C Star stopt ermee

Afbeeldingsresultaat voor defend europeDe missie van de C Star zit erop.  Naar verluidt omdat de missie geslaagd is.  We hebben er gemengde gevoelens bij.  Zolang de EU en linkse NGO’s als rederij der verzamelde veerdiensten fungeren, is de verdediging van EUropa een dode letter.  Zolang de EU niet duidelijk maakt dat er bij ons niets te halen valt, dat tafelschuimers hier geen onderdak, voeding, bijstand, medische verzorging, geld krijgen, dat het illegaal betreden van ons grondgebied een misdrijf is… zullen ze blijven komen.  Ook al patrouilleren er tien of meer C Stars in de Middellandse Zee.

Onze redactie begrijpt perfect dat de ‘missie’ niet kon blijven duren.  Het geld is waarschijnlijk op.  En de vrijwilligers kunnen zich ook maar beperkt inzetten.  Bovendien werd het schip en de bemanning overal geboycot.  Malta weigerde hen de toegang tot de haven van La Valetta, vaardigde een verbod op de uitreiking van voedsel en water uit.  In Tunesië werd door de gedeelde vredesprijswinnaar, de vakbondorganisatie, een actie georganiseerd zodat de C Star niet in Zarzis kon bunkeren en proviand opslaan.  Arrestaties, manipulatie van de bemanning..enz. enz. . Je zou voor minder opgeven.  Maar dat deden ze niet.  Tot nu.  Want er schijnt licht aan het einde van de tunnel.  Italië laat zich niet langer ringeloren en stilaan geraakt bekend hoe de NGO’s een perfide rol als geallieerde mensensmokkelaars speelden.

En het kleine Zwitserland doet wat de EU te lang verzuimd heeft: het investeert 1 miljoen CHF in de Libische kustwacht – ook al worden hen inbreuken op de mensenrechten verweten. Sinds enkele weken zetten er merkbaar minder ‘vluchtelingen’ voet aan wal in Italië. Geen toeval. De Libische kustwacht heeft haar inzet in de Mid. Zee verhoogd. Onder luid protest van de mensenrechtenmaffia verdrijven bewapende soldaten de ‘reddingsschepen’ van de NGO’s en begeleiden ‘vluchtelingen’ terug naar Libische opvangkampen.

Op de achtergrond: Zwitserland. Het miljoen wordt besteed aan opleiding en materiaal voor de Libische kustwacht, met zwemvesten, zaklampen en EHBO-sets. Het project loopt voor 1.5 jaar. Daarna zien ze wel weer verder. Voor de EU mag het wat minder. Aarzelend kwam de EU met 46 miljoen euro over de brug.

Uiteraard heeft de NGO-maffia en het poco journaille geprotesteerd.

Ook elders heeft Zwitserland hulp verstrekt. Tunesië kreeg 40 vingerafdruk-leesapparaten met een waarde van 245.000 CHF aangeboden en Zwitserse experten gingen er herhaaldelijk heen om de Tunesische grensbewakers op te leiden.

De Zwitserse vluchtelingenhelpers zijn in alle staten. Mensensmokkelaars verlangen steeds hogere prijzen. Met als resultaat dat er minder mensen zich een ticket naar EUropa kunnen permitteren.
En dan komt de aap uit de mouw. Dé oplossing hoe Zwitserland en de EU verder kunnen genieten van de onmisbare werkkrachten zonder hun levens in gevaar te brengen en mensensmokkelaars buiten spel te zetten… door méér humanitaire visa met een vliegticket naar EUropa te verlenen.
De Zwitserse linkse wereldverbeteraars (sossen en groenen) willen over consulair asiel spreken. De ‘vluchteling’ kan dan gewoon zijn opwachting maken in het consulaat/de ambassade van een verkozen land, een aanvraagformuliertje invullen en wachten tot het volgend vliegtuig start. Een denkpiste die liefst samen met de EU dient gecoördineerd te worden, want anders zouden de Zwitserse consulaten/ambassades het te druk krijgen.
Air Berlin is te vroeg failliet gegaan…

Meer bij: Sperrzone Mittelmeer – Schweiz rüstet libysche Küstenwache auf

De persconferentie is op YT in verschillende talen te bekijken:

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Het Syrische leger en hun bondgenoten blijven de ene overwinning behalen na de andere op de terroristen. Weer zijn ‘n 600.000 Syriërs teruggekeerd en in al-Kalassek, een van de oudste industriezones van Aleppo worden 400 bedrijven heropgestart.

