Egyptische nationaliteit te koop

Afbeeldingsresultaat voor golden mask faraoWie een waarde van 400.000 dollar in buitenlandse valuta (= 7 miljoen Egyptische ponden) op een geblokkeerde rekening bij een Egyptische bank plaatst, krijgt een soort tijdelijk paspoort, geldig voor een obligatie met een looptijd van vijf jaar.  Na deze periode kan men naturalisatie aanvragen.  Deze moet door de binnenminister goedgekeurd worden.  Het deposito verhuist dan naar de staatskas.  Mocht de aanvraag tot naturalisatie buiten alle verwachting niet goedgekeurd worden, dan krijgt de aanvrager zijn geld terug.  Gegarandeerd.

Een woord uitleg over de beweegredenen achter dit opmerkelijk aanbod.  Er zouden vijf miljoen buitenlanders in Egypte verblijven- dikwijls al tot in de 2de of 3de generatie – met verschillende herkomstnationaliteiten.  Soedanezen, Libiërs, Syriërs, Iraki, Palestijnen, Jemenieten… hebben in Egypte hun permanente woonplaats.  Als dat allemaal brave burgers zijn, mogen ze blijven, mogen ze zelfs officieel Egyptenaar worden vooropgesteld dat de regering hen die eer toekent.

Doel: buitenlandse fondsen aan te trekken.  Wie een Egyptische nationaliteit wil verwerven, “mag” ervoor betalen.

Niet iedereen is er blij mee.  Hoewel men ervan uitgaat dat hoofdzakelijk Arabieren de kans van hun leven zullen omarmen, is men sceptisch.  De Egyptische bevolkingssamenstelling zou daardoor kunnen veranderen en dat wil niemand, toch?   We houden jullie op de hoogte over het aanzuigeffect.

Zin in een spin?

Afbeeldingsresultaat voor spider animated gifNiet zomaar een spin.  Een uit de kluiten gewassen tarantula, verpakt in een taco.  Zou ongeveer de smaak van een mossel met een gebakken korstje hebben.

De initiatiefneemster, Edith, kwam op het idee nadat ze schorpioen geproefd had.  En ze verraadt haar recept.  Eerst moeten ze dood – juist, ja.  Zoiets vermoedden we al.  De diervriendelijkste manier – te vergelijken met het verdoofd slachten – bestaat eruit de spin in de diepvriezer te steken.  Met een koe zou het om praktische redenen niet mogelijk zijn. Dan wordt de spin gebakken en/of gekookt.  De haartjes zijn giftig, die moeten verwijderd worden.  Hoe ze dat doet, heeft Edith niet verraden.  Allicht zal ze ze niet epileren.  Misschien vervult het flamberen die functie.

Edith heeft een tarantula-kwekerij gevonden in Veracruz, waar ze haar het bereidingsrecept gegeven hebben.  Een tarantulataco staat intussen op de spijskaart en kost het niet gering bedrag van omgerekend 21 euro.

Edith is niet de enige die de culinaire kwaliteiten van tarantula’s ontdekt heeft.  In Cambodja wordt het verkocht als “streetfood”, een hapje uit het handje, met diverse variantes op haar recept: o.a. in deeg gedoopt en vervolgens gefrituurd, zoals bij ons bv. mosseltjes of calamaresringen.

Wij houden het wel op mosselen…

 

De EU-ziekte…

De lijdende patiënt is de EU; de ziekte heeft een naam “opeenstapeling van schulden”. Bijna alle EU-landen lijden eraan. Voor menig land levensbedreigend.
Het werkzame geneesmiddel tegen de woekerende ziekte is eigenlijk sinds jaar en dag bekend: de tering naar de nering zetten: niet meer uitgeven dan wat de economie in de EU-landen kan verwezenlijken. Op het etiket van het medicijn staat: “financiële discipline”, een 100% werkzaam middel tegen elke vorm van te hoge schuldenlast.
Men begint liefst vandaag nog het medicijn te nemen. Maar niemand erkent de ernst van de ziekte. Verantwoordelijkheid  (niet) nemen wordt in de EU-cenakels collectief toegepast. Eingelgänger zijn verboden. En de individuele patiënten zijn zich door de gecentraliseerde munt van geen kwaad bewust.  Niemand voelt zich verantwoordelijk. De stap naar de genezing is ver weg.

Eigenlijk beschikt ook de EU over een parlement, het EU-parlement. De belangrijkste taak van een parlement in een echte democratie bestaat erin het financiële doen en laten van het bestuur, de EU-Commissie dus, zorgvuldig te controleren en voor zover nodig te bij te sturen. Dat is de voorwaarde van een gezond beheer.

Maar voor een dergelijke prozaïsche opgave schijnt het EU-parlement geen interesse te hebben. Het EU-parlement resideert zoals bekend in twee parlementspaleizen, die aan luxe niets te wensen overlaten. De parlementaire hoofdzetel bevindt zich in Straatsburg. Het filiaal, of reservepaleis zo u wilt, staat in Brussel. Beide indrukwekkend groot. Beide gebouwen hebben miljarden euro gekost.

