Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Het Syrische leger en hun bondgenoten blijven de ene overwinning behalen na de andere op de terroristen. Weer zijn ‘n 600.000 Syriërs teruggekeerd en in al-Kalassek, een van de oudste industriezones van Aleppo worden 400 bedrijven heropgestart.

De VS zijn nog steeds niet in staat de “gematigde rebellen” van de “terroristen” te scheiden omdat ze met de enen de anderen willen blijven steunen tot het einde.

Tussendoor hebben de  VS in 4 jaar tijd aan Europa 10 miljard gegeven om zich beter te kunnen verdedigen tegen de zogenaamde “Russische agressie”. Het doel is duidelijk: Europa tot een oorlog tegen Rusland brengen in dienst van het Amerikaanse eigenbelang. Dus 10 miljard om Europa nog onveiliger te maken.

Goed nieuws uit Turkije. Turkije wil de Nationale Syrische Coalitie niet meer steunen. Deze terroristen van Saoedi-Arabië in schitterende villa’s worden door de “internationale gemeenschap” erkend als “de enige en wettige vertegenwoordiging van het Syrische volk”(!?).

En de maskers van het spel met chemische wapens is ook al gevallen. We weten nu waar we de echte schuldigen moeten zoeken: in  Washington, London en Tel Aviv.  De rechtvaardige eis van Syrië aan de VN Veiligheidsraad wordt steeds sterker: de internationale coalitie o.l.v. de VS moet onmiddellijk ontbonden worden omdat ze in Syrië opereert buiten het UNO kader en zonder toestemming van de wettige regering. Bovendien blijft deze coalitie door haar bombardementen op  burgers misdaden tegen de menselijk-heid begaan. In de buurt van de  O.L.Vrouw kerk van al-Thukana (Raqqa), die ze geheel verwoest hebben, waren helemaal geen IS strijders. Een volgende stap van Syrië kan zijn schadevergoeding vragen aan allen die het land hebben uitgemoord en verwoest.

Ondertussen zijn zowel de zusters als de fraters hier dag en nacht bezig met de hulpverlening. Deze nacht keerden twee zusters terug van hun humanitaire missie.

P. Daniel

Vrijdag 18 augustus 2017

Het “Ontslapen” of de “Tenhemelopneming” van Maria

Ook in het oosten is dit een groot feest. Ziehier een heel oude patristieke overlevering. Drie dagen voor de dood van Maria zou een engel haar hebben aangekondigd dat haar aardse leven eindigt. Maria haastte zich naar de Olijfberg om te bidden en God te danken. Zij bereidde haar vertrek voor. De apostelen, die over de hele wereld verspreid waren, kwamen naar haar toe. Maria troostte hen, bad voor de vrede in de wereld, zegende de apostelen en gaf haar geest in de handen van haar Zoon. De apostelen begroeven haar in Getsemane. Drie dagen later, terwijl de apostelen de eucharistie vierden, verscheen Maria aan hen waardoor zij wisten dat Maria met ziel en lichaam in de hemel was. De oorsprong van dit feest zou kunnen liggen in de wijding van een heiligdom tussen Jeruzalem en Bethlehem, waar Maria zou gerust hebben vooraleer ze in Bethlehem haar Kind ter wereld bracht. Eind 6e eeuw werd dit feest in heel het byzantijnse rijk verspreid. Midden 7e eeuw werd het in Rome ingevoerd door paus Theodorus I, die in Jeruzalem geboren was.

Al is het dogma van de Tenhemelopneming van Maria pas in 1950 door paus Pius XII afgekondigd, het geloof in de ongeëvenaarde heiligheid van Maria was vanaf het begin diep geworteld in de christenen. Maria heeft in alles Jezus’ leven intens gedeeld: zij heeft Hem 9 maanden gedragen en ter wereld gebracht, Hem verzorgd in Egypte en te Nazareth en Hem gevolgd in zijn onderricht, zijn lijden, sterven en zijn verheerlijking. In het Oude Verbond werd het “Heilige der Heilige” met de allergrootste verering omgeven omwille van de ‘aanwezigheid van God’.  Is dit niet een flauwe voorafbeelding van Maria die in haar schoot geen symbool maar “de volheid van de godheid” zelf in volle werkelijkheid heeft gedragen? Christenen begrepen dat zij niet anders dan ook op bijzondere wijze kon delen in het ‘met lichaam en ziel’ opgenomen worden in de heerlijkheid van haar Zoon.

