Syrië: de puzzelstukjes vallen stilaan terug op hun plaats

Afbeeldingsresultaat voor syria puzzle

Er was eens een park in Beer Ajam, met smalle zandwegeltjes tussen bomen, struiken en bloemenperken, met zitbanken om even te verpozen. Rond het park een muur van zwarte opeengestapelde natuurstenen. In het midden van het park het standbeeld van Satanaya (ook Satana genoemd), een soort “oermoeder” der Tsjerkessen, een mythische figuur. Een slanke, rechtop staande vrouw op een sokkel met een rode, geborduurde mantel en een wit kleed. Op het hoofd een traditioneel Tjerkessisch kapje met een sluier eraan gehecht.

Syrien: Es war einmal ein Park in Beer Ajam

In de ene hand hield Satanaya een open geslagen boek; in de andere hand, hoog boven haar hoofd, een lampje om de bladzijden van het boek te verlichten. Satanaya geldt als wijs en verstandig, ze wordt als vrouw en als vruchtbaarheidsgodin vereerd. Haar verschijning eist verering en respect, wijst op het evenwicht dat mannen en vrouwen in de Tsjerkessische maatschappij én in mythes en sagen toegeschreven wordt. Tot op heden worden deze mythen door de ouders aan hun (klein-)kinderen overgeleverd. (…)

De dorpen Beer Ajam, Breika en Kahtanieh (Modariya in het Tsjerkessisch) bevinden zich op de Syrische Golanhoogte in de provincie Qunaitra. Opgericht door de Tsjerkessen, die sinds medio 19de eeuw vooral via Oost-Turkije naar de Golan Hoogte, in toenmalig Syrië-Palestina, trokken en zich daar vestigden.

De Golan Hoogte was toen dunbevolkt, begroeid met vooral steeneiken en esdoorns. De sterke sneeuwval in de winter, de overvloedige regen en warme zomers herinnerden de Tsjerkessen aan hun oude vaderland in de Kaukasus. Ze ontginden en beplantten het vruchtbare en waterrijke land tussen het Meer van Genesareth (Meer van Tiberias), Damascus en de berg Hermon, de “berg van de sjeik”. De naam van de berg verwijst naar de sneeuwkap, die aan het hoofd van een sjeik herinnert met een witte hoofddoek.

De Tsjerkessen brachten het tot een bescheiden welstand en werden na de onafhankelijkheid in 1946 Syrische burgers. Tot op vandaag dragen ze zorg voor hun taal en tradities, thuis in het gezin, in de familie en in verenigingen, waar de oude traditionele dansen aangeleerd worden. Ze leren meer over hun muziek, over hun cultuur en over hun mythes. Iedereen kent Satanaya en haar geschiedenis.

Voor hen is Beer Ajam, wat Mekka voor de meerderheid der moslims is. Een heilige plaats. Op vrije dagen een geliefd uitstapdoel om te picknicken in het groen. Tsjerkessen zijn ook moslims.
Het sappige groen is weg. De velden zijn kaal, de fruitplantages verdwenen, het Satanayabeeld in het park van Beer Ajam vernietigd, de parkmuur brokkelig, de bomen geveld, de struiken verbrand en verdord, de zitbanken waarschijnlijk als brandhout gebruikt.

In 2012 trokken de eerste terroristische groepen als een sprinkhanenplaag door de dorpen, bedreigden de bewoners, vielen hen aan en verdreven hen. Ze namen hun intrek in de huizen om gaven de Tsjerkessische dorpen een nieuwe bestemming: een steunpunt voor de aanvallen tegen het Syrische leger. Pas in de lente van 2018 slaagde het leger erin – samen met Rusland, Iran, Hezbollah – de terroristen uit het gebied te verdrijven. Honderden van hen werden door het Israëlische leger over de bezette Golanhoogte naar Jordanië geëvacueerd (… u herinnert zich de poco berichtgeving betreffende de zgn. “humanitaire actie, de redding der Witte Helmen); anderen pakten de vrijgeleide naar Idlib aan om daar verder te timmeren aan hun terreurpad. Nog anderen legden de wapens neer, gingen in op het verzoeningsaanbod van de Syrische regering en verhuisden naar daar waar ze thuis hoorden. Maar toen de eerste bewoners – de Tsjerkessen – naar Beer Ajam terugkeerden om poolshoogte te nemen hoe hun huizen, tuinen, bedrijven en landbouwgronden eraan toe waren, vonden ze in hun huizen nog steeds aanhangers en familieleden der gewapende terroristengroepen. Deze zijn afkomstig uit west-Ghouta, ze kwamen om de Tsjerkessische dorpelingen te bestrijden. Ze hebben daar in Ghouta hun eigen woningen. Ze moeten terugkeren naar hun huizen, hun eigen dorpen en steden. Maar zij willen niet. Ze voeren aan dat slechts de gewapende milities moesten afdruipen. En dat ze een lokale politie-eenheid zullen oprichten om de controle over te nemen, resp. te behouden.

De burgers van Beer Ajam protesteerden: “Onze politie wordt door deze mensen bedreigd, beschoten en verjaagd.” en stuurden een delegatie naar de goeverneur van Qunaitra en naar de dd. legeroverheid met het dringende verzoek de indringers uit hun dorpen te verdrijven.
In september was het dan eindelijk zo ver: de bewoners konden voor het eerst terugkeren in hun dorpen. Er werd een bus gehuurd – velen hadden hun auto moeten verkopen om te kunnen overleven – om de transportkosten zo laag mogelijk te houden.

Aan de grens van Beer Ajam stond een plakkaat waarop men kon lezen wie er zoal hier de laatste jaren de lakens uitgedeeld had: “Het Ver. Damascus Front, de Rahman-leeuwen”, een lokale Al-Nusra afdeling. Al het groen is verdwenen, een maanlandschap. In sociale media worden foto’s gedeeld “voor en na”. Parklandschappen zijn weg, banken werden opgestookt, huizen zwaar beschadigd of gewoon helemaal vernield. En – verrassing! – achtergelaten Israëlische producten, zoals tabletten, Israëlische dadels, tandpasta, scheerschuim, shampoo, cosmetica… alles “Made in Israel”. In een hoek een Israëlisch brandblusapparaat, op de grond auto-wisselstukken in dozen zonder oorsprongsetiket. De lege munitiekisten ook zonder belettering. Jarenlang hoorden ze geruchten dat de terroristen door Israël ondersteund werden, nu konden ze het met eigen ogen vaststellen.

Inderdaad, zelfs de Israëlische media berichtten over de omvangrijke humanitaire, financiële en militaire inzet van het Israëlische leger in de door de terroristen bezette Z-W-Syrische provincies Qunaitra en Deraa (Daraa). Israëlische NGO’s waren actief in educatieve en medische projecten. Israël financierde en bewapende minstens 12 terroristische groepen in het gebied.

Voor de mensen van Beer Ajam moet het leven verder gaan. Ze organiseren opruimdagen om samen de puinhopen en de “nalatenschappen” der terroristen op te kuisen. Jong en oud vegen de straten schoon, poetsen in de huizen, planten opnieuw de eerste boompjes. De terugkeer en het herstel is moeilijkheid. De rit van en naar Damascus-hun dorpen is duur en het wonen in de dorpen is nog steeds onmogelijk, want de stroom- en watervoorziening werkt nog niet. De beloofde herstellingswerken worden met mondjesmaat uitgevoerd. De huizen blijven leeg omdat hele families Syrië verlaten hebben. Anderen hebben niet de financiële middelen om muren, vensters en deuren te repareren. Overal werden elektrische leidingen en armaturen gestolen – een dure factuur voor wie zijn huis bewoonbaar wil maken.


China heeft recent een schenking van 300 transformatoren aangekondigd, waarvoor dank. Maar de nood is groot in Syrië en de heropbouw gaat voor de meesten niet snel genoeg. En dan zijn er ook nog de sancties, waarover in alle talen gezwegen wordt. “Humanitaire” sancties die alles behalve de menselijkheid uitdragen.

Auteur: onafhankelijke journaliste Karin Leukefeld, geaccrediteerd in Damascus. Vertaling Golfbrekers (…)

Trumps misleiding over Syrië

Abby Martin beschrijft in 13 minuten de misleiding, het bedrog, die Trump hanteert na de aankondiging van de terugtrekking der VSA troepen uit Syrië.

De VSA hebben zo’n 800 militaire basis verspreid over de wereld; zij verbaast zich dat de Democraten vuur spuwen omwille van zijn beslissing, die zgn. gevaarlijk zou zijn voor de nationale belangen (Pelosi). Trump, de Poetinvriend, die de allesoverheersende wapenindustrie zou willen kortwieken?

Helemaal niet, stelt Abby Martin, eerder het tegenovergestelde. De militairen, die hij uit Afghanistan wil terugtrekken, zijn deze die hij zelf aan het reeds aanwezige aantal toegevoegd heeft. Toen Obama afgelost werd door Trump, verbleven er ca. 300 VSA militairen in Syrië – vandaag – volgens officiële cijfers (in werkelijkheid eerder het dubbel) zo’n 2200.

Obama werd de drones-koning genoemd, maar onder Trump werd het aantal bombardementen over heel de wereld drastisch opgeschroefd met als gevolg talrijke burgerslachtoffers. In 2017 nam het aantal bombardementen in Syrië en Irak met 50% toe, het aantal burgerslachtoffers met 215%. 6000 burgers in één jaar. Zijn bevelvoerders kregen carte blanche “kunnen we dit, kunnen we dat? ze mogen zelf beslissen…”

Het VSA leger vecht geen oorlog tegen ISIS uit. Evenmin de eindeloze oorlog in Afghanistan tegen terrorisme. Of enige andere oorlog voor mensenrechten of democratie. De redenen, opgesomd tijdens persconferenties, zijn nooit de redenen genoemd achter gesloten deuren. In werkelijkheid gaan al deze oorlogen om de uitbreiding van de VSA macht.

Syrië was het doelwit sinds zijn onafhankelijkheid van het Britse en Franse kolonialisme in 1963. En samen met andere pan-Arabische overwinningen in de regio, zoals Libië, Irak, Egypte e.a., lagen ze allemaal op de kapblok voor het Amerikaanse kapitalisme.

Trump vaardigde 287 nieuwe sancties uit tegen Syrië. Waarmee hij bewijst dat hij de Syrische staat en de bevolking wil verlammen. Bommen werden besteld tussen de soep en de patatten. Vlijtig gesteund door Israël met nog meer bommen. Deze aanvallen zouden hoogstwaarschijnlijk nooit plaats gebonden hebben zonder de steun en/of goedkeuring van het Pentagon. Trump heeft immers niet de beëindiging van de VSA inzet in Syrië aangekondigd… slechts de terugtrekking van de troepen. Evenmin de beëindiging van de bombardementen, die dramatisch toenamen tijdens zijn eerste jaar presidentschap. Hoewel deze in 2018 afnamen – er was immers niets meer te bombarderen – hielden de luchtaanvallen niet op: de oorlog is niet voorbij. Alleen al tijdens de laatste twee weken van 2018 – zo maakte het Pentagon bekend – tekende de VSA voor 1001 interventies en bijna 500 luchtaanvallen in Syrië. Zijn “geallieerden” telden hun slachtoffers. Ze mogen hun wapens en raketafweersystemen kopen in de VSA. Niet te vergeten: er zijn nu al ca. 5500 buitenlandse huursoldaten – betaald door de VSA – in Syrië. Trump heeft hen niet genoemd bij de terugtrekkingsplannen. Ook de tijdlijn van de terugtrekking verandert van dag tot dag. Van “snel” binnen de 30 dagen, naar – vier dagen later – “een langzame terugtrekking”, met de geruststellende boodschap dat de VSA troepen gereed blijven om “in een oogwenk” terug ingezet te worden.