De VS zijn nog steeds niet in staat de “gematigde rebellen” van de “terroristen” te scheiden omdat ze met de enen de anderen willen blijven steunen tot het einde.

Tussendoor hebben de  VS in 4 jaar tijd aan Europa 10 miljard gegeven om zich beter te kunnen verdedigen tegen de zogenaamde “Russische agressie”. Het doel is duidelijk: Europa tot een oorlog tegen Rusland brengen in dienst van het Amerikaanse eigenbelang. Dus 10 miljard om Europa nog onveiliger te maken.

Goed nieuws uit Turkije. Turkije wil de Nationale Syrische Coalitie niet meer steunen. Deze terroristen van Saoedi-Arabië in schitterende villa’s worden door de “internationale gemeenschap” erkend als “de enige en wettige vertegenwoordiging van het Syrische volk”(!?).

En de maskers van het spel met chemische wapens is ook al gevallen. We weten nu waar we de echte schuldigen moeten zoeken: in  Washington, London en Tel Aviv.  De rechtvaardige eis van Syrië aan de VN Veiligheidsraad wordt steeds sterker: de internationale coalitie o.l.v. de VS moet onmiddellijk ontbonden worden omdat ze in Syrië opereert buiten het UNO kader en zonder toestemming van de wettige regering. Bovendien blijft deze coalitie door haar bombardementen op  burgers misdaden tegen de menselijk-heid begaan. In de buurt van de  O.L.Vrouw kerk van al-Thukana (Raqqa), die ze geheel verwoest hebben, waren helemaal geen IS strijders. Een volgende stap van Syrië kan zijn schadevergoeding vragen aan allen die het land hebben uitgemoord en verwoest.

Ondertussen zijn zowel de zusters als de fraters hier dag en nacht bezig met de hulpverlening. Deze nacht keerden twee zusters terug van hun humanitaire missie.

P. Daniel

Vrijdag 18 augustus 2017

Het “Ontslapen” of de “Tenhemelopneming” van Maria

Ook in het oosten is dit een groot feest. Ziehier een heel oude patristieke overlevering. Drie dagen voor de dood van Maria zou een engel haar hebben aangekondigd dat haar aardse leven eindigt. Maria haastte zich naar de Olijfberg om te bidden en God te danken. Zij bereidde haar vertrek voor. De apostelen, die over de hele wereld verspreid waren, kwamen naar haar toe. Maria troostte hen, bad voor de vrede in de wereld, zegende de apostelen en gaf haar geest in de handen van haar Zoon. De apostelen begroeven haar in Getsemane. Drie dagen later, terwijl de apostelen de eucharistie vierden, verscheen Maria aan hen waardoor zij wisten dat Maria met ziel en lichaam in de hemel was. De oorsprong van dit feest zou kunnen liggen in de wijding van een heiligdom tussen Jeruzalem en Bethlehem, waar Maria zou gerust hebben vooraleer ze in Bethlehem haar Kind ter wereld bracht. Eind 6e eeuw werd dit feest in heel het byzantijnse rijk verspreid. Midden 7e eeuw werd het in Rome ingevoerd door paus Theodorus I, die in Jeruzalem geboren was.

Al is het dogma van de Tenhemelopneming van Maria pas in 1950 door paus Pius XII afgekondigd, het geloof in de ongeëvenaarde heiligheid van Maria was vanaf het begin diep geworteld in de christenen. Maria heeft in alles Jezus’ leven intens gedeeld: zij heeft Hem 9 maanden gedragen en ter wereld gebracht, Hem verzorgd in Egypte en te Nazareth en Hem gevolgd in zijn onderricht, zijn lijden, sterven en zijn verheerlijking. In het Oude Verbond werd het “Heilige der Heilige” met de allergrootste verering omgeven omwille van de ‘aanwezigheid van God’.  Is dit niet een flauwe voorafbeelding van Maria die in haar schoot geen symbool maar “de volheid van de godheid” zelf in volle werkelijkheid heeft gedragen? Christenen begrepen dat zij niet anders dan ook op bijzondere wijze kon delen in het ‘met lichaam en ziel’ opgenomen worden in de heerlijkheid van haar Zoon.

Een gemiste viering

De orthodoxe kerk van Deir Atieh met zijn sympathieke (gehuwde) pastoor Paisios is toegewijd aan “het inslapen” van Maria. Daarom nodigde de pastoor ons uit voor de plechtige vespers en eucharistie van de vooravond. Ook de katholieke pastoor van Qâra abouna Georges zou met een aantal gelovigen komen. Iedereen blij. We hebben als katholieken hier een goede relatie met de orthodoxen. We respecteren wederzijds het verbod van intercommunie om geen onbezonnen stappen te zetten die de uiteindelijke eenheid meer schaden dan bevorderen. Het is in elk geval altijd een blij weerzien van elkaar.

Toen de  taxichauffeur ons met zijn rammelend minibusje al in Qâra had gebracht, realiseerden we ons dat de paspoorten van de fraters nog in Damascus zijn voor de verlenging van onze verblijfsvergunning. Welnu, tussen Qâra en Deir Attieh zijn een aantal controleposten van het leger waarvoor onze paspoorten nodig zijn. Dus keerden we maar terug naar huis. Als geschenk voor abouna Paisios hadden we een hoeveelheid van onze beste peren voorzien, die juist nu geoogst worden en het is een overvloedige oogst. We hebben ze  maar als troostprijs gegeven aan de chauffeur van het rammelend minibusje. Zelf hebben we dan de plechtige vespers van het feest gezongen.

Op de avond van het feest zelf hebben de zusters (die hun paspoorten wel hadden) onze misser enigszins goed gemaakt door deel te nemen aan het groot concert met koor en orkest in het amfitheater van het cultureel centrum van Deir Atieh, verzorgd door de orthodoxe kerk van Damascus. Het amfitheater zat praktisch vol. Het concert was een mengeling van religieuze, patriottische en Arabische muziek. Af en toe applaudisseerden de aanwezigen enthousiast op het ritme van de muziek. Traditioneel werd bij het begin een minuut stilte gehouden voor de “martelaren”  van deze oorlog, waarbij ook de nationale hymne weerklonk. Ja, de vele eenvoudige soldaten en anderen die hun leven gegeven hebben voor hun volk worden echt geëerd. Aan het einde werd een lied speciaal opgedragen aan de Syrische kinderen die nog niets anders dan oorlog gekend hebben. Ja, het Syrische volk lijdt, maar wel met fierheid en een zekere trots omdat zijn zware offers vruchten dragen. Het volk heeft de vernietigende plannen van een “internationale gemeenschap” kunnen trotseren, is één gebleven, heeft zijn  waarden behouden en is volop bezig aan de  religieuze, culturele, familiale en economische heropbouw van zijn land.

Het spel van de “rode lijn” ontmaskerd

Lees verder

Barcelona

Afbeeldingsresultaat voor barcelona felipe rajyUnitair Spanje stond op de eerste rij in Barcelona.  Koning en federaal premier. Herkenbaar.  De aanslag kwam hen goed uit.  Spaans-unitair verdriet, Spaans-unitaire verontwaardiging, massale verklaring “Ik heb geen schrik.”  Niet van moslim terroristen, wel van Catalaanse onafhankelijkheidsstrijders.  Een schitterende gelegenheid om in de media de merknaam “Spanje” telkens weer te laten vallen.  Vergeet “Independencia de Cataluña”. 

Spanje dwarsboomde Catalaanse politiediensten
Terreuraanslag misbruikt voor politiek machtsspel?
De wereld zit met het vergrootglas te kijken naar de politiediensten in Spanje. De voorbije dagen werd in de internationale – ook Vlaamse – media het nieuws gedeeld dat de Catalaanse politie al twee maand geleden gewaarschuwd werd door de CIA dat er een aanslag op komst was op de Rambles van Barcelona.  Lees verder…

“Het blokkeren van de autonome politiediensten in internationale politieplatformen is een instrument in de machtspolitiek van Rajoys regering.”

