Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

De oorlog tegen Syrië blijft voortduren. Iedere dag vallen er nieuwe slachtoffers van terroristische aanslagen. Iedere dag worden soldaten gewond of gedood terwijl ze hun land en volk verdedigen. Nog steeds blijft het volk verstoken van zijn noodzakelijke grondstoffen, die door buitenlandse machthebbers worden gestolen of vernietigd. Dit alles blijft in de openbare opinie verborgen omwille van een stilte in de media, afgewisseld met halve waarheden en hele leugens. Het Syrische leger schijnt wel enkele belangrijke overwinningen in de Idlib behaald te hebben maar de hel voor de bevolking die daar door terroristen met steun van het buitenland aangewakkerd wordt is nog lang niet ten einde. Daarom heeft de dynamische Italiaanse vereniging “Ora pro Siria” voorgesteld een noveengebed te houden in voorbereiding op het feest van de Hemelvaart van Maria. We willen ons hierbij aansluiten in het besef dat deze noveen even zinvol en krachtig blijft na dit grote Mariafeest. Hiervoor stelt zij deze kleine litanie voor met afsluitend gebed.

Onbevlekt Hart van Maria, bid voor Syrië, bid voor ons (3 X).
Hl. Jozef, patroon en beschermer van de universele Kerk, bid voor Syrië, bid voor ons.
Heiligen van Syrië en van het Midden-Oosten, bid voor Syrië en bid voor ons Heilige Charbel, bid voor Syrië en bid voor ons Hl. Paulus, zegen het christendom in Syrië, help de christenen, vergeet deze wieg van het christelijk geloof niet Maria, Koningin van de Vrede, bid voor Syrië, bid voor ons Laat ons bidden.
God van Mededogen, Hoor het schreien van het Syrische volk. Genees hen die leiden onder het geweld. Troost hen die treuren om hun doden.
Sterk de geburen in hun zorg voor de opvang van de vluchtelingen.
God van Hoop, beziel de leiders zodat zij vrede kiezen in plaats van geweld en verzoening met vijanden. En geef ons hoop op een toekomst van vrede, gebouwd op rechtvaardigheid voor allen. Amen.

Ditmaal een kort vakantiebericht. We geven alleen maar wat nieuws uit het leven van de gemeenschap. In de bijgevoegde informatie en video’s heb je weer een overvloed aan berichten over de militaire, politieke, economische, sociale situatie in Syrië en in de wereld, alsook over de voortschrijdende morele ontwrichting in de wereld. We laten het daarbij.

P. Daniel

Nvdr: een videogetuigenis van zr-overste Agnes-Mariam de la Croix, die “een droom” heeft:

Vrijdag 16 augustus 2019

Flitsen

Familiebezoek

De zuster van een van onze medezusters kwam deze week meeleven samen met drie van haar kinderen en de verloofde van een van hen. Het was aangenaam om zien hoe elk met eigen gaven kon hulpen bij de verschillende werkzaamheden. En ’s avonds was het steevast voetbal, echt gemengd met jongens en meisjes, kinderen en volwassenen.  De verloofden wilden van de  gelegenheid gebruikt maken voor een goede voorbereiding. Voor christenen is dat op de eerste plaats een geestelijke tocht met een ernstige biecht. In de afscheidseucharistie baden we bijzonder voor hun intenties en voor alle jongeren en gehuwden. Voor de verloofden was het een definitieve stap in de  goede richting, zo hopen en bidden wij met hen.

Naar de zee

Afbeeldingsresultaat voor tartus syria beach sea

De voorbije week hebben allen hard gewerkt. Op een middag vroeg moeder Agnes-Mariam wat ieder afzonderlijk nu eens graag zou hebben. Niemand vroeg het hoofd van Johannes  de  Doper. Er kwamen wel de meest verschillende en originele wensen naar boven. Uiteindelijk was er toch een unaniem verlangen om eens  in de zee te kunnen zwemmen. En zo trokken alle zusters en kinderen zondag na de Eucharistie van 8.00 u naar Tartous terwijl de fraters thuis bleven en de moslims hun offerfeest vieren.  De thuisblijvers aten ’s middags gezellig buiten met 7 (waaronder de  conciërge). Deze zondag was een bijzonder kalme rustdag. En toch waren we blij dat de zusters ‘s avonds weer terugkeerden. Yakub vertelde enthousiast over de hoge golven, de Russische boten en vliegtuigen die hij gezien had.

Nvdr: deze beelden van de Russische marine, die een basis heeft in Tartous, zijn drie jaar oud.

