America First… ook voor een “griepje”

De VSA kochten quasi heel de productiehoeveelheid remdesivir voor de volgende drie maanden.

Het Amerikaanse ministerie van gezondheid maakte dinsdag bekend dat het 500.000 dosissen gekocht had voor gebruik in Amerikaanse ziekenhuizen. Het Amerikaanse pharmabedrijf Gilead* tekende in mei nog een licentieakkoord voor productie buiten de VSA, maar dit is nog ver van definitief. Remdesivir zou de genezing bevorderen, niet voorkomen.

Een behandeling zal in de VSA US$ 2.340 kosten.

Negen firma’s kunnen het medicijn onder licentie maken buiten de VSA voor verdeling in 127 andere – meestal armere landen – en daar ligt de behandelingsprijs lager. Echter… het project zit nog in de ontwikkelingsfase.

Noch het buitenland, noch wetenschappers zijn blij met deze Amerikaanse zet. Het zou de internationale samenwerking betr. covid-19 niet ten goede komen – niet alleen de VSA hebben immers onderzoek verricht, testen uitgevoerd, naar de werking van remdesivir, wat eigenlijk oorspronkelijk een anti-viraal middel tegen ebola was. Er wordt op gewezen dat de America First-zet gevolgen kan, resp. zal, hebben voor de ontwikkeling van een vaccin, waarbij een sterkere wereldwijde samenwerking nodig is.

In de VSA is er tevens kritiek op de prijs vermits de ontwikkeling van remdesivir ook met belastinggeld betaald werd. (…)

*Bij een poging meer te weten te komen over Gilead, verscheen er een mededeling: “Some content on this site is not intended for people outside the United States”. Daaronder “Accept“. Waardoor we bij het begin van dit artikel terugkomen.

Berlijn, de verloren stad (11)

Lieb Vaterland, magst ruhig sein…

Een vreemde man benadert een tweejarig meisje in een speeltuin, heft het op zijn schouders en wil er fluks mee verdwijnen. Wakkere voorbijgangers merken het op, achtervolgen hem, houden hem staande, verwittigen de politie en beletten dat hij er vandoor gaat tot de politie hem kan arresteren.

De man geeft het kind terug. Niets aan de hand: het wordt gezond en wel aan de moeder terug bezorgd.

De man wordt meegenomen door de politie, ondervraagd, er wordt bloed getrokken.

De man wordt vrij gelaten . De man heeft geen pedofiele neigingen. De man is psychisch gestoord.

De politie verzekert dat ouders niet ongerust moeten zijn: het ging om een alleenstaand geval.

Quo vadis, Syria?

… En – bij uitbreiding – wat met buurland Libanon?

De gevolgen van de zgn. Caesar Act, waarmee de VSA Syrië op de knieën wil krijgen zijn catastrofaal. Niet alleen voor Syrië, maar ook – en dat wordt over het hoofd gezien – voor buurland Libanon.

Waar in Syrië vreedzaam tegen de wurgende Caesar wet geprotesteerd wordt, daar men in het algemeen achter de Syrische regering staat, ziet de toestand in Libanon er heel anders uit. De economie is er helemaal in elkaar gestort; talrijke mensen weten niet meer van welk hout pijlen maken. Hier heerst pure wanhoop. Een groot gedeelte van de bevolking lijdt honger, zoals pater Daniël in zijn wekelijks verslag al aangeduid heeft. Dat het er in Syrië ook niet rooskleurig uitziet, mag duidelijk wezen, maar dankzij de hulp van Rusland, China, Iran en Indië zijn elementaire voedingsmiddelen nog beschikbaar. In Libanon daarentegen… Internationale hulpleveringen der VN (World Food Programme) aan Syrië, die in de haven van Beiroet gelost en vervolgens naar Syrië dienden vervoerd te worden, bereiken Syrië niet daar ze door hongerige Libanezen tegen gehouden en leeg geroofd worden. De vrachtwagens werden zelfs uit pure frustratie nadien in brand gestoken.

Men ziet mensen die in vuilcontainers scharrelen op zoek naar voedsel. In supermarkten zijn er schrijnende taferelen van ouders die zich geen melk voor hun kleine kinderen kunnen veroorloven… Maar ook gewone producten zoals bv. waspoeder zijn voor menigeen niet meer bereikbaar. De noodtoestand werd tot 2 augustus verlengd; het leger blijft gemobiliseerd.

Kom nadien niet klagen dat China in het gat gesprongen is…

Waar in Syrië president Assad kop van jut is, telt dit in Libanon voor de Hezbollah. De Britse ambassadeur in Beiroet vindt dat Hezbollah verantwoordelijk is voor de crisis. (…) En ja hoor, de ingoede VSA, zijn bereid de Libanese regering te “helpen”, op voorwaarde “dat ze zich niet als gijzelaar van Hezbollah laat gebruiken.” (…) Je moet maar durven… Wie chanteert wie? Blijkbaar hoort dit tegenwoordig tot de normale “diplomatieke” geplogenheden der VSA… zelfs bondgenoten ontsnappen er niet aan.

En het buitenministerie der VSA deed er nog een dikke schep bovenop met deze mededeling: “Als antwoord op de voortdurende crisis, veroorzaakt door Assad en de Russische en Iraanse strijdkrachten, kondigen de VSA bijkomende humanitaire steun aan het Syrische volk aan voor meer dan 696 miljoen US $…. Onze nationale veiligheidsstrategie geeft voorrang aan de ontheemden…” En waar zitten die “ontheemden”, wie zijn die “ontheemden”? In Idlib waar het verzameld tuig van al-Qaeda de lakens uitdeelt of bij de Koerden ten oosten van de Eufraat? De konvooien militaire vrachtwagens die via Irak onuitgenodigd Syrië binnentrekken richting oliebronnen vervoeren waarschijnlijk allemaal rijstzakken, pasta, deodorant, wc-papier, kleurpotloden e.d. nuttige kleinigheden… (…)

Omgekeerd vertrokken 30 tankwagens met gestolen olie naar Irak.

Dat Trump de VSA strijdkrachten wilde terugtrekken uit Syrië herinnert u zich nog wel. Hij had er toen niet bijgezegd dat hij ze gewoon wou verplaatsen naar de oliebronnen en het noorden aan de grijpgrage handen van Erdogan wou overlaten. Er werd een nieuwe VSA luchtmachtbasis gebouwd in Hasaka. (…)

Rusland is het helemaal zat. Niet wat er gehoopt werd, niet met Syrië, maar wel met de communicatie met de VSA. De Russische permanente vertegenwoordiger bij de VN, Vasily Nebenzia, bevestigde de Russische terugtrekking uit het VN-mechanisme dat informatie deelt om confrontaties uit de weg te gaan in Syrië: “Het mechanisme was een vrijwillige afspraak. Het heeft geen mandaat van de VN Veiligheidsraad. We hebben herhaaldelijk op de tekortkomingen gewezen.”

Rusland vermoedt dat het mechanisme eerder gebruikt wordt om te desinformeren dan om humanitaire hulp te verlenen en vreest dat het wordt misbruikt ten gunste van terroristen. Het doel van dit communicatiekanaal was o.a. aanvallen op burgerkonvooien en humanitaire hulpverlening te vermijden. Rusland klaagde herhaaldelijk misbruik, zoals foutieve berichtgeving over nepaanvallen op de burgerbevolking, aan en kondigde uiteindelijk de uitstap aan. Omgekeerd werden zgz. “humanitaire hulpposten” aan de Russische strijdkrachten gemeld terwijl ze in werkelijkheid militaire commandoposten der terroristen waren zonder enige humanitaire invulling. Evenzeer kwam het tot talrijke afwijkingen van verleende co-ordinaten der plaatsbepalingen uit onbekende en onveilige bronnen, zodat de Syrische en/of Russische militairen in een val liepen. (…)

De VSA permanente vertegenwoordiger bij de VN, Kelly Craft, liet weten dat haar land “geschokt” was door de Russische beslissing: “De VSA zullen geen afstand nemen van onze inzet voor het Syrische volk en zullen alles eraan doen om hen de hulp te laten toekomen die de bevolking nodig heeft om te overleven. De Raad (VN-Veiligheidsraad) moet een beslissing nemen: zich bij ons aansluiten bij de grensoverschrijdende humanitaire hulp of mensen laten sterven.” … Kortom: zij suggereert dat de VSA het evenbeeld van de Barmhartige Samaritaan zijn… en wie het daarmee niet eens is, dat zijn in feite moordenaars. We herhalen: je moet maar durven… Door de feitelijke bezetting van een groot gedeelte van de beste landbouwgronden is er een tekort aan levensmiddelen. En dan worden de oogsten gestolen of in brand gestoken door heteluchtballons en pyromanen van Erdogans huurlingenleger. De Syrische regering wordt gedwongen voeding – graan e.d. – op de internationale markt te kopen – en zelfs dat wordt door de Caesar Act bemoeilijkt.

Om het in cijfers uit te drukken: het Syrische Pond vermindert dag na dag aan waarde. Vroeger kon een familievader die per maand 40.000 SYP verdiende, zijn gezin hiermee onderhouden. Nu is dit bedrag niet meer toereikend voor een week. Voor 1 US $ moet men nu 2500 SYP neertellen – voor de oorlog in 2011 slechts 50 SYP. Getuigt het van een humanitaire inborst een bevolking te laten uithongeren?

De Syrische afgevaardigde bij de VN, Bashar al-Ja’afari, schreef zondag twee identieke brieven aan de alg. secr. van de VN, Antonio Guterres en aan de roterende voorzitter van de Veiligheidsraad, Nicolas de Riviere, met de vraag om een commissie samen te stellen die een verslag zou moeten opmaken over de draagwijdte van de strafmaatregelen opgelegd door de VSA en de EU. Dit om vast te stellen in hoever deze compatibel zijn met het VN-Charter, met internationale wetgeving, met fundamentele humanitaire rechten en de beslissingen van de Veiligheidsraad.

Ja’afari wil dat het verslag duidelijkheid geeft over de schade die de sancties meebrengen op het leven van de gewone Syrische man-in-de-straat en de mogelijkheid der VN om diens humanitaire steunprogramma’s in Syrië te kunnen verwezenlijken. Verder moet het verslag ook duidelijkheid brengen over de problemen die de VN speciale afgevaardigde voor Syrië, Geir Pedersen, omwille van de sancties ondervindt om een politieke oplossing dichterbij te brengen. De Syrische buitenminister, Walid al-Muallem, onderstreepte dat de sancties het terrorisme doen herop flakkeren. Hij stelde ook dat de verstrengde sancties geen uitzonderingen toestaan voor voedsel, medicijnen of medische toestellen. (…)

Intussen heeft Turkije in het bezette (… of eerder ge-annexeerde) Noord-Syrië 15 nieuwe militaire bases opgericht. Naar verluidt om het Ottomaanse Rijk te verdedigen tegen de verdreven Syrische Koerden.

Tegenpolen: heropbouw en afbraak.

Regeringsgebied:

Over de Eufraat daarentegen, in de Deir Ezzor provincie waar de Koerden onder het goedziend oog en financiële controle van de VSA, het voor het zeggen hebben, werd de spoorlijn tussen Deir Ezzor en Hasaka ontmanteld en door smokkelaars verkocht aan Turkse confraters waar ze gesmolten zullen worden. Stations-, wisselaars-, onderhoudsmaterieel en wisselstukken vertrokken – beschermd door bewapende transporteurs – naar Erdogans Rijk.

Afsluitend, onder het motto “muziek verzacht de zeden”, krijgt u een optreden van het symfonisch concert:

Wie zou zich voor Libië interesseren…

… mocht er geen olie en gas in de grond zitten?

Het is een constante: daar waar er bodemschatten gevonden worden, “ontdekken” geïndustrialiseerde landen hun drang dat land te gaan “ontwikkelen”. We hebben dat fenomeen nog nergens opgemerkt waar er vooral suikerriet, maïs en bananen geteeld worden.

Alexander hakt de gordiaanse knoop door, Jean Simon Berthélemy (1743–1811)

Libië is momenteel een gordiaanse knoop, onontwarbaar, tenzij door het zwaard… zoals Alexander de Grote het voordeed.

Aan Haftars kant (LNA): Rusland, Egypte, Frankrijk, Griekenland, Cyprus, Saoedi-Arabië, VAE  en…. Syrië (Iran waarschijnlijk ook)  Hoopt de Syrische regering om van daaruit olie te kunnen krijgen?  Het zou voor de hand liggen: ca. 1250 n.m. (2300 km) van Tripoli, Libië naar Tartous,Syrië = ca. 4 dagen varen,  zonder dat daarvoor een flessenhals, zoals Gibraltar of het Suezkanaal en/of vijandige staten moeten gepasseerd worden, die het schip in opdracht van de VSA kunnen enteren.     

Aan de “erkende” GNA-regeringskant: VN,  EU, Turkije, Italië, Qatar en de VSA, die voorlopig een afwachtende houding aannemen. (…)

De NATO besloot voor de Libische kust “marine-oefeningen” te gaan houden. Tot de kat op de koord kwam… De Fransen en de Turken kwamen daar in elkaars vaarwater te zitten toen een Frans oorlogschip een Turks vrachtschip onderschepte waarvan vermoed werd dat het oorlogstuig naar Libië vervoerde, wat verboden is volgens het embargo van de VN. De Turken lieten dit niet zomaar over hun kant gaan. De Fransen ook niet. Die trekken zich nu uit de gezamenlijke marine-operatie terug: ze vinden dat ze op te weinig steun van de partners kunnen rekenen. (…) Blijkbaar is de vriendschap tussen de NAVO-partners niet heel hecht.

De NAVO was te laf een duidelijk standpunt in te nemen:

We verwijzen hierbij nogmaals naar de supporterslijst bovenaan.

Een goed gedacht,…

… een kurken ziel en ge drijft boven, placht ons moeder te zeggen.

Met het gezamenlijk bidden van de rozenkrans, een gebaar der verzoening en een duiveluitdrijvingsgebed heeft de aartsbisschop van San Francisco, Salvatore Cordileone, gereageerd op het neerhalen van het standbeeld van de h. Junípero Serra door links crapuul. Op 19 juni werd het beeld in het Golden Gate Park door een meute van pakweg 100 linkse schurken van de sokkel getrokken. Volgens een woordvoerder begon de slavernij in Californië met de bouw van de missies. Leopold II was blijkbaar toch de kwaadste niet.

Daar een gebed en het verzoek aan God, aan diens Moeder om te bemiddelen als verzoeningsgebaar met de meute niet volstaan bij de blijken van haat en vernielzucht, van het Kwade, de Duive, voegde de bisschop er nog het duiveluitdrijvingsgebed aan toe. Dit werd in het jaar 1884 door paus Leo XIII ingevoerd, dat zich richt aan de aartsengel Michael, om de bezetenheid van personen aan banden te leggen. Tot slot werd de sokkel nog met wijwater besprenkeld.

De door paus Franciscus heilig verklaarde Junípero Serra, een Franciscaanse pater, stichtte verschillende missies in Mexico en Californië, en zette zich bijzonder in voor de autochtone bevolking. Hij is tevens de patroonheilige van Californië en wordt zowel daar als in Mexico vereerd.

Linkse extremisten zien in hem een landveroveraar. Hoog tijd dat de Indianenstammen de rekening presenteren aan Spanje. Vooral omdat hij het christendom hielp verspreiden.

Nogmaals, aan wie moeten wij de factuur sturen voor de islamisering?

Getuige van woelige tijden: de Reichstag

1895 Back-to-back Antique German Engraving of the Reichstag ...
1895

Voluit: Reichstagsgebäude, het illustere gebouw in Berlijn waar de volksvertegenwoordigers van de federale Republiek Duitsland hun politieke plicht uitvoeren. Gisteren werd er een halfslachtige poging tot brandstichting vastgesteld, die uitdoofde. Merkel gaat grondiger te werk – zonder dat de oude muren merkbaar beschadigd worden. Zij heeft eigenhandig de leuze, de opdracht van de volksvertegenwoordigers, boven het westelijke ingang “Dem deutschen Volke” (Voor het Duitse Volk) afgeschaft, weggeworpen, zoals ze op het podium de Duitse driekleur met een nijdig gebaar verwijderde. Tenslotte was de Duitse keizer, Willem II, ook geen voorstander van een staat, waarin “het volk” het voor het zeggen had…

Meer weten over de Reichstag?

Geen ondertiteling met vertaling beschikbaar.

Irish Lives Matter

irish_runaway_slave
Een “gezocht” mededeling van een weggelopen Ierse slaaf

De Ierse slavenhandel begon toen 30,000 Ierse gevangenen als slaven werden verkocht aan de Nieuwe Wereld. De koning James I Proclamatie van 1625 vereiste dat Ierse politieke gevangenen ‘overzee’ werden gestuurd en verkocht aan Engelse kolonisten in West-Indië. Halverwege de jaren ‘ 1600 maakten de Ieren de meerderheid der slaven uit die verkocht werden aan Antigua en Montserrat. In die tijd bestond 70% van de totale bevolking van Montserrat uit Ierse slaven.

Ierland werd snel de grootste bron van menselijke veestapel voor Engelse kooplui. Het grootste gedeelte van de eerste slaven in de Nieuwe Wereld was in feite blank.

Van 1641 tot 1652 werden meer dan 500,000 Ieren gedood door de Engelsen en nog eens 300,000 als slaven verkocht. De Ierse bevolking daalde in één decennium van ongeveer 1,500,000 naar 600,000. Gezinnen uit elkaar gerukt omdat de Britten niet toestonden dat Ierse vaders hun vrouwen en kinderen meenamen over de Atlantische Oceaan. Dit leidde tot een hulpeloze bevolking van dakloze vrouwen en kinderen. De oplossing van Groot-Brittannië was om ze ook te veilen.

In de jaren ‘ 1650 werden meer dan 100,000 Ierse kinderen tussen 10 en 14 jaar van hun ouders afgenomen en verkocht als slaven in West-Indië, Virginia en New England. In dit decennium werden 52,000 Ieren (vooral vrouwen en kinderen) verkocht aan Barbados en Virginia. Alsook 30,000 Ierse mannen en vrouwen, die vervoerd en verkocht werden aan de hoogste bieder. In 1656 beval Cromwell dat 2000 Ierse kinderen naar Jamaica werden gebracht en als slaven verkocht aan Engelse kolonisten.

Ter illustratie dit citaat uit Thurloe’s State Papers, dat geïnteresseerden hier kunnenn raadplegen als e-boek.

A collection of the state papers of John Thurloe ... : containing ...

“..It was a measure beneficial to Ireland, which was
thus relieved of a population that might trouble the planters; it
was a benefit to the people removed, which might thus be made
English and Christians … a great benefit to the West India
sugar planters, who desired men and boys for their bondsmen, and
the women and Irish girls… To solace them.”

Vandaag zullen veel mensen vermijden de Ierse slaven te noemen zoals dat wat ze echt waren: slaven. Ze verzinnen wel termen als “contracted servitude”, iets zoals “gastarbeiders”, om te beschrijven wat er bij de Ieren is gebeurd. Het is niet zo dat ze een keuze hadden, dat ze zgz. na beëindiging van het zgz. arbeidscontract met een goedgevulde geldbuidel terug konden keren naar Ierland. De Ierse slaven waren in de 17de en 18de eeuw meestal niets meer dan menselijk vee.

Bijvoorbeeld, de Afrikaanse slavenhandel begon net in dezelfde periode. Het is goed vastgelegd dat Afrikaanse slaven, niet besmet met de vlek van de gehate katholieke theologie en duurder om te kopen, vaak veel beter behandeld werden dan hun Ierse tegenhangers.

Afrikaanse slaven waren eind jaren 1600 erg duur (50 Sterling). Ierse slaven waren goedkoop (niet meer dan 5 Sterling). Als een eigenaar van een suikerplantage een Ierse slaaf ranselde, brandmerkte, of doodsloeg, was dit nooit een misdaad. Diens dood was een financiële tegenslag, maar veel goedkoper dan het doden van een duurdere Afrikaan. De Engelse meesters begonnen snel de Ierse vrouwen te fokken voor zowel hun eigen persoonlijk plezier als voor meer winst. Kinderen van slaven waren zelf slaven, wat de grootte van het gratis personeel van de meester uitbreidt. Zelfs als een Ierse vrouw op een of andere manier haar vrijheid zou krijgen, zouden haar kinderen slaven van haar meester blijven. Bijgevolg zouden Ierse moeders, zelfs met deze nieuw bereikte emancipatie, hun kinderen zelden in de steek laten en in dienst blijven.

Uiteindelijk bedachten de Engelsen een betere manier om deze vrouwen te gebruiken (dikwijls nog jonge meisjes van 12) om hun marktaandeel te vergroten. De kolonisten begonnen met de slaventeelt, door Ierse vrouwen en meisjes met Afrikaanse mannen te doen fokken om slaven te produceren met een aparte teint. Deze nieuwe mulatslaven brachten een hogere prijs dan de Ierse veestapel en lieten de kolonisten bovendien toe minder geld uit te geven in plaats van de aankoop van nieuwe Afrikaanse slaven. Deze praktijk van het interfokken van Ierse vrouwen met Afrikaanse mannen duurde enkele decennia lang en was zo wijdverspreid dat er in 1681 een wet werd gestemd ′′het verbod op de praktijk van het paren van Ierse slavinnen met Afrikaanse mannelijke slaven om slaven te produceren voor verkoop.” Kortom, het werd gestopt enkel en alleen omdat de winstmarge van een groot slavenvervoerbedrijf in het gedrang kwam.

irish-slaves
Zwarte en Ierse slaven

Engeland bleef meer dan een eeuw lang tienduizenden Ierse slaven versturen. Archieven tonen aan dat na de Ierse Opstand in 1798 duizenden Ierse slaven verkocht werden aan zowel Amerika als Australië. Er waren vreselijke misbruiktoestanden van zowel Afrikaanse als Ierse gevangenen. Een Brits schip dumpte zelfs 1,302 slaven in de Atlantische Oceaan opdat de bemanning genoeg voedsel zou hebben.

Er bestaat weinig twijfel over dat de verschrikkingen der slavernij even erg (zo niet erger in de 17de eeuw) hebben ervaren als de Afrikanen. Er is ook heel weinig twijfel over dat de bruine of getinte gezichten, die je in West-Indië ziet, meer dan waarschijnlijk een combinatie van Afrikaanse en Ierse afkomst zijn. Je vindt er Ierse namen, sommige dialecten zijn doorspekt met Gaelic (video 2 “Black Irish”). In 1839 besloot Groot-Brittannië eindelijk zelf om zijn deelname aan Satans snelweg naar de hel te beëindigen en op te houden met het vervoer van slaven. Hoewel dit piraten niet weerhield om toch hun zin te doen, sloot de nieuwe wet langzaam dit hoofdstuk van de nachtmerrie der Ierse ellende af.

Maar als iemand, zwart of wit, denkt dat slavernij uitsluitend een Afrikaanse ervaring was, dan heeft deze het totaal verkeerd voor.

Ierse slavernij is een thema, waard om te onthouden en niet uit onze herinneringen te (laten) wissen.

Tot slot: Ontkenners beweren dat de Ieren in dienstverband als vrije burgers over de Atl. Oceaan trokken, terwijl de Afrikanen gevangen, ontvoerd en verkocht werden als slaven. Nochtans werden zwart of blank op een veiling beschreven als “servants” aan een meester verkocht. “Servant” was toen de gangbare beschrijving van het lijfeigenschap, de eigendomoverdracht van een menselijk wezen. Mogen we dit dan geen slavernij noemen?

white_20
Virginia Gazette 28 maart 1771: Aankondiging van de komst van het schip “Justitia” (!) uit Londen met aansluitend een veiling in Leeds, Virginia. (…)

De BLM-beweging vindt dit – vanzelfsprekend – allemaal onzin. Pure concurrentie van de slachtofferrol, waarvoor “Wiedergutmachung”, herstelbetalingen, geëist worden. Dat ook blanken in het verleden in de slavernij gebracht werden, zonder dat deze nu, in de 21ste eeuw, uit een “onverwerkt verleden”frustratie, of eerder als wraak voor hun eigen tekortkomingen, de boel kort en klein slaan, de bevolking terroriseren, de politie uitdagen, woningen en winkels plunderen en in de fik steken, kortom heel de samenleving chanteren… is iets dat bij begrijpend lezen onder “beschaving” bedoeld wordt…

Lees ook: Cromwell and the Irish Slaves

“De klucht van Israëls annexatie”

Wat is de wereld trouwens anders dan een groot schouwtoneel, waarin ieder, onder het masker van een ander optreedt en zijn aangenomen rol speelt, totdat de grote Regisseur hem van het toneel laat verdwijnen

In de Jerusalem Post schreef Seth Frantzman, tevens auteur in het M.E. Forum, een opiniestuk over de aangekondigde annexatie van de westelijke Jordaanoever. Een opmerkelijk opiniestuk. We citeren enkele naar het Nederlands vertaalde paragrafen:

“De Palestijnen die in deze regio wonen zullen er geen baat bij hebben. Zij worden geen Israëlische staatsburgers of krijgen geen vooruitzicht op het verwerven van de nationaliteit. Zij zullen waarschijnlijk minder rechten hebben dan de Arabieren in Oost-Jeruzalem, het vergroot de kans op geschillen door de manier waarop Israël de Arabieren behandelt binnen ‘s lands grenzen.”

“Jeruzalem wil geen verantwoordelijkheid voor de Westelijke Jordaanoever. Zij wil dat de Europese Unie betaalt voor de PA in Ramallah en Qatar voor de benarde situatie van Gaza. Volgens Netanyahu’s theorie kan hij zo een halfbakken annexatie krijgen.”

“Dit is de schertsvertoning van soevereiniteit; een regering-Netanyahu die geen toekomstplan opgesteld heeft, evenmin een plan om de hele zaak te annexeren of om een Palestijnse staat mogelijk te maken. Israël is dàt geworden waar de Arabische landen vroeger voor veroordeeld werden: de zogenaamde “drie no’s” … geen vrede, geen erkenning, geen onderhandelingen.”

“Of Trump in november nu wint of niet, de steun voor Israël in de VSA, kalft af.”

Uit: https://www.jpost.com/opinion/the-charade-of-israels-annexation-opinion-632839

Met uitzondering van Trumps regering, internationale afkeuring:

Zeg niet te gauw…

In Kaliningrad (het voormalige Königsbergen) vierde de Russische marine het feest van de overwinning met een indrukwekkende parade in de zonovergoten straten. Ksenia Kalchinskaya, een kadet (… bestaat er een vrouwelijke vorm van kadet?) van de Baltische Vloot, verpleegkundige, ingezet sinds 4 jaar bij een luchtafweer-eenheid, wordt sindsdien liefkozend Assepoester genoemd… Zij verloor immers een schoen toen iemand bij de richtingsdraai over de tramsporen op haar voet trapte. Onverdroten stapte ze voort op één schoen om de formatie niet te doorbreken. Dit bleef niet onopgemerkt…

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Beleven we nu de “donkere tijd”, die Gilbert Keith Chesterton (+ 1936) voorzag? Hij voorspelde de ineenstorting van onze beschaving met de afbraak van zijn morele, religieuze en culturele pijlers. “Mensen kijken enthousiast naar de toekomst omdat ze bang zijn naar het verleden te kijken” schreef hij. Gaan we nu deze zwarte periode in?

Deze vraag stelt zich Dale Ahlquist, stichter van de Chesterton Society, Chesterton Schools en Chesterton Academies. Chesterton had zeker een profetische visie. Hij was niet alleen een grote Engelse letterkundige maar vooral een originele verdediger van de waardigheid van de mens en werd een van de aanstekelijke overtuigde katholieken die met humor en creativiteit het authentieke geloof verdedigde. In duistere tijden hebben we meer dan ooit een creatieve geloofsbeleving nodig. Een van de voornaamste oorzaken waarom de Europese Unie  een diepe identiteitscrisis doormaakt en er voorlopig niet uitgeraakt, is dat ze niet durft terugkijken en bang is om haar echte wortels te erkennen.

Een Poolse verpleegster, Irena Stanislawa Sendler* bood zich in 1942 in het getto van Warschau aan als loodgieter en slotenmaker. Met haar grote gereedschapskist en kar wist zij 2.500 joodse kinderen te redden. Met het geblaf van haar hond zorgde ze er voor dat bij de controle de kinderen niet werden opgemerkt. Ze werd gearresteerd en gemarteld. Haar armen en benen werden gebroken opdat ze de namen van de kinderen zou geven, wat ze niet deed. Die namen had ze in wekflessen in haar tuin verborgen. Een SS’er kon omgekocht worden om haar op weg naar haar executie tegen de grond te slaan en achter te laten. Zo kon ze ondergronds verder leven met een andere naam. Ze stierf in 2008 op 98 jarige leeftijd.

*Nvdr: hierbij een korte beschrijving van Sendlers leven. Klik hier voor een film van ‘1’36”.

Op maandag 15 april 2019, het begin van de Goede Week, stond de Notre-Dame te Parijs in lichte laaie. Was het een ongeval of geplande aanslag? In elk geval, waren er geen Paasvieringen mogelijk in dit nationaal heiligdom, het symbool van de incarnatie van het christelijk geloof van Frankrijk en in feite zelfs van Europa. Een video van ruim anderhalf uur toont de verbluffende eensgezindheid van de restauratiewerken als moedig getuigenis van een grote groep mensen die een bijzonder creatief antwoord geven op deze catastrofe:

Tegelijk ontstond uit deze brand  een beweging van pelgrimeren met een O.L.Vrouw beeld doorheen Frankrijk, in de vorm van een M: Van Lourdes naar Pontmain, Rue du Bac (Parijs), Pellevoisin en La Salette (www.mdemarie.fr;

Met Pasen 2020 was de aanslag nog veel erger. Wereldwijd werden alle kerken verplicht gesloten en bleven dicht nog lang nadat musea, dierentuinen… open mochten.  Ongeval of geplande aanslag? Mao, Stalin, Hitler konden niet eens dromen van een dergelijke aanslag op wereldvlak tegen wat voor het christelijk geloof het heiligste is.

Worden onze uiterlijke mogelijkheden van geloofsbeleving drastisch afgesneden, het moet een uitnodiging zijn voor een des te sterkere innerlijke beleving van het christelijk geloof. In de eerste eeuwen ging de Kerk ondergronds om zich te beschermen tegen een almachtig Romeinse Rijk. Toen het Romeinse Rijk instortte, bleef het Kruis overeind en de Kerk herrees. Deze Kerk heeft vervolgens alle Europese landen en organisaties zien geboren worden en zal ze ook zien sterven.  Weliswaar is de Kerk menselijk en aards, getekend door gebreken, fouten en zonden, maar ze is ook goddelijk en eeuwig omdat Jezus haar zijn Geest gegeven heeft voor altijd.

P. Daniel

Flitsen

Deze zondag geeft het Evangelie  ons drie goede raadgevingen. Vooreerst: “weest niet bang!” Het komt in de Bijbel zo dikwijls voor als er dagen in het jaar zijn. We leven nu in een fel opgedreven angst voor de dood, terwijl het sterven bij ons leven  hoort.   Zoals we ’s avonds afscheid nemen van de dag zullen we eens afscheid nemen van ons leven. Er sterven nu helaas meer mensen van angst dan van een virus. Er sterven ook onnodig veel meer mensen vanwege de overheid, omdat een goedkoop geneesmiddel verboden wordt. Het vertrouwen op   Gods liefde en op de goedheid van de schepping is het meest gezond makend medicament, zonder bijwerkingen. Vervolgens zegt Jezus: “je bent meer waard dan een zwerm mussen”. Je bent de moeite van het bemind worden waard en God houdt van u, hou ook van jezelf, aanvaard je zelf zoals je bent, met je kwaliteiten  en gebreken. Blijf uw leven richten op Hem die je schiep en op Christus die je verloste. En tenslotte: “Getuig van Jezus Christus, getuig van de Waarheid”. We leven in een wereld waar leugen, onrecht, lelijkheid, boosheid, ontwrichtingen overvloedig aanwezig zijn. Regeringen, media, universiteiten, internationale organisaties liegen. Ze weten dat ze liegen. Ze weten dat wij weten dat ze liegen. En ze blijven verder liegen, bedriegen en ontwrichten. Wees niet bang tegen de stroom in te getuigen van de ene waarheid, schoonheid en goedheid  van Jezus Christus en zijn Evangelie. De twee martelaren, bisschop John Fischer en kanselier Thomas More**, die we maandag vierden, mogen onze voorsprekers zijn. Deze twee rijke persoonlijkheden, die aanvankelijk in hoog aanzien stonden bij het koninklijk hof wilden de  grillen van koning Hendrik VIII in Engeland niet steunen, werden gevangen gezet en uiteindelijk in 1535 onthoofd. Hun vastberaden trouw blijft een sterke stimulans voor christelijke autoriteiten in onze tijd.

**Herdenking in St. Patrick-kerk te Carlsbad, Californië

Met het feest van het hl. Hart hadden we deze week weer een extra zondag die we o.m. gebruikten om een flinke wandeling te maken. Het is hier een rotswoestijn en heel erg heuvelig. Vanop een heuvel zie je het dal tot aan de volgende heuvel. Zondag ontdekten we twee heuvels verder van ons klooster een ruïne van een erg grote boerderij. De herder die we daar aantroffen vertelde ons dat het eigendom van zijn vader is er dat er een bron is nog van uit de tijd van de Romeinen. De boerderij is nu omgeven door een wijngaard waarin ook vijgen- en granaatappelbomen staan, een ‘natuurlijke’ combinatie voor deze streek.

Inmiddels is de abrikozenoogst begonnen. Ook de abrikozen zijn voor onmiddellijk gebruik, om uit te delen, voor confituur,  om te drogen,  te bewaren en te verkopen.

Lees verder