 

Madrid wil geen referendum in Catalonië
Diplomatieke oorlog breidt zich uit naar België
Het is Madrid menens: het referendum voor een Catalaanse republiek. En daarvoor zijn alle middelen goed, ook diplomatieke.
Op 14 juni kregen de Belgische Kamerleden van de Commissie Buitenlandse Zaken een ‘informele’ mail toegestuurd van hun voorzitter Dirk Van der Maelen (sp.a). Op vraag van de Spaanse ambassadeur in Brussel, Cecilia Yuste Rojas, stuurde zijn secretariaat ‘non papers’ om de federale parlementsleden te wijzen op de verschillen tussen het autonome statuut van regio’s in Spanje en België. ‘Non papers’ zijn niet-officiële documenten, ‘ter informatie voor de parlementsleden’, staat er in de Spaanse mail. Hare excellentie, zoals ze in de correspondentie wordt geduid, had op 1 juni een ontmoeting met Dirk Van der Maelen en had hem verzocht deze documenten aan zijn commissieleden te bezorgen. Die ontmoeting zou er gekomen zijn nadat N-VA-Kamerlid Peter Luyckx in maart aan premier Michel een vraag had gesteld over de houding van België mochten Catalonië of Schotland zich onafhankelijk verklaren. Lees verder…

“Ook racisten kunnen een goed boek schrijven.”

Afbeeldingsresultaat voor racism for dummiesJoost Niemoller is een racist, maar heeft een goed boek geschreven over Jan Maat. Dit schreef emeritus hoogleraar politicologie Meindert Fennema in april 2017 in het Parool.
Café Weltschmerz heeft beide heren uitgenodigd om deze uitspraak van Fennema met elkaar te bespreken.

Fennema definieert een racist als iemand die denkt dat er op enige manier mensenrassen bestaan en dat die ook maatschappelijke betekenis hebben. Niemoller noemt dat een rasrealist. Het gebruik van het woord racisme is negatief, want racisme is verboden. Volgens Fennema is de paradox nu dat de mensen die vinden dat racisme terecht verboden is, tegelijkertijd het idee koesteren dat rassen niet bestaan. Je krijgt dan volgens Fennema de vreemde situatie dat mensen die denken dat rassen wel bestaan geen plaats krijgen in het debat. Fennema denkt net als Niemoller dat rassen bestaan. Er zijn volgens Fennema allerlei indelingen gemaakt en in de loop der geschiedenis hebben vermengingen plaats gevonden die achteraf geen stand houden.

Interessant gesprek.  Over hoornvliezen, over IQ.  Kijk zelf.

Joost Niemöller schreef er dit treffend stukje over:

‘Racist’ is nu geuzennaam
Het werkelijke probleem bij links is de intellectuele luiheid. Die openbaart zich door het gebrek aan maatschappelijke analyse. In plaats daarvan wordt er gescholden. Het ultieme scheldwoord van links is ‘racisme.’

Wie een kinderfeestje viert, is een racist.
Wie islamkritiek bedrijft, is een racist.
Iedere bakker is racist. (Behalve Turkse bakkers.)
Wie criminaliteit onder allochtonen aan de orde wil stellen, is een racist.
Wie op Wilders stemt, is een racist.
Wie geen Mohammed meer aanneemt bij zijn bedrijf (door slechte ervaringen), is een racist.
Wie geen stelende ‘asielzoekers’ is zijn buurt wil hebben, is een racist.
Wie zijn kinderen niet naar een zwarte school wil sturen, is een racist.
Wie in een blanke buurt woont, is een racist.
Wie in een dorp woont, is een racist.
Wie niet meer naar Pauw kijkt, is een racist.
Kortom; iedereen is een racist.
Alleen de allochtonen zijn vrijgesteld.

Het woord ‘racist’ kent als ieder scheldwoord geen definitie. Het uitspreken ervan heeft alleen effect wanneer het met grote ernst en met de juiste timing uitgesproken wordt. Er hoort dus een ernstig gezicht bij, een grote mediadekking, en op de achtergrond een rechter die er een oordeel bij zal uitspreken. Je moet weten: Hier is iets heel ernstigs aan de hand. Dit wordt niet zomaar gezegd, maar bij hele speciale gelegenheid. En de ultieme straf ervoor is maatschappelijke uitsluiting.  Lees verder…

 

 

 

“Geef me aub ongelijk…

Gerelateerde afbeelding… want ik wil geen gelijk hebben”

“Ik heb vandaag heel veel tijd gehad om na te denken.
Ik ben nogal geschokt door wat ik bedacht.
U weet allemaal dat het cultureel marxisme (zoals sommigen dat noemen), of de culturele zelfontkenning, of het identitair nihilisme (zoals ik het noem) mij grote zorgen maakt.

En ik begin een structuur te zien. En als ik een structuur zie, zie ik geen toeval. Dan zie ik een plan. Een gestuurd drama.
Ik geef de stappen van culturele zelfontkenning zoals IK die zie. Dat wil niet zeggen dat het zo IS, maar ik vrees van wel.

Stap 1
De afbraak van het gezin.
Het gezin werd als hoeksteen afgeschaft. Dat kon door de Kerk te belagen, want anders dan Islamofobie was Christianofobie natuurlijk geen misdrijf, maar een teken van verlicht denken.
Dit kwam misschien tendele ook wel wat door de emancipatie van de vrouw, die hun mannen niet meer nodig hadden voor hun zelfbehoud (en dat kun je de vrouwen niet kwalijk nemen). Dat kwam zeker ook door de rigiditeit van de Kerk en de schandalen die ze probeerde weg te moffelen. Dat heeft Rome he-le-maal fout aangepakt. Eigen schuld.

Stap 2
De afbraak van de genders. De afbraak van het man-vrouw-zijn.
Er zouden vandaag 63 genders zijn, heb ik me laten wijsmaken. Ik wil dat helemaal niet uitzoeken want ik word moe van dat soort onzin. Maar goed.
Een maatschappij waarin het mens-zijn al miljoenen jaren uit dualiteit van man-vrouw bestaat, en op die spanning balanceert, die kun je niet in 10 jaar omvormen naar een maatschappij met meer genders dan schoenmaten, al was het maar omdat die wetjes die daarvoor dienen, het blikveld of de emotionaliteit van de man of van de vrouw (die toch nog altijd de procentuele hoofdmoot uitmaken) niet kunnen veranderen.
Je kreeg vreemde toestanden waarin speelgoedwinkels geen jongens-speelgoed en geen meisjes-speelgoed meer mochten aanbieden. Tenslotte gingen jongens wel met barbiepoppen spelen, want gender is een sociale constructie. Geweldig. Mijn baardgroei wordt niet gestimuleerd door mijn mannelijke hormonen die mijn mannelijke edele delen voor mij produceren, neenneen, die baard en zelfs die edele delen die heb ik omdat het een afspraak onder mensen is. Wie nog kan volgen mag het zeggen.

Stap 3
De afbraak van het volk.Dat ging in verschillende stadia.
De Wever schreef ooit over het Kostbare Weefsel, en dat was een aspect van wat ik bedoel. Maar ook het verdwijnen van het “Dorp” en het dorpsleven, de kleine stadskern onder de kerktoren (gruw van het links elitair muzikaal-schrijvend-filmend-beeldhouwend-schilderend-journalerend clubje).
Het verdwijnen van familiebanden door grotere werkmobiliteit.

Het verdwijnen van hechte gemeenschappen. Ik geef niemand de schuld, maar ik stel vast dat ze verdwenen. Ik zelf deed er ook aan mee. Leefde in Duitsland en trok jarenlang de wereld rond. En ik ben blij dat ik het gedaan heb.
Maar, de kleine hechte gemeenschap verdwijnt.
Ik heb tijden gehad waar ik voor mijn verjaardag meer wensen uit Rusland, Tsjechië, Kazakhstan en Polen kreeg, dan uit Roeselare. De wereld was mijn dorp. Maar mijn dorp…. was geen dorp.
De hechtheid was één ding. Maar ook de zotternijen van Verhofstadt, die beweerde dat identiteit tot de gaskamers leed, was er een deel van.
Stel je voor. Mahatma Ghandi was een nationalist,dus een gaskamerfanaat volgens Il Filosofo di Montalcino. William Wallace was een nazi-avant-la-lettre.
Belg zijn was de identiteit van de non-identiteit. Ceci n’est pas une pipe.

Stap 4
oil for immigration
De grote influx uit Islamitische landen die eigenlijk pas de laatste 10 jaar op volle toeren draait, ontwricht NATUURLIJK het karakter van je dorpskern, voor zover die verdomde dorpskern er dan nog IS.
We zien vandaag de grote finale met NGO ‘s die en masse migranten overzetten naar Europa. Hier word je wijsgemaakt dat je een egoïst bent als je nog kinderen op de wereld, zet, want het milieu he… en dat leidt tot een afgebrokkelde bevolkingspiramide,die toch al onder druk stond omdat het gezin verdwenen was, en lap… je krijgt een probleem ,want je land zit vol met ouderen. Maar geen probleem, we besteden onze toekomst wel even uit, en laten een paar miljoen jonge mannen oversteken. Makkelijk zat.Hoeven we ook al geen kinderen meer op te voeden. We plukken ze gewoon op plukbare leeftijd.
Ik noem het mensenhandel.

Stap 5
De afbraak van symbolen.
Zwarte Piet. Het Kruisbeeld. De Kerstmarkt. Dat speelt zich reeds een paar jaar af.
Maar nu ook de afbraak van standbeelden. Het begint in de US. En binnenkort begint het gedram hier. Mark my words.
En nu zijn er al universiteiten die het oudste erotische boek ter wereld gaan wegmoffelen omdat ze vrezen dat bepaalde studenten daar aanstoot aan zouden kunnen nemen.
Stonden ze vijf jaar geleden nog te zeuren dat het Victoriaanse preutsheid was als je niet met je tieten bloot in de kerk mag rondlopen, proberen ze nu met wringende handen beschaamd om een eeuwenoud erotisch boek te lopen.
Komt Kharzani naar Europa, moeten alle beelden afgedekt worden, want die Kharzani heeft nog nooit een piemel gezien.

Ik denk dat we de eindfase hebben ingezet. Maar het zal verdomme over mijn lijk zijn. Al moest ik in tempeliersgewaad rondlopen bij wijze van “symbolisch” verzet.

Geef me aub ongelijk, want ik wil geen gelijk hebben.

Bart”

Bart De Meulenaer op Facebook

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Op 20 juli 2017 begon eindelijk de moeilijke strijd tegen de terroristen hier in het Syrisch-Libanees bergachtig grensgebied:Erzal. De Hezbollah, gesteund door het Syrische leger behaalde meteen een verpletterende overwinning door alle versterkingen van de terroristen te verwoesten. Nog geen twee weken later was er een akkoord en vertrokken de terroristen met 170 bussen naar Idlib (7.700 personen). Ze kregen eten en drinken maar er waren veiligheidsmaatregelen genomen: niemand mag de bus verlaten voordat ze toegekomen zijn. De volgende dagen was het hier rustig zoals nooit voorheen. Altijd hoorden we af en toe wel eens oorlogsgerommel. Nu werd geen schot meer gehoord. Toch zijn de mensen hier door de ervaring van deze oorlog voorzichtig geworden, ook na overwinningen.

Ze zeggen: over veertien dagen zal het hier wel veilig zijn. De bevrijding van Erzal is een belangrijke militaire en morele overwinning. De Syrische generaal Mohammad Abbas voorziet vroeg of laat gelijkaardige gevechten voor de bevrijding van de Golan hoogten. Washington, Parijs, Tel Aviv, die zich graag uitgeven als de bestrijders van het terrorisme, hebben nu geen kik gegeven en hun snavel dichtgehouden over de  bevrijding van Erzal!

We geven eerst enkele indrukken over de Syrische levensstijl zoals die stilaan weer naar boven komt en vervolgens nogmaals een  beschouwing over de Amerikaanse politiek als voortdurende bron van oorlog.

P. Daniel

P.S. Word ik oud? Ik ben gisteren vergeten mijn bericht door te sturen. Excuus.

Vrijdag 11 augustus 2017

Syrische soepelheid: enkele indrukken

Nu de oorlog tegen Syrië geleidelijk stil valt, komt de ware aard van het volk in het dage-lijkse leven steeds meer naar boven. Noem het oosterse gastvrijheid met een gemoedelijk-heid die iedereen welkom heet, een maatschappij op menselijke maat. Syriërs willen uiteindelijk als één familie in harmonie samenleven, van welk geloof of welke etnische afkomst ze ook zijn. Dit brengt een zekere rust mee of anders gezegd, een afwezigheid van stress en opgejaagdheid.

De nauwkeurigheid van afspraken kan hieronder wel eens lijden maar die kalmte heeft ook veel voordelen. Ik heb van de 7 jaren dat ik hier ben nog steeds geen auto-ongeval gezien, niet in Qara maar ook niet op de toch drukke snelweg of in Damascus of elders. Qara is een dorp met ‘n 22.000 inwoners, hoofdzakelijk soennieten, ‘n 300 Grieks-Melchieten, (katholieken) en één orthodoxe familie.

Alle kronkelende straten hebben verschillende grote drempels zodat je nergens volle gas kunt rijden. Dat wordt ook niet gedaan. Er zijn geen verkeersborden, tenzij ergens tijdelijk een plaat van verboden inrit. En hierbij zal niemand enig probleem maken als je daar toch moet zijn en je rijd er voorzichtig in.

