen oplaaien.

Het woord psalm komt van het Griekse woord “psalmos” en verwijst naar het doen trillen van de snaren van een muziekinstrument. En het werkwoord “psallein” betekent: het knijpen van de snaren of ook het trekken van de pees van een boog. Het Hebreeuwse woord “mismor” betekent “zang” en met “sefer tehilim” wordt het boek van de lofzangen of psalmboek bedoeld. Psalmen moeten dus gezongen worden. Ze zijn als partituren die door ieder van ons op eigen wijze worden uitgevoerd. En onze gezangen nu hier op aarde zijn een voorbereiding op de volmaakte symfonie bij de voltooiing in de nieuwe schepping.

De joodse Bijbel die wij als christenen hebben overgenomen en erkend als Woord Gods, wordt in drie delen ingedeeld en samengevat met het woord “Tanach”: T = Tora. N = neveiem (profeten) en ch = ketuviem (geschriften). Welnu, het belangrijkste van het derde deel, de “geschriften”, is het boek van de psalmen. Het is het meesterwerk van het gebed in het Oude Testament. En zoals Jezus, het mens geworden Woord van God, de volheid van de openbaring is, zo moeten we ook de psalmen lezen in het licht van Jezus’ leer en leven. In Hem komt de diepste betekenis van de psalmen tot uiting. In de Nederlandse uitgave van het Getijdenboek, Gebeden voor elke dag, (1990), staat boven iedere psalm de korte inhoud aangegeven, in het zwart gedrukt, en daaronder de christelijke betekenis, in het rood. Er is overigens een verrassing verbonden met de uitgave van de Nederlandse vertaling van het Getijdenboek. Het Tweede Vaticaans Concilie, dat in 1964 eindigde, had de hervorming van “het  breviergebed” voorgeschreven. In de verschillende wereldtalen verscheen de volgende jaren het herwerkt “brevier”. Het Nederlandse brevier is pas ruim 25 jaar later gedrukt. Waarom heeft dit zo lang geduurd? De Nederlandse taal bestrijkt maar een beperkt gebied. Bovendien waren inmiddels een groot aantal religieuzen en priesters uitgetreden. Wie gaat dan nog een brevier kopen? Tot ieders grote verrassing was het Nederlandse Getijdengebed toch een groot succes. Blijkbaar waren er vele gewone lekengelovigen die het kochten en gebruikten, wat we van harte willen aanraden. Als je daarbij even de inleiding leest, die in een afzonderlijk deeltje is uitgebracht, weet je hoe je dit brevier kunt gebruiken en begrijp je dat er voor ieder moment van de dag een aangepast gebed voorzien is.

Nvdr: een prachtig geïllustreerde en gedocumenteerde video

De heilige Athanasius van Alexandrië (373) vat in een brief aan Marcellinus de betekenis van het psalmboek samen in vier eigenschappen:

1) Het is een Bijbel in het klein. Hierin vinden we alles wat we verder in gans de Schrift lezen; 2) Het drukt alle mogelijke menselijke ervaringen en gemoedsgesteltenissen uit zodat we in het psalmboek ons helemaal kunnen terugvinden; 3) Allen die in Christus geloven hebben doorheen de eeuwen de psalmen gebruikt voor hun persoonlijk én gemeenschappelijk gebed, het is het gebed van de “gemeenschap van de heiligen”; 4) Het psalmboek is een zuivere spiegel, waarin we onszelf zien, de schepping en God.

En ziehier wat de heilige Ambrosius (+ 397) schrijft als commentaar op de eerste psalm, wat eigenlijk een prachtige uitleg is over de psalmen in het algemeen: “De psalm is het loflied van het volk van God, de verheerlijking van de Heer, de lofzang van de gemeenschap, het roepen van de hele mensheid, de instemming van het heelal, de stem van de Kerk, de welluidende belijdenis van het geloof, de totale overgave aan de goddelijke macht, de zalige vrijheid, de roep van het geluk, de echo van de vreugde. De psalm verzacht de toorn, heft het verdriet op en verlicht de smart. ’s Nachts een wapen, overdag een leer. Schild in de vrees, feest in heiligheid. Evenbeeld van de stilte, waarborg voor vrede en eendracht. Aan het begin van de dag klinkt de psalm op, aan het eind van de dag weerklinkt hij opnieuw”.

