Wie heeft dé Bom?

Afbeeldingsresultaat voor atoombom explosie animated gifZoals iedereen weet zijn de VSA uit het nucleair akkoord met Iran gestapt, een akkoord dat in 2015 ondertekend werd door de vijf permanente leden van de Veiligheidsraad der VN + Duitsland. Of Trump onder druk gehandeld heeft? In elk geval heeft Israël nooit een geheim van hun misnoegen gemaakt, citaat: “de overgave van het westen aan de as van het kwaad geleid door Iran”.
Terwijl we de vraag moeten stellen, wie er nu eigenlijk over dé Bom beschikt.
Reeds meer dan 50 jaar heeft Israël nucleaire wapens ontworpen in het Nucleair Onderzoekscentrum van de Negev in Dimona, daarbij terzijde gestaan door Frankrijk en de VSA. Zonder inspecties, want Israël, de enige nucleaire macht in het M.O., is niet gebonden door het Non-Proliferatieverdrag,  dat Iran 50 jaar geleden wel ondertekende.

Mordechai Vanunu, die in het nucleair centrum in Dimona had gewerkt, bracht in de Sunday Times op 5.10.1986 aan het licht dat Israël nucleaire wapens ontwikkelt .  Hij werd door de Mossad ontvoerd in Rome en naar Israël gebracht waar hij terecht stond en veroordeeld voor 18 jaar zwaar gevangenisregime, waarvan 10.5 jaar in een isolatiecel, werd vrijgelaten in 2004 onder strenge voorwaarden.  Sindsdien werd hij herhaaldelijk opnieuw in hechtenis genomen.

Israël zou vandaag (werd echter nooit door Israël bevestigd) over een behoorlijk arsenaal van nucleaire wapens beschikken, waaronder de nieuwe generatie mini-kernraketten en neutronenbommen; het land produceert plutonium en tritium, genoeg om het arsenaal met honderden aan te vullen.  De nucleaire koppen zijn geschikt voor ballistische raketten, zoals de Jericho 3 op de F-15 en F-16 gevechtsvliegtuigen, geleverd door de VSA, en de F-35 opvolgers.

De IAEA inspecties in Iran brachten tot op heden geen nucleaire wapens aan het licht.  Iran beloofde met de ondertekening van het akkoord er geen te zullen produceren.

Daarentegen schreef voormalig Amerikaanse Secretary of State Colin Powell op 3 maart 2015 in een e-mail: “De jongens in Teheran weten dat Israël 200 nucleaire wapens heeft, allemaal gericht op Teheran, en wij hebben er 1000…”

De EUropese geallieerden, die formeel bevestigden het Iranakkoord te blijven onder-steunen, willen de geit en de kool sparen.  Duitsland leverde 6 Dolphin onderzeeërs; geschikt voor de lancering van nucleaire kruisraketten en keurde een bijkomende levering van 3 goed.

Duitsland, Frankrijk, Italië, Griekenland en Polen namen samen met de VSA deel aan de Blue Flag 2017, de grootste internationale militaire luchtmachtoefening in Israëls geschiedenis.  Italië, verbonden met Israël door een militair samenwerkingsakkoord (Wet  94, 2005), nam deel met de Tornado’s van de 6de vleugel van Ghedi, geschikt voor Amerikaanse B-61 nucleaire bommen  (die binnenkort zullen vervangen worden door de  B61-12). De VSA waren erbij met de F-16’s van de 31ste gevechtsvleugel van Aviano, met dezelfde functie.

De Israëlische nucleaire strijdkrachten zijn geïntegreerd in het NAVO elektronisch systeem, binnen het netwerk van het “Individueel Samenwerkingsprogramma” met Israël, een land, dat hoewel het geen lid is van de Alliantie, toch een permanente missie in het NAVO hoofdkwartier in Brussel heeft.

Volgens het plan – getest in de VSA-Israël Juniper Cobra oefening, zouden Amerikaanse en NAVO strijdkrachten vanuit Europa (vooral vanuit luchtmachtbases in Italië) Israël ondersteunen tijdens een oorlog met Iran.  Het zou kunnen van start gaan met een Israëlische aanval op Iraanse nucleaire instellingen, zoals die van 1981, de Operation Opera,  op de Osiraq nucleaire reactor in Irak.  En voor het geval Iran zou reageren, zou Israël een nucleaire wapen gebruiken met onvoorspelbare catastrofale gevolgen.

Video’s ter illustraties van de tekst.  Individuele ondertiteling en vertaling via icoontjes onderaan.

Global Research

 

Tip voor een bezoek aan Parijs

Het restaurant l’Avenue – volgens de video één der beter gesitueerde horecazaken – mag zich aan een verontwaardigde mediastorm en resem racismeklachten verwachten.  Wie een Arabische of Turkse naam opgeeft bij een tafelreservering wordt geweigerd.  Gesluierde vrouwen zijn niet welkom op het terras.

We zijn benieuwd hoe lang het zal duren eer er een verward persoon daar zijn gram zal halen.

Wie kan/wil de gordiaanse knoop ontwarren?

De bronafbeelding bekijken

…Weergekeerde rust in JERUSALEM

Waarom steunen de VSA Israël?  Initieel betekende die steun niet zo veel. Na WOII zonden de VSA humanitaire hulp maar dat werd toen niet als een bevoorrechte behandeling of ongewoon gezien want na WOII was de positie van de twee wereldmachten nog niet helemaal duidelijk. De VSA wilden toen nog dat het M.O. hen als fair en onpartijdig beschouwde tot de Arabische landen een nationalistisch sentiment kregen en de Sovjet Unie wereldwijd probeerde aan invloed te winnen. Het lag dus voor de hand dat de VSA met Israël – als buitenbeentje tussen de Arabische islamitische landen – nauwere banden zou aanknopen – ook omdat daar de communistische loreleizang geen succes had. Nochtans was de Sovjet Unie vanaf het begin een grote supporter van een joodse staat.  Stalin verwachtte dat het jonge land socialistisch (lees communistisch) zou worden.  De Sovjet Unie erkende als tweede, na de VSA, de onafhankelijkheid van Israël.

Israël moest echter de Amerikaanse voorhoede worden tégen de communistische invloedssfeer en een welgekomen militaire en veiligheidspartner. Bijgevolg moest Israël zo sterk en stabiel mogelijk worden. Sedert die dagen is de (be)dreiging – van communisme naar moslim extremisme – overgeheveld, maar niet de betrokkenheid van de VSA. In de VSA leeft de gedachte dat Israël moet beschermd worden tegen de islamitische buurlanden. Uit een Gallup opinieonderzoek (2014) bleek dat 62% der Amerikaanse bevolking pro-Israël is, tegenover 18% pro-Palestijnen. 9/11 en ISIS is daar niet vreemd aan.

Sinds 2014 is er een en ander veranderd: Rusland en nieuwe mogelijke wereldmachten moeten volgens de VSA de wacht aangezegd worden.  Zelfs EUropa deelt in de sanctie-brokken.  Syrië en Oekraïne zijn de stootblokken waarop deze protagonisten botsen.  Rusland en Israël kunnen echter nog altijd door één deur, wat gezien de omstandigheden eerder onlogisch lijkt.  Bij de bevrijding van Oost-Ghouta was het duidelijk dat Moskou Israël gewaarschuwd had zich hiermee niet te bemoeien.  De omgang met Iran maakt alles nog wat ingewikkelder.  Initieel verwierp Iran in 1947 de opdelingsplannen van het vroegere Palestina maar was uiteindelijk één der eerste moslim landen die in 1950 Israël erkende en beide staten onderhielden sterke economische banden – tijdens de Perzische seculiere regeringsperiode – tussen 1925 en 1979.  Na de verdrijving van de sjah en de opgang van ayatollahs kwam daar een einde aan.  Israël werd door de Iraanse religieuze leiders een illegale parasitaire staat en anderzijds door Israël en de VSA een atoombedreiging genoemd.

Om het verhaal compleet te maken, hebben we ook nog de versterkte aanwezigheid van Hezbollah in buurland Libanon, die volgens het motto “de vijand van mijn vijand is mijn vriend” samen met Iran de Syrische regering steunt tegen de westerse coalitie die Assad wil van de presidentiële troon stoten en vervangen door een VSA-gunstig gezinde regering (lees: die de Amerikaanse gas- en oliewinningsplannen volgens een uitgestippeld draaiboek wil uitvoeren).  En de invasie der Ottomanen van Noord-Syrië, onder goedkeurend oog van de VSA, die daarmee de Koerdische bondgenoten in de steek lieten.

Dat West-Europa als gevolg van b.g. streven, conform het Soros-draaiboek, multicultureel verrijkt werd is mooi meegenomen.

Dubbele nationaliteit? Welke loyaliteit in Amerikaans Congress?

Ondertiteling en vertaling via icoontjes onderaan.

 

En we passen ons ook hier aan

De bronafbeelding bekijken

“Een islamisering zal niet gebeuren,” beloofde Angela Merkel.
De werkelijkheid ziet er enigszins anders uit. Zo zal de lagere school van Ebersberg het tochtje naar de kerk niet meer tijdens de lesuren organiseren om moslim leerlingen niet voor het hoofd te stoten. Tot nu had altijd meer dan 90% der leerlingen eraan deelgenomen, echter – u raadt het – na protesten van ‘anders’gelovige ouders, wordt hiervan afgestapt. Wie naar de kerk wil gaan, moet het maar in zijn eigen vrije tijd doen.

Een beslissing waar in se niets mis mee is. Ware het niet dat een bezoek aan de moskee wel verplicht is voor iedereen. Bv. in het gymnasium in Kiel mag dit niet geweigerd worden, geheel conform de instructies van het min. van onderwijs. Zelfs een alternatieve les bijwonen in de plaats van het moskeebezoek kan niet door de beugel.
Nog dit pikant detail: De in Kiel bezochte moskee staat onder de leiding van Milli Görrüs, die door de staatsveiligheid in het oog gehouden wordt. … Moet kunnen…

Der Kniefall: Schulischer Kirchenbesuch darf verweigert werden, Moscheebesuch nicht

We passen ons aan

Die Matthias Claudius Gemeinde in der Neustadt. Hier gibt es Streit mit der Kirchenleitung

In Bremen kreeg een groepje gepensioneerden geen toegang tot hun kerk. Reden: moslima’s zouden zich door hun aanwezigheid gestoord kunnen voelen.
Een groepje van tien gepensioneerden organiseert sinds zeven jaar een wekelijkse kaartmiddag in het Matthias-Claudius-gemeenschapshuis in Bremen-Neustadt. Tot ze eind april niet meer binnen mochten want er werd een “Tag des Wohlbefindens“ – een goed-gevoel-dag – voor alleenstaande moeders geprogrammeerd.
Tot zover geen probleem, ware het niet dat ook moslima’s uitgenodigd werden die hun “goed gevoel” pas kunnen te volle beleven als ze hun hoofddoek mogen/kunnen afnemen… en dat is vanzelfsprekend onmogelijk als er zich in het zelfde huis mannen bevinden. Zelfs de kelder, waar er lokalen leeg staan, bleek verboden terrein.

Een ontgoochelde kaartspeler: “Wij christenen krijgen in onze eigen christelijke gemeenschap toegangsverbod omdat er hier een moslim activiteit plaats vindt.” En een collega-kaartspeler: “Met tolerantie heeft het toegangsverbod niets te maken. Wij moeten ons in een kerkelijk gebouw aan moslim regels houden. Ik krijg angst.”

Wij ook…  Waarbij wij ons de vraag stellen of al die moslima’s – die naar verluidt vrijwillig een hoofddoek dragen – zich dan nooit goed voelen met hun hoofdbedekking?

„Toleranz“: Deutsche Rentner müssen Haus für Muslimische Frauen verlassen

Pat Condell heeft zo zijn gedacht over “de grote Palestijnse leugen”

“…Het gaat niet over gerechtigheid en mensenrechten, want Arabische gemeenschappen kennen de betekenis van die woorden niet.  Het gaat niet over territorium, maar wel over jodenhaat, gedekt door de koran, en zoals gepredikt wordt in de moskeeën, dag in, dag uit… De Arabieren haten de joden niet omwille van Israël – zij haten Israël omwille van de joden…”

“…Vrede is het laatste dat de Arabieren willen… Hun haat is de reden van hun ellende…”

Ondertiteling en vertaling via icoontjes onderaan.

 

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Woensdagmorgen zijn we vanuit Zaventem weer teruggekeerd naar Beiroet.

Omdat we met Middle East naar Beiroet vlogen, hadden we van de pilotenstaking van Brussels Airlines geen last. En dat het minder druk zou zijn, bleek helemaal niet. Een parkeertoren moet je van onder naar boven rijden totdat je uiteindelijk na de 7e verdieping op het dak nog een vrij plaatsje vindt. Uiteindelijk arriveerden we op de gestelde plaats en tijd, met een zon van ruim 30° en logeerden in ons huis in Zikrit. Vandaar hebben we nog twee dagen rond gereden om materiële en financiële regelingen te treffen in Libanon, die we vanuit Syrië niet kunnen realiseren. En de meeste  Libanezen schijnen tevreden te zijn met de recente  uitslag van de  verkiezingen waardoor Hezbollah fors gewonnen heeft en de invloed van Saoedi-Arabië wat is verminderd. Het westen blijft helaas verhinderen dat Libanezen hun eigen land besturen.

Tijdens ons verblijf in België konden we helaas niet op alle uitnodigingen ingaan, maar we zijn toch meer dan tevreden om wat we mochten doen en vooral om zoveel goede wil, steun en meeleven. Heel hartelijk dank. De verschillende groepen van weduwen die me overvloedig van hun breigoed hadden voorzien en anderen, zullen niet alleen de hun verschuldigde vergoeding krijgen, maar veel meer.

Ik geef nog enkele indrukken van onze laatste dagen in België.

Ondertussen bezorgde br Jean me nog een verslag over Oost-Ghouta. Dat er tussen de hulpverleners een bijzonder goede geest heerst, heb ik zelf kunnen vaststellen (zie ons fotoverslag van XIII/15, 13 april 2018). Ondertussen zijn er belangrijke groepen “vluchtelingen” naar Oost-Ghouta teruggekeerd en we hopen dat de heropbouw van Syrië gestaag blijft verder gaan. Bovendien blijft het aantal ”toeristen” die Syrië komen bezoeken ook stijgen. Welkom. (Nvdr: zie bijhorende video’s).

Ondertussen gaan helaas de zelfverklaarde vrienden van Syrië ook verder met hun plannen om het land onder voorwendsels te ontwrichten. Als zij hun zin krijgen, zullen ze niet alleen Syrië maar de hele mensheid in hun zelfvernietigende Apocalyps meesleuren. Dat Syrië moge stand houden!

Daarvoor willen we blijven bidden, werken, strijden en lijden.

P. Daniel

Vrijdag 18 mei 2018

Katholiek – wereldomvattend

De laatste uitnodiging voor een conferentie kregen we vanuit Brugge. Eerst in de kring van een aantal sterk geëngageerde katholieken die hun mogelijkheden willen aanwenden om zowel in eigen midden als in de wereld het goede te bevorderen vanuit de dynamiek van ons christelijk geloof. Ondertussen zagen we dat Brugge al overspoeld wordt door toeristen, uit de hele wereld. In Sint Michiels mochten we vervolgens spreken voor goede bekenden en vrienden van “Tegenstroom”, “Comité Bezorgde Ouders”, “Stem en Tegenstem”. We hebben elkaar wederzijds kunnen aanmoedigen om verder te ijveren voor waarheid, waarachtigheid en waardigheid. Tijdens de laatste zondagsviering mocht ik op uitnodiging van onze confraters pastoors de preek houden in de kerk van Retie en de gulle omhaling in ontvangst nemen. We hebben vele mensen, organisaties en gemeenschappen mogen ontmoeten. Dikwijls ervaren we bij velen een diep verlangen om trouw te blijven aan onze christelijke wortels en de katholieke identiteit van ons land. Anderzijds is er het verlangen om daadwerkelijk te kunnen bijdragen aan de nood van mensen wereldwijd. Bij velen menen we een verlangen te merken  naar een meer radicale inzet zowel op gebied van ons katholiek geloof als op gebied van de inzet voor een meer  menswaardige wereld. Ziehier, wat ons kan inspireren:

Ons antwoord en het antwoord van de Hongaren op de verandering van de  wereld is dat wij in de plaats van een gekapseisde liberale democratie, de  bedoeling hebben te bouwen aan een christelijke democratie van de XXIe  eeuw, die garant staat voor de waardigheid, vrijheid, veiligheid van het individu, die de gelijkheid van man en vrouw beschermt, die het traditioneel gezinsmodel waardeert, een rem zet op het antisemitisme, onze christelijke cultuur beschermt en de bestendiging ervan verzekert en de ontwikkeling van het volk bevordert. Wij zijn christendemocraten en willen een  christelijke democratie” (Viktor Orban, herkozen als eerste minister in Hongarije, na de eedaflegging, 10 mei 2018).

Wie zoekt mee naar een  Vlaams (of Waals) christelijk dorp en een dito  burgemeester die de moed en originaliteit bezitten om te bepalen dat alle openbare gebouwen bij de inkom een kruisbeeld moeten hebben als uitdrukking van de waarden waarop onze samenleving gebouwd is?

Humanitaire hulp in Oost-Ghouta – Klooster Mar Yakub

Oost-Ghouta is een grote streek rond Damascus – de belangrijkste stad is Douma. Gedurende jaren was het een verstrekte basis waar duizenden terroristen de sharia wet met geweld oplegden aan de gegijzelde bevolking. Het wemelt er van de onderaardse gangen die vaak door onschuldige burgers onder dwang werden gegraven. In het klooster van Mar Yakub hebben we gedurende enkele weken een moeder met kind opgevangen die gedurende twee jaar in een ondergrondse gevangenis in Oost-Goutha waren opgesloten. Gedurende de oorlog schoten de terroristen vanuit die streek bijna dagelijks blinde bommen af op het bewoonde en vrije gedeelte van Damascus. In het begin van 2018 werd die activiteit gruwelijk uitgebreid zodat het bijna constant bommen regende op de Syrische hoofdstad. Op dat moment heeft het Syrische leger een beslissing genomen die het einde inluidde van het terroristengeweld. Op een kleine maand tijd hebben ze Oost-Ghouta bevrijd. De terroristen werden gedood of in escorte-bussen afgevoerd naar Idlib en Jarablous aan de Turkse grens. Onmiddellijk na de bevrijding op 13 maart 2018 is het klooster van Mar Yakub begonnen met de hulpverlening in Oost-Ghouta. Het volgende is een beknopt overzicht van de humanitaire hulp die het klooster van Mar Yakub  levert aan de bevolking daar.

Ons klooster, in samenwerking met Preemptive Love Coalition[1], levert hulp aan tien vluchtelingenkampen rond Damascus waar vandaag zowat 52000 vluchtelingen uit Oost-Ghouta worden opgevangen (in begin maart 2018 waren dat ongeveer 90000 mensen). Oost-Ghouta zelf is bijna volledig kapotgeschoten na 7 jaar terreur en na de bevrijding van het Syrische leger die genoodzaakt was met luchtaanvallen de situatie op te lossen (ongeveer 95% van de gebouwen ligt op de grond). Er zijn geen ISIS-terroristen meer. Toch zijn er nog huizen of appartementen die min of meer bewoonbaar zijn. Er zijn mensen die gekozen hebben om daar te blijven wonen in plaats van naar de vluchtelingenkampen te gaan.  Ons klooster helpt hen ook. De hulpverlening kent verschillende niveaus:

  1. Medisch: We hebben twee hospitainers[2] en drie ambulances die van kamp naar kamp gaan om de mensen te helpen. We hebben dokters gespecialiseerd in algemene geneeskunde, genologie en operaties. Nu is er vraag naar tandartsen en kinderartsen. De dokters worden bijgestaan door verplegers. Per maand verzorgen ze een slordige 40 000 mensen. Een dokter werd in het begin van de bevrijding van Oost-Ghouta soms genoodzaakt om tot 700 patiënten per dag te verzorgen (een dag die kon oplopen tot 16 werkuren)! Vandaag, nu dat de organisatie wat meer op poten staat verzorgen de dokters 200 tot 300 patiënten per dag. Het merendeel van de dokters is gedurende de oorlog naar het buitenland gevlucht. We zijn dus genoodzaakt om de nog beschikbare Syrische dokters een hoog maandloon te geven om zich dagelijks, onder het nog steeds reëel gevaar, naar Oost-Ghouta te verplaatsen. Het dient gezegd te worden dat ons klooster de enige organisatie is die dokters heeft ter plaatse. De Rode Halve Maan en andere organisaties hebben verplegers en medicatie voor handen maar geen dokters. Mar Yakub geeft eveneens medicatie aan de vluchtelingen, vooral tegen diabetes, hoge bloeddruk en hartaandoeningen (het gaat hier vooral om medicatie die elke dag moet genomen worden). (Nvdr: ter illustratie video onderaan)
  2. Voedsel: In Dweir (een vluchtelingenkamp) geven we dagelijks eten aan 10500 mensen. In Douma (de hoofdstad van Oost-Ghuta) krijgen 4000 personen elke dag een warme maaltijd. In ons klooster hebben we een kaasfabriek waar elke dag honderden kilo’s yoghurt (600 kg) wordt bereid voor de keukens in Damascus. Die keukens worden nu uitgebreid en binnenkort zal één ton yoghurt per dag niet meer voldoende zijn (Syriërs eten bijna bij elke maaltijd yoghurt zonder suiker).
  3. Dispatching: We hebben voor 3000 babies pampers en baby-melk uitgedeeld. Daarnaast hebben 10000 mensen een health-kit[3] We hebben kleren uitgedeeld voor vrouwen, mannen en kinderen, en ook matrassen en kussens.
  4. Accomodatie: In het Feiha vluchtelingenkamp heeft het klooster gezorgd voor mobiele toiletten, lavabo’s en douches. We hebben daar ook een hekken geplaatst om het vluchtelingenkamp te ommuren.
  5. Psychologische hulp: Onder leiding van een psychiater met twee medewerkers geeft het klooster eveneens psychologische hulp aan de getraumatiseerde vluchtelingen.

Dit is enkel een beeld voor de situatie in Damascus. Over heel Syrië werken nu ongeveer 700 mensen als betaalde arbeiders in naam van het klooster. Elke dag krijgen 100 000 Syriërs dankzij het klooster een warme maaltijd. Enkele dagen geleden zei de gouverneur van de Damascus-provincie in een vergadering: “In Oost-Ghouta heeft de Rode Halve Maan (de tegenhanger van het Rode Kruis) gefaald, maar het team van Mar Yakub heeft de beste resultaten geboekt”. Anderen hebben getuigd: “De mensen van Mar Yakub hebben een hart, je kunt zien dat ze met heel hun ziel werken”. Dat is het mooie van ons team. Al hebben we minder middelen dan grote organisaties, je kan zien dat ze zich allemaal zonder reserve inzetten. Christus zegt: “Geven is beter dan krijgen”. De overgrote meerderheid van ons team zijn moslims. Toch zijn de vestjes die ze dragen uitgedost met een groot kruis. Het is die vreugde van Christus die ze uitdragen naar de mensen in nood. Wij zijn Moeder Agnès Mariam van het Kruis eeuwig dankbaar voor haar onophoudelijk werk voor de Syrische bevolking. Het is zij die heel dit team heeft uitgezet. Internationale humanitaire organisaties zoals UNFPA, Partners, LDS-Charties, Preemtive Love Coalition en anderen hebben in haar een betrouwbare persoon gevonden om de Syriërs te helpen. Voor westerse organisaties is het erg belangrijk om een vertrouwenspersoon te hebben ter plaatse die de cultuur en de noden van de plaatselijke bevolking kent en die inzicht heeft om grote projecten op te zetten. Deze grote organisaties vertrouwen haar werk en daardoor heeft het klooster nu zo’n grote mogelijkheden om de Syriërs te helpen.

Voor de nabije toekomst hopen we een centrum te openen om de gehandicapten (mensen die ledematen verloren hebben onder het bommengeweld) te verzorgen. We willen eveneens scholing organiseren voor de kinderen in de vluchtelingenkampen. Ten laatste hebben we nood aan tandartsen, een X-ray kamer en een laboratorium voor het verrichten van urine-en bloedtesten.

Fr. Jean

Russische artsen nemen Syrische medicijnen-studenten onder hun vleugels:

En dit nog

P. Daniel

[1] Preemtive Love Coalition is een Amerikaanse hulporganisatie die vooral in Irak en Syrië hulp biedt.

[2] Dat is een container omgebouwd tot klein hospitaal met een wachtkamer en een kamer waar operaties uitgevoerd kunnen worden.

[3] Een health-kit bevat  dagelijkse benodigdheden zoals zeep, shampoo, tandenborstel, handdoekje, …

 

Rusland vindt echt wel andere gasafnemers

3000 km lang, 1.4 m doormeter, vanuit Siberië naar de Chinese grens moet de pijplijn worden.  Begin bouw 2014, kostprijs ca. 55 miljard dollar.

Zou vanaf december 2019 gas ter waarde van 400 miljard dollar naar China moeten leiden.  Door moerassen, wouden, permafrost en aardbevingsgevoelige gebieden.  Met het gevaar van wilde dieren.  Temperaturen tussen + 30° C in de zomer en – 50° C in de winter.  Door onherbergzame plaatsen, waar nog nooit een mens geweest is.  Een uitdaging!

Polen en Hongarije, schouder aan schouder…

De bronafbeelding bekijken

… over de door de EU verplichte opname van migranten

Hongarije: “Het belangrijkste thema dat wij hier besproken hebben, de nationale soevereiniteit, is de beslissing wie er op het grondgebied van een het land mag blijven.  Over onze Hongaarse vastbeslotenheid kan ik slechts zeggen dat onze ouders en grootouders, onze voorvaderen zich in hun graf zouden omdraaien als er iemand anders, buiten de Hongaren, ons zouden dicteren wie er hier in ons land mag blijven.”

Orban stelt “dat het de christelijke plicht is te helpen.  Maar dan wel ter plaatse, niet hier.  We kunnen onmogelijk helpen als we ons eigen land om zeep brengen.” Hij start bijgevolg een programma “Hongarije helpt”, waarbij hulp wordt aangeboden aan lokale overheden in het M.O. bij de bouw van woningen, scholen en kerken.  En dan kunnen de “vluchtelingen” vanuit EUropa terug naar huis keren.  Hij bevestigt dat Hongarije de Balkanroute zal blijven blokkeren.

Polen: Praat rond de pot, wil duidelijk niet te agressief overkomen,  maar bedoelt in essentie hetzelfde als Orban.  Heeft het over WOI en WOII en het communisme als excuus, resp. verklaring voor hun gezamenlijk immigratiestandpunt.  En stelt dat we “vluchtelingen” een hengel moeten geven i.p.v. een vis.

Hongarije en Polen: we nemen geen illegale immigranten en onze samenwerking wordt sterker