De terugtocht – kansen en risico’s

De bronafbeelding bekijken

Donald Trump wil geen nieuwe olie op het vuur van het Syrië-conflict gieten. Deze beslissing is minder door edelmoedigheid dan door binnenlandse politieke redenen gemotiveerd. Zodra een VSA president zich in militaire kwesties gematigd opstelt, is dit voer voor weerstand – zowel in eigen land als in de EU, waar enkele landen de voorkeur geven aan de geliefde interventiepolitiek. Toegeven dat Rusland en Iran in Syrië gewonnen hebben is hoogst ongepast. Of vrede in de zwaar gehavende regio mogelijk is hangt nu af van het gezond verstand en het onderhandelingstalent van de betrokkenen.

De VSA president Trump doet wat hij aangekondigd had: hij trekt de VSA soldaten uit Syrië terug. Volgens regeringsmiddens kan de terugtrekking tot 100 dagen duren. Dan moeten “anderen de zaak” maar regelen. Het is volgens het Witte Huis onduidelijk hoe de “nieuwe fase”, die eraan zit te komen, eruit zal zien.

Al in maart 2018 had Trump aangekondigd dat hij de VSA soldaten uit Syrië “naar huis” wou halen. Bij het min. van buitenlandse zaken, in het Pentagon en bij de geheime dienst had men andere plannen.
De enen wilden een deel van Syrië als onderpand voor de Genève-onderhandelingen om de Syrische president Assad tot ontslag te dwingen. De anderen wilden de nog resterende I..S.-groepen bestrijden, nog anderen wilden gewoon winst maken via de handel in wapens en huurlingen. Als officiële VSA strategie werd door allen drie doeleinden vooropgesteld: ten eerste moest I.S. voor altijd van de kaart geveegd worden, ten tweede moest de invloed van Iran in de regio aan banden gelegd worden en ten derde moest de “burgermaatschappij” (Nvdr:… ter verduidelijking voor de niet-ingewijden: de zgn. oppositie buiten het parlement, m.a.w. de door het Westen geknuffelde terroristen, de zgn. “gematigde rebellen”) ondersteund en aangemoedigd worden eigen structuren uit te bouwen om na de val van Assad het land te kunnen regeren. (Nvdr:… in die zin wil de VN de nieuwe grondwetscommissie gestalte geven, m.a.w. Assad moet 2/3 van zijn macht uit handen geven).

In ca. 20 militaire steunposten ten oosten van de Eufraat en in de militaire basis Al-Tanf in de drielanden-driehoek Syrië-Irak-Jordanië bevonden zich toen ‘officieel’ 2000 VSA elitesoldaten en ongeveer hetzelfde aantal huurlingen van privé veiligheidsbedrijven gestationeerd. Het VSA buitenministerie stuurde via het VSA agentschap voor hulp en ontwikkeling, de US-AID, een groot aantal experten voor het ruimen van mijnen, het leggen van stroom- en telefoonkabels, straten- en woningenbouw én adequate bestuursleiders in die gebieden. Daarbij ook agenten van de geheime diensten met speciale opdrachten.

Lees verder

Waarom besliste Trump Syrië te verlaten?

De bronafbeelding bekijken

Vanuit alle richtingen lezen we gissingen naar de ware reden van Trumps beslissing de VSA strijdkrachten uit Syrië terug te trekken. Enkele – te gek voor woorden – laten we buiten beschouwing. Wat onwaarschijnlijk lijkt, is meestal ook onwaarschijnlijk.

Twee mogelijke pistes geven een plausibele uitleg:

Voorafgaand aan Trumps bekendmaking had hij op vrijdag 14.12.18 een zoveelste telefoongesprek met collega-president der Ottomanen, Erdogan (zie video onder deze paragraaf). John Bolton, minister van nationale veiligheid, de intussen “op pensioen” vertrekkende Mattis, minister van defensie, en Pompeo, minister van buitenlandse zaken, ex-directeur CIA, hadden een vergadering met Trump op maandag, waar ze – al dan niet uni sono, probeerden Trump om te praten. Wat niet lukte. Zowel de speciale afgevaardigde voor de bemoeienissen in Syrië, James Jefferey, en Brett McGurk, de speciale afgevaardigde voor de anti-I.S.-coalitie, werden voor voldongen feiten geplaatst (heeft intussen ook ontslag genomen). Het knarsetanden was tot in Alaska en Hawaï te horen.

