Tunesië: David tegen Goliath

Gerelateerde afbeeldingHet blijft ons verbazen hoe selectief nieuws gebracht wordt in de poco media.  Je moet dikwijls met een vergrootglas zoeken om een bepaald feit of invalshoek te achterhalen.  Zo ook met de oproep van het verbond van de Tunesische imams om niet deel te nemen aan de hadj.  Een opgestoken vinger van David tegen Goliath. Slechts het Nederlandse Trouw vond – zoals onze redactie – dat dit een opmerkelijke religieuze voorzet is met politieke gevolgen, een gegeven dat hier nauwelijks opgemerkt wordt.  Met een selectief minpuntje: Syrië wordt in het artikel helemaal volgens politiek correcte stijl niet genoemd als moslimland dat – zoals Jemen – een doorn in het Saoedische oog is en waaraan het veel oorlogsgeld besteed wordt, resp. werd.  Lees heel het artikel.

Een citaat:

…”Ze bespotten hun regering, die een delegatie naar Saudi-Arabië stuurde om met de hoed in de hand 200 dollar af te pingelen van het pelgrims-tarief. Nederige bedelarij terwijl er een nood-alternatief is voor de hadj. Want voor een spirituele ervaring kunnen boycotters ook terecht in Tunesië zelf, in Kairouan.

Als oudste door moslims gestichte stad in Noord-Afrika is dat eveneens een pelgrimsoord, zij het doodarm met gevaarlijke bouwvallen, veel werkloosheid en suïcide. Het heeft een financiële injectie harder nodig dan het verwende Mekka en Medina.
De bitterheid is groot. Je vindt op internet zelfs een vergelijking tussen de pelgrimages van corrupte Tunesische geldwolven en de ‘aflaten’ waarmee middeleeuwse christenen hun zonden tegen betaling konden afwassen, tot ergernis van Luther. Thuis stelen, omkopen of zelf steekpenningen pakken en dan alles goedmaken met een vrome wasbeurt in Mekka.”…

 

Tunesië: moderne islam in de praktijk?

De Wever vindt ‘imago’ en ‘economie’ belangrijker dan onze cultuur

… De afgelopen jaren is het percentage allochtonen in Antwerpen gestegen naar bijna de helft (49,1%); bijna 75% van de nul- tot negenjarigen in Antwerpen is nu allochtoon; het percentage leerlingen dat islamles volgt in het stedelijk basisonderwijs in Antwerpen is gestegen naar meer dan de helft; het percentage leerlingen in Antwerpen dat niet het Nederlands als thuistaal heeft is gestegen naar 44%; het aantal moskeeën in Antwerpen is gestegen van 47 naar meer dan 60; meer dan de helft van de sociale woningen in Antwerpen gaat naar vreemdelingen, nog veel meer gaan er naar allochtonen. Dit zijn maar enkele van de indicatoren die de omvolking en islamisering van Antwerpen in de verf zetten…

Lees heel het opiniestuk van Sam van Rooy in Doorbraak

De oorlog in Syrië… VSA gaf herhaaldelijk toe terroristen gefinancierd te hebben

Afbeeldingsresultaat voor wat baten kaars en bril als de uil niet zien wilEen verhelderende samenvatting met verklaringen van verschillende Amerikaanse toppolitici en legerleiders op het hoogste niveau waarbij ze bekennen terroristische organisaties gefinancierd, gesteund, van wapens voorzien… hebben om de gekozen regering te kunnen afzetten en een door hen gewenste gehoorzame nieuwe regering – te kunnen installeren.  Met in de rand commentaar op de georkestreerde gifgasaanval die onmiddellijk in Assads schoenen geschoven werd.

En toch, blijven de poco media en laffe politici doen alsof hun neus bloedt.  Wat baten kaars en bril… ?

Ondertiteling en geautomatiseerde vertaling via icoontjes onderaan.

De media-oorlog tegen Syrië (+video met vraaggesprek)

Wie zich afvraagt hoe het nu eigenlijk met het OPCW-onderzoek naar de inzet van chemische wapens in Syrië (Douma) gesteld is, blijft op zijn honger zitten. Ondergesneeuwd onder brood en spelen.  Koning Voetbal primeert.  Een enigszins andere situatie dan met het tussentijds rapport van 7.4.18. Enkele uren na de publicatie wisten de media immers al wat de inhoud was. Toch?

Het OPCW-verslag is zowel qua taalgebruik als inhoud ingewikkeld. Bovendien in het Engels en de grote meerderheid der politici en/of journalisten zijn niet in staat binnen die korte tijd het te begrijpen, te vertalen en te verwoorden in een samenvattend begrijpelijk artikel. Men moet niet alleen over de taal- en vakkennis beschikken, maar ook over de plaatselijke omstandigheden: geografisch, militair, weerkundig…

Of er één persmuskiet het verslag volledig gelezen en/of begrepen heeft is eerder twijfelachtig. En toch verschenen er quasi met de snelheid van het licht koppen zoals: “OPCW vindt ‘chloor’ in Douma” (Reuters). Al Jazeera (Qatar) maakte bekend: “Voorlopig OPCW-rappot heeft bewijzen van chloorgebruik in Douma”. Bij Spiegel-Online, ZDF, Tagesschau.de en andere Duitstalige media klonk het uni sono – met bronvermelding dpa – dat het OPCW “chloorgassporen gevonden had, echter geen zenuwgas”.

Geen zenuwgas. Bij vroegere onheilsberichten werd medegedeeld dat sarin ingezet werd. En ja hoor, westerse media zijn niet alleen bewuste leugenaars, ze zijn bovendien selectief waarheidsgetrouw, want niet alle media vermeldden – zelfs niet in de rand – dat er geen zenuwgas gevonden werd.

En zo werd de zeven jaar durende mediahetze tegen de Assad-regering voortgezet met vooringenomen stellingen en meningen (… geen feiten) van westerse politici, media en NGO’s. Duidelijk toch? Op een rijtje de poco nieuwsmedelingen:

  1. Er werd chloorgas (gif) in april in Douma gebruikt,
  2. Door de Assad-regering die soortgelijke misdaden al herhaaldelijk had bedreven,
  3. Omwille van 1. en 2. hadden de VSA, G.B. en Frankrijk met meer dan 60 van hun modernste raketten doelwitten in Syrië aangevallen… het moet dus de schuld van de Assad-regering geweest zijn. Omgekeerde bewijsvoering. Meer moet dat niet zijn.

De Duitse regering uitte twee dagen na de rakettenaanval haar goedkeuring: Rusland had in de VN-Veiligheidsraad de rakettenaanval geblokkeerd en daarom verheugde de Duitse regering zich dat de VSA, G.B. en Frankrijk verantwoordelijkheid opgenomen hadden tegen Syrische chemische wapenfaciliteiten.

Dat minstens één der verwoeste instellingen een onderzoekscentrum in Barzeh was, verbonden aan de universiteit van Damascus, dat regelmatig door de OPCW bezocht en onderzocht wordt op de productie van chemische wapens, werd niet vermeld. Nergens in de poco media, nergens door politici benadrukt. Ook werd stilletjes verzwegen dat er nooit een spoor van chemische wapens of hun componenten gevonden werd. En wat er dan met de omwonenden na de bominslagen gebeurd was – geen gifgaswolk, geen reddingsploegen met maskers en beschermende kleding, geen waterspoelbeurten – kreeg ook geen aandacht.
Op 20.4.18 stelde de wetenschappelijke dienst van de Duitse Bundestag dan vast dat de militaire aanval der VSA, G.B. en Frankrijk inging tegen het volkerenrecht.

Sindsdien liep er veel water door de Eufraat. Russische experten die onmiddellijk na de gifgas-beschuldiging Douma bezochten, hadden het over opgezet spel met een gelukt filmscenario. Noch gifgas, noch slachtoffers. Ooggetuigen hadden het over de filmcrew van de Witte Helmen. Artsen, medisch personeel, zelfs zgz. “slachtoffers” ontkrachtten quasi onmiddellijk de beschuldigingen.

Het op 6 juli gepubliceerde tussenrapport van de OPCW meldt daadwerkelijk heel iets anders dan de Witte Helmen, de westerse regeringen, de hulporganisaties en de media beweren. Op vier plaatsen werden stalen genomen. Geen spoor van gifgas.
Punt 2.5 van het 26 blz-tellende rapport: “De analyse resultaten van de stalen die in OPCW-laboratoria onderzocht werden werden op 22.518 door de onderzoekscommissie (Fact Finding Mission Team) ontvangen. Eer werden geen fosfor-organische zenuwgassen of hun afvalproducten vastgesteld, noch in de stalen uit de omgeving, noch in de plasmastalen van de vermoedelijke dodelijke slachtoffers. Verschillende chloor-bevattende organische chemicaliën werden in stalen van plaats 2 en 4 gevonden, met resten van springstof.”
De betekenis van deze resultaten wordt verder geanalyseerd.

“Tot op heden zijn er meer dan 1000 natuurlijke chloorverbindingen bekend en daar bovenop vele kunstmatig verwekte. Chloor bevindt zich in kunststoffen en in bijna alle ontsmettings- en reinigingsmiddelen. Chloor wordt vooral bij waterreiniging ingezet. In het OPCW-rapport worden “chloor-bevattende organische chemicaliën vermeld”. Hierbij gaat het om stoffen die in de industrie als oplossingsmiddel, in hydraulische oliën, vries-middelen of in plantenbeschermingsproducten voorkomen. Hun schade aan het milieu is bekend.

In april 2013 berichtte het NTI (Initiatief Nucleaire Bedreiging) , refererend naar een artikel in Time Magazine dat Al Nusra Front (Al Qaeda) in augustus 2012 de enige chloorgas-fabriek in Aleppo bezet had. Fabriekseigenaar Mohammad Sabbagh verklaarde dat de fabriek weliswaar niet meer werkte, maar dat er op het terrein ca. 400 containers met elk 1 ton chloorgas opgeslagen waren.
De Syrische regering had de fabrieksbezetting onmiddellijk aan de VN en het OPCW gemeld om op het gevaar te wijzen.

Na de eerste chloor- of gifgasaanval in Khan al-Assal, in de buurt van Aleppo (19.3.2013), wendde de Syrische regering zich onmiddellijk aan de VN-Veiligheidsraad en vroeg om een OPCW-onderzoeksploeg ter plaatse te sturen. Syrië werd daarbij gesteund door Rusland, maar het duurde niet minder dan vijf maanden eer de westelijke veto-machten VSA, G.B. en Frankrijk toestemden. De inspecteurs kwamen uiteindelijk op 18.8.2013 in Damascus aan om vanuit de hoofdstad hun reis naar Aleppo voort te zetten. Op 21.8.2013 gebeurde dan – toevallig?- de grote aanval met chemische wapens in de omgeving van Damascus. Khan-al-Assal werd opgeborgen, vergeten. De inspecteurs onderzochten de gebeurtenissen in de omgeving van Damascus.

Tegenstrijdig met de beweringen / beschuldigingen door media en “Syrische oppositie” heeft de Syrische regering steeds de inzet der OPCW-inspecteurs gesteund. Telkens de beschuldiging of het vermoeden van chemicaliëngebruik geuit werd, werden de inspecteurs uitgenodigd om ter plaatse de situatie te onderzoeken. Ook na de zgz. chemische aanval in Khan Sheikhun op 4.4.17 vroeg de Syrische regering de luchtmachtbasis te komen onderzoeken waar Syrische jets de giftige lading zouden geladen hebben. De inspecteurs kwamen niet. Naar verluidt: te onveilig. Bijgevolg geen onderzoek, geen bewijs… maar wel een beproefd westers vonnis: Trump had de basis al laten bombarderen…

En opnieuw werd in april 2018 de Syrische regering ervan beschuldigd de OPCW de toegang tot Douma te beletten. Rusland zou volgens de poco media – die zich op rebellenbronnen baseren – de boel aan het opkuisen zijn, de bewijzen vernietigen. NGO’s wisten te melden dat Damascus het onderzoek geweigerd had. Nochtans staat in het OPCW-verslag op blz 4 beschreven hoe de OPCW-ploeg, het ingerichte OPCW-secretariaat, de Syrische regering en het Russische leger ter plaatse samenwerken om het onderzoek uit te voeren.
De algemene onveiligheid in Douma was de reden dat het OPCW pas een week na aankomst, op 20.4.18, met het werk kon starten. Mijnen en springstoffen moesten eerst verwijderd , de aanwezigheid van “slaapcellen” van de zgn. rebellen – de lieverdjes van Jaish al Islam – uitgeschakeld worden.

In het OPCW-verslag staat: “Op 18 april 2018 – tijdens een verkenningsbezoek op twee plaatsen – werd het veiligheidsteam door een woedende menigte gestopt en met kleine vuurwapens beschoten. Een handgranaat explodeerde. Twee personen werden gedood, een persoon gekwetst.”

Ook omwille van de hoge VN-veiligheidsvoorschriften werd de start van het onderzoek vertraagd. In het verslag worden ze opgenoemd:
– de gebieden die door het FFM Team (Fact Finding Mission), de OPCW-inspecteurs, bezocht worden moeten veilig zijn.
– de gebieden moeten 24 uur voor het begin van het onderzoek veilig zijn.
– het aantal begeleiders en verkenners van het UNDSS (United Nations Department of Safety and Security) en de Russische militaire politie, die het gebied voor de aankomst van de OPCW-inspecteurs controleren, moet verhoogd worden.
– politie moet ingezet worden om de bevolking te controleren.
– het aantal burgers, die zich in de te onderzoeken regio bevinden, moet verminderd worden omdat het mogelijk is dat een zelfmoordterrorist in de directe omgeving van het onderzoeksteam zou kunnen geraken.
– op de daken der gebouwen rondom moeten scherpschutters plaats nemen.

Tenslotte werd nog vermeld dat de permanente Syrische vertegenwoordiger bij het OPCW op 10.4.18 schriftelijk het OPCW-secretariaat verzocht had om de dringende komst van een FFM-team om de beschuldiging van gifgasgebruik op 7.4.18 te onderzoeken.

Hoewel dit en veel meer in het voorlopige OPCW-rapport van 6 juli 2018 te lezen is blijft het oorverdovend stil aan de vooringenomen westerse kant. Ook toen een delegatie, samen met het in beeld gebracht slachtofferjongetje naar Den Haag trok. Een “toneelstukje”, werd het smalend genoemd.

Retorische vraag: Welke politici, welke media, hadden de ballen om een rechtzetting over hun berichtgeving en/of beschuldigingen te publiceren?
U mag het ons melden. Onze redactie was op vakantie en bemoeit zich tijdens deze periode slechts met de dagindeling en menukeuze. Het zou ons verbazen mochten wij dit onverwacht en ongebruikelijk nieuws gemist hebben.

Vrij vertaald uit het Duits door onze redactie.  Met dank aan Karin Leukefeld, sinds 2000 een onafhankelijke journaliste in het M.O., sinds 2010 geaccrediteerd in Damascus.

Nvdr: We voegen alsnog deze video bij met een vraaggesprek in het Duits.  U kan de ondertiteling en geautomatiseerde vertaling via de icoontjes onderaan oproepen.  U zal merken dat Karin Leukefeld een realistische tante is, die zowel de fouten als de deugden van Assad vernoemt.  Maar zij stelt dat het land niet kan heropgebouwd worden zonder de werkende bevolking: boeren, ingenieurs, artsen… kortom de “vakkrachten” die naar West-Europa trokken.  Zij zijn daar broodnodig.  Zij stelt ook dat de sancties, het gebrek aan humanitaire hulp in de regio, waar de Assad-regering de lakens uitdeelt, het grootste gedeelte van het land dus, tegen het humanitair recht op hulp (zonder politieke voorwaarden) indruist.  Zij bevestigt dat vele, zeer vele Syriërs terug naar huis willen keren, maar de politieke wil in EUropa ontbreekt om hen daarbij te helpen.  De vluchtelingen worden gewoon politiek misbruikt; zij worden tegengehouden in EUropa om Syrië te verzwakken.  Onze redactie heeft al erover bericht hoe ze verplicht worden opnieuw mensensmokkelaars te betalen om überhaupt terug te kunnen keren naar hun thuisland.

Terug naar huis

Tunesië: moderne islam in de praktijk?

Gerelateerde afbeeldingHet verbond van Tunesische imams richtte een oproep aan de Groot-Moefti van de Tunesische republiek om pelgrims, die dit jaar de hadj willen uitvoeren, te ontmoedigen. Lees: af te raden. De aangevoerde redenen: de hoge kostprijs én – opmerkelijk standpunt – het feit dat het geld door Saoedi Arabië gebruikt wordt om zijn oorlogen te financieren tégen andere moslim landen.

Locale media citeerden de algemene secretaris van het verbond van Tunesische imams, Fadhel Ashour: “Het is beter het geld uit te geven aan de leefomstandigheden van het Tunesische volk.”

Met als randopmerking: Saoedi Arabië gebruikt het geld dat door de hadj-bedevaarders uitgegeven wordt om de agressie te financieren tégen islamitische landen zoals Syrië en Jemen, wat tegen de sharia indruist.

De Tunesische minister van religieuze zaken, Ahmed Adhoum, had tevoren bekend gemaakt dat er 236.000 aanvragen voor de hadj van dit jaar geteld werden. Het aantal pelgrims is 10.892 in vergelijking met 10.374 in 2017.

MiddleEastMonitor

Tunesië wil de boerkini uit de zwembaden

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Het Amerikaans ministerie van Defensie heeft op 29 juni 2018 10.000 extra precisie raketten besteld, naast de 17.000 die al voorzien waren voor 2018. Het zijn laser geleide APKWS raketten en kunnen op F 16 Falcon gevechtsvliegtuigen gemonteerd worden. Zoek het zelf maar uit waarover het gaat. (Nvdr: zie video 1) Ik begrijp dat het geen humanitaire hulp is met voedselpakketjes! De verantwoording voor deze nieuwe bestelling: de IS in Syrië en Irak beter kunnen verslaan! Inmiddels weten we dat de VS in Syrië zijn om oliebronnen te controleren, het land in handen te krijgen en daarvoor de “rebellen” (ook IS) te steunen. Geen wonder dat het Syrische leger en zijn bondgenoten op verschillende plaatsen massa’s VS en andere wapens blijft vinden bij de terroristen die overwonnen worden.

En Netanyahou verklaart nu plechtig dat hij geen moeite heeft met Assad (alsof hij dat moet regelen), als hij zich maar houdt aan de eisen van het zionistische regime! (Nvdr: zie video 2 en 3) Over het einde van de 70-jarige gruwel van het zionistische regime, dat de meest fundamentele mensenrechten blijft schenden, rept hij geen woord.(Nvdr: Netanyahou deed het Perzische volk een vredesaanbod: video 4 en 5)

Marian Kotleba, voorzitter van “Ons Slovakije” bezocht samen met een Europese delegatie vorige maand Syrië. Hij was vooral getroffen door het crimineel gedrag van het zionistisch regime: zijn steun aan de terroristen, zijn verwoestingen en sabotage. Zijn besluit is duidelijk. Tegen Syrië wordt oorlog gevoerd omdat het zich moedig verzet tegen de misdaden  van  het zionistisch regime dat zijn heerschappij wil opleggen aan het Midden-Oosten en de wereld.

De VS en het zionisme kunnen wel landen vernietigen maar niet opbouwen. Ze kunnen wel oorlogen voeren maar niet winnen: niet in Afghanistan, niet in Irak, niet in Libië en zeker niet in Syrië. Moge het Midden-Oosten uiteindelijk uit  deze duisternis en geweld bevrijd worden, daarvoor baden de kerkleiders samen met de paus in Bari vorige zaterdag. (Nvdr: video 6)

P. Daniel

Vrijdag 13 juli 2018

Het Echo-team

Deze week werd in de nieuwbouw nogmaals een cursus georganiseerd door het “echo-team” (2 jongens en 2 meisjes). Er zijn ‘n 35 deelnemers, waarvan 2/3 meisjes. De meeste leden van de gemeenschap doen ook mee. Bij de eerste cursus vorig jaar hebben we uitvoerig hun werkwijze beschreven (XII/38, 22.9.17). Ik ben geen deelnemer maar wel kom ik af en toe mee genieten van de heerlijke sfeer. Het verloopt allemaal zeer levendig, iedereen wordt ingeschakeld en er wordt heel veel gelachen. Hiermee wordt ook onze dagorde grondig dooreen gehaald. ’s Middags bidden we de vespers. Om half vijf begint de cursus en duurt tot een flink eind in de avond. Dan is er voor iedereen een goed gevulde sandwich (of twee) met een beker frisdrank en een gezellig nakeuvelen.

Het overkoepelende thema is: Project Management (maar dan wel in het Arabisch). Voor zover ik het versta is het de bedoeling een grondige training te geven om een zinvol project op te starten, wat dit land zozeer nodig heeft. Dit vraagt een grondige voorbereiding: een goede omschrijving, een symbool, een timing,  de kosten, de bronnen, de risico’s, de uitvoering, de leiding, de  controle en nog zoveel meer. In groepjes van zeven worden uiteindelijk ook concrete projecten uitgewerkt, niet in de zin van neoliberale kapitalistische onzin van vergroting van “concurrentiekracht” maar in de zin van de werkelijke behoeften, in samenwerking met anderen, tot opbouw van iedereen. Het kunnen alle soorten projecten zijn van de opvang van de massa weeskinderen, gehandicapten tot kleine bedrijfjes van tapijtweverij… Het is vooral de positieve, eerlijke gemeenschapsgeest die aantrekkelijk is. En dat leren wij hier van jonge moslims! Het is het tegendeel van: “wij moeten de grootste, rijkste, sterkste worden!” of  “America first!” (terwijl bijna de helft van de Amerikanen ondertussen tot de armoedegrens gezakt is omwille van hun monsteruitgaven aan (zelf)vernietigende oorlogen over heel de wereldbol). Kortom, deze vorming is niet gebouwd op concurrentie, provocatie, overheersing, “assertiviteit” en geweld maar op broederlijke en zusterlijke gemeenschapsopbouw. Lees ons verslag van vorig jaar of kom eens kijken.

Daraa, weldra bevrijd van de “vrijheid”

De herovering van Daraa in het zuiden van Syrië is van grote strategische en symbolische betekenis. Van hieruit werd op 4 februari 2011  de zogenaamde “Syrische Revolutie” gelanceerd. Op 15 februari meldde Al Jazeera (dé toenmalige nieuwsbron voor het westen, zoals nu het Syrisch observatorium voor de  rechten van de mens!) dat 15 adolescenten in Daraa werden opgepakt en gruwelijk gemarteld omwille van vijandige slogans tegen de president. Niemand heeft ooit enige betrouwbare bevestiging kunnen geven van deze gruwelijke martelingen. Op 22 februari komt de VS senator John McCain naar Libanon en zorgt dat Syrische rebellen wapens krijgen vanuit Ersal (15 km van hier, aan de andere kant van het Anti-Libanongebergte). Ja, we hebben vooral in 2013 heel wat voor onze deur zien en horen passeren! Alle bondgenootschappen zijn voor deze senator goed, ook met IS, als ze Syrië maar op de knieën krijgen. En op 18 maart is er in Daraa een manifestatie van fundamentalistische islamisten met de bekende slogan: “Allah, Syrië, Vrijheid”. Vergis u niet, het gaat steeds om hetzelfde. Het doel is de moslimbroeders aan de macht brengen en die zorgen dan wel voor de nodige ontwrichting waardoor het westen zijn belangen kan nastreven. Het gaat dus om de vrijheid de sharia te kunnen invoeren!  Ondertussen was er echter nog een andere groep actief, zoals in Libië, Venezuela en zovele andere landen. Een groep goed getrainde scherpschutters zorgde lukraak voor enkele doden om de sfeer van een “burgeroorlog” op te roepen. En zo was de “spontane volksopstand” vertrokken. Een VRT specialist drukte het ooit zo uit, zogenaamd met de woorden van een Syriër: “Wij vroegen alleen maar brood en wij kregen kogels.” En niemand merkte op dat tien broden toen 1/10 van een € kostten! De werkelijkheid is dat vanaf het begin bij deze revolutie betrokken waren: de VS, Saoedi-Arabië en het zionistisch regime (dat gewoon is te ontkennen of te zwijgen).

Het Syrische leger en hun bondgenoten nemen geleidelijk heel Daraa in. Steeds meer (ook zware) wapens van terroristen worden hierbij buitgemaakt (van de VS, Israël, VK…). Steeds meer mensen keren al terug naar hun huizen en het leven begint zich langzaam te hernemen. Met de “val” van Daraa, de “wieg van de revolutie”, is de droom van een “regeringswissel” voorbij. Syrië ziet hoopvol uit naar de definitieve bevrijding van de “vrijheid van de sharia”, die het westen voor dit land zo ijverig had voorbereid.

(Nvdr: Daraa- stad werd intussen bevrijd: (video 7).  Enkele dagen daarvoor werden de grensovergangen met Jordanië veroverd, wat Syrische vluchtelingen in Jordanië hun terugkeer naar Syrië moest mogelijk maken.  (video 8 en 9) Israël lanceerde verschillende raketten op de T4 luchtmachtbasis in de provincie Homs en in de provincie Quneitra. waarschuwde voor interventies in de zgn. “gedemilitariseerde” zone op de Golan Hoogte (video 10 en 11).

Kinderen wenen aan de poort van het Oosten

Bari is de hoofdstad van Puglia (Zuid Italië),  de “poort op het Oosten”. In de basiliek bevinden zich de relieken van de 4e-eeuwse heilige Nicolaas, die in oost en west door katholieken en orthodoxen wordt gevierd. En voor de basiliek staat zijn groot beeld, in 2003 door president Vladimir Poetin geschonken. Daar kwamen paus Franciscus, patriarchen en kerkleiders uit het Midden-Oosten vorige zaterdag samen voor een oecumenische ontmoeting en gebed voor de vrede.

Nvdr: ter illustratie beelden van en uit de Sint Nicolaasbasiliek en van het bezoek van de paus (video 12 en 13).

De paus herinnerde de christenen aan hun plicht zich te bekeren tot het evangelie, d.w.z. een bekering tot de vrede. Hij ontstak het olielampje als teken van hoop en eenheid. Het Midden-Oosten mag niet in duisternis van oorlog en geweld gehuld blijven door een moordende onverschilligheid. Als christenen zijn we allen in het Midden-Oosten geworteld. De twee millennia oude, blijvende aanwezigheid van christenen is nu meer dan ooit noodzakelijk en mag niet in gevaar gebracht worden door de logica van macht en winstbejag. Fundamentalisme en fanatisme onder religieuze voorwendsels zijn in feite een lasteren van God,  – die vrede is -, waardoor de broeder vervolgd wordt die altijd de gebuur was.

Het was een luide roep om vrede. “Het is een zware verantwoordelijkheid die weegt op het geweten der volken, vooral van de machtigsten”. Zij moeten “afstand doen van de logica van overheersing”, geen “voordelen” willen opdringen die aan het Midden-Oosten vreemd zijn en waardoor ze in feite “hun eigenbelang” en “dominantie” opleggen. Zij brengen “geweld, door wapens gevoed”, en uiteindelijk een “ongebreidelde herbewapening”. Het is tegen ieder recht en tegen de  menswaardigheid “gebieden te  bezetten”. In feite wordt hierdoor “beslag gelegd op gas- en olielagen” van een ander, soeverein land. Tevens werden de huidige manipulaties rond Jeruzalem sterk aangeklaagd. Jeruzalem moet zijn “statut quo” bewaren zoals geëist wordt door het internationaal recht, wat ook de vraag van de christenen is. Er moet een rechtvaardige, “echte twee staten oplossing” komen voor de  betrokken volken  en geen bezet land als een open gevangenis.

Aartsbisschop Jean-Clément Jeanbart van Aleppo vertegenwoordigde ons Grieks-Melchitisch patriarchaat. Hij is een van de kerkleiders die geen behoefte heeft om door de algemene opinie geprezen te worden, maar die moedig durft opkomen voor de waarheid ook al stoort dit de “politiek correcte” menigte. Bij ons laatste bezoek aan Aleppo samen met een Zwitserse delegatie, verheugden wij ons al op een ontmoeting met hem, maar hij was helaas toen niet thuis. Vorige dinsdag morgen stond hij echter plots voor ons. Hij kwam voor medisch materiaal dat ze dringend nodig hadden. We konden gemoedelijk spreken alsof we elkaar al jaren kenden. Hij beloofde me de tussenkomst te sturen die hij gehouden heeft voor de paus en de patriarchen in Bari. Hij was nauwelijks vertrokken of ik kon zijn toespraak al lezen (met nog zijn pastorale brief n.a.v. zijn gouden priesterjubileum). Hierin dankt hij de paus voor de gelegenheid die nu aan de herders van de oosterse kerken gegeven wordt omdat hun  stem “door de massamedia versmoord wordt, verstikt door de politieke visies van de grote landen”.

Nvdr:Ter kennismaking Mgr. Jean-Clément Jeanbart tijdens een interview met RTL.  De video dateert van jan. ’16, maar doet geen afbreuk aan zijn huidige overtuiging.  Hij pleitte en pleit herhaaldelijk om de exodus te doen stoppen, het de Syrische bevolking – en dan vooral de christenen in het M.O. – mogelijk te maken in hun thuislanden te kunnen blijven.  En stelt dat het vertrek van Assad een ramp, de burgeroorlog, zou betekenen in Syrië. (video 14)

De ontmoeting in Bari leverde geen wollige diplomatieke taal op. Een goede verstaander heeft geen half woordenboek nodig om de juiste toepassingen te maken.

De westerse grootmachten, Israël en Turkije moeten hun bezetting, in welke zin ook, radicaal opgeven, anders is heel hun gepraat over “stabiliteit in de regio” onzin en huichelarij. Ze moeten allemaal weg uit Syrië, pas dan kan het Syrische volk in vrede leven zoals voorheen. In feite komen ze alleen maar wapens en steun leveren aan hun “vrijheidsstrijders”, die terroristen zijn en in het belang van de grootmachten en vooral van Israël het land komen uitmoorden en plunderen. Het laatste gedetailleerd rapport van Amnesty International geeft deze keer uitgebreid verslag van de gruwelijke (opzettelijke) oorlogsmisdaden en massaslachtingen van de VS in Raqqa, maar in heel de Atlantische pers is hiervan niet één woord te vinden.

Nvdr: ter illustratie deze film van Amnesty Int’l.  De heropbouw vinden de VSA en co. blijkbaar niet zo dringend.  Dode lichamen rotten onder het puin.  De stedelijke burgeroverheid staat er alleen voor.  Voor de bevolking geldt: ieder voor zich.  Ze voelen zich in de steek gelaten door de internationale gemeenschap. (video 15, 16 en 17)

Daar wordt nog altijd de minste aanleiding aangegrepen om te schrijven over die baarlijke duivels van de Syrische en Russische president, waardoor een voorwendsel gegeven wordt om deze laffe oorlog tegen Syrië verder te zetten. Ook in ons eigen land blijven zo velen trouw het tv-nieuws volgen en hun gazetten lezen en beseffen niet dat het pure manipulatie is voor de wapenbazen. Neen, wie de teksten van de ontmoeting in Bari leest, heeft alle reden om op zijn hoede te zijn en radicaal op te komen voor vrede en tegen iedere gewapende inmenging.

Nvdr: In de Deir Ezzor provincie, bij de stad Bukamal, een strategisch kruispunt op de grens met Irak, werd de burgerbevolking “getroffen” door Amerikaanse bommen.  Over de 30 doden –  vooral vrouwen en kinderen – werd in alle talen gezwegen.  De VSA en hun coalitie willen beletten dat het Syrische leger het grondgebied ten oosten van de Eufraat inneemt (ter herinnering… waar de oliebronnen zich bevinden). (video 18)

Dit gebed en deze oecumenische ontmoeting wilde vooral de stem laten horen van de  kinderen uit het Midden-Oosten die nog niets anders gehoord hebben dan het lawaai van bommenwerpers en ontploffingen en die nog niets anders gezien hebben dan het puin van troosteloze verwoestingen.

Heer Jezus, Gij die onze Vrede zijt, kom ons ter hulp, bevrijd ons van leugen en geweld, inmenging en overheersing”.

En dit nog

Vrienden die al zo lang zorgen voor een deskundige illustratie van onze berichten met overvloedige video’s zijn net terug uit met vakantie:

P. Daniel

 

Tunesië wil de boerkini uit de zwembaden

De bronafbeelding bekijkenTalrijke Tunesische reisorganisaties en hotels hebben de boerkini uit hun zwembaden verbannen.  Op de stranden is die wel nog toegestaan.  Kan ook niet anders, vermits de stranden staats-eigendom zijn.   Dat de toeristische sector dit jaar 8 miljoen toeristen verwacht is daar niet vreemd aan.  Ze zijn in Tunesië als de dood dat de stemming weer omslaat en er in Europa negatief reisadvies verstrekt wordt.  De Russen komen weliswaar nog altijd – zij het in mindere mate – maar die geven niets uit buiten hun all-inclusive hotel en gedragen zich niet altijd als een beschaafde vakantieganger.

De grootste touroperator geeft tekst en uitleg: “Wij willen optimale veiligheid en hygiëne voor onze klanten.  Het imago van de Tunesische hotels is de inzet.  De boerkiniban werd niet opgelegd omwille van ideologische redenen.”

Mensenrechtenactivisten zien het enigszins anders.  Het boerkiniverbod zou indruisen tegen de Tunesische grondwet. Niemand moet verantwoording afleggen voor de keuze van haar kleding, noch in hotels, op stranden of in de straten.  Allicht vinden ze gehoor bij Gentse rechters.

In het algemeen zie je zelden (of quasi nooit) Tunesische vrouwen in boerkini in de internationale hotels.  Ze kunnen die zich gewoon niet permitteren.  Op de openbare stranden – tussen de ingepalmde hotelstroken – vind je ze wel op vrijdag met echtgenoot en kindjes, maar geen boerka’s.  Het zijn vooral rijke Libische en Algerijnse vrouwen die samen met hun gezin en talrijke familieleden in de betere sterrenhotels verblijven.  Die dragen wel een boerkini, vallen echter niemand lastig – integendeel, ze praten met niemand – en men kan hen eigenlijk niet ervan beschuldigen het zwembad te verontreinigen vermits hun zwemtalent meestal zo goed als onbestaande is.  Pootjebaden samen met hun kleutertjes is zowat het maximum van hun sportieve prestaties.

Het ministerie van toerisme houdt zich buiten de discussie en pleit voor dialoog.

MiddleEastMonitor: Tunisia: hotels ban the Burkini