Sancties tot ter dood

Afbeeldingsresultaat voor syria sanctions weapon of war

Onze redactie heeft herhaaldelijk naar artikels van Karin Leukefeld verwezen, vertaald en gepubliceerd. Zij is een onafhankelijke, geaccrediteerde journaliste in Syrië.  Niemand houdt haar pen vast.  Dit opiniestuk over de onmenselijke gevolgen van de politiek-militair geïnspireerde strafmaatregelen hebben wij herhaaldelijk aangekaart.

De sancties van de EU tegen Syrië hebben een verschrikkelijke humanitaire toestand nog erger gemaakt.

De westerse militaire krachten willen naar verluidt president Assad bestraffen. In werkelijkheid treffen ze een beschadigd volk, dat nog steeds de mentale kracht heeft uit de oorlogsruïnes te verrijzen… indien men het zou toestaan. De EUropese Unie hanteert momenteel na het verminderen van het krijgsgewoel een perfide dubbele strategie: enerzijds verhinderen de onlangs verlengde sancties tegen Syrië de wederopbouw; anderzijds moeten dan de wanhopige mensen dan met “humanitaire” aalmoezen afgescheept worden. Men verhindert de bouw van huizen en levert in de plaats tenten.

De EUropese Raad heeft zijn “eenzijdige economische strafmaatregelen” (sancties) tegen Syrië met een jaar verlengd tot 1 juni 2020. De maatregel richt zich “tegen het regime” en is “conform” met de “EU-Syrië-strategie”, zo luidt de persmededeling. Het geweld van het “Syrische regime” tegen de burgerbevolking duurt voort… – argumenteert de EU – de EU daarentegen zet zich in voor een “duurzame en geloofwaardige politieke oplossing van het conflict in Syrië volgens resolutie 2254 van de VN-Veiligheidsraad en de de communiqués van Genève dd. 2012”.

De EU-sancties, die in 2011 begonnen en sindsdien steeds weer verstrengd en uitgebreid werden, beslaan een olie-embargo, investeringsverbod en het bevriezen van de in de EU geplaatste financiële waarden van de Syrische nationale bank. De sancties omvatten uitvoerbeperkingen voor uitrusting en technologie, “die voor de interne repressie zouden kunnen gebruikt worden”, en de uitrusting en technologie voor de “bewaking of afluisteren van het internet en telefoongesprekken”.

In de prakijk is praktisch elke vorm van technologie daardoor getroffen; vervangstukken en werktuigen voor textiel- en drukmachines, voor voertuigen, vliegtuigen, voor de stroombedeling, voor medische apparaten en grondstoffen van verschillende aard.

269 Personen en 69 bedrijven zijn slachtoffer van de strafmaatregelen “omdat zij voor het geweld tegen de Syrische burgerbevolking verantwoordelijk zijn, van het regime profiteren of deze ondersteunen en/of met deze in verbinding staan”. 5 Personen en 1 bedrijf werden van de sanctielijst geschrapt omdat de personen overleden zijn en het bedrijf niet meer bestaat.

Of de VN-kritiek op de sancties tegen Syrië in aanmerking genomen werd is onbekend. Onbekend is ook wie nu juist de beslissing genomen heeft: werd er een vergadering georganiseerd waarbij verschillende meningen aan bod kwamen of was het gewoon een conferentietelefoontje waarbij de sancties automatisch verlengd werden?

De VN-rapporteur over de resultaten van de sancties, Idriss Jazairy, heeft verleden jaar (2018) na een bezoek aan Syrië verklaard, dat elke Syriër en bovendien ook het werk van de hulporganisaties lijdt onder de strafmaatregelen. De door de oorlog veroorzaakte toestand in Syrië is “verschrikkelijk“, dixit Jazairy, “maar ik wil er de nadruk op leggen dat de strafmaatregelen de toestand slechts nog erger maken”. Bijzonder “verschrikkelijk” is dat de “buitensporige uitvoering der sancties humanitaire en economische betrokkenen ertoe dwingt, ongewone betalingsmechanismen te vinden”. Deze verhogen de kosten, vertragen leveringen, verminderen de transparantie en maakt het menig bedrijf onmogelijk te blijven functioneren”.

