Zo hoort u het eens van een (Armeense) Syriër

Afbeeldingsresultaat voor syria loveWie zich interesseert voor de toestand in Syrië zal de naam Kevork Amassian uit Aleppo niet onbekend zijn.  Hij schrijft zowel in eigen naam als via Syriana Analysis.

Jens De Rycke had met hem een vraaggesprek.  Zelfs de grootste twijfelaar aan pater Daniels wekelijkse verslagen zal moeten toegeven dat Kevork Amassian in grote lijnen hetzelfde verhaal vertelt.

Hij geeft volgende afsluitende boodschap mee:

“Wees kritischer bij het lezen van of kijken naar berichtgeving over of vanuit Syrië.  Niemand heeft nu nog het excuus van misleiding – men is slechts één muisklik verwijderd het internet, van alter-natieve bronnen om te weten te komen wat er gaande is in Syrië.  Bij twijfel neem geen positie in – van eender welke kant – noch voor of tegen de regering.  Blijf dan neutraal.  Maar wie echt wil weten wat er gebeurt in Syrië moet dubbelchecken.

 

Geloof niet alles wat in de MSM.gepubliceerd wordt, want deze zijn het eigendom van regeringen, van ondernemingen en zij hebben een politieke agenda in Syrië: een project tegen onze wil.  En tegen onze zelfbeschikking.  En tegen onze democratie.  Wij willen onze eigen democratie gestalte geven in Syrië en niet de westerse democratie want die past niet bij ons.  Wij zijn geen Europeanen.  Onze cultuur is anders.  Wij hebben andere waarden.  Wij willen onze eigen vorm van democratie creëren in Syrië, ons eigen politiek systeem, door de Syriërs en niet door een buitenlandse krachten.”

 

 

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Vredesgesprekken voeren op het wereldforum met deelnemers die met het zelfde woord het tegenovergestelde bedoelen is tijdverlies.

“Vrede” voor Syrië en zijn bondgenoten betekent een ondubbelzinnig erkennen van zijn soevereiniteit, territoriale integriteit en een radicaal uitroeien van alle terroristen en gewapende bendes zodat Syriërs onder elkaar kunnen groeien in verzoening, het land heropbouwen en de harmonieuze samenleving herstellen.

“Vrede” voor het westen betekent een herstel van de “pax americana” met zijn wereldoverheersing (door VS-Israël-Engeland-EU-NAVO-golfstaten) in een unipolaire wereld.

Dat betekent het koloniseren van het onafhankelijke Syrië, de wettige regering omverwerpen, het land ontwrichten en de bodemrijkdommen verdelen onder de wereldheersers. Dat waren de standpunten zeven jaar geleden, dat zijn de standpunten nu. Ondertussen is Rusland (met anderen) komen helpen om IS op te ruimen. Het kan zeggen: veni, vidi, vinci. “Ik hoop dat de Russische orthodoxe kerk dank zij haar gezag in de wereld in staat zal zijn, met de steun van de internationale gemeenschap, de heropbouw van Syrië te bevorderen door humanitaire bijstand aan de  burgers en door de heropbouw van de  verwoeste culturele en geestelijke centra” (Poetin tot de bisschoppen in vergadering te Moskou, vrijdag 24 november 2017).

P. Daniel

Met de Advent verlangen naar Kerstmis

De Adventstijd is een intense voorbereiding op het feest van Kerstmis, de eerste komst van Jezus met zijn geboorte te Bethlehem,  ongeveer twee millennia geleden. Het was een bijzonder schamel, armzalig gebeuren in een stal en scheen voor de toenmalige geo-politiek van geen enkel belang. In werkelijkheid waren de geboorte, dood en verrijzenis van Jezus de allerbelangrijkste gebeurtenissen voor de mensheid. Ze hebben niet alleen de geschiedenis maar ook de mensheid in twee verdeeld: voor en na/tegen Christus. We vieren intens zijn Komst tot zijn Wederkomst. En zo worden ook in ons klooster op verschillende plaatsen en zo creatief mogelijk kerststallen gemaakt: in de kerk, de refter, het kleine salon en bij ons in de nieuwbouw, de kapel, de refter…Het zijn maar hulpmiddelen om onze innerlijke verbondenheid met Jezus Christus te versterken. In de byzantijnse traditie is hiermee traditioneel nog een vasten verbonden die hierin bestaat dat men van middernacht tot na de middag niet eet. En zo is het middagmaal van 14.00 u voor de meesten de eerste maaltijd van de dag.