Hoogfeest van het Ontslapen van Maria

Maria Hemelvaart wordt hier volgens een oude traditie genoemd: het ontslapen van Maria. Als voorbereiding werd heel de nieuwbouw gepoetst van het dak tot de grote  ruimtes. De vespers van de vooravond waren bijzonder plechtig. De Eucharistie op het hoogfeest zelf was een byzantijnse dienst met achteraf de wijding van olie, wijn en brood. Hiermee werden de gelovigen gezegend en ze kregen een stuk brood in wijn gedompeld. Na de dienst kwamen enkele priesters en priesterstudenten van het bisdom Fréjus-Toulon uit Zuid Frankrijk, dat verbonden is met ons  bisdom. Daarna kwam ook onze bisschop en de voormalige minister van “reserve” (wat met voeding te maken heeft), met nog enkele mensen. Het was een gelegenheid om samen in de kleine binnentuin het middagmaal te organiseren. Er was eten en er waren stoelen. Ieder kreeg een bord met de gewenste hoeveelheid. De rest was improvisatie.

Nvdr: De paus stuurt ter gelegenheid van O.L.V. Hemelvaart 6000 gezegende paternosters, gemaakt door Hulp voor de Kerk in Nood:

Nvdr: Tussen Tartous en Homs ligt Marmarita. Daar wordt elk jaar O.L.V. Hemelvaart nog steeds gevierd met een processie… euh… uitbundige carnavalsoptocht. Tijdens de heerschappij der moslim terroristen kregen de christenen, voornamelijk grieks-orthodox, het zeer zwaar te verduren. Dit jaar viel de christelijke feestdag samen met Eid (islamitisch Offerfeest). Gaf blijkbaar geen probleem. Feest vieren kan je ook samen.

Beelden van de voorbereidingen en van de optocht. Het voelt enigszins raar een Mariabeeld te zien meedragen tussen allerlei verklede groepen en merkwaardige attributen, zoals papier maché olifanten … Geef toe: we zien het hier nog niet gebeuren…

Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen, menigte en buiten
Afbeelding kan het volgende bevatten: 9 mensen, lachende mensen, mensen op toneel, staande mensen, menigte, kind en buiten

Reacties

Mijn eenvoudige mededeling van vorige keer over studies die de ware oorsprong van de islam onthullen, heeft onverwacht veel bijval gekregen. Meer dan anderhalf miljard mensen op aarde menen (min of meer) dat de islam de beste samenleving voortbrengt, dat de Koran het meest volmaakte woord van God zelf is, dat Mohammed de verwachte profeet Gods is en Mekka vanaf het begin het centrum van de wereld.  Wanneer historische studies aantonen dat hiervan niets klopt, zal dit  niet onmiddellijk veel invloed hebben. Wel kan het een belangrijk begin zijn van een wereldwijde bewustwording van de waarheid, en dit kan moslims ooit  bevrijden uit de strikken van leugen en bedrog waarin ze gevangen zitten.

En dit nog

Op zoek naar een geschenk?

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is mimycri.jpg

Is uw vrouwtje binnenkort jarig? Geen enkel idee welk geschenk haar een plezier kan doen? Onze redactie vond een hebbeding mét een verleden. Akkoord, een diamant heeft dat ook, maar dit is toch van heel andere dimensie.

Een Berlijnse madam, Vera Günther, zo links als de pest, “met een visie over EUropa”, maar met een rechtse financiële hoek eraf, vond het zonde dat de opblaasbare bootjes, achtergelaten op de Griekse eilanden voor de Turkse kust, geen tweede leven gegund werd. Eigenlijk vertellen die dingen hetzelfde verhaal als de “vluchtelingen”, vindt ze. We moeten op een andere manier naar hen kijken, zegt ze. Zij was één van de Gutmenschen die de “vluchtelingen” op de “Wir schaffen das”-perrons ging opwachten om hen te omhelzen.

1 + 1 = 3, telt ze. De derde, onzichtbare 1, is haar winst. Vera maakt immers tassen – elk stuk is uniek – want sommige tassen hebben zelfs een streep of een andere merkteken die hun tragisch lot verraadt. Het lot van een uitgerangeerde rubberboot? Neen hoor, Vera is duidelijk, haar klanten kopen deze tassen omdat “ze een verhaal vertellen, ze zijn méér dan slechts een ding”.

