Syrië: de puzzelstukjes vallen stilaan terug op hun plaats

Afbeeldingsresultaat voor syria puzzle

Er was eens een park in Beer Ajam, met smalle zandwegeltjes tussen bomen, struiken en bloemenperken, met zitbanken om even te verpozen. Rond het park een muur van zwarte opeengestapelde natuurstenen. In het midden van het park het standbeeld van Satanaya (ook Satana genoemd), een soort “oermoeder” der Tsjerkessen, een mythische figuur. Een slanke, rechtop staande vrouw op een sokkel met een rode, geborduurde mantel en een wit kleed. Op het hoofd een traditioneel Tjerkessisch kapje met een sluier eraan gehecht.

Syrien: Es war einmal ein Park in Beer Ajam

In de ene hand hield Satanaya een open geslagen boek; in de andere hand, hoog boven haar hoofd, een lampje om de bladzijden van het boek te verlichten. Satanaya geldt als wijs en verstandig, ze wordt als vrouw en als vruchtbaarheidsgodin vereerd. Haar verschijning eist verering en respect, wijst op het evenwicht dat mannen en vrouwen in de Tsjerkessische maatschappij én in mythes en sagen toegeschreven wordt. Tot op heden worden deze mythen door de ouders aan hun (klein-)kinderen overgeleverd. (…)

De dorpen Beer Ajam, Breika en Kahtanieh (Modariya in het Tsjerkessisch) bevinden zich op de Syrische Golanhoogte in de provincie Qunaitra. Opgericht door de Tsjerkessen, die sinds medio 19de eeuw vooral via Oost-Turkije naar de Golan Hoogte, in toenmalig Syrië-Palestina, trokken en zich daar vestigden.

De Golan Hoogte was toen dunbevolkt, begroeid met vooral steeneiken en esdoorns. De sterke sneeuwval in de winter, de overvloedige regen en warme zomers herinnerden de Tsjerkessen aan hun oude vaderland in de Kaukasus. Ze ontginden en beplantten het vruchtbare en waterrijke land tussen het Meer van Genesareth (Meer van Tiberias), Damascus en de berg Hermon, de “berg van de sjeik”. De naam van de berg verwijst naar de sneeuwkap, die aan het hoofd van een sjeik herinnert met een witte hoofddoek.

De Tsjerkessen brachten het tot een bescheiden welstand en werden na de onafhankelijkheid in 1946 Syrische burgers. Tot op vandaag dragen ze zorg voor hun taal en tradities, thuis in het gezin, in de familie en in verenigingen, waar de oude traditionele dansen aangeleerd worden. Ze leren meer over hun muziek, over hun cultuur en over hun mythes. Iedereen kent Satanaya en haar geschiedenis.

Voor hen is Beer Ajam, wat Mekka voor de meerderheid der moslims is. Een heilige plaats. Op vrije dagen een geliefd uitstapdoel om te picknicken in het groen. Tsjerkessen zijn ook moslims.
Het sappige groen is weg. De velden zijn kaal, de fruitplantages verdwenen, het Satanayabeeld in het park van Beer Ajam vernietigd, de parkmuur brokkelig, de bomen geveld, de struiken verbrand en verdord, de zitbanken waarschijnlijk als brandhout gebruikt.

