Ons vir jou

SAFarmMurders

De Russische staatstelevisie draaide een film over de haat van de zwarten t.o.v. de resterende blanken in Zuid-Afrika. Allicht kreeg de genocide van de blanken hun aandacht nadat de Boeren landbouwgronden én een nieuwe toekomst in Rusland aangeboden kregen. In het oude Europa werd het aanbod weggelachen – een reclamestunt – de verantwoordelijkheid van de westerse landen, die geen asiel aanbieden aan de blanke Zuid-Afrikaners is immens. In Australië, Nieuw-Zeeland en Georgië zijn de blanke Afrikaners welkom…

De eerste twee video’s tonen een stuk geschiedenis, ons allen wel bekend, de haat van de zwarten t.o.v. de blanke Afrikaners, een grenzeloze haat: pesten, discriminatie, geweld, roof, verkrachting, verdrijving… moord… genocide.

De volgende twee tonen hoe de Boeren een nieuwe thuis vonden in Rusland.

Bij Lauren Southerns YT kanaal vindt U meerdere video’s over dit thema.

Quo vadis, Syria?

De bronafbeelding bekijken

Opnieuw een optimistische kijk op de situatie in Syrië. Iets wat nergens aan bod komt.

ODEIA is de eerste Franse reisorganisator die in samenwerking met de Chrétiens d’Orient Syrië als reisbestemming aanbiedt. De eerstvolgende groep vertrekt in maart en is al volzet.

Ook Pieter Kerstens (Jeune Nation) trok in oktober 2018 voor de 4de keer naar Syrië. U kan hier zijn reisverslag  (1 + 2)lezen.

Jeune Nation plant in april opnieuw een “solidariteitsreis”, inmiddels de 11de, onder het motto “ontdek het ander gezicht van Syrië”.

Over de reisplannen van het Geopolitiek Instituut Vlaanderen-Nederland in het voorjaar 2019 hebben we al bericht in “De andere ontdekkingsreis”.

Het gaat daar blijkbaar druk worden…

De Zwitserse Vrienden van Syrië willen ook opnieuw naar Syrië trekken van 14 tot 29 april 2019 en tevens in de herfst 2019. U kan op hun webstek reisverslagen en beeldmateriaal terugvinden. Zij verzamelen ook geld om de burgerbevolking daadwerkelijk te helpen met een medische hulp post en ziekenwagen. Zij hebben zich als doel gesteld te willen ijveren voor een opheffing van de sancties die vooral de bevolking treffen.

Neem eens een kijkje bij FlightRadar 24: dramatische toestand voor de Damascus luchthaven. Geen enkele vlucht uit het westen, behalve de militaire vluchten, waarop wij geen zicht hebben.

Twee video-getuigenissen van Andrawos Bassous en van Ranim AbdelKhaled in de herfst 2018 en juni 2018. Ondanks de beelden van de ruïnes, een boodschap van hoop.

Hele wijken en districten werden verwoest. Deze beelden tonen een toekomstdroom: Marota City (Damascus)

Gisteren werd de patroonheilige van Homs gevierd met een orthodoxe mis:

Op 26 januari berichtte pater Daniël over de hulp van Chrétiens d’Orient-jongeren bij het vullen van shampooflesjes voor arme gezinnen. Met enige vertraging geraakten wij aan de beelden:

Een overzicht van drie jaar vrede in Aleppo:

De productie van de beroemde zeep van Aleppo wordt opgevoerd (video met Engelse ondertiteling).

Tulsi Gabbard durft de VSA leiding terecht te wijzen: “Als Assad afgezet wordt, neemt al-Qaeda het boeltje over.”, twitterde ze woensdag. “Er werd geen enkele toestemming voor een militaire tussenkomst gegeven door het Congress om oorlog te voeren tegen Syrië. Syrië/Assad vielen ons niet aan op 9/11, waardoor duizenden Amerikanen stierven… al-Qaeda deed dat! Waarom geven jullie de voorkeur aan hen boven Assad?”

Zij kwam onder vuur voor haar ontmoeting met Assad; zij weigert dit een vergissing te noemen.

Het oppercommando van het Syrische leger maakte dinsdag officieel bekend dat soldaten geboren in 1981 en voorgaande jaren eervol ontslagen worden uit het leger. Deze beslissing komt een week nadat bekend gemaakt werd dat soldaten die in 2011 opgeroepen werden naar het burgerleven kunnen terugkeren. (…)

Eindelijk kon een VN-konvooi met hulpgoederen verzameld door het Rode Kruis en de Halve Maan het Rukban kamp bereiken. Ze werden begeleid door Russische militairen. Het kamp ligt immers in de door de VSA opgeëiste gebied op de grens Syrië-Jordanië-Irak, rond de al-Tanf basis, waar niemand toegang krijgt, behalve de door hen opgeleide “gematigde rebellen”. Deze basis moest immers de toegang vanuit Iran naar Syrië en de Mid. Zee verhinderen. Naar verluidt zouden de VSA deze basis als laatste verlaten. We zullen zien… De “gematigde rebellen” in het Rukban kamp worden stilaan ongerust, want naar Idlibistan verhuizen is intussen geen optie meer.

Het opperhoofd van al-Qaeda, Aymen Al-Zawaheri, is misnoegd en hij stak dat niet onder stoelen of banken. Hij is teleurgesteld in de “gematigde rebellen”, die hun heil gezocht hebben onder de vleugels van – we citeren – “de “seculiere sultan”, Erdogan (sic). Rest Idlibistan en het is een kwestie van tijd vooraleer ook die regio zal ingepalmd worden door de ongelovigen. Hij heeft nochtans in het verleden meermaals met aandrang verzocht de rangen te sluiten.

“Er zijn genoeg ballerina’s…”

Afbeeldingsresultaat voor sergei polunin

Een recent genaturaliseerde Russische top-balletdanser van Oekraïense oorsprong, Sergeï Polunin, mag niet optreden in de Opéra de Paris; nochtans was hij uitgenodigd om de rol van Siegfried te dansen in het Zwanenmeer. De bezwaren tegen hem zijn overweldigend. a) Hij verkoos de Russische nationaliteit boven de in het westen gekoesterde Oekraïense. b) Naar het schijnt zou hij een grote bewonderaar van Poetin zijn. c) Volgens geruchten op sociale media is hij niet alleen homofoob, maar bovendien grossofoob, wat dat ook mag inhouden. d) Hij zou een “stoute jongen” zijn want… hij is zo goed, dat hij foute jaloeziegevoelens uitlokt.

En waarom wordt hij als een homohater afgeschilderd? Wel, in een onverdacht moment, heeft hij de bedenking geuit dat er genoeg ballerina’s zijn in het klassieke ballet en dat er bijgevolg geen nood is aan mannelijke dansers die zich als vrouwen gedragen.

Daarom mag en moet men een geniale danser uitsluiten want de homokerk moet en zal men aanbidden. Vooral als balletdanser – die hebben sowieso al die reputatie te verdedigen. (…)

Beoordeel zelf zijn kunnen:

Gedachten in gedichten

Anna Bijns: Priesters zijn menschen als ander liên

Weer geestelick, weer weerlick, boeren ofte prelaten,
Wy zijn arme, zondighe, crancke vaten,
Edel van deughdens, maer vol ghebreken.
Hoe compt dan dat wy malcanderen dus haten,
Beclappen, belieghen, draghen achter straten,
Die zelve totten ooren in sonden steken?
Dat het volck nu dynct, durft wel stautelick spreken,
En principalick van muenicken en papen;
En hoe zy de waerheit het zegghen oft preken,
Zoo fenynighe slanghen daer meer up gapen;
En of die priesters zom uut waren om rapen,
‘t En zijn gheen inghelen, maer menschen cranck.
Besiet u-zelven, aerme schurfde schapen,
Peynst, gaen zy cruepele, ghy gaet wel manck,
Ghy hoort oock gheerne in den buydel geclanck;
Eyst wonder of priesters gheerne pennynghen zien?
Ic zegghe: “Ic en diene om gheenen danck,
Priesters zijn menschen als ander liên.”

Afbeeldingsresultaat voor anna bijns

Schaemt u, ghy clappaerts, vul valscher suspitien,
Ghy mueght wel vreesen Gods stranghe punitien,
Als hy ten oordeele sal zijn gheseten.
Zy segghen dat die papen die beneficien
Coopen ende vercoopen; dees quade mailitien
Mercken zy wel, maer zy hebben vergheten
Hoe zy zelve het zweet van den aermen eten.
God weet hoe zom cryghen haer substantie,
Duer lieghen, bedrieghen, ontschryven, ontmeten,
Oft anders door wouckerie ofte finantie;
Bancheroute, dat is eene gemeene usantie,
Soo wel onder die Duytschen als onder die Walen,
Een quinckernel, dat’s die quitantie,
Zy en willen van tween niet een betalen.
Dit volck zeght: “Die muenicken en papen dwalen.”
En haer selfs hofken en willen zy niet wiên;
Merct u selfs crancheit en zeght zonder dralen;
“Priesters zijn menschen als ander liên.”

Of priesters oock met vrauwen ommegaen,
Ic en zegghe niet of ‘t en is qualick gedaen;
Maer zal men haer cranckheit daerom verbreyden?
Ghy, ghehuwede man, wilt my wel verstaen,
Ghy hebt ter kercken een huusvrauwe ontfaen
En hebt ghezworen onder u beyden
Dat ghy van malcanderen niet en zult scheyden,
Zydy altijts ghetrauwe uwen pare?
Ghy gaet u oock somtijts by andere vermeyden,
Of die priesters ooc somtijts hadden een care,
Die duvel die u quelt haerliêr oock tenteert,
Haerliêr lichaem als het uwe, gheseyt in ‘t clare,
Is tot alder cranckheyt gheinclineert,
Dit ghevoelt ghy in u-zelven als ghy wel jugeert.
Hier zoudy om dyncken als ghy yet zaecht gheschiên.
En segghen als yemant die priester accuseert:
”Priesters zijn oock menschen als ander liên.””

Of priesters ooc somtijts lachen en synghen,
By goet gheselschap danssen en sprynghen,
En of zy in vrueghden waren de meeste,
Sal men se begrypen met sulcken dynghen?
Al siet men haer oock een bacxken uut brynghen,
‘s Ghelijcx oock wachten met blyden gheeste,
Die nemmermeer en verheught is wel een beeste;
Zy moeten oock somtijts haer hertkin verlichten.
Peynst hoe gheerne ghy sijt in de feeste,
Daer vrueght hantieren vrau Venus nichten;
Of priesters oock saghen op schoone ansichten
Sal men se voor bouven hauden terstont
Ende haerliêr versmaden als boose wichten?
Peynst, wat goets smaect ooc wel in uwen mont.
Eer ghy priesters begrijpt gaet in u selfs gront,
En is ‘t dat ghy daer vint ‘s ghelijcx van dien,
Laet se onbegrepen en seght goet ront:
“Priesters zijn oock menschen als ander liên.”

Prince, achterclappers en lueghen-vinderen
Zullen zelden eens anders ghebreck verminderen,
Maer liever vermeerderen, elck zy op zijn hoede.
Of priesters misdoen wat mach ‘t ons hinderen,
Wy zijn al t’samen Adams kinderen,
Te samen-ghezet van vleesche en van bloede.
Men behoorde alle dynghen te keeren in ‘t goede,
Met den priesterlicken staet spotten noch gecken,
Maer doen ghelijck Constantinus, de vroede,
Die haerliêr mesdaet metten mantel wilde decken.
Dit zoude u met recht tot dueghden verwecken,
Die met achterclap haren tijt verquisten,
Met lueghenen der priesters fame bevlecken,
Zeyden zy noch niet meer dan zy en wisten.
Hoort ghy, Lutersche evangelisten,
Die Gods stathauders dus alomme bespiên,
Laet staen u clappen, ghy duvelsche artisten:
“Priesters zijn ooc menschen als ander liên.”

Syrië: de puzzelstukjes vallen stilaan terug op hun plaats

Afbeeldingsresultaat voor syria puzzle

Er was eens een park in Beer Ajam, met smalle zandwegeltjes tussen bomen, struiken en bloemenperken, met zitbanken om even te verpozen. Rond het park een muur van zwarte opeengestapelde natuurstenen. In het midden van het park het standbeeld van Satanaya (ook Satana genoemd), een soort “oermoeder” der Tsjerkessen, een mythische figuur. Een slanke, rechtop staande vrouw op een sokkel met een rode, geborduurde mantel en een wit kleed. Op het hoofd een traditioneel Tjerkessisch kapje met een sluier eraan gehecht.

Syrien: Es war einmal ein Park in Beer Ajam

In de ene hand hield Satanaya een open geslagen boek; in de andere hand, hoog boven haar hoofd, een lampje om de bladzijden van het boek te verlichten. Satanaya geldt als wijs en verstandig, ze wordt als vrouw en als vruchtbaarheidsgodin vereerd. Haar verschijning eist verering en respect, wijst op het evenwicht dat mannen en vrouwen in de Tsjerkessische maatschappij én in mythes en sagen toegeschreven wordt. Tot op heden worden deze mythen door de ouders aan hun (klein-)kinderen overgeleverd. (…)

De dorpen Beer Ajam, Breika en Kahtanieh (Modariya in het Tsjerkessisch) bevinden zich op de Syrische Golanhoogte in de provincie Qunaitra. Opgericht door de Tsjerkessen, die sinds medio 19de eeuw vooral via Oost-Turkije naar de Golan Hoogte, in toenmalig Syrië-Palestina, trokken en zich daar vestigden.

De Golan Hoogte was toen dunbevolkt, begroeid met vooral steeneiken en esdoorns. De sterke sneeuwval in de winter, de overvloedige regen en warme zomers herinnerden de Tsjerkessen aan hun oude vaderland in de Kaukasus. Ze ontginden en beplantten het vruchtbare en waterrijke land tussen het Meer van Genesareth (Meer van Tiberias), Damascus en de berg Hermon, de “berg van de sjeik”. De naam van de berg verwijst naar de sneeuwkap, die aan het hoofd van een sjeik herinnert met een witte hoofddoek.

De Tsjerkessen brachten het tot een bescheiden welstand en werden na de onafhankelijkheid in 1946 Syrische burgers. Tot op vandaag dragen ze zorg voor hun taal en tradities, thuis in het gezin, in de familie en in verenigingen, waar de oude traditionele dansen aangeleerd worden. Ze leren meer over hun muziek, over hun cultuur en over hun mythes. Iedereen kent Satanaya en haar geschiedenis.

Voor hen is Beer Ajam, wat Mekka voor de meerderheid der moslims is. Een heilige plaats. Op vrije dagen een geliefd uitstapdoel om te picknicken in het groen. Tsjerkessen zijn ook moslims.
Het sappige groen is weg. De velden zijn kaal, de fruitplantages verdwenen, het Satanayabeeld in het park van Beer Ajam vernietigd, de parkmuur brokkelig, de bomen geveld, de struiken verbrand en verdord, de zitbanken waarschijnlijk als brandhout gebruikt.

In 2012 trokken de eerste terroristische groepen als een sprinkhanenplaag door de dorpen, bedreigden de bewoners, vielen hen aan en verdreven hen. Ze namen hun intrek in de huizen om gaven de Tsjerkessische dorpen een nieuwe bestemming: een steunpunt voor de aanvallen tegen het Syrische leger. Pas in de lente van 2018 slaagde het leger erin – samen met Rusland, Iran, Hezbollah – de terroristen uit het gebied te verdrijven. Honderden van hen werden door het Israëlische leger over de bezette Golanhoogte naar Jordanië geëvacueerd (… u herinnert zich de poco berichtgeving betreffende de zgn. “humanitaire actie, de redding der Witte Helmen); anderen pakten de vrijgeleide naar Idlib aan om daar verder te timmeren aan hun terreurpad. Nog anderen legden de wapens neer, gingen in op het verzoeningsaanbod van de Syrische regering en verhuisden naar daar waar ze thuis hoorden. Maar toen de eerste bewoners – de Tsjerkessen – naar Beer Ajam terugkeerden om poolshoogte te nemen hoe hun huizen, tuinen, bedrijven en landbouwgronden eraan toe waren, vonden ze in hun huizen nog steeds aanhangers en familieleden der gewapende terroristengroepen. Deze zijn afkomstig uit west-Ghouta, ze kwamen om de Tsjerkessische dorpelingen te bestrijden. Ze hebben daar in Ghouta hun eigen woningen. Ze moeten terugkeren naar hun huizen, hun eigen dorpen en steden. Maar zij willen niet. Ze voeren aan dat slechts de gewapende milities moesten afdruipen. En dat ze een lokale politie-eenheid zullen oprichten om de controle over te nemen, resp. te behouden.

De burgers van Beer Ajam protesteerden: “Onze politie wordt door deze mensen bedreigd, beschoten en verjaagd.” en stuurden een delegatie naar de goeverneur van Qunaitra en naar de dd. legeroverheid met het dringende verzoek de indringers uit hun dorpen te verdrijven.
In september was het dan eindelijk zo ver: de bewoners konden voor het eerst terugkeren in hun dorpen. Er werd een bus gehuurd – velen hadden hun auto moeten verkopen om te kunnen overleven – om de transportkosten zo laag mogelijk te houden.

Aan de grens van Beer Ajam stond een plakkaat waarop men kon lezen wie er zoal hier de laatste jaren de lakens uitgedeeld had: “Het Ver. Damascus Front, de Rahman-leeuwen”, een lokale Al-Nusra afdeling. Al het groen is verdwenen, een maanlandschap. In sociale media worden foto’s gedeeld “voor en na”. Parklandschappen zijn weg, banken werden opgestookt, huizen zwaar beschadigd of gewoon helemaal vernield. En – verrassing! – achtergelaten Israëlische producten, zoals tabletten, Israëlische dadels, tandpasta, scheerschuim, shampoo, cosmetica… alles “Made in Israel”. In een hoek een Israëlisch brandblusapparaat, op de grond auto-wisselstukken in dozen zonder oorsprongsetiket. De lege munitiekisten ook zonder belettering. Jarenlang hoorden ze geruchten dat de terroristen door Israël ondersteund werden, nu konden ze het met eigen ogen vaststellen.

Inderdaad, zelfs de Israëlische media berichtten over de omvangrijke humanitaire, financiële en militaire inzet van het Israëlische leger in de door de terroristen bezette Z-W-Syrische provincies Qunaitra en Deraa (Daraa). Israëlische NGO’s waren actief in educatieve en medische projecten. Israël financierde en bewapende minstens 12 terroristische groepen in het gebied.

Voor de mensen van Beer Ajam moet het leven verder gaan. Ze organiseren opruimdagen om samen de puinhopen en de “nalatenschappen” der terroristen op te kuisen. Jong en oud vegen de straten schoon, poetsen in de huizen, planten opnieuw de eerste boompjes. De terugkeer en het herstel is moeilijk. De rit van en naar Damascus-hun dorpen is duur en het wonen in de dorpen is nog steeds onmogelijk, want de stroom- en watervoorziening werkt nog niet. De beloofde herstellingswerken worden met mondjesmaat uitgevoerd. De huizen blijven leeg omdat hele families Syrië verlaten hebben. Anderen hebben niet de financiële middelen om muren, vensters en deuren te repareren. Overal werden elektrische leidingen en armaturen gestolen – een dure factuur voor wie zijn huis bewoonbaar wil maken.


China heeft recent een schenking van 300 transformatoren aangekondigd, waarvoor dank. Maar de nood is groot in Syrië en de heropbouw gaat voor de meesten niet snel genoeg. En dan zijn er ook nog de sancties, waarover in alle talen gezwegen wordt. “Humanitaire” sancties die alles behalve de menselijkheid uitdragen.

Auteur: onafhankelijke journaliste Karin Leukefeld, geaccrediteerd in Damascus. Vertaling Golfbrekers (…)

Gedachten in gedichten

Ghedachten op de snelheyt van den tijdt

Gelijck een waterdrop
van ‘t hoogste dack gedropen,
Gelijck een snelle beek
komt van ‘t gebergt geloopen,
Gelijck een vluchtig peerdt
in sijnen meesten spoedt,
Gelijck een zeylend schip
doorsnijdt den zilten vloedt,
Gelijck een adelaer
die door de lucht gaet sweven,
Gelijck een vlugge pijl
uyt sijnen boogh gedreven,
Gelijck een kogel vliegt
uyt ‘t bulderend geschut,
Gelijck een snel gedacht
dat aerd’ noch hemel stut,
Soo spoeyt, soo loopt den tijdt
van ‘t eene jaer in ‘t ander,
En schaekelt in sijn loop
veel eeuwen aen elkander.
Michel de Swaen (1654 – 1707)


Cyclus

De bronafbeelding bekijken

28. december 2018

JAARWENDE

Vandaag is het feestdag van de “Onschuldige Kinderen”, 2000 jaren voor de grote hecatombe, geofferd door Herodes.  Gedenk de onschuldige slachtoffers van abortus!

Tijd van voornemens!  Mijn voornemen in deze “cyclus” is u kortere teksten aan te bieden.  En, belangrijk, ook af en toe een optimistische noot te laten horen.  Vandaag vervang ik mijn gedachten door deze van voorgangers, waar ik me door laten leiden: daarom een aantal  quotes van verzets-mensen.  Mensen die zich verzetten tegen de lafheid en inertie van de massa.

“Het Volk heeft het vertrouwen van de Regering beschaamd.   Zou het niet eenvoudiger zijn dat de Regering dat volk afschaft en er een ander uitkiest?!?”      Bertold Brecht

“Wanneer Vrijheid überhaupt echt iets inhoudt, dan is het het Recht de Mensen datgene te zeggen wat ze niet willen horen!”    George Orwell

“Zelfs de allerslechtste christelijke wereld, zou ik willen uitverkiezen boven de heidense, omdat het in een christelijke wereld plaats geeft voor diegenen, die de heidense geen ruimte geeft; voor kreupelen en zieken, ouden en zwakken.  En meer nog als ruimte geeft ze voor hen LIEFDE !    Liefde voor diegenen, die voor een heidense en goddeloze wereld als totaal nutteloos overkomen.”                 Heinrich Böll

“De feiten en feitelijkheid verdwijnen niet in het niets, als men doet of ze niet bestaan!” Aldous Huxley

“Het geheim van genialiteit is het behouden van een kinderlijke ingesteldheid tot aan de verre ouderdom;  wat eigenlijk betekent nooit je enthousiasme kwijt te spelen.”  Aldous Huxley”

“Was het maar zo eenvoudig….Als men de inherent slechten die onnoembare wandaden verrichten, van alle anderen kon scheiden.  Maar de lijn die Goed en Kwaad verdeelt,, loopt door het hart van elk menselijk wezen.  De braafste mens bezit nog een stukje verborgen kwaad en de grootste misdadiger een restje goedheid in zijn hart.”  Aleksander Solzjenitsyn

“We dwalen niet omdat de Waarheid moeilijk te onderscheiden is.  Ze is in een oogopslag zichtbaar.  We dwalen omdat het comfortabeler is de Waarheid te negeren.” Aleksander Solzjenitsyn

“U moet goed verstaan, de leidende Bolsjevieken die Ruslands bestuur overnamen waren geen Russen.  Zij haatten Russen.  Zij haatten Christenen.  Gedreven door een ethnische haat folterden en slachtten zij miljoenen Russen af, zonder een greintje menselijke wroeging.  Dit kan niet over het hoofd gezien worden! Het  bolsjevisme  pleegde de grootste menselijke slachtpartij van alle tijden.  Het feit dat zowat heel de wereld hier niet vanaf weet of het zich niet aantrekt, is het bewijs dat de globale media (in de wereld) in de handen zijn van medeplichtigen en ideologische verwanten.”  Aleksander Solzjenitsyn

In mijn strijd voor een völkisch en onafhankelijk Europa zal ik me mee laten leiden door de boodschap en offers van Aleksander Solzjenitsyn en Andreï Sacharov.  Uit grote liefde voor het Vlaams/Nederlandse en het Russische volk.

Als we ons niet met alle kracht tegen de nomenclatura in Belgie verzetten, dreigen we door het culturele marxisme, de linkse Kerk, ook in een volgende Goelag terecht te komen!!!

Jos Wouters, Boom