Ziet u het groter? Dan kan u ook een EUropese vlag uit originele lappen “vluchtelingen”rubberboot kopen. Het zal u niet verbazen dat Vera zo haar gedacht heeft over de klimaatproblematiek en dat haar campagne de ronkende naam kreeg “EUropa voor iedereen”. Goed gezien van Vera. De EU is immers – aan het handje van Merkel – verantwoordelijk voor de vluchtelingentsunami. Alle info bij Mimycry.

Galgenhumor

Hasbro lanceerde een nieuwe versie van het bekende strategische bordspel Risk dat vanaf de herfst te koop wordt aangeboden. In Risk Syria zijn tot 32 spelers (Rusland, Saoedi-Arabië, Turkije, VSA, Duitsland, Iran, V.K. Frankrijk, Israël, China, Indië…) betrokken bij een plaatsvervangende oorlog op de slagvelden van Syrië d.m.v. een oneindige reeks teerlingworpen om over het lot van Idlib en de terroristen te beslissen.

Speciale invalshoek van Risk Syria (€55.99, US$ 64.99) is dat noch Assads regering in Damascus, noch de zgn. “rebellen” aan het spel deelnemen als betrokken partijen. Zij zijn slechts pionnen, die zonder verpinken of mededogen tegen elkaar ingezet worden – met het doel elkaar af te maken – door de echte machten op de achtergrond.

Risk spelers zullen snel met het opzet van het spel vertrouwd geraken. Vele regels zijn gelijkaardig zoals de originele, o.a. het aanval-verdedigingsmechanisme. Nieuw is echter dat voor elke gesneuvelde soldaat, ook vijf burgers uit het spel moeten verdwijnen.

Opdrachtkaart met twee mogelijkheden

Het spel eindigt als er geen Syriërs meer over blijven. Na zo’n 37 uur speeltijd – typisch voor Risk – heeft degene die de meeste voordelen door de oorlog bereikt heeft, het spel gewonnen. Kaarten met opdrachten worden bij het begin van het spel getrokken en bepalen de doelstellingen. Zij kunnen o.a. je reputatie in je thuisland opvijzelen, toegang tot energiebronnen verlenen, je invloed uitbreiden of je wapenindustrie versterken.

Indien Risk Syria goed onthaald wordt overweegt Hasbro andere spellen te ontwikkelen, die op hun beurt verwijzen naar bepaalde wereldproblemen. Zo wordt over de Griekse versie van Monopoly – Akropoly – nagedacht waarbij alle spelers het spel beginnen met een onpeilbaar diepe financiële put of de Trump Jenga, waarbij de speler die de hoogste toren kan bouwen het recht krijgt vrouwelijke spelers te bepotelen.

Risk Syria kan u bestellen bij The Postillon

Quo vadis, Syria?

Dit wekelijks artikel omvat zowel goede als slechte berichten: over de samenleving, natuur, heropstanding maar ook de problemen van het herstel te wijten aan de zware sancties opgelegd door “de ware democraten” van het Westen, en over de militaire toestand – vooral in Idlib.

We beginnen met de zwaar geteisterde stad Aleppo, die ondanks alles als een sfinx herrijst en bruist van het leven:

Deze eeuwenoude souk – Unesco werelderfgoed – mag weer gezien worden. Het herstel gebeurde volgens de oude bouwtechnieken; de originele bouwplannen werden strikt gevolgd. Er is plaats voor 53 winkeltjes; 48 worden nu geopend – de rest volgt binnenkort. Kostenplaatje: 400.000 $, waarvan een gedeelte gedragen werd door de Aga Khan Foundation.

U herinnert zich Douma? Douma, waar de geënsceneerde gifgasaanval gedraaid werd. Douma, van waar de burgerbevolking van Damascus onder vuur lag. Douma, met het uitgebreid tunnelnetwerk. Douma, van waar uiteindelijk de terroristen een vrije aftocht naar Idlib aangeboden kregen in ruil voor het stopzetten van de gevechten. Ook daar wordt heropgebouwd, al zal het nog lang duren en veel geld/inzet kosten eer het terug leefbaar is. U herkent op de beelden het jongetje dat in Den Haag ging getuigen over de zgn. gifgasaanval.

Lees verder

Molenbeek is overal

Ook in Zwitserland, ondanks het minarettenverbod, radicaliseren steeds meer moslims. Hun centrum: de stad Winterthur. Met als postuum eerbetoon en aanstoker: een inmiddels gestorven “Duitse” Syriëstrijder, tevens gewezen kickbox-wereldkampioen.

Zwitserland ging er lange tijd van uit dat als niet-EU-land en vrijgevige sociaalstaat de moslims zich daar koest zouden houden. Om die reden was de ontzetting eens zo groot dat uitgerekend de stad Winterthur – symbool van veiligheid door de internationale verzekeringsonderneming – in de belangstelling zou komen met een stadsdistrict dat door radicale islamisten ingepalmd werd. Een ghetto zoals Molenbeek.

Het Zwitserse Molenbeek heet Steig in Winterthur-Töss. Volgens de overheid: een problemendistrict. Grote werkloosheid en weinig perspectieven. Nochtans allemaal hooggekwalificeerde vakkrachten of afgestudeerde universitairen. Maar ze krijgen geen kansen. Zoals in Molenbeek. Al is hun aantal geringer: een stuk of honderd extreemradicalen, die geen boodschap hebben aan de beroemde Zwitserse democratiebeleving. Naar het echte aantal dat naar het Kalifaat trok om de heilige djihad mee te maken heeft de overheid het raden. Officieel weet men van tien.

Afbeeldingsresultaat voor Valdet Enver Gashi

Pas na de aanslagen in Madrid (2004) kwam n.a.v. zijn arrestatie een man in beeld die legaal in de regio Winterthur gewoond had. En die man was Valdet Enver Gashi uit Pristina in Kosovo, die als 6-jarig jongetje in 1992 samen met zijn ouders een asielaanvraag in Duitsland ingediend en toegekend kreeg en die twee keer wereldkampioen bij de super lichtgewichten werd. Hij was de grote gangmaker van de radicalisering in Winterthur. Na zijn professionele kickbox-carrière in Thailand kwam hij in 2013 naar Winterthur en begon daar met een soort islamitische kickboxen. Gashi werd snel populair, kon velen overtuigen samen met hem in 2015 ISIS te vervoegen in Syrië. Zijn in het Duitse Singen wonende familie zou naar verluidt niet op de hoogte geweest zijn. Pas toen een anoniem telefoontje hen de dood meldde bij de slag om Kobani – men zegt door “friendly fire” van zijn eigen ISIS-kameraden omdat hij genezen was van zijn djihaddrang – wisten zij waar Gashi gebleven en verbleven had.

Gashi masseerde zijn volgelingen in de plaatselijke An-Nur-moskee in Winterthur. De moskee werd een soort bedevaartcentrum voor islamisten van heinde en verre. In 2016 werden in het “Allah-gebedshuis” twee moskeebezoekers door een groep “baardjongeren” bijna gelyncht omdat men in hen spionnen vermoedde. Dit akkefietje leidde naar een jarenlange observering door de overheid. En kwam een “jongere” in beeld die quasi vanuit de gebedstrance zich sito presto naar de luchthaven haastte om ook zijn djihadsteentje bij te dragen. Hij werd op de luchthaven van Zurich onderschept.

In oktober mocht een Ethiopische reisimam (… islamversie van ons Reizend Volkstheater) op vrijdag de schare verblijden met de boodschap van de godsdienst van de vrede:… moslims die weigeren in de moskee te bidden zouden moeten gedood of verbrand (… “of”… te verhelpen met zonnefactor 50?) worden. De reisimam, wiens reislust inmiddels voldaan was, kwam voor de rechtbank – zijn asielaanvraag werd geweigerd – met als reden dat hij in zijn preek opriep tot geweld. Ach neen, niet toch, zo was dat niet bedoeld. Hij citeerde slechts de woorden van hoge islamitische schriftgeleerden (… zijn er andere?), van de profeet Mo himself en koranparagrafen… en het kwam hem, simpele reisimam, niet toe daar commentaar op te geven of er een letter aan te veranderen.

De Zwitserse rechtbank volhardde in de boosheid – of Allah, Mo, de Koran, de hele islamstamboom/geschriften er nu achter zaten of niet – maakte niets uit. De Profeet kon niet voorzien dat zijn trouwe volgeling – nadat diens échte identiteit vastgesteld werd – uitgewezen naar zijn eigen Prachtland Somalië, waar hij nog lang en gelukkig leeft met zijn gebedskarpetje. De Zwitsers moeten nog bekomen van het gemis.

De moskee is sinds 2017 gesloten. De eigenaar heeft het huurcontract opgezegd. Maar de problemen zijn daarmee niet verdwenen uit Winterhur. De meeste islamisten zijn niet vertrokken en wachten nu op hun broeders uit Syrië en Irak, die met hun ervaring zullen pronken en nieuwe “jongeren” zullen opleiden.