Waarom Filip Dewinter gelijk heeft

In Molenbeek willen onze pensioenredders dat hun buurt omgevormd wordt in een islamitisch paradijs, compleet met een totaal alcoholverbod.  De politicus-in-spe van de partij ISLAM wilde zelfs niet aangeraakt worden door een visagiste voor de tv-opnames. Kwestie van niet in verleiding te komen?

De wensen en dromen van de geïmporteerde toekomstige leiders reiken ver.  Molenbeek is volgens hen het begin van een volledig geïslamiseerd belgië, waar mannen en vrouwen apart in het openbaar vervoer moeten reizen, waar de man meerdere vrouwen mag en kan hebben.  Dit uit pure goedertierendheid, want – naar verluidt – lopen er nogal wat vrouwen rond die heimelijk verliefd zijn op een getrouwd man en – gezien de wet op de polygamie – een triestig ouwe vrijstersbestaan moeten leiden omdat de man van hun dromen al een echtgenote heeft.  Voor de partij ISLAM is dit pure discriminatie en druist dit in tegen alle wetten van de menselijkheid.  In het verlengde wordt dan ook nog geëist dat er minder uren gewerkt moeten worden.  Klinkt logisch: met meerdere vrouwen in huis.

Vraagje: minder uren werken… betekent dat dan ook minder uitkeringen?

De grote immigratiequiz…

Afbeeldingsresultaat voor de grote immigratiequiz… of een ongewenste waarheid onder ogen durven zien

Vlaams Belang heeft een quiz gelanceerd, ‘de grote immigratiequiz’, waarmee ze naar eigen zeggen de bevolking op een interactieve manier willen confronteren met de cijfers die het falende migratiebeleid pijnlijk blootleggen. “Het fake news omtrent immigratie mag nu wel eens stoppen. Als we het probleem willen aanpakken, moeten we eerst de cijfers onder ogen durven zien en daarna de juiste stappen ondernemen om het probleem in te dijken.”

 

In de brievenbus: standpunt i.v.m. gemeentelijke verkiezingen

Gemeentelijke verkiezingen: een standpunt

Opdat de geest van Mark Grammens, Clem de Ridder en zovelen niet teloorgaat, pleeg ik toch dit artikel.

Zoals Guy Tegenbos  (de Standaard) deze week in zijn vroeger blad schreef: de partijen gelijken sterk op elkaar inzake thematiek .Van alle zijden worden de ecologische onderwerpen sterk aangekaart, Groen achterna.  Hierbij observeer ik dat de partijen bijzonder dicht tot elkaar bewegen, in een neo-liberale geest.  De CD&V is niet religieus meer, de SP-A is er niet voor de kleine werkman, Groen brengt ecologische thema’s als het niet het unitarisme schaadt en de N-VA is niet Vlaamsgezind.  De VLD is echter wel neo-liberaal, zoals de anderen: het individu staat centraal en de Verlichting leert ons dat er geen absolute waarheden zijn:  niets dat een volk zijn cohesie geeft is heilig.

Intussen staat deze VLD echter vrij dicht bij die thema’s die op milieu-vlak politiek correct zijn.  Bart Tommelein verdedigt de uitstap uit de atoom-energie.  Bart Somers  heeft een sterke coalitie-band met Groen.  Alle partijen verdringen zich trouwens om het “anders gaan leven” van het vroegere Agalev tot het hunne te maken.  Propere lucht, verplicht fietsen, auto’s uit de steden (vooral diesels), geen houtkachels meer, maatschappijleer in de scholen over het milieu; het kan niet op….

De partij Groen wordt door het establishment gepromoot als de partij, die moet winnen!  Bemerk de krioelende thema’s over het milieu bij onze “Lügen-zenders” en de rest van de “Lügenpresse”.  Deze partij moet en zal het debat beheersen, omdat ze de politiek-correcte dictatuur het best tot uitvoering brengen.  Het neo-liberale zorgt er dan voor, dat er een grote soepelheid is van de vijf machtspartijen, om economisch en propagandistisch uit te voeren, wat achter de schermen, in de denktanks, beslist wordt.

Het grote gevaar is dat de gemeenten ook in de toekomst verder een dictatoriale politiek-correcte lijn gaan voeren.  Twee voorbeelden : in Antwerpen hebben Straten-Generaal en Ringland  haast mythische macht.  Niemand durft te tornen aan hun uitgewerkte voorstellen.

In Gent kan schepen Watteeuw (Groen) heel de stad op zijn kop zetten met zijn circulatieplan.  Alleen een aantal verspreide burgers mort!!

Deze dictatuur is politiek-correct: enkele voorbeelden :

  • De maatschappij De Lijn moet mee de mobiliteits-problemen helpen oplossen.  Zij kampen echter met financiële zorgen. Die worden meest veroorzaakt omdat bepaalde groepen massaal zwartrijden.  (Eigen controle en anonieme getuigenissen van chauffeurs).  Alleen in afgelegen streken in Limburg klaagt men over repressieve controles.  Uit politiek-correcte redenen wordt er  op sommige lijnen niet gecontroleerd.  Diezelfde doelgroep van zwartrijders betaalt dan ook nog eens de boetes niet, als ze die “toevallig” krijgen.  “Mobiliteit is een gemeentelijk onderwerp.”
  • Er worden massaal, in sommige grote steden, controle- en bewakings-camera’sgeplaatst.  Dit o.a. in de strijd voor “propere lucht”.  De kwaliteit van de lucht is de laatste decennia al veel verbeterd.  Nu ineens moet deze lucht in ijltempo proper worden: door controles waarbij kwistig boetes worden uitgedeeld.  Weerom: diegenen die deze boetes betalen zijn de brave burgers; een bepaalde groep betaalt die boetes niet.   Bovendien wordt de privacy van de burgers volledig met de voeten getreden.  Bespieding langs alle hoeken en kanten, dag en nacht.  “Een gezonde omgeving is een gemeentelijk onderwerp.”
  • Eén van de toenemende problemen is de reusachtige vervuiling in en rond bepaalde wijken, door sluikstorten en illegale lozingen.  Weliswaar wordt er wanhopig getracht toch bepaalde daders op te sporen.  Maar het fenomeen, veroorzaakt door die welbepaalde groep, vermindert niet!  Weerom, hoe zit het dan met het betalen van de forse boetes? Hoeveel staan er nog open? “Properheid en openbare hygiëne is een gemeentelijk onderwerp”.

De grootste problemen zijn m.i. echter enerzijds de schuldensanering van de gemeenten; men belooft nu weer allerlei aan de burgers: dit zijn echter ‘sigaren uit eigen doos”.  Het is een neo-liberale eigenschap een beleid te voeren, gestoeld op een systeem  van leningen (ook van prestige-projecten).  Het meest profiteert daar de linkerzijde van, die via allerhande instellingen gesubsidieerd worden.  Door de ongebreidelde immigratie en daaruit volgende bevolkingstoename komen de OCMW’s steeds onder zwaardere druk te staan.  De brave burger betaalt al die “sigaren” die men daar aan de halve wereld verstrekt.

Anderzijds is het probleem van de groei van de onderwereld en haar greep op de maatschappij onrustwekkend.  Eén van de spilproblemen is het verhandelen en gebruik van drugs.  De gemeenten moeten in de Wetstraat zelfs een grondwetaanpassing verkrijgen; zoniet dreigt heel de maatschappij in een maffieus inferno terecht te komen.  De groei van parallelle maffiaclans, binnen bepaalde bevolkingsgroepen, zal de slagkracht van de politie te boven gaan, indien men nu geen maatregelen treft.

Hoezeer men het ook misbruikt : de eigenheid en authenticiteit van onze gemeenten staat onder druk.  Het systeem sluit die partij(en) en individuele personen uit, die wel zeggen waar het op staat.  De machtsuitoefening die gaat tot in de gemeenten, wordt door de politiek-correcte parallelstaat, mee bewaakt.  Het is geen toeval en hangt samen dat de criminalisering van het vierkant Vlaams-nationaal zijn verder gaat.  Uitspraken van Bert Bultinck :”Vlamingen zijn racisten”. En Herman De Croo: “Vlaamsnationalisten zijn geestelijk gestoorden”, zijn geen toeval.