Het boek van de psalmen is het meesterwerk van het gebed, zowel persoonlijk als gemeenschappelijk, in het Oude Testament. Het lijden en de moeilijkheden in het leven van afzonderlijke personen of van de gemeenschap hoeven hierbij geen beletsel te zijn. Hoe sterker de snaren van een harp of citer gespannen zijn, hoe zuiverder de klank die er uit voortkomt. De psalmen zijn  het gebed van heel de schepping en vooral van alle mensen van alle tijden. Ze zijn als de ademhaling van de afzonderlijke gelovige, van de Kerk en van de schepping.  (Volgende keer: psalm 1 en 2)                                                                       

P. Daniel, Mar Yakub, Qâra, Syrië, 20.1.23

Flitsen

Twee verlaten en verwaarloosde  kinderen, Ghadir en Angi (Angelina), 3 en 4,5 jaar, broer en zus uit Rableh, werden maandag bij ons gebracht door een diaken en een zuster. Ze waren voor kerstmis al bij ons geweest om kennis te maken. Nu zullen ze, als God het belieft, voorgoed blijven of zo lang het nodig is. Een merkwaardig verschil met andere kinderen. Wanneer kinderen zich kwetsen beginnen ze gewoonlijk hevig te huilen en roepen op hun mama.  Bij deze kinderen zie je wel tranen maar hoor je geen luid wenen en geen roepen om mama. Ze hebben in hun jong leven nooit een mama gekend die hen in nood ter hulp komt, daarom heeft roepen op mama geen zin. Iedereen in de gemeenschap zal meehelpen om hen de nodige aandacht te geven,  ook de andere kinderen. Met de diaken werd dan de byzantijnse Eucharistie gevierd, wat altijd plechtig is. In de oosterse kerk zijn diakens liturgisch erg goed gevormd. Deze diaken zal over ongeveer veertien dagen tot priester worden gewijd.

Lees verder

Over sodomie op adoptie-kinderen wordt liefst niet gepraat.*

In telegramstijl: een koppel regenboogmensen adopteert door bemiddeling van een adoptiebureau van een christelijke organisatie, die zich bekommert om het lot van gehandicapte kinderen, twee weesjongens, nu 9 en 11 jaar oud. Zegen en applaus voor deze onzelfzuchtige mensen.

Tot aan het licht kwam… dat ze niet alleen de kinderen misbruikten – het woord “sodomie” valt – maar dat ze hen bovendien verhuurden aan klanten-pedofielen. In het verlengde hadden ze nog een lucratieve bijverdienste, nl. pornografische beelden van de activiteiten met de kinderen. Alsof het seksuele misbruik niet volstond, werden de twee jongens ook nog eens zwaar fysisch gestraft.

Initieel woede en verontwaardiging alom. Tot aan het licht kwam, na hun arrestatie en “niet-schuldig-pleidooi”… dat het geen ouderwetse mama-papa-ouders waren maar van het nieuwe beschermde regenboogsoort. Dan vielen de media in een diep stilzwijgen.

Beelden van hun huwelijk met nog wat meer uitleg:

Bovendien, dit lijkt meer en meer op een griezelverhaal, was één der zgz. vaders al eens beschuldigd van de verkrachting van een kind, maar de klacht verdween even snel als die opgedoken was. Samen met ons vraagt de Fox-journaliste zich af of het adoptiebureau dan niet de kerfstof van de kandidaat-adoptieouders nagaat. Blijkbaar is een regenboogstatus het synoniem van een blanco strafblad en een vrijgeleide voor een breed spectrum aan alle mogelijke geslachtsverbonden-sadistische activiteiten. Alles moet immers kunnen.

Dat die twee perverselingen gestraft moeten worden, ligt voor de hand. Maar evenzeer dienen de samenleving, de media, de politiek eens de hand in eigen boezem te steken. Als decadentie de norm wordt, als normaliteit in strijd is met zgn. mensenrechten, als kinderen geen bescherming meer kunnen krijgen, dan is er wel degelijk iets heel ernstig mis met de huidige samenleving. Wat als justitie het “niet-schuldig”pleidooi volgt en besluit dat het ging om “een drang waaraan ze niet konden weerstaan”? En, bij uitbreiding, als de zgz. katholieke president van de machtigste staat ter wereld, een individu van de regenboogsekte – in diens capaciteit van een regenboogmens – op het Witte Huis ontvangt, dan zou de paus er goed aan doen hem te excommuniceren. Het zou o.i. de geloofwaardigheid van de R.K. Kerk versterken.

Wie wegkijkt en zwijgt is medeverantwoordelijk.

https://www.foxnews.com/us/georgia-couple-accused-sexually-abusing-adopted-boys-husband-bragged-molesting-son

https://nypost.com/2023/01/20/couple-pimped-their-adopted-sons-out-to-pedophile-ring-report/

*Te vergelijken met strandjutters uit de Zandbaklanden die hier misdrijven plegen.

De film die de toekomst voorspelde…

… en die liefst doodgezwegen wordt in het Beloofde Land.

In hun documentaire “H2: The Occupation Lab” tonen Idit Avrahami en Noam Sheizaf hoe de militaire bezetting van Hebron gediend heeft als een model voor het hele nederzettingenproject… en nu ook voor het leven in Israël zelf.

https://www.haaretz.com/israel-news/2023-01-19/ty-article-magazine/.premium/the-film-that-predicted-the-rise-of-israels-far-right-and-its-chief-plan/

De film werd voorgesteld op verschillende festivals:

DocAviv 2022
Zurich Film Festival 2022
DMZ International Documentary Film Festival 2022, Zuid-Korea
Antenna International Documentary Film Festival 2022, Sydney
Mondvisioni
Other Israel Film Festival 2022
, N.Y.

Twee maanden geleden werd Noam Sheizaf, één der beide regisseurs, uitgenodigd voor een gesprek door het “Other Film Festival”. Hij stelt dat hij “de gebeurtenissen op de westelijke oever én in heel Israël wou zichtbaar maken.” Hij stelt – zonder omwegen – “dat het gewoon gaat over een militaire bezetting en dat je de kracht van het leger, van de staat, van de Macht moet leren begrijpen. Hij en zijn partner wilden niet zomaar een verhaal vertellen, maar lieten de legerofficieren, én de archieven, aan het woord opdat de kijker niet het gevoel had bij de hand genomen te worden maar wel dat hij aanwezig was bij de gebeurtenissen. Kortom: het is een politisering van de militarisering… De generaals vinden dat het (huidige) systeem alleen kan afgedwongen worden door geweld… Zij willen nog meer geweld gebruiken… en alle gemengde gebieden, ook Jerusalem, moeten onder militair of paramilitair gezag geplaatst worden… De Palestijnen zullen heel veel steun nodig hebben van de wereld om deze tendens terug te dringen…”

Dit als inleiding. U kan de rest van het gesprek volgen via de icoontjes onderaan.

In het midden van de Palestijnse stad Hebron, langs een één-km lange weg, bevindt zich een joodse nederzetting, beschermd door het Israëlische leger. Hier wordt het Israëlisch-Palestijnse conflict voortdurend aangewakkerd, hier, waar het verleden, het heden en toekomst tegen elkaar opbotsen. De filmmakers maken gebruik van archiefmateriaal, gesprekken met de bevolking, voormalige militairen en anderen. Ze vertellen het verhaal van een plaats die een broedplaats is voor Israëls bezettingsmethodes en -controle, het is een microcosmos van de hele westelijke Jordaanoever.

De film laat de Israëlische greep zien op de stad en bevolking: hoe Hebron de dystopische nachtmerrie werd van vandaag. Een stad verdeeld in twee sectoren: H1, onder de Palestijnse Autoriteit, en H2, onder de Israëlische controle. H2 is dan nog verder opgedeeld door omheiningen, barrelen en militaire checkpoints die ervoor zorgen dat een groot aantal Palestijnen gevangenen zijn in hun eigen huis. Sheizaf:

“Het is alsof het leven uit deze plaats gezogen werd. Het leven werd uit de straten gezogen en het ontwikkelde zich tot dit politiek theater, waar mensen discussiëren over de politiek en vechten om elke meter grondgebied. Dit is wat we wilden tonen.”

“We zien de kolonisten als een arm van de staat. Ze zijn extreem, radicaal, maar ze hadden dit nooit alleen kunnen doen. Zij zijn de verlengde arm van de staat. Misschien de voorhoede, één stap voor de anderen, maar de staat haalt hen in en is akkoord met dat wat ze doen en helpt hen. Als het leger er niet was, dan zouden ze er niet blijven.”

Avrahami en Sheizaf ondertekenden recent nog de petitie tegen Israels Shomron Film Fonds dat slechts toegankelijk is voor de joodse kolonisten op de westelijke oever en ontoegankelijk voor de 2.5 miljoen Palestijnen op de bezette gebieden. Sheizaf:

“We tekenden de petitie met de vermelding dat we geen subisidie van dit fonds zullen aannemen omdat het een apartheidsfonds is.”

Meer dan 300 filmmakers plaatsten hun handtekening..

Waarom deze documentaire nu zo omstreden is? Omdat hij gemaakt werd door twee – niet onbekende – joden. Voorlopig is hij nog niet te bekijken op YT. Men wil hem immers eerst kunnen verkopen. Tot dan bieden wij u ter illustratie van de situatie deze beelden aan:

Lees meer: https://variety.com/2022/film/directors/h2-the-occupation-lab-israeli-occupation-hebron-zurich-film-festival-1235381069/

Klimaatterroristen stoten op meer en meer onbegrip

Een discussie over de klimaatklevers en Lützerath-bezetters. Het mooie jonge meisje, Louisa Neubauer, vertegenwoordigt de klimaatsekte. De man, Peter Hahne: het gezonde verstand op smaak gebracht met een dosis leedvermaak:

“Ze kunnen zich vastplakken waar ze willen. Maar ik zou ze niet losweken. Dan kleven ze daar maar zo lang ze daar willen kleven. In Lützerath hebben zich gisteren enkele van uw kameraden zich vast laten betonneren. Ontwikkelingskennis wil zeggen dat ik eerst even telefoneer met het meteo-instituut: “Hoe wordt de temperatuur deze nacht?” Dat het vriest is duidelijk. Dat merken ze die nacht, de (in beton)-bevrorenen, en ze roepen: “Haal ons hier uit!”

Ik zou hen dan antwoorden – omdat u blijkbaar zeer consequent bent – mijn persluchthamer functioneert slechts met atoomenergie of met bruinkool. U weigert dat. In mei hebben we weer zonneschijn, we zullen u dan met zonne-energie eruit halen.

Men moet consequent zijn.”

https://www.merkur.de/deutschland/nordrhein-westfalen/luetzerath-raeumung-klimaaktivisten-beton-polizei-hilfe-wetter-protest-rwe-kritik-autos-92023837.html

Geen elektrische voertuigen op veerboot

De Noorse rederij Havila heeft een verbod uitgevaardigd op elektrische, hybride en hydrogeen-aangedreven auto’s aan boord van haar schepen. Na een risico-analyse kwam men tot het besluit dat het risico voor de veiligheid van de vloot te groot is. Eens zo’n wagen vuur vat, is er geen blussen meer aan.

Nochtans wil Noorwegen vanaf 2025 de verkoop van auto’s met verbrandingsmotoren verbieden.

Havila is de rederij van de zgn. postboten die op en neer langs de Noorse kust varen. Deze routes zijn belangrijk voor het Scandinavische passagiers- en vrachtverkeer en bovendien bij toeristen die, al dan niet met een fiets, erop en eraf kunnen stappen bij elke halte.

Het risico voor schepen die elektrische auto’s vervoeren werd druk besproken in scheepvaartkringen sinds de Felicity Ace in februari zonk in de nabijheid van de Azoren. Elektrische voertuigen vatten vuur en de vlammen konden, zoals bekend, niet geblust worden. Uiteindelijk zonk het grote schip met zo’n 4000 luxe auto’s zoals Porsche, Bentley, Lamborghini en Audi, met een waarde van ca. 400 miljoen dollar. De brand, die zou begonnen zijn bij de elektrische wagens, was na een week nog niet uitgedoofd . Zelfs Greenpeace waarschuwde voor elektrische voertuigen aan boord van schepen.

Sinds vele jaren bezitten wij de reeks boeken die het echtpaar Sjöwall & Wahlöö samen schreef en publiceerde. Zij waren de geestelijke ouders van politierechercheur Martin Beck. In één dezer boeken, De vrouw in het Götakanaal, (in het Zweeds: Roseanna) wordt n.a.v. een moord, zo’n reis met een postboot in alle details beschreven.

Free West Media

Toen kon men er nog mee lachen… nu niet meer

Humor ist wenn man trotzdem lacht!

We schrijven de jaren ’70 van de vorige eeuw. De oliecrisis is een feit. WDR produceert een TV-reeks “Ein Herz und eine Seele” over het leven van een gezin in Nordrhein-Westfalen. Ze wonen in een rijhuis en hebben het hart op de tong. De ouders liggen regelmatig in de clinch met hun kinderen, die helemaal door de mei ’68-microbe ingepalmd werden. De vader, Alfred Tezlaff, is niet te spreken over de toenmalige federale regering o.l.v. socialist Helmut Schmidt.

In deze scène wil een politie-agent vader Alfred spreken. Die laat er echter zijn eten niet voor staan. De agent wil het ijs breken door te stellen dat het er aangenaam warm is. Waarop Alfred uit zijn krammen schiet:

“Nu laat die Helmut Schmidt ook al de kamertemperatuur controleren! Net terug uit Moskou en nu moeten wij al Siberische toestanden dulden. Bij ons is er te weinig olie, gas heeft hij achter de hand en nu, kijk zelf, alles uitgevonden en bijeen gelogen…. Zeg aan uw heer kanselier, bij ons, het is nu 19u24, bij ons, de Tezlaffs, is het 22°C.”

En dan komt er nog een vrome wens bovenop…