De Bond der stakingen

Wes HardinDe Nationale Maatschappij der Belgische Syndicaten

De socialistische vakbond is nog eens bezig met een ouderwetse staking, een staking om te staken. Om te laten zien dat zij er ook nog zijn en dat men hen rekening moet gehouden worden. De staking is maar voor 24 uur en er wordt door de andere bonden niet aan mee gedaan. In principe kan dan toch één op de twee treinen rijden. Probleem is maar dat de treinreiziger vooraf niet weet welk trein er wél en welke er niet zal rijden, waardoor heel wat pendelaars, maar ook festivalgangers voor extra problemen (en kosten) worden gesteld. Verder volstaat het een of meerdere seinhuisjes stil te leggen en er rijdt dan helemaal niets meer. Onnodig hier bij te voegen dat de kans dat een trein in Wallonië niet rijdt een veelvoud is van die in Vlaanderen.

De staking zou zgz gaan over het feit dat de NMBS-medewerkers hun vakantiedagen niet tijdig kunnen opnemen of hun overwerk niet kunnen recupereren wanneer ze dat willen. En dat probleem zou voortkomen uit het feit dat er een tekort aan medewerkers is. Toevallig stond er vorige week nog een uitgebreid artikel over in De Tijd, waarin gesteld werd dat, als de NMBS zou werken zoals de Nederlandse Spoorwegen, men het werk met minstens 7.000 (zeven duizend!) medewerkers minder zou kunnen doen. En dan daarbij niet vergeten dat de Belgische staat elk jaar zo’n 3 tot 3,5 miljard euro steun geeft aan dit rijdend faillissement. Jammer genoeg is er in dit land niemand die aan het zgz ‘spoorstatuut’ durft raken, waardoor het hele land op tijd en stond gegijzeld kan worden. Iets dat ook kan gebeuren bij de luchtverkeersleiders, zoals we ook vorige week hebben meegemaakt, bij sluiswachters en andere vitale beroepen binnen onze economie.

Ik ben geen specialist ter zake, maar het verhaal dat men in Nederland bepaalde zaken met veel minder mensen kan doen, vindt men ook terug bij de ambtenarij in het algemeen. Bij onze noorderburen zijn maar de helft ambtenaren t.o.v. bij ons en dat voor een bevolking die 50% groter is. Het bekende verhaaltje van het teveel aan koks dat het eten bederft.

In het kader van bovenstaande zou het best kunnen, dat de aan de gang zijnde socialistische staking te maken heeft met de pogingen tot de vorming van een nieuwe federale regering. Centrumlinks of centrumrechts kan een heel verschil betekenen voor de houding van de nieuwe regering (áls ze er al komt) t.o.v. de vakbonden die, als van oudsher, menen dat de NMBS van hen is. De ‘Nationale Maatschappij der Belgische Syndicaten’.

Wes Hardin

Bron: Guvaal

Nvdr: Lees ook dit: Vakbond staakt omwille van nieuwe provinciale structuur.  Werkdruk groter.  Iedereen moet efficiënter werken.  Elk werklozendossier is een verliespost.  De Hulpkas krijgt meer middelen dan de vakbond.  Laten we nog een kruiwagen zand brengen naar de ACV.

2 reacties op “De Bond der stakingen

  1. Uit een vakbondsmoeras geraak je niet zo makkelijk uit, vraag dat maar aan Thatcher. Anderzijds is privatisering een dure zaak voor de reiziger: zo kost een treinrit van Londen naar Edinburgh (nog geen 5 uur) bv €146,-.

    • Staken schaadt, weken baat maar ja dat is een spreuk van het verleden en zeker niet van toepassing bij de syndicaten

Reacties zijn gesloten.