Quo vadis, Syria?

Syrian Archeology in danger: Mari, Tel Al-Hariri | alisariram

Laten we deze Quo Vadis eens wijden aan de rijke geschiedenis en cultuur van Syrië, in het verleden en heden.

In de afdeling “prehistorie” van het Damascus Nationaal Museum wordt speciale aandacht besteed aan een 11.000 jaar oud kleinood uit het neolitische tijdperk, ca. 9000 jaar voor de geboorte van Christus. Het gaat om de beschildering van een basaltsteen met een gepolijste oppervlakte, die gevonden werd op de al-Jirf al-Hmar “Rode Rots” site bij de Eufraat in de prov. Aleppo. Vooraan de afbeelding van een uil die een insect weet te verschalken met zijn klauwen, de andere oppervlakte toont tekeningen van stierenkoppen. De b.g. archeologische site werd ontdekt door de Amerikaan Tom McClellan; nadien werkte er een Syrisch-Franse expeditie. (afbeelding…)

Het Kamermuziek Orkest speelt muziek uit de barok van Fox, Telemann, Händel, Bach en Buxtuda.

In de opera werd een concert gewijd aan het Syrische lied. Met oude gezangen afgewisseld met hedendaagse werken van Syrische componisten en dichters. (…)

De populaire zanger Shadi Jamil nam deel aan het concert en toonde zich verheugd dat het concert – cultureel erfgoed – opnieuw kon plaats vinden in de Damascus Opera.

Beelden van een Russisch-Syrisch verbroederingsconcert. Wat meteen opvalt: slechts een handvol aanwezigen draagt een mondmasker. Tevens geven de beelden weer hoe de Syrische samenleving ineen zit: mannen, vrouwen, kinderen. Sommige vrouwen mét, anderen zonder hoofddoek.

De Al-Kahf (grotten) Burcht (ca. 1120) is een opvallende archeologische site, bovenop een rotsachtige heuvelrug, tussen twee valleien, op zo’n 20 km van de stad al-Sheikh Bader (Tartous), omgeven door een natuurlijk bos. 4400 m2 in oppervlakte, ca. 600 m in de lengte, met middenin een grot. Opvallend zijn de rotsmuren, een uitgehouwen bad onder de grond, en een waterleidingsysteem naar cisternen, drie stenen ingangen en een bekroonde zuil waarvan één voorzien is van menselijke hoofden. De burcht dankt zijn naam aan het groot aantal grotten, zowel in de burcht als in de omgeving. Heel de omtrek is beschermd natuurgebied met een grote diversiteit aan fauna en flora en waterbronnen. (Meer info & foto: klik hier)

In de buurt van Damascus bevindt zich deze prachtige schrijn in de gelijknamige moskee van Seyidah Zainab, naar verluidt de dochter van imam Ali en Fatimah al-Zahraa, kleindochter van de profeet Mohammed. (Arabisch-Engels)

Niet zo heel ver van de bovenstaande moskee bevindt zich de tombe van Hujr ibn ‘Adi al-Kindi in Adra. Hij was een metgezel van Mohammed, steunde uiteindelijk Ali en werd samen met zijn zoon en metgezellen vermoord door de Mu’awiyah, toen hij Ali niet wilde afvallen. Deze – de zoon en metgezellen – werden samen met hem begraven. Al-Nusra zou in 2013 het graf van Hujr ibn ‘Adi al-Kindi onteerd hebben, de lichamelijke resten geroofd en naar een onbekende bestemming gebracht. syrian-rebels-have-taken-iconoclasm-new-depths-shrines-statues-and-even-tree-destroyed-what-end-9021017.html

De organisatie “Kaarsen van/voor de vrede” koos de naam “elixir” voor de kunsttentoonstelling in Kfarsousa met 900 deelnemers uit 35 landen.

