Help, de Marokkanen vieren feest!

Onze Duitse vriendin vroeg zich af wat er bij ons gebeurd was nadat de Marokkaanse voetbalploeg gewonnen had. Even ging ze ervan uit dat Marokko verloren had… En ze vervolgde dat het er bij ons net zo uitzag als in Berlijn. We gaven haar – zuchtend – meer duiding. Dat het geen exclusiviteit is van Duitsland, dat alle landen die verrijkt werden met zandbaklanders dezelfde problemen hebben, dat ze volgend jaar, na haar pensioen, niet hierheen moet trekken met de verwachting dat het Avondland hier nog bewaard werd. Ach… we kunnen hier niet alles schrijven wat we haar verteld hebben. Feind hört mit…

Ook Nederland likte nogmaals zijn wonden. Nadat de vlammen gedoofd, de straten opgekuist, de verontwaardiging is gaan liggen, vragen de poco media en politici zich af waarom “kansarme jongeren”, “enkele jeugdbendes”, “uitzonderingen” zo graag rel schoppen, handelszaken en alles wat ze op hun pad tegen komen vernielen, in brand steken. Waarom laten we dat zomaar gebeuren? Gaan we wachten tot we niet meer op straat durven komen, het openbaar vervoer gebruiken… Oeps, zo ver is het al. Wie waagt zich ‘s avonds nog op straat in de verrijkte steden? Wie draagt nog juwelen, heeft een handtas bij zich als men met de tram bepaalde wijken moet doorkruisen? Wie durft zich te verzetten tegen het tuig dat onze samenleving om zeep helpt?

Vele vragen. Weinig antwoorden. Nog minder acties. Help!

De fabel van de mus en de olifant

Zelfs de Belgische minister van Binnenlandse Zaken weet het niet meer!

Het interview van de krant De Tijd met de minister van Binnenlandse Zaken, Annelies Verlinden (CD&V), kwam er na een – opnieuw – bewogen week, met onder andere de moord op de politieagent in Brussel door een geradicaliseerde moslim. Het interview verscheen in het weekend en is belangwekkend om twee redenen – en telkens om redenen die de geïnterviewde wellicht zélf niet heeft gezocht:

– Belangwekkend omdat een minister in functie, en niet van de minste, openlijk toegeeft dat België niet meer werkt en dat het allicht ook nooit meer zal werken. Zo vraagt De Tijd: “Als het over de moord op de inspecteur gaat en de rol van het ziekenhuis, welke minister is dan bevoegd voor het Brusselse ziekenhuis?”, waarop de minister antwoordt: “Dat is een moeilijke vraag. Ik moet het navragen” – omdat het een universitair ziekenhuis is, blijkt het de Franse gemeenschap te zijn, schrijft De Tijd. Even later wordt ze door De Tijd geconfronteerd met de weigering van Paul Magnette om over een staatshervorming te spreken, en antwoordt ze met een onvoorstelbare dooddoener: “Het leven en de politiek is aan zij die hun dromen willen waarmaken en daarvoor blijven vechten. Ik ga de handdoek nog niet gooien”. Een dode mus, dus, mevrouw de Minister. En België blijft maar voortsukkelen dankzij de lamme goedzakkerij van de Vlamingen, en van u dus, mevrouw de minister!

– Belangwekkend ook omdat eens te meer blijkt dat deze Vivaldicoalitie – Of Paarsgroen II als u verkiest – geen énkel antwoord heeft op islamterreur en migratiecrisis. Op de vraag hoe het komt dat politiemensen almaar vaker met agressie worden geconfronteerd, komt ze niet verder dan volgend antwoord: “Crisissen zijn niet nieuw, maar met corona, de oorlog in Oekraïne en de energiecrisis komt in korte tijd veel samen. Een klein land als België kan weinig van die problemen alleen oplossen. Dat leidt tot onzekerheid en angst en soms ook tot agressie.” Voor zover wij weten, had de moord en de aanslag op de inspecteur Montjoie niets met corona te maken, niets met de oorlog in Oekraïne en ook niet met de gestegen gasprijs bij de geradicaliseerde moslim. De grootste olifant in de porseleinwinkel wordt door de minister van Binnenlandse Zaken zelfs niet opgemerkt, laat staan benoemd!