Bolton werd op een geruststellende bedevaart naar Israël gestuurd om Netanyahu te bevestigen dat de VSA toch wel – na de zgz. terugtrekking – troepen in Syrië zouden laten blijven – voor onbepaalde tijd, zoals dat heet. En VSA militaire aanwezigheid in Jordanië, Irak en Turkije uitbreiden om tegen Iran te strijden.

“Ik heb nooit “snel of traag” gezegd. Obama heeft aan zijn plicht verzaakt na het overschrijden van de “rode lijn”. Ik niet. Ik heb 59 raketten laten afschieten. Als je een bedreiging uit, moet je die ook uitvoeren.”

Trump gaf toe: in de Syrische woestijnen valt er niets – big business – op te rapen: “We willen Syrië niet, we hebben het hier niet over grote weelde, we hebben het hier over zand en de dood.”

Trump en zijn omgeving zijn slechts geïnteresseerd in welke bronnen zij kunnen aanboren, in welke markten zij kunnen openen en plunderen na een VSA invasie. “Zoveel landen profiteren van ons… Als we dit onder controle krijgen, moeten de belastingen niet verhoogd worden.” Hoe? “Door naar Irak te trekken en te zeggen: jullie zitten op een waarde van 15 biljoen dollar olie. Heel slimme mensen hebben me verteld dat de olie de ware reden is van onze komst.” En dat is een taal die hij begrijpt. “Voor de duizenden – duizenden – VSA slachtoffers moet er iets tegenover staan. Waarom zouden wij die olie niet grijpen? Wij zouden de zeggenschap over de olie moeten hebben.”

Trump heeft het niet over de terugtrekking van militairen uit Irak. De VSA militaire bases in Syrië bevinden zich op slechts enkele mijlen van de Iraakse, Jordaanse, Turkse grenzen, waar de VSA nu al bases en een groot aantal militairen gestationeerd hebben. Hij herpositioneert de VSA troepen. Syrië is omringd door vijandige VSA schoothonden – de meeste met VSA steunpunten en militairen – het is derhalve gemakkelijk VSA troepen terug te trekken en de agressie onverminderd te laten voortduren. De terugtrekking uit Syrië kreeg ‘s werelds aandacht – de aankondiging van de oneindige bezetting van Irak “om de Amerikaanse belangen te beschermen” bleef onder de radar. Trump was zogezegd tegen de Irak-oorlog. In werkelijkheid wilde hij een oorlog, maar dan wel op de “juiste manier”. Voorstander van een invasie? “…Euh… eigenlijk wel ja… het had de eerste keer op de juiste manier moeten gebeuren.”

In 2008 klonk de oorverdovende boodschap van de man-in-de straat: “End the war now!” Dé reden dat Obama verkozen werd. Hij verminderde het aantal militairen in Irak van 180.000 naar ca. 5000, om het terug te laten stijgen na het ISIS-fenomeen in 2016. Trump drukte op de gaspedaal: tijdens zijn eerste jaar bijna een verdubbeling van VSA militairen in Irak. Niet echt raadgevers, eerder met een dodende opdracht. En werden ook zelf gedood. Die aantallen halen het nieuws niet. Trump heeft een nieuwe Irak-oorlog quasi gecementeerd; een lont in een hoogexplosief kruitvat. Onder de bommenregen vallen vooral burgerslachtoffers met de zgn. Mosoel-slachtpartij – ca. 500 slachtoffers – als hoogtepunt. Het Pentagon verklaarde laconiek: “Niemand zal ooit weten hoeveel burgers de dood vonden door de VSA bij hun strijd tegen ISIS.”

Minder VSA militairen hier = méér VSA militairen elders. Abby besluit dat Trump geen schouderklopje verdient omdat hij VSA militairen uit Syrië zal terugtrekken. Ze noemt hem een “oorlogsmisdadiger” en stelt dat een beëindiging van deze oorlogen niet moet verwacht worden vanuit de politieke cenakels maar wel door een gedragen boodschap van dezelfde man-in-de-straat die ten tijde van de Vietnamoorlog een “Stop the war now” boodschap uitdroeg tot het Witte Huis en het Pentagon het begrepen hadden.

Vertaling van onderstaande videoboodschap.

Vermijd “gezin”

Afbeeldingsresultaat voor man met krokodil free image
Vakantiekiekje met “gezin”

Google personeel kregen van hogerhand bevel het woord “family” – gezin – niet meer te gebruiken nadat stafmedewerkers zich beklaagd hadden dat het woord ” zowel beledigend als homofoob is en de uitsluiting van ongetrouwde mensen zonder kinderen, dieren en van hen met meerdere trans-vrouwelijke* partners bevordert”.

Na de reclamevoorstelling van een bepaald artikel voor kinderen waarbij een op zijn/haar tenen getrapte personeelslid uit de vergadering stormde, waren niet minder dan ca. 100 mensen het ermee eens dat het gebruik van het woord “family” echt niet door de poco beugel kon. Immers, verschillende personeelsleden beschouwen dieren, echtgenoten, vrienden, ouders en “trans-vrouwelijke” partners als hun gezin. Bovendien hebben niet alle kinderen een gezin. Ergo het woord is té zwaar beladen om zomaar lukraak in de reclamewereld gebruikt te worden.

Het gebruik van het woord “family” als synoniem van “met kinderen” wordt sinds lang geassocieerd met diep-homofobe organisaties. Niet dat het woord “gezin” niet meer mag gebruikt worden als we verwijzen naar “gezinnen”, maar we moeten er meteen bij vermelden dat “gezin” niet meteen kinderen insluit. (…)

*Wie kan ons meer vertellen over de voor ons onbekende “trans-vrouwelijke” exemplaren?

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Vrijdag 18 januari 2019
Vanuit het VS staatssecretariaat voor ‘nationale veiligheid’ klonk een tijdje geleden op bombastische wijze een waarschuwing aan de Syrische president om niet opnieuw chemische aanvallen te plegen. Zover zijn we nu. Geheime diensten van de westerse mogendheden hebben met terroristen en vooral met de Witte [Sc]Helmen al jaren chemische aanvallen gepleegd op onschuldige burgers en nu gaan ze een dramatische waarschuwing sturen naar de Syrische president, die nooit chemische wapens gebruikte en alles heeft laten opruimen.

Een niet gedrogeerde westerling weet hierbij al dat ze weer iets van plan zijn. En inderdaad, dinsdag meldt Interfax news agency, vanuit Russische bron dat terroristen, geholpen door buitenlandse geheime diensten, bezig zijn met het voorbereiden van chemische aanvallen in Lattakia, Idlib, Aleppo en Hama tegelijk. We hopen dat de Russen en de Syriërs de ontwikkelingen op de voet kunnen blijven volgen en openbaar maken om deze waanzin te stoppen.

Als het van Donald Trump afhangt zal het Amerikaans imperialisme eindigen. Het grootste gevaar komt echter van hen die hem het meest steunen: de evangelische christenen. Zij verloochenen alle menselijke, Bijbelse, evangelische en christelijke waarden om het satanische vernietigingswerk van de zionisten onvoorwaardelijk te steunen. In hun blindheid menen ze aan de kant van ‘het ware Israël’ te staan.

Er zijn verder nieuwe (eigenlijk oude) kapers op de kust. In Frankrijk heeft altijd een koloniaal streven geleefd over alle partijen heen, vanuit een algemeen aanvaarde overtuiging dat zij elders de beschaving moeten brengen. Jean-Yves Le Drian, Franse minister van buitenlandse zaken, zegt nu 1 miljard € te zullen geven voor de heropbouw van Irak maar hij wil wel in Irak permanente militaire bases om in Syrië te kunnen ingrijpen! E. Macron wil tegen Syrië oorlog blijven voeren, ook zonder de VS. Als antwoord op de grote onrust in eigen land kan hij dan naar buiten het beeld ophangen van de grote wereldverbeteraar, terwijl hij zijn eigen land tot een politiestaat omvormt.

De Turken blijven de Ottomaanse droom koesteren om hun rijk uit te breiden met NO Griekenland, N Cyprus, NW Syrië en een stuk van Irak. Erdogan wil al vast aan de Turkse grens met Syrië een “veilige zone”, door hem gecontroleerd, van 32 km breed en 460 km lang. S. Lavrov heeft vanwege Rusland geantwoord dat dit Syrisch grondgebied is en volledig onder controle van Syrië moet komen. Theresa May had vanaf het begin aan Trump al voorgesteld om het Angelsaksisch leiderschap over de rest van de wereld te herstellen maar dat is niet aan D. Trump besteed. Met een Brexit de hulp van de EU vragen zal moeilijk zijn, hoewel je nooit weet hoe het uitdraait. Nu probeert ze het Brits imperium te herstellen met de hulp van China.

De barbaarse overheersing door het “christelijke westen” over de rest van de wereld begon al met Christoffel Columbus en Vasco da Gama in de 15e eeuw. Het is een geschiedenis van gruwelijke onderwerping en uitbuiting door martelingen, ontvoeringen, slavernij, en moorden. Na de Spanjaarden en de Portugezen deden de Hollanders, de Engelsen en de Fransen hetzelfde. Nu heet dit globalisatie, mondialisatie en nieuwe wereldorde. We begrijpen dat Chinezen zeggen: “Jullie ‘christelijke’ wereldbeschaving is mislukt”. Als dit zo is, komt dit echter niet doordat die beschaving “christelijk” is maar door het feit dat ze alles behalve christelijk is. G.K. Chesterton zei het heel humoristisch al. Tegen het christelijk geloof kan geen enkele zinnige opmerking gemaakt worden, tenzij… dat we er nog niet aan begonnen zijn!

Je krijgt berichten uit het leven van onze gemeenschap met foto’s*, een vurig pleidooi tegen het laatste bolwerk: een anti-katholiek syndroom en een overvloed aan info en video’s, nu “golfbrekers” weer terug is.
P. Daniel

*Nvdr: het spijt ons: de foto’s kunnen wij niet plaatsen wegens technische moeilijkheden, maar wij kunnen u wel deze video’s aanbieden over het leven in en rond Mar Yakub in de winter 2012 en van pater Daniëls 80ste verjaardag deze zomer.

Vrijdag 18 januari 2019

Uit het leven van de  gemeenschap Mar Yakub

Zegening van het terrein

Op zondag wilde onze bisschop Mgr Jean Arbach bij ons zijn. Tijdens  de eucharistie verkoos hij in de eerste ‘stal’ te zitten, naast de kribbe, terwijl abouna Georges voorging in de byzantijnse  liturgie en ik assisteerde. Al celebreert de bisschop zelf niet, er zijn verschillende  gelegenheden gedurende de dienst waarbij de priesters naar hem toe komen om de zegen te  vragen. Hij hield wel de homilie en sprak over het Licht dat met Jezus in de  wereld gekomen is en ons uitnodigt daaraan deel te nemen. Na de mis was er een ontmoeting met Arabische koffie,  Syrische zoetigheden en uitwisseling van de Kerst- en Nieuwjaarswensen. Tevens werd het plan besproken om hier op 29 september 2019 een dag te organiseren, waarop ‘n 500 jongeren verwacht worden. De bisschop moest weer voor het middagmaal vertrekken. In de namiddag was de zegening van het terrein voorzien. Als priester in liturgisch gewaad beklom ik de ezel, die door Firaaz geleid werd. In het begin scheen de zon nog maar al vlug werd het koud. Bij het huis van het moslimgezin van abou Chalil, aan de andere kant van het terrein, hielden we pauze, we zegenden het huis, waarin bij de inkom al meteen een grote icoon van Maria hangt. We kregen dadels,  dronken iets warms en vertrokken om langs de schaapskooi terug te keren. Op deze rotsige en heuvelachtige woestijngrond wist de ezel telkens de veiligste weg te kiezen.  Ziehier*, ergens op het terrein het uitvoerend comité. Let op, die met vier poten, dát is de ezel: *Nvdr: de foto’s kunnen wij niet plaatsen.

De grote stilte

Ondanks vele en lange stroom- en internetonderbrekingen zijn we er toch in geslaagd zondagavond het laatste deel te bekijken van de bijna 3 uur durende  film  “De grote  stilte” (Philip Gröning, 2005) over de kartuizers van de  Grande Chartreuse nabij Grenoble. Het is merkwaardig dat deze film, waar geen actie in zit en waarin nagenoeg niets te horen is ook kinderen zo sterk kan aanspreken. Alleen op het einde is er een blinde monnik die enkele eenvoudige maar indrukwekkende woorden spreekt. (Nvdr: hieronder een korte inleiding. De volledige film kan u hier bekijken.)

In 1084 koos de heilige Bruno dit ruwe massief omdat het niet door mensen kan gemanipuleerd worden. Deze natuur is te nemen zoals ze is. Bij het begin van de stichting van de orde was er al een grote lawine waardoor 7 monniken werden bedolven en stierven. De drie anderen bouwden het klooster verder op, waar de huidige gebouwen nu staan.

De filmmakers moesten jaren wachten om te mogen beginnen en toen was de gemoedelijke Nederlander, dom Marcellijn Theeuwes overste. Hij was tevens generale overste  van alle 24 kartuizerkloosters in de wereld. De monniken leven in stilte en eenzaamheid. Zij vormen wellicht de enige orde die nooit een  hervorming gekend heeft omdat ze die niet nodig had. In stilte en eenzaamheid vinden de monniken vooreerst zichzelf, vervolgens God en dan de gemeenschap en de hele wereld. We weten van sommige mensen die felle kritiek hebben op iedereen en alles om hen heen, dat zij in feite zichzelf verwerpen en hun duistere kanten niet kunnen aanvaarden. Het ware beter niet weg te lopen van zichzelf om uiteindelijk te ontdekken dat er ook iets ongemeen moois is in ons, dat we Gods beeld in ons dragen, dat Hij ons immens liefheeft en dat we een unieke zending hebben. Wie eenmaal in de stilte en de eenzaamheid is ingetreden, is gelukkig, aanvaardt zichzelf met mildheid, geniet elke dag van de eenvoud van het leven met God, verdraagt blijmoedig de dagelijkse lasten en is blij met dit leven in eenzaamheid. Al brengen de monniken ongeveer 18 van de 24 uur per dag in hun kluis alleen door, ze zijn innig met elkaar verbonden en ze brengen ook de noden van de hele Kerk en de wereld bij God. Het concrete kartuizerleven is niet voor iedereen. Gelukkig echter degene die begrijpt dat de geestelijke waarden die zij zo radicaal trachten te  beleven, de onmisbare fundamenten zijn voor ieder mens  om gelukkig te zijn. Ik denk  aan een uitspraak van een terecht beroemde streekgenoot, Augustijner kanunnik, volgeling van de Moderne Devotie, gestorven in 1471: “In uw cel zult ge vinden, hetgeen gij daarbuiten dikwijls verliezen zult” (Thomas a Kempis, De Navolging van Christus, Eerste boek, Twintigste hoofdstuk) (Nvdr: een korte video over het leven van Thomas a Kempis – er zijn verschillende langere filmen op YT te vinden over zijn leven en betekenis)

Lees verder

Ook Nederland lijdt onder nullenzenders

De officiële, door de bevolking betaalde, zenders zijn zowel in Duitsland, G.B., Frankrijk, Oostenrijk, Zweden… en het land b in hetzelfde bedje ziek. Zij zenden slechts hun mantra uit. Pölitiek-correct, gestuurd, gemanipuleerd, verzwegen of gewoon bijeen gelogen, verpakt in het journaal, in duidings-, in zgn. amusements- of wetenschappelijke programma’s, in debatten en zelfs in documentaires.

Heeft u een voorkeur?

Vraagt dienstenchequesbedrijf Sodexo zich af. Of beter gezegd: u mag geen voorkeur hebben.

Met de steun van het Vlaams Gewest
Meer info: http://www.dienstencheques-vlaanderen.be/discriminatie/

We hebben het in het verleden aan aangekaart. Wie beroep doet op hulp in het huishouden, poets- of strijkdiensten… kan zich wenden tot één van de talrijke dienstverlenende bedrijfjes die deze onmisbare hulpkrachten betaalt met de zgn. dienstencheques,, die u gedeeltelijk kunt aftrekken van uw belastbare personenbelasting.

Kan. Wat niet kan is een voorkeur naar de hulpverlenende persoon uiten. Zo mag u niet bepalen of u een bio-dorpbewoonster-met-schort verkiest boven een potige baardman of een charmante hoofddoekdraagster. Evenmin is noch de kleur van de huid, het aantal wratten, de lichaamsgeur, verdachte geluiden,de taal, exotische gewoontes, bidpauzes … maatgevend voor uw keuze.

Wat u wel mag is – nadat u eender wie uit b.g. werkwilligenarsenaal een kans hebt gegeven – een bezwaar indienen omdat de persoon in kwestie niet voldoet aan het uit te voeren werk. Zonder vooringenomenheid. Of andere fobieën. En u zal moeten bewijzen dat uw ontevredenheid niet haar oorsprong vindt in uw belachelijke achterlijkheid. En ermee akkoord gaan dat iedereen een tweede kans verdient.

Een keuze maken staat volgens de dienstenchequeswebstek – met de steun van Vlaanderen – gelijk met het maken van onderscheid, m.a.w. discriminatie.

Dus klinkt het uni sono: Discriminatie, daar zeg ik neen tegen. … Tenzij het om VBers gaat.

Maaßen, geslachtofferd voor een hoger doel

Afbeeldingsresultaat voor die merkel diktatur

Het komt als geen verrassing. Alleszins niet voor onze redactie. We hebben al behoorlijk wat meegemaakt. Ook het toenmalige Vlaams Blok moest hangen. Eens een partij een gevaar vormt voor de gevestigde onwaarden, wordt er een mouw aangepast. Het VB werd uiteindelijk veroordeeld. U kent de geschiedenis.

Nu blijkt dat Maaßen, de voormalige Duitse staatsveiligheidsbaas, moest “verwijderd” worden opdat de AfD “eindelijk” in het oog gehouden, resp. verboden, zou kunnen worden.
Ralf Stegner van de SPD bevestigt dat wat kritische media sinds weken berichten.


Neem kennis van dit twitterbericht. “De rechtspopulisten van de AfD komen eindelijk in het vizier van de staatsveiligheid. Daarom moest de onzalige heer Maaßen vertrekken, opdat dat zou kunnen gebeuren wat al lang dringend nodig was.”

Ralf Stegner

Ralf Stegner‏Geverifieerd account @Ralf_Stegner

Die Rechtspopulisten von der AFD kommen endlich in den Fokus des Verfassungsschutzes. Dazu musste der unselige Herr Maaßen gehen, damit das passieren kann, was längst überfällig war. 21:57 – 15 jan. 2019

Merkelland dankt dhr Stegner voor de onverwachte eerlijkheid. Misschien kan de AfD hem een bijverdienste als campagnemedewerker aanbieden?