Wolgacruise (4)

Afbeeldingsresultaat voor wolga cruise moskou st petersburg

We krijgen vandaag de mogelijkheid te kiezen tussen verschillende excursies en/of vrije tijd:

Wat zal het worden? Het Nieuwe Maagdenklooster, het bedevaartsoord van Sergiev-Possad (met Lavra-status = hoogste rangorde Rus.-Orth. geloof) of flaneren door de boulevards met de peperdure luxe warenhuizen? Niet echt ons ding. Op ons lijstje staat met stip de St. Basiliuskathedraal op het Rode Plein, met inbegrepen een les geschiedenis. (Klik hier voor omvangrijke info in het Nederlands)

Heilige Drievuldigheidklooster in Sergiev Posad (Gouden Ring)

En beelden uit de tijd dat de Kerk niet bepaald geliefd was in de communistische Sovjetunie:

Misschien gewoon de plaatselijke sfeer opsnuiven? We gaan tenslotte nog genoeg kloosters en kerken zien… Eronder vindt u beelden uit Sovjettijden van het GUM staatswinkelcentrum

Wolgacruise

Afbeeldingsresultaat voor wolgacruise

Morgen vertrekken wij op “Wolgacruise”. Een mogelijkheid op een laag ritme een en ander in Rusland te ontdekken met een klein Nederlandstalig reisgezelschap. Vliegtuig naar Moskou. Transfer naar schip. Inscheping en vervolgens twee volledige dagen mét Nederlandstalige gids in deze metropool. Vervolgens vaart het schip de afstand van ca. 1788 km via waterlopen, kanalen en meren naar St. Petersburg. Bezoek aan de Gouden Ring, Uglich, Yaroslavl, Goritsy, Kizhi, Mangrogi om de laatste dagen in St. Petersburg door te brengen. Van daar terugvlucht – via Moskou – naar Zaventem.

Een éénmalige reis: geschiedenis, cultuur én natuur in verpakt in dit wenspakket. Al geruime tijd op ons verlanglijstje. We hebben nu de knoop doorgehakt vooraleer we het fysisch niet meer kunnen.

We zullen elke dag een impressie programmeren van de te bezoeken locatie op Golfbrekers (video’s van YT). De reactiemodule is tijdens deze periode gesloten en er zullen ook geen bijkomende artikels geplaatst worden.

Onderstaande video geeft slechts een idee. De reisorganisator en het schip zijn niet de onze.

Vranckx’ tegenpool

Afbeeldingsresultaat voor love for syria

De Britse Eva zu Beck realiseerde zich dat er nog een andere wereld te ontdekken viel dan die in haar straat, stad, land. Zij trok de wijde wereld in. Bezocht plaatsen waar je je dochter, vrouw, zus niet alleen zou laten reizen. En draaide er video’s. Ze heeft haar eigen YT-kanaal, heeft ca. 1 miljoen volgelingen op sociale media, maakt reisdocumentaires voor anderen – studeerde o.a. Duits en Frans in Oxford – en werkte een tijdje in het EU-parlement te Brussel. Bij: https://www.evazubeck.com/ verneem je meer.

Eva koopt geen documentaires, staat met geen Arafatsjaal en een dramatisch gezicht te declameren, zit niet in een duidingsprogramma te preken… Eva trekt de wereld rond en maakt met een onbevangen blik reisimpressies. Licht te verteren kost met in de rand vermelding van de problemen. Enthousiast, goedgezind, lachend. Meer moet dat niet zijn. Zo trok ze ook naar Syrië.

Quo vadis, Syria?

Dit wekelijks artikel omvat zowel goede als slechte berichten: over de samenleving, natuur, heropstanding maar ook de problemen van het herstel te wijten aan de zware sancties opgelegd door “de ware democraten” van het Westen, en over de militaire toestand – vooral in Idlib.