Hoe sneller deze regering in zijn geheel valt, hoe beter voor iedereen, toch?

Peter Logghe

De Politie, een politiek wapen?

De laatste jaren hebben Vlamingen, met wat gezond boerenverstand, moeten vaststellen dat er een ernstig probleem is met het politioneel optreden. Dit zowel qua misdaadbestrijding als handhaving van de openbare orde en veiligheid.

Enkele voorbeelden, met een niet beperkende opsomming:

  • De Mocromaffia in Antwerpen wordt met fluwelen handschoenen aangepakt, maar Yannick Verdyck wordt in die zelfde stad vermoord onder het voorwendsel dat het hier gaat om een “rechtsextremist”.
  • De 4 leden van Voorpost worden bij een symbolische actie, opgepakt in Mechelen, administratief aangehouden en gerechtelijk vervolgd, en dit alles in sneltreinvaart. 
  • Het autochtone en allochtone schuim van de straat dat massaal plundert (zie Luik) en de bevolking terroriseert (zie de recreatiedomeinen tijdens de voorbije zomer),  worden met rust gelaten. De terreur wordt zelfs nog goed gepraat, door Annelies(je), minister van binnenlandse zaken.

Dit partijdige en selectieve optreden is ingebakken in het Belgische kunstmatige wangedrocht sinds 1830. In dit verband is er het boek “Geuzengeweld” van Gita Deneckere, dat een goed beeld geeft van deze tergende partijdigheid. Een dergelijke partijdigheid kan ook moeilijk anders, gezien de wortels van dit wangedrocht liggen in de collaboratie met de 20 jaar durende Franse bezetting, het eerste sovjetachtige terreurregime avant la lettre.   Een tergende partijdigheid die er op gericht is de persoonlijke en partijpolitieke belangen en de stemmenreservoirs te beschermen, de politieke vijanden en boodschappers met gevaarlijke waarheden te bevechten en desnoods letterlijk te neutraliseren. (zie Yannick Verdyck en Jurgen Conings).

De laatste jaren is er echter een belangrijke evolutie in de aanwending van de politie als een politiek wapen. Dit is echter ook een internationaal gegeven, zie in dit verband het FBI in de VSA : 

In België werd een belangrijke stap gezet met het Octopusakkoord, waarover toen in De Tijd een vrije tribune verscheen onder de veelzeggende titel: Octopus, een politieke hold-up op de politie en gerecht”.

  • De RW, de Gerechtelijke politie en het Hoog Comité van Toezicht werden afgeschaft.
  • Er kwam een politie gestructureerd op twee niveaus, de Lokale politie en de Federale politie
  • De lokale politie is in feite de gemeentepolitie van vroeger, gepolitiseerd, partijdig, onbekwaam en met corrupte elementen, via o.a. de diversiteit.  De Grote Lijder in Antwerpen kan er van meespreken:

“Cocaïne zit verweven in onze samenleving, klinkt het. “Ja, ook in mijn partij. Ik vind dat zorgwekkend”, zegt hij. “En ik moet aan de lopende band politiemensen ontslaan omdat ze betrapt zijn op gebruik van middelen. Een tweede kans? De resultaten zijn verpletterend negatief.” https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20220826_91782567

De burgemeesters en corrupte dorpspolitiekers waren eindelijk tevreden,  ze waren nu alleen baas in hun baronnie, met een lokale politie als Pretoriaanse garde.

De federale politie met een nationale reserve, de federale recherche en enkele gespecialiseerde diensten waren praktisch uit het straatbeeld verdwenen.

