Petitie tegen terugkeer I.S.-terroristen

Antwerpen was de bakermat van radicale islamitische groepen zoal Sharia4Belgium. Doordat deze fundamentalistische organisaties jarenlang ongemoeid werden gelaten, konden zij ongestoord rekruteren voor de islamitische jihad in het Midden-Oosten en elders. Meer dan 100 IS-jihadisten werden in Antwerpen geronseld en zijn vertrokken naar het islamitische IS-kalifaat. Dit alles kon gebeuren omdat de overheid weigerde op te treden en het fenomeen van islamradicalisme afdeed als onbelangrijk en marginaal. Sharia4Belgium werd door de toenmalige socialistische burgemeester Patrick Janssens omschreven als een groepje “carnavalszotten”. Deze carnavalszotten zijn ondertussen verantwoordelijk voor aanslagen in Parijs, Zaventem, Brussel en elders. Honderden slachtoffers vielen onder hun dodelijke kogels en explosieven. Dit alles had vermeden kunnen worden indien kordaat, snel en krachtig opgetreden zou zijn geweest tegen Sharia4Belgium maar ook tegen radicale moskeeën en haatzaaiende imams in onze stad.

Morgen in uw wijk?

Vele van de overlevende IS-jihadisten en -moslimterroristen willen nu terugkeren naar ons land. Mannen en vrouwen die onze samenleving verafschuwen en onze manier van leven haten voeren nu plots processen om terug te kunnen keren naar Antwerpen. Terwijl ze jarenlang de islamitische wet, de sharia, boven ons burgerlijk  wetboek hebben verkozen, beroepen ze zich nu op datzelfde wetboek om hun terugkeer af te dwingen. Van hypocrisie gesproken! Deze IS-moslims en -moslima’s hebben met hun gruwelijke wandaden simpelweg het recht verbeurd verklaard om nog ooit welkom te kunnen en mogen zijn in onze Europese en Vlaamse samenleving. Zij horen hier niet en nooit meer thuis. Ze zijn overigens een tikkende tijdbom, een gevaar dat zich ooit opnieuw tegen ons zal keren. Ook hun kinderen blijven maar beter ginder, want dat zijn vaak kindsoldaten in wording en dus vormen ook zij op termijn een risico dat niet te onderschatten valt. Voor het Vlaams Belang is het duidelijk: geen IS-terroristen naar Antwerpen. Teken daarom deze petitie!

Gerelateerde afbeelding

Klik hier.

Trop is te veel en te veel is trop

‘Wie knoeit met gastvrijheid, kweekt vijandschap’

De befaamde Franse antropoloog Michel Agier, die jarenlang onderzoek deed in vluchtelingenkampen, is verontwaardigd maar niet verrast na de brandstichting in Bilzen. ‘Bestuurders die slordig te werk gaan of zelf racisme aanwakkeren, nemen het risico dat gastvrijheid omslaat in vijandschap.’ (…)

Bekijk video (onmogelijk in te sluiten)

De nieuwe Balkanroute

Waar men gaat op Bosnische wegen, komt men pensioenredders tegen. Allemaal viriele jonge mannen met masterdiploma’s van topuniversiteiten in Prachtlanden zoals Pakistan, Afghanistan en zandbakistan.

Eens in Kroatië – een EU-land – is hun tocht naar democratie, vrijheid, knelpuntberoep en verrijking nog niet voorbij. Kroatië zou naar verluidt een ontmoedigende, afwijzende houding aannemen t.o.v. de vluchtelingen en hen… heimelijk… dwingen, begeleid door EU-ambtenaren bewapende Kroatische politie-agenten terug te keren naar Bosnië. Probleem opgelost. Kan samenlevingsgoeroe Somers misschien Vlaamse subsidies voor deze pro-actieve agenten vrijmaken?

Wie over de grens in Kroatië geraakt en daar niet betrapt wordt, moet vervolgens door Slovenië. Daar hebben Slovenen besloten zich niet zomaar bij de komst der ongewenste reizigers neer te leggen. Burgers vormen een privé militie; zij patrouilleren op zoek naar illegalen, die ze vervolgens aan de overheid doorgeven. Camera’s, een hekwerk en drones moeten helpen de illegalen te traceren. Nochtans is de oplossing poepsimpel: we hebben hen niet uitgenodigd, ze zijn niet onze gasten, we hebben hen niet geadopteerd. Ze zijn niet welkom. Een inbreker moeten we toch ook niet aan tafel laten meeëten?

Immigranten moeten identiteit onderdrukken

Sinds 2004: bron: @Statbel_nl

Voor alle duidelijkheid: niet hun identiteit – die is meer dan welkom – maar wel de identiteit van de gastheren.

Toen na de verloren Algerije-oorlog in 1962 binnen een korte tijdspanne honderdduizenden Algerijnse Fransen en zgn. Harki’s, Arabische collaborateurs der Fransen, Frankrijk binnenstroomden, stelde zich het probleem van hun vestiging. Tegen de gewoonte in – pastoors, leraren en ambtenaren werden over heel het land verspreid opdat er geen nationalistisch verzet zich tegen het unitaire Frankrijk zou kunnen ontwikkelen, werden zij niet in heel Frankrijk opgenomen maar wel in het Duits-Franse grensgebied. Daar werden IKEA-nederzettingen voor hen gebouwd. Franse politici hadden immers vastgesteld dat in de grensstreek – vooral deze rond Saarland, dat tot 1959 geen grens met Frankrijk had, de Duitse taal veel langer stand hield dan elders waar er geen contact meer met Duitsland bestond. Daarom werden er juist daar, langs de grensstreek, IKEA-stadjes met woonkazernes zoals bv. Behren lès Forbach of Farébersviller (Pfarrebersweiler) bij Saargemünd voor deze immigranten gebouwd. In deze intussen berucht geworden nederzettingen – berucht voor geweld der moslim”jongeren” – moest de Duitse taal in de toen nog grotendeels Duitstalige Franse grensgebieden terug gedrongen worden. Liefst zo snel mogelijk, vooraleer deze maatregel tegen de geest van het in 1963 getekende akkoord tussen Adenauer en de Gaulle zou indruisen.

En nu krijgen we met een soortgelijke situatie te maken. Met de EU en onze eigen politici – volksverraders – op kop. Wie in het land b asiel krijgt, zal zich eerder als “Belg” integreren en manifesteren dan als “Vlaming”. Waarmee het doel duidelijk is. Niet alleen hier, maar overal in EUropa waar er nog patriottische sentimenten de overhand dreigen te krijgen. Onze identiteit moet verdund worden, verdund tot er niets meer overblijft dan een laagje EU-vernis.

Afbeeldingsresultaat voor immigration süd tirol

Ook in Italië, m.n. in Süd-Tirol is dit het geval. De karavaan landverhuizers trekt sowieso richting noorden. Wat is er dan voor de regering meer voor de hand liggend dan een zo groot mogelijk aantal immigranten in deze regio te vestigen? Het aantal asielzoekers is daar veel hoger dan in andere Italiaanse gebieden. Bij de ingewikkelde volks- en taalverhoudingen van Süd-Tirol, die in elke plaats apart vastgesteld worden, worden deze asielzoekers, hoewel ze geen Italiaans spreken, automatisch bij de ‘Italiaanse’ (bijgevolg niet Duitstalig) volksgroep ingedeeld. Zo wordt de positie van de Süd-Tirolers sterk verzwakt, tendens stijgend bij de toenemende immigratie.