Een gemiste viering

De orthodoxe kerk van Deir Atieh met zijn sympathieke (gehuwde) pastoor Paisios is toegewijd aan “het inslapen” van Maria. Daarom nodigde de pastoor ons uit voor de plechtige vespers en eucharistie van de vooravond. Ook de katholieke pastoor van Qâra abouna Georges zou met een aantal gelovigen komen. Iedereen blij. We hebben als katholieken hier een goede relatie met de orthodoxen. We respecteren wederzijds het verbod van intercommunie om geen onbezonnen stappen te zetten die de uiteindelijke eenheid meer schaden dan bevorderen. Het is in elk geval altijd een blij weerzien van elkaar.

Toen de  taxichauffeur ons met zijn rammelend minibusje al in Qâra had gebracht, realiseerden we ons dat de paspoorten van de fraters nog in Damascus zijn voor de verlenging van onze verblijfsvergunning. Welnu, tussen Qâra en Deir Attieh zijn een aantal controleposten van het leger waarvoor onze paspoorten nodig zijn. Dus keerden we maar terug naar huis. Als geschenk voor abouna Paisios hadden we een hoeveelheid van onze beste peren voorzien, die juist nu geoogst worden en het is een overvloedige oogst. We hebben ze  maar als troostprijs gegeven aan de chauffeur van het rammelend minibusje. Zelf hebben we dan de plechtige vespers van het feest gezongen.

Op de avond van het feest zelf hebben de zusters (die hun paspoorten wel hadden) onze misser enigszins goed gemaakt door deel te nemen aan het groot concert met koor en orkest in het amfitheater van het cultureel centrum van Deir Atieh, verzorgd door de orthodoxe kerk van Damascus. Het amfitheater zat praktisch vol. Het concert was een mengeling van religieuze, patriottische en Arabische muziek. Af en toe applaudisseerden de aanwezigen enthousiast op het ritme van de muziek. Traditioneel werd bij het begin een minuut stilte gehouden voor de “martelaren”  van deze oorlog, waarbij ook de nationale hymne weerklonk. Ja, de vele eenvoudige soldaten en anderen die hun leven gegeven hebben voor hun volk worden echt geëerd. Aan het einde werd een lied speciaal opgedragen aan de Syrische kinderen die nog niets anders dan oorlog gekend hebben. Ja, het Syrische volk lijdt, maar wel met fierheid en een zekere trots omdat zijn zware offers vruchten dragen. Het volk heeft de vernietigende plannen van een “internationale gemeenschap” kunnen trotseren, is één gebleven, heeft zijn  waarden behouden en is volop bezig aan de  religieuze, culturele, familiale en economische heropbouw van zijn land.

Het spel van de “rode lijn” ontmaskerd

Lees verder

Barcelona

Afbeeldingsresultaat voor barcelona felipe rajyUnitair Spanje stond op de eerste rij in Barcelona.  Koning en federaal premier. Herkenbaar.  De aanslag kwam hen goed uit.  Spaans-unitair verdriet, Spaans-unitaire verontwaardiging, massale verklaring “Ik heb geen schrik.”  Niet van moslim terroristen, wel van Catalaanse onafhankelijkheidsstrijders.  Een schitterende gelegenheid om in de media de merknaam “Spanje” telkens weer te laten vallen.  Vergeet “Independencia de Cataluña”. 

Spanje dwarsboomde Catalaanse politiediensten
Terreuraanslag misbruikt voor politiek machtsspel?
De wereld zit met het vergrootglas te kijken naar de politiediensten in Spanje. De voorbije dagen werd in de internationale – ook Vlaamse – media het nieuws gedeeld dat de Catalaanse politie al twee maand geleden gewaarschuwd werd door de CIA dat er een aanslag op komst was op de Rambles van Barcelona.  Lees verder…

“Het blokkeren van de autonome politiediensten in internationale politieplatformen is een instrument in de machtspolitiek van Rajoys regering.”

 

Madrid wil geen referendum in Catalonië
Diplomatieke oorlog breidt zich uit naar België
Het is Madrid menens: het referendum voor een Catalaanse republiek. En daarvoor zijn alle middelen goed, ook diplomatieke.
Op 14 juni kregen de Belgische Kamerleden van de Commissie Buitenlandse Zaken een ‘informele’ mail toegestuurd van hun voorzitter Dirk Van der Maelen (sp.a). Op vraag van de Spaanse ambassadeur in Brussel, Cecilia Yuste Rojas, stuurde zijn secretariaat ‘non papers’ om de federale parlementsleden te wijzen op de verschillen tussen het autonome statuut van regio’s in Spanje en België. ‘Non papers’ zijn niet-officiële documenten, ‘ter informatie voor de parlementsleden’, staat er in de Spaanse mail. Hare excellentie, zoals ze in de correspondentie wordt geduid, had op 1 juni een ontmoeting met Dirk Van der Maelen en had hem verzocht deze documenten aan zijn commissieleden te bezorgen. Die ontmoeting zou er gekomen zijn nadat N-VA-Kamerlid Peter Luyckx in maart aan premier Michel een vraag had gesteld over de houding van België mochten Catalonië of Schotland zich onafhankelijk verklaren. Lees verder…

De Frut heeft begrip

Looking out of the house's back window reveals the next-door neighbours seem to be VERY religious. Their garden is adorned with crucifixes and images of Jesus and MaryDe GVA nam wereldnieuws over van de Daily Mail betr. een “gezellig huis dat aan een schappelijke prijs te koop staat in het Ierse County Cork”.  Een huis dat niet verkocht geraakt, want “als je de tuin van de buren ziet begrijp je waarom”.

Wij dachten even dat er een illegale activiteit uit de misdaadwereld of – God Behoede – uit de Zandbaklanden aan de gang was. Nietes.  Blijkt dat buurmans tuin kinderen en volwassenen “een flinke schrik aanjaagt” met… kruisen en afbeeldingen van Christus en O.L. Vrouw.

De Frut heeft daar begrip voor.  Voor de schrik.  Voor de weigerachtigheid der potentiële kopers.  Dat er in onze westerse steden mensen van de weg gemaaid worden door moslim fanatici valt hierbij totaal in het niets.

Als we het goed begrepen hebben, zal er in de toekomst niemand in Ierland nog een kerk of klooster als buurman willen hebben.  Als we geen paal en perk stellen aan de islamimport schuilt van die kant sowieso geen gevaar meer: http://www.islaminireland.com/services/mosques-and-prayer-rooms/

Huis staat te koop voor schappelijke prijs, maar niemand wil het kopen. Als je de tuin van de buren ziet, begrijp je waarom

Opvoedingsrechtbank

Gerelateerde afbeeldingHet AG München (Amtsgericht, rechtbank) heeft een jongere wegens het verstoten tegen de verkeers-wetgeving tot 20 uren lezen verplicht. En nadien moet hij onder begeleiding van de Hochschule München een thesis erover schrijven.

Vooraf: een 19-jarige motorijder (of brommer)  viel herhaaldelijk op omdat hij zijn nummerplaat niet zoals voorgeschreven had bevestigd.  Hij had er nl. voor gezorgd dat zijn nummerplaat bij controles moeilijk te lezen was. In juni 2016 kwam hij er nog met een waarschuwing vanaf, maar nu oordeelde de rechtbank dat de jongeman hardleers was en greep naar een onorthodoxe straf, een leesplicht, waardoor de jonge aangeklaagde op een intellectuele wijze met zijn misdrijf geconfronteerd wordt.
De jongere mag zelf uit een groot aantal boeken kiezen, uit thema’s waarvoor hij zich interesseert of waarin zijn ‘probleem’ behandeld wordt. Vervolgens wordt er over de lectuur en de problematiek zelf tijdens sessies nagekaart en moet er een afsluitende thesis ingediend worden. Het mag een korte novelle, een affiche of een rap zijn…

Waarbij wij ons afvragen welke straf er dreigt voor de ‘importjongeren’  die het lezen en schrijven nog niet onder de knie hebben?  Schapen hoeden op de bermen van de autosnelweg?

Erziehungsstrafrecht am AG München Jugend­li­cher zu 20 Stunden lesen ver­ur­teilt

 

“Ook racisten kunnen een goed boek schrijven.”

Afbeeldingsresultaat voor racism for dummiesJoost Niemoller is een racist, maar heeft een goed boek geschreven over Jan Maat. Dit schreef emeritus hoogleraar politicologie Meindert Fennema in april 2017 in het Parool.
Café Weltschmerz heeft beide heren uitgenodigd om deze uitspraak van Fennema met elkaar te bespreken.

Fennema definieert een racist als iemand die denkt dat er op enige manier mensenrassen bestaan en dat die ook maatschappelijke betekenis hebben. Niemoller noemt dat een rasrealist. Het gebruik van het woord racisme is negatief, want racisme is verboden. Volgens Fennema is de paradox nu dat de mensen die vinden dat racisme terecht verboden is, tegelijkertijd het idee koesteren dat rassen niet bestaan. Je krijgt dan volgens Fennema de vreemde situatie dat mensen die denken dat rassen wel bestaan geen plaats krijgen in het debat. Fennema denkt net als Niemoller dat rassen bestaan. Er zijn volgens Fennema allerlei indelingen gemaakt en in de loop der geschiedenis hebben vermengingen plaats gevonden die achteraf geen stand houden.

Interessant gesprek.  Over hoornvliezen, over IQ.  Kijk zelf.

Joost Niemöller schreef er dit treffend stukje over:

‘Racist’ is nu geuzennaam
Het werkelijke probleem bij links is de intellectuele luiheid. Die openbaart zich door het gebrek aan maatschappelijke analyse. In plaats daarvan wordt er gescholden. Het ultieme scheldwoord van links is ‘racisme.’

Wie een kinderfeestje viert, is een racist.
Wie islamkritiek bedrijft, is een racist.
Iedere bakker is racist. (Behalve Turkse bakkers.)
Wie criminaliteit onder allochtonen aan de orde wil stellen, is een racist.
Wie op Wilders stemt, is een racist.
Wie geen Mohammed meer aanneemt bij zijn bedrijf (door slechte ervaringen), is een racist.
Wie geen stelende ‘asielzoekers’ is zijn buurt wil hebben, is een racist.
Wie zijn kinderen niet naar een zwarte school wil sturen, is een racist.
Wie in een blanke buurt woont, is een racist.
Wie in een dorp woont, is een racist.
Wie niet meer naar Pauw kijkt, is een racist.
Kortom; iedereen is een racist.
Alleen de allochtonen zijn vrijgesteld.

Het woord ‘racist’ kent als ieder scheldwoord geen definitie. Het uitspreken ervan heeft alleen effect wanneer het met grote ernst en met de juiste timing uitgesproken wordt. Er hoort dus een ernstig gezicht bij, een grote mediadekking, en op de achtergrond een rechter die er een oordeel bij zal uitspreken. Je moet weten: Hier is iets heel ernstigs aan de hand. Dit wordt niet zomaar gezegd, maar bij hele speciale gelegenheid. En de ultieme straf ervoor is maatschappelijke uitsluiting.  Lees verder…

 

 

 

VSA op zoek naar ‘democratie’ in Iran?

Afbeeldingsresultaat voor us iranIn Arab News vernemen we – niet onverwacht – het nieuws dat er toenemende consensus bij de volksvertegenwoordigers in het Amerikaanse Congress heerst over de nood aan “regime change”, een regeringswissel, in Iran. Een delegatie trok naar Tirana (Albanië) voor een afspraak met Maryam Rajavi, hoofd van de verenigde oppositie, de zgn. National Council of Resistance of Iran (NCRI), een politieke coalitie die ijvert voor een regeringswissel in Iran.

De delegatie ontmoette ook de People’s Mojahedin of Iran (MKO), het belangrijkste lid van deze ‘coalitie’ van groeperingen en individuen. Waarschijnlijk gaan ze overleggen hoe ze Iran, na de nieuw opgelegde sancties, die hoofdzakelijk de economie als doelwit hebben, kunnen op stelten zetten. In Syrië is dat tenslotte ook goed gelukt.
Naar verluidt worden de banden tussen de Iraanse oppositie en de Amerikaanse overheid aangehaald en steunen steeds meer ‘hoog geprofileerden’ de oppositie. Si non è vero… Kwestie van op zoek te gaan naar de beruchte democratie, die de VSA desnoods militair opdringen.

Wat voor de één de “oppositie” is, die in Albanië toevlucht zocht (in werkelijkheid zijn ze uitgewezen door Irak), zijn voor de ander “terroristen” (wapenbroeders van Sadam Hoessein).  Opdat ze met een uitgestreken gezicht een ontmoeting met de MKO konden organiseren in Albanië, verwijderden de VSA en co.daarvoor eerst de MKO van hun terroristenlijst… onder het motto “de vijand van mijn vijand is mijn vriend.”  Niet toevallig ging McCain in april poolshoogte nemen en had de Palestijnse president Abbas verleden jaar ook al een onderonsje met de MKO.

Dat het niet over een kaartersclub gaat mag blijken uit hun c.v.: talrijke terreuraanvallen tegen Iraanse burgers en de overheid gedurende de laatste 30 jaar, bijna 17.000 Iraniërs vonden de dood sinds de Islamitische Revolutie in Iran van 1979.  In tal van landen geldt de MKO nog steeds als terroristische organisatie.

“Regime change”, “democratie”… gaan de VSA zich na Syrië bemoeien in Iran?

U kan er  (tussen de lijntjes) meer over lezen in Arab News, dat duidelijk kant kiest van de zgn. oppositie: US ties with Iranian opposition strengthening

Het is wachten op een veroordeling en een onderzoek door de VN

Afbeeldingsresultaat voor two faced un“De gevonden wapens bestonden uit handgranaten en raketten voor granaatwerpers die waren uitgerust met CS en CN gassen (traangas). Deze chemische munitie werd geproduceerd door Federal Laboratories in de Verenigde Staten. De chemische stoffen zijn geproduceerd door Cherming Defense UK en NonLethal Technologies in de Verenigde Staten”

 

“We kunnen nu met zekerheid zeggen dat de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en misschien ook haar bondgenoten in de regio dit verdrag schenden. Ze steunen terroristische organisaties in Syrie. Ze leveren niet alleen wapens, maar ook verboden chemicaliën.”

Lees er hier meer over.

Oorverdovende stilte.  Intussen werden wel 271 Syrische wetenschappers ‘gestraft’.

Zelfs De Standaard wordt voorzichtig

Welke rode lijn werd er nu overschreden?

 

“Geef me aub ongelijk…

Gerelateerde afbeelding… want ik wil geen gelijk hebben”

“Ik heb vandaag heel veel tijd gehad om na te denken.
Ik ben nogal geschokt door wat ik bedacht.
U weet allemaal dat het cultureel marxisme (zoals sommigen dat noemen), of de culturele zelfontkenning, of het identitair nihilisme (zoals ik het noem) mij grote zorgen maakt.

En ik begin een structuur te zien. En als ik een structuur zie, zie ik geen toeval. Dan zie ik een plan. Een gestuurd drama.
Ik geef de stappen van culturele zelfontkenning zoals IK die zie. Dat wil niet zeggen dat het zo IS, maar ik vrees van wel.

Stap 1
De afbraak van het gezin.
Het gezin werd als hoeksteen afgeschaft. Dat kon door de Kerk te belagen, want anders dan Islamofobie was Christianofobie natuurlijk geen misdrijf, maar een teken van verlicht denken.
Dit kwam misschien tendele ook wel wat door de emancipatie van de vrouw, die hun mannen niet meer nodig hadden voor hun zelfbehoud (en dat kun je de vrouwen niet kwalijk nemen). Dat kwam zeker ook door de rigiditeit van de Kerk en de schandalen die ze probeerde weg te moffelen. Dat heeft Rome he-le-maal fout aangepakt. Eigen schuld.

Stap 2
De afbraak van de genders. De afbraak van het man-vrouw-zijn.
Er zouden vandaag 63 genders zijn, heb ik me laten wijsmaken. Ik wil dat helemaal niet uitzoeken want ik word moe van dat soort onzin. Maar goed.
Een maatschappij waarin het mens-zijn al miljoenen jaren uit dualiteit van man-vrouw bestaat, en op die spanning balanceert, die kun je niet in 10 jaar omvormen naar een maatschappij met meer genders dan schoenmaten, al was het maar omdat die wetjes die daarvoor dienen, het blikveld of de emotionaliteit van de man of van de vrouw (die toch nog altijd de procentuele hoofdmoot uitmaken) niet kunnen veranderen.
Je kreeg vreemde toestanden waarin speelgoedwinkels geen jongens-speelgoed en geen meisjes-speelgoed meer mochten aanbieden. Tenslotte gingen jongens wel met barbiepoppen spelen, want gender is een sociale constructie. Geweldig. Mijn baardgroei wordt niet gestimuleerd door mijn mannelijke hormonen die mijn mannelijke edele delen voor mij produceren, neenneen, die baard en zelfs die edele delen die heb ik omdat het een afspraak onder mensen is. Wie nog kan volgen mag het zeggen.

Stap 3
De afbraak van het volk.Dat ging in verschillende stadia.
De Wever schreef ooit over het Kostbare Weefsel, en dat was een aspect van wat ik bedoel. Maar ook het verdwijnen van het “Dorp” en het dorpsleven, de kleine stadskern onder de kerktoren (gruw van het links elitair muzikaal-schrijvend-filmend-beeldhouwend-schilderend-journalerend clubje).
Het verdwijnen van familiebanden door grotere werkmobiliteit.

Het verdwijnen van hechte gemeenschappen. Ik geef niemand de schuld, maar ik stel vast dat ze verdwenen. Ik zelf deed er ook aan mee. Leefde in Duitsland en trok jarenlang de wereld rond. En ik ben blij dat ik het gedaan heb.
Maar, de kleine hechte gemeenschap verdwijnt.
Ik heb tijden gehad waar ik voor mijn verjaardag meer wensen uit Rusland, Tsjechië, Kazakhstan en Polen kreeg, dan uit Roeselare. De wereld was mijn dorp. Maar mijn dorp…. was geen dorp.
De hechtheid was één ding. Maar ook de zotternijen van Verhofstadt, die beweerde dat identiteit tot de gaskamers leed, was er een deel van.
Stel je voor. Mahatma Ghandi was een nationalist,dus een gaskamerfanaat volgens Il Filosofo di Montalcino. William Wallace was een nazi-avant-la-lettre.
Belg zijn was de identiteit van de non-identiteit. Ceci n’est pas une pipe.

Stap 4
oil for immigration
De grote influx uit Islamitische landen die eigenlijk pas de laatste 10 jaar op volle toeren draait, ontwricht NATUURLIJK het karakter van je dorpskern, voor zover die verdomde dorpskern er dan nog IS.
We zien vandaag de grote finale met NGO ‘s die en masse migranten overzetten naar Europa. Hier word je wijsgemaakt dat je een egoïst bent als je nog kinderen op de wereld, zet, want het milieu he… en dat leidt tot een afgebrokkelde bevolkingspiramide,die toch al onder druk stond omdat het gezin verdwenen was, en lap… je krijgt een probleem ,want je land zit vol met ouderen. Maar geen probleem, we besteden onze toekomst wel even uit, en laten een paar miljoen jonge mannen oversteken. Makkelijk zat.Hoeven we ook al geen kinderen meer op te voeden. We plukken ze gewoon op plukbare leeftijd.
Ik noem het mensenhandel.

Stap 5
De afbraak van symbolen.
Zwarte Piet. Het Kruisbeeld. De Kerstmarkt. Dat speelt zich reeds een paar jaar af.
Maar nu ook de afbraak van standbeelden. Het begint in de US. En binnenkort begint het gedram hier. Mark my words.
En nu zijn er al universiteiten die het oudste erotische boek ter wereld gaan wegmoffelen omdat ze vrezen dat bepaalde studenten daar aanstoot aan zouden kunnen nemen.
Stonden ze vijf jaar geleden nog te zeuren dat het Victoriaanse preutsheid was als je niet met je tieten bloot in de kerk mag rondlopen, proberen ze nu met wringende handen beschaamd om een eeuwenoud erotisch boek te lopen.
Komt Kharzani naar Europa, moeten alle beelden afgedekt worden, want die Kharzani heeft nog nooit een piemel gezien.

Ik denk dat we de eindfase hebben ingezet. Maar het zal verdomme over mijn lijk zijn. Al moest ik in tempeliersgewaad rondlopen bij wijze van “symbolisch” verzet.

Geef me aub ongelijk, want ik wil geen gelijk hebben.

Bart”

Bart De Meulenaer op Facebook

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Op 20 juli 2017 begon eindelijk de moeilijke strijd tegen de terroristen hier in het Syrisch-Libanees bergachtig grensgebied:Erzal. De Hezbollah, gesteund door het Syrische leger behaalde meteen een verpletterende overwinning door alle versterkingen van de terroristen te verwoesten. Nog geen twee weken later was er een akkoord en vertrokken de terroristen met 170 bussen naar Idlib (7.700 personen). Ze kregen eten en drinken maar er waren veiligheidsmaatregelen genomen: niemand mag de bus verlaten voordat ze toegekomen zijn. De volgende dagen was het hier rustig zoals nooit voorheen. Altijd hoorden we af en toe wel eens oorlogsgerommel. Nu werd geen schot meer gehoord. Toch zijn de mensen hier door de ervaring van deze oorlog voorzichtig geworden, ook na overwinningen.

Ze zeggen: over veertien dagen zal het hier wel veilig zijn. De bevrijding van Erzal is een belangrijke militaire en morele overwinning. De Syrische generaal Mohammad Abbas voorziet vroeg of laat gelijkaardige gevechten voor de bevrijding van de Golan hoogten. Washington, Parijs, Tel Aviv, die zich graag uitgeven als de bestrijders van het terrorisme, hebben nu geen kik gegeven en hun snavel dichtgehouden over de  bevrijding van Erzal!

We geven eerst enkele indrukken over de Syrische levensstijl zoals die stilaan weer naar boven komt en vervolgens nogmaals een  beschouwing over de Amerikaanse politiek als voortdurende bron van oorlog.

P. Daniel

P.S. Word ik oud? Ik ben gisteren vergeten mijn bericht door te sturen. Excuus.

Vrijdag 11 augustus 2017

Syrische soepelheid: enkele indrukken

Nu de oorlog tegen Syrië geleidelijk stil valt, komt de ware aard van het volk in het dage-lijkse leven steeds meer naar boven. Noem het oosterse gastvrijheid met een gemoedelijk-heid die iedereen welkom heet, een maatschappij op menselijke maat. Syriërs willen uiteindelijk als één familie in harmonie samenleven, van welk geloof of welke etnische afkomst ze ook zijn. Dit brengt een zekere rust mee of anders gezegd, een afwezigheid van stress en opgejaagdheid.

De nauwkeurigheid van afspraken kan hieronder wel eens lijden maar die kalmte heeft ook veel voordelen. Ik heb van de 7 jaren dat ik hier ben nog steeds geen auto-ongeval gezien, niet in Qara maar ook niet op de toch drukke snelweg of in Damascus of elders. Qara is een dorp met ‘n 22.000 inwoners, hoofdzakelijk soennieten, ‘n 300 Grieks-Melchieten, (katholieken) en één orthodoxe familie.

Alle kronkelende straten hebben verschillende grote drempels zodat je nergens volle gas kunt rijden. Dat wordt ook niet gedaan. Er zijn geen verkeersborden, tenzij ergens tijdelijk een plaat van verboden inrit. En hierbij zal niemand enig probleem maken als je daar toch moet zijn en je rijd er voorzichtig in.

In Damascus zijn we eens vastgereden aan een heel druk rond punt omdat we een afslag gemist hadden. Plots stonden we voor een versperring en we konden ook niet achteruit omwille van de auto’s die achter ons door raasden. De zuster die chauffeerde riep een verkeersagent, vroeg om de versperring even op zij te zetten, wat hij met een glimlach deed en wij konden verder. Dat is Syrische soepelheid. De meeste families hebben een auto maar er zijn er ook die een flinke motor als hun vervoermiddel gebruiken. Heel de familie zit dan op de motor en dat kunnen zes personen zijn: vader met voor zich twee kinderen en moeder met voor zich twee kinderen. In België zou dit, denk ik, al vlug een proces opleveren. Hier beseft men dat de veiligheid van kinderen en het gezin op de allereerste plaats de zorg van de ouders zelf is. Daar moet de staat zich niet mee moeien. De staat moet de ouders en de gezinnen helpen hun taak te kunnen vervullen, dat noemen we het subsidiariteitsbeginsel.

In Qâra zijn verschillende apothekers en medische centra. Toen ik aan een christelijke apotheker ‘immodium’ vroeg, zei hij dat dit in Syrië ‘idium’ heet. Hij gaf me een doosje en wilde niet dat ik het betaalde. Heb je een voorschrift voor een spuit, bv. om extra vitaminen, dan kun je bij een andere apotheker terecht. Je gaat met hem mee naar achter en op staande voet dient hij je die spuit toe.

Deze week hebben we met verschillenden voor het eerst sinds de oorlog het grote staatsziekenhuis in Deir Attieh bezocht. Daar werden in 2013 grote verwoestingen aangericht door terroristen, die ook medisch personeel vermoord hebben. Ondertussen is het ziekenhuis weer in volle werking. Alle behandeling en verzorging is gratis, ook voor vreemdelingen die tot een religieuze gemeenschap in Syrië behoren.

Nvdr: beelden kort nadat I.S. er buiten gesmeten werd::

De medicamenten moet men betalen. Voor de oorlog werden de meeste medicamenten in Syrië zelf gemaakt en zelfs naar meer dan 50 landen uitgevoerd. Ondertussen zie ik op de doosjes medicamenten weer staan dat ze uit Syrië komen. In het staatsziekenhuis heerst weer dezelfde gemoedelijk sfeer van voor de oorlog. Geen inschrijving, geen stress. Aan de inkom zijn enkele ruimtes waar de dokter de zieke tracht te behandelen of doorverwijst naar de betreffende afdeling. Toen we bij de radiografie in de gang even moesten wachten nodigden verplegers en verpleegsters ons uit in hun kamer waar ze administratief werk deden. Ze boden ons (vijf personen) vriendelijk een zetel of stoel aan en begonnen koffie te maken terwijl zij verder werkten. Op de gezondheid!

Lees verder