De  politieke controle over deze nieuwe politiestructuur, gebeurde zowel via de versplinterde organisatie als via de werking ervan.  Een belangrijk wapen waren de mandaatfuncties voor alle sleutelposten.   Hier werden dan politieke creaturen geparachuteerd door politieke zetbazen, aan wie deze creaturen schatplichtig zijn, en waarbij ze steeds met één been binnen en één been buitenstaan. De betrouwbaarheid was dus verzekerd.  Het belangrijkste uitrustingsstuk waren dan ook “pampers”.

Bij de federale politie werd er intussen “bespaard”, zijnde het financiële wapen. Als gevolg hiervan gaan er dan ook stemmen op om  gespecialiseerde diensten af te stoten naar de lokale politie :

1. De Spoorwegpolitie:

Minister van Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden (cd&v) wil de lokale politie verantwoordelijk maken voor de veiligheid in de stations en dat heeft gevolgen voor de aanwezigheid van deze veiligheidsdienst in een aantal Belgische steden. De posten van de Spoorwegpolitie verdwijnen in Hasselt, Leuven, Libramont en Bergen, waardoor de dekking op het spoorwegnet een stuk dunner wordt. De plannen stuiten dan ook op sterk verzet van de kant van de oppositie.”

Uit: https://www.railtech.be/nl/personeel/2022/11/02/spoorwegpolitie-verdwijnt-uit-vier-belgische-steden/?gdpr=accept

De voormelde taakverdeling zal niet alleen aanleiding geven tot een ingewikkeld “protocol”,  maar vooral tot betwistingen:  wat is voor de spoorwegpolitie en wat voor de lokale politie?   Bv een incident dat begint in de trein en eindigt in het station!  Kenners weten hoe dit gaat eindigen, met de gevleugelde slogan: ”Dat is niet voor ons” en uiteindelijk gebeurt er niets meer, “courageus” als er daar velen zijn.  Opnieuw zien we hier het wapen van de versplintering met daaruit voortvloeiende conflicten. Cui bono?  

2. Autowegenpolitie:

“Regering overweegt snelwegpolitie onder te brengen bij lokale politie: “Een nieuwe stap naar de begrafenis van de federale politie” – Er is een nieuw “politieplan” opgedoken in de schoot van de regering. Volgens een nota van het kabinet van de premier zou de snelwegpolitie ondergebracht worden bij de lokale politie. Bij de premier erkent men het bestaan van de nota. “Maar het is niet meer dan een piste”, klinkt het daar. De misnoegde vakbonden vinden het alvast een “dwaas idee”.” .

Uit: https://www.gva.be/cnt/dmf20221103_96047130

Hoe gaat dit werken, wetende dat de autowegen belangrijke verkeersaders zijn voor de al of niet georganiseerde misdaad, zeker nu er geen grenscontroles meer zijn.  Opnieuw zal een ingewikkeld protocol het licht zien, met daarbij tal van praktische problemen, zoals bv een Politiezone (=PZ) met een stuk autoweg, maar zonder op – en afrit … Wat gaat de lokale politie PZ daar doen? Wat bv bij kettingbotsingen, waarbij een omvangrijk dispositief vereist is, waarover deze PZ niet beschikken…? Opnieuw het wapen van de versplintering? Of is het enkel de bedoeling om de flitspalen te bedienen om geld in de gemeentekas te storten? En opnieuw stelt zich de vraag: Cui bono ?

Er zijn echter uitzonderingen op dit gebrek aan slagkracht. In het domein van de handhaving van de openbare orde en veiligheid is er een nieuw wapen opgedoken:

Uit: het Belgisch Staatsblad, 25 AUGUSTUS 2022. – Omzendbrief betreffende het individueel en preventief betogingsverbod, ter aanvulling van omzendbrief OOP41 , https://www.ejustice.just.fgov.be/cgi/article_body.pl?language=nl&caller=summary&pub_date=2022-10-27&numac=2022033448#top

Deze omzendbrief bevat mooie principes die echter toegepast worden volgens het principe van “La tête du client”. Van Vivaldi, een communistische loge maffia bende, kan men immers niets anders verwachten.

Op de webstek van Polinfo.Kluwer was er een praktische duiding: https://polinfo.kluwer.be/NewsView.aspx?id=VS300973001&contentdomains=POLINFO&lang=nl, waaruit enkele citaten:

“ Burgemeesters kunnen op basis van de Nieuwe Gemeentewet een individueel en preventief betogingsverbod opleggen aan (potentiële) relschoppers. Zij het onder strikte voorwaarden. Minister van Binnenlandse Zaken, Annelies Verlinden, legt in een nieuwe omzendbrief uit wat die voorwaarden zijn en hoe de procedure precies in elkaar zit. Het gaat om een aanvulling bij Omzendbrief OOP41 dat de algemene principes van bestuurlijke politie bevat m.b.t. het beheer van evenementen en gebeurtenissen die de openbare orde aanbelangen….

Een burgemeester kan slechts een individueel en preventief betogingsverbod opleggen voor zover voldaan is aan volgende voorwaarden:
• hij beschikt over informatie die aangeeft dat iemand naar aanleiding van een betoging op het grondgebied van zijn gemeente de orde dreigt te verstoren;
• de beslissing van de burgemeester (en dus het opgelegde betogingsverbod) is beperkt tot het grondgebied van zijn gemeente. Ook wanneer een betoging plaatsvindt in meerdere gemeenten;
• de beslissing van de burgemeester moet aantonen dat het betogingsverbod wordt opgelegd om de openbare orde te handhaven en de rechten van de burgers te vrijwaren die op een vreedzame manier willen betogen;
• het betogingsverbod is geschikt om het beoogde doel van ordehandhaving en rust te bereiken. Er zijn geen andere, minder ingrijpende maatregelen mogelijk
• de beslissing van de burgemeester bepaalt op welke geplande betoging het verbod betrekking heeft;
• de duurtijd van het betogingsverbod is beperkt tot het bestaan van een risico op ordeverstoring;
• de beslissing van de burgemeester is voldoende duidelijk en nauwkeuring gemotiveerd;
• de betrokkene (of zijn raadsman) wordt gehoord vóór het nemen van de beslissing. Let wel, deze hoorplicht geldt niet wanneer de betrokkene (of zijn raadsman) zich niet heeft gemeld nadat die is uitgenodigd om zijn verweer schriftelijk of mondeling te doen gelden via aangetekende brief en geen geldige motieven heeft meegegeven voor zijn afwezigheid of verhindering…………….

Algemene Nationale Gegevensbank

Het betogingsverbod wordt opgenomen in de ANG van de politie. Dit betekent dat iedere politieambtenaar bij een identiteitscontrole op het terrein onmiddellijk kan nagaan of er een betogingsverbod van kracht is en voor welk gebied het verbod geldt.

GAS

Gemeenten kunnen in hun gemeentereglement een specifieke bepaling voorzien dat overtredingen van het individueel betogingsverbod aanleiding zullen geven tot het opleggen van een gemeentelijke administratieve sanctie (GAS). .

Het voormelde is dan ook een zeer gevaarlijk wapen dat door de corrupte politiek selectief zal worden toegepast tegen alles wat Vlaams & Rechts gezind is. De voormelde voorwaarden moeten de schijn ophouden van enige wettelijkheid. In de praktijk zal eens te  meer de tergende selectiviteit zegevieren. Waar zit de oppositie in Vlaanderen?   Geeft men zich wel rekenschap van de gevolgen? Met een dergelijke preventief betogingsverbod kan elke activiteit immers reeds vooraf in de kiem gesmoord worden.

De voormelde elementen zijn maar een zeer beperkte opsomming van het gebruik van de politie als politiek wapen tegen vijanden en boodschappers met gevaarlijke waarheden.   In feite zien we hier de analyse van een Goelagdeskundige, Alexander Solzjenitsyn:

“Ein marxistisches System erkennt man daran, daß es die Kriminellen verschont und den politischen Gegner kriminalisiert.”

” Een marxistisch systeem herkent men daaraan dat het de boeven mooi praat en de politieke tegenstander verkettert.”

H.P.
 

“En of die gekke Yannick toch niet een beetje terecht verontrust was.”

De titel is de afsluitende zin van Johan Sanctorums opiniestuk “‘Betrokkene was gekend omwille van zijn extreemrechts gedachtengoed’.

Johan begint als volgt:

Wanneer opinies uw gezondheid kunnen schaden

Afgelopen woensdag viel om vier uur ’s nachts te Merksem een Franstalige (!) anti-terreurbrigade met veel vertoon het huis van Yannick Verdyck binnen, verdacht van ‘extreemrechtse sympathieën’. Er werden schoten gelost waarbij de man om het leven kwam. De omstandigheden moeten nog verder worden uitgeklaard. Verdyck had extreme ideeën over de relatie tussen individu en staat, was voorzitter van een schietclub en beschikte als edelsmid over een blanco strafblad. De draconische inval roept vragen op qua opzet, proportie en methodiek die ik graag beantwoord zou zien. Er was geen concrete aanleiding voor deze actie, men had hem als het ware gewoon voor een verhoor op het politiebureel kunnen uitnodigen. De kans is niet denkbeeldig dat de man zich als juwelier bedreigd voelde bij zoveel nachtelijk kabaal, en een wapen trok.

In alle kranten werd melding gemaakt van de lieflijke begroeting “Ta gueule”. Waarmee we bij een oud zeer beland zijn. Franstalige “anti-terroristen” (leger, politie e.d.) hebben blijkbaar een nerveuze vinger aan de trekker als ze moeten tussen komen bij een mogelijk geschil met een al dan niet vermeende Vlaming. Mogen we even terugkeren in de tijd? Zwartberg, de “wandelingen” in Voeren… en recenter de dood van de Slovaak Chovanec, die de Franstalige politie wellicht voor een Vlaming of “un boche” hield. We verwijzen hierbij naar de hier verschenen actua-reeks “De Chovanecgate” afl. 1 tot 6. Jürgen Conings hebben we niet vermeld in het lijstje: hij heeft – zoals algemeen aangenomen – zichzelf van het leven beroofd.

De totale controle komt eraan

Een camera die door muren heen kan kijken is het nieuwste snufje op weg naar de totale controle van de mensheid.

Huisdieren hebben al een chip, worden gesteriliseerd opdat ze zich niet meer voortplanten, geëuthanaseerd als ze niet gewenst of overbodig zijn, als proefkonijnen gebruikt in laboratoria…

Elke vergelijking is puur toevallig.

Redenering in onderstaande video: het maakt huisdoorzoekingen veiliger…

Interpol kiest nieuw bestuur

Momenteel wordt er een algemene vergadering gehouden in ‘s werelds meest democratische land, Turkije. Interpol telt 194 lidstaten.

Majoor generaal Ahmed Al-Raisi, uit Abu Dhabi, één der Arabische Prachtemiraten, is kandidaat voorzitter. Dat er in vijf landen klachten wegens onrechtmatige arrestaties en foltering tegen hem zijn ingediend is geen bezwaar. Ook China wil een zitje in het bestuur.

Beschuldigd van marteling maar wel kans om Interpol-baas te worden: kandidatuur generaal al-Raisi onder vuur

Wij zijn niet verbaasd. Als Saoedi-Arabië mag zetelen in de VN-Commissie vrouwenrechten… https://nos.nl/artikel/2170028-verbijstering-over-saudi-arabie-in-vn-vrouwenrechtencommissie

VSA: Besparen op politie heeft niet het gewenste effect

De FBI meldde gisteren dat het aantal moorden in de “Buitengewone” VSA in 2020 met 29.4% gestegen zijn, m.a.w. één van de grootste stijgingen ooit.

21.570 moorden = 4.901 méér dan in 2019. Het totale misdaadcijfer, moorden, aanvallen, verkrachtingen, berovingen…, steeg met ca. 5% – eigendomsdelicten daalden met 8%. En dat in hét coronajaar met lockdowns, thuiswerken, schoolsluitingen e.d. Dat de eigendomsdelicten daalden lijkt logisch: de mensen bleven meer thuis, dieven hadden minder gelegenheid.

“In 2020 waren er naar schatting 1,277,696 gewelddadige misdrijven, zo verklaarde de FBI. “Vergeleken met 2019 verminderde het geschatte diefstalmisdrijven met 9.3% en het geschatte aantal verkrachtingen (volgens de herziene definitie) met 12%. Verspreid over heel het VSA grondgebied waren er naar schatting 6.452.038 eigendomsmisdrijven, een vermindering met het vorig jaar. Het aantal voertuigendiefstallen steeg echter met 11.8%.” Criminaliteitsexperten verwachten dat de dalende trend bij de eigendomsdelicten geen blijvertje is. Noteer dat in poco jargon men het steeds over een schatting heeft, kwestie van een slag om de arm te houden.

Wat betreft de stijgende moordcijfers durven sommige politie-groeperingen de vinger op de wonde te leggen: de BLM-activiteiten, de straffeloosheid en de inkrimping van financiële middelen zijn een niet te verwaarlozen effect op de criminaliteitsdrang der bevolking. Burgemeesters moeten een einde maken aan de wetteloosheid die criminelen een blanco pas geeft. Ook zou er veel te laks omgegaan worden met gewelddadige criminelen die tegen borgtocht vrijgelaten worden in afwachting van hun proces – waarna ze kunnen onderduiken – en hun activiteiten in de argeloze maatschappij kunnen voortzetten.

Niet getreurd: het justitieministerie heeft aangekondigd een speciale “werkgroep” (task force in modern Nederlands) op te zullen richten om wapenhandel te traceren. (…)

Wij stelden ons de politiek incorrecte vraag of er ook cijfers beschikbaar zijn die een indeling geeft wie er verantwoordelijk is voor de criminaliteit. Een indeling volgens ras, dat hier in onze gewesten niet mag bepaald, laat staan genoemd worden. Bij Prison Legal News dat zich baseert op officiële statistieken van het justitieministerie vernemen we het volgende:

Publicatie van januari 2021 – cijfers van 2018:

De zwarte bevolking = 13% van de VSA bevolking = 33% van gearresteerde personen voor niet-dodelijk geweld, zoals verkrachting, beroving, gewelddadige aanvallen en dergelijke en goed voor 36% van ernstig niet-dodelijk geweld.

Latino’s = 18% van de VSA bevolking = 21% van gearresteerde personen voor niet-dodelijk geweld.

Blanken = 60% van de VSA bevolking = 46% van gearresteerde personen voor niet-dodelijk geweld en goed voor 39% van ernstig niet-dodelijk geweld.

Randbemerking: de kleurdefinitie “zwart” of “blank” omvatte dikwijls niet degenen die men als latino’s beschouwt. In 9% van de solo-misdrijven en 12% van de bende-misdrijven kon (of werd dringend afgeraden…) het slachtoffer niet zeggen of het de dader een latino was.

En dan zijn er nog de misdrijven die niet in de officiële statistieken opgenomen worden omdat de slachtoffers “aangemoedigd” worden geen aangifte te doen. In 86% van de gevallen konden de slachtoffers het ras, resp. huidskleur van de dader vaststellen. Opvallend fenomeen: de Aziatische bewoners der VSA zijn ondervertegenwoordigd in de criminaliteitscijfers, met als uitzondering deze in de seksuele context, zoals verkrachting of misbruik. Hier zijn ze aanwezig met 5%, wat ongeveer gelijk staat met hun percentage van de bevolking, 5.7%.