We beginnen met de zwaar geteisterde stad Aleppo, die ondanks alles als een sfinx herrijst en bruist van het leven:

Deze eeuwenoude souk – Unesco werelderfgoed – mag weer gezien worden. Het herstel gebeurde volgens de oude bouwtechnieken; de originele bouwplannen werden strikt gevolgd. Er is plaats voor 53 winkeltjes; 48 worden nu geopend – de rest volgt binnenkort. Kostenplaatje: 400.000 $, waarvan een gedeelte gedragen werd door de Aga Khan Foundation.

U herinnert zich Douma? Douma, waar de geënsceneerde gifgasaanval gedraaid werd. Douma, van waar de burgerbevolking van Damascus onder vuur lag. Douma, met het uitgebreid tunnelnetwerk. Douma, van waar uiteindelijk de terroristen een vrije aftocht naar Idlib aangeboden kregen in ruil voor het stopzetten van de gevechten. Ook daar wordt heropgebouwd, al zal het nog lang duren en veel geld/inzet kosten eer het terug leefbaar is. U herkent op de beelden het jongetje dat in Den Haag ging getuigen over de zgn. gifgasaanval.

Lees verder

Quo vadis, Syria?

Afbeeldingsresultaat voor love for syria

Deze week geen politieke analyse of militaire verslagen, maar wel – zoals beloofd – een selectie optimistisch nieuws en weetjes over het dagelijkse leven in Syrië.

Om te beginnen een wandeling door oud-Damascus: steegjes, hotelletjes, drankgelegenheden, restaurants, winkeltjes, kunstgalerijen…

… en beelden van een (te) druk en luid feestje in een bar bovenop een dak:

Men probeert traditionele kunsten en ambachten nieuw leven in te blazen:

Te vergelijken met de Aardbeienfeesten bij ons: Kersenfeesten in Qaraa:

Een racebaan of oefenterrein voor autorijschool?

Maar ook dit is Syrië. President Assad op bezoek bij een zomerkamp van christelijke jongeren in Saednaya:

En beelden van het Syrië, waarover de westerse media angstvallig zwijgen. De journalist maakt een vergelijking tussen het Assad-Syrië en het “rebellen”-Syrië:

Mediterrane vakantiesfeer in Latakia:

Het achterland van de havenstad Tartous met de al Khawabi-rivier:

Een spoorlijn moet Iran – Irak – Syrië (de havenstad Latakia) verbinden. Planning, realisatie en financiering door Iran. Zo zie je maar dat sancties soms ook naar andere oplossingen leiden:

Een kleiner spoorwegproject: de verbinding van Damascus naar het terrein van internationale expo’s wordt hersteld:

De filmindustrie herleeft:

Beelden uit Aleppo begeleid door een symfonisch orkest:

En avonddrukte in Aleppo:

Heropbouw van Aleppo:

De eerste tractoren van de fabriek Mahendara in Aleppo staan te wachten om geleverd te worden. Trots op eigen productie.

Voor het eerst in 7 jaar is er weer elektriciteit in Nubi en al-Zahraa (regio Aleppo):

Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen, lucht en buiten

De onovertroffen Chrétiens d’Orient brengen voeding en hulpgoederen naar het stadje Khabab, waar nogal wat behoeftige mensen wonen:

Door de schepen de fjord niet meer zien

Afbeeldingsresultaat voor fjord cruise invasion

Dat Venetië genoeg heeft van de mega cruiseschepen die niets dan ellende brengen – duizenden passagiers voor enkele uren aan wal, niets verterend, afval achterlatend, respectloos tegenover de inwoners en de cultuur – is intussen bekend. Het is de trieste ervaring van talrijke kunststeden die overrompeld worden door een horde sneldoortrekkende kijkers. Dubrovnik, Barcelona, eilanden zoals Sicilië, Rhodos, Kreta, Mallorca, Ibiza… maar ook de Noorse fjorden kreunen onder de toeristentoeloop.

De onderste video toont dat het ook anders kan: kleinschaliger, milieuvriendelijker, trager, kwaliteitsvoller, aangenamer.