In Damascus zijn we eens vastgereden aan een heel druk rond punt omdat we een afslag gemist hadden. Plots stonden we voor een versperring en we konden ook niet achteruit omwille van de auto’s die achter ons door raasden. De zuster die chauffeerde riep een verkeersagent, vroeg om de versperring even op zij te zetten, wat hij met een glimlach deed en wij konden verder. Dat is Syrische soepelheid. De meeste families hebben een auto maar er zijn er ook die een flinke motor als hun vervoermiddel gebruiken. Heel de familie zit dan op de motor en dat kunnen zes personen zijn: vader met voor zich twee kinderen en moeder met voor zich twee kinderen. In België zou dit, denk ik, al vlug een proces opleveren. Hier beseft men dat de veiligheid van kinderen en het gezin op de allereerste plaats de zorg van de ouders zelf is. Daar moet de staat zich niet mee moeien. De staat moet de ouders en de gezinnen helpen hun taak te kunnen vervullen, dat noemen we het subsidiariteitsbeginsel.

In Qâra zijn verschillende apothekers en medische centra. Toen ik aan een christelijke apotheker ‘immodium’ vroeg, zei hij dat dit in Syrië ‘idium’ heet. Hij gaf me een doosje en wilde niet dat ik het betaalde. Heb je een voorschrift voor een spuit, bv. om extra vitaminen, dan kun je bij een andere apotheker terecht. Je gaat met hem mee naar achter en op staande voet dient hij je die spuit toe.

Deze week hebben we met verschillenden voor het eerst sinds de oorlog het grote staatsziekenhuis in Deir Attieh bezocht. Daar werden in 2013 grote verwoestingen aangericht door terroristen, die ook medisch personeel vermoord hebben. Ondertussen is het ziekenhuis weer in volle werking. Alle behandeling en verzorging is gratis, ook voor vreemdelingen die tot een religieuze gemeenschap in Syrië behoren.

Nvdr: beelden kort nadat I.S. er buiten gesmeten werd::

De medicamenten moet men betalen. Voor de oorlog werden de meeste medicamenten in Syrië zelf gemaakt en zelfs naar meer dan 50 landen uitgevoerd. Ondertussen zie ik op de doosjes medicamenten weer staan dat ze uit Syrië komen. In het staatsziekenhuis heerst weer dezelfde gemoedelijk sfeer van voor de oorlog. Geen inschrijving, geen stress. Aan de inkom zijn enkele ruimtes waar de dokter de zieke tracht te behandelen of doorverwijst naar de betreffende afdeling. Toen we bij de radiografie in de gang even moesten wachten nodigden verplegers en verpleegsters ons uit in hun kamer waar ze administratief werk deden. Ze boden ons (vijf personen) vriendelijk een zetel of stoel aan en begonnen koffie te maken terwijl zij verder werkten. Op de gezondheid!

Lees verder

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Voor het Syrische volk is de ellende nog lang niet voorbij en het zal nooit meer worden zoals voorheen. Er zijn te veel doden en er is teveel verwoest. Toch kan deze oorlog ook een soort heilzame uitzuivering betekenen. In het begin zijn sommige hooggeplaatsten meteen overgelopen “om aan de goede kant te staan” als Syrië eenmaal ontwricht zou zijn. Anderen waren echter nog meer gemotiveerd om land en volk te verdedigen. Nu mogen we al zeggen dat het kleine en bijna weerloze Syrië de overwinnaar is dank zij zijn eenheid, de heldenmoed van zijn soldaten en de hulp van zijn trouwe bondgenoten. Syrië toont zich nu de absolute leider in de bestrijding van het terrorisme. Dit betekent dat de oppermachtige “internationale coalitie” de schandelijke verliezer is. Onder het voorwendsel van de strijd tegen het terrorisme hebben ze het land en het volk verwoest en uitgemoord, de islamitische staat geholpen, de terroristen getraind, betaald en bewapend. Allemaal om hier baas te kunnen zijn, om beslag te leggen op de olie en gas, om Rusland en Iran buiten spel te zetten en de absolute wereldheerser te spelen. Syrië is nu voor de CIA wellicht de grootste nederlaag uit zijn geschiedenis (Maxime Chaix: La Syrie, le plus grand fiasco de la CIA?)

Miljarden verspild voor niets. En dit is niet zonder nieuwe gevaren.

Wie een overmacht aan vernietigingswapens bezit en toch verslagen wordt is tot alles in staat en wordt gemakkelijk verleid om een totale oorlog te beginnen… en deze keer met atoomwapens. Laten we bidden en ijveren opdat het niet zou gebeuren want we staan er wel dicht bij.

Deze keer geven we wat meer nieuws uit eigen gemeenschap en een overweging over een mogelijke nieuwe fase van de Apocalyps. Over de toestand in Syrië en de geopolitiek ontving ik weer van lezers een overvloed aan degelijke informatie en beeldmateriaal, die ik graag en dankbaar doorgeef.

Van harte

P. Daniel

Vrijdag 4 augustus 2017

Bezoek aan Mar Moussa

Zaterdagnamiddag hebben we met de groep van broeders een zeer gewaardeerd bezoek gebracht aan het eveneens 6de-eeuwse klooster Mar Moussa in Nebek, ‘n 30 km van hier (in vogelvlucht eigenlijk vlak bij, wat we voor de oorlog te voet deden over de bergen). Mar Moussa is de heilige Mozes, een Ethiopiër, die oorspronkelijk uit ons klooster van Mar Yakub afkomstig is en hier hoog in de rotsen een klooster bouwde, vertrekkend van de Romeinse toren die er stond en er als kluizenaar leefde.

Vanaf 1984 werd dit klooster uitgebouwd door de energieke Italiaanse jezuïet, padre Paolo da l’Oglio met een kleine kosmopolitische, oecumenische gemeenschap van zusters en broeders. Je kunt er alleen te voet komen langs een steile, kronkelende weg en ‘n 400 treden.

Lees verder

Hoe is het met Duitsland?

Afbeeldingsresultaat voor deutschland abgeschafftSlecht.  Maar er is hoop: het kan nog slechter worden. 

Zuster Hatune Dogan, talrijke doodsbedreigingen in verschillende talen werden haar bezorgd, geeft uitleg in een nieuwe compilatie van oudere videoclips die herhaaldelijk door YT ‘verwijderd’ werden.

Geautomatiseerde ondertiteling en vertaling via icooontjes onderaan.

 

 

Geen bepampering voor teruggekeerde IS-terroristen

Harald Doornbos, oorlogsverslaggever ging zich ter plaatse vergewissen van de toestand.  Men vergelijke met het zgn. ‘Syrian Observatory voor Human Rights’,*(zie onderaan) dat zich in de poco media een reputatie van onafhankelijk actueel nieuwsmedium uit Syrië mocht aanmeten vanuit een zetel in Londen.  In AD kreeg Doornbos ruimte om zijn ervaringen kond te doen.

“We belandden in een film genaamd ‘waanzin.’ Je hoopt maar dat die film goed afloopt. “

 

Doornbos is kritisch over de Nederlandse houding t.o.v. Nederlandse Syriëgangers. ,,Die jongens hebben in Syrië jarenlang als beesten lopen zuiveren, moorden en verkrachten. Omdat er zelden of nooit getuigen zijn van hun misdaden, zullen ze dus voor een Nederlandse rechtbank worden vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. Of ze krijgen een straf van maximaal twee jaar. Dit zijn onze hedendaagse SS’ers, vergelijkbaar met Nederlanders die zich tijdens de Tweede Wereldoorlog bij de SS aansloten. Die kregen na de oorlog serieuze straffen. Best veel hebben de doodstraf gekregen.

 

Tegenwoordig is het populair in West-Europa om overal begrip voor te hebben, om iedereen duizend kansen te geven.”

Verplichte literatuur.  Vooral voor Gutmenschen “die menen dat we ze weer op het goede pad krijgen met een cursus, wat huursubsidie en een buurthuis.”  Lees hier heel het opiniestuk.

Middle East Journalist: ‘Terrorists laugh at EU softness, Muslim nations stupefied by EU’s terrorist pampering’

Een heel andere toon dan de pampermentaliteit in onze gewesten.  In Tunesië zijn ze een pak realistischer.  Wie zich bij ISIS vervoegd heeft, mag daar blijven.

Hoeveel meer aanslagen moeten er nog gepleegd worden eer politici, overheid en media inzien dat we met elke teruggekeerde IS-terrorist een slang aan onze boezem koesteren?  Volgens de EU mogen  IS-terroristen, die naar het land van hun resp. OCMW terugkeren, niet geweigerd worden:

Deze beschouwt zichzelf niet als een gevaar mocht hij terugkeren naar het V.K., want “niet iedereen is zijn vijand”:

Als de leugen regeert