N-VA : Belazer het Vlaamse volk!

Onze redactie kreeg onderstaande verontwaardigde brief toegestuurd.  De inhoud sluit aan op een artikel dat in onze pen stak, geeft dezelfde ontgoocheling en woede weer.  Het is niet te vatten hoe de man, Bart De Wever, en diens partij, de N-VA, die wij trouwens mee boven de doopvont gehouden hebben nadat de Volksunie zichzelf ontbonden had, zich ontpopt hebben tot een partijleider en een regimepartij die slechts het voortbestaan, het versterken, het gezond maken van het land b in een almachtige EU voor ogen hebben.

2001: onthulling naam Indien toen iemand bij de oprichting van de N-VA in Gent, het onthullen van de nieuwe naam, de enthousiaste sfeer;;; de voorspelling had gedaan dat dezelfde De Wever herhaaldelijk – zonder schroom – naar de kiezer zou stappen met de belofte dat deze partij géén communautaire thema’s in het verkiezings- en regeringsprogramma zal opnemen, dan had Geert Bourgeois die laten wegvoeren in een dwangbuis.

Laat ons bovendien eraan herinneren hoe de N-VA in het EUropees parlement mee voor de onbeperkte invoer van buitenlandse ‘vakkrachten’ gestemd heeft en nog steeds stemt, hoe de ‘populairste politicus van Vlaanderen’ trouw de oekazes van de EU volgt en pro-actief belooft nog meer van hen te importeren.

Importsecretaris doet waarin hij goed is…

(https://doorbraak.be/de-schizofrenie-van-de-n-va/)

Moeten we er een tekening bij maken dat niemand van de dankbare neo-belgen het in zijn hoofd zal halen te ijveren voor een zelfstandig Vlaanderen?

Ter herinnering: wie wou hen per se naar hier halen?

Opmerkelijk standpunt

Eigenlijk is er niets nieuws onder de zon: Bart De Wever vroeg in 2014 aan de Franstaligen het voordeel van de twijfel.  Dat doet hij nu niet meer.  Bart De Wever twijfelt niet.  Hij staat boven elke twijfel.  Antwerp gezegde: “Een goed gedacht en een kurken ziel, en ge drijft boven.”  Of, vrij vertaald: de arrogantie van de macht.

N-VA; Belazer het Vlaamse volk!

Op het ogenblik (11 september) dat in “Catalunya” een half miljoen mensen op straat komen voor onafhankelijkheid, serveert Bart De Wever dit onderwerp in Vlaanderen af. Met welk een arrogantie treedt hij op  hij is al vijf termijnen lang “den grooten Leider”. Die arrogantie spreidde hij ten toon toen hij in 2014 al verklaarde: “het enige wat de Vlaamse Beweging nog moet doen is verdwijnen”.

Voor de laatste verkiezingen waarschuwde ik iedereen, die ik kon bereiken voor de N-VA: het voornaamste punt van het partij-programma afserveren en in Vlaanderen bewijzen dat Belgie leeft dank zij de communautaire stilstand. Tevens heb ik in talrijke artikels gezegd dat deze koerswijziging zeker zo erg is als destijds het Egmontpact. En gewaarschuwd dat men na de verkiezingen van 2019 op dezelfde weg zou voortgaan!

De koerswijziging, na de laatste verkiezingen, die vooral aan Siegfried Bracke wordt toegeschreven is veel diepgaander. Helemaal beïnvloed door de VOKA kringen werd reeds vooraf ingecalculeerd dat het gedaan moest zijn met de “sotternijen” van het communautaire.
De Voka ministers uit de N-VA zijn niet enkel middelmatig, ze zijn ook ronduit anti Vlaams-nationaal (Muyters en Van Overveldt). De N-VA is, mede door hen, omgevormd van een Vlaamsgezinde partij tot een radicaal neo-liberale partij. Dit blijkt doordat in allerhande maatregelen de “haute finance” er werkelijk beter van wordt.

