Jezidi meisje ontmoet haar ontvoerder in Merkelland… en moet opnieuw vluchten

Niets aan de hand, vinden de Duitse autoriteiten, hij is een asielzoeker zoals jij.

Dit is Ashwag.  Ontvoerd door ISIS in 2014.  Na haar ontsnapping, vluchtte zij naar Duitsland.  Toen ze haar ontvoerder ontmoette in Duitsland, was hij absoluut niet gegeneerd en vertelde haar dat hij alles over haar wist, waar ze woont, met wie ze samen woont…  Hij had haar zelfs in Duitsland kunnen opsporen.

Het meisje heeft angst.  Ze meldde dit bij de politie, die stelde dat men niets kon doen.  De man is een asielzoeker zoals zij, en bovendien heeft hij niets op zijn kerfstok in Duitsland.  Ze kreeg een telefoonnummer in de hand gedrukt “voor het geval ze hem nog ergens tegenkomt”.  Ze stelt dat zij niet alleen staat hiermee.  Meerdere Jezidi meisjes hebben hun ontvoerder/verkrachter in Duitsland ontmoet.

Kafka in Merkelland.  Waar ontvoerders, terroristen, dieven, moordenaars, verkrachters de hand boven het hoofd gehouden worden.

Nadat deze video grote ophef veroorzaakte in Duitsland en via het internet de rest van de wereld bereikte, volgde deze mededeling:

Als antwoord op

Das Landeskriminalamt Baden-Württemberg hat am 13.03.2018 die Ermittlungen zu dieser Sache übernommen. Sie können derzeit nicht fortgeführt werden, da die Zeugin für Rückfragen aktuell nicht erreichbar ist.

(DW)

Ashwag is opnieuw moeten vluchten voor dezelfde IS-terroristen die haar en haar volk in haar eigen land belaagden.  Zij is ergens ondergedoken buiten Duitsland.

 

 

 

“Men tast in het duister”

De bronafbeelding bekijkenWie nu nog niet wakker geworden is in Zweden, verdient niet beter. “Donkerharige jongeren”… en “Het leek wel  een gecoördineerde militaire operatie “… “In Zweden niet ongewoon.  In Stockholm een bijna dagelijks gebeuren…”  Alsof het doodnormaal is dat je auto op straat in brand gestoken wordt.  Zomaar.  Men tast in het duister naar de beweegredenen…al wordt er wel bij het daderprofiel over “vermoedelijk sociaal benadeelde jongeren” gesproken… Duidelijk toch?  De bio-Zweden moeten veroordeeld worden voor schuldig verzuim.

Competentietraining tegen racisme

De asiel- en vluchtelingenindustrie biedt vele mogelijkheden. O.a. worden cursussen aangeboden. U denkt dan een taal-, opleiding- of integratiecursussen die naar kennis en competenties voor de samenleving en jobaanbiedingen moeten leiden.

Buiten deze nuttige leerstof wordt ook aandacht besteed aan hét grootste probleem van een toekomstige vakkracht: racisme.

In Rheinland-Pfalz wordt een project aangeboden die “vluchtelingen” weerbaar(der) moeten maken voor racisme. Met bv. een rollenspel – boosaardige bio-Duitser versus onderdanige exotische sukkelaar. Men wil hiermee een competentietraining geven; zo speelt een voormalige politie-agent de rol van racist vol van “afwijzingen, vooroordelen en boosaardigheid”, waarop de “vluchtelingen” dan passend – “assertief ” moeten (leren) reageren. Vooroordelen beginnen naar verluidt met flauwe moppen. Die een eigen leven – van haat – gaan leiden. En van haat is de weg naar geweld niet meer ver weg… krijgt de cursist mee.

De competentietraining – betaald door de Duitse belastingbetaler – vindt plaats in de ” Landeszentrale für politische Bildung in Mainz (… zoiets hebben wij niet – een eigen centrum waarbij we kunnen leren hoe we politiek moeten denken…overbodig… we hebben de nullenzender…) en wordt door het integratieministerie zeer aangeprezen. Het moet de nieuwe Merkellanders voorbereiden op een “open” discussie met verschillende vormen van discriminatie. Andere mogelijkheden, om begrip langs beide kanten te stimuleren, zijn bv. interculturele theater- en filmvoorstellingen, lezingen, samenkomsten… alles betaald door de belastingbetaler.  Als u denkt dat het niet gekker kan worden, wat denkt u dan van een “flirtcursus” voor “vluchtelingen”?

Als de stijgende criminaliteitscijfers – en de resp. daders – mogen geloven, zijn er niet veel “vluchtelingen” die een competentietraining nodig hebben.

Kaiserslautern en Mainz hadden al samen vier competitietrainingen voor “vluchtelingen”. Wordt vervolgd en uitgebreid. Neen, niet voor de bio-Duitsers. Die moeten leren nog dieper te bukken. Rugchirurgen hebben een volle agenda.

Kompetenztraining für Flüchtlinge

 

We passen ons aan

De bronafbeelding bekijkenU herinnert zich zonder twijfel de goede raad van de Keulse burgemeesteres Reker n.a.v. de beruchte Nieuwjaarsnacht: “een armlengte” afstand houden.  Intussen heeft men de raad geactualiseerd.  En neen… neerschieten is nog steeds verboden, hoewel toch nog altijd een definitieve oplossing, waarvoor wij hier uiteraard niet willen pleiten.

De Duitse ambtenarenkorps wordt nu aangeleerd hoe ze zich tegen “multiculturele” vuistslagen of messteken op de werkplaats kunnen verdedigen.
Het werd zelfs op de Duitse staatstelevisie gebracht met de titel „Das verrohte Land – als het medelijden verdwijnt”; ja hoor, de Duitsers hebben het nog niet verleerd… een gewelddadig volkje…

Als een zedenpreek niet helpt, als de eigen veiligheid in gevaar is, dan mag een ambtenaar staatseigendom lenen om zich te beschermen tegen een aanval van “woedende burgers” – met de nadruk op “beschermen” en niet om zelf de gefrustreerde, uiteraard verwarde, importburger te lijf te gaan. Kortom: een bureaustoellengte afstand.
Hoe artsen, verplegend en educatief personeel, agenten, ambulanciers en de brandweer telkens een stoel moeten meesleuren om al te enthousiaste neo-Duitsers af te weren is niet duidelijk.

In de documentaire “Das verrohte Land” wordt pijnlijk duidelijk hoe er rond de welbekende olifant gedraaid wordt.

Intussen worden zelfverdedigingstraining en de-escalatiecursussen georganiseerd. Gepantserd glas, stille alarmknoppen geïnstalleerd, vluchtroutes (!) geoefend in officiële gebouwen waar “vluchtelingen” zich plegen op te houden om hun status en portemonnee op te vijzelen. Een bureaustoel heeft echter iedereen ter beschikking: hij beschermt als een schild zowel het hoofd als het hart van de ambtenaar. Men roepe daarbij de kreet “Stop”. Blijven oefenen.  En als dat niet helpt, kan men ook nog bidden.

 

 

 

Zo ziet het eruit in Idlibistan, het paradijs der ‘gematigde rebellen’

Enkele dagen geleden verloor een buschauffeur de macht over het stuur toen hij zijn kostbare lading terroristen uit de provincie Quneitra naar de Idlibregio in Noord-Syrië vervoerde.

Zoiets doe je niet ongestraft.  De man werd vermoord.  Zouden er nog vrijwilligers zijn die het zootje ongeregeld willen in veiligheid brengen?

 

Censuur

Nadat onze redactie al enkele dagen geleden vastgesteld had dat het profiel op Facebook van een internationale groep rond nieuwsvergaring over Syrië buitengegooid werd, vernemen we van lezer Ropie dat het filmpje dat Schild en Vrienden rond de rellen in Parijs (…voetbalvreugde, nietwaar…) samenstelde, ook in ongenade gevallen is.    Ook op Youtube werd dezelfde video verwijderd.

Niet dat we ons nog verbazen.  Quasi dagelijks merken we dat Facebook en Youtube ongewenste informatie éénzijdig als niet-informatief, kwetsend, of zelfs misleidend verklaren en – als het even meezit – boodschappen en/of beeldmateriaal verwijderen.  Als het tegenzit wordt gewoon je profiel in de ban geslagen.  Soms voor een bepaalde tijd.  Dikwijls voor altijd.

En ja, de abonnee of profieleigenaar gaat dan onder een andere naam aan het werk.  Tot heel de b.g. procedure zich herhaalt.  Bij deze nogmaals onze verontschuldigingen als u bij artikels het beeldmateriaal en/of bruggetje niet meer aantreft.  Bij de video van Schild en Vrienden handelde Facebook na een klacht van de nullenzender, die trots verklaarde dat zij zelf het nieuws maken en dat niemand zich het recht mag toe-eigenen de geloofs-waarde in twijfel te trekken. Wij citeren hun mededeling: “Ons filmpje over de allochtone rellen in Frankrijk werd zonet verwijderd door Facebook na een klacht van VRT. De belastingbetaler mag blijkbaar de staatspropaganda niet in vraag stellen. VRT is boos omdat bijna een miljoen burgers konden zien hoe we worden belogen met ons eigen belastingsgeld. Het filmpje kan nog steeds bekeken worden op Youtube en Twitter. Deel dit bericht om de censuur door onze staatsomroep tegen te gaan!”

Wij sluiten alsnog deze beelden in van The Guardian, die ‘voorzichterig’ was met de begeleidende tekst… “rowdy fans”… nogal onstuimige fans… als het kind maar een naam heeft… we weten zo ook wel wie die kinderen zijn…

De Daily Mail was nog omzichtiger… “minor clashes”… ietsepietsie relletjes…  Voor hoe dom houden ze ons?

Deze is duidelijker: “we hebben meer politie nodig”… “dat is multicul, liberalisme en verrijking in de realiteit”…

“Een beetje onrustig in Parijs”…

Van “vluchtelingen” naar “kapers”…

De bronafbeelding bekijkenIn Italië was er de laatste dagen nogal wat opwinding over de “redding” van 67 zwarte wereldreizigers.  Reden: niet de “klassieke” reddingsactie van NGO’s, die hand-en-span diensten leveren aan Libische mensensmokkelaars, maar ditmaal was de redding “echt” bij een niet geplande Mid. Zee-overtocht.

Een overzicht: zoals gewenst, gepland, vooruitzienbaar en herhaaldelijk met succes uitgevoerd, geraakten de in gummibootjes drijvende zwarte wereldreizigers op zee in verdrinkingsgevaar.  Probleem: de NGO-reddingsschepen waren niet in de buurt.  Voor de mensensmokkelaars geen probleem: indien ze verdronken waren, zou EUropa in een schuldkramp geschoten zijn om de “reddingen” snel weer te hernemen zoals vanouds.

Het noodsignaal werd ontvangen door het Italiaanse bevoorradingschip “Vos Thalassa”, die de bijna-drenkelingen volgens het geldende zeerecht aan boord nam.   En eveneens volgens het zeerecht, wilde men de geredden op een Libisch schip doen overstappen, dat naar de “schipbreukelingen” onderweg was, om hen naar de dichtstbijzijnde haven te brengen.  En die haven bevindt zich in het door het westen bevrijde Libië.

Dit strookte niet met de reisplannen der geredde schipbreukelingen; ze grepen dus in en kaapten het schip.  Bedreigden de bemanning, die hen gered had, met de dood als ze  niet naar Italië zouden varen. 

De bemanning sloot zich in, zond vervolgens een noodsignaal aan de Italiaanse kustwacht, die prompt de schip “Diciotti” uitstuurde die de bemanning uit hun heikele situatie kon bevrijden en de kapers aan boord nam.

Binnenminister Matteo Salvini kon er niet mee lachen.  Hoewel hij initieel stelde dat de kapers niet in Italië van boord konden gaan, tenzij met handboeien en een gevangenisstraf in het verschiet, legde de “Diciotti” – na een tussenkomst van de Italiaanse president (… waar bemoeit die zich mee? Kan dit zomaar?) – aan in Trapani, Sicilië.  Naar verluidt droeg niemand handboeien en wordt er slechts onderzoek gevoerd voor “huiselijk geweld” bij twee kapers, een Soedanees en Ghanees.   De rest, ach, is het slachtoffer van een spijtig taalmisverstand.

Gedurende de dag werden andere drenkelingen-in-spe gered op zee en naar Sicilië gebracht: 60 werden genomen door de Guardia di Finanza van een zeilboot die in de richting van Noto voer.   23 wereldreizigers bereikten veilig en wel Lampedusa.

Slaap zacht, EU.

 

 

“Een beetje onrustig in Parijs”…

“Heel blije Fransen, dat zien we”

Een VRT-journalist wordt aangevallen in Parijs, en toch blijft onze staatsomroep doen alsof er niets aan de hand is. Schakel de leugenpers uit en ga zélf op zoek naar uw informatie. Overal in Frankrijk zijn allochtonen aan het rellen, plunderen en vandaliseren. Deel dit filmpje zodat zo veel mogelijk mensen het verschil zien tussen wat de media ons proberen wijsmaken en de bittere realiteit.

Bij de alternatieve media kan men lezen en bekijken hoe ‘mensen met migratieachtergrond” en extreemlinkse demagogen de gelegenheid – de Franse overwinning van de wereldbeker voetbal – aangrijpen om het sowieso sinds weken ontkrachte land verder door anarchie en geweld te destabiliseren.

In Nantes werd een “jonge man” die op de loop ging voor een politiecontrole neergeschoten.  Met als resultaat zware rellen en straatgevechten.  Wat vele jaren “slechts” een probleem der voorsteden, der banlieus, genoemd werd is intussen gegroeid tot een fenomeen in quasi alle Franse steden.  Een probleem waarvoor de hautaine Macron geen oplossing weet.

De import uit de Derde Wereld maakt van het Westen de Derde Wereld:

Parijs:

Lyon:

Feest vieren, noemt men dit…

Dank, Ropie, zoals je kan zien hebben we de raad van Schild en Vrienden opgevolgd en zijn we zelf naar informatie op zoek gegaan.  Dit is slechts het topje van de ijsberg…

 

Code 291

Afbeeldingsresultaat voor code 291 zwedenVolgens de krant „Dagens Nyheter“ moet de politie in Zweden alle misdrijven die met asielzoekers in verband staan – als dader of slachtoffer – geheim houden. Intern zou het bevel luiden dat “niets naar buiten mag doordringen”.
Binnen de politie is het marsbevel omstreden. Als officiële verklaring wordt de reden aangevoerd dat het bij deze gegevens om “arbeidsmateriaal voor de dagelijkse stand van zaken” gaat

In elk geval heeft de ministerin van Financiën, Magdalena Andersson, al aangekondigd dat de Zweden langer zullen moeten werken omdat het prijskaartje van de immigratie anders niet te betalen is.

Die Welt: Code “291” bringt Schwedens Polizei zum Schweigen