Ballet: de 20-jarige danser Carmel Al-Suleiman liet meer dan 70 deelnemers achter zich en won de gouden medaille in de internationale (corona-virtuele) balletwedstrijd “Ballet Beyond the Borders” in Los Angeles.  De deelnemers konden videofilmpjes inzenden. Hij maakt sinds zijn negende deel uit van de Inana groep, en was toen de jongste danser. Hij wil in maart deelnemen aan een volgende balletwedstrijd, ditmaal in China. (…)

Schuif de tijdbalk door naar 42’27” voor zijn prestatie:

Zesde retrospectieve van grafische kunsten onder de auspiciën van het Min. v. Cultuur met werken van fotografen, schilders, tekenaars, etsers… (…)

En een tentoonstelling met karikaturen van en met de dichter Nizar Qabbani

Nog eentje over kalligrafie in Aleppo:

Meer dan vijf eeuwen was Damascus wereldwijd bekend voor het fijne brokaat met gouden en zilveren draden geweven in de beste zijde. Kon. Elisabeth II wou haar trouwkleed (1947) in dit materiaal. (…)

Afsluitend: tien jaar geleden zongen deze Syrische koren – moslims en christenen – voor de vrede in Syrië:

In Boedapest wordt de bouw van een kerk gepland

Niet zomaar een kerk. Enkele dagen geleden werd op de Hongaarse zender HírTV afbeeldngen van een der laatste ontwerpen van de vermaarde architekt Imre Makovecz, nl. de Sint Michael kathedraal getooond.

Imre Makovecz is één der grote intellectuele figuren van het “andere Hongarije”, één der belangrijkste architecten van de vorige eeuw, wiens naam verbonden is met de Hongaarse organische architectuur, vooral op het platteland. Hij geloofde sterk aan de nationaal-christelijke-burgerlijke waarden, wat hem tijdens het communistisch tijdperk behoorlijk in de problemen bracht.

Niettegenstaande werd Makovecz een dominant figuur, wiens werk, zoals zoon Pál het in de tv-presentatie uitdrukte, “architectuur tussen hemel en aarde” is. “Hij heeft waarden niet zo dooreen geklutst, zoals vandaag mode is. Goed was goed en slecht was slecht”. Punt.

In Boedapest, waar hij werd geboren en ook stierf, staat geen enkel publiek gebouw dat hij ontworpen heeft. Tot aan het einde zijner dagen, werkte Makovecz aan de plannen van een speciale kerk, de Sint Michael kathedraal. De definitieve vorm kreeg de kathedraal pas na zijn dood door zijn vriend Ervin Nagy, die het ontwerp volgens de modernste methoden afwerkte.

De kerk, die de grootheid van God moet symboliseren, wordt door velen als nog indrukwekkender als Gaudi’s Sagrada Familia in Barcelona beschouwd.

En dat groots plan zou nu eindelijk verwezenlijkt worden.

Bron: Vasarnap.hu

Quo vadis, Syria?

Opnieuw een verslag over en uit het inmiddels doodgezwegen Syrië. Maria Zakharova, woordvoerster van het Russische buitenministerie, benadrukte nogmaals dat de westerse sancties zwaar wegen op Syrië, zowel wat betreft de wederopbouw als hulp aan de noodlijdende bevolking. Zij gaf meer uitleg over de geplande internationale vluchtelingenconferentie van 11 en 12 november in Damascus. Rusland nodigde de buurlanden en relevante VN-instellingen uit in de hoop dat ze positief zullen reageren. Zij toonde zich in naam van de Russische regering bezorgd over de aanvallen van ISIS in de al-Jazeera regio (prov. al Hasakah) en de aanwezigheid van ISIS-cellen in oost en centraal Syrië. (…)

Gleb Desiatnikov, Russisch ambassadeur in Jordanië, bevestigde dat de b.g. internationale vluchtelingenconferentie voornamelijk over humanitaire problemen zal gaan met het oog op het repatriëren van vluchtelingen naar hun vaderland – iets wat de poco geruchtenmolen wil verdacht maken opdat er geen internationale steun verstrekt zal worden. In Moskou staat de vrijwillige terugkeer van Syrische vluchtelingen hoog op de agenda. (…) Een probleem waarvan de buurlanden zo snel mogelijk vanaf willen, vooral dan in Libanon.

De Tsjechische journaliste, Marketa Kotilova, herhaalde in de Slovak Postoy de beschuldiging aan het adres van de Turkse regering die oorlogsmisdaden in Syrië bedrijft of aanmoedigt door de onverhulde samenwerking met terroristen zoals al-Qaeda (HTS) en ISIS, om de eigen agenda – uitbreiding van het Turkse grondgebied, verdrijving van de Koerden, chantage van de EU-lidstaten i.v.m. de vluchtelingen – te verwezenlijken. Zij klaagde tegelijkertijd de laffe houding van de EU aan die de Turkse agressieve autoritaire praktijken duldt en/of negeert. (…)

Een meerderheid van de Algemene Vergadering der VN herhaalde bij stemming een resolutie die de terugtrekking van de Israëlische bezetting eist van de gehele Syrische Golanhoogte tot aan de grens van 4 juni 1967, als implentatie van de relevante resoluties van de Veiligheidsraad. 142 lidstaten stemden voor, de VSA en Israël tegen, 19 onthielden zich. Dit volgens het principe dat het grondgebied van een ander land niet door geweld mag verworven worden, volgens internationaal recht, het VN Charter en de 4de Conventie van Genève (1949). (Lees meer…)

Pakistan stuurde een vliegtuig met medische hulp, zowel medicijnen, medische apparatuur als beschermend materiaal om het coronavirus te bestrijden. Naar verluidt was het de grootste lading, 25 ton, medische hulp sinds het uitbreken van de coronacrisis. (…)

Lees verder

Bijna Allerheiligen

GRAFSCHRIFT VAN MIJN VOETEN

Wanneer ik dood en ver van hier
Zal liggen onder groene grassen
Zet dan geen bloemen op mijn zerk
Stouw geen fanfare naar de kerk
Maar zorg dan dat mijn schoenen passen.

Want ver zal ik nog moeten gaan
Om in het paradijs te mogen…
Lees dus geen rede op mijn graf
Al schrijft ge ze waarschijnlijk af,
Maar denk eens aan mijn eksterogen.

Louis Verbeeck, uit: “Vergulde Ramenassen”  (1960)

Mocht uw geheugen u in de steek gelaten hebben: u kan hem hier samen met Louis Paul Boon, Nora Snyers en Gaston Durnez bekijken en vooral beluisteren in een zwart-wit TV-programma (anno 1964)dat nu niet meer mogelijk zou zijn wegens te weinig schutwoorden, te traag, te weinig inclusief…en misschien ook wel te kritisch t.o.v. de huidige maatschappij.

De drie aartsengelen

G.K. Chesterton schreef: “Kunst wordt geboren waar het hedendaagse in aanraking komt met het oneindige.” Dit schilderij is daar een goed voorbeeld van. Deze drie aartsengelen waren drie speciale boodschappers die uitgezonden werden om een speciale taak op een speciale wijze te vervullen.

The Three Archangels and Tobias,  by Francesco Botticini 1470 Uffizi Museum, Florence
De drie aartsengelen en Tobias, Francesco Botticini 1470 Uffizi Museum, Firenze

Vandaag vieren we de feestdag van de drie aartsengelen, Michaël, Gabriël en Raphaël. Aartsengel betekent een engel met een hogere rang, zoals een aartsbisschop een hoograngige bisschop is.

  • Michaël won het gevecht tegen Satan toen deze God uitdaagde. Zijn naam betekent “Wie is zoals God?” Met een impliciete antwoord dat niemand met God kan vergeleken worden, daar hij de Grootste is.
  • Raphaël (midden), wiens naam betekent “Kracht van God”, bracht Zacharias de aankondiging van de geboorte van Johannes, genas Tobit, de vader van Tobias (wiens hand hij vast houdt), van zijn blindheid. Tobias zelf draagt een vis, die hij gevangen had tijdens hun tocht om zijn toekomstige vrouw van demonen te verlossen.
  • Gabriël (rechts), met een witte lelie, kondigde Maria aan dat zij de moeder van Jezus zou worden. Zijn naam betekent “God is mijn kracht”.

Vermits er voorlopig van reisplannen richting Firenze geen sprake kan zijn, bieden wij u onderstaande video aan met een online bezoek aan het Uffizi museum.

Het stopt niet bij de Hagia Sofia

Vrijdag besliste de Verheven Leider der Ottomanen dat een voormalige kerk, die reeds een geloofsongebonden bestemming gekregen had, het Kariye Museum, dezelfde moskee- invulling, zoals de Hagia Sofia, zal krijgen. Het besluit werd vrijdag officieel bekend gemaakt.

De Heilige Redderkerk in Chora was een middeleeuwse Byzantijnse kerk met 14de eeuwse fresco’s van het Laatste Oordeel, een echte historische schat van de christelijke aanwezigheid in het voormalige seculiere land van Atatürk.

De kerk werd een halve eeuw na de Val van Konstantinopel omgevormd tot moskee. En na WOII, een museum, waarin de mozaïeken met de hulp van Amerikaanse kunsthistorici gerestaureerd en geopend voor het publiek in 1958. U kan nu nog de webstek bekijken: https://www.choramuseum.com/

En talrijke video’s. Hoe wil Erdogan deze prachtige muur- en plafonddecoraties wegwerken opdat de moslimogen zich niet bedreigd, gekwetst, beledigd voelen?

Dit is niet het einde. Dit is het begin van het einde. Elk bewijs van christelijke aanwezigheid moét en zàl uitgegomd worden.

Corporate Complicity - Boycott Turkey

… en U, bent U van plan er ooit nog op vakantie te gaan?

Wanneer zeggen wij: “genoeg”?

Zie hoe Jezus daar loopt ppt download

In het hart van de Amsterdamse binnenstad bevindt zich een juweeltje: het museum Ons’ Lieve Heer op Solder, na het Rijksmuseum het oudste museum van de stad. Het is een 17de eeuws goed bewaard grachtenhuis met smalle gangen en trappen, die leiden naar historisch ingerichte woonvertrekken, keukens en bedstedes én – als kers op de taart – een kerk(je) op zolder.

De huiskerk van Museum Ons’ Lieve Heer op Solder illustreert de wijze waarop men in de zeventiende eeuw omging met verschillende religies in Amsterdam. Katholieke Amsterdammers mochten de mis niet in het openbaar vieren, maar wel in de huiselijke kring. Ook lutheranen en doopsgezinden moesten hun toevlucht nemen tot verscholen gebedshuizen. De geschiedenis roept de vraag op hoe vrij je eigenlijk bent als je niet openlijk kunt uitkomen voor datgene wat je gelooft. En: hoe gaat dat in hedendaags Amsterdam?

Middenin de rosse buurt van de Wallen, tussen toeristen en rode lichtjes, vind je deze schuilkerk met oud-roze interieur. In 2018 vierde het museum nog het 130-jarig bestaan.

Echter, zoals we ook in Antwerpen gezien hebben met kleine musea die al jaren geen bezoek meer mochten ontvangen wegens te duur (‘t Stad geeft liever geld uit aan sportevenementen die heel de stad lam leggen), heeft dit merkwaardig gebouw geen waarde voor de stad Amsterdam. Dat blijkt uit de boodschap van het AFK, het fonds voor de kunsten, dat subsidies verstrekt omdat museum gefaald heeft in de diversiteitspolitiek. Het had nl. al lang personeel moeten aannemen van diverse culturen: ‘De commissie vindt dat de voornemens ten aanzien van de diversiteit van personeel overtuigingskracht en concreetheid missen.’ ‘Succesvol cultureel diversiteitsbeleid begint volgens de commissie bij inclusief denken en het onderkennen van de vooringenomenheden en blinde vlekken binnen de eigen organisatie’.

Het museum moet de deuren sluiten. De meest romantische trouwlocatie van Amsterdam zal verdwijnen.

Meer weten? Ga naar de webstek zolang die nog bestaat.

Verbijstering nu sluiting dreigt voor museum Ons’ Lieve Heer op Solder

Schofterig Amsterdam trekt volledige subsidie in van museum Ons’ Lieve Heer op Solder wegens ‘te wit’ personeel

Ook kunst mag niet meer blank zijn

chickenbonethrone:
“ Kerry James Marshall
A Portrait of the Artist As a Shadow of His Former Self, 1980
”

Over het gedwongen ontslag van een museumcurator voor zijn beweringen dat hij nog altijd kunst van ‘white men’ zou tentoonstellen en dat hij niet aan ‘reverse racism’ wou doen. Die twee uitspraken werden gezien als bewijs van racisme.

Gary Garrels, de curator van het San Francisco Museum of Modern Art gaf zaterdag zijn ontslag. Niet van harte. Hij werd gedwongen wegens vermeend racisme. Omdat hij de euvele moed gehad had te bevestigen dat er nog steeds kunst van blanke artiesten zou verzameld en ten toon gesteld worden. Tijdens een stafvergadering op 7 juli werd hij omwille van deze mededeling op de pijnbank gelegd. Hij stelde dat het verbod op kunst van blanke artiesten “omgekeerd racisme” zou betekenen. Prompt werd met een petitie gestart die zijn ontslag eiste wegens “giftige suprematistische overtuiging”, kortom: racisme. Na 180 handtekeningen besloot dhr. Garrels, na een carrière van meer dan 20 jaar, de pijp aan Maarten te geven.

San-Francisco-art-curator-resigns-colleagues-accused-toxic-white-supremacist.html