Bij deze scherpe stelling, past het de betreurde Mark Grammens in herinnering te brengen, die op een messcherpe manier de onvolwaardige deelname aan de macht afkeurde. Even de niet-communautaire argumenten: Ivan Van de Cloot (de Zondag 14.05.17): Door de torenhoge overheidsschuld zijn wij extreem kwetsbaar. Studie Universiteit van Namen(de Standaard 6.05.15): jaarlijks vloeit 8 miljard euro naar Brussel en Wallonië. Belang van Limburg (21.02.17): België pas op plaats 35 door slechte score voor cultuur en participatie burger. De schuldratio, het onderwijspeil, het probleem van de 6 randgemeenten en de particratie (o.a. politieke benoemingen) zijn onder deze regering niet verbeterd.

In de eerste reacties zeggen o.a. Bart Maddens en Hendrik Vuye-Veerle Wouters dat de N-VA opgehouden heeft een Vlaams-nationale partij te zijn. Dit zeg ik al enkele jaren met hand en tand. (Dit wil niet zeggen dat er geen Vlaams-nationalisten in de partij zitten).

Op 25. mei 1977 besloot ik (jong dat ik nog was) de VU de rug toe te keren. Daarna heb ik ook het beleid van Filip De Winter en zijn jonge Turken met hand en tand bestreden. Vandaag doe ik een oproep om de N-VA te verlaten, omdat het te veel oneer inhoudt erin te blijven.

Het enige dat de steeds weer bedrogen en gesmade Vlaams-nationalist overhoudt is zijn ZELFRESPECT. Wij moeten de waan van de dag overstijgen en het Vlaanderen in gedacht houden waarin onze zo geliefde kleinkinderen zullen moeten leven!! Daarvoor offeren wij alles op.

Bart De Wever en zijn acolieten Peter De Roover en Jan Jambon zijn een schande voor hun voorouders. Zij hebben een groot stuk van de Vlaamse Beweging lamgelegd en vernietigd!
Ook over vijf jaren, bij de derde ambtstermijn zullen zij Vlaanderen trouweloos verraden.
Zij hebben hun beweging tot een neo-liberale kliek omgevormd (en dus een deel van de Nieuwe Wereld Orde) en er voor gezorgd dat Vlaanderen belgicistischer oogt dan decennia lang het geval was.

De betreurde Mark Grammens haalde in zijn nr. van 26.03.09 het Plakkaat van Verlatinghe aan. Zijn artikel begon als volgt:”Vlaanderen moet er zich van bewust worden dat, als het niet gauw zelfbestuur verwerft of uitroept voor al zijn economische, financiële en sociale zaken, het samen met België de ondergang tegemoet gaat”.

Laten we doen zoals het verzet in de Duitse stad Dresden, dat nu al enkele jaren elke week trouw blijft manifesteren onder de slogan “Wir sind das Volk”. Geef aan de Vlamingen uit de Vlaamse Beweging, die niet omkoopbaar zijn, het HOOGSTE RESPECT !!!! Tot slot wil ik uit het voorgaande de raad geven: we gaan tenonder als we er nog een derde “Vlaamse” partij bij oprichten die zich bij de kiezer aanbiedt. Het is een hoogste plicht aan de echte Vlaamsnationalisten om in gesloten slagorde de gemeente- en nationale verkiezingen aan te gaan.”

Jos Wouters – Boom.

http://www.knack.be/nieuws/belgie/vuye-en-wouters-nog-meer-overtuigd-om-met-iets-te-komen-richting-2019/article-normal-898817.html

https://www.vlaamsbelang.org/n-va-laat-v-vallen-geen-communautaire-ambities-2019/

Ons vir jou

Op zaterdag 16 september organiseren De Vrienden van Zuid-Afrika de laatste Saamtrek.  De vereniging stopt in november haar werking.  In ‘t Pallieterke vindt u op blz 2 een uitgebreid verslag.

Binnen twee weken kunnen alle vrienden van Zuid-Afrika een laatste keer elkaar ontmoeten, mijmeren, een glas heffen, van een braai genieten en luisteren naar een ‘onafhanklike politieke analis’ van dr. Leopold Scholtz

op de grensplaats Hoogerheide (NL), vlakbij de Kalmthoutse Heide, domein Familyland, Groene Papegaai 19, 4631 RX Hoogerheide. 

Inkom gratis, ruime parkeergelegenheid, u komt en gaat wanneer u wil.  Alleen voor het middagmaal moet u inschrijven 30 euro te storten op rek.nr. BE19 9797 7310 0412 van VZA,9050 Gent, vermelding “braai Saamtrek en aantal personen”.

Ga naar VZA voor meer info.

IJzerwake 2017

Sample imageVoor wie er niet bij kon zijn, plaatsen wij drie video’s: een volledig verslag en apart – mocht u slechts de toespraken willen horen, de redes van voorzitter Wim De Wit en van de steeds eloquente gastspreker Jan Van Malderen.  Onderaan vindt u via de bruggetjes de verslaggeving in de media.  Anna heeft nodeloos gezocht naar een artikel in de GVA.  Dank hiervoor.  Niet dat we iets verwachtten.

HLN  –   Doorbraak  –   Knack     –  VRT

I.M. Mark Grammens

2012: uitreiking Erepenning Marnixring Provinciehuis Antwerpen

Gisteren, 24 juli, overleed journalist-publicist Mark Grammens in Liedekerke. Buiten enkele uitzonderingen genoot de overledene een algemene bekendheid in de hedendaagse Vlaamse Beweging. We beschouwen hem als een van de weinige Vlaamse non-conformisten. Wie woonde geen van zijn talrijke lezingen en conferenties bij? Wie was er geen lezer van zijn veertiendaags opinieblad Journaal dat gedurende 25 jaar (1988-2013) verscheen, en voordien van zijn columns in ’t Pallieterke en Trends? Gedurende ruim veertig jaar behoorde de gedreven en dwarse Mark Grammens tot de opiniemakers in Vlaanderen naar wie geluisterd werd. Hij kan dan ook bogen op een rijk gevulde loopbaan als journalist. Tot het schrijven van zijn memoires is het echter niet meer gekomen.

Lees hier het uitgebreid bericht over Mark Grammens levensloop.  Zodra we weten wanneer en waar zijn begrafenis zal plaatsvinden, maken we dit bekend.

Afbeeldingsresultaat voor mark grammens begrafenisEen klein jaar geleden besteedde Johan Sanctorum in zijn blog er dit artikel aan.  Verplichte literatuur.  Vooral het aangehecht vraaggesprek met Mark Grammens in Knack.

De ongemakkelijke waarheden van Mark Grammens
Op de webstek van Knack verscheen recent een interview met Mark Grammens, notoir flamingant en linksrepublikein, dwarsligger en gewezen uitgever van het éénmansblad ‘Joernaal’.
Grammens is een oud man, potdoof (dit soort interviews gaat via papiertjes), en niet vrij van enig revanchisme tegen de “Belgische staatsterreur”: zijn vader zat zes jaar in de bak wegens collaboratie en het gezin ondervond de onwelriekende gevolgen van …de na-oorlogse repressie. Het internet is aan hem niet besteed, daarom weet hij niet dat ik zijn ongemakkelijke stellingen grotendeels onderschrijf en o.m. via Doorbraak al een paar jaar verdedig. Niet tot eenieders genoegen overigens.

Een vernietigende analyse voor de N-VA en speciaal de Vlaamse halfgod Bart De Wever is de kern van zijn vertoog. Diens partij is in sneltempo geëvolueerd van formatie met een Vlaams-republikeinse missie, zogezegd de betere, ‘democratische’ uitgave van het VB, naar een Belgicistische machtspartij, vergeven van windhanen en opportunisten, genre Siegfried Bracke en Peter De Roover (“een man zonder politiek talent”), ex-voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging, nu de eerste lakei-in-rang van De Wever.

Lees hier heel het artikel met aangehecht vraaggesprek.

Enkele opvallende citaten over de N-VA:

“De mensen wórden bang gemaakt. De N-VA doet er alles aan om van veiligheid het volgende verkiezingsthema te maken. Ze hoopt dat de Vlamingen daardoor zullen vergeten hoe de partij haar Vlaamse standpunten heeft begraven en haar daar niet meer op zal afrekenen. Ik ben daar heel bezorgd over. Die partij haalt momenteel alles uit de kast om toch maar aan de macht te kunnen blijven. Ze zet mensen en groepen tegen elkaar op en creëert een klimaat van angst. De partij gedraagt zich als een roofdier dat in het nauw gedreven wordt. Bijna elke dag komt de N-VA met een voorstel waarmee ze de ene of de andere groep het zwijgen wil opleggen. En de echte verkiezingsstrijd moet nog beginnen…

De diepere reden ken ik niet, maar wat ik zie is dat de N-VA een grotere gedaanteverwisseling heeft ondergaan dan om het even wat ik in mijn 60-jarige beroepsleven heb meegemaakt. Sinds de Tweede Wereldoorlog is het niet meer voorgekomen dat een partij zo compleet haar principes verloochent. De N-VA is niet meer de partij van vóór de verkiezingen van 2014, maar een geheel andere partij…

Ik kan alleen maar vaststellen dat hier een Vlaams-nationalistische partij, die als belangrijkste bestaansreden de Vlaamse zelfstandigheid heeft, precies het tegendeel doet van wat ze haar kiezers beloofde. Sinds de verkiezingen doet de N-VA niets anders dan België zo sterk mogelijk maken. Op elk gebied. Zowel de N-VA-ministers als de partij in haar geheel sloven zich daarvoor uit. En België wordt ook sterker met de dag, dat voel je aan alles. Ik begrijp niet dat de Vlamingen dat zo gemakkelijk aanvaarden. Ik zou een opstand verwachten…

Frans Crols vroeg zich in “De misdaad van Mark Grammens” af:

“Wat zich noemt de Grote Pers van Vlaanderen keert Mark Grammens de rug toe. Welke misdaad pleegde hij om het schervengerecht van het politiek correcte denken te moeten ondergaan?”

 

 

 

Sfeervolle groet uit Nederland op het H. Conscienceplein

Afbeeldingsresultaat voor sfeerEen aangename verrassing tijdens de 11 juliherdenking der Gulden Sinjoren was de groet uit Nederland van Es van Tilburg, een jonge Voorpost-militant.  Hij had een niet te misverstane boodschap meegebracht over ‘sfeer’.  Men kan het ook ‘anders’ noemen, zijn woordkeuze is bijzonder ‘sfeervol’.

“Goedemiddag Beste Vlamingen. Dank voor de uitnodiging om vanaf deze plek als Nederlander, of Noord-Nederlander zoals u wil, kort iets te mogen zeggen op deze Vlaamse feestdag.

Niemand kan er hier vandaag op dit prachtige Hendrik Conscienceplein om heen: Dit is Vlaamse grond! Zie de Vlaams- culturele uitingen die op het programma staan, de vele Leeuwenvlaggen, het oranje-wit-blauw van Willem van Oranjes’ Prinsenvlag, hier en daar een pint en niet geheel onbelangrijk; een verzameling echte en fiere Vlamingen. Men wordt hier als het ware helemaal ondergedompeld in de Vlaamse sfeer. En ik moet u zeggen; dit voelt voor mij niet alleen bijzonder goed en feestelijk, dit maakt mij ook dankbaar naar u allen, en ik zal u zeggen waarom.

Het doet mij namelijk denken aan het door de filosoof Peter Sloterdijk* uitgedachte concept van zogeheten ‘Sferen’. Sloterdijk, de bekende Duitse denker met de Nederlandse naam, stelt namelijk dat de mens van meet af aan een sfeer bouwend wezen is.

Voortdurend blijft de mens op zoek naar een zekere sfeer, een huiselijke binnenruimte, simpel gezegd een metaforisch ‘huis’ dat hem identiteit en beschutting tegen het altijd grotere ‘buiten’ biedt; het gezin, de familie, het dorp, de stad en de natie, als ‘huis’ tegenover het grote vormeloze buiten.

De chaos van het grote, vormeloze buiten kan namelijk geen degelijk huis zijn.  Een huis van en voor iedereen is immers tegelijkertijd een huis voor niemand.

Iedere sfeer heeft dan ook blijvend uitingen nodig die de individualiteit van haar sfeer-bewoners overstijgen waardoor zij zich ook met elkaar verbonden voelen en ook over generaties heen blijven voelen. ”Door middel van onder meer goden, verhalen en kunsten kunnen individuen zichzelf de prikkelingen toedienen die hen tot een volk maken”. Zonder uitingen blijft er echter -letterlijk- weinig sfeer meer over.

Ik denk dat ik wel mag zeggen dat we ons vandaag te midden van een manifest zichtbare, en in de meest positieve zin van het woord, ook militante uiting van de Vlaamse, Zuid-Nederlandse sfeer bevinden. Ik ben daarom blij dat ik daarmee vandaag met een constructief en positief gezelschap mag zijn, te midden van toegewijde en liefdevolle sfeerbouwers aan het eeuwenoude Vlaamse, Nederlandse huis.

Hiermee bedoel ik niet enkel de vrijwilligers die het dankbare opbouwwerk gedaan hebben of alles organisatorisch in goede banen leiden, maar ook u die vandaag op deze viering afgekomen bent. Ook u levert vandaag een belangrijke bijdrage aan het in stand houden van de Vlaamse sfeer hier in Antwerpen.

Want sfeermakers zoals u allen, zijn hard nodig. Pim Fortuyn, dit jaar vijftien geleden vermoord en in mei dit jaar indrukkend herdacht in Rotterdam, zei al eens het volgende voor Nederlands publiek en ik citeer; “Wij Nederlanders zijn niet meer geïnteresseerd in ons erfgoed en onze voorouders. Wij kennen onze geschiedenis slecht en weten zodoende niets over onze culturele identiteit”, einde citaat. 

En Fortuyn legde zoals hij vaak deed, ook hier eens de vinger op de wonde. Met name West-Europa heeft te kampen met een zekere sferische armoede, een gebrek aan sfeer vanuit onszelf en voor ons zelf. Al dan niet bedoeld zijn onze sferische huizen zoals het gezin, de familie, het dorp, de stad en de natie, ik heb ze al eerder genoemd, de afgelopen decennia stelselmatig ondergewaardeerd, stuk gemaakt en vaak zelfs verdacht gemaakt. 

Onze etnisch-culturele uitingen zijn naar de achtergrond geraakt en daarvoor in de plaats is een van etniciteit en vaderland geneutraliseerde politieke en populaire cultuur op-          gekomen.

Deze globalistische massacultuur kan echter nooit als een degelijk huis dienen. Het resultaat is namelijk dat westerlingen te midden van de chaos van de wereld   een steeds zwakker huis hebben om in te wonen, er steeds minder is dat hen tot een volk maakt, en henzelf en uiteraard hun huishouding, duurzaam beschermt en weerbaar maakt.

Tegelijkertijd, en vooral ook dankzij, laat het westen al decennia niet enkel grootschalig individuen binnen, maar daarmee ook massaal sfeerbewoners van niet-westerse en wel vitale sferen. Het zijn vaak op uitbreiding gerichte sferen die als het ware ons eigen West-Europese erf betrekken voor een aanbouw aan dat van hun eigen huis elders in de wereld.

De islam en het mee naar hier overgewaaide Turkse nationalisme, zijn hiervan helaas overduidelijke voorbeelden.

Vanuit de positie van deze immigranten bezien, wordt de uitbouw van hun sferen op onze grond immers zowat gefaciliteerd door onze besturende politici en tal van naïevelingen onder het mom van multiculturele tolerantie en diversiteit. Toch zou zelfs een kind moeten kunnen inzien dat dit in ieder geval allesbehalve naar een ‘Toekomst in eigen Handen’ zal leiden. Integendeel.

Hier kunnen en mogen we nooit akkoord mee gaan. Vlaanderen was en is geen verlengstuk van Frankrijk, en al helemaal niet van het Midden-Oosten en Afrika.

Afrondend zeg ik daarom: Vlamingen, herdenk vandaag met trots de overwinning van de Guldensporenslag en bovenal beste Vlamingen, maak sfeer, Vlaamse sfeer, Nederlandse sfeer. Blijf het Nederlandse karakter van Vlaanderen en de hele Nederlanden keer op keer bevestigen met uitingen zoals vandaag.

De Nederlandse sfeer is namelijk zoals Willem van Oranje zou zeggen, te klein om gedeeld te blijven! Daaraan zou ik willen toevoegen dat ze tevens te waardevol is om verwaarloosd te worden, teveel deel van onszelf om door anderen bestuurd te worden, en onze eigenheid is ons simpelweg te lief om door grootschalige immigratie verdund of vervangen te worden. Dit is namelijk ons land!

Ik wens u allen een strijdbare en uiteraard een bijzonder sfeervolle, Vlaamse feestdag! Houzee!”

*Peter Sloterdijk, een impressie: