In onze brievenbus

MM900285281[1]In het land van Barroso

In Portugal, waar de “waterwerken” zoals alle staatsbedrijven de verliezen opstapelen, is dat bedrijf nu geprivatiseerd. Op aanraden van Barroso en zijn troep nota bene.  Maar nu dreigt zelfs water daar onbetaalbaar te worden. Ook dank zij diezelfde Barosso en co. zijn een pak mensen onder de armoedegrens geraakt en kunnen ze het water waarmee ze moeten koken zelfs niet meer betalen. Dank u wel, meneer Barosso, hoor ik de Portugezen al zeggen, voor zoveel weldaad!  Die privatisering werd hen nochtans voorgespiegeld als een gunst want: lagere prijs en zeker betere service. Resultaat: 400% duurder, zo smerig dat het niet meer drinkbaar is.

Maar de aandeelhouders schijnen daar geen last van te ondervinden. Die zwemmen niet in smerig water maar in champagne in de 5 sterren hotels ergens in Andorra of zo. Die hebben het zo niet begrepen met de basisbehoefte van de mens als water, warmte en wonen. Dat schijnt het minste van hun zorgen. Die zeggen ook ” Dank u wel Europa, meneer Barroso en co” .

De vlieg

7 reacties op “In onze brievenbus

  1. Ik ben feitelijk blij dat ik met mijn gevorderde levensjaren dichter bij de exit sta . Binnen afzienbare tijd moet ik dat allemaal niet meer horen. De onrechtvaardigheid in deze wereld is enorm. Ik heb een troost , al die kopstukken al die zelfverklaarde knappe geldverslindende politiekers die omwille van de macht zelfs de duivel omarmen zullen ooit in de oven of in de grond hun bestaan beeindigen .en daar zijn we plots allemaal gelijk ze kunnen niks meenemen !

  2. Het water loopt bij ons toch naar de zee.
    Als ze het privatiseren en de Soudis kopen de bedrijven op om hun woestijnen te bewateren en hun paarden te laten drinken zal ons kraantjeswater de goudprijs halen.

  3. De schijnheilige drievuldigheid in dat EU kot zijn héél Europa aan ‘t vernietigen daarbij geholpen door een bende ordinaire zakkenvullers van het laagste allooi.
    Wat ‘gedumpte’ volksverlakkers liggen er nu grote sier te maken, liegen en bedriegen is hun Core Business en de eigen bevolking in de stront duwen.
    Zo kennen we de laffe volksverraders.

  4. Barroso, ne rooie rakker die alleen zijn eigen zakken vult.Zo kennen we ze de rode kameraden.Het ” gepeupel ” zal wel betalen.

  5. Golfbrekers is een waardige opvolger van Angeltjes. Hun lezers-aantal zal stijgen. Ik mis nog enkele kopstukken zoals Senior en zovele anderen die de uitzonderlijke gave hebben om iets te verwoorden. Wat ik echter een beetje mis , wat ook het grote success van Angeltjes verklaarde was de persoonlijke binding met Ray en zijn lezers. Alhoewel ik nooit de eer heb gehad hem persoonlijk te kunnen ontmoeten had ik toch een bepaalde binding. Hij schreef me persoonlijk en gaf soms keihard zijn mening als een van mijn reactie’s , erover was . Hij schreef mij bv dat hij op vacantie ging naar het verre Oosten enz. Ik denk niet dat ik de enige was die zijn aandacht genoot in zowel het positieve .als het negatieve. Wie offert nu een groot deel van zijn vrije tijd op , om het werk van Ray verder te zetten , wie of wat zijn zij ? Leeft dit blog van de wind ,kunnen wij ergens hun belangrijk werk financieel steunen ?

    • Dag Rene
      Dank voor je reactie. Ray vervangen is onmogelijk: noch qua pen, noch qua tijdsbesteding aan de blog. Inderdaad, Ray had de gave in zijn teksten ieder het gevoel te geven dat hij persoonlijk contact met hen had. Maar hij is er niet meer, we zijn hem kwijt. Het gemis dringt elke dag opnieuw tot ons door.
      Wie wij zijn? Voor een groot gedeelte dezelfde mensen als bij Angeltjes, maar niemand van ons kan er een daginvulling van maken. Wij hebben allemaal een gezin, een beroep, we gaan op vakantie, we worden ziek of we kunnen tijdelijk niet op het internet. Bijkomend obstakel is dat we vroeger “slechts” dienden te schrijven, maar dat er nu de job van webbeheerder en eindredacteur aan toegevoegd is.
      Met Angeltjes vergelijken zal, voorlopig toch, steeds in het nadeel van Golfbrekers uitvallen. Toen Ray met Angeltjes begon, was het ook niet wat het was toen hij ons ontviel: noch grafisch, noch inhoudelijk, noch naar hoeveelheid rubrieken.
      Voorlopig leven we nog van de wind en de inzet van de redactieleden. Dank voor de suggestie. We zullen een rekening openen en dit op de blog zetten. Voor elke steun: onze welgemeende dank.

Reacties zijn gesloten.