Als een gebed geen gehoor krijgt…

… kunt u nog altijd een offer brengen….

Toen wij onderstaande video bekeken, vroegen wij of de volgende stap een mensenoffer zou zijn om de goden gunstig te stemmen. Tot we ons realiseerden, dat dit eigenlijk al het geval is. Oudere patiënten, daar gaat de maatschappij immers geen geld en zorg meer insteken. De dolgedraaide, egoïstische, verwende, jonge generatie, die bleef (blijft?) feesten tegen alle waarschuwingen en voorschriften in en daarmee niet alleen hun eigen leven maar ook dat van hun (groot)ouders in gevaar bracht (brengt?) … die zelfingenomen jeugd wordt wel verzorgd. Immers: de rendabiliteitsverwachting in deze ontmenselijkte – ieder voor zich – samenleving is in hun voordeel. Daar gaat het immers om bij de beslissing wie er mag verzorgd worden, wie er mag blijven leven als er een keuze moet gemaakt worden. Dat ouderen heel hun leven gewerkt hebben opdat de kinderen betere vooruitzichten kunnen hebben, belasting betaald hebben… dat wordt van de kaart geveegd. En de staatskas vaart er wel bij: bij elk overlijden een pensioen minder te betalen.

Moest ons even van het hart. Hebben wij hen tot deze van zichzelf vervulde egotrippers opgevoed? Op de Duitse n-tv zagen we een jong meisje, dat fel protesteerde omdat haar uitgaansleven in de war gebracht werd door de hou-afstand-maatregelen van de regering. Het blonde wicht (leeftijd tussen 16 en 20) dreigde ermee dat haar vader, een jurist, naar de rechtbank zou trekken wegens “Freiheitsberaubung“…

Begrijp ons niet verkeerd. Wij pleiten niet voor een selectieve redding met gehoorzaamheidspunten. Integendeel. Bij een nijpend tekort aan medische hulp menen wij dat menig grootouder, of oudere persoon in het algemeen, indien hij voor de keuze gesteld wordt wie er aan een beademingstoestel gekoppeld kan worden, ook al had de oudere medische of andere prioriteit, deze zonder meer vrijwillig voorrang zou geven aan een jonge zieke, ongeacht de familieband.

Animal Sacrifice in Islam

Terug naar de aanleiding: onderstaande video uit de stad Hakkari, in het onvolprezen land van de Verheven leider, toont hoe de plaatselijke bevolking de hulp en mededogen van Allah aanroept bij de bestrijding van corona met als zoenoffer 180 schapen. Twee dagen duurden de offeranderituelen. Zonder veel poeha, een rituele slachting tussen de bomen, op het gras, met supporters en spelende kinderen. Naar verluidt werd het vlees donderdag aan behoeftigen uitgedeeld. Bij deze vorm van “social distancing” een galgenmaal?

Aan het Griekse front (2)

De beelden uit Kastanies spreken voor zich. Traangas wordt afgevuurd door Turkse “Polis”:

Inwoners verwelkomen politie-eenheden die hun collega’s komen aflossen:

Wie geïnteresseerd is in wat cijfertjes, kan ze via deze webstek van de overheid bekijken.

En toch… de Grieken zijn niet van plan zich te laten kisten. Bekijk even deze Griekse variante van “blijf in uw kot”:

De “gematigde rebellen”virus deelt mee…

Afbeeldingsresultaat voor gematigde rebellen cartoon

U herinnert zich dat er een Turks-Russisch akkoord over een staakt-het-vuren in Idlib gesloten werd waarbij de twee snelwegen M4 en M5, die Syrië doorkruisen resp. van west naar oost en van zuid naar noord vrij van rebellengebroed moeten gemaakt worden zodat ze kunnen gebruikt worden voor het doel dat ze aangelegd zijn: het vervoer van mensen en goederen. Het Turkse en Russische leger zullen er samen patrouilleren om de veiligheid te garanderen.

Niet met ons, zeggen de democratieverdedigers, ook gekend met hun westers koosnaampje “gematigde rebellen”. Kijk en luister naar het sermoen van hun ontvangstcomité:

“In de naam van Allah en zijn Profeet,… vrede, zege en gebed… blablabla… zij met hem en heel zijn sibbe. Wij staan hier popelend te wachten met onze harmonie, bloemenruikers, rijst, dansmariekes en enkele bakken Mort-Subite.”