Slechts enkele dagen na zijn verslag van 17 mei 2018 verlengde de EUropese Raad de sancties tot 1 juni 2018.

Stanislav Grosbic, voorzitter van de Tsjechische parlementsvereniging “Vriendschap met Syrië” liet in een interview bij het Syrische persagentschap SANA in Praag op 14 mei 2019 optekenen dat het doel der strafmaatregelen is de wederopbouw in Syrië en de strijd tegen de nog actieve terroristen in Syrië te verhinderen. Citaat Grosbic: “De EU stelt zich aan de kant van de terroristen in Syrië.” De strafmaatregelen belasten niet slechts Syrië, maar ook de EU-staten. Syrië wendt zich van de EU af en neemt economische betrekkingen met Rusland, China, Indië en andere staten op.

Sancties en hulp – twee kanten van de medaille.

Een blik op de internetpagina van het (Duitse) buitenlandministerie, onder ‘buitenpolitiek, toestand in Syrië’ toont dat de actuele beslissing in Brussel (EU-Raad) geen vermelding waard is. In de plaats een ‘factsheet Syrië’, met “Hulp voor Syrië en diens vluchtelingen”. Datum factsheet: februari 2018, langer dan een jaar geleden. Volgens deze gegevens zou de humanitaire hulp van 52 miljoen euro in 2012 naar 720 miljoen euro in 2017 gestegen zijn. 44% ging in 2018 naar Syrië; de rest naar buurlanden en de regio. Daar bovenop werd geld voor de “stabilisering” ter beschikking gesteld. In 2013: 59 miljoen euro. Vanaf 2014: 41 miljoen jaarlijks.

Interessant is de uitleg die Buitenlandse Zaken voor “stabilisering” geeft.

“Buitenlandse Zaken ondersteunt politieke processen in crisissituaties om de oplossing van bewapende conflicten te helpen. Dikwijls wordt daarbij een centrale regering ondersteund zoals in Irak, maar ook een gematigde oppositie zoals in Syrië (Nvdr: het verzameld terroristengezelschap in Idlib). In Syrië wordt bv. met de middelen voor stabilisering de Syrische burgerbescherming – de Witte Helmen – (Nvdr: filmafdeling van al-Nusra, i.e. al-Qaeda) mede gefinancierd en worden bestuursstructuren behouden, opdat er bij de afwezigheid van de Syrische staat geen volledig vacuüm ontstaat. In Irak en Libië wordt na de bevrijding van de zgn. I.S.liefst snel ervoor gezorgd dat o.a. stroom- en waterlevering weer functioneert, zodat de interne vluchtelingen snel terug kunnen keren naar hun thuisregio en voor de mensen het vredesdividend merkbaar is.”

Grote bedragen vloeiden naar de “stabilisering” voor de opbouw van bestuursstructuren in Idlib, vandaag grotendeels onder controle van HTS (Hayat Tahrir Al Sham), voorheen al-Nusra, voorheen al-Qaeda. En na de “bevrijding” van Raqqa beloofde de toenmalige buitenminister Siegmar Gabiel het toenmalige door de SDF gecontroleerde plaatselijk bestuur 10 miljoen euro om de stroom- en waterbedeling te herstellen en mijnen te verwijderen. De VSA stuurden ‘experten’ om de burgerbevolking bij de heropbouw van bestuursstructuren te helpen. Vergelijkbare hulp voor het gedeelte van het land onder de controle van de Syrische regering en de daar wonende bevolking – eveneens bevrijd van I.S. – werd volgens de b.g. EU-strategie Syrië 2017 niet aangeboden.

Oorlogseconomie – economische oorlog

In Syrië ziet men het directe verband tussen de sancties en de “hulp” die via VN- en internationale organisaties in het land en in de vluchtelingenkampen in de regio rond Syrië verdeeld wordt. “Waarom verhindert men ons ons land na de oorlog weer op te bouwen?” vragen zakenmensen zich af, die de auteur (Karin Leukefeld) in april in Aleppo ontmoette.

“Waarom verhindert men dat wij wisselstukken voor onze vernietigde machines kunnen kopen, werktuigen, grondstoffen invoeren?” Syrië beschikt over ervaren ingenieurs, die huizen kunnen bouwen, bedrijven, die stroomleidingen, kabels kunnen maken. “Men heeft onze fabrieken en machines moedwillig vernietigd en gestolen”, zo stelt een zakenman en verwees daarbij op de plunderingen in de 17 industriezones in en rond Aleppo door het FSA in 2012 en 2013.

“In plaats dat men ons ons land weer laat opbouwen, stuurt men hulporganisaties die ervoor zorgen dat de mensen in noodonderkomens en tenten blijven, dat ze van dag tot dag leven” en net genoeg hebben om niet te sterven. “Wij kunnen alles heropbouwen: huizen, fabrieken, ziekenhuizen. Wij kunnen de mensen werk geven. Maar men laat het niet toe!”

Woede en onbegrip over de EU-strafmaatregelen is in heel het land te horen. “Waarom komen er geen toeristen naar Syrië?” vraagt een jonge hoteluitbater, die tijdens de oorlog partij koos voor de religieus-fanatieke oppositie. “De oorlog is bijna voorbij, we hebben geïnvesteerd, nieuwe lampen, telefoon geïnstalleerd, tapijt gelegd, geverfd, nieuw beddengoed en handdoeken gekocht, maar uit Europa komt niemand. Waarom?” Hij is verbaasd als hij hoort dat de vliegmaatschappijen uit Europa niet naar Syrië mogen vliegen en verzekeringsmaatschappijen reisgroepen niet kunnen verzekeren… omwille van de EU-sancties. “En waarom doen zij dat?”, vraagt hij ongelovig. “Omdat ze niet van de president houden? Maar zij treffen ons, de middenstand, de gewone mensen!”

In Aleppo staan de auto’s in lange rijen aan te schuiven aan tankstations wachtend op benzine. De Amerikaanse regering heeft het bestaande olie-embargo in maart 2019 verscherpt. Daardoor is niet alleen Syrië maar ook Iran getroffen dat sinds jaren olie en gas aan Syrië levert omdat de Syrische regering geen toegang krijgt tot de eigen nationale energiebronnen ten oosten van de Eufraat.

Eerst waren het de “gematigde rebellen” van de FSA, die de olievelden bezetten. De EU hief het in 2011 opgelegde olie-embargo voor deze groepen op, zodat ze het Syrische olie zelfs tot in Turkije konden verkopen. Na de FSA volgde de I.S., die uiteindelijk door de Koerden met steun van de VSA & co verdreven werden. Om aan de binnenlandse vraag naar olie en gas te voldoen – dat voor het koken nodig is – ging de regering in Damascus in op een handeltje: zakenlui kochten olie van de resp. bezetters (FSA, I.S., Koerden) om vervolgens aan de regering door te verkopen. Met als resultaat de beschuldiging van de Syrische oppositie in het buitenland dat de Syrische regering met I.S. samenwerkte!

Daar buitenlandse journalisten in Syrië aan de tankstations een voorkeurbehandeling krijgen, kon de auteur (Karin Leukefeld) zelf het gedrang bekijken. Om corruptie en ruzies te verhinderen wordt de verdeling van benzinerantsoenen – per auto 20 liter alle 5 dagen, per taxi 20 liter alle 2 dagen aan de door de staat gesteunde literprijs van 0.50 US $ – door afgevaardigden van het Aleppo stadsbestuur geleid en bewaakt. “Kijk gerust goed en schrijf erover”, meende vice-goeverneur Mohammad Hamoush, die persoonlijk die avond het tankstation controlleerde. “Dit alles hebben we te danken aan de VSA en de regeringen in Europa.”

Vernietiging van de maatschappij

Sancties moedigen de zwarte markt aan en zo ziet men buiten de steden aan de rand van grote verbindingswegen jongens, die naast benzineblikken zitten en de inhoud verkopen aan de afzettingsprijs van bijna 1.50 US$. In Damascus werd voor het eerst officieel de verkoop van benzine aan deze hoge prijs toegestaan “een uitzonderingsmaatregel in een uitzonderingssituatie”. Zakenlui krijgen toestemming olie en gas te kopen en in Syrië te verkopen, eender hoe.

Het doel van het Westen der de sancties en olie-embargo is de verzwakking en verdeling van Syrië. Om het leed te verzwakken – daar anders nog meer vluchtelingen naar Europa zouden kunnen trekken – wordt hulp aan de behoeftigen verdeeld. In Syrië en in de vluchtelingenkampen in Turkije, Jordanië en Libanon. Ondersteuning voor de terugkeer is – hoewel de (Duitse) Bundesregering ze individueel aanmoedigt – politiek niet aan bod. “Ze halen de mensen uit hun huizen en zetten ze in tenten”, vat een criticus van de humanitaire inzet der VN en internationale protagonisten samen. “Ze maken de mensen tot bedelaars”, kritiseerde al in 2012 de oppositiepolitica Mouna Ghanem de plaatsing in vluchtelingenkampen. “De mensen hebben geen werk, ze worden het gewoon met hulpgoederen verzorgd te worden.”

In landelijke gebieden, in afgelegen dorpen waren er altijd ordestructuren, zegt een zakenvrouw in Damascus, die jarenlang vrouwen in de landelijke regio van Idlib, Raqqa en de omgeving van Aleppo in de textielbranche werk verschaft heeft. “Als er ruzie optrad onder de inwoners, dan werd de Mukhtar (burgemeester) ingeschakeld, die door iedereen gekozen en bijgevolg gerespecteerd werd.” De mensen waren weliswaar arm, maar ze hadden hun zelfrespect, zo herinnert zij zich. Het werk gaf de vrouwen zelfbewustzijn. “En nu zitten de mensen in kampen, in noodwoningen en zij gaan eraan kapot.” Traditionele structuren werden vernietigd. In de plaats van de Mukhtar kwamen zij die werk bij de internationale organisaties gevonden hadden.

Uit het Duits vertaald door onze redactie. Bronnen vindt u onderaan bij het oorspronkelijke artikel.

De begeleidende video kan u via de icoontjes onderaan ondertitelen en vertalen.

https://www.rubikon.news/artikel/sanktionen-bis-zum-tod

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Nvdr: Zoals in het verleden, toen pater Daniël even terug in het land was, handhaven we de titel waarmee we wekelijks zijn nieuwsbrief plaatsen en toelichten.

Vrijdag, 24 mei 2019

Goede Vrienden,

Voor enkele weken verblijf ik in de abdij van Postel. Zondag tegen middernacht vertrok ik uit Deir Mar Yakub. Opvallend hoeveel winkels er om middernacht in Qâra nog open zijn! Hier en daar zitten mannen gezapig te keuvelen. We passeerden de Syrische en Libanese grens* en arriveerden in Beiroet om naar Zaventem te vliegen.

*Nvdr: beelden van de grensstreek

In het vliegtuig zelf kwam een man vragen of ik hem nog kende. Inderdaad, de man uit Libanon die zijn alcoholverslaving had overwonnen en nu een van de vurige leiders was van de charismatische vernieuwing in  Libanon. Toen wij in Qleiat (Libanon) enkele maanden verbleven, heeft hij ons bezocht. Wij hadden twee andere alcoholverslaafden uitgenodigd en sindsdien zijn deze twee ook bevrijd. De ene noemden we “de filosoof van Qleiat”, die in zijn  rechterhand altijd hetzelfde blikje meedroeg, gevuld met Whisky. De andere was de zoon van een christelijk gezin uit de buurt dat we goed kenden. Op mijn vraag hoe het met hen nu gaat, verzekerde hij me dat ze het prima stellen. God zij dank. Hij zelf was destijds wereldwijd verkoper van  Whisky maar nu verkoopt hij koffie en moest daarvoor eventjes naar Brussel en naar  Amsterdam.

Graag wil ik nog Jean Vanier** gedenken, de stichter van de 150 gemeenschappen  voor de allerzwaksten uit onze samenleving. Jean Vanier stierf op 7 mei op bijna 90-jarige leeftijd. Ik heb hem verschillende malen mogen ontmoeten. Hij was de reus van de allerkleinsten, de sterke  van de allerzwaksten, een held in de strijd voor de verdediging van het bedreigde en meest kwetsbare menselijk leven.

**Nvdr: een vraaggesprek en beelden van de begrafenis

Op 22 mei stierf mijn medebroeder, dorpsgenoot, studiegenoot, jaargenoot en voormalige abt Marcel Lasters***, op bijna 81-jarige leeftijd. Hij stierf ‘s middags wanneer ik hem in de namiddag zou komen bezoeken. Tot aan onze priesterwijding hebben we nagenoeg alles samen gedeeld. Daarna zijn onze wegen uit elkaar gegaan. Rond de viering van ons gouden priesterjubileum hebben we terug intens contact genomen en een weldoend gesprek gevoerd. Hij was een waardige, trouwe priester en goede vriend, meer in werkelijkheid dan in woorden.

***Nvdr: u verneemt hier meer over zijn leven en begrafenis.

Gisteravond hebben we doorgebracht met de studenten van de NSV (Nationaal Studenten Vereniging) in de UIA, vurige jongeren die zich nog voor een ideaal kunnen inzetten. Morgen, zaterdag 25  mei houden we een voordracht in Hoogstraten, Hinnenboomgaardstraat 5/B om 18.00 u en volgende  vrijdag 31 mei om, 19.30 u in St. Michiels (Brugge), Wijkcentrum Xaverianen, Xaverianenstr 1.

P. Daniel

Vrijdag 24 mei 2019

Van de Syrische oorlog naar de grote crisis van de  westerse  beschaving

De Syrische autoriteiten vervolgen  zeer behoedzaam hun militair en diplomatiek programma. Ze blijven zich verzetten tegen een éénzijdige wereldoverheersing van de  VS, waarbij ze gesteund worden vanaf 4 oktober 2011, het eerste Russisch-Chinees veto. Uiteraard steunen Rusland en China omdat zij het belang beseffen van het bestrijden van het terrorisme in Syrië, vooraleer het zich kan uitbreiden naar  gans Azië. Vervolgens is Iran een belangrijke partner voor Syrië in de strijd tegen de Amerikaans-Zionistische agressie. En zo heeft Syrië zich voor goed gericht naar het oosten.  Turkije zal uiteindelijk moeten kiezen tussen  het Amerikaanse kamp dat Syrië wil ontwrichten en het Russisch-Iranees kamp dat de Syrische soevereiniteit wil bewaren. Iran is een belangrijke versterking van het kamp van de  weerstand. Naast de militaire inzet blijven de  Syrische autoriteiten zich inzetten voor de interne verzoeningsbeweging o.m. door algemene amnestiedecreten. Wij blijven hopen en bidden dat dit alles eins zal leiden naar een algehele vrede in Syrië. Ondertussen blijven we (MSJM: monastery Saint James the Mutilated)  de lijdende bevolking helpen overal waar we de kans  en de middelen  voor krijgen.

Ondertussen gaat de  westerse beschaving naar een nieuwe vorm van dictatuur. Het woord dictatuur komt uit het oude Rome. Sindsdien denken wij vooral aan zwarte,  bruine  of rode vormen van fascisme zoals van Hitler, Lenin, Stalin, Mao, Pol Pot. Toch gaat de westerse beschaving zelf steeds meer naar een nieuwe vorm van dictatuur. Deze omvat: steeds meer inkrimping van de  vrijheid, het afschaffen van de waarheid, het ontkennen van de natuur, het verwerpen van de natuurwet en vervangen door ideologieën, het uitwissen van de eigen geschiedenis en ontkennen van zijn wortels, het creëren van een vijand en het kweken van haat tegen deze vijand, het veranderen van de  betekenis van de woorden en de  taal (misdaden die “persoonlijke rechten” heten), het aanmoedigen van een uniform denken en het kweken van een verlangen naar  een imperium, één alles overheersende macht. Zalig zij de geworteld blijven in Degene die kon zeggen: “Ik ben den Weg, de Waarheid en het Leven”. Jezus zei: ”Indien gij trouw blijft aan mijn woord, zijt gij waarlijk mijn leerlingen. Dan zult gij de waarheid kennen en de waarheid zal u vrij maken” (Johannes 8, 31-32).