Het EU-paleis in Brussel schijnt niet meer te voldoen aan de wensen van de EU-‘volks’vertegenwoordigers. Naar verluidt zouden er geen of onvoldoende ruimtes ter beschikking staan om bv. recepties, feesten volgens de hun toekomende status en bewieroking te organiseren. Of hoe de EU-elite meent de tot over hun nek in de schulden zittende lidstaten te moeten uitmelken om hun hooghartige eigendunk te strelen.
Je kan je als hardwerkende burger afvragen welke belangrijke gasten het EU-parlement dan voortdurend op een passende wijze moet ontvangen? Zijn er dagelijks staatsbezoeken? Delegaties uit de verste contreien van deze aardbol? Tsss. Niet toch. Het zijn vooral degenen, die als vliegen op een str. in de EU-gebouwen rondzoemen, de lobbyisten, die ze o-zo-graag warm houden. Je weet immers nooit waar je na een mislukte verkiezing of een fin de carrière terecht kan komen.  We moeten immers met z’n allen langer werken, nietwaar?

Het EU-parlementsgebouw in Brussel bestrijkt vandaag een oppervlakte van pakweg 660.000 m2, m.a.w. 1.000 m lengte en 660 m breedte. Menig nationaal parlementsgebouw is in vergelijking slechts een tuinhuisje.

Maar nu heeft het EU-parlement zijn lokkend oog laten vallen op een toevallig in de buurt staand gebouw, het niet zo druk bezocht museum Wiertz. Daar wil men de hand op leggen om het te verbouwen tot een EU-representatiehuis. Met het doel om vooral de vele duizenden lobbyisten te plezieren. En neen, onze redactie heeft geen weet van geruchten over een schemerafdeling, waar de ‘gasten’ zouden kunnen kennis maken met exquisiete dames (… en/of heren) die de ware gastvrijheid ener EU-geisha (m/v) aanbieden.
De EU zou dit gebouw moeten kopen. Het EU-parlement huurt het vervolgens voor een symbolische huurprijs van… 1 euro.
Tegelijkertijd – zo vindt blijkbaar een meerderheid der EU-‘volks’vertegenwoordigers zou het hoofdgebouw (… de EU-tempel dus) grondig moeten gerestaureerd worden. Het zweet hunner aanschijns heeft een tol geëist van de inrichting. De eerste kostenraming beloopt 380 miljoen euro.

Waarmee we bij de b.g. EU-ziekte gekomen zijn… de patiënt weigert immers het geneesmiddel te slikken.  Wie zin heeft kan de ‘tikkende schuldenklok’ hier raadplegen.  U en ik hebben individueel een schuld van 38.565 euro, waar wij helemaal niets voor hebben moeten doen.  Vergelijk ook rustig met andere landen.  Rustig…  Laat het militaire défilé maar voor volgend jaar…

Het huis en tuin van het museum Wiertz werden door de belgische federale regering al verpatst aan het EU-parlement.  Omwonenden en bezorgde burgers weren zich met een petitie tegen een EU-herbestemming.  Op steun van de federale regering hoeven ze niet te rekenen: het museum open houden zou 67 euro per dag kosten.  Blijkbaar is er slechts een select publiek geïnteresseerd in de werken van belgicist Wiertz.

Het is deze EU die ons voorschreef hoe we in het dagelijkse leven moesten besparen door bv. koffiezetautomaten met ingeschakelde warmplaat, stofzuigers met hoog vermogen, wc’s met te groot waterspoelcapaciteit, kromme augurken (die nemen te veel plaats in beslag)… te verbieden.  En dit nog: het is ook verboden zelf te denken.  De EU wikt én beschikt.

Wie nog nooit de Torens van B’EU’bel bezocht heeft, moet dit absoluut eens doen.  U keert in tegenstelling tot Juncker geheel ontnuchterd terug naar huis.

EU’s debt level is higher than before crisis

What is the European debt crisis?

EU-Parlament will Neubau, Anwohner wehren sich

Het Wiertzmuseum gedoemd om te blijven

Een petitie voor het Wiertzmuseum

 

Barbara Pas (VB) kijkt uit naar 21 juli

CoburgOok dit jaar kijk ik uit naar 21 juli. Omdat het parlementair reces begint en ik dan tijd kan maken om met mijn dochtertjes een uitstapje naar de Efteling te maken…

…Het is moeilijk te begrijpen hoe moderne mensen, die zich niet in de donkere Middeleeuwen wanen of in hun kindertijd zijn blijven hangen reële politieke macht wensen toe te kennen aan zoiets als een koningshuis. Een koningshuis is tenslotte per definitie anti-democratisch. Het is door de geschiedenis achterhaald, net zoals farao’s, vergoddelijkte keizers, harnassen, gladiatoren en de ridders van de Ronde Tafel. Koningshuizen zijn archaïsche resten die slechts in leven blijven door te parasiteren op het verleden. De monarchie is een aftandse, geldverslindende en ondemocratische instelling die niet thuis hoort in het Vlaanderen van de eenentwintigste eeuw…

Lees meer in “Aftands, geldverslindend en ondemocratisch”

Steek het op ons slecht karakter en olifantengeheugen, maar onderstaande video konden wij niet laten liggen.  In 2014 stak de importsecretaris van wal over de monarchie en defensie.  Over defensie mag geen kwaad woord meer gezegd worden sinds N-VA de minister van de belgische defensie geleverd heeft.  Over de monarchie… ach… in de wandelgangen én bij de oppositie is veel mogelijk.  Daar wordt zelfs op tafel geklopt.  Maar bij de meerderheid wordt in alle talen gezwegen.  Erger op herdenkingsdag van de troonsbestijging van de eerste koning der belgen, een gebuisde bijna-prinsgemaal van Verenigd Koninkrijk, weduwnaar en opportunist Leopold von Sachsen-Coburg, op 21 juli van verleden jaar stonden ze als één, (unité), broederlijk (‘fraternité’), en gelijk voor de wet (égalité) te kijken en te applaudisseren voor de stoet der belgicisten, zij aan zij met de Coburgerdynastie der belgen.   Luister naar zijn woorden – codewoord “transparantie” – , maar…. inderdaad… u raadt het.

De bronafbeelding bekijken

Slimme meter, kassa… kassa…

De bronafbeelding bekijkenWe nemen aan dat ook u kennis hebt genomen van de snode plannen van onze geachte minister voor energie, die u en mij tracht wijs te maken dat we er slechts voordeel zullen uit halen.  Waar de discussie initieel slechts ging om wie de nieuwe meter nu zou moeten betalen (… we maken ons hieromtrent geen illusies… naar verluidt zouden we “de extra kost terugwinnen”… ), duiken er andere – negatieve – berichten op over mogelijke bijwerkingen.

Ook Libisch asielballonnetje doorprikt

Mogherini’s charmeoffensief in Tripoli heeft niet mogen baten. Na Marokko, Egypte, Algerije en Tunesië heeft Libië (t.t.z.  de zgn. regering waarmee gepraat wordt) nu ook duidelijk gemaakt dat EU-opvangkampen daar niet welkom zijn.  En – naar verluidt – zullen ze zich ook niet laten omkopen.  De EU moet maar met de herkomstlanden der volksverhuizers praten en druk uitoefenen.  Een straf verhaal, voegt Al Faraj eraan toe, niemand in de EU wil nog migranten opnemen maar wij worden gevraagd honderdduizenden op te vangen.

Dat “omkopen” moet je met een korrel zout nemen.  Mogherini herinnerde eraan dat wij (de EU) het land zelf sterk ondersteunen met meer dan 350 miljoen euro in verschillende projecten.  Zij maakte van de gelegenheid gebruik om het lintje van de EU-kantoren door te knippen voor de steun aan de Libische overheid bij hun werk ter bescherming van hun grenzen en de geplande diplomatische aanwezigheid in Libië. “Het sterke signaal dat we geven is dat de EU, die altijd in Libië d.m;v. politieke en financiële steun aanwezig was, nu ook fysisch terug is in Tripoli”.… om te concluderen dat iedereen er wel zal door varen.

Laffe EU, die de Noord-Afrikaanse landen geld toesteekt om de sprinkhanenplaag tegen te houden.  Ook Marokko krijgt daarvoor geld.  Turkije klopt intussen aan de deur om een volgende toelage.  Laffe EU, die weigert de meest logische maatregel te nemen om de “vluchtelingen”-tsunami te doen stoppen.  Maak duidelijk dat wie hier komt voor zijn eigen onderhoud moet instaan, dat de overheid, dat wij geen uitnodiging gestuurd hebben om van onze gastvrijheid te komen profiteren, dat er geen integratie voorzien wordt, want een gast maakt geen deel uit van het gezin.  Een gast vertrekt opnieuw.  En een toerist betaalt voor zijn verblijf en keert nadien tevreden terug naar huis.

Nergens welkom

 

 

Islamisering in Brexitland

De islam heeft niet alleen het dagelijkse leven overgenomen, maar ook de politiek. De Britse binnenminister, Sajid David, is een moslim. De burgemeesters van London, Birmingham, Leeds, Blackburn, Sheffield, Oxford, Luton, Oldham, Rochdale zijn moslims.
Er zijn ca. 3.000 moskeeën, 130 officieuze shariarechtbanken en 50 even officieuze shariaraden.

En hoe zit het bij de werkende bevolking? 78% der moslima’s en 63% der mannelijke allahaanbidders werken niet, krijgen sociale en woningsteun. Om zich niet te vervelen en te beletten dat ze zich op straat misdragen hebben vele moslims meerdere vrouwen en een grote kinderschaar van 6 tot 8 kleine Mohammedjes of Fatimaatjes.
4 miljoen moslims zijn erin geslaagd een land met 66 miljoen inwoners te islamiseren. Met wilskracht en vlijt is alles mogelijk. Of het tij nog gekeerd kan worden hangt van politici af. Eigenlijk van de kiezer, maar die heeft meer belangstelling voor de voetbalwaanzin.

En waarom willen moslims naar christelijke landen komen?  Juist.  Omdat we open en verdraagzaam zijn.  U mag het gerust ook “dom” noemen.

Muslims in U.K. Politics