Even op pad

De volgende drie dagen zijn we er niet. We gaan even naar Noord-Frankrijk de streek van ons Vlaanderen over de schreve, de slagvelden van WOI en een behoorlijke portie geschiedenis en cultuur opsnuiven. Als alles verloopt zoals gepland, willen we deze plaatsen bezoeken:

De Gordiaanse knoop van de Roma-sekte

Zet uw – al dan niet gifgroene – bril op, neem een extra kopje koffie, en lees op uw gemak – of elders – dit stukje Antwerpse proza bij ‘tScheldt:

Vlaanderen kleurt grauwer met de dag. We mogen zonder blozen spreken van de opkomst van een ongebreideld Links Nazisme waarbij denkers en sprekers wiens gedachten niet overeenstemmen met een links gedachtengoed worden verketterd en een plaats wordt ontzegd in publieke gesubsidieerde middens.

Dat het Links Nazisme zich hierbij letterlijk in de eigen voet schiet, waarbij tevens het acute gevaar voor het opkomende Links Nazisme geïllustreerd wordt, is het volgende waargebeurde verhaal…”

Links Nazisme in Vlaanderen groeit met de dag, zie de totaal ongepaste handelingen van ‘kunstencentrum’ De Roma

“Born to rule the world”

Bijna 100 jaar geleden leenden de VSA enkele (tien)duizenden archeologische artefacten opgegraven in Persepolis, Perzië. Amerikaanse wetenschappers, resp. geschiedkundigen, zouden ze voor 3 jaar uitgeleend krijgen. Ondanks ontelbare verzoeken om teruggave, en rechtbankvonnissen, blijven de VSA zich verbergen achter nepredenen en excuses. In feite gaat het om doodgewone diefstal, die gezien het historisch belang nooit kan verjaren.

Egypte was een buitengewoon populair land voor archeologische boekaniers.

De grootste schattenverzamelaar is het V.K., toen zij nog meenden dat zij – als Great Britain – heel de wereld in hun broekzak hadden: “Born to rule the world”. De meest spraakmakende en één der waardevolste historische schatten is de beroemde Parthenon fries, “The Elgin Marbles”, genoemd naar de dief die het naar het V.K. ontvoerde. Het wordt sinds tientallen jaren door Griekenland teruggeëist wordt, maar zonder enig resultaat.

Ook Frankrijk trok op rooftocht in Vlaanderen:

Overheid jaagt op schilderijen die 200 jaar geleden gestolen werden https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20160122_02083172

https://deburen.eu/magazine/2086/spoorloos-rubens-en-van-dyck

https://www.tscheldt.be/frankrijk-geeft-gestolen-afrikaanse-kunst-terug-ook-de-vlaamse-n-va-niet-veel-actie/

https://www.bruzz.be/culture/news/beslag-genomen-kunst-tijdens-franse-revolutie-vertrok-vanuit-brussel-2018-08-13

Hoe lang nog gaan we dit pikken?

Bart Fierens, Voorzitter ANZ:

Vlaams Nationaal Zangfeest· Het ANZ, zeer begaan met onze Vlaamse cultuur en dus uiteraard ook met ons Vlaams muzikaal patrimonium, is stomverbaasd te vernemen dat het borstbeeld van Peter Benoit op de campus van de universiteit Antwerpen werd verwijderd.  Dit gebeurde door een (afscheidnemende) decaan, zonder enige ruggespraak noch verantwoording. 
Het ANZ deelt ten volle de verontwaardiging van Jan De Wilde, Bibliothecaris van het Conservatorium van Antwerpen en eminent Benoit kenner.  Er is ten aanzien van de persoon Peter Benoit nooit enig bewijs van afwijkend gedrag aangetoond. Het is daarom heel gratuit om op deze laakbare manier een vooraanstaande figuur uit de Vlaamse Beweging weg te zetten.  
De Vlaamse Beweging en bij uitbreiding heel Vlaanderen wil grote Vlamingen koesteren, niet willekeurig afvallen. 

Wereldse schatten in een christelijke verpakking

Driehonderd jaar werd het christelijk geloof heimelijk, verborgen, beleden. Met de uitbreiding nam uiteindelijk het aantal kloosters en kerken toe. Van Jeruzalem tot de Mont Saint Michel, van Firenze tot Moskou. De bouwmeesters overtroffen zichzelf en hun buren. Van grotten en holen naar kathedralen met torens die tot in de hemel reikten. En met een interieur van de meest gelauwerde kunstenaars. Een overzicht:

De gloriejaren van Antwerpen

Bruegels Toren van Babel (althans de eerste versie in het Museum Boymans Van Beuningen, ca. 1565) werd
wellicht in een Antwerpse context geschilderd

Italianen in het zestiende-eeuwse Antwerpen raakten maar niet uitgepraat over de Scheldestad. De Venetiaanse ambassadeur Cavalli schreef naar zijn stadsbestuur: ‘Er is geen man, hoe armzalig van geboorte en hoe lui ook, die hier niet kan rijk worden van de handel’

… Antwerpen was evenwel veel meer dan alleen een bloeiende haven, op winst beluste kooplieden, grondspeculatie of een opportunistisch ingesteld stadsbestuur. Wie immers geld had kon het laten rollen, ook voor allerlei luxeproducten. Niet te verwonderen dat de stad in die periode een aantrekkingspool werd voor kunstschilders, tapijtwevers, edelsmeden, cartografen, drukkers… Antwerpen bezat dan geen universiteit, het telde wel tientallen Latijnse scholen, parochie- en private scholen. Naar verluidt gaf één op de tweehonderd inwoners les in iets…

Met Antwerpen ontsluit bestsellerauteur Michael Pye het verhaal van een stad die tegen alle verwachtingen in opkwam als het kloppend hart van de zestiende eeuw, en in korte tijd de wereld wist te veranderen. Eén ding is volgens Pye zeker: zonder de Antwerpse geschiedenis zou vandaag niets hetzelfde zijn.

Een aanrader: lees het omvangrijk artikel: https://historiek.net/antwerpen-de-gloriejaren-michael-pye-recensie/146084/

Of koop het boek: https://geschiedenis-winkel.nl/p/antwerpen/

Woke-commissariaat voor kunst & cultuur in NL

Het is erger dan we ons kunnen voorstellen!

D66 maakt alles kapot en vooral onze cultuur en tradities, betoogt Martin Bosma, die graag een tribunaal wil tegen de stalinistische cultuursubsidies die er voor zorgen dat de kunst niet vrij is, en onze nationale tradities in gevaar.

De lange-tenen-brigade is aan de macht:

Carolus Borromeus, méér dan een gebedshuis

Dit jaar is het precies vierhonderd jaar geleden dat in de Sint-Carolus Borromeuskerk de eerste mis werd opgedragen.  Tip: ga er eens naar de Artiestenmis op zondag of beleef ze thuis, achter uw computer (… u zal binnenkort sowieso geen keus meer hebben!): 28 november om 11.30 u staat de volgende gepland.

In 1937 werd E. H. J. Nuyens pastoor van de St.-Carolus Borromeuskerk, hij was de voorganger van de eerste Artiestenmis. Deze had plaats op Pinksterdag 13 juni 1943 om 11.30 uur, geen succes! slechts 30 aanwezigen woonden deze stichtingsmis bij. De teleurstelling was groot, maar het leek alsof deze moeilijkheden energie gaven aan de beide stichters om samen met enkele getrouwen waaronder Adriaan Bank, organist en Alfred Cuyt, organist en kapelmeester van de St.-Carolus Borromeuskerk, te ijveren voor de ‘Artistenmis’. Nieuwe middelen werden bedacht en aangenomen, er werden uitnodigingen verstuurd aan kunstenaars en kunstliefhebbers, goede en hoogstaande programma’s samengesteld en gedrukt, zodat de aanwezigen konden zien wat uitgevoerd werd. Het is opvallend, een overzicht van deze eerste programma’s toont ons voornamelijk werken van eigen bodem.

https://barokinvlaanderen.vlaamsekunstcollectie.be/nl/instelling/sint-carolus-borromeuskerk-antwerpen

https://artiestenfonds2.myproper.info/index.php?page=de-geschiedenis

U kan met uw muis in de kerk rondwandelen, naar boven, beneden, links, rechts draaien