De orthodoxe pastoor van Deir Atieh organiseert komend weekend een kerstmarkt en biedt ons de mogelijkheid om kerstbeelden aan te bieden voor de kerststallen. Zijn feestzaal staat vol met allerlei kerstmateriaal. Het bracht extra maar aangenaam werk mee voor ons en we konden een mooi standje aanbieden met kerstbeelden, sierkaarsjes …

We beleefden een mengeling van sinterklaas- en kerstavond voor de kinderen en speciaal ook voor de gehandicapten van het dorp. Deze week logeerde immers een groep van acht toneelspelers bij ons in het grote appartement van de nieuwbouw omdat ze in de streek enkele keren een avond voor kinderen zullen verzorgen. Het zijn vier meisjes, en vier jongens en de leider is een gekende nabootser van Charlie Chaplin. Ze komen uit Dara, Deir Ezzor, Damascus…

Lees verder

In Frankrijk zijn Maria en Jozef de échte vluchtelingen

Afbeeldingsresultaat voor béziers crèche st marie josephIn Franse gemeentehuizen zijn kerststallen, zelfs kleintjes, verboden, want in strijd met de selectief toegepaste laïcité.  In Béziers hebben ze lak aan rechtbanken, liga van de onmisbare mensenrechten, en tutti quanti.

Het is een mirakel dat O.L.Vrouw nog in Lourdes mag prijken.  Zij krijgt rondom de klok bescherming tegen wat de paus de “godsdienst van de vrede” noemt.

Afbeeldingsresultaat voor lourdes islamique

Robert Ménard inaugure sa crèche dans la mairie de Béziers malgré un jugement du Conseil d’Etat

Men zegge het voort

Freddy’s opiniestukjes waren geliefd bij onze lezers.  Hij schreef zoals hij het zag, zonder goedpraten of huichelarij.  Nam geen blad voor de mond, of het je het er nu mee eens was of niet.  Telkens hij het woord “beroepspolitiekers” schreef, wist iedereen wat en wie hij bedoelde.  Verdere uitleg overbodig.

Freddy was al een hele tijd ziek.  Toen we hem laatst ontmoetten schrokken we van de achteruitgang.  Hij leek in niets meer op de steeds actieve, plannen makende, assertieve man.  Kanker verslindt je.  Onze redactie bleef in contact met zijn echtgenote; zelf wilde hij liever geen bezoek, tenzij van familie.    Hij liet vragen een mailtje te sturen, die zijn vrouw hem dan voorlas.

Zodra we vernemen waar en wanneer de uitvaart plaats vindt, zullen we dit mededelen.  Een laatste “men zegge het voort” en een oprecht gemeende “we zullen je missen”, Freddy!

Met alle middelen moet de AfD bestreden worden

Afbeeldingsresultaat voor aktionskit aufstehen gegen rassismusEen Bündnis, een verbond – zogezegd tegen racisme –  met 14 handtekeningen van volksvertegenwoordigers der zgn. democratische partijen om samen met  extreemlinkse geweldenaars  de AfD dwars te zitten.   O.a. heeft Eva Högl getekend, vice fractievoorzitster van de SPD.  Als ze hiermee geconfronteerd wordt lijdt ze plotseling aan Alzheimer.  De stoottroepen wordt een “Aktionskit“, een rugzakje aangeboden met daarin alles wat een mensenrechtenverdediger van pas kan komen om de AfD te boycotten.

Meer…

Beatrix von Storch aan het woord in de Bundestag:

 

Deense school beschermt tegen… preken

Afbeeldingsresultaat voor oude kerststalIn Graested, Denemarken, werd de kerst-viering op de lagere school afgeschaft om hen te beschermen tegen preken: “er zijn immers ook kinderen die niet protestants gelovig zijn”.

De directrice, Marianne Vederso Schmidt, verdedigde haar beslissing na protesten der ouders, onderwijsdeskundigen en politici met de stelling dat dit al lang nodig was vermits de onderwijswetgeving preken verbiedt “en het is aan de individuele gezinnen of ze privé een eredienst willen bijwonen”.
Ouders vinden dat er dubbele regels gehandhaafd worden: verleden jaar werd immers een “Syrische week” georganiseerd waarbij Deense niet-moslim kinderen – of ze nu wilden of niet – ondergedompeld werden in de cultuur uit de Prachtlanden, met zelfs lessen door immigranten.

School CANCELS Christmas service so non-Christians are protected from ‘preaching’

RT

Deze Duitse video van verleden jaar als illustratie van de “Wir schaffen uns ab” retoriek:

Enkele reacties bij het overlijden van Manu Ruys

Afbeeldingsresultaat voor manu ruysEnkele reacties bij het overlijden van Manu Ruys:

‘Als je met de Walen praat en handelt, is mijn ervaring negatief. Ik ben thuis in Antwerpen opgevoed in het Frans en heb geen probleem, zoals velen van mijn generatie, om te praten met de Walen.

Ik was beginnend parlementair journalist bij De Standaard en op mijn eerste dag in 1949 trok ik naar het parlement om kennis te maken met de collega’s.

Ik kom binnen en de journalisten van Le Soir, La Libre Belgique, La Dernière Heure staan samen en reageren, ah, le gamin du Standaard est là. “On ne vous serre pas la main parce que vous êtes un flamin-boche.”

Ik was een collaborateur van de Duitsers, een flamin-boche.

Deze mensen zijn geen landgenoten, de Walen en de Franstaligen zijn anders dan wij. Jaren later, ik ben gehuwd, op reis en stop bij de terugkeer in Wallonië om te lunchen. ’t Is koud en mistig, brrr. De ober komt naar ons en zegt, “il fait froid”, en gaat verder, “ça vient du nord comme toutes les mauvaises choses”.

Die Waalse mentaliteit blijft typisch, dat komt van Vlaanderen, dus is het slecht. Wat de dames Milquet en Onkelinx vertellen, wortelt in misprijzen. Ik heb Gaston Onkelinx, een Limburger, haar vader, zeer goed gekend. Zijn dochter is in ’t Frans opgevoed en heeft de typische mentaliteit van wij Walen contra de Vlamingen.

 

Met dergelijke mensen kan je geen land vormen, zij zijn geen landgenoten. Je kan er mee samen-werken, niet mee in hetzelfde land leven, op dat gebied ben ik een separatist. Ik ben in de allereerste plaats een Vlaamse staatsburger en van de Vlaamse gemeenschap is iets te maken. Lukt dat met de Walen, soit, oké. Lukt het niet, dan doen wij het zonder hen en dat begint langzaam door te dringen.

Vroeger was de opinie in Vlaanderen: wij hebben Brussel nodig, wij hebben Wallonië nodig. Vandaag zeggen meer en meer Vlamingen neen, wij kunnen het zelf, alleen.’ (Doorbraak)

Afbeeldingsresultaat voor manu ruysOmtrent het overlijden van Manu Ruys:

“Het is met een bezwaard gemoed dat we het zoveelste overlijden van een groot Vlaming moeten bespreken.

Op enkele blogs, zoals o.a. “Doorbraak.be”, waren al commentaren te vinden, die aanknoopten met het “tsjeven-verwijt” dat we zo vaak uit bepaalde hoek hebben gehoord.  Dit komt van personen die niet inzien dat er nooit zo veel “tsjevenstreken” in Vlaanderen zijn als heden.

Manu Ruys, geboren in Antwerpen op 25.2.1924 en verleden week overleden was een Vlaming van onschatbare waarde!! Van hetgeen we van hem weten, kunnen we hem zeker een Vlaams-nationalist noemen.  Hij vormde, samen met o.a. Karel de Witte (Gva) en Mark Platel (Belang v.Limburg), een journalistieke stem, die steeds het algemeen belang van Vlaanderen op het oog had.

Manu Ruys had een andere stijl dan de betreurde Mark Grammens, maar leefde voor Vlaanderen met heel zijn hart, heel zijn ziel en heel zijn verstand!  Het was een grote “geste” de voorzitter van het Vlaams Parlement Jan Peumans  de begrafenis van Mark Grammens te zien bijwonen.  Het getuigt eveneens van respect dat Geert Bourgeois de journalist en mens Manu Ruys eerde. 

Manu Ruys steunde heel beslist het initiatief van het “Nationalistisch Verbond”, dat 25 jaren heeft bestaan.

Geleid door Geert Wouters, Renaat Vanheusden, Geeraard Sleegers en Jaak Peeters heeft het met nooit gebroken moed de rangen terug willen sluiten tussen de verscheidene Vlaams-nationale fracties.  Het is algemeen ongekend hoe deze mensen jarenlang geheime pogingen hebben gedaan om  de tweespalt en verloochening van principes in de Beweging tegen te gaan.  Ook dan kon men steunen op Manu Ruys.

Bij al de gedachten omtrent hen, die met de PEN Vlaanderen verdedigden, moeten we toch oog hebben voor de Vlaamse kleine militanten.  Het zou de vooraanstaanden sieren dezen ook eens met veel bravoure te vermelden.  Ik denk aan de vele “kleine luiden”, die in de moeilijke jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw, het plak en colportage-werk voor de VVB, en de VU waarnamen.  Heel vaak waren het Oud-Oostfronters, leden uit de Vlaamsnationale Jeugdbewegingen en arbeiders- en middenstands-jongeren.    Met het oog op de A.S. drukte rond de verkiezingen zou het van beide Vlaams-bewegende partijen een signaal zijn, dat ze niet vergeten wie hen zover bracht.

Afbeeldingsresultaat voor manu ruys over de drempel van de angstOm de gedachtenis van Manu Ruys, en de tientallen andere pas overleden Vlaams-nationalisten te eren, dienen wij het werk af te maken waarvoor ze heel hun leven hebben gegeven.  Het belangrijkste is m.i. de Vlaamse identiteit concreet uitdragen en in het verzet gaan tegen de neo-liberale dictatuur die onze vrijheid van meningsuiting ver afgeschaft heeft.  Samen met de misdadigers van extreem-links  (Antifa, Groen e.d.) zorgen de neo-liberalen voor het herstel van een unitair Belgie, indien we niet tot het uiterste weerstand bieden.

Daarom is het werk van Manu Ruys en Mark Grammens niet tevergeefs geweest.  Maar ook het werk van de kleine Vlaams-radicaal die voor zijn inzet zelden waardering krijgt!  Gedenk hen allen!”

Jos Wouters,  veldwerker in de Vlaamse Beweging,  Boom.

...”Nostalgische holbewoners”

Humo biedt dit artikel aan: Manu Ruys is overleden. Herlees hier gratis ‘De nadagen van Manu Ruys’

 

“Grenzen kan men beschermen”

Afbeeldingsresultaat voor grenzschutz ungarnHongaarse wijsheid 

Péter Györkös, diplomaat, bij de Hongaarse ambassade in Berlijn, mag even zijn gedacht zeggen bij de Duitse Kathleen Cools, Maybrit Illner:

Vraag: “Ligt het er misschien aan dat jullie ervan uitgaan dat er toch niemand (… de vluchtelingen) naar Hongarije wil komen?”

Antwoord: “Als wij ons gedrag daarop afgestemd zouden hebben, dan hadden jullie nu vier miljoen vluchtelingen in het land!”

En: “‘Wir haben es geschafft’ te bewijzen dat het mogelijk is de landgrenzen te beschermen.”