Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Begin mei werd het ontslag aanvaard van onze Melchitische Grieks Katholieke patriarch Gregorios III Laham, hoewel een patriarch normaal heel zijn leven in functie blijft. Op maandag 19 juni koos de synode een nieuwe: Joseph Absi (° 1946, Damascus). Welkom.

We geven eerst wat nieuws uit onze (mannelijke) gemeenschap en verder enkele mijme-ringen over de oorlogssituatie in Syrië. Tenslotte komen in kerkelijke kringen de discussies rond huwelijk, gezin en leven weer op een nieuwe wijze in de actualiteit. Het is voor ons een gelegenheid om enkele mijmeringen te geven en de geestelijke weerbaarheid binnen de Kerk zelf wat te versterken. We moeten klaar zijn voor iedere nieuwe morele oorlog die de vrijmetselaars (of anderen) voorbereiden bij de viering van hun “300 jaar geestelijke verslaving”. Gaan ze een project uittekenen voor een transhumanisme, een super-humanisme of wordt het infrarood? Ideaal voor een spannend stripverhaal, dramatisch voor hen die de werkelijkheid uit het oog verliezen. God schiep ons naar zijn Beeld en Gelijkenis en Hij zag dat het goed was. Laten we het daarbij houden.

P. Daniel

Vrijdag 23 juni 2017

Op kruissnelheid

Met de terugkeer van mij en de Antwerpenaar is onze groep voorlopig weer volledig en  als we er de drie kinderen (jongens) bij rekenen zitten we met tien ‘s avonds aan tafel.   Daarmee kan ook  de lijst van karweien weer worden herschikt. Dagelijks is er zorg voor het eten, de afwas, de linnen was, het onderhoud. Eén frater is de vaste helper van de herder om zorg te dragen voor de inmiddels 150 schapen. Alle aandacht gaat nu echter naar het werk buiten. De kersenoogst is afgewerkt. Van de goede kwaliteit van kersen kunnen we iedere dag zelf ook genieten. Nu begint de pluk van de abrikozen. Het moet nog selectief gebeuren omdat velen nog niet rijp zijn. Op het voorplein liggen ondertussen toch al talrijke schalen in de brandende zon met abrikozen, waarvan de pitten verwijderd werden. Gedroogde abrikozen bewaren goed. In onze nieuwbouw moet er opgeruimd en gepoetst worden om de inhoud van de volgende containers te kunnen herbergen. Tevens zijn er een vijftiental deuren gearriveerd om de kamers in de nieuwbouw verder af te werken. Ze werden in de winter al besteld. En op het terrein is er inmiddels rond het schapenhok een stevige muur bebouwd met rotsstenen, op het terrein verzameld. De ruimte binnen de muur moet nu effen gemaakt worden. Dat is zwaar bouwvakkerswerk maar de stralende zon bevordert het goede humeur. Ondertussen wordt getracht trouw te zijn aan het vaste ritme van gebed. Naast het morgengebed met de stille meditatie, de eucharistie en de  vespers worden  ook de “kleine uurtjes” gebeden en de dag wordt afgesloten met het rozenhoedje. Alles verloopt echter erg soepel en kan  aangepast worden aan de omstandigheden van het ogenblik.

Donderdag kregen we de (katholieke) priester abouna Georges en de (orthodoxe, gehuwde) priester abouna Paisios op bezoek. Tijdens het middagmaal met de fraters en daarna hadden we bij een tas koffie een bijzonder vruchtbare gedachtewisseling, wat een uitgebreid verslag zou verdienen. Ik wil echter enkel de sterke geestelijke vorming van deze orthodoxe priesters en monniken benadrukken. Zij besteden veel aandacht aan de vorming van het persoonlijk, innerlijk gebed door het “Jezus-gebed”, als gebed van het hart, dag en nacht (“Heer Jezus Christus, ontferm U over mij”).  Onze (katholieke) westerse seminarieopleidingen kunnen hier nog veel van leren.

En zondagnamiddag speelden we een flinke voetbalmatch samen met enkele jongeren uit het dorp en de kinderen (van 10 jaar) die al flink hun mannetje kunnen staan. En zo bereikt de gemeenschap weer haar kruissnelheid.

