Luister naar mijn woorden…

Afbeeldingsresultaat voor hypocriet

… maar kijk niet naar mijn daden

Daden…

Het is één jaar geleden dat Theo Francken, Jan Jambon en Didier Reynders naar Marrakesh gingen om er namens de Belgische regering de zogenaamde ‘Verklaring van Marrakesh’ te ondertekenen. In die tekst wordt ervoor gepleit om “de paden naar reguliere migratie aan te moedigen en te versterken”. Francken werkte op dat moment ook in alle stilte mee aan het VN-migratiepact, ook bekend als het Marrakeshpact. De stoere praatjes en verkiezingsbeloften van de N-VA staan in schril contrast met het lakse beleid dat Francken in werkelijkheid heeft gevoerd. Zo kwamen er op nauwelijks vier jaar tijd 500.000 nieuwe vreemdelingen binnen. Afrekenen in het stemhokje op 26 mei!

Afbeelding kan het volgende bevatten: 3 mensen, lachende mensen

Minister Jambon en staatssecretaris Francken trekken begin mei naar Marokko en tekenen er met minister Reynders en passant de “Verklaring van Marrakesh”, een verklaring waarbij de ondertekenaars zich ertoe engageren om migratie actief te bevorderen. Hoe geloofwaardig is dit nog? Precies alsof ons land nog niet genoeg wordt overspoeld …

Begin mei kon men er in de media echt niet naast kijken. Minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon en staatssecretaris Theo Francken vertrekken naar Marokko om er bij de Marokkaanse autoriteiten op aan te dringen uitgewezen Marokkaanse ex-gedetineerden op te vangen. Goed zo!

Nu blijkt echter dat ze er, samen met minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders ook nog een conferentie over migratie bijwonen: de ‘Euro-Afrikaanse Dialoog voor Migratie en Ontwikkeling’. De conferentie verloopt zelfs onder Belgisch voorzitterschap. De landen van de EU tekenen er samen met Afrikaanse landen de Verklaring van Marrakesh. Niets aan de hand? (…)

Woorden…

Zonder achterpoortjes… u herkent hem wel… humanitaire visa…

M(af)schaffen

Afbeeldingsresultaat voor M-decreet

Voor één keer staat er iets interessant in Klasse. 1 partij wil m-decreet afschaffen, de rest wil verder op de ingeslagen weg.

Vraag Klasse: Hoe wil uw partij het M-decreet verder invullen?

N-VA
We sturen het M-decreet en de uitvoering ervan bij zodat alle leerlingen maximale leerkansen krijgen, hetzij in het gewoon onderwijs voor zij die het – al dan niet met extra zorg – kunnen, hetzij in het buitengewoon onderwijs voor wie het nodig is. Leerlinggebonden ondersteuning op school is wenselijk want voor iedereen duidelijk.
Het buitengewoon onderwijs én de expertise van de mensen die daar werken zullen we behouden.Ook voor (uitermate) hoogbegaafden en snel-lerenden zullen we de nodige aandacht moeten geven.

OpenVLD
We willen weg van ad-hocoplossingen. Daarom moeten we nadenken: waar willen we naartoe? Het buitengewoon onderwijs laten verdampen of die scholen net meer uitbouwen tot expertisecentra? Klassen van het gewoon en het buitengewoon onderwijs op één campus samenbrengen? Kennis en ervaring mag niet versnipperd raken. Samenwerking over alle netten heen is noodzakelijk en klassen in het gewone onderwijs met kinderen uit het M-decreet, moeten voldoende klein zijn.

Vlaams Belang
Voor sommige leerlingen zal het inclusief onderwijs inderdaad een succesverhaal zijn, maar in de meeste gevallen zijn leerlingen met beperkingen gebaat bij onderwijs op maat. Hiervoor zijn de scholen van het buitengewoon onderwijs met al hun expertise het meest aangewezen. Het Vlaams Belang pleit dan ook voor een uitdoofscenario voor het M-decreet.

CD&V
‘Gewoon onderwijs waar kan, buitengewoon als het moet’ is ons uitgangspunt. Dat geven we vorm in een begeleidingsdecreet gericht op leerwinst voor elke leerling. We vinden beide onderwijsvormen complementair en willen drempels wegnemen om sterker en geïntegreerd samen te werken. Dat kan door voldoende ondersteuning in de klas, efficiënt ingezet dichtbij de leraar en de leerling. Daarvoor moeten ondersteuningsnetwerken hun expertrol in de klas waarmaken en willen we de FAST-teams uitbreiden. Tot slot willen we het buitengewoon onderwijs moderniseren: niet indelen op medische typologie, maar veeleer op zorgzwaarte

Groen
Groen zal meer mensen en middelen inzetten om de transitie naar inclusief onderwijs waar te maken. Dit raakt aan de grondrechten van kinderen en we hebben ons daar internationaal voor geëngageerd. Een beter geplande en gefaseerde doorstroming van de leerlingen van het buitengewoon naar het gewoon onderwijs zal de onzekerheid bij scholen, leraren en ouders wegnemen. Om de ondersteuning van de leerlingen met specifieke onderwijsbehoeften beter te waarborgen, werven we bijkomende zorgleraren aan. We voorzien meer kindgebonden financiering. Het recht op inspraak voor ouders bij de beslissing over de ondersteuning van hun kind moet verzekerd worden

SP.a
Sp.a streeft naar zorg op maat voor elke leerling. De hervorming van de zorgondersteuning leidt ertoe dat zorgbegeleiders meer in hun wagen zitten dan bij de leerlingen. Sp.a wil voldoende zorgondersteuning voorzien zodat basiszorg voor elke leerling en individuele begeleiding van leerling en leraar mogelijk is. De zorgondersteuning op bovenschools niveau wordt regionaal en netoverschrijdend georganiseerd om de bestaande middelen efficiënter aan te wenden. We willen meer ruimte voor het gesprek over zorg op school tussen leerling, ouders, schoolteam en CLB om tot een gedragen zorgbeleid te komen.

PVDA
We geloven in het principe van inclusie van leerlingen met een beperking of een leerprobleem. Maar er zijn heel wat uitdagingen om het M-decreet op een respectvolle manier uit te voeren. We willen werk maken van een sterkere samenwerking tussen het gewoon en het buitengewoon onderwijs. Zodat we de sterke troeven van ons buitengewoon onderwijs kunnen uitbreiden en inzetten in het gewoon onderwijs. De professionele ondersteuning die vandaag aanwezig is in het buitengewoon onderwijs willen we uitbreiden naar het gewoon onderwijs.
We willen leraren in het gewoon onderwijs de tijd en de middelen geven om zich te professionaliseren. We maken co-teaching en de inzet van specialisten in de klas mogelijk.

Dank aan Jan Boons voor zijn analyse.

Vlaams onderwijs moet inclusiever, zegt Europa. Vlaanderen krijgt een ferme tik op de vingers omdat het geen inclusief onderwijs aanbiedt voor alle kinderen. Het M-decreet voldoet niet.

“Ik heb drieëntwintig kinderen in de klas. Eén kind met autisme, drie kinderen hebben concentratieproblemen, drie anderen zijn hoogbegaafd, één kind heeft gedragsproblemen, twee kinderen zijn hoog sensitief en nog twee anderen hebben een jaartje overgedaan”. uit Pano-reportage: Het basisonderwijs kraakt

In de brievenbus

De bronafbeelding bekijken

De 10 geboden voor een politieke depressie:

  1. Neem gewoon – zonder nazicht of controle – meningen en interpretaties van politieke concurrenten over.

  2. Toon uw instemming met de voorgewende verontwaardiging van uw politieke tegenvoeter. Ga er niet tegenin.

  3. Toon uw spijt en ga niet in de tegenaanval.

  4. Blijf steeds tolerant. Wees echter waakzaam voor politieke vrienden in eigen rangen.
  5. Neem te pas en onpas, maar steeds onmiddellijk, afstand van ongemakkelijke stellingen of situaties. Verspil geen tijd aan een strategie op lange termijn.

  6. Raad een overenthousiaste partijgenoot zijn ontslag aan. Solidariteit en kameraadschap zijn voorbij gestreefd.

  7. Wees niet verbaasd als de poco media bij herhaling futiliteiten tot wereldrampen uitroepen.

  8. Reageer beledigd op kritiek van medestanders die het goed met U menen en u willen helpen.

  9. Ondersteun in geen geval Vlaams-nationale media, die uw kijk op de samenleving zouden kunnen helpen verspreiden.

  10. Leer niet uit uw fouten of situaties en blijf even politiek-gefrustreerd.
De bronafbeelding bekijken

Alle gekheid op een stokje: wie niet inziet dat men zichzelf met het “ik distantieer mij”-mantra verzwakt, die is zelf verantwoordelijk voor het inkrimpen van zijn eigen bewegingsruimte. Met het zgn. distantiëren sust men de tegenstander niet; integendeel: het biedt hem juist munitie voor een volgende, nog absurdere aanval.
Wie zich voortdurend distantieert, is zelf verantwoordelijk voor een onbeduidende rol van onmondigheidsslachtoffer. Wie iedereen naar de mond praat is een zwakkeling. Wie niet de moed heeft voor zijn mening, en de mening van zijn kiezers, uit te komen is laf, niet waard het “volk te vertegenwoordigen”.

Kortom: Speel niet volgens de spelregels van uw tegenstander. Wie problemen uit de weg gaat rijdt niet meer, maar staat geparkeerd in een doodlopend straatje. Wie iets wil veranderen moet zijn nek uitsteken.

Jan zonder Vrees

Cyclus

Afbeeldingsresultaat voor vlaamse leeuw vlag animated gif

IJKPUNT VOOR DE VERKIEZINGEN

Met de verkiezingen in aantocht, wordt er door de partijen weer aanzienlijke prietpraat verkondigd.  Ik ben nochtans niet anti-politiek.

Los van partijen of de laatste regering, kunnen we drie ernstige tekortkomingen onderscheiden in het beleid :

a. Het recht op en de betaalbaarheid van pensioenen.  Sedert verschillende regeringen heeft de overheid nagelaten pensioen-reserves op te bouwen.  Pensioenen van nu worden betaald met de bijdragen van nu. Econoom Pascal Paepen waarschuwt in een zeldzaam openhartig interview : (GvA 30.12.18) : “Over 20 jaren: die gepensioneerde heeft nog genoeg geld op zijn rekening staan, dus die krijgt nu nog geen pensioen”. “De overheid is bezig met het aanleggen van een vermogenskadaster”.  Steeds zullen er minder bijdrages zijn voor een groeiend aantal rechthebbenden, door de demografische neergang (minder kinderen = minder toekomst).

b .De toestand bij Justitie.  Op dit departement werd er een beleid gevoerd, dat gekenmerkt wordt door een tekort aan middelen.  Globaal genomen is daaruit een toestand ontstaan van grote rechtsongelijkheid.  Dit is te merken in de volgende zaken : vele ingewikkelde dossiers worden niet goed afgehandeld, verjaren of worden afgekocht.  De uitgesproken straffen zijn, wat daadwerkelijke uitvoering betreft, vaak een lachertje.  Kortere celstraffen of sommige niet-inning van geldstraffen zijn de regel.  De digitalisering is niet in orde.  Op talrijke terreinen slaagt justitie er niet in het vervolgingsbeleid uit te voeren : verkeersboetes, boetes bij het zwartrijden, invorderen alimentatie-gelden, terugvordering onterechte uitkeringen.

c. De belastingdiensten.  Vooral vanaf de tijd van Min. Reynders en zijn opvolgers heeft men systematisch deze instelling afgebouwd.  Iedere (rechts)-staat moet nu éénmaal op een rechtvaardige manier belastingen heffen.  Door de algemene afbouw van de controle- en werkingsmogelijkheden heerst er een grote malaise onder het personeel.  Daardoor kunnen vooral de dossiers, die over aanzienlijke fraude of invorderingen gaan niet of slecht behandeld worden.  De toestand is dermate schrijnend onrechtvaardig, dat enkel de middenklasse en al wat daaronder komt op een (overdreven) wijze getaxeerd wordt.  De sommen die de upperclass niet betaalt moeten  gecompenseerd worden bij de werkenden.

De algemene conclusie, op de drempel van verkiezingen, is dat het tekort in de staatshuishouding, op deze wijze nooit op een aanvaardbaar niveau kan gebracht worden.

De partijen doen nu weer beloften.  Laat ons eerst opmerken dat CD&V en VLD eigenlijk overbodige partijen geworden; ze dienen tot niets meer.  De CD&V kan geen enkel predikaat toegekend worden : de lijst is lang van wat ze niet zijn, maar laten we één punt noemen : ze zijn niet strijdend christelijk meer; zelfs überhaupt niet volgens de Bijbel.  De VLD is overbodig omdat er nu een andere (neo)-liberale partij is, met meer branie, en dat is de N-VA.

De twee belangrijkste vaststellingen voor het kieshokje zijn de volgende:  de N-VA kan op geen enkele manier een Vlaams-nationale partij worden genoemd.  Ze zijn weer bereid het volledige communautaire  overboord te gooien en zullen dat ook de verkiezingen achter deze weer doen.  Ze hebben talrijke Vlaamse eisende voorstellen van Vlaams Belang en Wouters&Vuye niet gesteund,. zelfs zaken die ze vroeger zelf naar voor brachten.  Alhoewel er individueel wel Vlaams-nationalisten zullen aanwezig zijn, zwijgen ze als een graf, in o.a. het volledig verwijderen van alle Vlaamse symbolen.

De tweede vaststelling is dat heel de particratie, met hun volledige pers, de overwinning van Groen wil.  Deze Groenen willen samen met VLD en PvdA het herfederaliseren van Belgie.  Zij willen de Vlaamse autonomie zo ver terugschroeven als ze kunnen.  Dit is de hoofdbedoeling van het PACT tussen de Belgische elite en deze partijen.  Het mogelijke imbroglio dat zal ontstaan, als Vlaanderens reserves verder in de bodemloze putten terechtkomen, nemen ze er graag bij.

Toch moet hier over ontwikkelingen gesproken worden, harde opmerkingen gemaakt, over het politiek Vlaams-nationalisme, dat afglijdt.  In “de ZONDAG” van 14.4.2019  verklaart Tom Van Grieken : “Wij willen de ethische wetgeving niet aanpassen.  Wij waren voor kort tegen abortus en euthanasie, maar leggen ons neer bij de bestaande wetgeving. Alleen in de transgender-gekte loop ik niet mee” Over Nederland : “Ik ga niet pleiten voor één land”. Over porno : “Van mij mag ieder porno kijken.  Dat kan zelfs veel mensen goed doen”.

Een partij moet de kiezers de weg wijzen, en er niet achteraan lopen.  Dat doen ze bij Tom vooral door het punt van “Vlaamse onafhankelijkheid” zo goed als niet te behandelen.  Hier zou ik de voornaamste krijtlijnen, bij de stichting van de V.N.P., kunnen opsommen, maar het hoofdpunt is : TOON ZELFRESPECT EN ZELFWAARDE IN UW PARTIJ!   Ik volg de Duitse weerstands-beweging rond AfD en wat toch opvalt is dat christelijke/volkse aspecten niet worden geloochend.  De kwestie van abortus/euthanasie is geen louter katholiek punt, maar gaat over de diepste eerbied voor het leven en de individuele persoon.  Over porno moeten we niet te puriteins zijn, maar dit kan toch geen verkiezings-item zijn!

Er volgen steeds maar aanpassingen aan de geest van de tijd, waardoor er van een echt volksnationaal programma niets dreigt over te schieten. 

De hoofd-oproep zou hier naar de verkiezingen toe moeten zijn: “Barrikadeer de weg die Groen en VLD willen opgaan, naar het “nieuwe Belgique à papa”.  Maar hoe moeten we dat nu bereiken met vooral een N-VA die geen enkele Vlaamse ruggengraat meer heeft.  Hoe moeten we het noodlot voor zijn, dat er een regering komt die nog meer inzet op belgicisme.

Denk nu niet dat ik het “Tsjernobyl” van de N-VA toejuich: duizenden potentiële Vlaams-nationalisten bestaan gewoon niet (meer).  Ze gijzelen daarbij nog een deel van de Vlaamse Beweging, zoals een VVB die veel van haar slagkracht verloren is.  Daarom is het lachwekkend dat velen luidkeels over Catalonië roepen, maar hier een melt-down van al hun principes ten toon spreiden. (Een melt-down is wat in Tsjernobyl met de kerncentrale gebeurde).

Jos Wouters – Boom