Studeren is voor iedereen toegankelijk, zoals bv. voor…

Michelle Martin, die op kosten van de belastingbetalende bevolking “rechten” studeert, kwestie van op een deskundige wijze kinderontvoerders en -moordenaars te kunnen verdedigen bij de rechtbank.

Michelle Martin (59), de ex van Marc Dutroux, heeft met succes een stage afgerond op een advocatenkantoor. Dat deed ze in het kader van haar studie tot bachelor in de Rechten. Ze is al 5,5 jaar bezig met haar studie, waar het normale traject drie jaar bedraagt. Verwacht wordt dat ze weldra haar diploma behaalt. (…)

Echter niet voor Dries Van Langenhove, die wegens zijn Vlaams engagement in Gent gesaboteerd wordt en aan de KU Leuven nog zeven éxtra vakken zou moeten opnemen wil hij daar zijn thesis kunnen afwerken. Gezien zijn mandaat als volks-vertegenwoordiger is dit niet te combineren. Dries wordt dus verplicht te wachten op zijn volledige vrijspraak vooraleer hij zijn thesis kan afronden. (…)

citaal Albert Einstein
De wereld zal niet vernietigd worden door hen die kwaad doen, maar door hen die het laten gebeuren zonder in te grijpen.

Nieuwe spelling…

Afbeeldingsresultaat voor vlaamse onafhankelijkheid

… van Vlaamse autonomie

U denkt meteen aan “onafhankelijkheid”. Fout. Er werd een naam gevonden voor het moratorium (… of mortuarium?…) op meer Vlaamse autonomie. Deze keer heet het ongewenste fenomeen “grondige reflectie in het Vlaamse parlement”.

… Pas nadat er een vraag over was gesteld, maakte N-VA-voorzitter Bart De Wever bekend dat het Vlaams Parlement gevraagd wordt een ‘grondige reflectie over de institutionele toestand’ te maken….

… De Vlaamse regering zal zelf geen initiatief nemen…

Lees meer: Communautaire geëvacueerd naar Vlaams Parlement

Gedicht, politiek, Toon Hermans

Rijk Duitsland, arm Roemenië… of?

Gerelateerde afbeelding

Een veelzeggende maatstaf voor de welvaart van een bevolking is het zgn. “eigendomsquotum”, m.a.w. hoe groot is het percentage inwoners dat binnen hun eigen vier muren leeft? In het arme Roemenië: 97%. Of slechts 3 op 100 Roemenen moet een woning huren. Roemenië bekleedt daarmee de eerste plaats van huiseigenaren in Europa. In het eveneens “arme” Slovakije en in Hongarije bereikt het aantal eigen-woning-inwoners 90%, in Spanje 83 %, Portugal 75% en in Italië 72%. Gemiddeld percentage in Europa: 70%, waarmee G.B. mooi in het midden zit.

Tot zover de goed-nieuws-show. In het welvarende Duitsland woont (volgens verschillende bronnen) 41 tot 45.5% in hun eigendom. De hoofdstad Berlijn (… met de grootste huurproblemen) zit helemaal in de dieperik: 14.2%. Minder dan de helft der Merkellanders heeft een eigen woning, een pak minder dan het Europese gemiddelde. En met dit cijfer staat Duitsland helemaal onderaan de lijst der eigen-huis-bewoners. Reden: het te kleine aandeel eigen-kapitaal voor de aankoop. Men moet 20% tot 30% van de koopprijs gespaard hebben, m.a.w. een behoorlijk eigen aandeel vooraf. Slechts 11% der huurders slagen erin meer dan 50.000 euro (dikwijls nog te weinig) te sparen om een woning te kunnen kopen. De stijgende immo-verkoopprijzen en de belasting op het verwerven van immobiliën verhogen de som die de kandidaat-kopers moeten op tafel leggen.

Nog altijd zijn er grote verschillen tussen oost en west én tussen de verschillende inkomensgroepen. In de oude regio BRD (West-Duitsland) 49%; in de voormalige DDR (Oost-Duitsland) slechts 33%. Met eenzelfde ongelijkheid bij hun lonen.(…) (…)

In het land b is 71.3% eigenaar van hun woning. In Vlaanderen 72%. In de niet-stedelijke regio’s: 80%; in grote steden 45%. Wij hebben wel het grootste aantal kamers per persoon: nl. 2.2 (gemiddeld 1.6). Meer cijfermateriaal vind u hier.

Zogezegd

Afbeeldingsresultaat voor bruxellistan

“Quid Brussel? Vlaams Onafhankelijkheidsstreven zal een koele confederalistische dubbelverhouding met de Brusselse nabuur en tegelijk zijn eigen hoofdstad Allochtonië moeten ontwerpen.”

Gerolf Annemans reageerde met b.g. citaat op:

Brusselse PS muteert

Verschuivingen in de Brusselse Parti Socialiste kunnen verstrekkende gevolgen hebben. De Vlaamse partijen kunnen die gedaantewisseling maar beter op de voet volgen.

Laurette Onkelinx treedt eindelijk terug als voorzitter van de Brusselse PS. De strijd om haar opvolging wordt in Vlaanderen nauwelijks gevolgd. Toch is het politiek belangwekkend wat zich in de Brusselse PS afspeelt. Niet alleen voor de ontwikkelingen in de PS, maar ook voor de communautaire verhoudingen.

Het opmerkelijke aan de opvolgingsstrijd die op 20 oktober wordt beslecht, is dat de twee kandidaten voor haar opvolging een migratieachtergrond hebben – Franstaligen hebben het heel politiek correct over kandidaten ‘issus de la diversité’. Het gaat om Ahmed Laaouej, burgemeester van Koekelberg, Kamerlid en begrotingsspecialist, en Rachid Madrane, voorzitter van het Brussels Parlement en gewezen gemeenschapsminister. Beiden hebben Marokkaanse roots…

… En de cijfers liegen er niet om. Afgaand op de familienamen hebben 108 van de 166 PS-gemeenteraadsleden in het Brusselse een migratieachtergrond. Van de 202.771 voorkeurstemmen die bij de jongste verkiezingen op de PS werden uitgebracht gingen er 140.423 naar kandidaten van allochtone origine. Wat neerkomt op liefst 71,29 procent van de stemmen, berekende Hermanus. En dat stemt de PS-veteranen heel onwennig. Zij hebben het, al dan niet openlijk, over een machtsovername door de allochtone kiezers die met hun blokstemmen de Brusselse PS overeind hielden….

Lees heel het opiniestuk van Rik Van Cauwelaert bij De Tijd.

Ondank is Vlaanderens loon

In deze politieke analyse zijn de Vlaamse partijen de schuld. Eerst regeren ze zich kapot in de compromissen van de belgische raison d’état en nu krijgen ze het verwijt dat ze niet meer in staat zijn om dat systeem nog te laten draaien zoals vroeger.

La Flandre, l’homme malade de la politique belge
Toujours pas de gouvernement en Flandre. Alors que la communauté Germanophone, Bruxelles, la Wallonie et la fédération Wallonie Bruxelles ont les leurs. La Flandre est bloquée et cela ne dépend quasiment que d’elle. Lees verder…

Nood breekt wet. Zelfs de grondwet.

Afbeelding kan het volgende bevatten: tekst

Het O.V.V. (Overlegcentrum Vlaamse Verenigingen) verspreidde bij monde van voorzitter Willy De Waele (voormalig BHV-boegbeeld) deze oproep voor wat men in het Duits Zivilcourage noemt: “Knip de belgische navelstreng door!”

Hopelijk heeft de Grote Leider de oproep gehoord.

Afbeeldingsresultaat voor seneca niet omdat de dingen moeilijk zijn durven wij niet
Citaat Seneca

Nood breekt wet. Zelfs de grondwet!
Een oproep tot meer ‘Durf’ bij Vlaamse politici.

De kans is groot dat bij het lezen van de titel, meteen alle alarmsignalen gaan rinkelen. En toch…

België heeft een reputatie hoog te houden als het aankomt op het breken van de grondwet. Kort na de stichting van België werd al buiten de grondwettelijke lijntjes gekleurd met de instelling van de Leopoldsorde.

In 1916 werd de persvrijheid beperkt, niet geheel in lijn trouwens met artikel 25 van die grondwet. En zo zijn er 19 overtredingen geweest, zoals onder meer de invoering van het algemeen stemrecht, het stemrecht voor vrouwen en de toetreding tot de Europese Unie.

De grondwet is in dit land wel degelijk een vodje papier.

Dit is een merkwaardig land. Een land waarin een demografische meerderheid een politieke minderheid is. Een land dat nodeloos complex is en een complexiteit die is ingegeven door de compromiszucht.

Waar ze de Belgen voor lijken te roemen is geen talent, maar een handicap, die ons onze welvaart kost.

Zes staatshervormingen hebben ons een hybride bestuursstructuur opgeleverd met ondoorzichtige besluitvorming. De financiële afhankelijkheid van Wallonië verarmt Vlaanderen. Enkel zo wordt een fictieve, nationale eenheid in stand gehouden. En dat terwijl de visies van beide landsdelen compleet uit elkaar lopen.

Vlaanderen is er na al die staatshervormingen niet beter van geworden. Evenmin Wallonië. Al ligt de invulling van het begrip ‘beter worden’ daar iets anders. Wallonië is niet beter geworden als het op responsabilisering aankomt. Na alle steunmaatregelen is Wallonië er financieel op achteruitgegaan. Maar gelukkig kan dit gecompenseerd worden via de transfers uit Vlaanderen. Zonder Vlaamse solidariteit kampt Wallonië met een primair tekort, ontvangsten min uitgaven waarbij rentelasten niet meegerekend worden, van om en bij de 7,9 miljard euro. Het wegvallen van de transfers laat Wallonië dus afstevenen op Griekse toestanden, maar voor Vlaanderen leveren ze een begroting op met een overschot van 7,4 miljard.

Maar hier mag niet over gesproken worden, althans niet in politieke kringen, zeker niet in het federaal parlement. Dit onderwerp is taboe.

Dit is een bedreiging van de integriteit van de Franstalige regio.

Voor deze gedachte alleen zijn er alarmprocedures en andere blokkerende maatregelen uitgevonden. Laat staan dat er over het doorbreken van de grondwet zou gesproken worden. Iets wat dan weer voor Franstaligen geen probleem is als het over de wapenexportvergunningen ging in 1991. Toen liet Philippe Moureaux zijn ‘institutionele atoombom’ vallen.

Toch zit het fundamentele probleem niet bij de Franstaligen. Wie kan het hen verwijten dat zij hun belangen veiligstellen? We kunnen alleen onszelf verwijten dat er geen lef aanwezig is om de zaken ten gronde te veranderen. Prof. Hendrik Vuye en Veerle Wouters beschrijven in hun boek ‘De sleutels tot ontgrendeling’ hoe eenvoudig het is om een nieuwe grondwet aan te nemen, zelfs met een gewone meerderheid. Alleen ontbreekt het de Vlaamse instellingen aan durf. De demografische meerderheid heeft niet het lef om zijn rechten op te eisen.

Vandaar doen wij deze oproep aan alle Vlamingen:

Durf de aandacht te vestigen op de ideologische en politieke verschillen tussen de regio’s in dit land. Verschillen die een constructief en vooruitstrevend beleid compleet onmogelijk maken en doen verzanden in een stilstand.
Durf te bekennen dat Vlamingen gedegradeerd zijn tot een politieke minderheid en dat geen enkel Vlaams voorstel nog enige levensvatbaarheid heeft als het ingaat tegen de Franstalige belangen.
Durf te stellen dat de inspanningen van Vlamingen compleet neergehaald worden door een systeem dat aan de andere kant totaal onverantwoord blijft uitgeven en dat Vlaanderen hier op termijn ook wel eens de prijs voor zou kunnen betalen.
Durf ook te erkennen dat de financiële transfers de modale Franstalige burger niet structureel vooruithelpen, wel integendeel.
Durf ook toe te geven dat er bij de Franstalige Gemeenschap en het Waalse Gewest geen enkele intentie is om die budgettaire tekorten op eigen kracht weg te werken.
Durf Vlaanderen een toekomst te geven, steunend op financiële autonomie, met een adequaat bestuursmodel en verantwoorde, transparante en resultaatgerichte solidariteit.
Kortom: durf de Belgische navelstreng door te knippen.

Oproep aan de Vlaamse politici in het federale parlement: kom op voor de bevolkingsgroep die jullie vertegenwoordigen en neem jullie verantwoordelijkheid.

Nood breekt wet, en wat ons betreft, zelfs de grondwet!”

Willy De Waele, voorzitter Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen