Quo vadis, Syria?

… En – bij uitbreiding – wat met buurland Libanon?

De gevolgen van de zgn. Caesar Act, waarmee de VSA Syrië op de knieën wil krijgen zijn catastrofaal. Niet alleen voor Syrië, maar ook – en dat wordt over het hoofd gezien – voor buurland Libanon.

Waar in Syrië vreedzaam tegen de wurgende Caesar wet geprotesteerd wordt, daar men in het algemeen achter de Syrische regering staat, ziet de toestand in Libanon er heel anders uit. De economie is er helemaal in elkaar gestort; talrijke mensen weten niet meer van welk hout pijlen maken. Hier heerst pure wanhoop. Een groot gedeelte van de bevolking lijdt honger, zoals pater Daniël in zijn wekelijks verslag al aangeduid heeft. Dat het er in Syrië ook niet rooskleurig uitziet, mag duidelijk wezen, maar dankzij de hulp van Rusland, China, Iran en Indië zijn elementaire voedingsmiddelen nog beschikbaar. In Libanon daarentegen… Internationale hulpleveringen der VN (World Food Programme) aan Syrië, die in de haven van Beiroet gelost en vervolgens naar Syrië dienden vervoerd te worden, bereiken Syrië niet daar ze door hongerige Libanezen tegen gehouden en leeg geroofd worden. De vrachtwagens werden zelfs uit pure frustratie nadien in brand gestoken.

Men ziet mensen die in vuilcontainers scharrelen op zoek naar voedsel. In supermarkten zijn er schrijnende taferelen van ouders die zich geen melk voor hun kleine kinderen kunnen veroorloven… Maar ook gewone producten zoals bv. waspoeder zijn voor menigeen niet meer bereikbaar. De noodtoestand werd tot 2 augustus verlengd; het leger blijft gemobiliseerd.

Kom nadien niet klagen dat China in het gat gesprongen is…

Waar in Syrië president Assad kop van jut is, telt dit in Libanon voor de Hezbollah. De Britse ambassadeur in Beiroet vindt dat Hezbollah verantwoordelijk is voor de crisis. (…) En ja hoor, de ingoede VSA, zijn bereid de Libanese regering te “helpen”, op voorwaarde “dat ze zich niet als gijzelaar van Hezbollah laat gebruiken.” (…) Je moet maar durven… Wie chanteert wie? Blijkbaar hoort dit tegenwoordig tot de normale “diplomatieke” geplogenheden der VSA… zelfs bondgenoten ontsnappen er niet aan.

En het buitenministerie der VSA deed er nog een dikke schep bovenop met deze mededeling: “Als antwoord op de voortdurende crisis, veroorzaakt door Assad en de Russische en Iraanse strijdkrachten, kondigen de VSA bijkomende humanitaire steun aan het Syrische volk aan voor meer dan 696 miljoen US $…. Onze nationale veiligheidsstrategie geeft voorrang aan de ontheemden…” En waar zitten die “ontheemden”, wie zijn die “ontheemden”? In Idlib waar het verzameld tuig van al-Qaeda de lakens uitdeelt of bij de Koerden ten oosten van de Eufraat? De konvooien militaire vrachtwagens die via Irak onuitgenodigd Syrië binnentrekken richting oliebronnen vervoeren waarschijnlijk allemaal rijstzakken, pasta, deodorant, wc-papier, kleurpotloden e.d. nuttige kleinigheden… (…)

Omgekeerd vertrokken 30 tankwagens met gestolen olie naar Irak.

Dat Trump de VSA strijdkrachten wilde terugtrekken uit Syrië herinnert u zich nog wel. Hij had er toen niet bijgezegd dat hij ze gewoon wou verplaatsen naar de oliebronnen en het noorden aan de grijpgrage handen van Erdogan wou overlaten. Er werd een nieuwe VSA luchtmachtbasis gebouwd in Hasaka. (…)

Rusland is het helemaal zat. Niet wat er gehoopt werd, niet met Syrië, maar wel met de communicatie met de VSA. De Russische permanente vertegenwoordiger bij de VN, Vasily Nebenzia, bevestigde de Russische terugtrekking uit het VN-mechanisme dat informatie deelt om confrontaties uit de weg te gaan in Syrië: “Het mechanisme was een vrijwillige afspraak. Het heeft geen mandaat van de VN Veiligheidsraad. We hebben herhaaldelijk op de tekortkomingen gewezen.”

Rusland vermoedt dat het mechanisme eerder gebruikt wordt om te desinformeren dan om humanitaire hulp te verlenen en vreest dat het wordt misbruikt ten gunste van terroristen. Het doel van dit communicatiekanaal was o.a. aanvallen op burgerkonvooien en humanitaire hulpverlening te vermijden. Rusland klaagde herhaaldelijk misbruik, zoals foutieve berichtgeving over nepaanvallen op de burgerbevolking, aan en kondigde uiteindelijk de uitstap aan. Omgekeerd werden zgz. “humanitaire hulpposten” aan de Russische strijdkrachten gemeld terwijl ze in werkelijkheid militaire commandoposten der terroristen waren zonder enige humanitaire invulling. Evenzeer kwam het tot talrijke afwijkingen van verleende co-ordinaten der plaatsbepalingen uit onbekende en onveilige bronnen, zodat de Syrische en/of Russische militairen in een val liepen. (…)

De VSA permanente vertegenwoordiger bij de VN, Kelly Craft, liet weten dat haar land “geschokt” was door de Russische beslissing: “De VSA zullen geen afstand nemen van onze inzet voor het Syrische volk en zullen alles eraan doen om hen de hulp te laten toekomen die de bevolking nodig heeft om te overleven. De Raad (VN-Veiligheidsraad) moet een beslissing nemen: zich bij ons aansluiten bij de grensoverschrijdende humanitaire hulp of mensen laten sterven.” … Kortom: zij suggereert dat de VSA het evenbeeld van de Barmhartige Samaritaan zijn… en wie het daarmee niet eens is, dat zijn in feite moordenaars. We herhalen: je moet maar durven… Door de feitelijke bezetting van een groot gedeelte van de beste landbouwgronden is er een tekort aan levensmiddelen. En dan worden de oogsten gestolen of in brand gestoken door heteluchtballons en pyromanen van Erdogans huurlingenleger. De Syrische regering wordt gedwongen voeding – graan e.d. – op de internationale markt te kopen – en zelfs dat wordt door de Caesar Act bemoeilijkt.

Om het in cijfers uit te drukken: het Syrische Pond vermindert dag na dag aan waarde. Vroeger kon een familievader die per maand 40.000 SYP verdiende, zijn gezin hiermee onderhouden. Nu is dit bedrag niet meer toereikend voor een week. Voor 1 US $ moet men nu 2500 SYP neertellen – voor de oorlog in 2011 slechts 50 SYP. Getuigt het van een humanitaire inborst een bevolking te laten uithongeren?

De Syrische afgevaardigde bij de VN, Bashar al-Ja’afari, schreef zondag twee identieke brieven aan de alg. secr. van de VN, Antonio Guterres en aan de roterende voorzitter van de Veiligheidsraad, Nicolas de Riviere, met de vraag om een commissie samen te stellen die een verslag zou moeten opmaken over de draagwijdte van de strafmaatregelen opgelegd door de VSA en de EU. Dit om vast te stellen in hoever deze compatibel zijn met het VN-Charter, met internationale wetgeving, met fundamentele humanitaire rechten en de beslissingen van de Veiligheidsraad.

Ja’afari wil dat het verslag duidelijkheid geeft over de schade die de sancties meebrengen op het leven van de gewone Syrische man-in-de-straat en de mogelijkheid der VN om diens humanitaire steunprogramma’s in Syrië te kunnen verwezenlijken. Verder moet het verslag ook duidelijkheid brengen over de problemen die de VN speciale afgevaardigde voor Syrië, Geir Pedersen, omwille van de sancties ondervindt om een politieke oplossing dichterbij te brengen. De Syrische buitenminister, Walid al-Muallem, onderstreepte dat de sancties het terrorisme doen herop flakkeren. Hij stelde ook dat de verstrengde sancties geen uitzonderingen toestaan voor voedsel, medicijnen of medische toestellen. (…)

Intussen heeft Turkije in het bezette (… of eerder ge-annexeerde) Noord-Syrië 15 nieuwe militaire bases opgericht. Naar verluidt om het Ottomaanse Rijk te verdedigen tegen de verdreven Syrische Koerden.

Tegenpolen: heropbouw en afbraak.

Regeringsgebied:

Over de Eufraat daarentegen, in de Deir Ezzor provincie waar de Koerden onder het goedziend oog en financiële controle van de VSA, het voor het zeggen hebben, werd de spoorlijn tussen Deir Ezzor en Hasaka ontmanteld en door smokkelaars verkocht aan Turkse confraters waar ze gesmolten zullen worden. Stations-, wisselaars-, onderhoudsmaterieel en wisselstukken vertrokken – beschermd door bewapende transporteurs – naar Erdogans Rijk.

Afsluitend, onder het motto “muziek verzacht de zeden”, krijgt u een optreden van het symfonisch concert:

Koffie-opstand in Gent

Let's all just admit that coffee is disgusting, and move on with our lives.

Niet toevallig in de betweterigste stad van Vlaanderen – Gent – werd er overgeschakeld op een politiek-correcte koffie, die echter niet gesmaakt werd door de gebruikers, die weigeren hun smaakpapillen te laten aanpassen aan de voorkeur der beleidsmakers.

Binnen Stad Gent schakelden ze een tijd geleden al over op “duurzame koffie” van een fairtrade-merk. Maar nu moesten dus ook nog de woon-zorgcentra volgen en kwam het nieuwe merk er in de plaats van de …

Protest in de vijf woon- en zorgcentra van het Gentse OCMW om een tas koffie. Nadat er enkele weken geleden een nieuw merk werd ingevoerd, willen verschillende bewoners er geen meer drinken omdat ze die niet lusten. (…)

Fairtrade koffie is volgens de linkse predikanten op verschillende terreinen een meerwaarde: ten eerste wordt een eerlijke prijs betaald aan de telers, ten tweede zou de koffie op biologische wijze groeien én bijgevolg gezonder zijn. Niet dus:

Ervaring heeft ons geleerd een grote bocht te maken rond alles wat naar het zgz. “fair-trade” ruikt of als zodanig aanbevolen wordt. De château-migraine wordt slechts overtroffen door een Blauwe Hand-cocktail. De “gezonde” levensmiddelen tonen een ongezonde winstmarge. Moeten we ervoor over hebben, vinden de groene jongens, we kunnen er honderden, zo niet duizenden jobs in de oud-koloniale landen, mee redden. Dat de dranken niet te zuipen, de voeding geen meerwaarde heeft en uw portemonnee minimum 25% lichter gemaakt wordt is bijzaak.

Goed voor ons schuldgevoel. Bij elke fairtrade-aankoop krijg je een aflaat in het vagevuur. De aanprijzingstechniek hoort tot de fabeltjesbundel van leugenbaron von Münchhausen. En de Vlaamse overheid (2016), die zgz. zèlf alles beter doet, vond het zelfs nodig hen nog te subsidiëren, samen met een heel arsenaal linkse organisaties/projecten:

Fairtrade not so fair

Sancties kregen omgekeerd resultaat

Afbeeldingsresultaat voor from russia with love

Vijf jaar sancties tegen Rusland hebben ertoe geleid dat de Russische landbouwproductie meer dan verdubbeld is.

De vice-landbouwminister Sergej Lewin becijferde op de Internationale Grüne Woche in Berlijn de Russische landbouwexport in 2019 op 25 miljard US $. Rusland een groeiende landbouwnatie: niet echt dat wat de sancties hoopten te bereiken.

Poetin had immers aangekondigd dat de landbouwexport tegen het jaar 2024 op 40 miljard euro zal stijgen. Met steun van de regering is de Russische landbouw – als reactie op de in augustus opgelegde EU-sancties – in talrijke domeinen er goed op vooruitgegaan. Bv. wat betreft varkens- en kippenvlees is de productie zo sterk gestegen dat het land vandaag zich voor de volle 100% zelf kan voorzien. Slechts het segment rundvlees blijft achterwege. Koolzaad-, soja- en zonnenbloemolie vindt vlot afzet in het buitenland. Het allerbelangrijkste exportproduct blijft tarwe. In 2000 moest Rusland nog tarwe invoeren – vandaag is er geen enkel land wereldwijd dat meer tarwe uitvoert. (…)

Quo vadis, Syria?

Ondanks de hetze in de media tégen de Syrische regering, ondanks de sancties, herrijst het land uit de oorlogsmiserie. In deze bijdrage geen militaire berichtgeving.

Afbeeldingsresultaat voor damascene rose

De Roos van Damascus, ook Damastroos genoemd, sinds eeuwen bekend in de parfumerie-, verzorgings- en medische wereld voor de olie die eruit getrokken wordt, kreeg van UNESCO de erkenning ‘immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid’. Men maakte er in Damascus ineens een feestje van:

Jason Dudas vloog vanuit Turkije naar Beiroet. Een taxi naar de grens. Op Syrisch grondgebied overstap in een Syrische taxi. Hij neemt ons mee tijdens zijn wandeling door Damascus:

Kerstgekte in de hoofdstad, Damascus:

Nachtleven met Treka als gids:

Kerstfeestje aan en in de kerk van St. Joris, in Bassir (Daraa):

En in Raqqa, waar de ISIS-terreur een triest hoogtepunt kende, probeert men het normale leven terug op gang te trekken. Een Kerstmis in mineur. En toch… Zoals hier, dichtbij de plaats waar ISIS’ galg stond en vele mensen gedood werden, opende dit cafeetje als een cultureel verzet tegen de barbarij. Musici, dichters, denkers waren immers loslopend wild voor de blinde haat der moslimextremisten.

Wie de beelden van het cafeetje bekijkt, zal zich afvragen waar ze de moed vandaan halen. Ondanks het feit dat de “internationale coalitie” met de bewierookte Koerden op kop, meer dan 2 jaar geleden Raqqa bevrijdden van ISIS, is er weinig vooruitgang te bespeuren. De stad bleef aan zijn lot overgelaten, subsidies en giften verdwenen in corrupte handen. Pas nu de Syrische overheid en de Russische bondgenoten toegang kregen wordt duidelijk hoé erg de toestand er wel is. En hoe weinig er sinds de bevrijding gerealiseerd werd ten bate van de bevolking.

Humanitaire hulp, verleend door de Russische strijdkrachten, is er meer dan welkom:

Dinsdag deelde Rusland voeding en medicijnen uit aan gevluchte gezinnen in de Hasaka provincie. 400 voedselpakketten, gratis medisch onderzoek en medicijnen. De Russische medische ploeg werkte gedurende drie weken in de Hasaka provincie, bood medische hulp in alle mogelijke aspecten: orthopedie, ogen, besmettelijke ziektes, NKO én chirurgen opereerden gratis in het Qamishli ziekenhuis.

Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen en zittende mensen

Wat een verschil met Aleppo, evenzeer zwaar geleden onder bombardementen, daar bruist het van heropstanding. Hier beelden van de restauratiewerken in de Khan al-Harir souk, in de oude stad, met meer dan 60 winkeltjes en 3 khans, waar vooral kleding, bakkerijproducten en gedroogd fruit verkocht werd.

Op de agenda een restauratie-overheidsproject: de Qala’at al-Hosn, beter bekend als de Krak des Chevaliers, in W-Homs. De directeur van de site kon niet genoeg benadrukken hoe belangrijk dit is voor het zelfvertrouwen, het toerisme… Budget SYP 20 miljoen. Zou moeten binnen 240 dagen voltooid zijn. U krijgt een rondleiding door een medewerker van de Chrétiens d’Orient:

… beelden van bijna 50 jaar geleden:

In al-Hasakah zitten ze, de ISIS-terroristen. Poco Gutmenschen klagen de onmenselijke toestand aan. Iemand medelijden, iemand?

Tot spijt van wie het benijdt. Tromgeroffel om duidelijk te maken dat het Westen daar niets (meer) verloren heeft. Gezamenlijke legeroefeningen Rusland – Syrië in de kuststreek bij de maritieme basis in Tartous:

Nu we het toch over Tartous hebben, n.a.v. van bilateraal overleg tussen Assad en de Russische vice-premier Yuri Borisov, werden de toekomstplannen voor de economische ontplooiing van Syrië, m.n. de infrastructuur van luchthavens, grensposten en wegen besproken. Maar ook de haven van Tartous: de haven zou uitgebreid worden voor een investeringsbedrag van een half miljoen US$. En in Homs wordt het meststoffenbedrijf gemoderniseerd. In beiden projecten investeren Russische bedrijven. Borisov verklaarde bovendien dat zijn land de inzet ter verbetering van de situatie in Syrië zal voortzetten, dat Rusland gesprekken heeft en onderhandelt met Arabische landen om de economische situatie in Syrië een duwtje te geven. Geen woorden maar daden… worden bevestigd door de beslissing van de Russische regering 100.000 ton graan aan de Syrische bevolking te geven.

Nochtans merkt men bij de landbouwsector ook een herstel. In de Aleppo provincie werden de irrigatiesystemen terug in de oude toestand gebracht, gronden gereinigd, bemest, gezaaid. De boeren kregen steun – zaaigoed en meststoffen – opdat ze ‘brood’nodige oogsten konden leveren. Volgens het min. van Landbouw zouden er nu ca. 1 miljoen hectaren weer voeding leveren, zoals graan, gerst, katoen, wintervruchten en -groenten, boomgaarden met fruit- en 23 miljoen olijfbomen. (…) Een aantal persen werden hersteld. Boomkwekerijen worden gekoesterd. Op verschillende plaatsen werden informatie- en begeleidingscentra voor de landbouw / dierenfok opgericht. Boeren worden opgeleid om een betere kwaliteit graanzaad te kweken. Al bij al, ook al gaat het vooruit: een zware opdracht; de provincie Aleppo zal op 22 december drie jaar bevrijd zijn van de terroristische bezetting en vernieling.

Voorafgaand – in augustus – mochten enkele Syrische vrouwen kleinschalig-actief in de landbouwsector – met de steun van het Voedings- en Landbouw Organisatie der VN kennis gaan maken met andere mogelijkheden, zoals die in N-Italië, opdat ze deze thuis in de praktijk kunnen omzetten en een beter resultaat kunnen bereiken.

20 weeskinderen mochten op bezoek gaan in Moskou:

Het ministerie van Energie maakte bekend dat Sharifa 2 en Sharifa 104 aardgasbronnen in productie gegaan zijn, waardoor de aardgasvoorziening met ca. 1 miljoen m3 per dag gestegen is. De twee werden in een recordtijd van 14 dagen aangesloten aan het aardgasnetwerk – dit om aan de nijpende vraag voor elektriciteit (enigszins) te voldoen. (…)

Afsluitend: kunst en cultuur mag niet ontbreken. Talrijke tentoonstellingen, lezingen en herdenkingen… en een kerstmarkt met hebbedingetjes bijna zoals bij ons: