Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

In december 2019 tekende D. Trump de zogenaamde Caesar wet (Caesar Syria Civilian Protection Act) zogenaamd om het volk te beschermen tegen de martelingen van de regering. Inzake gruwelijke martelingen van gevangenen, vooral in de vele geheime gevangenissen, staan de VS aan de top. Het gaat ook helemaal niet om de bescherming van het volk, integendeel. Met deze wet worden Syrië en iedereen, die hoe dan ook Syrië helpt, zwaar gestraft. Het gaat er om het volk uit te hongeren, zoals in 1990 met Irak gebeurde. Deze wet wil met cynische arrogantie eigen terrorisme goedkeuren. Vooral willen de VS de bondgenoten van Syrië treffen:  Rusland, Iran, China. Deze illegale en criminele wet hoort onder de “National Defense Authorisation Act” en gold vanaf deze week, 17 juni. Er zijn hier en daar al kleinere betogingen geweest tegen de regering omwille van de slechte economische toestand, naast grote betogingen tegen de VS en het terrorisme.  De inflatie is groot, hoewel zowel regering als ondernemers overeengekomen zijn deze af te remmen. De regering wil ook de basisproducten  (voeding, kleding) blijven verzekeren. De voorziening van brood wordt moeilijker, terwijl zelfs in volle oorlog de regering de prijs van het brood laag kon houden.

Nvdr: Vrijwilligers van de Syrische Rode Halve Maan in samenwerking met het Internationale Rode Kruis slaagden erin gezien de stijgende nood aan brood het gebouw van een broodfabriek in Daraa te restaureren en een nieuwe productielijn te installeren.

Iedere steun vanuit Libanon is weggevallen omdat de banken gesloten zijn en het Libanese volk nu erger lijdt dan het Syrische volk. De VS en Turkije blijven met hun terroristen de oogst in het N. afstoken en aanslagen plegen. Er is geen geld voor de zo dringende heropbouw. Turkije heeft in het gebied dat het controleert al het Syrische geld vervangen door het Turkse en zo in feite N Syrië al geannexeerd.

Nvdr: Aan het woord een zgz. minister van economie in de terroristenenclave Idlib. Let wel, de overschakeling naar de Turkse munt is al langer bezig. Ambtenarenlonen worden immers al geruime tijd in Turkse lira uitbetaald, onderwijs wordt meer en meer in het Turks gegeven, zgz. “universiteiten” (of dat wat ervoor moet doorgaan…) en media idem dito.

Tenslotte moet Syrië nog ‘n 40 % van zijn grondgebied bevrijden maar blijft wel herhalen dat dit een prioriteit is, ook de Golan. Hiertegen hebben een vijftal terroristengroepen (‘n 30.000 man) een nieuw verbond gesloten “Fatboutou” (weest vastberaden). Het is niet waarschijnlijk dat de Syrische bondgenoten zullen buigen voor de draconische Amerikaanse wet. Rusland heeft zijn luchtmachtbasis en zijn bases in Hassake en Hmeimim al mogen uitbreiden. China is reeds geëngageerd in heropbouwprojecten. Hoe Iran de VS boycot getrotseerd heeft door 5 olietankers naar Venezuela te sturen hebben we zopas gezien. De VS kunnen veel vernietigen maar ze zijn lang niet meer de enige wereldspelers, al  willen ze rechter, jury én tegelijk beul spelen van de hele wereld.  Elijah Magnier meent dat deze wet eerder een uiting is van zwakheid van de VS: “De VS Caesar wet wil het Syrische volk en land onderwerpen en onderdrukken zoals Washington probeerde te doen met Iran en Venezuela, wat geheel mislukte. Deze politiek kan niet meer werken omdat het bondgenootschap Rusland-China-Iran belangrijk geworden is voor vele landen van het M.O. De invloed van dit bondgenootschap breidt zich nu uit tot de Caraïbische zee. De Caesar wet zal zich tegen henzelf richten: ‘Wie vergif bereidt, eindigt met het zelf in te nemen” (…)

De Syrische gynaecoloog Reem Arnouk stuurt dit getuigenis van een moedige Syrische vrouw.  In 2014, toen de terroristen in Aleppo het water hadden afgesloten,  overleefde ze dank zij het regenwater van het balkon, maar ze ging niet vluchten: “Als kind was ik heel erg gehecht aan de Kerk, aan Christus en de Maagd Maria. Het geloof in God was sterk en diep geworteld in mijn ziel. Nu is God, me dunkt, Syrië geworden, Christus is iedere soldaat van ons  leger, levend, martelaar of gewond. De Maagd Maria is iedere Syrische moeder die het leven schonk aan de helden die hun land beschermen. Dat is mijn geloof.“Hieraan zal ik vasthouden tot mijn laatste adem, zoals ik gedaan heb in Aleppo toen we slechts één straat verwijderd waren van de koppensnellers van al Nousra”. (… )

*******

P.S. Inmiddels is er een Franse versie beschikbaar van mijn wekelijkse berichten. Wie deze wenst te ontvangen mag zijn email opgeven.

P. Daniel

Flitsen uit het leven van de gemeenschap

Het hoogfeest van Sacramentsdag (13e eeuw)  werd pas in de 18e eeuw ingevoerd in de  Grieks-melchitische-katholieke liturgie en als nieuw feest samengesteld door de bekende dichter, pater Nicolaas Sayegh, algemene overste van de orde van St. Jan van Choeiri  en patriarch Maximos Hakim. Zij gaven het feest meteen een octaaf.  Zo werd deze donderdag tevens het einde van de Pinkstertijd. De Latijnse liturgie toonde deze zondag hoe de primitieve Kerk aan haar evangelisatie begon. Jezus had 12 ‘getuigen’ uitgekozen “om bij Hem te zijn”. Nu zendt Hij hen uit. Hij vraagt niet dat ze eerst een cursus volgen van management, marketing, propagandatechnieken, kapitaalbeheer of wat ook. Ze moeten alleen maar innig met Hem verbonden blijven en in concentrische cirkels te werk gaan, te beginnen op de plaats waar ze nu leven. Zo geeft Hij hen zijn macht om duivelse geesten uit te drijven, zieken te genezen en Gods liefde voor alle mensen te verkondigen. Ook dat is nu nog de taak de Kerk in onze tijd. Er is zoveel leed, pijn, verwarring, droefheid, ontgoocheling en ontmoediging in onze samenleving. De ware genezing en bevrijding is Gods liefde in Christus, nl. Zijn Rijk in plaats van de totalitaire terreur van welk dwangmatig opgelegd rijk van mensen ook.

Lees verder

Transatlantische conflicten

VSA militaire aanwezigheid in Duitsland en Nord Stream 2: een professor van het Duitse leger in Hamburg pleit ervoor de relatie Duitsland-VSA onder de loep te nemen. Refererend naar de toenemende conflicten tussen Washington en Berlijn meent professor Michael Staack dat “Duitse en Amerikaanse belangen” vandaag “op alle belangrijke domeinen uit elkaar groeien”. Waar bestaande belangenconflicten tot voor enkele jaren “in een breed spectrum van gemeenschappelijke interesses onder controle gehouden werden”, wordt dit van dag tot dag zeldzamer.

Die Sicherheit Europas kann nur mit Russland gewährleistet werden ...

De reden voor de opiniemededeling van de Bundeswehr-politieke wetenschapper zijn de plannen van Trumps regering de Amerikaanse troepen (gedeeltelijk) uit Duitsland terug te trekken. Daar bovenop komen de sanctie-dreigementen bij de afwerking van de Nord Stream 2-pijplijn, die ook de Duitse staat zelf kunnen treffen, en andere geschillen zoals het conflict over het Internationaal Strafhof. Michael Staack raadt de federale regering aan een onafhankelijk antwoord voor te bereiden en rekening te houden met mogelijke “kosten”, zoals een permanent conflict met de VSA.

Het échte schandaal
Aanleiding voor de opiniemededeling van professor Michael Staack zijn de recent bekend gemaakte plannen van Trumps regering, die het aantal in Duitsland gestationeerde Amerikaanse soldaten met 9500 wil verminderen. Trump heeft het voornemen maandag bevestigd. Er is evenwel een heftig verzet in Washington, waar velen de mening toegedaan zijn dat de Amerikaanse militaire aanwezigheid in Duitsland óók de Amerikaanse belangen dient (1). Of de gedeeltelijke terugtrekking uitgevoerd wordt of niet, protesteren nu ook sterk atlantisch-gezinde politici tegen de gangbare VSA-praktijken belangrijke beslissingen niet meer met elkaar te overleggen, maar zelfs vertrouwde bondgenoten voor voldongen feiten te plaatsen. “Zo gaat men niet met partners om,” stelde plaatsvervangend voorzitter van de CDU/CSU-fractie in de Bundestag. (2) Ook prof. Staack had een soortgelijke kritiek: “Het eigenlijke schandaal is niet de vermindering der troepen maar wel dat Trump de Duitse regering gedurende lange tijd niet officieel op de hoogte gebracht had van hetgene hij intussen in gang had gebracht”. (3) Wat betreft de “oude beschermingsfunctie” ziet de politicoloog niet meer als het voor de hand liggende: het is “uiterst twijfelachtig dat Rusland de NAVO wil aanvallen”.

NAVO’s Stoltenberg was het met b.g. in zover eens dat de Amerikaanse militaire aanwezigheid “ook goed is voor de VSA”:

Toenemende geschillen
Het debat over de vermindering van de in Duitsland gestationeerde Amerikaanse troepen is daarbij slechts één conflictpunt uit een groeiende lijst transatlantische geschillen. De strijd om het enorme Duitse overschot bij de handel met de VSA, die verleden jaar nog altijd meer dan 47 miljard euro bedroeg. Onveranderd is ook de heftige Amerikaanse kritiek op de Duitse militaire uitgaven, die niet de 2% van het Duitse BNP bedraagt.
Bij het begin van deze maand nog heeft Trump voor de zoveelste keer ermee gedreigd strafimporttaks op auto’s uit de EU te zullen heffen. Nu verlangt hij dat de EU de importtaks op kreeft uit de VSA afschaft – waarschijnlijk moet dit een verkiezingsgeschenk aan de Amerikaanse vissers voorstellen. (4)
Dan zijn er nog de principiële geschillen in de Iran, resp. gedeeltelijk de M.O.-politiek, en betreffende internationale organisaties. De Duitse regering wil handelsconflicten oplossen via de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en – indien nodig – beroep doen op het Internationaal Strafhof. Beide organisaties worden door Trump gesaboteerd.

Nord Stream 2
De laatste dagen heeft de strijd om de aardgaspijplijn Nord Stream 2 zich opnieuw toegespitst. De gasleiding verzekert Duitsland niet alleen goedkoper gas, ze draagt er bovendien toe bij de toegang van de BASF-dochterfirma Wintershall Dea tot de Russische reusachtig grote aardgasbronnen veilig te stellen en positioneert Duitsland als aardgasdraaischijf bij de verdeling van Russisch aardgas in West-Europa.(5) De Amerikaanse regering probeert sinds jaren de bouw van de pijplijn te beletten: ten eerste om rivaal Rusland een belangrijke inkomstenbron te ontnemen, ten tweede om concurrent Duitsland een engere Duits-Russische samenwerking te ontzeggen.
Momenteel wordt er in het Amerikaanse Congress aan een wet gewerkt, die de afwerking van de laatste 160 km pijplijn (totale lengte 1230 km) onmogelijk moet maken. Daarbij dreigt Washington niet alleen alle bedrijven met sancties, die op de een of andere manier bijdragen bij de laatste pijplijnafwerking – hetzij door concrete arbeid of financiering – maar ook – volgens de laatste stand van zaken – ook Duitse staatsinstellingen, die – eender op welke wijze – betrokken zijn, ook als het slechts om een stempel op een certificaat gaat. Mocht dit het geval zijn, als de Amerikaanse regering een bondgenoot “straft” omdat deze de eigen economische belangen als een goede huisvader dient (… iets dat Trump voor de VSA ongegeneerd voluit opeist…) dan is dit een “novum”, zoals beschreven in een verslag van het Duitse min. voor economie. (6) In Berlijn wordt over partijgrenzen heen steeds luider geprotesteerd.

“Niet met Europese belangen verenigbaar” Michael Staack, professor voor internationale politiek bij de Bundeswehr-Universiteit in Hamburg, tevens voorzitter van het wetenschappelijk forum voor internationale veiligheid aan de Bundeswehr-Führungsakademie, concludeert: “het beslissende criterium” bij de huidige transatlantische conflicten is dat niet langer – zoals nog tijdens de George W. Bush en Barack Obama presidentstermijnen – Duits-Amerikaanse “belangenconflicten in een breder spectrum van gemeenschappelijke interesses onder controle zouden kunnen gehouden worden”, maar wel dat “vandaag Duitse en Amerikaanse belangen bij alle belangrijke thema’s uit elkaar gegroeid zijn”. Daardoor is “een nieuwe situatie ontstaan. (7)

Men herinnere zich deze scène:



Men moet zich bv. realiseren dat de militaire bases in Duitsland een “draaischijf… voor operaties in het M.O. en Afrika, voor communicatie – men kan het ook “spionage” noemen – zijn… “ook in Duitsland”. Dit is “voor zover een probleem dat e.e.a. wat de VSA bij ons in Duitsland doen” “niet verenigbaar” is met “internationaal recht”, resp. met Europese veiligheidspolitieke belangen”.

“Sussen volstaat niet”
In tegenstelling tot alle andere vorige Amerikaanse regeringen, is “de Trumpregering” “bereid middelen tegen Duitsland in te zetten, die men normaal gezien gebruikt tegen tegenstanders en niet-bondgenoten”, stelt prof. Staack vast. “Tot op heden reageerde de Duitse regering t.o.v. Washington met een oppositionele, feitelijk sussende politiek”. De belangenconflicten zijn echter “intussen dermate groot dat het “quasi onmogelijk is, deze politieke lijn nog te volgen moest Trump herkozen worden”. Momenteel is er “een grote terughoudendheid een duidelijk positie tegen de VSA te formuleren”:… “men heeft altijd angst voor vergelding”.
Het wordt tijd “voor duidelijkheid i.v.m. de plannen der VSA” te zorgen; de Duitse overheid moet moet zich voorbereiden voor het geval Trumps politiek op 3 november bevestigd wordt”. Immers: dan is het nl. niet meer genoeg af te wachten en te sussen.” (8).

Prof. Staack vermeldt niet dat de buitenpolitiek van Trumps regering over partijgrenzen heen breed gedragen wordt. Dit geldt vooral voor maatregelen zoals deze tégen Nord Stream 2, die botsen tegen de Duitse belangen. Men kan ervan uit gaan dat een Amerikaanse regering, met een Democraat aan het hoofd, deze zal voortzetten.

Permanent conflict met de VSA
Afsluitend wijst Prof. Staack erop dat de door hem aangemoedigde “concentratie” van een “eigen Europese veiligheidspolitiek” ook “kosten” met zich meebrengt… “en niet uitsluitend financiële, maar vooral politieke”: nl. een permanent conflict met de VSA. (9)

  1. https://www.german-foreign-policy.com/news/detail/8300/
  2. Unionsfraktionsvize kritisiert geplanten teilabzug von us truppen
  3. Man hat bei Trump immer Angst vor Vergeltung
  4. Trump droht erneut mit Zöllen auf EU-Autos
  5. Erdgasdrehscheibe Deutschland
  6. Empörung über Sanktionsdrohung Amerikas wegen Nord Stream 2
  7. + 8 + 9. Trump Vergeltung

German foreign policy

U ziet en hoort de mening van een andere expert buitenlandse politiek, Josef Braml, over de zwakke houding van Europa. Hij raadt aan – zoals b.g. professor Michael Staack, ruggengraat te tonen en zich te verzetten tegen de dreigementen en chantage van wereldleiders, zoals bv. Trump.

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Syrië zal nooit een kolonie van het westen worden, een vazal van het Angelsaksisch imperium of een slaaf van VS-Israël-NAVO-Golfstaten.

Daarom zal het westen Syrië blijven uitmoorden en vernietigen.

Hierover is  internationaal een brede eensgezindheid gevormd en werden alle middelen aangewend om dit te realiseren: een nooit eerder geziene monstercoalitie met een overweldigende militaire overmacht, miljarden dollars,  centra van uitgelezen geheime diensten van Amerika, Israël, Engeland, Turkije, Golfstaten. In 2003 kwam Colin Powell de Syrische president tot onderwerping dwingen. Tevergeefs. Toen werd de huidige oorlog al voorbereid. Assad vroeg de hulp van Iran en later van Rusland. De inmiddels vermoorde Iraanse generaal Qassem Soleimani wist Poetin te overtuigen. De beperkte maar zeer efficiënte tussenkomst van Rusland deed de kansen in september 2015 keren. De Verenigde Arabische Emiraten wilden nog bemiddelen met een fantastisch voorstel: de westerse coalitie zou onmiddellijk de oorlog beëindigen en zelfs de kosten op zich nemen voor de reconstructie van Syrië op voorwaarde dat Assad er voor zorgt dat Hezbollah, Iran en Rusland uit het Midden-Oosten verdwijnen. Het blijven de naïeve wensdromen van het westen in dienst van de zionisten. Rusland en Iran zullen het Midden Oosten niet verlaten en steeds trouwere bondgenoten worden van Syrië. De voormalige eerste minister van Qatar, Hama bin Jassem heeft ooit in een helder moment verklaard: “De prooi is ontsnapt aan de valstrik die we gespannen  hebben en het is tijd om de werkelijkheid van onze mislukking te erkennen”. Dat kan en wil het westen niet. En toch, de Amerikaanse overheersing en intimidatie lopen ten einde. De Amerikaanse Adelaar krijgt het steeds moeilijker om stand te houden tegen de Russische Beer en de Chinese Draak en zelfs tegen Iran. Tot heden verlieten de VS troepen nooit een land dat ze in hun machten probeerden te krijgen. Generaal Kenneth Mckinsey, hoofd van de Central Command heeft nu gezegd dat de VS troepen niet in Syrië zullen blijven, al heeft hij geen vertrekdatum aangekondigd.

De dollar is nu dank zij de sancties en de boycot nog slechts 3.100 Syrische Pond waard (voorheen 4 à 500 SP!), al kan verhouding iets verbeteren.  Nadat een militaire vernietiging van Syrië ondanks alle mogelijkheden mislukte,  doen VS en EU er nu alles aan om het Syrische volk uit te hongeren en hiermee protesten uit te lokken, terwijl het land vóór de oorlog 20% meer voedsel produceerde dan het nodig had en medicamenten naar tientallen landen uitvoerde.   Deze acties zijn illegaal en crimineel. Het systematisch afstoken van oogstvelden in Hassaka door VS en Turkije gaat verder en is nu opgelopen tot 16.000 hectaren.

Hoe moeilijk de toestand ook wordt, de eensgezinde weerstand van de Syrische president, de regering, het leger en het volk tegen het buitenlands terrorisme, groeit er alleen maar door, terwijl de aanwezigheid van Rusland, Hezbollah en Iran sterker zal worden dan ooit voorheen. Onze politici blijven juist nu in de corona crisis onverminderd en blindelings het  vernietigingsplan voor Syrië van 2011 verkondigen en ook steunen, zoals blijkt uit de wil om eventueel met F 16’s Syrië te komen bombarderen. En de verantwoording lezen we in een artikeltje gisteren in onze “kwaliteitskrant”. Een fantasierijk schrijvertje kreeg voor zijn gedrogeerde geest de volle vrijheid, geheel volgens de richtlijnen van de CIA. De Syrische werkelijkheid is zowat het tegenovergestelde van wat hij voorhoudt. Ja, er is armoede, maar geen hongersnood, afgezien van de streken nog onder controle van de terroristen, door het westen bejubeld als “de bevrijde gebieden”.  Onze media weerspiegelen een benevelde openbare opinie en onze politici zijn in dienst van een oorlogsmachine, dat de super rijken nog rijker maakt en waar internationaal recht, respect voor soevereiniteit en waardigheid van mensen, alsook solidariteit geen enkele betekenis meer hebben. Helaas is hiermee de toestand voor ons geliefde Libanese volk nog veel erger. We zoeken middelen en mogelijkheden om het Libanese volk, dat echt hongersnood kent,  meer te helpen.

P. Daniel

Flitsen

Op de eerste zondag na Pinksteren wordt in de Byzantijnse liturgie Allerheiligen gevierd. Jezus heeft door zijn menswording ons mens zijn  geheiligd en door zijn sterven op het kruis de macht van de zonde en de dood gebroken. Zo werden we verzoend met God en geheiligd. Een heilig leven is de echte vrucht van de hl. Geest. Het gaat  niet om een of ander type van heiligheid, het gaat om het volmaakt beleven van de liefde. Alle heiligen worden vandaag gevierd. We willen niet het leven van een of andere heilige kopiëren  maar trachten ieder op eigen wijze de liefde te beleven in navolging van Jezus Christus en zo in te treden in het leven van de  Drie-eenheid. En in de Latijnse liturgie vieren we deze Allerheiligste Drie-eenheid. Heel het jaar door worden allerlei historische gebeurtenissen van Christus herdacht, van zijn geboorte tot zijn hemelvaart om steeds meer in te treden in het gehele Christusmysterie. Nu vieren we de bron, de oorsprong en het einddoel van alles. Deze Drie-eenheid is één God in drie Personen. In een eeuwige act brengt de Vader  de Zoon voort en de wederzijdse stroom van liefde tussen hen is de hl. Geest. In godheid zijn ze volkomen één en gelijk, als Personen zijn ze onderscheiden. Jezus is mens geworden en heeft de liefde van de  Vader geopenbaard. De hl Geest brengt nu dit verlossingswerk in “herinnering”, d.w.z. Hij maakt dat dit tot leven komt  in ons. God is “gemeenschap”, “familie” door een onderlinge totale, wederzijdse gaven van zichzelf, die eeuwig vruchtbaar is. Door geloof en liefde in Jezus kunnen we allen deelnemen aan deze vruchtbare gave van onszelf, die tevens de kern is van de liefde en dus van ieder christelijk leven. Christelijke huwelijken kunnen op bijzondere wijze de weerspiegeling worden van de vruchtbare onderlinge liefde van de  Drie-eenheid. Al blijft dit een ondoorgrondelijk mysterie, het is niet onredelijk en vooral, zo leven in de hl Drie-eenheid is de echte werkelijkheid en het doel van ieder mensenleven.

Lees verder

Quo vadis, Syria?

We zullen maar beginnen met de coronacrisis, die in Syrië zeer beperkt blijft.

In het hoger onderwijs zijn naar verluidt geen coronabesmettingen onder de studenten geregistreerd. (…)

Naar verluidt zouden de VSA opnieuw verhinderd hebben dat humanitaire zorg het al-Rukban kamp in de al-Tanf regio, bezet door de VSA én hun huurlingen, bereikt. Zoals al jaren aangeklaagd delen terroristen, opgeleid door de VSA, daar de lakens uit en verhinderen dat kampbewoners naar huis kunnen keren, tenzij er soort vrijlatingstol betaald wordt, en bepalen wie er hulp krijgt en aan welke prijs. Het is bang wachten wanneer daar de coronavirus om zich heen slaat. (…)

Duizend maal zwaarder dan de coronabesmetting wegen de sancties op de Syrische bevolking. De Syrische Lira blijft aan waarde verliezen, wat voelbaar is in de prijzen. De bevolking is hiervan het slachtoffer. De VSA regering maakt er geen geheim van dat de sancties tot doel hebben de levenskwaliteit van de Syrische bevolking te “beïnvloeden” zodat ze uiteindelijk – moe gestreden – afstand (willen) doen van hun president en regering. De Amerikaanse afgevaardigde voor Syrië, James Jeffrey, wees er zondag nog op dat de hoge prijzen voor de basisbehoeften der Syriërs en de lage koers van de Lira de “verdienste” zijn van de (illegale) maatregelen van zijn broodheren, vervat in de zgn. ‘Caesar Act’ maatregelen die de meest elementaire menselijke rechten en humanitaire wetgeving schenden. De EU blijft getrouw in het gareel lopen en verlengde de sancties met nog een jaar.

Wat een oorlog niet kon bereiken, wordt nu geprobeerd door de bevolking zodanig te verarmen dat ze naar elke strohalm grijpt voor een normaal menswaardig bestaan. De verkoolde velden van koren en andere producten doen pijn, drijven de prijzen van basisproducten, zoals meel (brood is een hoofdbestanddeel van de voeding), de hoogte in. In vroegere tijden was Syrië zelfvoorzienend in tarwe en gerst. Ook nu, ondanks de moeilijkheden, werd er 9.000 ha gerst beplant, goed voor een oogst van 15.000 ton, en 16.000 ha tarwe, goed voor 48.000 ton. (…) In Hasaka, daar waar het Turkse huurlingenleger de lakens uitdeelt, werden recent (we meldden al vorige brandstichtingen en chantages) 10.000 ha tarwe en 6.250 ha gerst in brand gestoken… samen met de huizen van de boeren.

Een ander wapen is de vlam van een mogelijke oproer van binnenuit aan te wakkeren. De wereldpers geeft slechts present als er een mogelijke schadecampagne aan de regering en president kan opgevoerd worden, zoals bv. het geval is met de beruchte neef van Assad, die fortuinen vergaard heeft, dezelfde neef die zich nu met graagte als slachtoffer presenteert. We komen hier in een latere bijdrage op terug. En met plaatselijke uitingen van ongenoegen, die niet zouden kunnen opgezet worden ware het niet dat de bevolking wel degelijk lijdt onder de sancties en de hiermee verbonden hoge prijzen. Oorzaak en gevolg. Bovendien wordt er door DS aan voorbij gegaan dat er daar in de regio tijdens de laatste twee maanden verschillende ondergedoken cellen van terroristen terug de kop opgestoken hadden, waardoor het leger opnieuw versterkingen had moeten sturen om deze uit te schakelen. Iemand met een slecht karakter zou kunnen vermoeden dat deze vanuit het Beloofde Land erheen gesluisd werden. En – opvallend – buiten de gekende retoriek en woordkeuze – werd benadrukt dat het artikel – normaal betalend – nu gratis aangeboden werd. Wat u niet in DS of andere poco media zal vernemen is dat er aan de andere kant van de Eufraat (ook prov. Deir Ezzor) door de plaatselijke bevolking betoogd werd tegen de Koerden, die gewillig hun land door de VSA laten leegroven – in ruil voor???…

In Palmyra werd een spion van de Britse geheime dienst gearresteerd. En wat voor eentje…: Muhammad Hussein Saud, een straatkeerder, die op de loonlijst stond van ISIS nadat deze Palmyra in 2015 veroverd had. Gedurende deze periode bestond zijn carrière uit het bijeen rapen van gedode lichamen van Syrische soldaten en burgers om ze vervolgens in de woestijn achter te laten ten prooi aan de elementen. (…) Saud maakte deel uit van een cel die vanuit de al-Tanf basis instructies kreeg om de Russische posities in kaart te brengen zodat er “terroristische” aanslagen konden gepleegd worden.

We vernamen dat de eerste minister, Imad Khamis, vervangen werd door Hussein Arnous (actief als minister watervoorziening, voorheen openbare werken en woonstverschaffing). Arnous blijft tegelijkertijd zijn functie als minister van watervoorziening uitoefenen. Details zijn voorlopig onbekend. (…) De regering blijft verder ongewijzigd tot de verkiezingen op 19 juli.

Zonder de sancties, zonder de bezetting van de oliebronnen, zonder de bescherming der terroristen… zou Syrië op de wereldmarkt transacties kunnen doen, zouden investeerders aangetrokken kunnen worden, zouden de oogsten niet afgebrand worden, zouden de nutsvoorzieningen niet voortdurend moeten beschermd/hersteld moeten worden, zou het land over zijn eigen olie kunnen beschikken, zou Syrië zich kunnen toeleggen op economie, landbouw, handel, toerisme, nijverheid, scholing… i.p.v. massa’s geld aan de verdediging van het land te moeten uitgeven. Zonder de sancties zouden de bevroren deposito’s in buitenlandse banken geïnvesteerd kunnen worden in woningbouw, industrie, ontwikkeling, infrastructuur…

Deze situatie is gevaarlijker voor de samenhang van de bevolking dan de ISIS-terreur, dan de bombardementen der VSA&bondgenoten. Toen hadden ze een gezamenlijke vijand. Nu hebben ze die ook: honger. Maar die wordt niet gelenigd door een zwarte ISIS- of Stars & Stripesvlag te verbranden. Met een kleine aanmoediging, richt de frustratie zich dan op de overheid. In onze kranten lees je zelden of nooit wat er wèl verwezenlijkt wordt – ondanks de sancties en tegenwerking. Er is in Syrië zoveel stuk geschoten, gesaboteerd, vernietigd… De laatste tijd wordt er door de regering hulp geboden in de oostelijke provincie Deir Ezzor. Water is van levensbelang – méér dan hier waar we dagelijks alarmerende berichten horen over het lage grondwaterpeil. Waterpompstations, scholen, veeteeltbedrijven, nutsvoorzieningen, wegen- en woningbouw… de nood is groot. 57 waterpompstations werden in de regio terug in werking gezet. Een nieuw, met een capaciteit van 160 m3, goed voor de behoefte van 2 gemeentes, zit in de planning. 322 scholen ontvangen opnieuw leerlingen – zo’n 132.000 – in de provincie. Overal wordt er puin geruimd, straten vrij gemaakt. Begin er maar eens aan. En dan merk je dat de kraan, de tractor, de vrachtwagen, de heftruck stuk is… en je geraakt niet aan onderdelen… wegens de sancties.

Medicijnen vallen niet onder de sancties. Of beter gezegd: in theorie vallen ze daar niet onder. Echter… de financiële afhandeling, de betaling van die medicijnen wèl. Syrië probeert zo veel mogelijk zelf in de (basis) en gezondheidsbehoeften te voorzien. Tamiko, een Syrisch farmabedrijf, leverde naar de b.g. Deir Ezzor provincie een lading van ca. 10 ton zelfgeproduceerde farmaceutica, zoals koortswerende en ontstekingsremmende middelen, medicijnen voor diabetici en handontsmettende vloeistoffen. Alles eigen maak. Tamiko leverde voorheen al 11 ton aan de provincie Aleppo. Andere provincies volgen. Het ministerie van gezondheid zal in samenwerking met de het apothekerssyndicaat de medicijnen verdelen aan de apotheken. (…)

Opnieuw werd duidelijk dat de Syrische olie ontzegd wordt aan de bevolking. Een konvooi met talrijke tankwagens (50 of meer) werd donderdag gesignaleerd op weg naar de illegale grensovergang al-Walid, bestemming Irak. Olie, of de opbrengst ervan, die de Syrische bevolking broodnodig heeft. (…) Van de door Trump aangekondigde terugtrekking der VSA strijdkrachten is geen sprake meer. Toch niet naar de oliebronnen: daar worden regelmatig konvooien vanuit Irak heen gestuurd; de plaatselijke bevolking protesteert, het konvooi neemt gewoon een andere route. De grensstreek met Turkije daarentegen… is het jachtgebied van het Turkse huurlingenleger geworden, waar geen christen, geen Koerd, of iemand van een andere minderheid veilig is. We verwijzen slechts naar de platgebrande oogsten en huizen…

Niet moeilijk dat de Syrische overheid slechts rekent op bondgenoten die daadwerkelijke hulp bieden, zoals Rusland. 12 vrachtwagens voor het vervoer van beton – een tweede lading van een contract voor 144 van deze vrachtwagens met een Russische firma – werden gelost in de haven van Tartous: broodnodig voor de heropbouw. (…) Het westen heeft het aan zichzelf te wijten dat Syrië in de armen van Rusland en Iran gedreven werd.

Van Israël krijgt de Syrische bevolking kadootjes van heel andere aard:

Op 16 en 18 juni gaan de grensovergangen van l-Masnaa en al-Aboudiyah (Syrië-Libanon) open om families de kans te geven naar huis te keren. (…)

In het NO van Syrië gaat het leven zijn gangetje. Russische patrouilles verhinderen Amerikaanse op weg naar de olievelden en omgekeerd laten de VSA zich ook niet onbetuigd. De sfeer wordt grimmiger. (…)

Tot hun verbazing drong de Russische patrouille door tot voorbij een Amerikaanse checkpoint. Maar ook de plaatselijke bevolking verzet zich meer en meer tegen de Amerikaanse aanwezigheid. Hun konvooien worden regelmatig tegengehouden, de toegang tot hun dorpen ontzegd en verplicht een omweg te nemen(…).

Zouden de Amerikaanse troepen dan toch wegtrekken uit Syrië en Irak? Er wordt in elk geval koud en warm geblazen. General Kenneth McKinsey, aan het hoofd van het U.S. Central Command, stelde dat de VSA niet van plan zijn voor altijd in Syrië te blijven – er werd echter geen tijdlijn voor de terugtrekking der troepen medegedeeld. De aanvoer van militair materiaal doet iets anders vermoeden. Het Amerikaanse defensieministerie bevestigde dat het zinnens is de militaire aanwezigheid in het NO van Syrië te versterken, “om te beletten dat ISIS terroristen de olievelden zouden kunnen bemachtigen”. (…)

Wie absoluut niet van plan is bakzeil te halen is Turkije. In een antwoord “wat ze daar in Idlib eigenlijk gaan doen” stelde de Turkse regering dat ze daar ongelooflijk goed werk verrichten, burgers beschermen, vluchtelingen tegenhouden en terrorisme bestrijden. Citaat: “Turkije is de belangrijkste speler op het terrein om de burgeroorlog in Syrië op te lossen, die nu zijn tiende jaar ingaat.” Het zal bijgevolg de militaire aanwezigheid versterken om “de aanvallen van het Syrische regime” te beantwoorden. Voor wie de laatste tijd ergens in quarantaine achter de maan gezeten heeft: Erdogan heeft het over de Turkse illegale bezetting van zijn buurland en dat mag – volgens de Verheven Leider – niet verhinderd worden door de Syrische regering. (…)

De Jeruzalem Brigade, gevormd door Palestijnse vluchtelingen in Syrië, (Liwaa Al-Quds), kamt de woestijn in de Badiya Al-Sham regio uit naar ondergedoken ISIS-terroristen.

Het lijkt dan toch tot een confrontatie te komen in Idlib. Zoals we keer op keer melden voldoet Turkije niet aan de overeenkomst: HTS & co. zijn nog steeds niet verdreven tot 6 km te noorden van de M4. Het Syrische leger, samen met de Russische luchtmacht, startte een tegenoffensief in het NW van Hama. HTS, de Oeigoeren en Hurras al-Deen willen van geen wapenstilstand weten en vallen regelmatig buiten de Idlib grenzen het leger en de bevolking aan. (…)

We sluiten af met optimistischer beelden. We zullen eerstdaags meer berichten over de politieke en militaire toestand. Na onze IT-moeilijkheden geven we er voor vandaag de brui aan.

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Graag had ik aan mijn plicht voldaan om half juni aanwezig te zijn in de abdij van Postel voor de keuze van een nieuwe abt, wiens abbatiaat wellicht het meest beslissende zal zijn uit de hele geschiedenis van haar 9 eeuwen lang bestaan. Het was voorzien dat ik mijn bezoek feestelijk zou beginnen met de viering van de Hl. Norbertus, morgen (Nvdr: 6.6.20). Tevens had ik een aantal conferenties aanvaard in eigen land en in Nederland. De wereldwijde dwangmaatregelen in verband met de corona virus maken dit nu onmogelijk en dwingen me dit bezoek uit te stellen totdat de lockdown voorbij is.

*******

Na enig nieuws uit het leven van de  gemeenschap, geven we wat nieuws over de algemene toestand in Syrië, spreken over de film die vorig jaar in september in ons klooster werd opgenomen over een held van de  weerstand en geven nogmaals een bezinning over  de dwaze situatie waarin de wereld nu gestort is. Deze bezinning wil ik inleiden met een lied van een populaire Vlaamse zanger en gitarist waarbij de twee laatste strofen het antwoord geven op de vorige.

Ik geloof
Ik geloof dat God de Vader weer op reis is
Dat hij denkt dat het bij ons een paradijs is
Ik geloof dat Sint-Pieter zit te kaarten
Met Sint-Jozef, Sint-Franciscus en Sint-Maarten

Ik geloof dat ze zich niet meer aan ons storen
Dat Maria ons gebed niet meer wil horen
Ik geloof dat men ons daar beslist vergeet
Dat men van ons aardse zorgen niets meer weet

Ik geloof dat zij het mensenras vergeten
Dat het uit is met daar rijstpap te gaan eten
Ik geloof dat zij zich niet over ons ontfermen
Dat ze niets meer doen om ons nog te beschermen

Ik geloof dat ze ons stilaan zijn gaan haten
Dat ze ons aan het absurde overlaten
Ik geloof dat heel de hemel ons negeert
Dat de duivel ons bij alles inspireert

Ik geloof dat het nu tijd wordt dat we stoppen
En berouwvol mea culpa moeten kloppen
Ik geloof dat al het kwaad onze eigen schuld is
Dat de hemel aan het eind van z’n geduld is

Ik geloof dat blank aan zwart de hand moet geven
En dat oost en west in vriendschap moeten leven
Ik geloof dat God de vader van ons houdt
Maar dat wij nu boeten door ons eigen fout

(Bobbejaan Schoepen (+ 2010) en Louis Baret, 1966)

Pater Daniël

Vrijdag 5 juni 2020

Flitsen

Pinksteren (van het Griekse pentekosten = 50) is de apotheose van het “wekenfeest” (7X7 + 1). Zeven is het getal van de volheid. De volheid maal de volheid en er nog een dag bovenop, dat is overvol. Het was oorspronkelijk verbonden met het feest van de eerstelingen van de oogst. Na het paasfeest en de uittocht van het joodse volk uit Egypte en na het zwerven met tenten door de woestijn en de uiteindelijke intocht in het beloofde land, kon het volk uiteindelijk voor eigen oogst zorgen. Het was een familiefeest en verbonden met de gave van de Wet. 50 gold ook als een “jubileum”. Het 50e jaar moest alles terug naar de oorspronkelijke eigenaar, mens en dier moesten rust krijgen en slaven bevrijd worden. Tevens dienden de schulden kwijtgescholden te worden. Al werden deze mooie idealen in de hele geschiedenis van het joodse volk nooit vervuld, ze bleven een streefdoel. In Jezus zijn al deze betekenissen tot vervulling gekomen. Hij schenkt op Pinksteren de Geest met zijn onuitputtelijke gaven, het kruim van de oogst van de verlossing, de bevrijding van zonden en schuld, de nieuwe wet van de liefde, geschreven niet meer op stenen tafelen maar in mensenharten geprent. Hij vormt ons tot een nieuwe gemeenschap.

Wij begonnen zaterdag met de feestelijke nachtmis van de vooravond.  De Pinksterviering zelf heeft in de byzantijnse liturgie een sterk trinitair karakter en het is op de maandag dat vooral de uitstorting van de hl Geest wordt  gevierd als de kracht die alle mensen samenbrengt, hen heiligt en bekwaam maakt te leven in eenheid met Christus in het hart van de Allerheiligste Drie-eenheid. De Pinkstervespers vormen een lange “dienst van knielen”, als een uitgebreide boeteritus met pertinente vragen en gebeden om vergeving, voor onszelf maar ook voor al onze dierbaren en voor heel de Kerk.

In de aanloop naar de middernachtmis zaterdagavond hadden we een feestelijke recreatie voorzien, waarbij de sketch werd opgevoerd van Petrus en Johannes die naar de tempel gaan en daar een lamme bedelaar ontmoeten die ze genezen in ”Jezus’ naam”. Het uitzoeken van de  gepaste kleding voor de acteurs is daarbij, zoals steeds, een uitgebreide en aangename voorbereiding. Na de nachtmis hielden we nog een kort gezellig samenzijn om af te sluiten. Ieder kreeg een handgemaakt kaartje met daarop een bepaalde gave van de hl Geest, een deugd en een apostel als voorspreker. Pinkstermorgen gingen de fraters zwemmen in het bassin naast dat van de vissen, aan het uiteinde van het terrein.

Na 2,5 maand zijn hier de universiteiten weer open, waardoor ongeveer 9.000 studenten hun studies kunnen hervatten. ’s Maandags krijgen we bezoek van een student 5e jaar geneeskunde.  Hij vertelt dat ze met ’n duizendtal studenten geneeskunde 5e jaar zijn en dat de lessen tijdens de grote vakantie hernomen worden, op één week onderbreking na. Hij bevestigt nogmaals dat de studies gratis zijn. De kleinigheid die jaarlijks betaald moet worden komt op 20 dollar neer. Hij kijkt er telkens naar uit om, één of een paar dagen met ons te kunnen  meeleven en meebidden, en wij ook.

Deze morgen reden we met de fraters en abouna Georges naar een ziekhuis in Nebek, waar de broer van onze Zaki op intensieve ligt. We hebben hem de ziekenzalving gegeven en voor hem gebeden. Op deze vrijdag, rustdag was het ook rustig. Overigens is het hier in de ziekenhuizen meestal veel minder gestresseerd dan in de Europese ziekenhuizen. Alles in staatsziekenhuizen zoals dit is ook gratis. En het personeel is zeer vriendelijk en soepel. We stonden ook met de hele groep rond zijn bed om te bidden.

Tussen vrees en hoop, pijn en vreugde

Het leven van het Syrische volk is nog steeds een afwisseling van vrees en hoop, pijn  en vreugde. De VS, Turkije en Israël blijven hun onmenselijke agressie en illegale oorlog tegen Syrië opvoeren, terwijl de “internationale gemeenschap” in navolging van hen, haar diep gewortelde onverantwoorde haat tegen het volk blijft uitoefenen. De bezetting in N. Syrië gaat nog steeds door, alsook het stelen van de rijkste oliebronnen. De VS blijken zelfs terroristen op te leiden om Russische soldaten te ontvoeren. In Hasaka zorgden de VS en Turkije voor het afstoken van de oogst, ‘n 7000 hectaren (mogelijk nu al meer).

Ondertussen helpen de hoger genoemde staten elkaar om zoveel mogelijk aanslagen te plegen. In deze tijd van corona worden vijanden vrienden in het sadistisch geweld tegen het Syrische volk. Ook België overweegt om de lijst van misdaden tegen de menselijkheid die het begaan heeft tegen Libië, nu tegen Syrië aan te vullen, door F 16’s te sturen, tegen ieder internationaal recht in, zonder uitnodiging van de Syrische regering en zonder mandaat van de UNO.* Zal het solidair zijn met de grote schurkenstaten die alles doen om de heropbouw van Syrië te boycotten en het lijden van het volk te verzwaren? Hoe lang zullen onze landgenoten het laffe gedrag van ons Belgisch regime blijven dulden? Wat zouden onze politici zeggen als Syrië Brussel of Molenbeek zou komen bombarderen als bijdrage aan de  strijd tegen de misdaad in België?

*Nvdr: Ze zal iets meer dan 20 miljoen euro kosten aan de belgische belastingbetaler (4 gevechtsvliegtuigen en 95 grondtroepen). De militaire interventie van de internationale coalitie in Syrië is van meet af aan in strijd met de bepalingen van het Handvest van de Verenigde Naties. De ontwerpresoluties van de kamer verwijzen naar resolutie 2249 (november 2015) van de VN-Veiligheidsraad. Echter, in deze VN-resolutie ontbreekt de verwijzing naar hoofdstuk 7 van het VN-Handvest, waardoor ze geenszins het recht geeft aan België en zijn bondgenoten om opnieuw militair op te treden in het Syrische conflict. (Stemming over F16-missie in Irak en Syrië)

Lees verder

Een lied, een graf van een onbekende soldaat

A WWI soldier's lost music is now being performed – and it's ...

Op 7 juni 1916 viel soldaat Ernst Brockmann in Verdun, slechts enkele weken nadat hij dit melancholiek lied, “Bald allzubalde”, geschreven had. Het is een berustende voorspelling van zijn eigen lot.

De video toont het verhaal van Patricia Hammond die in een oud liederenboek het lied ontdekte en op zoek ging naar de auteur. Hij werd gevonden, opgegraven en kreeg na zoveel jaren een graf met zijn naam. Niet langer een onbekende soldaat. (…)

Bald allzubalde
Einsam im Walde blüht wohl ein Blümlein rot,
Bald, allzubald bin ich tot,
Bald, allzubalde

Fleugt wo ein Stückchen Blei, nimmt mir mein Sorgen
Mir ist halt einerlei: heut’ oder morgen

Weit, wo das Tal hinab graben drei Spaten,
Graben ein Kühles Grab für ein Soldaten

Drüben im Dämmerschein, allwo im Städtchen
Weint wo im Kämmerlein irgendein Mädchen

Blüht wohl ein Blümlein rot einsam im Walde,
Balde, gar bald bin ich tot,
Bald, allzubalde

Vertaling: Binnenkort, heel binnenkort… Eenzaam in het bos bloeit een rood bloempje… Binnenkort, heel binnenkort ben ik dood. Binnenkort. Vliegt er een stukje lood, neemt me mijn zorgen. Het is mij eender: vandaag of morgen…. Verder, in het dal, graven drie spaden, graven een koel graf voor een soldaat… Daar, aan de andere kant, in de vallende duisternis, in een stadje, weent een meisje in haar kamertje… Bloeit er een rood bloempje eenzaam in het bos… Binnenkort, heel binnenkort ben ik dood. Binnenkort.

Het neo-Ottomaanse Rijk

Maak kennis met de nieuwe Turkse territoriale wateren:

Image
Image

Dinsdag publiceerde het Turkse buitenministerie een kaart met de “nieuwe exploitatievelden” in de Mid. Zee, die werd overgemaakt aan de VN met het doel een goedkeuring te krijgen om daar naar nieuwe energiebronnen te boren. De dir.gen. van de Turkse maritieme en luchtgrenzen, Cagatay Erciyes, postte een tweet met de kaart van de nieuwe boorvelden. Hij stelde dat Turkije de VN “geïnformeerd” had over de nieuwe demarcatielijnen van de Turkse maritieme grenzen en voegde eraan toe dat de Turkse Petroleum Co., “TPAO“, een nieuwe licentie-aanvraag ingediend had om deze wateren te gaan verkennen en erin te patrouilleren. Turkije had voordien al een verzoek in gediend bij de VN om een licentie te bekomen opdat bijkomende velden binnen de “Turkse continentale plaat” in de oostelijke Mid. Zee zouden mogen onderzocht worden op energiebronnen.

Op 27 nov. ’19 tekenden de Turkse en de Libische overheid, GNA, (erkend door de EU en co.) een maritiem grenzenakkoord in aanwezigheid van Erdogan en de voorzitter van de Libische presidentiële raad, Fayez al-Sarraj. Turkije vindt dat het hiermee alle exclusieve rechten op een Mid. Zee-zone vanf de zuidelijke kust van Turkije tot de noordelijke kust van Libië verworven heeft – dit ondanks het verzet van Cyprus, Griekenland, de EU, Egypte en Israël. (…)

Zoals steeds gaat de EU met fluwelen handschoenen om met Turkije… ‘enigszins eigenaardig’ is wel het minste dat men kan zeggen over de verdeling van de Mid. Zee.

Israël voelt de hete adem van de concurrentie in de nek:

https://www.tijd.be/politiek-economie/internationaal/midden-oosten/libie-is-het-nieuwe-internationale-kruitvat/10227049.html

Quo vadis, Syria?

De EU heeft donderdag aangekondigd de sancties tegen Syrië voor een jaar te zullen verlengen, m.a.w. tot 1 juni 2021 – dit ondanks de coronapandemie. De sancties zouden helemaal in lijn liggen met de EU-strategie tegen “het Syrische regime en hun handlangers”. EU-strategie? Braafjes de VSA-bevelen uitvoeren! Joseph Borrell haastte zich om eraan toe te voegen dat de sancties zich niet richten tegen de bevolking, maar wel tegen degenen die verantwoordelijk zijn voor het lijden van de bevolking, hetzij individuele personen, handlangers van de Syrische regering en zakenlui die de regering steunen en profiteren van de “oorlogseconomie”. Borrell gaf de Syrische bevolking als het ware een troostend schouderklopje “de EU zal het Syrische volk blijven steunen en wil aan de vaste wil uitdrukking geven alle mogelijke middelen te zullen gebruiken om tot een politieke oplossing te komen, ten gunste van alle Syriërs en om een einde te maken aan de voortdurende repressie”. Dié zit! Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig.

De EU besloot in haar oneindige wijsheid 2 namen van individuele personen en 1 firmanaam van de zwarte lijst te verwijderen omdat ze afstand hadden gedaan van hun “gedrag dat straf verdient” én daar bovenop werden door 2 namen een dikke streep getrokken omdat ze intussen overleden zijn. Op de zwarte lijst staan momenteel nog 272 personen én 70 instellingen (bedrijven e.d.) waarvan de bezittingen geblokkeerd zijn. (…)

Dat de Syrische munt van dag tot dag minder waard is, dat het voor de Syriërs steeds moeilijker wordt te overleven – met of zonder corona – dàt is iets waar noch de VSA, noch de EU, noch de VN van wakker liggen. Het is niet de president, het is niet de Syrische regering of hooggeplaatste ambtenaren die moeilijk aan noodzakelijke goederen kunnen geraken of zich kunnen beschermen tegen corona, het is de man in de straat, de gewone burger die het slachtoffer is van de zgn. “steun” van de EU en andere poco wereldorganisaties.

Onder welk hoofdstuk moet dit geplaatst worden? Steun, militaire strategie, politieke oplossing, democratie-aanmoediging of gewoon… onder de rubriek “oorlogsmisdrijven”? We hebben het over de velden met graan en hop die, net voor de oogsttijd, met thermische ballonnen en raketaanvallen in brand gestoken worden. Naar verluidt werden Amerikaanse Apache helikopters hiervoor ingezet, zou Trump het bevel ondertekend hebben (*zie bron), waarna het Turkse huurlingenleger het werk mocht voltooien. Is dit dan geen oorlogsmisdrijf? (…) We herinneren ons nog wat er in Vietnam gebeurd is…

*Bron: U.S. Veterans: Trump ordered Syria’s wheat crop burned during pandemic

Of de chantage van het Turkse huurlingenleger op de boeren om hun oogst aan weggeefprijzen te verkopen… zo niet volgt de vernietiging. Of de verplichte inlijving van de jongvolwassen zonen bij de zgn. “rebellen” in ruil voor de “bescherming” van de oogst. Of de ontvoering van gezinsleden in ruil voor een losprijs in de vorm van gratis graanlevering. Hoe noemt men zoiets? Maffiapraktijken? Uithongeringsterrorisme? En de wereld zwijgt. Bedoeling: de bevolking op de knieën te krijgen zodat ze de afzetting van Assad en diens regering eisen om terug een normaal leven te kunnen leiden, het gezin te kunnen onderhouden… (…) Wat komt er dan in de plaats? U mag één keer raden: een I.S.-light-Amerikaans gezinde regering – 100% radicaal-islamitisch – een apart stuk Syrisch-Koerdistan, in het noorden een inlijving door Turkije, de verdrijving van Hezbollahstrijders, van de Russische en Iraanse militairen én – als het even mee zit – een medezeggenschap van Israël. Alle minderheden zullen moeten vluchten (… richting EU… de VSA hebben er geen last van) tenzij ze er de voorkeur aan geven in hun vaderland te sterven.

De geschiedenis herhaalt zich. Eerst behoorde de brandstichtingstactiek tot ISIS-praktijken, nadien van de “rebellen” en zelfs de alom geprezen Koerden. Deze video dateert van verleden jaar juni: dezelfde regio, zelfde chantagepraktijk, naar verluidt waren toen de Koerden de brandstichters, nadat hun chantage (goedkope prijs voor de oogst), niet geaccepteerd werd. Dan werden de velden maar in de fik gestoken:

De door de VSA “beschermde” olie- en gasvelden ten oosten van de Eufraat lopen geen risico. Drie patriot raketsystemen werden nabij een der rijkste gasvelden – de Koniko-gasbron – geïnstalleerd op een Amerikaanse basis 20 km ten oosten van de stad Deir-Ezzour. (Bron: Al-Alamtv-network) Onze redactie berichtte herhaaldelijk over de aanvoer van zwaar Amerikaans legermateriaal via Irak naar Syrië.

Desondanks werkt Syrië dag na dag aan de heropbouw:

Ondanks de strenge strafmaatregelen valt de coronacrisis in Syrië (regeringsgebied – geen info over bezet Syrië) nogal mee. Toestand op 28 mei:

Waakzaam blijven is de boodschap:

Beelden uit Afrin, waar de Koerden verdreven werden door het Turkse leger om plaats te maken voor de Turkse vriendjes. Binnen het Turkse huurlingenleger is niet alles peis en vree: de concurrentie onder de “rebellen” moet niet onderdoen voor deze tegen HTS. De reden: een winkelier weigerde nog op de poef te verkopen… Van het één (een granaat in de winkel) kwam het ander…

Het Turkse huurlingenleger doet de burgerbevolking de duvel aan (zie chantageprakijken bovenaan); vandaar dat elk transport door de bevolking quasi onmogelijk werd. Rusland slaagde erin de M4 te heropenen. Civiel en humanitair transport wordt nu beschermd door het Russische leger. De Amerikanen wilden daar nog een stokje voor steken. Tenslotte is Syrië hun zandbak en niet die van de Syriërs…

Een overzicht:

Gelukkig worden er ook veldslagen geleverd tussen HTS en het Turkse vreemdelingenleger:

Rusland slaagde erin een eerste konvooi humanitaire hulp – dwars door het land – naar het noord-oosten te sturen:

Armenië helpt bij mijnenopruiming en -ontmanteling in de Aleppo-regio, achtergelaten door de “rebellen”:

Het Syrische leger, m.n. de al-Quds-brigade (Palestijnse vluchtelingen in Syrië) probeert de ISIS-cellen in de woestijn van Homs te lokaliseren en uit te roeien.

In de buurt van Mar Yakub werd een nieuwe gasbron aangesloten om de elektriciteitsbevoorrading te steunen. Pater Daniël kan de lichtjes vanuit het klooster waarnemen. (…)

Einde van de ramadan in Damascus. De avondklok omwille van de coronacrisis, werd opgeheven:

Afsluitend deze beelden van de Mid. Zeekust. Geen indeling per m2, per persoon.

Rust, natuur, zee, strand nabij Latakia:

Aan het Griekse front (7)

Image

Wie meent dat alles (weer?) koek en ei is tussen Griekenland en Turkije mag zich bezinnen over het onderstaande:

Turkije blijft provoceren door gevechtsvliegtuigen het Griekse luchtruim te laten binnendringen. De NAVO en de EU houden zich gedeisd. Een boot van de Turkse kustwacht pest een EU Frontex grenspatrouilleschip én een Griekse vissersboot in de Egeïsche Zee. Turkse F-16 vliegen rondjes boven de Griekse eilanden – ze worden weggejaagd door Griekse gevechtsvliegtuigen. De vrees is reëel dat dit wel eens slecht zou kunnen aflopen. Niet moeilijk dat de Griekse defensieminister vindt dat men momenteel niet van goed nabuurschap kan spreken.

Turkije heeft de spanning doen stijgen door een akkoord met Libië te ondertekenen die de territoriale wateren der Mid. Zee tussen hen verdeelt.(zie vorig artikel onderaan) Turkse schepen zijn al naar olie of gas aan het boren in Cypriotische wateren, ze zijn van plan hetzelfde te ondernemen in de buurt van Kreta en ze uiten territoriale eisen in de wateren rond enkele Griekse eilanden.

Bovendien wordt verwacht dat Turkije opnieuw zal proberen immigranten over de noordelijke landgrens met Griekenland, bij de Evros rivier, te sturen. En – laten we niet vergeten dat er nog steeds, zonder rekening te houden met het pact dat gesloten werd met de EU – mensenhandelaars niets in de weg gelegd wordt die “vluchtelingen” en immigranten naar de Griekse eilanden smokkelen.

Trapped into Fantasies: On the recent escalation of Greco-Turkish ...

De verwachting – of beter gezegd – een gerechtvaardigde vrees dat de toestand aan de Evros opnieuw zou kunnen escaleren – wordt bewezen door de “bezetting” van een gebied langs de Evros, waar de meute illegalen in februari verbleef, die met een hardhandig duwtje in de rug van de Turkse politie, wekenlang geprobeerd heeft de Griekse grens over te steken. De Evros heeft naargelang het seizoen een hoger of lager waterpeil – de oevers veranderen dan in moerasgebied. De rivier meandert afwisselend op Grieks en Turks territorium. Dàt moerassig gebied in Feres wordt nu volgens verschillende bronnen door Turkije opgeëist. 35 Turkse soldaten zouden op de oostelijke oever van de Evros, op Grieks grondgebied, tenten neergepoot hebben, met duidelijk zichtbaar een Turkse vlag aan een boom. Zij verhinderen dat het Griekse leger een bijkomend grenshekwerk opricht. De Griekse regering heeft Turkije verzocht de soldaten terug trekken – men wil een escalatie zoals in 1996 omwille van de Imia-eilandjes in de Egeïsche Zee voorkomen. (…) Turkije weigert.