Krabbenmand, wespennest en onontwarbaar kluwen,

Het Syrische leger met zijn trouwe bondgenoten drijft de terroristen steeds meer in het nauw, groepen van het “Vrije Syrische Leger” en zelfs van het Turkse leger gaan over naar het regeringsleger, duizenden strijders kunnen gebruik maken van de presidentiële amnestie (wanneer ze geen misdaden bedreven), honderden vluchtelingen in Libanon keren terug naar Syrië en de interne verzoening (mussalaha) groeit nagenoeg overal.

En voor het eerst in 6 jaar een veilig openluchtconcert in Aleppo:

Openlucht concert in Aleppo…

Lees verder

Het moet nog veel erger worden, vooraleer het beter wordt

Afbeeldingsresultaat voor proud to be islamophobic“Afschuwelijk,walgelijk, verwerpelijk, tragisch…”  Minutenlange beelden tijdens het nieuws.  Analyses over de dreiging van islamofobie in duidingsprogramma’s.  Interviews met moslima’s die hun bloeikes van kinderen niet meer alleen op straat durven laten gaan.  De eis om bescherming.  De verontwaardiging omdat deze aanslag niet onmiddellijk een terrorismedaad genoemd werd. En wij maar denken dat de énige reactie op ‘terreur’ kaarsjes, traantjes, zingen, bidden, bloemen, hoofd omhoog en doorgaan.  “All together”, want we mogen geen gemeenschap veroordelen omwille van een alleenstaand incident.  Een burgemeester die doodleuk verklaart dat een aanslag behoort tot het dagelijkse stadsleven…  let wel, het ging toen om een moslim aanslag.  Een journalist die met spijt of verontwaardiging stelde dat de aanslagpleger geen zelfmoord begaan had.  Begrip tonen voor een eenzame wolf die eventjes door het lint gaat omwille van zijn dagelijkse frustraties.  Ervan uitgaan dat die sukkelaar hulp nodig heeft bij het verwerken van zijn trauma’s, zoals ‘geen kansen gehad’, ‘financiële problemen’, ‘achtervolgingswaanzin’…

De media en politici vliegen erop als vliegen op een verse str.  Geen vergelijking met aanslagen door moslims op onze gemeenschap.  Alsof we sinds jaar en dag geteisterd worden door gefrustreerde bio-Europeanen die in hun vrije tijd op moslimjacht gaan.

Ontgoocheling en verwijten omdat de politie de ‘blanke’ terrorist niet neergeschoten heeft.  Oproepen van I.S. voor vergelding.  Nu zullen volgende islamitische aanslagen zelfs kunnen verontschuldigd worden want ze werden immers ‘uitgelokt’.

Paul Watson vertaalt zijn woede als volgt:

“Moslim terroristen hebben 1263* mensen vermoord tijdens de laatste 23* dagen. Het op één lijn plaatsen van een alleenstaande rechtse terreurdreiging met het gemechaniseerde, geïndustrialiseerde bloedvergieten in de naam van islam, is intellectueel oneerlijk.  Elke dode is een tragedie, maar dat de linkse zijde alleen over dit feit selectief verontwaardigd is en steeds weer verontschuldigingen verzint voor elke islamitisch bloedbad is pure hypocrisie.” 

* Intussen aangepast:

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Na enkele weken verblijf in België ben ik, zoals het bij iedere goede vakantie hoort, helemaal uitgeput, maar wel erg blij en heel dankbaar.

Je krijgt er een verslag van, samen met enkele besluiten. En zo zitten we weer veilig en wel op onze vaste stek in de woestijn van Damascus.

We hebben een grote behoefte om heel veel mensen van harte te danken om hun uitnodiging, hun  steun, hun bemoediging, hun meeleven, meebidden en meestrijden en om hun daadwerkelijke hulp.

P. Daniel

Vrijdag 16 juni 2017

Onze vaste stek in de  rotswoestijn van Damascus

Veilig en wel ben ik weer in mijn kamertje beland in de nieuwbouw, te midden van de  fraters in Mar Yakub, Qâra, Qalamoun, Syrië. Acht Vlamingen wilden met me meereizen. Vooreerst drie journalisten. Omdat zij zich als journalisten hadden opgegeven konden ze hun visum niet tijdig krijgen en zullen later komen. Twee broers uit Kortrijk moeten eerst nog hun examens afleggen en komen daarna. Twee mannen hebben nog toestemming nodig om te mogen komen. Een van hen, een Antwerpenaar heeft het nodige op tijd klaar, maar moest  extra betalen voor “Business class” omdat er in de gewone Economy class geen plaats meer was. Tenslotte is er een meisje uit Gent. Zo wilden wij, de Antwerpenaar, het meisje uit Gent en ik op woensdag morgen 14 juni 2017 het luchtruim van Zaventem in, toen bleek dat de Antwerpenaar zijn paspoort vergeten was. Hij vergat wel eens zijn broek, zei hij. We stelden hem voor voortaan zijn paspoort in zijn broek te stoppen en dan zijn paspoort niet te vergeten. Hij komt hopelijk morgen toe. Samen met het meisje kwam ik in Beiroet toe, we ontmoetten moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel in een cafeetje en reden door naar Damascus, waar een van de vertrouwde leken van de gemeenschap ons naar Qâra bracht. Het liep al tegen middernacht. Bij het binnenrijden van Qara was het er nog heel druk. Het is ramadan en de  moslims rammelen dan van honger maar ’s avonds en ’s nachts komen ze des ter meer  tot leven.  In “deir Mar Yakub”  was zowat heel de gemeenschap, behalve de kinderen, nog op de been voor een erg warm onthaal. Omdat het de volgende dag Sacramentsdag was, gold de dagorde van zondag. We ploften op ons bed en bleven er liggen tot tegen donderdagmiddag. Abouna Georges, de priester van Qara kwam ’s middags voor de plechtige byzantijnse eucharistie, waarna we Uitstelling hielden van het Allerheiligste Sacrament tot ’s avonds. Inmiddels was het een bijzonder blij weerzien van de kinderen. De twee meisjes van 13 jaar zijn al echte dames en worden samen met de meisjes van het moslimgezin, dat nog bij ons woont, door de zusters opgevangen. De gemeenschap van de fraters draagt mee zorg voor de drie jongens (8 j en twee van 10 j). Toen we ‘s avonds met tien aan tafel zaten, zag ik met veel voldoening hoe de oudere fraters met vaderlijke zorg de kinderen bedienden. Vanaf het begin heeft de gemeenschap getracht te leven als een familie. En we moeten het  toegeven, ze zijn  ook bereid en in staat om ons op velerlei wijzen te helpen.

Inmiddels is de kersenoogst op het terrein al gedaan. Vele bomen zijn nog moe van de oorlog, waardoor de oogst nog lang niet optimaal is, maar het wordt steeds beter en we zien allen hoopvol uit naar het “volle leven” voor de bomen én de mensen.

Lees verder

Sam heeft het gehad

Afbeeldingsresultaat voor kotsende smileyIk heb het gehad met de islamitische leer die ons als minderwaardig bestempelt en moslims opdraagt en aanspoort om niet-moslims te bestrijden, te onderwerpen, te doden.

Ik heb het gehad met de moslims en niet-moslims die de vrouwenonderdrukkende, discriminerende, intolerante, inhumane, hatelijke, gewelddadige, oorlogszuchtig-jihadistische en totalitaire fundamenten van de islam – die gewoon kunnen worden gevonden in de Koran, ahadith en sharia – blijven ontkennen of relativeren.

Ik heb het gehad met de politici en journalisten die ons blijven wijsmaken dat het wel goed zal komen, zolang we maar gewoon voortgaan met ons leven, zolang we ‘verbinden’ en bruggen blijven bouwen.

Ik heb het gehad met de politici en journalisten die ons blijven vertellen dat we niet mogen ‘toegeven’ aan oprechte en begrijpelijke emoties zoals angst, frustratie en woede.

Ik heb het gehad met de politici en journalisten die ons blijven sommeren dat we niet mogen ‘polariseren’, terwijl ze wanneer het over bijvoorbeeld de katholieke kerk en ‘extreemrechts’ gaat zélf polariseren.

Ik heb het gehad met het establishment dat blijft liegen dat het probleem ‘het extremisme’ is omdat de islam vrede is of niets met geweld en terreur te maken heeft.

Ik heb het gehad met de academici die beweren dat alleen ‘het islamisme’ (‘de politieke islam’) of ‘de radicale islam’ het probleem is, wat slechts tot gevolg heeft dat de ‘gewone’ of ‘mainstream’ islam, die inherent politiek en radicaal is, buiten schot blijft.

Ik heb het gehad met de ‘opiniemakers’ die columnpjes en tweetjes blijven produceren waarin ze de islam, in wezen een totalitair stelsel zoals communisme en nationaalsocialisme, op lichtzinnige wijze gelijkstellen met andere religies zoals jodendom en christendom.

Ik heb het gehad met de ‘opiniemakers’ die schrijfsels blijven publiceren waarin ze beweren dat dé islam niet bestaat (behalve wanneer ze dé islam in een positief daglicht stellen), terwijl ze wel (domme) zinnetjes debiteren over hét nationalisme, hét christendom, hét populisme of zogenaamd ‘extreemrechts’.

Ik heb het gehad met de ‘experts’ die ‘geruststellende’ statistiekjes blijven propageren die moeten laten zien dat de kans om van de trap te vallen groter is dan de kans om slachtoffer te worden van een ‘terroristische aanslag’.

Ik heb het gehad met de politici en journalisten die enthousiast tweets en stukjes tekst de wereld insturen naar aanleiding van islamitische tradities zoals de aantoonbaar ongezonde en totalitaire Ramadan, terwijl ze nauwelijks aandacht besteden aan tradities van andere religieuze groepen.

Ik heb het gehad met de steeds terugkerende eisen van moslims inzake hoofddoek, halal, Koranscholen, bidruimtes, moskeeën enzovoort en de debatten die daarover steeds opnieuw (moeten) worden gevoerd.

Ik heb het gehad met het establishment, dat containerbegrippen als ‘allochtonen’ of ‘mensen met migratieachtergrond’ gebruikt, terwijl het steeds opnieuw moslims betreft en niet gaat over Chinezen, hindoes, sikhs, boeddhisten, Polen, Assyrische christenen, Italianen, Armeniërs, atheïstische Perzen, bahai, zoroasters, joden enzovoort.

Ik heb het gehad met het establishment, dat termen als ‘multiculturaliteit’, ‘diversiteit’ en ‘superdiversiteit’ hanteert, terwijl niet-islamitische minderheden, zeker wanneer ze islamkritisch zijn, worden genegeerd, het al halal is wat de klok slaat en in steeds meer van onze wijken een islamitische monocultuur heerst.

Ik heb het gehad met hen die bij een (online)scheet richting een moslim verontwaardigd in de pen kruipen, maar nooit felle woorden van afkeuring uiten over het supremacisme, het (antiblanke) racisme en de virulente Jodenhaat van de islam en binnen de moslimgemeenschap.

Ik heb het gehad met het establishment, dat de term ‘radicalisering’ blijft gebruiken, alsof we evengoed een probleem hebben of zouden kunnen hebben met radicaliserende boeddhisten.

Ik heb het gehad met hen die de term ‘islamisering’ afdoen als een hersenschim of complottheorie, terwijl het aantal voorbeelden legio is.

Ik heb het gehad met hen die voor de talloze soldaten van Allah de term ‘lone wolf’ blijven gebruiken, stellen dat er ‘geen verband’ is tussen dezelfde jihad-aanslagen geïnspireerd door dezelfde islamitische ideologie, en bovendien Islamitische Staat, Al Qaida, Al-Shahaab, Sharia4UK, Hizb ut Tahrir enzovoort afschilderen als fremdkörpers binnen de islam.

Ik heb het gehad met de journalisten die steeds de term ‘jongeren’ blijven gebruiken terwijl het gaat om jonge moslims die hun ‘kleine jihad’ voeren en zich uitleven op de ‘kafir’ (‘ongelovige’).

Ik heb het gehad met de activistische media die op een bepaalde manier foto’s nemen en televisiebeelden schieten en monteren met als doel de moslimgemeenschap in een goed daglicht te stellen.

Ik heb het gehad met de naïeve journalisten die steeds dezelfde ‘gematigde moslims’ en knuffelmoslims blijven opvoeren die, bewust of onbewust, blijven liegen en misleiden over de ware aard van de islam en slechts de belangen dienen van de oemma, islamitische superclan.

Ik heb het gehad met de gemakzuchtige journalisten die in elke moslim die ‘het terrorisme’ afzweert of veroordeelt een ‘gematigde moslim’ en ‘bondgenoot’ zien, terwijl één simpele Google-zoekopdracht vaak leert dat de moslim in kwestie banden heeft met sharia-adepten of Moslimbroederschap-achtigen of sinistere islamitische denkbeelden vergoelijkt, verheerlijkt of propageert.
Ik heb het gehad met de domme journalisten die ex-
moslims, moslims die de islam zouden willen verlaten en oprechte islamhervormers in de steek laten door islamitische charlatans en taqiyya-belijders met een islamiseringsagenda te blijven geloven, goedpraten en propageren.

Ik heb het gehad met de gekleurde media die hoofddoekjes en islamitische studenten tot ‘opiniemaker’ bombarderen louter omdat ze moslim zijn, terwijl mensen met een andere religieuze achtergrond die wél denk- en schrijftalent hebben worden vergeten.
Ik heb het gehad met de islamofiele media die onderdelen van de inhumane sharia, zoals hoofddoek en halal, hypen en voortdurend door de strot van de westerling te rammen.

Ik heb het gehad met de bedrijven die in de moslim een nieuwe lucratieve consument zien en middels barbiepoppen met hoofddoek, sporthijabs (Nike) en halal-producten totalitaire islamitische symboliek salonfähig maken.

Ik heb het gehad met de moslimorganisaties die de islamisering van onze samenleving en het slurpen van zoveel mogelijk belastinggeldsubsidies als doel hebben.

Ik heb het gehad met de moslims die zichzelf standaard als slachtoffer presenteren en bij elke scheet richting de moslimgemeenschap moord en brand schreeuwen over ‘islamofobie’, en dat dan gelijkstellen met antisemitisme en racisme.

Ik heb het gehad met de imams en moslimorganisaties die zich na de zoveelste jihad-aanslag vooral zorgen maken om ‘islamofobie’, de zogenaamde ‘backlash’ en de ‘goede naam’ van de islam en de moslimgemeenschap.

Ik heb het gehad met de moslims die liegen over de bloedige veroverings- en onderwerpingsgeschiedenis van de islam en tegelijkertijd felle kritiek leveren op het ‘kolonialistische’ of ‘racistische’ Westen.

Ik heb het gehad met de moslims die de in de islamitische wereld heersende drie a’s, analfabetisme, achterlijkheid en armoede, blijven wijten aan het Westen en niet aan de daar heersende achterlijke en barbaarse islamitische principes.

Ik heb het gehad met de moslims die structureel zwijgen over hoe meisjes en vrouwen, niet-islamitische minderheden, andersgeaarden, andere religies, afvalligen en vrijdenkers in hun moslimland van herkomst of in de moslimgemeenschap worden behandeld, en tegelijkertijd beweren dat het Westen moslims ‘onderdrukt’, dat onze samenleving ‘discrimineert’ en niet hoog van de toren moet blazen inzake rechten voor vrouwen, holebi’s en minderheden.

Ik heb het gehad met de moslims en moslimorganisaties die klachten indienen en juridische processen aanspannen met als doel de ‘kafir’ (‘ongelovige’) te pakken of islamkritiek te bestraffen (‘juridische jihad’).

Ik heb het gehad met de moslims die desgevraagd wel afstand nemen van ‘terreur’ (een middel of strategie), maar nooit van het concept ‘kalifaat’ en de islamitische wet of sharia (het doel).

Ik heb het gehad met de politici die geloven dat via cursussen en onderwijs een 1400 jaar oude cultuur en mentaliteit fundamenteel kan worden veranderd, terwijl het controleren van onze grenzen als belachelijk voorstel of onmogelijke opdracht wordt afgeschilderd.

Ik heb het gehad met de politici die neerbuigende kritiek leveren op landen als Hongarije, Tsjechië en Polen, terwijl daar massa-aanrandingen noch jihad-aanslagen plaatsvinden.

Ik heb het gehad met onze regering, die niet wil inzien dat een duurzame oplossing er enkel en alleen in bestaat onze grenzen te controleren zodat (moslim)immigratie de uitzondering en een zeldzaamheid wordt in plaats van de regel.

Ik heb het gehad met onze regering, die niet wil snappen dat een serieuze oplossing er enkel en alleen in bestaat de islam te gaan beschouwen als een ongewenst totalitair systeem, zoals communisme en nationaalsocialisme, dat haaks staat op de democratische rechtsstaat en individuele vrijheid.

Ik heb het gehad met onze regering, die te laf is om te de-islamiseren, wat o.m. betekent dat de islam op geen enkele manier nog wordt gefaciliteerd en gesubsidieerd en dat moskeeën en Koranscholen waar de Koran wordt gepropageerd en gereciteerd worden behandeld als zouden het nazi-tempels zijn waar Mein Kampf als heilig boek centraal staat.

Ik heb het gehad met de regering, die tonnen van ons belastinggeld blijft geven aan imams, moskeeën en allerhande islamevenementen en moslimorganisaties waaronder de Moslimexecutieve, terwijl ex-moslims, moslims die de islam zouden willen verlaten en oprechte islamhervormers – zelfs! – in onze ‘vrije’ samenleving bang zijn en voor hun fysieke integriteit of leven moeten vrezen.

Ik heb het, tot slot, gehad met de lieden die niet (willen) inzien dat het verwerpen en bestrijden van de totalitaire en gewelddadige essentie van de islam (wat dit artikel doet) geen ‘islamofobie’, racisme of moslimhaat is, maar juist impliceert dat je óók geeft om elk individu binnen de islam wiens vrijheid en ontplooiingskansen als gevolg van islamitische principes beknot wordt.

Nvdr: Wie er nog iets wil aan toevoegen, wende zich tot de auteur.

Sam Van Rooy is medewerker van Vlaams Belang Studiecentrum en co-auteur van o.a.

Oorspronkelijk gepubliceerd op Doorbraak – intussen op talrijke kritische blogs overgenomen.  Sam is niet de eerste – en zal met zekerheid niet de laatste zijn – met b.g. uitspraak:

Dana Rohrabacher, Rep….

Afbeeldingsresultaat voor dana rohrabacher cartoonDe Republikein Dana Rohrabacher heeft in het verleden wel meer merkwaardige standpunten verdedigd en omstreden standpunten geuit.  Op Wikipedia vindt u er enkele.  De man schopt tegen schenen, geeft omstreden suggesties en wordt – hoe kan het anders? – beschuldigd van spionage voor Rusland.

Hierin stelt hij dat alle middelen in een oorlog veroorloofd zijn.

Over Oekraïne:

Ongemakkelijke vragen over Afghanistan:

Over Pakistan:

Hij klaagt de hetze tegen Rusland aan:

en wordt beschuldigd van Russische spionage.  Hij maakt van zijn hart geen moordkuil, o.a. lieftallige Hillary en co mogen de revue passeren.

Duitse taal onder druk

Afbeeldingsresultaat voor deutsche sprache verschwindetAlarmerende berichten van de Hessische binnen-ministerin Eva Kühne-Hörmann: de Duitse taal in de Duitse gevangenissen zou stilaan een vreemde taal geworden zijn. Nochtans wordt er steeds weer op gehamerd dat vreemdelingen geen sikkepit crimineler zijn dan bio-Duitsers. Na een vraag over de taaltoestand in de gevangenissen moest zij toegeven dat tot 2/3 der gevangenisklanten weinig of geen Duits spreken. Men vergelijke met de verrijkte districten der multiculturele steden…

Nochtans wordt in de berichtgeving op televisie krampachtig over ‘Duitsers’ gesproken, die stelen, bedriegen, vechten, vernietigen, verkrachten, intimideren, moorden en waarbij pas als hun signalement verspreid (moet) worden het duidelijk wordt dat ze absoluut geen gelijkenis hebben met een blonde blauwogige Vikinger.