Dinsdag gaven alle tegenstanders hun weerstand op: Trump zou niet klein bij geven.

De beloofde steun voor een onafhankelijke Koerdische staat, Rojava, lokte een niet onverwachte reactie uit van de Turken. Voor hen zijn er geen goede Koerden, of ze nu in Turkije, in Syrië in Irak of in de diaspora wonen. Een Koerdische zelfbestuurwens is zoals Allah vervloeken in een Turkse moskee. De vrees van Turkije dat de eigen Turkse Koerden zich geïnspireerd zouden voelen is niet denkbeeldig. De VSA moesten dat project in de steek laten. Zo niet…

Lees verder

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Groot nieuws! Een onverwacht kerstgeschenk? De woordvoerders van het Witte Huis en van het Pentagon, Sarah Sanders en Dana White bevestigen dat Donald Trump vorige woensdag heeft laten weten dat de VS Syrië verlaten. Het staatspersoneel zou al onmiddellijk kunnen vertrekken en de (officieel) 2000 (in feite minstens 4000!) soldaten binnen 100 dagen. Hiermee zouden de VS hun sinds vier jaar volkomen illegale bezetting van het N.O. van Syrië beëindigen. Is dit echt waar? Wat met de nieuwe legerbasis die ze net gebouwd hebben ten O. van Deir Ezzor?

De VS zijn al 18 jaar zogenaamd uit Afghanistan aan het vertrekken en zitten er nog. Heeft Trump hiermee eindelijk zijn verkiezingsbelofte ingelost of is het hun wijs besluit te vertrekken vooraleer ze een fatale nederlaag behalen tegen het Syrische leger dat nu uitgerust is met het beste Russische afweergeschut? Mogen de Britten en Fransen ook naar huis? Wat gaan de Koerden doen nu ze nogmaals verraden werden door de VS? En welke addertjes kweken de Amerikanen onder het gras, die ze tot cobra’s willen laten uitgroeien? Er blijven vele vragen maar we wachten hoopvol af.

Na enkele “flitsen” uit het leven van de gemeenschap geven we beschouwingen over het “ontaarde geslacht” waarin wij leven, om ons meer bewust te maken dat we onze menselijke en morele weerbaarheid moeten versterken. Daarna volgt weer een overvloed aan info en video’s. De laatste serie wil ik extra aanbevelen als opbeurende meditatie met passende kerstvideo’s vanuit Syrië.

De vele vrienden van dicht en van ver wil ik hartelijk danken om hun meeleven, meehelpen, attenties en veelvuldige steun. We willen jullie in onze gebeden aanbevelen en God vragen dat Hij het jullie ruimschoots vergeld. Met het oog op Kerstmis wil ik eindigen met de eerste strofe van het oud Nederlands kerstlied “O Kerstnacht, schoner dan de dagen” van Joost van den Vondel (+1679), uit zijn toneelstuk Gijsbrecht van Aemstel, dat wellicht met Kerstmis 1637 in première ging voor de opening van de schouwburg van Amsterdam:

“O Kerstnacht, schoner dan de dagen,
Hoe kan Herodes ‘t licht verdragen,
Dat in uw duisternisse blinkt
En wordt gevierd en aangebeden?”
Zijn hoogmoed luistert geen reden,
Hoe schel die in zijn oren klinkt.”

Aan allen heel hartelijk een Zalige Kerst en een meer vredevol 2019
P. Daniel

Vrijdag 21 december 2018

Flitsen
Zondagnamiddag reden we met gans de gemeenschap naar Qâra om in de parochiekerk van de hl. Michael de eucharistie mee te vieren en zo de kleine geloofsgemeenschap te steunen. De pastoor en de gelovigen zijn steeds heel blij wanneer we komen. Er was deze zondag uitzonderlijk weinig volk in de kerk. Het is een kwalijke gewoonte van de kinderen en hun ouders om tijdens de examenperiode niet naar de kerk te komen. Wanneer wij zaterdag in de refter aankondigden dat we naar Qâra zouden rijden voor de eucharistie, was er ook algemeen protest van de kinderen. Uiteindelijk zijn ze natuurlijk wel meegekomen.

Lees verder

Stratego op hoog niveau

De bronafbeelding bekijken

Janus of vredesapostel? Toen wij gisteren vernamen dat de president der VSA beslist had alle militaire eenheden binnenkort – binnen 1 à 3 maanden – uit Syrië terug te trekken vroegen wij ons onmiddellijk af wat de oorzaak, resp. de prijs was die hiervoor moet betaald worden.

Wie kan het ons kwalijk nemen dat we enigszins argwanend zijn. De VSA hadden immers recent nog “opleidingskrachten” naar Noord-Syrië gestuurd om de “plaatselijke bevolking” op te leiden, hadden er immers net nog observatieposten geïnstalleerd om de Turken en de Koerden gescheiden te houden, hadden immers in de in Al-Tanf basis in het zuiden terroristen tot veiligheidsagenten gepromoveerd om hulpzendingen naar het vluchtelingenkamp te begeleiden… wat niet direct resulteerde in bescherming van de hulpgoederen… eerder het tegenovergestelde, hadden en hebben nog steeds luchtaanvallen uitgevoerd op de Deir-Ezzor regio, waardoor de burgerbevolking meer te lijden heeft dan de beoogde IS-enclave, die – laat ons wel wezen – al lang geleden had kunnen van de kaart geveegd worden.

Dat Trump dit zomaar in z’n eentje, na een nachtje geplaagd geweest te zijn door nachtmerries, beslist heeft, maak dat de kat wijs. Zonder Pompeo, zonder Bolton… doet ie niets. Trump is geen strateeg. Hij doet aan politiek maar is geen politicus. Wat er écht achter zijn beslissing – voor zover die zal uitgevoerd worden – schuilt, is voor menigeen koffiedik kijken.

Dat hij niet vooraf met zijn entourage, met het Pentagon, met Netanyahu, met Erdogan… en ja zelfs met Poetin zou overlegd hebben is niet geloofwaardig. Zijn narcisme is omgekeerd evenredig aan zijn altruïsme.

En inderdaad, Netanyahu leek totaal niet verrast of verontrust. “Er zijn andere manieren om invloed uit te oefenen in de regio.” en “we gaan over naar een volgende fase van deze missie”, klinkt het. Als Netanyahu zich hierover niet opwindt, dan is dat veelzeggend. (…)

Enkele dagen voor Trumps ‘vredes’boodschap had hij nog een onderonsje met Erdogan. De Turkse regering suggereert dat de VSA overwegen Gülen uit te leveren, waarmee diens doodvonnis – of ten minste een levenslang verblijf in een kerker – bevestigd werd. En – niet onbelangrijk – na de vrijlating van Andrew Brunson – worden de wapenleveringen – o.a. helikopters en raketten – aan Turkije vlotjes voortgezet, ondanks de Turkse aankoop van het Russische S-400 antirakettensysteem. Zo zie je maar waarom het draait.

Op zijn minst een zeer rare evolutie nadat de VSA eerst te kennen hadden gegeven dat de geplande Turkse invasie van N-Syrië niet positief onthaald werd “er zouden Amerikaanse soldaten het slachtoffer kunnen worden”.

Tegelijkertijd wordt de Iraanse president met alle égards door Erdogan ontvangen.

Om de Koerden, die een eigen onafhankelijke staat beloofd werden, wordt niet getreurd. Der Mohr hat seine Schuldigkeit getan, der Mohr kann gehen. Van verraad gesproken! Trump kiest voor Turkije. Al de rest is zever in pakskes. De Britten en Fransen die in het kielzog van Uncle Sam in Syrië mee de lakens wilden uitdelen moeten maar zien hoe ze terug thuis geraken.

De bronafbeelding bekijken

Macron is alleszins niet van plan forfait te geven. Spijtig dat er geen piramides staan… al was het maar voor de foto.

Wij zijn niet euforisch. Wij vrezen dat er ergens nog een uit de kluiten gewassen adder onder het gras zit. Wat gaat er met Al-Tanf, de militaire basis in het zuiden, bij de Jordaanse grens gebeuren? Wordt de perimeter opgeborgen? Mogen de Syriërs ongehinderd de 55 km zone rond de basis betreden? Kunnen hulpkonvooien naar het grote vluchtelingenkamp zonder angst beroofd te worden door de “beschermelingen” van het Amerikaans leger erheen? En… belangrijker… mogen deze vluchtelingen eindelijk het kamp verlaten om terug te keren naar de burgermaatschappij in hun land? Hoeveel “rebellen” zitten er verborgen in het kamp? Zijn er afspraken met de Jordaanse overheid? Waarheen met de “beschermelingen”? Neemt Uncle Sam hen mee naar de VSA?

Volgende vraag. Wat met de Koerden? Zal de Amerikaanse terugtrekking leiden tot verzoeningsgesprekken met de Syrische regering? Of… het tegenovergestelde… Hoever willen de Koerden en de Syrische overheid elkaar tegemoet komen? De olievelden ten oosten van de Eufraat zijn van enorm belang voor de Syrische oliebevoorrading en de staatskas.

En ten slotte I.S. en de “rebellen” in Idlibistan. Hoever willen zij gaan om Syrië te ontwrichten? Gaan de Koerden de hulp van het Syrische leger inroepen in de Deir Ezzor regio tegen I.S., resp. in het noorden tegen de Turken? Enerzijds hebben de Koerden de olievelden in handen, anderzijds kunnen zij alle hulp gebruiken om I.S. uit te schakelen. Zal Turkije toestaan dat het Syrische leger een offensief inzet om Al-Nusra en co. te verdrijven uit de provincie Idlib?

Poetin is gematigd enthousiast. “Ik ben het in het algemeen eens met de president van de VSA. Wij hebben belangrijke nederlagen bij de terroristen toegebracht. Er is echter het gevaar dat deze terroristen zullen infiltreren in buurlanden zoals bv. Afghanistan en andere landen, inbegrepen hun herkomstlanden. Een groot gevaar voor ons allemaal, ook in Rusland.” Wat betreft de terugtrekking uit Syrië, weet hij niet goed hoe dit te duiden. Hij stelt dat de VSA al zo’n 17 jaar in Afghanistan zitten en elk jaar opnieuw hun terugtrekking uit Afghanistan aangekondigd hebben, zonder dit in realiteit om te zetten. Hij ziet geen enkel teken van een terugtrekking uit Syrië maar acht het wel mogelijk.

Tot slot duiken wij even in ons archief.

Wordt zonder enige twijfel vervolgd.

Islamitische expansie vanuit Turkije naar Europa zet zich voort

Na de Griekse eilanden Lesbos en Chios is nu Cyprus aan de beurt – de geschiedenis herhaalt zich… 450 jaar geleden richtten de hebberige Ottomanen ook al hun ogen op Cyprus.
Het in 1974 heroverde en sindsdien bezette Noord-Cyprus wordt steeds meer een tussenbestemming van migranten. Vanuit Ankara of Istanboel, of zelfs vanuit het Prachtland Bangladesh,  vliegen ze doodgemoedereerd naar Nikosia. Van daaruit gewoon door het groene grensgebied naar het échte Cyprus, dat deel uitmaakt van de EU. Het gaat vooral om Syriërs, Irakezen, Aziaten, zoals Indiërs, Pakistani… en Noord-Afrikanen – het merendeel moslims. Opvallend: in het islamitische Noord-Cyprus willen ze niet blijven, kwestie van niet van de regen in de drup te belanden.

En hun aantal neemt toe. In 2016: 3000 – in 2017: ca. 5000. De opvangcentra zitten bomvol; de rest probeert zelf een onderkomen te versieren, al dan niet met toestemming van de woningeigenaars. Wat een gering aantal lijkt, wordt bij een bevolking van minder dan 2 miljoen een groot probleem. Een bijkomende aantrekkingskracht oefent de Britse militaire basis uit want volgens de “vluchtelingen”redenering bevinden ze zich daar op Brits grondgebied en worden ze sito presto op hun immigratiewensen bediend met een ticket naar het V.K.

Dat ze niet als toeristen komen, mag duidelijk wezen. Geld brengen ze ook niet mee, zoals de Russen die zich daar gevestigd hebben. Cyprus zou een financiële injectie goed kunnen gebruiken; het land heeft 19 miljard euro schulden en deze zouden nog kunnen stijgen, ook al komt de EU tussen in de migratiekosten. Werk vinden ze daar ook niet; het arbeidslozencijfer bedraagt 11%. Import en export hielden zich in evenwicht, maar nu noteert men een importoverschot van migranten. Al willen de meesten niet in Cyprus blijven… er zijn immers lucratievere OCMW-landen binnen de EU.

Er zijn nog andere vervoersmogelijkheden naar Cyprus: gewoon met de veerboot. Met een opblaasbaar bootje, zoals naar de Griekse eilanden voor de Turkse kust, lukt niet: 100 km vanuit Syrië of Turkije zonder een NGO-reddingsvloot wordt niet aanbevolen.

Wat niet wil zeggen dat dit de Ottomanen in het verleden tegen hield. Al 450 jaar geleden konden zij hun uitbreidingsdrang niet weerstaan. Kijk maar eens in heel het Mid. Zeegebied. In Zuid-Italië, op Korfoe, Rhodos, Lesbos…  We hebben het al geschreven: vooral op de Griekse eilanden is de haat tegenover Turkije nog steeds aanwezig.  Wie als toerist de moeite doet een plaatselijke bibliotheek en/of tentoonstellingsruimte te bezoeken weet wat er nog steeds sluimert.  Neem vooral een kijkje in Rhodos-stad.  Praat met de bootjeseigenaars.  Overal vindt men nog de restanten van oude wachttorens, van forten, van de Ottomaanse invloed, van hun vernietigingsdrang… Vandaag wordt er geen Ottomaans leger meer naar West-Europa gestuurd. Hoeft ook niet meer. De EU en de VSA gaan met fluwelen handschoenen om met Turkije, dat onophoudelijk zijn zonen uitzendt.

Men vergeet te snel tot wat de Turken in staat zijn. De havenstad Famagusta bv. – het christelijke Famagusta in het N-O van Cyprus heet nu Gazimağusa.

De zeeslag van Lepanto gebeurde rond de verovering van Cyprus. Het christelijke eiland, sinds 1489 onder Venetiaanse heerschappij, werd in 1570/1571 door de islamitische Ottomanen veroverd. Het langste hield de vesting Famagusta, het Griekse Ammóchostos, stand. Na een lange belegering moest de stad zich overgeven. De islamitische veroveraars beloofden de verdedigers en bewoners van de stad veiligheid voor de inwoners, voor hun have en goed… en de stad geloofde de Ottomanen… Famagusta gaf zich op 4 augustus 1571 over. Een dag later slachtten de Ottomanen de christenen af. De stad werd verwoest. De St. Nikolaaskerk werd omgebouwd tot de Mustapha Pacha moskee.

Dit volgens een fetva (fatwa) van Ebu-us-Suud Effendi, de „Şeyh-ül-Islam“, de hoogste geestelijke leider van de ulema, en tegelijkertijd moefti van Ottomanië:
“De vorst van de islam (m.a.w. de sultan) kan slechts dan een wettelijke vrede met de ongelovigen overeen komen, als daardoor voor de moslims profijt en voordelen te halen zijn. Als er geen voordelen te rapen vallen, dan vervalt automatisch het vredesakkoord. Zodra er een voordeel opduikt… is het… vanzelfsprekend aan te raden en onontbeerlijk de vrede te verbreken.”

M.a.w. eender hoe, eender wat, de Ottomanen hebben altijd gelijk, mogen ongestraft roven en moorden, want zij zijn de volgelingen van Allah.
Volgens het islamitisch geloof is dit recht geen misbruik maar wel een gebruik. 

Daarom geloven wij de poco media niet (meer)…

De bronafbeelding bekijken

De tijden dat de Britse staatszender stond voor objectiviteit en kwaliteit behoren al lang tot het verleden. Zowel binnenlandse als buitenlandse berichtgeving worden “gestuurd” opdat de domme massa in de pas blijft lopen.
Een opvallend voorbeeld hoe de kijkers op het verkeerde been gezet werden om de Syrische regering o.l.v. president Assad te verketteren en Syrië aan te vallen.
Op 30 september 2013 zond de BBC in Panorama en gerelateerde nieuwsberichten “Saving Syria’s Children” uit – een pakkende oproep om Syrië’s kinderen te redden. Te redden van Assad. De kijker moest geloven dat de opnames door de BBC & poco vrienden gedraaid werden in het Atareb Ziekenhuis te Aleppo op 26 augustus 2013, waarbij de gevolgen na een brandbom (napalmachtige substantie) op een school in Urm Al-Kubra duidelijk gemaakt moesten worden.  Voor meer uitleg, volg de bruggetjes in de tekst onder de filmbeelden.

Nadat aan het licht kwam dat er a) beelden gemaakt werden voordat de zgz. napalmachtige bom gegooid werd, b) zwaar verbrande slachtoffers lachend naar binnen stapten en na hun overlijden naar buiten wandelden, c)… bleek dat het “slechts” ging om een gefingeerde aanval/redding/aanklacht/… één groot bedrog… door HOSPEX Simulation Techniques… moest de BBC, resp. acteur/arts Ahsan, toegeven dat – “The principle behind ‘macro simulation’ is that it’s as close to reality as possible. Actors and make-up artists mimic even the most severe of injuries” – het zo realistisch mogelijk moest worden, met acteurs en make-up artiesten die de ergste soort kwetsuren en wonden uitbeelden – opdat men zo doeltreffend mogelijk zou kunnen hulp bieden indien nodig.  De BBC heeft zich nooit verontschuldigd, maar trok, nadat het bedrog bekend werd, de originele film op haar webstek en op YT in.

De Witte Helmen waren/zijn een bonus.  Terroristen, gefinancierd door o.a. G.B., die de taak van de BBC overnemen, zonder dat er een eigen cameraman gevaar loopt.    Huurlingen betaald door de belastingbetaler.

Syria crisis: brandbom slachtoffers “zoals wandelende doden” – Nieuws van 22.00 uur, BBC 1, 29 augusts 2013 (03:02 – 03:19). De zgz. slachtoffers beginnen te wenen en kreunen op bevel van de regisseur.
Zgz. slachtoffer Ahmed Darwish knikt dat hij de instructies van de regisseur begrepen heeft vooraleer hij zich tot de camera wendt.
Een zgz. arts doet er de volgende dag nogal lacherig over…

… de U.S. of… Amnesia

Voormalig Amerikaans kolonel Larry Wilkinson “hielp” Colin Powell bij diens argumentatie om Irak binnen te vallen.  Hij heeft daar nu spijt van.  De laatste jaren zag en ziet hij hoe de Amerikaanse bevolking, de internationale gemeenschap en de media gemanipuleerd worden om een nieuwe oorlog – of de voortzetting van de vorige – wenselijk te maken. 

De bronafbeelding bekijken

Hij stelt dat er zand in de ogen gestrooid wordt om een oorlog, ditmaal tegen Iran, aanvaardbaar te maken.  Dezelfde tactiek als in 2002, in 2003 voor de aanval op Irak.  Eenzelfde tactiek, dezelfde mensen, dezelfde riedeltjes, dezelfde strategie… alles krek hetzelfde.  Dit kan bij de “United States of Amnesia”.  Een kort geheugen.  Zelfs na 17 jaar oorlog.  En het einde is niet in zicht.

Ondertiteling en geaut. vertaling onderaan.

 

Larry Wilkinson hechtte geen geloof aan de Amerikaanse beschuldigingen dat Assad chemische aanvallen zou uitgevoerd hebben en stelde dat de Amerikaanse bevolking én Trump een rad voor de ogen gedraaid wordt door de deep state. (video).

Een 70ste verjaardag in mineur

De bronafbeelding bekijken

70 jaar VN – charta rechten van de mens. Voor velen na WOII dé grote hoop – intussen wordt het charta misbruikt voor politieke, economische en militaire belangen.
10 december 1948: 48 staten stemden voor, geen enkele stem tegen, 8 onthoudingen. In 30 punten werden de rechten voor alle mensen vastgelegd, die volgens art. 1 – allemaal vrij en gelijkwaardig, met een gelijk aantal hersencellen en uitgerust met een even gevoelig geweten als liefhebbende broeders met elkaar moeten omgaan.

Een 70ste verjaardag in mineur.

70 jaar later: de globalisering onder het etiket “mensenrechten”. De VSA zagen zich na de ontbinding van de Sovjetunie (1989) als énige wereldmacht. Vandaag hebben zij concurrentie van Rusland, China, Indië. Bovendien verzetten zich – hoe durven ze! – regionale machten tegen de onderdrukking en de nieuwe wereldorde onder de leiding van de VSA (Pompeo gebruikte deze uitdrukking nog recent in Brussel. Video hieronder. Wie opmerkzaam luistert kan de toekomst voorspellen… m.a.w. waar de “vrede” en de “democratie” met de hulp van de VSA zullen opgedrongen worden.) met als gehoorzame accolieten Canada, Australië, Japan e.a.
Een nieuwe multipolaire wereldorde word geëist. De VSA willen geen afstand nemen van hun leidersrol. De (voorlopig nog) VSA-partners zoeken hun weg tussen nationale, transatlantische en internationale wegmarkeringen – de wereld is uit zijn voegen geraakt.

De prijs voor de strijd van een nieuwe wereldorde betalen de mensen in wiens landen deze machtsstrijd uitgevochten wordt. De in 1948 overeengekomen mensenrechten worden erger dan ooit miskend. De VN, de gerelateerde organisaties en VN-resoluties worden door de VSA en sommigen van hun vrienden open en bloot genegeerd, geridiculiseerd en verketterd. Het volkerenrecht (VN charta van 26 juni 1945) wordt voor eigen belangen miskend. Degenen die het wagen op de toepassing aan te dringen worden tot vijanden, tot “ouwe zakken” verklaard.

Crisissen en oorlogen nemen toe; bijna 70 miljoen mensen zijn op de vlucht. Het begrip “mensenrechten” is – zoals ten tijde van de Koude Oorlog – tot een strijdbegrip geworden. Om zijn tegenstander onder druk te zetten, wordt hij eerst gewaarschuwd… dat hij met de mensenrechten rekening moet houden. Vervolgens wordt hij beschuldigd de mensenrechten met de voeten te treden, waarbij internationale mensenrechtenorganisaties dit dikwijls met campagnes ondersteunen, die op hun beurt door de media en politici gerecupereerd en verspreid worden.
Tenslotte wordt justitie ingeschakeld – tot bij het internationaal gerechtshof.

Lees verder