Durven we onze kinderen (nog) in de ogen te kijken?

Het is als het ware een axioma geworden. Dan bedoelen we de opvatting, dat elke nieuwe generatie het materieel beter krijgt dan de vorige. En dat is ook tot op zekere hoogte zo in de meeste westerse landen. En hetzelfde idee begint nu ook in veel Opkomende Landen post te vatten. Ook daar zien we dat de jongste generaties het beduidend beter hebben dan de oudste.

verkiezing2014 TobbackMaar de vraag is uiteraard, of deze schijnbare wetmatigheid ook in de toekomst blijft bestaan. Of zullen doemdenkers als Thomas Malthus en Karl Marx uiteindelijk toch het gelijk aan hun kant krijgen? Zullen toekomstige generaties zich met heel wat minder tevreden moeten stellen? Dat is beslist niet uit te sluiten, want de generaties van vandaag wachten enkele formidabele uitdagingen. De tragiek is, dat die vaak terug te voeren zijn op politiek falen en disfunctioneren, het belemmeren van een oppositie door haar te criminaliseren is er een van.

Om maar eens wat te noemen. Sommige problemen winnen sluipenderwijs aan kracht en omvang zonder dat beleidsmakers er naar omkijken en oog hebben voor de consequenties. Neem nu het milieu. Wanneer recht op zaken als water en schone lucht slecht geregeld zijn, dan moet juist de overheid voor regelgeving zorgen. Waar dat niet gebeurd is, daar zullen op korte termijn grote spanningen kunnen ontstaan. Denk maar aan het bijna letterlijk opdrogen van fris en betrouwbaar drinkwater in delen van deze wereld, zoals het Midden Oosten.

Een tweede bron van potentiële tweedracht en grote problemen is het vigerende economische systeem. Dat moet fair en redelijk zijn voor de meeste mensen. Een fair economisch systeem is ook de basis voor politieke stabiliteit. Maar is het huidig systeem nog wel fair? Kan links daar voor zorgen, zeg maar neen. Het geloof erin is snel tanende nu de combinatie van technologische ontwikkeling en globalisering de enkeling bevoordeelt boven de massa, waardoor ongelijkheid in veel landen weer toeneemt, ondanks de fraudebestrijding nietwaar Combrez? Ongelijkheid werkt corruptie in de hand en verlamt op den duur zowel het politieke als economische systeem. Er is nog nooit zoveel ongelijkheid geweest dan de laatste jaren onder links bewind in heel de EU.

Het derde probleem is wel het grootste en dat is de vergrijzing. Die stelt de politiek voor de prangende vraag hoe en hoeveel te besteden aan ouderenzorg. Die vraag dient zich aan op het moment dat economische groei laag is en publieke schulden hoog. De huidige pensioenstelsels in veel landen lijken onbetaalbaar geworden. Een strijd tussen generaties dreigt omdat het niet aangepast wordt door “conservatief extreemlinks”, die kosten worden afgehouden van de lonen ipv de totale belastingen.
Het laatste probleem is dat van regulering van een zich explosief ontwikkelende technologie. Wat matig tot slechte regulering kan aanrichten, bewijst de huidige financiële crisis. Maar opnieuw is het de vraag, of overheden en politici hiervoor terdege zijn toegerust, het is nu bewezen overal in de EU, linkse politici richten ons ten gronde.
Voor alle genoemde problemen zijn voor de korte termijn oplossingen voor handen.
De vraag is echter, of de politiek de wil en de moed heeft om daadwerkelijk in actie te komen. De ongelijkheid kan bijvoorbeeld deels aangepakt worden via de belastingen. Het verhogen van belastingen is echter bij de meeste partijen nog taboe. Daarom zijn belastingen op CO2 uitstoot evenmin erg populair. In veel Westerse landen zal een voorstel om massa-immigratie te bevorderen om de vergrijzing te bestrijden geen lang politiek leven beschoren zijn.
Grote problemen vragen om grootse daden en niet om een boekhouder mentaliteit.

3 reacties op “Durven we onze kinderen (nog) in de ogen te kijken?

  1. De vorige generatie zoals mijn ouders hebben aan den lijve ondervonden wat miserie betekende die WO II met zich meebracht. Het was voor hen een levensdoel , alles te doen wat in hun bereik lag , opdat wij het beter zouden hebben . Onze generatie de 65 plussers hebben het voorbeeld van hun ouders gevolgd . De nieuwe generatie moeten wij zeker ook dankbaar zijn , want zij hebben ons cultuur en levenswijze ” VERRIJKT”

  2. @ Ach, beste René, Fikken heeft (als jonge schoolknaap) ook WO ll meegemaakt, en… overleefd hoor.
    Maar… of de overgrote massa van de hedendaagse jeugd “het” zou overleven (in identieke omstandigheden)… dàt valt zeer te betwijfelen, vooràl gezien in de “tijd van overvloed” aan voedsel en allerlei “moderne hebbedingetjes” die ZIJ tegenwoordig onontbeerlijk vinden. (bv.: gsm dat iederéén boven de 10 jaar zéker OVERAL wil bij zich hebben).
    “Grote honger” heb ik nimmer geleden, doch 4 jaar làng… met “er zou nog één boterhammetje bij-kunnen” van de keukentafel vertrokken.

  3. Neen victor die tijd heb ik niet meegemaakt . Maar ik heb wel mijn bijdrage geleverd voor de bevrijding . Enkele dagen na mijn geboorte in juni 1944 is “den Duitsch” gaan lopen ! Toeval of niet !

Reacties zijn gesloten.