De doorsnee Vlaming heeft al geen greintje “zelfrespect” inzake volksbewustzijn.  De cluster van neo-liberale partijen kijkt gretig naar de uitslag van de verkiezingen.  Eén van de doelen is de N-VA terug te dringen.  Alhoewel deze niet meer Vlaams-nationaal reageren, staan ze toch in de weg om het belgicisme terug op het voorplan te brengen.  Gwendolyn Rutten en Kristof Calvo kunnen hun belgicistisch orgasme zelfs niet meer verbergen.

Voor ons zelfrespect als Vlamingen is het nodig dat de mensen in het kieshok een neus zetten naar de cluster van staatsbehoudende partijen.  Want dit politiek-correct beleid voeren deze partijen ook uit op gemeentelijk vlak.  Denk bv. maar aan de verplichting om overal holebi-vlaggen en symbolen te gebruiken.   Alleen personen en partijen die echt “völkisch” denken en handelen verdienen een stem.  Dat houdt ook in dat grote en kleine dictators, ook in gemeenten, weerwoord en waarheidsvinding aanvaarden van rebelse raadsleden.  De tijd dat in gemeenten individuele VU-leden veelvuldig een averechts geluid lieten horen moet terugkomen.

De a.s. gemeenteraadsverkiezing moet vooral een afrekening zijn, met de grootheidswaan en de dictatuur van de linkse kerk.  Deze wordt ook uitgeoefend door liberalen en het gevaarlijkst zijn de stalinisten van Groen.  Alle volkse krachten moeten op 12 oktober een daad van verzet plegen, tegen diegenen die tot in de gemeenten toe onze Vrijheid aan banden willen leggen.  En deze vrijheid is niet de “Liberté” van de Franse Revolutie!!!!

Jos Wouters – Boom

Twee voor de prijs van één?

De bronafbeelding bekijken…Maar van twee één, en onze Franstalige vrienden maakten ook nog eens van de gelegenheid gebruik om het Vlaams Belang in dezelfde ‘anti-democratische’ hoek te zetten. De haat van francofoon België tegen het VB, als enige Vlaamse separatistische partij, dateert al van het ontstaan ervan, eind de jaren ’70, toen nog vooral onder impuls van de PS. Geholpen door de Vlaamse partijen die met haar opmars geconfronteerd werden, leidde dit tot het beruchte cordon sanitaire in 1989, met groene politicus Jos Geysels in de hoofdrol…

… Ook de N-VA lijkt wel oren te hebben naar het voorstel. Het is alleszins een handige zet van Défi en Olivier Maingain om zich nog eens als smaakmaker van het francofone politieke landschap te profileren. Edoch, het Vlaams Belang en de Islampartij over één kam scheren is werkelijk van de pot gerukt. Ik lees nergens in het programma dat het VB de rechtstaat wil ondergraven of de parlementaire democratie wil afschaffen, en ik heb het hun verkozenen ook nooit horen zeggen, zelfs brulboei Filip Dewinter niet…

Lees het opiniestuk van Johan Sanctorum “Het Vlaams Belang en de Islampartij over één kam scheren is werkelijk van de pot gerukt.”

En de reactie van VB-voorzitter Tom Van Grieken: “Franstalige partijen willen Partij Islam… én Vlaams Belang verbieden”

“Het Vlaams Belang vertolkt als enige de immigratie-standpunten die door de meerderheid van de bevolking in dit land gedragen worden. Onze partij verbieden is die burgers ook de mond snoeren. Als het zover komt, zullen we door diezelfde burgers ook vrijgesproken worden.”

Schaf faciliteiten af!

Meer info bij VVB

Flor Grammens (1899 – 1985): In 1920 belandt Grammens als onderwijzer in de taalgrensstad Ronse. In 1927 begint hij te werken als Davidsfonds-propagandist voor de taalgrens en wordt hij secretaris van het comité Taalgrens Wakker!. Rond 1930 sticht hij de Kristen-Vlaamsche Taalgrensaktie. Hij neemt ontslag uit het onderwijs en aanvaardt een sinecure om zich volledig voor de taalgrenszaak in te zetten. Hij wil aantonen dat de taalwetgeving niet kan worden nageleefd zonder een aanpassing van de provinciegrenzen, omdat Waalse besturen en rechtbanken geen tweetaligheid willen. Daartoe lokt hij processen in beroep uit voor Waalse burgerlijke en correctionele rechtbanken.

Grammens’ Kristen-Vlaamsche Taalgrensaktie geraakt vanaf 1934 in het slop. Hijzelf evolueert in nationalistische zin en verliest zijn geloof in de parlementaire democratie. In januari 1937 begint Grammens in Edingen en omliggende gemeenten onwettige Franstalige straatnaamborden te overschilderen. Hij laat zich voortdurend opnieuw verbaliseren of zelfs opsluiten en krijgt weldra navolging van honderden, vooral Leuvense, studenten in heel Vlaanderen. Onder druk van Grammens legt de regering in 1938 de eentaligheid op als een bindende interpretatie van de bestuurswet van 1932.
Bij de parlementsverkiezingen van 1939 wordt Grammens als onafhankelijke op een VNV-lijst verkozen. Dankzij zijn parlementaire onschendbaarheid kan hij voor de Duitse inval een felle propaganda tegen de Belgische landsverdediging voeren.

Tijdens de bezetting treedt Grammens niet toe tot het VNV. Hij protesteert voortdurend bij de bezetter, onder meer tegen de verwaarlozing van het Nederlands in Duitse mededelingen. Hij wordt lid en kort nadien voorzitter van een nieuwe Commissie voor Taaltoezicht, die in het Brusselse onderwijs met grote voortvarendheid te werk gaat en op veel verzet stuit. Grammens trekt de taaltoestanden recht in allerlei besturen en in het onderwijs.
Eind oktober 1944 wordt Grammens aangehouden door een verzetsgroep. Hij wordt veroordeeld tot zes jaar opsluiting. Bij zijn vrijlating in 1950 is zijn rol uitgespeeld. (Nieuwe encyclopedie v.d. Vl. Beweging)

Dutroux wil een tweede kans

De bronafbeelding bekijkenGerolf Annemans schreef in de aanloop naar het lang-verwachte Dutroux-proces zijn bevindingen neer over een van de dossiers waarvan hij de bevoorrechte getuige was als lid van een parlementaire onderzoekscommissie. Die commissieperiode heeft een blijvend teken nagelaten, niet alleen omdat het onderwerp – de gebeurtenissen met de ontvoerde kinderen – zo beklijvend was, maar vooral omdat de concrete feiten werden omringd met tal van vraagtekens over de betrokkenheid van hoge kringen, het slecht functioneren van gerechtelijke en politiediensten, en de linken naar andere bekende dossiers zoals de Bende van Nijvel, Agusta, Di Rupo en het Koninklijk Paleis.

Stilaan kwam hij tot de bevinding dat Dutroux geen eenzame pervert was, maar een schakel in een groter raderwerk. Naarmate onderzoekers van allerhande politiediensten uiteindelijk in de Brusselse milieus terechtkwamen, die in meerdere of mindere mate gefrequenteerd werden door Jean-Michel Nihoul, sloot zich telkens het web, werden politieonderzoekers van hun onderzoek weggehaald of werden deksels stevig op onwelriekende potten vastgevezen. De vele ‘onverklaarbare’ en nauwelijks onderzochte ‘overlijdens’ in de schaduw en na de ontvouwing van het dossier Dutroux, het nooit onderzoeken van banden van Nihoul met bepaalde milieus, de ongeïnteresseerdheid van de politieke wereld in het trekken van effectieve conclusies in en na de onderzoeksrapporten,… het heeft Annemans elke keer weer verbaasd, maar telkens ook weer gesterkt in de overtuiging dat er méér diende uitgespit te worden, dat er méér was dan ‘men’ wilde doen geloven.

Een tweede kans… Kregen de ontvoerde, verkrachte en vermoorde meisjes een tweede kans?  De boswachter Stéphane Michaux had met één kogel kunnen vermijden dat Dutroux na al die jaren nog steeds ons belastinggeld opsoupeert.  Ook in het buitenland is Dutroux’s verzoek voor vervroegde invrijheidsstelling niet onopgemerkt gebleven:

Ondertiteling en vertaling via icoontjes onderaan.

Michelle Martin, ex-vrouw van, is sinds 2012 vrij.  Michel Lelièvre mocht dit jaar al eens proberen hoe de vrijheid proeft – hij kreeg trouwens 6000 euro schadevergoeding toegewezen door het EUropees Hof van de Rechten van de Misdadigers omdat hij te lang in voorarrest had gezeten in afwachting van zijn proces.  Michel Nihoul mocht in 2006 de gevangenis verlaten.  Hij woont in Zeebrugge.  Talrijke open vragen of hij bescherming genoot uit de hoogste kringen.

Tot slot, Gerolf Annemans verwees er al naar: 27 mensen gerelateerd met de zaak Dutroux stierven vooraleer zij over belastend materiaal konden getuigen.  Een zelfmoordvirus?  Spijtige ongevallen?  De beerput mag niet geopend worden.

Ondertiteling en vertaling onderaan.

 

In de brievenbus: Links is Averechts

De bronafbeelding bekijkenLinks is Averechts

  • Linksen zijn tegen dierenleed, maar… voor ritueel slachten.
  • Linksen zijn voor gelijkheid van man en vrouw, maar… verwelkomen de vrouw onderdrukkende muzelmannen.
  • Links is tegen antisemitisme, maar… importeert miljoenen antisemieten in Europa.
  • Links is voor holebirechten, maar… importeert miljoenen homohaters in Europa.
  • Linksen zijn tegen politiek geweld, maar… voor de gewelddadige Antifa.
  • Links steunt de zwarte boeren in pakweg Tanzania, maar… is blind voor degenocide op blanke Boeren in Zuid-Afrika.
  • Linksen zijn voor geboortebeperking, maar niet… in de onderontwikkelde landen waar nochtans een bevolkingsexplosie gaande is.
  • Links is tegen discriminatie, maar… voor het cordon sanitaire.
  • Links bevocht de macht van de katholieke kerk, maar… faciliteert nu de islam.
  • … vul aan…
  • Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen, staande mensen en buiten
  • Links is tegen het gebruik van plastic, maar gebruikt zelf een spandoek in de verboden materie… met daarop bovendien een taalfout.  Dilettanten!
  • Afbeelding kan het volgende bevatten: 2 mensen, buiten

 

In de brievenbus

DE TRICOLORE VOETBALGEKTE: EEN FLANDERNDÄMMERUNG.

Twee jaren geleden schreef ik ook al een commentaar op de belgicistische voetbalgekte.  Deze keer is het nog erger geworden.  Natuurlijk kan de Vlaamse Beweging daar niet veel aan doen.  Deze gekte is wel ontstaan door een MEGA-inzet van zowat alle media : een eindeloos oppeppen van de massa, waarbij elke zin voor maat en evenwicht zoek was.

Toch kan de Vlaams/Nederlandse Beweging hier niet zomaar aan voorbijgaan.  Vele jaren strijd voor volk en taal hebben me het inzicht gegeven dat “belgicisme” wel in het DNA van velen zit.  Geen enkele redenering helpt daartegen.  Maar eveneens zijn er talrijke Vlamingen/Zuid-Nederlanders die een DNA hebben van trots en weerbaar volks-nationaal verzet.  Dit merkt men niet bij grote overwinningen van Vlaamsgezinde partijen; wel op die momenten in de geschiedenis dat talrijken bereid zijn “onvoorwaardelijk” een strijdbeweging te volgen. Zulke  periodes waren eind dertiger jaren en de fervente opgang van de Beweging in de zestiger/zeventiger jaren van vorige eeuw.

In de Vlaamse Beweging moet men wel degelijk tijdig een verhaal vinden tegen o.a. tricolore offensieven die ons wegspoelen.  Al decennialang roep ik de Vlaamse leiders op een energiek antwoord te geven op de media; vooral ook de TV-zenders; die de Vlaamse Beweging de oorlog hebben verklaard.  Het blijft bij wat vrijblijvend protest.

In dit verband wil ik verwijzen naar de Duitse blogs, die duidelijk de wacht aangezegd hebben aan de Duitse media  (Michael Mannheimer, PI-news.net,  Junge Freiheit, Guido Grandt).

Mede door hun onverbiddelijke strijd bevinden vele media zich steeds verder in de verliezen die zich opstapelen.  De Vlaamse Beweging moet de oorlogsverklaring van de “Belgische Lügenpresse” met gelijke middelen beantwoorden.

Er wordt badinerend, schertsend, geschreven over de voorbije tricoloriteit.  Maar de meesten zijn wel degelijk belgicisten; en vele anderen – onnoemelijk veel jongeren – zijn het aan het worden.  Op alle plaatsen blijven de Belgische vlaggen gewoon hangen!

Wat we kunnen bereiken is niet het bekeren tot de Vlaamse Beweging van deze “Belgische massa”; maar het re-dynamiseren van de volksbewusten.  Deze is tot een dieptepunt gedaald door een opeenvolging van flaters, ongelukkige uitspraken, onwelvoeglijkheid en bovenal angst in de Beweging om middels symbolen voor onze eigenheid uit te komen.

De evolutie in de wereld op globaal vlak is verwarrend en geeft aanleiding tot uitgesproken onrust.  De bevolking wordt naar betreden paden geleid en gesust met goedkoop vermaak.  Het “vriendelijk licht” waar Sir Henry Newman over sprak, de vaste baken voor onze toekomst, is de behoudsgezinde volkse weg.  Het behoud van een sterke cohesie binnen een volk; een vasthouden aan onze levenswijze van vele generaties; het gehoorzamen van de eeuwige onveranderlijke natuurwetten.

Het cristallisatie-punt is dat we niet meer in discussie treden  over onze vaststaande identiteit, de waarde van onze ontvoogdingsbeweging, de zin van “fatsoenlijk en beschaafd” met elkaar omgaan.Dit ligt voor ons vast: afgerond het tegendeel van “er zijn geen eeuwige zekerheden en waarden”.

Tegenover de leegte van de Belgische opperklasse, moeten we niet wijken.  Daarom moet een diepliggende argumentatie ontwikkeld worden t.o.v. de francofoon-belgicistische gekte.

We moeten zorgen dat de hoogdagen van de Kristof Calvo’s, de Jos Geysels’ en de Herman De Croo’s gedaan zijn.

Intussen is een offensief gestart tot her-federaliseren van bevoegdheden.  Dit is geen zomers tussendoortje, zoals Vuye en Wouters zeggen (artikel Doorbraak.be).  In de leidende kringen en werkplaatsen in Belgie is dit idee al een hele tijd ter uitvoering besproken.  Zoals Vuye en Wouters zelf zeggen staan de meerderheid van de partijen hierachter  (Groen, SpA, VLD en PvdA).

De basisopdracht om gedaan te maken met Vlaamse zelfbeschikking, komt rechtstreeks van de leiding van de Nieuwe Wereld Orde.  Zo is de parallel tussen wat gebeurt in Catalonië en de tricoloriteit in Vlaanderen zekerder dan men denken kan.  Na het orgastisch plezier van de Belgische Wereldbeker zien de echte leiders achter de schermen hun kans schoon om alles terug te draaien wat de Vlaamse Beweging bereikt heeft.

Zoals ik heb gewaarschuwd voor de Vlaams/Belgische Lügenpresse, zo waarschuw ik nu voor de misselijk makende plannen van de belgicistische politici.   ZEG NIET DAT U NIET VERWITTIGD WAART !  Vlaanderen, ga in het verzet!

Jos Wouters,  Boom