Cyclus

FATA MORGANA, deel 2: VACCINATIES GEVEN UW VRIJHEID TERUG.

Meermaals heb ik de indruk bekeken te worden door pro-vax Vlaamsgezinden als een verward iemand…..  Daarom beveel ik, naast de talloze bijdragen bij vorige “Cyclussen”  twee volgende artikelen aan :  “Die Leibeigenschaft ist zurück – und kaum einer merkt’s” auteur Dr. Gert Reuther enVaclav Klaus : de voortschrijdende zelfvernietiging van het Westen en haar versnelling door de Covid-pandemie” met ter begeleiding deze video:

Nvdr: haast u, bekijk bovenstaande video vooraleer deze de poco-(corona)-mist ingaat zoals bij de vorige Cyclus de video betr. de discussie van Gideon van Meijeren (pedofilie beschuldigingen) eveneens niet geschikt geacht werd voor uw gemoedsrust… en bijgevolg verwijderd werd.

Nog voor de grote paniekzetting toesloeg was ik al vastbesloten deze wereldwijde aanval op de vrijheid van mensen te bestrijden. (Voor maart ’20).  Ik blijf bij de mening dat de Vlaams-nationalisten die mee de dictatuur helpen installeren fout zijn, zoals Johan Sanctorum in zijn bijdrage op Doorbraak van 23.10.  Daarop valt hij de vrijheidsstrijders aan onder de titel: Is het recht op domheid een grondrecht?”Hetzelfde gebeurt op facebook waar gesteld wordt dat ongevaccineerden bij manifestaties een gevaar vormen voor gevaccineerden.  Dit is onrechtstreeks bekennen dat “vaccins” niet helpen…..

Bij het schrijven van dit artikel is het zo goed als zeker, dat de mondmaskers terug verplicht gaan worden in Vlaanderen….  Wat een klucht!!!!!!  Eerst zorgt men, ook middels bedreigingen, dat in “blank autochtoon” Vlaanderen minstens 90% gevaccineerd zijn – voldoende voor immuungarantie – en dan laat men weer iedereen de slavenmaatregelen volgen, aan de universiteiten eerst.  Figuren zoals Frank Vandenbroucke en Geert Molenberghs zijn echte booswichten, want ik twijfel er niet aan dat ze de ware toedracht van deze “Covid-terreur” kennen.  Wellicht zijn ze – horresco referens – Mark Van Ranst op kop, slechts gevaccineerd met een placebo.  Intussen komt wereldwijd, op allerhande platformen, een niet eindigende opsomming voor van (vaak jonge) mensen, die haast schielijk na de vaccinaties stierven.

In deze strijd tussen pro en contra is mijn standpunt onverzoenlijk met de “believers” van deze zgn. pandemie.  Ze sluit naadloos aan bij mijn levenslange strijd, als Vlaamsnationalist, om ieder mens en de Vlamingen vooral, te bevrijden van de op hen uitgeoefende tyrannie en poging tot verslaving.

De covid-passen zijn ongrondwettelijk en voeren een apartheid in.  Ze verstoten tegen het gelijkheidsbeginsel art. 10, het verbod op discriminatie in de toepassing van rechten en vrijheden art. 11 en de persoonlijke vrijheid art. 12 (allemaal van de Grondwet).  De Grondwet is, het weze herhaald, niet bedoeld om de machthebbers te bevestigen, maar om de burger te beschermen tegen de uitwassen van de Overheid.  Zelfs Philippe De Backer (VLD), ex-coordinnator van testen en mondmaskers, noemt in zijn boek “En nu is het oorlog de coronaberichtgeving in de media tot nu toe, obsessief.

Nvdr: het kleine duiveltje in ons “liet ons dit gewoon doen”, het plaatsen van deze begeleidende video:

De N-VA speelt een afwijzende rol in het opleggen van verdere corona-maatregelen (als het goed is zeggen we het ook).  Maar de Vlaamse Beweging moet daarover niet verder gesplitst worden; ze is dat al.  Aan al de “chicaneurs” tegen onze verzets-standpunten raad ik aan: lees ook de alternatieve media (op het einde nogmaals een opsomming!)  Waarom onze opwinding? Zelfs in Italië en Oostenrijk zijn de beschikkingen al getroffen dat men niet meer mag werken als men geen QR-code (bewijs van vaccinatie) heeft.  Deze codes, die naar een satanische controle-maatschappij leiden, zullen ook in de toekomst ingezet worden, voor onze ecologische voetafdruk, het aantal verplaatsingen, de contacten die we hebben  (!!!) en de toelating om nog op internet aan te sluiten (!!!!).   Dit verzin ik niet, maar zeggen de leidende figuren zelf van het WEF en de VN in hun boeken en publicaties. (het Forum van Young Global Leaders, zoals Alexander De Croo, Mark Rutten en Sigrid Kaag).

Het Vlaams Nationaal spectrum moet zich bevrijden van die infiltranten in hun kringen, die het onmogelijk maken een echte verzetspolitiek te voeren tegen de mondmaskers, de Covid-passen, het ontslaan van ongevaccineerden en het verzwijgen van de vax-doden.  Dat dit wel mogelijk is toont de ingewijde kennis in de Oostenrijkse FPÖ, bij de partijen aan de macht in Hongarije en Polen, bij het Forum voor Democratie in Nederland en de straatbeweging in Frankrijk die steeds maar groeit.

Tot slot: DENK ZELF NA en bewandel niet de platgetreden paden: zit niet ganse avonden zielloos de leugens te slikken van de MSM televisiekanalen.

Informeer u op: Frontnieuws.com;   Niburu.co;  Xander-nieuws.net;  ninefornews.nl;  Café Weltschmerz.nl; dailyexpose.co.uk; uncut-news.ch; uitgeverij De Blauwe Tijger Groningen; viruswaanzin.be; katholiek forum.net

De Nederlanden vochten een tachtigjarige Oorlog voor vrijheid en tolerantie.  We gaan ons dat niet op enkele maanden terug laten afnemen!

Jos Wouters, Boom, 25.10.21

Uit sympathie voor Luc & Zwarte Piet

We vernamen:

Voorpost Antwerpen-Kempen  Even melden dat onze vriend, Luc Vermeulen, de Zwarte Piet heeft uitgehangen en daardoor 30 dagen geblokkeerd is op smoelenboek. Hij is geblokkeerd voor het delen van Zwarte Pietfoto’s. Ooo neen, hier gaan we weer, pfff.”

Onze redactie doet er nog een schepje bovenop, met een knipoog naar de huidige vaccinweigeraars in “de grote steden”. Mocht u ons eerstdaags weer moeten missen, dan weet u alvast waarom!

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-1.jpeg

Aftalibanstan voor kenners

Met z’n vijven trok een Talibandelegatie naar Moskou voor overleg om uiteindelijk te komen tot de betrachtingen: de geboorte-aankondiging van een  “onafhankelijke, neutrale, verenigde, democratische en vreedzame staat, vrij van terrorisme, oorlog en drugs”, en met een inclusieve regering “met vertegenwoordigers van alle etnische, religieuze en politieke groepen.”

Zo ver zijn ze nog niet, nog lang niet: Lavrov, als gastheer, zette de toon van de vergadering, nl. “Afghanistan te verenigen met alle buurlanden, zonder uitzonderingen”. Onaangedaan vermeldde hij de Amerikaanse olifant in de kamer – of eerder het gebrek ervan: “Onze Amerikaanse collega’s kozen ervoor om niet deel te nemen“, eigenlijk “voor de tweede keer, een uitgebreide trojka-achtige vergadering ontwijken.”  Naar verluidt verontschuldigde Washington zich omwille van niet duidelijke “logistieke redenen”. U kan heel het relaas hierover in onderstaande video volgen.

Schakel ondertiteling, vertaling / geschreven tekst in via icoontjes

De trojka, die vroeger in Doha bijeenkwam, bestaat uit Rusland, de VS, China en Pakistan. De uitgebreide trojka in Moskou deze week bestond uit Rusland, China, India, Iran, Pakistan en alle vijf Centraal-Aziatische ‘stans’. Dat maakte het in wezen tot een bijeenkomst van de Shanghai Cooperation Organization (SCO), op het hoogste niveau.

De gezamenlijke verklaring die na de vergadering werd afgegeven, was misschien niet bepaald een thriller. Maar dan, helemaal aan het einde, biedt paragraaf 9 de echte bom:

“De partijen hebben voorgesteld om een ​​collectief initiatief te lanceren om zo snel mogelijk een brede internationale donorconferentie onder auspiciën van de Verenigde Naties bijeen te roepen, zeker met dien verstande dat de kernlast van de economische en financiële wederopbouw en ontwikkeling van Afghanistan moet worden gedragen door op troepen gebaseerde actoren die de afgelopen 20 jaar in het land waren.”

Het westen zal vanzelfsprekend argumenteren dat er al een soort donorconferentie heeft plaatsgevonden: dat was de speciale top van de G20 via videoconferentie eerder in oktober, waar ook VN-secretaris-generaal Antonio Guterres bij aanwezig was. Vervolgens werd vorige week veel gezegd over een Europese belofte van 1 miljard euro aan humanitaire hulp, die in zijn huidige vorm uiterst vaag blijft, zonder concrete details. Misschien moeten onze EU-parlementairen eens hun licht opsteken…

Op de G-20 gaven Europese diplomaten achter gesloten deuren toe dat de grootste kloof was tussen enerzijds het westen “dat de Taliban wilde vertellen hoe ze hun land moesten besturen en hoe ze vrouwen moesten behandelen” als noodzakelijke voorwaarden in ruil voor hulp, en anderzijds het pragmatische Rusland en China die verkiezen zich niet te mengen in de Afghaanse interne keuken.

De buurlanden van Afghanistan, Iran en Pakistan, waren niet uitgenodigd voor de G-20, en dat is in de gegeven omstandigheden wellicht niet heel verstandig. Het is een open vraag of de officiële G-20 in Rome, op 30-31 oktober, ook Afghanistan zal behandelen, samen met de voor het westen belangrijkste thema’s: klimaatverandering, Covid-19 en een nog ongrijpbaar wereldwijd economisch herstel.

Dus, argumenteert Lavrov, is de Moskou-vergadering, hét forum om de Afghaanse problemen aan te pakken. En daarmee komen we bij de kern van de vergadering: de economische en financiële heropbouw. Lees nog even paragraaf 9, bovenaan vermeld. Laat het tot u doordringen. Het idee alleen al dat de vroegere “op troepen gebaseerde actoren”, dus de internationale (NAVO) bezettingsmacht, het Prachtland Afghanistan, na het militaire débâcle, de ondankbaarheid der Afghanen, het verraad van het Afghaanse leger, er bovenop zou helpen… wie gelooft dat? Iemand? Niemand?

De VS doen niet aan natievorming – zoals heel de derde en vierde wereld uit ervaring weet. Zelfs het deblokkeren van de bijna $ 10 miljard van de Afghaanse Centrale Bank die door Washington is geconfisqueerd, zal een zware dobber zijn. Het IMF voorspelde dat zonder buitenlandse hulp de Afghaanse economie met 30 procent kan krimpen.

De Taliban, onder leiding van tweede premier Abdul Salam Hanafi, probeerden een moedig gezicht op te zetten . Hanafi betoogde dat de huidige interim-regering al inclusief is: meer dan 500.000 medewerkers van de voormalige regering hebben immers hun baan behouden.

Maar nogmaals, er gingen veel kostbare details verloren in de vertaling en de Taliban misten een frontlijnfiguur die de Euraziatische verbeelding kon boeien. Het mysterie blijft bestaan: waar is Mullah Baradar?

Baradar, die het politieke bureau in Doha leidde, werd alom getipt als het gezicht van de Taliban naar de buitenwereld toe na de overname van Kabul door de groep op 15 augustus. De geruchten dat hij effectief buitenspel is gezet zijn zeer hardnekkig.

Op de achtergrond van de Moskou-vergadering lieten diplomaten doorschemeren dat de sfeer gespannen was. Rusland moest op eieren lopen om te bemiddelen bij de grieven van Indië en de zorgen van Tadzjikistan. Het was op voorhand geweten dat Rusland de Taliban niet zouden erkennen als de nieuwe Afghaanse regering – nog niet. Prioriteit: de Taliban mochten geen veilige haven bieden aan jihadisten, die “derde landen, vooral de buurlanden” zouden kunnen aanvallen, benadrukte Lavrov.

Als president Poetin terloops de officiële informatie laat vallen dat er zich minstens 2.000 ISIS-K-jihadisten in Noord-Afghanistan ophouden, betekent dit dat de Russische inlichtingendienst precies weet waar ze zijn en eventueel de mogelijkheid heeft / resp. aanbiedt ze te onderdrukken, mocht de Taliban een seintje geven dat ze hulp nodig hebben.

Voorlopig blijft het bij “oefeningen”… De boodschap is duidelijk!

De NAVO daarentegen, nog steeds niet bekomen van de Afghaanse vernedering, bij monde van Jens Stoltenberg, vindt dat de Taliban verantwoording verschuldigd zijn aan de NAVO voor het aanpakken van terrorisme en mensenrechten.

En daar bovenop als achtergrondweetje: Rusland weigerde botweg het Amerikaans verzoek om hun inlichtingenapparaat in Centraal-Azië in te zetten… een goede verstaander begrijpt: om Afghanistan te bespioneren. Als Rusland dit doet, dan zal het wel zo verstandig zijn het niet aan de neus van de VSA te hangen. Eerst wilden ze een “tijdelijke” militaire basis in Oezbekistan of Tadzjikistan: Poetin-Biden besprak het zelfs op de top van Genève. Poetin bood half voor de grap een tegenaanbod aan om de Amerikanen te huisvesten in een Russische basis, waarschijnlijk in Tadzjikistan! Moskou speelde dit tweederangs schouwtoneel een paar weken mee om uiteindelijk tot de conclusie te komen: er is geen plaats voor Amerikaanse ‘contraterrorisme’–theaterstukjes in Centraal-Azië.

Kortom, Lavrov in Moskou hield niet alleen zijn eigen hoofd koel. Hij benadrukte dat de deelnemers van de Moskou-vergadering alle kansen willen benutten om de Taliban de kans te geven “opgenomen” te worden via verschillende multilaterale instanties, zoals de VN, de SCO – waar Afghanistan een waarnemer is – en, cruciaal, de Collective Security Treaty Organization (CSTO), een militaire alliantie.

Laatste nieuws: de VSA proberen nu Pakistan te overtuigen om het Pakistaanse luchtruim te mogen gebruiken om te spioneren in Afghanistan.

Mijn moedertaal: wie houdt haar nog in ere?

Uit de oude doos. Binnenkort: uit de begraven doos, de vergeten doos. Het gebruik van het Nederlands in de media, in de reclame, bij de jongere generatie… is voor onze redactie een dagelijkse bron van ergernis. Dit lied is weliswaar ietwat te bombastisch naar huidige smaak, maar we bieden het u toch aan als een kleine dosis tegengif:

Mijne moedertaal, mijne moedertaal,

Wie of haar ook kleineere,
Min ik als mijn vaderland,
Sta ik voor met hand en tand!
O mijn Neerlandsch, ja mijn Neerlandsch,
Dat houd ik steeds in eere!

Mijne moedertaal, mijne moedertaal,
Wat andre komt daarnevens!
Zwaardgekletter, klokkenklank,
Snarenspel en minnezang,
O mijn Neerlandsch, ja mijn Neerlandsch,
Dat alles zijt gij tevens!

Mijne moedertaal is de schoonste taal,
En zou ze ‘t ook niet wezen,
Haar verkiezen zou ik nog,
Want zij is de mijne toch!
O mijn Neerlandsch, ja mijn Neerlandsch,
Wees eeuwig mij geprezen!

Polen, opnieuw belaagd,…

... ditmaal door “bondgenoten”!

Drie jaar geleden nam Gerolf Annemans reeds de verdediging van Polen op zich: “Bent u niet beschaamd???”

… “De situatie van Polen tussen 1938 en 1940, met de constante agressie van nationaal-socialistisch Duitsland tegen dat land, doet mij onwillekeurig denken aan de brutale ultimatums van de Europese Commissie aan het huidige Polen. Het nieuwe Europa verwijdert zich zienderogen van haar oorspronkelijke doelstellingen: een economische Europese Gemeenschap, een vrijhandelszone, een vrije markt. Het ontpopt zich steeds meer tot een soort imperium, dat kost wat kost een links-liberale ideologie wil opdringen aan alle Staten, die er deel van uitmaken…”

… “Niet voor niets is een zekere Verhofstadt, éminence grise” van de liberale fractie in het Europees parlement, gekend om zijn scheldpartijen en zijn agressieve, bijna ziekelijk brutale optredens, de pleitbezorger van de Europese superstaat. België wordt voor die houding cash beloond met gouden postjes, zoals dit hoort in een corrupt bestel. Charles Michel en Didier Reynders, allebei liberaal, zijn er de beste voorbeelden van…”

Twee paragrafen uit een zeer lezenswaard opiniestuk met een gedeeltelijke Nederlandstalige vertaling uit de Poolse eerste ministers toespraak in het EU-parlement: klik op onderstaand bruggetje

Ultimatum van de Europese Commissie aan Polen: herhaalt het Dantzig van 1940 zich?

De volledige plenaire zitting in Straatsburg kan u hier bekijken (… meer dan 4 u politieke zelfaanbidding…)

De I & D fractie verdedigde Polen:

Gerolf Annemans: ‘Ook Angela Merkel wil een politiek Europa, en geen juridisch’ – Doorbraak.be

Willem Tells nazaten verdedigen hun vrijheid

23.10.21: Indrukwekkende protestactie in Bern tegen de coronamaatregelen, zoals de verplichting van een coronapas, met als motto “Moderne Sklaven tragen Masken”

https://www.swissinfo.ch/eng/covid-protest-draws-thousands-to-swiss-capital/47052280

https://www.wionews.com/world/watch-thousands-of-swiss-locals-protest-against-covid-vaccine-certificates-423535

Het begin van een wending?

Enkele citaten uit het vraaggesprek van Henk Dheedene met Mark Elchardus in De Tijd van 23.10.21::

Elchardus: ‘Jawel, ongeveer zeven op de tien ondervraagde mensen voelen zich niet langer thuis zoals voorheen, vooral ten gevolge van migratie.’

En het is een parallel proces. Zeven op de tien mensen van Turkse of Marokkaanse afkomst zeggen dat ze hier niet worden aanvaard. Het gaat om een grote wederzijdse vervreemding.’

De meeste liberalen, mensen die voor een liberale inrichting van onze maatschappij zijn, pleiten voor migratie om zo een wereld te creëren waarin kapitaal, goederen en mensen vrij kunnen circuleren. En er zijn de mensen ter linkerzijde die hoopten op stemmen uit die groep. Je krijgt dus een coalitie tussen economisch geïnspireerde tolerante mensen die vinden dat we die arbeidskrachten nodig hebben, samen met partijen die hopen op een nieuw kiezerspubliek.’

Het betekent dat we niet langer systematisch op zoek gaan naar de boten waarmee mensensmokkelaars migranten overzetten. Maak hen duidelijk dat ze die tocht niet moeten ondernemen. Want die reddingsacties zijn net een uitnodiging om te komen. Mensensmokkelaars stemmen zich daarop af. De boodschap moet zijn: de tocht is gevaarlijk, begin er niet aan.’

‘Rechters zijn sowieso niet onpartijdig of onafhankelijk, omdat ze elk hun eigen voorkeuren en visies hebben. Daarom heb je pluralisme van rechters nodig. En de jongste tijd heb ik de indruk dat die verhouding daarin zoek is. Kijk naar de uitspraken van de rechters van het Europees Hof van de Mensenrechten in Straatsburg. Uit analyses blijkt dat de rechters zich activistisch en kosmopolitisch opstellen, en steeds minder rekening houden met de oorspronkelijke doelstelling van die rechten.’

Een splinterbom met een langdurige werking net onder de oppervlakte van het politieke en maatschappelijke gebeuren, zo zou je het jongste boek van professor em. Mark Elchardus, “Reset” (*), kunnen noemen. Opiniemaker Rik Van Cauwelaert noemt het boek een van de belangrijkste politieke boeken van de afgelopen decennia.

Prof. Em. Elchardus werd tot voor enkele jaren de huisideoloog genoemd van de Vlaamse sociaaldemocraten, maar geraakte al eerder onder vuur omwille van zijn Vrije Tribunes en zijn kritiek op het migratiebeleid.

In De Tijd lezen we vandaag over dit nieuwe boek: “Elchardus stelt vragen bij de brede interpretatie van de universele mensenrechten, neemt het op voor Polen in zijn strijd met de Europese Unie, stelt de juridisering van de maatschappij ter discussie, geeft de nieuwe radicale antiracismebewegingen en LGBTQ-strijders een veeg uit de pan, pleit voor een puntensysteem voor migratie en vreest dat het recht op asiel voor vluchtelingen niet houdbaar zal blijken als we illegale migratie niet terugdringen.”

Professor Elchardus windt er in een interview met dezelfde krant ook geen doekjes om: “Ik ben in oorsprong geen nationalist. Ik stel alleen vast dat nationalisme het gemeenschapsdenken vandaag meer draagt dan de traditionele voorstanders ervan, zoals de christendemocraten en de sociaaldemocraten (…) Ik zie geen kansen meer voor een Belgisch gemeenschapsgevoel. De oplossing ligt in meer autonomie voor de landsdelen. Ook Wallonië zou daar baat bij hebben.”

En tot slot, de kwestie van de cordon sanitaire tegen één bepaalde Vlaamse partij: “Maar er loopt iets mis met ons politiek bestel als de grootste partij van alle anderen te horen krijgt dat die er nooit mee in zee willen gaan. Het is geen gewenste situatie omdat je de indruk geeft dat je met dat soort opinies geen rekening moet houden, dat die mensen niet meespelen”.

Professor em. Elchardus vreest dat hij met zijn nieuwe boek vrienden zal verliezen. Hij zal er ongetwijfeld ook een pak lezers bijkrijgen. Mensen die dezelfde analyse maken als hijzelf en die zichzelf deze existentiële vragen stellen: hoe in een geglobaliseerde wereld zonder grenzen en dus zonder identiteit voldoende gemeenschapsgevoel kan overblijven om de gemeenschap waarin we leven, te behouden en hoe de solidariteit, de grondsokkel van elke gemeenschap, overeind kan blijven. Mis dit boek niet!

Elchardus, M., Reset. Over identiteit, gemeenschap en democratie”, Uitgeverij Ertsberg, 606 pagina’s. ISBN 978946469007

Kijk ook naar: Mark Elchardus in De Afspraak, waarbij hij de activistische rechters onder de loep neemt: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2021/10/20/mark-elchardus-dat-rechters-het-laatste-woord-hebben-daar-ben/

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden

Ieder mens draagt bewust of onbewust een onstuitbare honger naar het volmaakte geluk en dus naar God in zich, wat we eerder (XVI.30; 23 juli 2021) treffend konden illustreren met de bekering van de heilige Augustinus. Hij begint zijn  “Belijdenissen” ook met de vermaarde woorden “Irrequietum est cor nostrum donec requiescat in Te – Onrustig is ons hart totdat het rust in U”. Het eerste deel van zijn leven is een hartstochtelijke zoektocht naar het ware, het schone, het goede, het volmaakte geluk. Pas vanaf zijn bekering beseft hij dat heel zijn wezen eigenlijk hunkert naar God, de enige die dit alles geven kan. Ik wil nu zijn levensverhaal vervolledigen en het verdere verloop voorstellen omdat het eveneens zo inspirerend is.

Na zijn bekering en zijn doopsel door de heilige Ambrosius in Milaan in 387, wil Augustinus terug naar N-Afrika, naar het ouderlijk huis in Thagaste. Ver van alle drukte en samen met vrienden wil hij daar een contemplatief leven leiden zoals hij eerder beleefde op het landgoed van zijn vriend in Cassiciacum (NW van Milaan). Voor hun vertrek, in Ostia, sterft zijn moeder Monica, in grote dankbaarheid om wat ze mocht beleven: de bekering van haar man en nu van haar zoon. De kinderen willen haar naar Afrika overbrengen maar zij hecht er geen enkel belang aan en vraagt enkel dat ze voor haar zouden bidden bij het altaar van de Heer.

Drie jaar (388-391) leeft Augustinus een gelukkig religieus gemeenschapsleven als monnik, asceet, theoloog en bekend schrijver, samen met een kleine groep. In de lente van 391 gaat hij een vriend, die zich bij hen wil voegen opzoeken in Hippo, na Carthago, de grootste en belangrijkste stad van Numidië. Hij weet echter niet dat de oude bisschop Valerius, een Griek, dringend  op zoek is naar  iemand die in het Latijn kan prediken. De volksmenigte herkent Augustinus en begint te roepen “Augustinus priester”! Hij zelf protesteert, smeekt en weent … tevergeefs. Uiteindelijk vraagt hij enkele maanden om zich voor te bereiden. Hij aanvaardt dit offer als uitboeting voor zijn zonden.   Hippo biedt voor hem geen enkele vreugde. Hij wordt priester gewijd en vijf jaar later hulpbisschop van Valerius, die hij ook zal opvolgen. In Hippo was er een verschrikkelijke kloof tussen rijken en armen: de armen leefden in krotten aan de haven, de rijken in villa’s in de stad. Bovendien  waren er meer donatisten dan katholieken. De donatisten vormden een sterk georganiseerde en fanatieke sekte, genoemd naar de schismatieke bisschop  Donatus van Carthago. Vanaf 312 leerde hij dat alleen heiligen de ware Kerk vormen en dat de geldigheid van de sacramenten afhangt van de heiligheid van de bedienaar. Het donatisme verscheurde de Kerk en de samenleving. Augustinus zal verschillende werken schrijven tegen de donatisten en stellen dat de zonde wel de Kerk besmeurt maar ons niet uitsluit van de Kerk. Hij heeft veel geleden onder hun aanvallen.

Ondertiteling, vertaling en geschreven tekst via icoontjes onderaan

Augustinus laat een klooster bouwen en wil rond zich de clerus verzamelen in een soort monastiek gemeenschapsleven. Porphirius, zijn biograaf, schrijft dat Augustinus “een onvermoeibare bisschop en herder was, die de weg effende voor het monastieke leven in Afrika”. Drie jaar voor zijn dood dicteert hij zijn “Retractationes” of herzieningen. Hierin geeft hij vooral veel zelfkritiek en zelden een zelfverdediging. Hij is onder meer veel  kritischer tegenover de mythologie en de heidense cultuur. Wat wij in de huidige “mémoires” van vele groten overvloedig aantreffen, is bij hem totaal afwezig: de zorg voor eigen postume glorie. Hij blijft gefascineerd zoeken naar de waarheid omtrent God en de Kerk, precies zoals hij in zijn “Belijdenissen” schreef: “Laat heb ik U liefgekregen, o schoonheid, zo oud en zo nieuw… Ik werd ver van U gehouden door dingen, die niet bestaan zouden hebben, als ze niet in U bestaan hadden…Wanneer ik U eenmaal aan zal hangen uit heel mijn wezen, zal er voor mij nergens meer leed zijn… Gestreden wordt er tussen mijn boze droefheden en mijn vrome vreugde… Ik, arme, Heer heb erbarmen met mij… Geef wat Gij beveelt en beveel wat Gij wilt… Wie immers naast U iets liefheeft dat hij niet om Uwentwil liefheeft, heeft U te weinig lief. O liefde, die altijd brandt en nimmer dooft, o liefde, mijn God, steek mij in brand! Geef mij onthouding!…” (X, XXVII, 38; XXVII, 39, XXIX, 40).

Hij die aanvankelijk niet kon begrijpen hoe een man kan leven zonder passionele liefde voor een vrouw en hij die onder druk van zijn moeder afscheid nam van zijn eerste vriendin en ondertussen toch een tweede vriendin nam, ontdekte de liefde van God als een veel groter geluk. Van dan af kon hij niet leven zonder vrienden om hem heen. Als bisschop verzamelde hij zijn clerus en leefde  met hen als in een  monastieke gemeenschap, waar het werk grotendeels vervangen werd door de pastorale zorg. Het doel dat hij nastreefde was: één hart en één geest vormen in God. In 430, in zijn 76e levensjaar en het 35e van zijn bisschopsambt komen de vandalen aan in Hippo. Op zijn ouderdom behield hij een volkomen helderheid van geest. Hij heeft geen testament gemaakt maar vroeg om goed zorg te dragen voor de bibliotheek van de kerk. Tien dagen voor zijn dood vroeg hij hem niet meer te komen bezoeken. Hij voelde zich zondaar, wilde wenen en bidden om zich voor te bereiden op de definitieve ontmoeting met God. Wanneer hij op 28 augustus 430 de keizerlijke uitnodiging ontvangt voor deelname aan het derde oecumenisch concilie in Efeze (431), sterft hij.

Augustinus is eerder een voorloper van de Middeleeuwen dan een uitloper van de Oudheid. Hij heeft de grootste invloed uitgeoefend op de westerse beschaving. Hij is theoloog, filosoof, bijbelgeleerde, polemist, redenaar, schrijver, opvoeder en vooral herder. Hij schreef 113 boeken, 226 brieven en liet meer dan duizend preken na. Meest bekend zijn de “Belijdenissen”*(397-401) en vervolgens zijn Stad Gods” (413-426)*. De verwoesting van Rome in 410 door de Visigotische koning Alaric is het begin van de val van het Romeinse Rijk. Sinds ’n eeuw is het Romeinse Rijk christelijk geworden en vele heidenen zien hierin de oorzaak van de ondergang van Rome. Hiertegen gaat Augustinus frontaal in de aanval: Rome is het slachtoffer geworden van zijn eigen wreedheid en morele verwording. Geen rijk kan blijven bestaan op overheersing, uitmoorden en plunderen van andere volken. Augustinus schrijft een theologie van de geschiedenis en van de tijd. Hij onderscheidt twee principe: de aardse  vergankelijke rijken en het blijvende, geestelijke  Rijk Gods. Dit werk heeft een enorme invloed gehad en is meer dan 500 maal met de hand gekopieerd en bewaard in verschillende  bibliotheken. Zijn meest dogmatisch diepzinnige beschouwing handelt “Over de Drie-eenheid”, waaraan hij meer dan 15 jaar heeft gewerkt (tussen 399-419). In zijn preken over de psalmen treffen we naast een diepe geestelijke inhoud tevens sprankelende woordspelingen aan.

Augustinus (354-430), een man van vlees en bloed, heeft langs de ervaring van menselijke liefde en vriendschap de weg naar de ware Bron gevonden: Gods immense Liefde.

*volg bruggetjes voor inzage

P. Daniël

Nvdr: Wilt u meer weten over Augustinus? Neem een kijkje bij: Augustijns Instituut, Utrecht en / of bekijk onderstaande 4 video’s: Het leven van Augustinus in beeld gebracht, begeleid door prachtige muziek op de achtergrond:

Deze week hebben we een bedoeïenengezin in  onze “boerderij” opgenomen: vader, moeder en vier kleine kinderen. Zij hadden letterlijk niets anders dan de klederen die ze droegen. We hebben al het nodige aangebracht: matrassen, lakens, dekens, eetgerief en eten. De vader zorgt voor onze schapen in de bergen.

Lees verder

Zou dit nu nog mogen uitgezonden worden?

In “At last the 1948 show” is zowat alles “fout” volgens het woke-wetboek”: van domme blondjes naar verklede politie-agenten. (… waarbij de huidige ersatz-vrouwen-club in alle trans-stadia bedoeld wordt)

Eigenlijk is het een wonder dat het nog op YT aangeboden wordt!

U kan via de ondertiteling de vertaling inschakelen; er gaat echter veel van de Britse humor verloren

https://nl.wikipedia.org/wiki/At_Last_the_1948_Show