En dit nog

P. Daniel

VSA op pad met nieuwe “vredesmissie”

Afbeelding kan het volgende bevatten: 2 mensen

Eerst trekken de VSA zich terug uit het Iran-akkoord. Vervolgens bedreigen ze iedereen die nog zaken wil doen met Iran. Iran protesteert maar laat betijen. Hoopt dat er een oplossing bereikt wordt. De VSA verhinderen de olie-export vanuit Iran, met directe gevolgen voor zgn. “bondgenoten” van de VSA. Tot Iran uiteindelijk – moegetergd – zich ook niet meer verplicht voelt zich aan dat akkoord te houden. De VSA draaien vervolgens de logica om en vinden dat Iran provoceert.

Trump kondigt aan alle militairen uit Syrië terug te trekken. Alle? Bijna alle. In werkelijkheid noppes. Hij herschikt ze. Plaatst zgz. waarnemers, beveiligingstroepen net over de grens in Irak. Weigert de VSA bases, een illegale bezetting, te verlaten. En vindt dat Iran provoceert.

Het Amerikaanse leger houdt oefeningen voor de huisdeur van Iran. En vindt dat Iran provoceert.

Trump kondigde gisteren aan bijkomend 1500 soldaten naar het M.O. te sturen. Naar verluidt specialisten. Verdediging. En vindt dat Iran provoceert.

Trumps administratie heeft het Congres formeel op de hoogte gebracht van een nieuwe wapenverkoop aan S.A. en de VAE. Normaal moet het Congres dit goedkeuren, maar Trumps gebruikt een achterpoortje. “Noodtoestand”. Want Iran provoceert.

Trump heeft zichzelf omringd met oorlogsaanbidders en laat zich beïnvloeden door de almachtige wapenindustrie. Onze realiteitszin doet ons vermoeden dat zijn familie er financieel beter van wordt. Voor honing danst de beer.

Niet iedereen is het met hem eens, noch bij de Democraten, noch bij de Republikeinen. Maar het Witte Huis negeert de beslissingen van het Congres. Want… Iran provoceert.

Tulsi Gabbard‏Geverifieerd account @TulsiGabbard

Cost of Iran war? A region engulfed in bloodletting, countless lives, many trillions $, our ntnl security undermined, ISIS/AQ strengthened, massive immigration crisis, likely confrontation btwn US & nuclear Russia or China. War without end because “victory” will remain undefined.

Bernie Sanders‏Geverifieerd account @SenSanders18 uur18 uur geleden

I was right about Vietnam. I was right about Iraq. I will do everything in my power to prevent a war with Iran. I apologize to no one.

Lees meer:

White House Bypasses Congress, Sends More Troops and Weapons to Middle East To Counter Iran
The Trump administration keeps deliberately raising tensions with Iran, risking conflict.

Quo vadis, Syria?

Syrië lijkt wel uit de westerse nieuwsverslagen verdwenen. Behalve:

  • om te melden dat de EU de sancties voor een jaar verlengd heeft tot 1 juni 2020 (…)
  • om een “humanitaire crisis” aan te kondigen als het Syrische leger grondgebied in Idlib herovert
  • te pleiten voor wapenstilstand
  • het Syrische leger en de Russische steun te verketteren
  • de Veiligheidsraad te misbruiken voor een eigen agenda
  • de VSA “vermoeden” dat er een gifgasaanval door het Syrische leger heeft plaats gehad in Kabani (Latakia), maar hebben vinden geen bewijs. (…)

Zoals door onze redactie herhaaldelijk voorspeld. De EU blijft consequent de eed van trouw aan de Amerikaanse politiek en militaire strategie volgen.

En de gifgasaanval… ach, zo stilaan herkent iedereen wel het scenario. Waar het Syrische leger de terroristen het vuur aan de schenen legt, wordt prompt de gifgaskraan open gedraaid in de hoop dat de VSA & co. eventjes een handje komen helpen met bombardementen… May was er als de kippen bij om te dreigen met “passende maatregelen” als er sprake zou zijn van gifgasgebruik. Niet toevallig had de leider van het Russische centrum voor Syrische verzoening, majoor generaal Viktor Kupchishin, nogmaals gewaarschuwd dat de terroristen in de zgn. Idlib de-escalatiezone over grote hoeveelheden giftige bestanddelen beschikken die zij in munitie stoppen om ze in vooraf geënsceneerde provocaties gebruiken zodat ze het Syrische leger kunnen beschuldigen van “chemische aanvallen” tegen de burgerbevolking. De waarschuwing kwam niet voor het eerst, en waarschijnlijk niet voor het laatst. Verleden week deelde het Russische ministerie van defensie mee dat al Nusra (HTS dus) een vermeende gifgasaanval aan het voorbereiden was die dan in Russische schoenen zou geschoven worden. (…)

Dat het gelekte OPCW verslag – de OPCW drukte dit zelf in de vergetelheidsarchieven – over de zgz. chemische aanval op Douma ontkent dat de Syrische regering er iets mee te maken had, maar integendeel, dat de terroristen dit geënsceneerd hadden, dat feit zal u wellicht ontgaan zijn vermits de westerse media verkiezen slechts nieuws te brengen die zij willen verspreiden en die u bijgevolg dan gehoorzaam moet geloven. U herinnert zich misschien de intacte cilinders in een woning, die onmogelijk vanuit een helikopter konden gedropt worden om vervolgens in perfect herkenbare staat “gevonden” werden, als bewijs dienden voor de wraakacties van de VSA & co, maar dat die gewoon binnen neergelegd werden door mensenhanden. (…)

Onderaan vindt u nog meer door onze redactie gepubliceerde bevindingen en weerleggingen over de zgn. Douma gifgasaanval.

De snelle opmars van het Syrische leger in de “veiligheidszone” rond de grenzen van Idlib werd onderbroken. De frontlijn blijft quasi dezelfde als een week geleden, behalve dan dat dinsdag Kafr Naboudeh door HTS en de door Turkije beschermde terroristen heroverd werd. Het is uiterst moeilijk deze stad in handen te houden als je tegenstander in de omringende bergen zit. Aan de hand van de video kan u vaststellen dat de terroristen niet met lichte geweren schieten. Waar komen tanks en dergelijk zwaar militair materiaal vandaan? Bovendien stelt men zich terecht de vraag waarom de VSA miljarden uitgeven om Al-Qaeda in Afghanistan, Irak, Somalië… te bestrijden, maar houden hen tegelijkertijd in Idlib de hand boven het hoofd.

Ook in Daraa zijn de terroristen zeer actief. Ze slaagden er zelfs in een commandopost van de Syrische staatsveiligheid in te nemen, de officieren te gijzelen en willen nu een ruil voor Haytham Al-Hariri, een vroegere FSA-leider, die door de Syrische staatsveiligheid gevangen genomen werd. (…)

De terroristen probeerden de militaire luchthaven van Hama en de Russische luchtmachtbasis Hmeimim te raken met drones en raketten. Beide aanvallen mislukten, werden door het luchtafweersysteem vernietigd. (…)

Afbeelding kan het volgende bevatten: zittende mensen
Zo ziet een drone eruit

Ook de al-Zara elektriciteitscentrale in het zuiden van Hama werd als doelwit gekozen. Woensdag stuurden ze drones met bommen die zware schade veroorzaakten. (…)

Het christelijke stadje Mhardeh blijft een geliefd doelwit vanuit Idlib voor de HTS terroristen. Daar zie je geen Witte maar wel Rode Helmen. Ze hebben eigenlijk een veiligheidsbrigade gevormd, allemaal vrijwilligers, van alle leeftijden, en bieden hulp aan iedereen, zowel soldaten als burgers, voor zover ze dit kunnen. Christelijke solidariteit en naastenliefde in de praktijk. Hun hulpgoederen geraken op vermits het aantal gekwetsten toeneemt. De Chrétiens d’Orient bezorgen hen dekens, rolstoelen, krukken e.d..