In 2012 trokken de eerste terroristische groepen als een sprinkhanenplaag door de dorpen, bedreigden de bewoners, vielen hen aan en verdreven hen. Ze namen hun intrek in de huizen om gaven de Tsjerkessische dorpen een nieuwe bestemming: een steunpunt voor de aanvallen tegen het Syrische leger. Pas in de lente van 2018 slaagde het leger erin – samen met Rusland, Iran, Hezbollah – de terroristen uit het gebied te verdrijven. Honderden van hen werden door het Israëlische leger over de bezette Golanhoogte naar Jordanië geëvacueerd (… u herinnert zich de poco berichtgeving betreffende de zgn. “humanitaire actie, de redding der Witte Helmen); anderen pakten de vrijgeleide naar Idlib aan om daar verder te timmeren aan hun terreurpad. Nog anderen legden de wapens neer, gingen in op het verzoeningsaanbod van de Syrische regering en verhuisden naar daar waar ze thuis hoorden. Maar toen de eerste bewoners – de Tsjerkessen – naar Beer Ajam terugkeerden om poolshoogte te nemen hoe hun huizen, tuinen, bedrijven en landbouwgronden eraan toe waren, vonden ze in hun huizen nog steeds aanhangers en familieleden der gewapende terroristengroepen. Deze zijn afkomstig uit west-Ghouta, ze kwamen om de Tsjerkessische dorpelingen te bestrijden. Ze hebben daar in Ghouta hun eigen woningen. Ze moeten terugkeren naar hun huizen, hun eigen dorpen en steden. Maar zij willen niet. Ze voeren aan dat slechts de gewapende milities moesten afdruipen. En dat ze een lokale politie-eenheid zullen oprichten om de controle over te nemen, resp. te behouden.

De burgers van Beer Ajam protesteerden: “Onze politie wordt door deze mensen bedreigd, beschoten en verjaagd.” en stuurden een delegatie naar de goeverneur van Qunaitra en naar de dd. legeroverheid met het dringende verzoek de indringers uit hun dorpen te verdrijven.
In september was het dan eindelijk zo ver: de bewoners konden voor het eerst terugkeren in hun dorpen. Er werd een bus gehuurd – velen hadden hun auto moeten verkopen om te kunnen overleven – om de transportkosten zo laag mogelijk te houden.

Aan de grens van Beer Ajam stond een plakkaat waarop men kon lezen wie er zoal hier de laatste jaren de lakens uitgedeeld had: “Het Ver. Damascus Front, de Rahman-leeuwen”, een lokale Al-Nusra afdeling. Al het groen is verdwenen, een maanlandschap. In sociale media worden foto’s gedeeld “voor en na”. Parklandschappen zijn weg, banken werden opgestookt, huizen zwaar beschadigd of gewoon helemaal vernield. En – verrassing! – achtergelaten Israëlische producten, zoals tabletten, Israëlische dadels, tandpasta, scheerschuim, shampoo, cosmetica… alles “Made in Israel”. In een hoek een Israëlisch brandblusapparaat, op de grond auto-wisselstukken in dozen zonder oorsprongsetiket. De lege munitiekisten ook zonder belettering. Jarenlang hoorden ze geruchten dat de terroristen door Israël ondersteund werden, nu konden ze het met eigen ogen vaststellen.

Inderdaad, zelfs de Israëlische media berichtten over de omvangrijke humanitaire, financiële en militaire inzet van het Israëlische leger in de door de terroristen bezette Z-W-Syrische provincies Qunaitra en Deraa (Daraa). Israëlische NGO’s waren actief in educatieve en medische projecten. Israël financierde en bewapende minstens 12 terroristische groepen in het gebied.

Voor de mensen van Beer Ajam moet het leven verder gaan. Ze organiseren opruimdagen om samen de puinhopen en de “nalatenschappen” der terroristen op te kuisen. Jong en oud vegen de straten schoon, poetsen in de huizen, planten opnieuw de eerste boompjes. De terugkeer en het herstel is moeilijkheid. De rit van en naar Damascus-hun dorpen is duur en het wonen in de dorpen is nog steeds onmogelijk, want de stroom- en watervoorziening werkt nog niet. De beloofde herstellingswerken worden met mondjesmaat uitgevoerd. De huizen blijven leeg omdat hele families Syrië verlaten hebben. Anderen hebben niet de financiële middelen om muren, vensters en deuren te repareren. Overal werden elektrische leidingen en armaturen gestolen – een dure factuur voor wie zijn huis bewoonbaar wil maken.


China heeft recent een schenking van 300 transformatoren aangekondigd, waarvoor dank. Maar de nood is groot in Syrië en de heropbouw gaat voor de meesten niet snel genoeg. En dan zijn er ook nog de sancties, waarover in alle talen gezwegen wordt. “Humanitaire” sancties die alles behalve de menselijkheid uitdragen.

Auteur: onafhankelijke journaliste Karin Leukefeld, geaccrediteerd in Damascus. Vertaling Golfbrekers (…)

AfM

Alternative für Migranten. In navolging van DENK, een immigranten- (…Turks- islamitische partij in Nederland (ter nadere kennismaking, zie video onderaan), wordt naar verluidt in Merkelland een soortgelijk initiatief boven de doopvont gehouden. De sossen verliezen massaal kiezers. Ondank is ‘s werelds loon.

Ook hier verliezen de rode kameraden veel van hun pluimen, al doet John Crombez af en toe een verfrissende poging om de oude-getrouwen aan boord te houden*. Nadat ze het importkiesvee jarenlang gepamperd en op hun wenken bediend hadden, trekken deze naar groenere weiden. Bij ons kende de partij MOSLIM niet echt een vliegende start. Hoeft ook niet. Hier is er geen nood aan een moslimpartij – Groen – voldoet volkomen aan de verwachtingen der nieuwe Vlamingen – die zich uni sono “belg” noemen. Zelfs de kleur past bij de islam. Al durven we beweren dat geen enkele importbelg uit de Zandbaklanden echt bezorgd is om het milieu.

De import is rampzalig voor de grote wensdroom der Vlaams-nationalisten. De evoluerende bevolkingssamenstelling ondermijnt – meer nog dan de regimepartijen – het identiteitsgevoel als Vlaming en versterkt de tricolore trots.

Benieuwd of er nu ook een onderzoek door de Duitse Veiligheidsdienst zal opgestart worden om na te gaan of deze AfM “een gevaar vormt voor de democratie in Duitsland” ?



*“Crombez: Ja, links is te lang naïef geweest” “Migratie naar Europa moet verminderen.”

Moslims leiden de dans

De Britse regering weigert de christin Asia Bibi uit Pakistan asiel en buigt voor radicale moslims.
G.B. heeft geweigerd de na 10 jaar dodencel vrij gelaten christin Asia Bibi asiel te verlenen uit schrik voor de reacties van de moslims in eigen land. Radicaal-islamitische predikanten blijven onverminderd welkom. De uitgezette al-Qaeda aanvoerder kreeg zelfs na zijn uitzetting nog “sociale” steun.

In november heeft G.B. haar wegens “gemeenschappelijke relaties” toegang en asiel geweigerd. De Britse regering vreesde dat de daar wonende moslims-van-Pakistaanse-herkomst tegen de komst van een christelijke Pakistaanse zouden kunnen protesteren. Ter herinnering: Bibi verbleef de laatste tien jaar in afwachting van haar executie in een cel. Na tien jaar werd ze door een rechtbank officieel onschuldig verklaard omdat de aanklacht “godslastering” verzonnen was. Feitelijk mogen we concluderen dat de moslims in G.B. kunnen beslissen wie er al dan niet het land binnen mag.

Niet te verwonderen dat radicale moslims vanuit heel de wereld staan aan te schuiven om in het Britse eldorado binnen te geraken. Een voorbeeld: Ata’ollah Mohajerani, de voormalige Iraanse minister voor cultuur en islamtische oriëntering, die in zijn 250 blz-tellende boek de verdediging opnam van ayatollah Khomeini’s fatwa tegen de auteur Salman Rushdie. Meer dan 10 jaar woont hij nu al onbezorgd in Harrow, nadat hij bij een aantal Iraanse regeringsleiders in ongenade gevallen was. Vanuit Harrow blijft hij Rushdie verketteren. Of Brahim Belkaid, een 41-jarige radicale moslim van Duitse afstamming, die door de Britse regering welkom geheten werd. Belkaid zou naar verluidt ca. 140 terroristen voor Al-Qaeda en I.S. aangeworven hebben. Als het van Labour afhangt worden deze terroristische organisaties binnenkort onder de noemer “vrijheidsbewegingen” gerangschikt. Op Belkaids facebookprofiel vindt men suggestieve artikels met kogels en een zwaard onder de titel “Djihad, de énige oplossing”. Daar bovenop verkondigt hij onomwonden zijn extremistische ideeën en eist hij de vernietiging van de VSA .

Britse media brachten na kerstmis aan het licht dat de uit Bethlehem afkomstige Al-Qaedabaas van Europa, Abou Qatada, die opriep voor aanslagen tegen christenen in het Heilige Land, die raadgever was van 9/11, die eindelijk in 2013 na jarenlang juridisch touwtrekken naar Jordanië uitgezet werd, ook na diens uitzetting nog jarenlang een niet onbelangrijk zakgeld (“de zgn. bescherming”) ten belope van 250.000 euro door de Britse regering uitbetaald werd. Deze betalingen gebeurden door het toenmalige binnenministerie onder de leiding van huidige premier Theresa May. Volgens Boris Johnson kostte het verblijf van Abou Qatada (en zijn gezin) aan de Britse belastingbetaler ca. £500,000, gerekend tot begin 2012.

De Britse regering heeft blijkbaar beslist dat extremistische moslimopruiers verder geduld en zelfs onderhouden worden, terwijl critici dezer extremistische moslimpredikanten – of hun slachtoffers, zoals Asia Bibi – buiten G.B. moeten blijven. Terwijl Bibi – met stip één van ‘s werelds meest kwetsbare mensen is die asiel in een veilig land nodig hebben – verder met de angst om haar leven en welzijn in haar oorsprongsland moet leven (hoelang nog wordt zelfs dit bestaan haar gegund?) mochten de extremistische Pakistaanse haatpredikanten Muhammad Naqib ur Rehman en Hassan Haseen vlotjes G.B. binnen, hoewel zij moordpartijen op mensen zoals Bibi ondersteund hebben, waarvan slechts een opgeblazen vermoeden bestond de islam beledigd en/of de islam afgezworen te hebben. Zij werden zelfs verwelkomd door de aartsbisschop van Canterbury.

Lauren Southern en westerse islamcritici ziet men liefst niet op het Britse grondgebied verschijnen. De openbare orde zou in gevaar kunnen gebracht worden. Aan de terreuraanslagen van verleden jaar in Westminster, Manchester, London Bridge, Borough Market, Woolwich en andere plaatsen wordt men liefst niet herinnerd. Politici en ambtenaren (politie e.d.) schijnen in G.B. meer schrik te hebben van een “racisme”-beschuldiging dan van een volgende terroristische aanslag. (…)

Ook in Nederland houdt men de boot af:

Het Vaticaan is niet geïnteresseerd. Het beschouwt “de zaak Bibi” als een interne Päkistaanse kwestie.

Canada en Australië hebben asiel aangeboden. Canada voert inmiddels onderhandelingen met de Pakistaanse regering. Haar advocaat zit ondergedoken in Nederland; ook zijn leven is in gevaar, zoals van iedereen die Bibi bijstaat:

Terugkeertoerisme mag iets kosten

De bronafbeelding bekijken

Trump verbiedt de vlucht van een regeringsvliegtuig naar Davos om te besparen op de kosten nu de overheid half lam ligt en zelfs geen lonen van ambtenaren kunnen betaald worden. Merkelland charterde voor twee vakkrachten, die einde contract waren, een privé vliegtuig mét ondersteunend personeel richting Abidjan, Ivoorkust, én dat mag iets kosten::165.000 euro.

Passagier 1: bij een vorige terugkeervlucht met een lijnvliegtuig had hij zich zo heftig verweerd dat men zich verplicht zag rechtsomkeer – of beter linksomkeer- te maken.

Om “een risico voor andere passagiers uit te sluiten”, werd een chartervliegtuig geboekt. Met aan boord, buiten het vliegend personeel, een half dozijn ambtenaren, dokters, psycho-ondersteuners én een tolk, kwestie van de geografische uitleg van de piloot “we vliegen via… via… aan uw linker zijde ziet u de stad… aan de …. de snelheid is… de temperatuur op onze bestemming is… licht bewolkt… een matig briesje uit het ZW… geen kans op regen… een prettige vlucht… blablabla…”

Passagier 1 heeft intussen voor een nakomeling gezorgd. De toekomstige mama zit zelf nog in haar asielprocedure. Mocht Passagier 1 het wagen terug te keren naar Merkelland, zal hij zal de uitdrijvingskosten moeten betalen… Het Duitse OCMW heeft een spaarfonds opgericht…

Passagier 2: afkomstig uit hetzelfde Prachtland, die in mei 2018 al bericht ontving dat zijn contract afliep, mocht eveneens in alle rust plaats nemen in de privé jet.

Of ze een gouden handdruk kregen? Waarschijnlijk. Kunnen ze zich meteen een vals paspoort veroorloven en terugkeren naar de Gutmenschenrepublik Merkelland.

Wat betreft alibi-uitdrijvingen kan Merkelland niet geklopt worden. De fel geprotesteerde en gecontesteerde verplichte terugkeer naar Tunesië van bin Ladens persoonlijke lijfwacht, Sami A., kostte in oktober slechts 35.000 à 50.000 euro. De juiste cijfers – zowel de effectief uitgevoerde repatriëringen als de verbonden kosten, worden angstvallig verzwegen. (…)

Het nieuwe “normaal” in Zweedse scholen

De bronafbeelding bekijken

Bedreiging met messen. Steekpartijen. Niet alleen mede-leerlingen worden het slachtoffer, ook de leraars. Heel normaal. Een toename van geweld. De overheid wil niet weten dat er een toename is – er wordt gewoon meer aandacht aan besteed. Leerlingen en leraars moeten elkaar meer vertrouwen, meer met elkaar praten en gevaarlijke lokalen, zoals sportzalen en kluisjesruimtes in kaart brengen. Dan vermindert het geweld, dat niet toegenomen is, vanzelf. Përceptie.

Een lerares had het schitterende idee pompoenen te laten uitsnijden voor Halloween… een leerling had de opdracht verkeerd begrepen, greep een mes, richtte het op de hals van de lerares en dreigde haar te onthoofden. Misverstand.

Een school met één bio-Zweedse leerling. De leraars moeten Arabisch spreken. Verrijking.

Humanitaire import

Afbeeldingsresultaat voor theo francken calimero

Zo klonk de importsecretaris in onverdachte tijden.

De bronafbeelding bekijken

Syriërs waarschuwden in oktober voor “Belgische visafraude via consulaat”, schrijft DS..

Hendrik Vuye fileert de importsecretaris in de Kamer: “Da’s geen beleid, da’s chaos, da’s wanbeleid. Theo toert, Theo tuurt, Theo tweet, Theo stuurt boeken, maar hoe de humanitaire visa worden toegekend op zijn kabinet, dat weet Theo niet. Theo Calimero…”

De interpellatie van Barbara Pas van vandaag in de Kamer staat nog niet on line. Wij brengen de onderstaande tussenkomst van deze zomer in herinnering. Bittere herinneringen gezien de huidige wantoestanden.

“Minder asielzoekers”, zegt een ‘fiere, trotse Theo’ in de video bovenaan. En “we hebben ervoor gezorgd dat alles wat met fraude gemaakt beter onderzocht wordt. We hebben gezorgd voor vier screeners, een maximale screening in België. Geen garantie, geen beloftes, maar we doen ons best.   …En besluitend: Rome was niet op één dag gebouwd.”

Heeft u een voorkeur?

Vraagt dienstenchequesbedrijf Sodexo zich af. Of beter gezegd: u mag geen voorkeur hebben.

Met de steun van het Vlaams Gewest
Meer info: http://www.dienstencheques-vlaanderen.be/discriminatie/

We hebben het in het verleden aan aangekaart. Wie beroep doet op hulp in het huishouden, poets- of strijkdiensten… kan zich wenden tot één van de talrijke dienstverlenende bedrijfjes die deze onmisbare hulpkrachten betaalt met de zgn. dienstencheques,, die u gedeeltelijk kunt aftrekken van uw belastbare personenbelasting.

Kan. Wat niet kan is een voorkeur naar de hulpverlenende persoon uiten. Zo mag u niet bepalen of u een bio-dorpbewoonster-met-schort verkiest boven een potige baardman of een charmante hoofddoekdraagster. Evenmin is noch de kleur van de huid, het aantal wratten, de lichaamsgeur, verdachte geluiden,de taal, exotische gewoontes, bidpauzes … maatgevend voor uw keuze.

Wat u wel mag is – nadat u eender wie uit b.g. werkwilligenarsenaal een kans hebt gegeven – een bezwaar indienen omdat de persoon in kwestie niet voldoet aan het uit te voeren werk. Zonder vooringenomenheid. Of andere fobieën. En u zal moeten bewijzen dat uw ontevredenheid niet haar oorsprong vindt in uw belachelijke achterlijkheid. En ermee akkoord gaan dat iedereen een tweede kans verdient.

Een keuze maken staat volgens de dienstenchequeswebstek – met de steun van Vlaanderen – gelijk met het maken van onderscheid, m.a.w. discriminatie.

Dus klinkt het uni sono: Discriminatie, daar zeg ik neen tegen. … Tenzij het om VBers gaat.

Zeker is zeker

Rond de bekende homo-activist, tegelijkertijd kritisch-conservatief recht voor de raap redactielid bij Breitbart, Milo Yiannopoulos, – er werd hem zelfs spreekrecht aan universiteiten geweigerd – was het de laatste tijd eerder stilletjes. Nu kwam hij weer in het nieuws met zijn asielaanvraag in de VSA. De brave man heeft er zo zijn redenen voor. Hij voelt zich bedreigd… in Europa is het voor mensen met zijn seksuele voorkeur te gevaarlijk geworden door de massale immigratie en bijhorende islamisering.

Voor moslims moet hij zowat de islamofobie-cirkel in kwadraat zijn. In 2015 dierf hij het aan een open deur in te trappen, die liefst gesloten blijft, door een opiniestuk in Frontpage met volgende citaten: “Ik ben homo en ik krijg angst voor de massale moslimimmigratie.” En “De kanker heeft zich uitgebreid met meerdere metastases.” Kort daarna verliet hij Londen, in de hoop zijn boodschap in de VSA te kunnen uitdragen en verontwaardiging over de Europese islamiseriing te kunnen uitlokken.
Quod non. “Hoewel ik met een Amerikaan in het huwelijksbootje gestapt ben en bijgevolg een Green Card in mijn bezit heb, vraag ik desondanks asiel aan in de VSA. Het is de énige manier om zeker te zijn dat ik nooit in een land moet terugkeren , waar zoveel mensen mij in de gevangenis of dood willen zien.”

May’s moslims haten homo’s – quasi unaniem en in een alles overtreffende mate. Homo’s zijn niet hun enige schietschijf. Ook seks buiten het huwelijk is volgens hen moreel onaanvaardbaar. Blanke christelijke schoolmeisjes verkrachten en vervolgens als pooier uitbuiten is echter perfect in orde. Ongelovige honden, nietwaar? Elke 20ste moslim in G.B. vindt moslim zelfmoordterroristen sympathieke jongens. Elke 3de vindt dat hij recht heeft op meerdere vrouwen. 39% vindt dat vrouwen hun echtgenoot gewoon altijd moeten gehoorzamen.

Maar hun afschuw voor homo’s overtreft alle andere sentimenten. Volgens Milo heerst er een nultolerantie. Hij krijgt geen bescherming van de Britse regering en daarom vraagt hij hulp aan de VSA. We hebben een stil vermoeden dat deze problematiek niet bovenaan Trumps doelstellingenlijstje staat.

Een kennismaking, mocht u deze nog nodig hebben: