Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Het gaat nog altijd slecht in Libanon, maar er is hoop. De westerse mogendheden (vooral VS-Israël-Saoedi-Arabië, steeds gesteund door  EU) proberen Libanon op een andere manier te ontwrichten dan ze met Syrië deden. Naar Syrië stuurden ze vooral terreurgroepen om het land uit te moorden en de infrastructuur te verwoesten. Dat is flink gelukt, maar het uiteindelijk doel werd niet bereikt: Syrië hield eensgezind stand.

In Libanon trachten ze op verschillende manieren chaos te zaaien en nog meer armoede te brengen. De banken zijn geblokkeerd. De mensen mogen wekelijks maar een klein bedrag afhalen. De 7 à 8 miljoen Libanezen in het buitenland, die hun familie tot heden ondersteunden kunnen dit op deze manier niet meer doen. En de boycot van de banken door VS-Israël heeft ook gevolgen voor ons. Hier gaan plots de prijzen ook de hoogte in. De Libanese Lire is met 40% gezakt tegenover de dollar. De bedoeling is uiteraard om vooral Hezbollah te treffen en dat lijkt juist niet te lukken.  De Hezbollah slaagt er in zijn volk gewoon verder uit te betalen. Een andere manier om het land te destabiliseren ligt in poging om christenen onderling en moslims onderling tegen elkaar op te zetten. Onze bisschop kwam deze week even langs en hij was net in Libanon geweest. Ook hij was bezorgd over het feit dat men probeert de mensen onderling tegen elkaar op te zetten.

Verder is er echt armoede.  De pro-Amerika partijen hebben nog steeds de voornaamste straten afgezet. Het leger laat begaan, ook wanneer er baldadigheden gepleegd worden.

Technocracy now: The US is working to turn Lebanon’s anti-corruption protests against Hezbollah

Dit is het ideale scenario om Hezbollah uit te dagen, maar zij  trappen er niet in. Hezbollah soldaten hebben opdracht gekregen iedere strijd te vermijden en de mensen eerder te overtuigen om met blokkades en wanorde op te houden.

https://uk.reuters.com/article/uk-lebanon-protests-hezbollah-idUKKBN1YH25W?fbclid=IwAR1hrJx7fAchToMaow0lmdiYbxTrslhG5z0liz1gcDN19gPolpBNYyT6nIc

Er zijn geen straatgevechten, ook al zijn er mensen die bv. hun noodzakelijke medicamenten niet krijgen. Hezbollah en de geallieerde christenen genieten een ruime steun bij de bevolking, die lijdt en protesteert tegen het corrupte politieke systeem. Een regering zonder Hezbollah is gewoon niet mogelijk. En Libanon hoeft niet afhankelijk te blijven van de Amerikaanse hegemonie. “Hoe meer Washington de Libanese regering en zijn burgers tracht te doen buigen, des te meer sluiten  dezen zich aan bij Rusland en China…Eens te meer hebben de zaaiers van chaos gefaald en de “As van de weerstand” heeft in Libanon de overhand genomen” (Elijah  J. Magnier, https://www.mondialisation.ca/les-etats-unis-et-les-manifestants-au-liban-ont-ils-reussi-a-nuire-a-liran-et-ses-allies/5639615)

Na berichten over de Kerstvoorbereiding geef ik een verantwoording waarom ik me wil inzetten om het katholiek geloof en de Kerk te bevorderen. Daarna volgen enkele merkwaardigheden en weer een hele reeks video’s en info over de huidige toestand hier en in de wereld.

P. Daniel

Afbeeldingsresultaat voor julia boutros

Nvdr: De Kerstboodschap in gedachten, koos onze redactie dit lied van Julia Boutros, Libanese christene (video 1). Zij begon te zingen op haar 12de; de meeste van haar liedjes worden gecomponeerd door haar broer Ziad. Julia geldt als één der meest geliefde zangeressen in de Arabische wereld.

Julia werd geboren op 1 april 1968 in Beiroet in een christelijke maronitische familie met een vader uit Tyrus en een Palestijns Armeense moeder.

Op 11 oktober 2006 kondigde Julia een nieuwe single aan genaamd “Ahibaii” (Mijn geliefden). (video 2) De tekst is gebaseerd op een brief die tijdens de oorlog tussen Hezbollah en Israël door Hezbollah-secretaris-generaal Hassan Nasrallah aan de strijders in Zuid-Libanon gestuurd werd. De winst uit de verkoop van het lied ging naar de families van Hezbollah-strijders en alle Libanezen die tijdens het conflict omkwamen.[1] Behalve steun voor Hezbollah heeft ze ook haar steun uit gesproken voor verzetsgroepen in Gaza.[2] (Wikipedia)

En deze oproep van de Chrétiens d’Orient mag ook niet ontbreken:

Vrijdag 13 december 2019

Voorbereidingen op Kerstmis

De grote figuren van de Adventstijd zijn vooreerst de profeet Jesaja uit de 2e helft van de 8e eeuw vóór Christus, wiens profetieën oproepen tot rustig afwachten en vertrouwen op de Heer. Hij kondigt  in Jesaja 7, 14 duidelijk de geboorte aan van de Verlosser.

Lees verder

Sinterklaas heeft nieuwe helpers… en ze zijn niet zwart!

Dries Van Langenhove

5 december om 21:25 · Vanavond samen met Schild & Vrienden, Huizen Van Vlaamse Solidariteit en Voorpost maar liefst 310 voedselpakketten gemaakt voor Vlaamse gezinnen in armoede. Zo kan iedereen genieten van een warme Kerst. Dankzij de verkoop op www.schildenvrienden.com/shop konden we met S&V ook €750 financieel bijdragen. Fier op dit werk en dankbaar aan allen die dit mee mogelijk hebben gemaakt. Alles Voor Vlaanderen!

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, glimlacht, staan
Afbeelding kan het volgende bevatten: 3 mensen, zittende mensen

Toen…

Afbeeldingsresultaat voor the end of the affair graham greene

Toen spelling en manieren nog belangrijk waren, toen een boek nog een gewaardeerd geschenk was, toen een zaterdagavond nog begon met een bioscoopbezoek, gevolgd door een dansje op het parket, toen we de laatste bus moesten nemen om thuis te geraken, toen er nog geen sprake was van drugs en granaten… toen… lazen we voor het eerst “The End of the Affair”… De film draaide al in 1955 – onze kleuterjaren. De film hebben we pas later, veel later gezien. Video gehuurd. Drie keer ernaar gekeken. En uiteindelijk bijna vergeten, veilig opgeborgen ergens bij jeugdsentiment.

Tot we enkele dagen geleden in de bib het verhaal opnieuw ontdekten in het rek “nieuwe aanwinsten: “Graham Greene: Het einde van de affaire.” De titel doet afbreuk aan het verhaal. Het was méér dan een affaire. Affaire klinkt naar verboden vruchten… negatief… verwerpelijk… Terwijl de titel eigenlijk had moeten luiden: “Het einde van een liefde.” Of hoe groot liefde kàn zijn.

Waarschijnlijk kent u het verhaal. We gaan het hier niet (her)schrijven. Waarom het toen – en nu opnieuw – zo’n indruk nagelaten heeft? Omdat het diepgang heeft. Omdat het ontroert. Omdat het tot nadenken aanzet. Omdat liefde meer is dan een uurtje rollebollen. Omdat liefde niet te koop is. En dat zit – naar ons aanvoelen – vervat in dat prachtige boek van Graham Greene. Mocht u het nog niet gelezen hebben, doe het dan ergens alleen in een zetel met een glaasje wijn. Sluit het drukke lawaaierige leven buiten.

In de oorspronkelijke filmversie – zwart-wit verhoogt de dramatiek – ziet u de beeldmooie Deborah Kerr met als tegenspelers Van Johnson, Peter Cushing en Albert Parks.

In 1999 werd onderstaande versie uitgebracht, met Julianne Moore en Ralph Fiennes in de hoofdrollen. We geven de voorkeur aan de zwart-wit film. Zoals we ons ook geen hedendaagse versie van een andere grote liefde, vervat in “Casablanca” met Ingrid Bergman en Humphrey Bogart, kunnen voorstellen.