Onvoorwaardelijke capitulatie…

Afbeeldingsresultaat voor deutschland über alles merkel… van aan Duitsland
Zonder enig schot gelost te hebben, zonder oorlogsverklaringen, zonder dat iemand zich er druk over maakt, ging Hitlers Merkels droom in vervulling.
Duitsland leidt de dans.  Zij wordt  wordt opnieuw EU-kanselier.

In het EU-gremium hebben onze Oosterburen 96 zetels, de meeste van alle lidstaten.  Na een fout ingeschatte carrièrewending van Martin Schulz, werd Antonio Tajani voorzitter van het EU-parlement.  Tajani is vanzelfsprekend lid van de EVP fractie, waarin Merkels partij, de CDU, de lakens uitdeelt.  M.n. door de “gloeiende Europeaan” Elmar Brok, en Manfred Weber.

Jean Claude Juncker heeft ook zo’n factotum, Martin Selmayr – vanzelfsprekend van CDU-signatuur – die achter de schermen aan de touwtjes trekt.  Van die man zullen we in de toekomst nog horen.  Voorlopig neemt hij Jean Claude Juncker in bescherming (vooral tegen zichzelf), maar als het ogenblik rijp is, dan zal hij niet aarzelen de keizer van de troon te storen.

Mario Draghi’s dagen als ECB-chef in Frankfurt zijn geteld.  Merkel wil haar (Weid)mannetje, nu nog aan de top van de Duitse nationale bank, in die functie zien.
En dan is de cirkel rond: politiek, financieel, economisch, alles ‘fest in deutschen Händen’.

De Franse president heeft er geen moeite mee.

FT

Het masochisme van de Christenunie

Afbeeldingsresultaat voor masochisme christenenIn het islamitische Midden Oosten worden de christenen massaal gemarginaliseerd, verdreven, afgeslacht. Alleen onder Assad in Syrië is er nog bescherming voor de christelijke minderheid. Als je christen bent in Nederland, dan heb je dus meer dan genoeg reden om huiverig te staan tegenover uitbreiding van de islam hier.

Lees opiniestuk van Joost Niemöller: Segers buigt vandaag diep voor de islam

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

De verslaggever, pater Daniël Maes,  verblijft momenteel in Vlaanderland.  We handhaven de gebruikelijke titel.

Goede Vrienden,

Voor enkele weken verblijf ik in de abdij van Postel (praktisch het centrum van mijn afwezigheid) en krijg de kans om op verschillende plaatsen te getuigen zowel over wat er werkelijk in Syrië gebeurt als over ons boek “hoe een paus gelijk kreeg”. Inmiddels kan ik vele boodschappen doen voor de gemeenschap Mar Yakub. Het eigenlijke maatschappelijke gebeuren laten we even rusten en bidden dat er toch eens vrede mag komen.

P. Daniel

Vrijdag 19 mei 2017

Qâra – Damascus – Beiroet – Brussel – Postel

Na de eucharistieviering vorige vrijdag namen we samen het ontbijt, waarna ik afscheid nam van de zusters en medebroeders. De burgemeester van Qâra bracht me naar Damascus. De controles onderweg waren veel strenger dan gewoonlijk, hoewel de soldaten vriendelijk bleven. In Damascus was het werkelijk zomers weer en je zag het ook aan het gedrag van de mensen. Op de grasperken zaten groepen jongeren of gezinnen samen. De familie Srour is al eeuwen lang nauw verbonden met ons klooster en zorgt nu nog voor ons. Deze familie is goed vertegenwoordigd in Damascus en in Qâra. Aan het ouderlijk huis, waar moeder leefde en vorig jaar gestorven is, werd ik opgewacht. Een neef met zijn vrouw en twee kleine kinderen bracht mij naar zijn schoonouders in de christelijke wijk van Damascus, Bab Touma. Hier zijn zes dochters en twee zonen. Vier getrouwde dochters met hun kleine kinderen waren thuis. Een leven van jewelste in dit oude, vrij kleine huis met antieke balken. Er werd voor een versnapering gezorgd. De neef vroeg uitdrukkelijk om voor het huis en gans het gezin te bidden, wat we onmiddellijk hebben gedaan. Daarna nodigde hij mij uit om in een restaurantje met nog twee vrienden te gaan eten en hij wilde absoluut niet dat ik financieel zou bijdragen. Het waren jongens die we ook in Deir Atieh bij de voetbal al ontmoet hadden. Hier kwamen vele families eten. Af en slechts zag je een vrouw of een meisje met een hoofddoek. Dit is duidelijk een christelijke wijk.

Rond vijf uur in de namiddag werd voor mij een taxi voorzien die me over de grens naar Beiroet bracht. Alles verliep vlot en zonder moeilijkheden. Ik heb nog van gedachten kunnen wisselen met moeder Agnes-Mariam en zr Carmel, heb een halve nacht goed geslapen. Ik was op tijd in de luchthaven van Beiroet en kwam ook op tijd toe in Zaventem, waar ik opgehaald werd en naar de abdij van Postel gebracht.

Maandag 15 mei mocht ik een lang interview  geven voor de alternatieve nieuwsite “Signs of the Times”  (www.sott.net). Woensdag en donderdag mochten we een avondconferentie geven over de noodzaak om zeer kritisch te staan tegenover de gewone berichtgeving en over ons boek, de echte betekenis van de contraceptie: voor de “tegenstroom” in St. Michiels-Brugge en voor de Belfortgroep in Oostkamp. Het waren zeer geïnteresseerde toehoorders met een erg levendige interactie. Hartelijk dank aan de organisatoren.

 

 

Meer “bruin” op straat

Afbeeldingsresultaat voor bruin op straatAmsterdam had zijn hoofddoekenrel.  Rotterdam belijdt de positieve discriminatie van import-pakkemannen. 

“Het is het zoveelste incident rondom het diversiteitsbeleid bij de politie. De aanleiding voor de woede van de agenten is een recente sollicitatieprocedure waarin de politie Rotterdam op zoek was naar een senior brigadier.
Brieven van kandidaten werden op zeven criteria beoordeeld. Criteria zoals kennis, ervaring en motivatie. Maar de zevende categorie was ‘afkomst’. Autochtone mannen kregen één punt, terwijl allochtone vrouwen vier punten kregen (dubbele minderheid).
Agenten reageren furieus op de voorkeursbehandeling. ‘Op deze manier wordt er gediscrimineerd en worden allochtone medewerkers niet enkel op hun kwaliteiten geselecteerd,’ aldus een anonieme politie-medewerker. Feitelijk komt het neer op discriminatie.”

Lees hier meer…

In Marokko is er geen sprake van een hoofddoek voor vrouwelijke agenten:

Evenmin in Algerije:

Of in Libanon:

In Egypte daarentegen wel, al zijn de agentes geen doetjes:

In Turkije – vanzelfsprekend – zoals in Canada en G.B./

 

 

 

Hoe lang mogen kinderen nog kinderen zijn?

Afbeeldingsresultaat voor gender waanzinHet oude normaal werd abnormaal.  Het nieuwe normaal werd de norm.  Tegennatuurlijke seksuele voorkeuren en belevenissen moeten per se zo vroeg mogelijk aan de kindjes aangereikt worden.  Zelfs in de kleutertuin.  Kwestie van vooroordelen te vermijden.

Wanneer werd seksuele opvoeding in de lessen biologie vervangen door soft porno met daarin – vanzelfsprekend – alle mogelijke seksuele voorkeuren / geslachten / rassen/ multi-patronen….?

De Russen vragen zich af of het westen krankzinnig geworden is:

 

 

Ter overweging

Afbeeldingsresultaat voor donorbabyDe N-VA klopte bij monde van Valerie Van Peel in De Afspraak deemoedig op de borst.  Niet over hun woordbreuk.  Niet over het over boord gegooide artikel 1 van hun statuten.  De N-VA wil dat anoniem donorschap afgeschaft wordt.

Moet nu, in het kader van het grondrecht van ieder kind op het kennen van zijn biologische afkomst, elke gehuwde dame een verplicht register van minnaars en slippertjes aanleggen? En moet een kind dat register dan kunnen consulteren?  Komt er samen met het DNA-register een DNA-politie?  In hoever kan het via donorschap verwekte kind erfrecht opeisen van de donor?  Wat als bij een lesbisch koppel met een donorkind opeens de biologische vader opduikt en deel wil uitmaken van het ‘gezin’?

Glijden we niet stilaan af naar een uit de hand gelopen ‘maakbare maatschappij’?