Dat Israël voor de zoveelste keer buurland Syrië aanviel krijgt hier even veel aandacht als de verhuis van een frituur.

Dat Turkije een eigen agenda hoeft geen verdere uitleg. Eerst vragen ze Rusland een staakt-het-vuren… om vervolgens hun terroristische beschermelingen vanuit het bezette Afrin te verplaatsen naar Hama, zodat ze daar het Syrische leger nabij het Kafr Naboudeh konden aanvallen. (…)

Nizar Yazigi, minister van gezondheid, deed in Genève een beroep op de voorzitter van de WHO (Wereld Gezondheidsorganisatie), dhr. Tedros Adhanom Ghebreyesus, om zijn invloed aan te wenden om de sancties die een impact hebben op de levering van medicijnen en medisch materiaal, op te heffen. (…)

Dat ISIS nog niet uitgeschakeld werd is intussen duidelijk – Trumps hoerakreten waren ietwat voorbarig. ISIS slaagde er nogmaals in een konvooi Syrische soldaten nabij de Bushri Berg, ten oosten van de strategische woestijnstad al-Sukhneh (O-Homs), in een hinderlaag aan te vallen met geleide raketten (ATGM) (…). In de Deir Ezzour regio bv. branden ze landbouwgronden plat.

Dat Idlib niet synoniem staat met democratie mag blijken uit onderstaande video die niet afkomstig is van Assad-sympathisanten – integendeel! Onze redactie heeft herhaaldelijk geschreven over de willekeurige aanhoudingen, diefstallen, in beslagnames, ontvoeringen en moorden door HTS & co; die door de Assad-tegenstanders aangeklaagd worden:

We sluiten voor vandaag af met onderstaande foto. Syriër Samer Akkad bereikt de hoogste top van de Everest en toont triomfantelijk-lachend een affiche met de afbeelding van… jawel… Assad!

Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen en natuur

Niet volgens de letter, maar wel volgens de geest van de wet

Afbeeldingsresultaat voor de geest van de wet

Iets ongewoon gebeurde maandag in het Amerikaanse Supreme court. Een Indianenstam (native American in poco taal) won een rechtszaak. De rechtbank bevestigde de jachtrechten van de Crows stam, die hen in het verdrag van 1868 toegekend werden. De leden van de rechtbank waren vier democraten en – ietwat verrassend – één republikein. Het vonnis is niet alleen moreel belangrijk want het 1868 verdrag werd geschreven met het doel de Indianen te misleiden, resp. bedriegen. Het Hof liet zich niet beïnvloeden door de misleidende taalgebruik van het verdrag. Wat op zich al een overwinning is. (…)

Meer dan 300 verdragen werden getekend door de Amerikaanse overheid en Indianenstammen. Quasi allemaal werden ze eenzijdig door de Amerikaanse overheid gebroken, van de tafel geveegd, omdat ze “in een ander tijdperk geschreven en getekend werden”.

President Trump volgt het spoor van zijn voorgangers en wil opnieuw een stuk van een indianenreservaat inpalmen:

Erdogans onverwacht-zachte kant

Afbeeldingsresultaat voor pioenroos cartoon

Het is pioenrozentijd. Een ruiker pioenrozen kost bij ons tussen de 3.99 euro en 6.99 euro. In Turkije moet u echter op uw tellen en uw portemonnee passen, want wie het waagt een pioenroos te plukken of beschadigen in de vallei van Sandikli – daar worden ze berenrozen genoemd – riskeert een boete die kan oplopen tot 60.000 Turkse Lira (8.900 euro). Deze bloemen worden angstvallig bewaakt met camera’s opdat ze zich in peis en vree kunnen voortplanten. Zo ziet u maar dat Erdogan niet alleen journalisten in het vizier neemt maar ook bloementerroristen. (…)