Inventieve oplossing

Afbeeldingsresultaat voor light bulb icon animated gifDeze dame, die zo vriendelijk was Australië te komen verrijken, klaagt dat ze van de overheid niet genoeg geld krijgt om alle kindjes genoeg zakgeld te geven.  Ze vraagt zich af of ze “een manier van stelen moet vinden” om aan “haar eigen geld” te geraken.  Gelukkig heeft zoonlief  zelf al het heft in handen genomen: via het internet organiseert hij “gang baitings” (oplichting, pesten, stalking).  Het is niet helemaal duidelijk wat de dame bedoelt, maar – vermits haar “getraumatiseerd” zoontje er geld mee verdient – zal het wel om een soort chantage gaan.

Terugblik

1859: Eerste Amerikaanse diplomaat in Syrië, dat toen deel uitmaakte van het Ottomaanse Rijk

Damascus: vice consul Michael Mishaka met een bijbel in de hand. Hij was een protestantse christen.

“Als gevolg van een mislukte staatsgreep in 1957 door de CIA om de Syrische president Shukri al-Quwatli – Syrië’s eerste president na de onafhankelijkheid – af te zetten, vroeg Syrië de Amerikaanse ambassadeur James S. Moose Damascus te verlaten.  Op zijn beurt werd de Syrische ambassadeur Faris Zain Al-Din teruggeroepen naar Syrië.  Trouwens de eerste Syrische president, Shukri al-Quwatli,  had een bewogen leven: ondergrondse verzetsstrijder tégen de Ottomaanse overheersing, foltering en gevangenis, verzet tegen de inmiddels geïnstalleerde monarchie, vluchteling in Egypte, tot de doodstraf veroordeeld door de Fransen toen zij hun deel van de Ottomaanse koek toebedeeld kregen, gratieverlening en uiteindelijk – na de onafhankelijkheid – de eerste president.  Niet voor lang: het Syrische leger zette hem af in 1949, waarop hij opnieuw naar Egypte de benen nam.  Enz. enz.  Hij zou uiteindelijk in exil (Beiroet) sterven aan een hartaanval nadat hij vernam dat Syrië door de Israëliers verslagen werd.  De Syrische regering wilde hem oorspronkelijk zelfs niet in zijn thuisland laten begraven maar voorzag uiteindelijk een staatsbegrafenis met alle pracht en praal.  Een zeer opmerkelijk man, een filmscenario waardig.

N.a.v. de Zesdaagse Oorlog in 1967 verslechterden de VSA-Syrische relaties opnieuw, wat de bezetting door Israël van de Golanhoogte als gevolg had , om in juni 1974 na het akkoord tussen Israël en Syrië opnieuw de draad op te pakken, gevolgd door een officieel staatsbezoek van president Nixon aan Damascus.” (Wikipedia)

Syrië en de VSA – Niets nieuws onder de zon… “een democratische regering installeren”

Kissingers “verdeel en heers”strategie

 

Stratego in Syrië

Afbeeldingsresultaat voor stratego middle eastTurkije protesteert en dreigt. Indien de VSA inderdaad een troepenmacht ontplooien en blijvend hun legertenten opslaan in Noord-Syrië, zogezegd om de Koerden ter wille te zijn, zal Turkije dit niet dulden. Benieuwd in hoever Erdogans dreigement gemeend is en of de VSA hiervan onder de indruk zijn, resp. of ze hun geostrategisch belangrijke NAVO-partner zullen willen bruuskeren.

Voor de Turkse regering zijn alle Koerden gelijk. Met het motto “Een dode Koerd is een goede Koerd”, maakt het niet uit of ze op Turkse, Syrische of Iraakse grondgebied verblijven.
Los van de toenemende islamisering, de vervolging van oppositieleden, van media en alle mogelijke Gülenspoken die Erdogan overal meent te ontwaren, blijft het feit dat zijn retoriek t.o.v. Israël steeds harder wordt. Niet toevallig heeft ook Turkije Oost-Jeruzalem als hoofdstad van de Palestijnen erkend.

De VSA zetten hun kaarten meer en meer op de Koerden. Naar verluidt zouden zij hen 1/3 van het Syrische grondgebied – als autonoom Koerdisch gebied – beloofd hebben, wat een doorn in het oog is van zowel Erdogan als van Assad. Turkije vreest een aanmoedigings-effect bij zijn inheemse Koerden; de Syrische staat wordt verzwakt, verliest een behoorlijk stuk grondgebied.  De Syrische Koerden zelf willen een autonome staat, met toegang tot de Middellandse Zee.

En niet zomaar een lap grondgebied. Vruchtbare landbouwgrond en olievelden. De VSA zouden via een van Syrië losgemaakte Koerdische Vrijstaat de helft van de energie-bronnen, de Eufraatdam bij Tabqa, en de oogst van de beste landbouwgronden controleren. Syrië zou op deze manier arm en afhankelijk blijven. En dan laten we de sancties nog buiten beschouwing. Twee vliegen in één klap voor de VSA: Israël wordt blijvend beschermd en Syrië’s vrienden, Rusland en Iran, zullen moeten blijven financieel over de brug komen wil het land ooit heropgebouwd geraken.

Nochtans zouden de Syrische Koerden (PYD) en de Assad-regering best samen aan tafel gaan zitten om tot een oplossing te komen: enerzijds (al dan niet gedeeltelijk) Koerdisch zelfbestuur, anderzijds Syrische soevereiniteit. Zij delen dezelfde belangen, die tot een verstandig akkoord zouden moeten kunnen leiden waar iedereen beter van wordt. Beide partijen zien Turkije als een gemeenschappelijk gevaar. Beide partijen zijn tot elkaar veroordeeld voor de uitbating van de rijkdommen van de regio. Ze wantrouwen beide – terecht – extremistische islamisten en vrezen hun terugkeer. Geen van beiden kan de infrastructuur alleen heropbouwen. De meest logische en lucratiefste afzetmarkt van de Syrisch-Koerdische producten ligt binnen Syrië zelf; transit-douanerechten kunnen vermeden of op elkaar afgestemd worden. Syrië heeft water, elektriciteit en olie nodig. Voor een niet onbelangrijk deel in handen van de Koerden.

De Syrische Koerden rekenen op de VSA om hun belangen te vrijwaren. Of dit een goede keuze is? Ook al ligt Turkije vandaag niet in de bovenste schuif van Washington, de politieke wind durft snel uit een andere richting te waaien. In plaats van de heropbouw van Syrië te dwarsbomen, zouden ze  beter hun trots inslikken en het land helpen opbouwen. Het enige voordeel dat momenteel uit de verschrikkelijke oorlog gekomen is, is de verstandhouding tussen Beiroet, Damascus, Bagdad en Teheran; voor het eerst in lange tijd is samenwerking en economische groei tussen hen mogelijk. Jordanië zou de handelsroute via Damascus naar Beiroet nieuw leven kunnen inblazen. Voorlopig onmogelijk omdat zgn. ‘gematigde rebellen’ de grensstreek in handen hebben in een door de VSA en Rusland onderhandelde ‘de-escalatie zone’. Hetzelfde geldt voor de hoofdweg die Bagdad met Damascus verbindt. Daar controleren de VSA de Tanf-grensovergang in hun eigen militaire zone. De Amerikaanse aanwezigheid dient slechts één doel: handel blokkeren en een verbinding over land van Iran naar Libanon onmogelijk maken. Iran heeft Hezbollah echter jarenlang via de lucht bevoorraad en zal dat blijven doen. De Tanf-blokkade schaadt slechts de interne lokale handel en houdt de regio arm.

Dromen we even nog wat verder: moesten Iran en Irak door Syrië pijpleidingen mogen bouwen naar Tartous of Tripoli zou de EU minder afhankelijk zijn van Russische bevoorrading. De VSA zouden ervoor kunnen zorgen dat de Levantlanden zich in de toekomst naar Europa richten en niet naar Rusland. Zowel Europa als de Levantlanden zouden er wel bij varen. Er zou broodnodige werkgelegenheid voor de jongeren kunnen gecreëerd worden, wat stabiliteit, regionale welvaart, economische perspectieven en minder emigratie tot gevolg zou hebben. Emigranten zouden aangemoedigd worden terug te keren naar hun herkomstlanden. Turkije, Libanon en Jordanië zouden vluchtelingen-kampen zien leeglopen. Alle analisten waren het erover eens: armoede en slechte economische vooruitzichten waren de aanleiding tot de Arabische Lente. Wat door de recente protesten in Tunesië nog maar eens bevestigd wordt. Iedereen zou er beter van worden. Iedereen… behalve de VSA en Rusland, zowel geostrategisch als economisch.  Wat men een patstelling kan noemen.

AfbeeldingsresultaatDat de VSA geen voorstanders zijn van b.g. wensdromen is duidelijk. Niet alleen zouden de Levant–landen financieel onafhankelijk worden, maar bovendien zouden er meer duiven dan haviken aan de resp. regeringstafels zitten, wat het budget voor militaire uitgaven zou doen slinken. De bevolking van de Levant zijn de slachtoffers van een mega-lomaan machtsspel. Europa mag volgens de Amerikaanse goede raad niet afhankelijk zijn van Russische energiebevoorrading – lees: moet het Amerikaanse fracking LPG-gas kopen – en de Russisch/Iraanse invloed in de regio rond Israël moet uitgeschakeld worden.

De promotie van de ‘democratie’ werd het codewoord voor het elimineren van Amerikaanse vijanden / concurrenten al dan niet met militaire of met economische middelen. Het beletten dat landen welvarend worden is ook een vorm van oorlogsvoering.

Syria Comment

Oekraïne brandt

Afbeeldingsresultaat voor ukraine on fireOliver Stone maakte al naam met zijn Poetin-gesprekken maar met de documentaire “Ukraïne on Fire” schopt hij tegen nog meer zere schenen.

Oekraïne, land tussen hamer en aambeeld, tussen de ‘Westerse beschaving’ en de ‘Russische barbarij’.  Te koop voor de hoogstbiedende. Vrhfstdts orgasme op Maidan.

Rusland kreeg in de westerse media de volle laag: landbezetter, vliegtuigterrorist, onruststoker.  Rusland, de boeman. Terecht?

“Ukraine on Fire” (Oekraïne brandt) geeft een historisch perspectief van de diepe verdeeldheid, die tot de zgn. Oranje Revolutie van 2004 zou leiden, de 2014 protesten en de gewelddadige afzetting van de democratisch verkozen president Yanukovych.
Volgens het westen een “volksrevolutie”, in feite een staatsgreep volgens een scenario geschreven door extreemrechtse groeperingen en het Amerikaanse buitenlandministerie, compleet met nationaliteitsaanpassing à la minute van een Amerikaanse pion gewenste “Oekraïense” politica, Natalie Jaresko. (*zie onderaan)

Onderzoeksjournalist Robert Parry brengt aan het licht hoe door de VSA gefinancierde politieke NGO’s en mediabedrijven opdoken sinds de ’80-er jaren – alias van de CIA – ter promotie van diens geopolitieke agenda in het buitenland.

Verantwoordelijke producer Oliver Stone had interviews met de voormalige Oekraïense president Viktor Yanukovych en binnenminister Vitaliy Zakharchenko, die meer licht werpen op de achtergrondstrategie van de Amerikaanse ambassadeur en co. die actief samenheulden om tot een westersgezinde regeringswissel te komen. En, tijdens zijn eerste ontmoeting met de Russische president Vladimir Poetin, vraagt Stone naar diens standpunt over de belangrijkheid van de Krim, de NAVO en de Amerikaanse beïnvloeding van de verkiezingen en van de regeringsvorming in de regio.

De film werd oorspronkelijk voorzien voor 2016, maar Stone kreeg – niet onverwacht – te kampen met distributieproblemen in de VSA en westerse landen. Een Russisch gesynchroniseerde versie was quasi onmiddellijk beschikbaar en werd op de Russische televisie uitgezonden, maar het publiek in de ‘vrije wereld’ kreeg geen toegang tot de volledige film. U ziet hem hier:

Geautomatiseerde ondertiteling en vertaling via icoontjes onderaan.

Natalie en co.

*Natalieke behield haar Amerikaanse ‘citizenship’.  Haar roeping en ministerincarrière was van korte duur in Oekraïne.  Na anderhalf jaar plichtsvervulling riep president Trump haar terug en promoveerde haar tot grote baas van de United States Federal Fiscal Control Board of Puerto Rico.  Puppet on a USA-string.  Haar inzet zal ongetwijfeld beloond worden.