Grapje! De baardman waarschuwt de goddeloze Russen. Als ze durven hun grondgebied te betreden dan zwaait er wat. Ze peinzen er zelfs niet over de M4 vrij te geven, integendeel, de M5 pakken ze ook terug. En zoals tijdens een poëzieavond belooft hij in een kleurrijke taal “hun hoofden te zullen oogsten”. Immers hun oorlog gaat niet om de autosnelwegen maar om de hoofdenoogst in Damascus, waar ze meteen de dictator hetzelfde lot beloven. En.. vanzelfsprekend… de sharia te zullen invoeren. ISIS heeft daar geen patent op!

Terdoganisme

In Rusland vermoeden politieke analisten dat Erdogans vriendschap met islamitische terroristen hand in hand gaat met de pogingen door Turkse regeringsverbonden kringen onrust te zaaien bij de 25 miljoen moslims in Rusland en de politieke bestel te ondermijnen. Dat zij in het Russische leger vechten in Syrië is hem een doorn in het oog.

Are there any Muslim soldiers in Russian army?

Bliksemflitsen in de regenboogwolken

Afbeeldingsresultaat voor coc amsterdam

COC Amsterdam eist vertrek van Huffnagel als voorzitter van Pride. Waarom? Huffnagel geeft gewoon een oprechte mening, dat migranten en moslims niet altijd zo aardig zijn voor lhbt-ers. Dat mag je blijkbaar niet zeggen van deze linkse club.

Directe aanleiding zijn uitlatingen van Huffnagel eerder deze week. ,,Die mensen moeten hier niet naartoe komen”, sprak de oud-wethouder van onder meer Amsterdam over vluchtelingen in het programma Spraakmakers op Radio 1. ,,Er zijn er maar heel weinig die kans maken om hier te blijven en het is elke keer hetzelfde: wij zien een kind en denken dan ‘oh, wat zielig’. Terwijl: we zien niet de vader die erachter staat die misschien wel oorlogsmisdaden heeft gepleegd en een moeder die dat heeft gefaciliteerd.”

Verneem hier meer.

Van Hatay, over Afrin naar Idlib…

Afbeeldingsresultaat voor erdogan ottoman empire

Wie stopt de Ottomaanse expansiedrang?

Het toenemende conflict in de Syrische provincie Idlib gebeurt in een regio doorspekt met een lange reeks gebeurtenissen tussen Turkije en Syrië. Zoals de inmiddels vergeten voormalig-Syrische provincie Hatay, (Sanjak van Alexandretta) die in 1939 aan Turkije uitgekeerd werd na een omstreden referendum.

Onder het Verdrag van Lausanne (1923) maakte Hatay deel uit van het Frans mandaatgebied Syrië en Libanon. Frankrijk organiseerde een referendum juist vooraleer WO II uitbrak en de Hatay bevolking verkoos naar verluidt deel uit te maken van Turkije. Sinds Erdogan zijn blikken richtte op de noordelijke Syrische grensstreek, de Koerden verjaagde en zich nu geroepen voelt om de al-Nusra terroristen in Idlib de hand boven het hoofd te houden – een deel van Noord-Syrië heeft hij al ingepalmd – zijn Syrische media zich in het verleden – in de zgn. vrijwillige Turkse annexatie van Hatay – gaan verdiepen.

Zo zou de Turkse regering massaal Turken verplaatst hebben van andere delen van Anatolië naar Hatay opdat de bevolkingssamenstelling naar wens kon beïnvloed worden. We kennen nog zo’n land dat ongestraft grondgebied inpalmt, de oorspronkelijke bevolking verdrijft en het vervolgens – met de goedkeuring van de VSA – annexeert.

Afbeelding

Tientallen jaren lag de Hatay-annexatie zwaar op de lever van de Syrische overheid. Pas in 1990 kwam er enige opklaring toen Turkije beroep deed op de Syrische hulp bij de strijd tegen Koerdische vrijheidsstrijders.

Er werd zelfs een akkoord gesloten om de Syrisch-Turkse Vriendschapsdam – goed voor 28 miljoen dollar – te bouwen over de Orontes. Er werd tevens een akkoord getekend dat Syrië de grensstreek zou veilig houden van de Koerdische onverlaten; zo niet zou Turkije mogen ingrijpen. Een redenering waarop beroep gedaan werd toen Turkije de Syrische Koerden verdreef… en de VSA lieten begaan.

Veel van de huidige situatie herinnert aan Hatay. Opnieuw wordt een streek met Turkse invloeden doorspekt; de overheid, de belastingsdienst, het onderwijs, de media… alles in het Turks. En Afrin bleek niet genoeg. Erdogan wil meer, steeds meer. Na het aangekondigde vertrek van de VSA, wou hij initieel zijn leger zelfs tot aan de oliebronnen – dezelfde die Trump laat “beschermen” – helemaal in het zuiden, tegen de Iraakse grens, laten marcheren.

Drie jaar geleden besteedden wij al aandacht aan Hatay en de Ottomaanse expansiedrang. Sommige video’s zijn intussen verdwenen in een www-zwart gat. De tekst staat er nog integraal. In grote lijnen was dit artikel een toekomstvoorspelling. De vraag “Wil Turkije Afrin bezetten?” moet niet meer beantwoord worden. Afrin werd bezet, wordt gekoloniseerd, geOttomaniseerd. Erdogan wil echter meer… Idlib.

Trouwens niet alleen op Syrisch, maar ook op Iraaks en Grieks grondgebied heeft hij zijn zinnen gezet. Het b.g. Verdrag van Lausanne zou volgens Erdogan moeten herbekeken worden. Mosoel in Irak zou volgens Erdogan “heim ins Reich” moeten keren. En de Griekse eilanden voor de Turkse kust… duidelijk dat die niet bij Griekenland horen, toch? En de noordelijke Grieks-Turkse grensstreek? En wat gaat hij in Libië zoeken? Mogen we bovendien nog eens de bezetting van Noord-Cyprus – in feite een annexatie – in herinnering brengen? De aanwezigheid van miljoenen Turken in Duitsland heeft hij al tot Turks grondgebied in de EU uitgeroepen.

De internationale gemeenschap heeft Turkije veel te lang een vrijgeleide gegeven. Die herroepen is een ander paar mouwen.

Ottomaanse hoogmoedswaanzin

Afbeeldingsresultaat voor erdogan kalief

Erdogan stelt de militaire invasie van buurland Syrië voor als een religieuze oorlog, reciteert een gedicht dat het Turkse leger beschrijft als het laatste leger van de islam dat bereid is te sterven voor Allah. Hij belooft dat God Turkije steunt en iedereen zal het merken hoe daadkrachtig het leger wel is.

Şu kopan fırtına Türk ordusudur yâ Rabbi. Senin uğrunda ölen ordu budur yâ Rabbi. Tâ ki yükselsin ezanlarla müeyyed nâmın, Galib et, çünkü bu son ordusudur İslâm’ın. Yahya Kemal Beyatlı ( 1884 – 1958 )

De brekende storm is het Turkse leger, ya Rabbi. Dit is het leger dat voor u stierf, o Heer. Laat het opstaan, gebed met gebeden, lof, win, want dit is het laatste leger van de islam. Yahya Kemal Beyatlı (1884 – 1958)

Erdoğan is zijn oriëntatiezin kwijt
Nadagen van een overlevingskunstenaar?

Telkens hij zich in nesten werkt, weet de Turkse president zich eruit te redden en anderen met de problemen te belasten. Recep Tayyip Erdoğan lijkt op de legendarische baron von Münchhausen die zich aan zijn vlecht wist op te trekken uit het moeras.

Voor Erdoğan is Syrië het moeras waarin hij dreigt weg te zakken. Zijn populariteitscijfers zijn aan het dalen, en dat niet alleen omwille van zijn mislukte Syrië-politiek, maar ook wegens de economische crisis en het angstregime die in Turkije heersen. Bovendien zit de aanwezigheid van meer dan drie miljoen Syrische vluchtelingen op Turks grondgebied de Turken meer dan ooit dwars. Lees verder…

En Merkel… die kan de scherven van de potten die zij gebroken heeft niet meer lijmen.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is Merkel-geshaft-700x1024.jpg

Oeigoeren, de parels op de “rebellen”kroon

In poco media worden ze regelmatig vernoemd, de Oeigoeren, om duidelijk te maken hoe onmenselijk de Chinese overheid optreedt tegen deze benadeelde minderheid. In Syrië hebben ze ook een reputatie, die echter geen medelijden oproept, maar wel een van gewelddadige niets ontziende moordenaars. Zoals bij andere terroristische milities het geval is worden ze zelden of nooit met hun ware achtergrond genoemd, ze dragen het etiket “TIP”, goed voor „Turkestan Islamic Party in Syria“.

Vijf jaar geleden hebben de diaspora-Oeigoeren de strategisch belangrijke stad Jisr ash-Shugur in de provincie Idlib veroverd. De stad was van oudsher door een groot aantal Armeense christenen bewoond. Talrijke christenen werden verdreven, zochten hun heil in de provincie Latakia (regeringsgebied), waar ze nog steeds wonen. Jisr ash-Shugur is tot op heden de hoofdkwartier van de TIP. Hun reputatie is mogelijk nog afschrikwekkender dan hun kerfstok.

Eigenlijk wilde de TIP een kalifaat in de Chinese provincie Xinjiang stichten. De Chinese regering verzette zich – wat in het Westen bijzonder kwalijk genomen wordt. De strijdvaardige Oeigoeren weken uit – eerst naar Turkije (vandaar hun naam) – tot Erdogan inzag dat hij een gevaarlijke gifslang aan zijn boezem gedrukt hield en hen vriendelijk sommeerde hun biezen naar het zuiden, naar Syrië te pakken. Daar voelden de Oeigoeren zich thuis, hoorden tot de beste leerlingen van de Osama bin Laden-klas, de gewilligste volgelingen van ISIS-opperhoofd Abu Bakr al-Baghdadi. Erdogan zag de mogelijkheden voor een gebiedinpalming onder het mom van een “humanitair” initiatief, het „Oeigoerse Oost-Turkistan Verbond voor Opleiding en Solidariteit” (ETESA).

Op 25 april 2015 veroverden ze Jisr ash-Shugur. De stad is het bolwerk van TIP geworden; naar verluidt zouden zich sindsdien ca. 20.000 moslim Oeigoeren in de voormalige huizen der christenen geïnstalleerd hebben.
Bij alle latere grote gevechten in het NW van Syrië hebben de Oeigoeren deel genomen; o.a. de zware gevechten om het behoud van het door terroristen bezette Aleppo en in de provincie Homs. Geen enkele christelijke kerk mocht overeind blijven. En als het enigszins kan, geen enkele christen in leven.

De Syrisch-Turkse grensstreek was tot 1947 een Armeens centrum voor overlevenden van de 1915 volkerenmoord. Nadat Syrië de onafhankelijkheid kreeg, zijn enkele tienduizenden Armeniërs naar de Sovjetrepubliek Armenië verhuisd. In het district Jisr ash-Shugur, provincie Idlib, bleef slechts het Armeens-christelijke dorp Yacoubeh. Het dorp werd reeds in 2013 door radicale moslims veroverd; de Armeniërs vluchtten, de Arabische christenen bleven. De plaatselijke priester, Franciscaner pater Dhiya Azziz, werd tussen 2013 en 2016 twee keer ontvoerd, tegen een losgeld vrij gelaten. Bij veilingen in Idlib werden de in beslag genomen huizen en velden der christenen verkocht. Rondom het grotendeels zwaar beschadigde Jisr ash-Shugur delen de Oeigoeren uit de Chinese onrustige provincie Xinjiang de extreem-islamistische lakens uit.

Getuigenis van een gevangen genomen Oeigoer in Syrië:

De NAVO-lidstaat, tevens EU-toetredingskandidaat, Turkije is hun beste vriend. In Merkelland circuleren er bij de pers bewijzen dat in Idlib in Turkije gedrukte Arabische handleidingen verdeeld werden “Hoe omgaan met slavinnen?” Er is tevens sprake van geheime grensovergangen “voor islamisten en hun gezinnen” naar de Turkse gemeente Güvecci, onder het goedkeurend oog van zowel Turkije als al-Nusra.

Laten we ook niet vergeten dat toen Erdogan besloot de Syrische Koerden uit de noordelijke grensstreek te verdrijven, deze als de dood waren voor zijn stoottroepen, vooral dan – u raadt het – de nietsontziende Oeigoeren.

De raad die deze man uit de directe entourage van Erdogan gaf in okt. ’19 aan al-Qaeda in Idlib (HTS) is overduidelijk: “Ga elders “het spel spelen”, moorden, brandschatten, roven en ontvoeren. Ga naar het regeringsgebied, naar de provincie Latakia, dood de Alawieten (Assads oorsprong) en de christenen. Trek naar Raqqa, naar de bergen en ga daar tekeer tegen het Syrische leger, of naar Damascus maar laat de provincie Idlib gerust… die werd al bevrijd! Wij kunnen u niet beschermen.” Noteer: dit is een Turkse regeringswoordvoerder. Intussen beschermt Turkije wel degelijk de terroristen, levert wapens, stuurt Turkse militairen, beschiet regeringstroepen.

In dit verband publiceerden we: